Ağaçlar dökmüştü yapraklarını

Sarı, kırmızı tonları 

Başlıyordu sonbahar akşamları.

Hava ılık ve belirsizdi,

Kuşların cıvıltısı renksiz.

İnsanlar  alışıyordu, ardından

Başlıyordu sonbahar akşamları.

Görüyorduk ağaçların köklerini,

Çıplak çıplak bakıyorlardı bize. 

Onlar da biraz mutsuzdu herhalde,

Başlıyordu sonbahar akşamları.

Havalar karardı,

İnsanlar evlerine kapandı,

İstemediler dışarı çıkmak,

Başlıyordu sonbahar akşamları.

Kuşlar göç ettiler uzak diyarlara
Bulutlar sabitlediler kendilerini gökyüzüne,
Başlıyordu sonbahar akşamları.

Bitkiler son nefeslerini aldılar,

Bazıları ilk nefeslerini.

Çiçekler aldılar son bir soluk,

Başladı sonbahar akşamları.

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Görmüştüm o güzel çiçekleri

O sonbahar sabahı

Yemyeşil çimenler 

Sarı, yeşil ağaçlar

Gördüm o kahverengi yaprakları

Yavaş yavaş dökülürken

Esiyordu rüzgar

Manolyaların üzerinden

Duyuyorum rüzgarın estirdiği ağaçların

Sakin, huzurlu hışırtısını

Masmavi gökyüzü

Aydınlattı çınarları

Masmavi gökyüzü 

Parlattı etrafı

Yürüyorum kuru yaprakların üzerinden

Hissediyorum bu güzel rüzgarı

Görüyorum güneşin parlattığı ortamı

Duyuyorum bu huzurlu hışırtıyı 

Yürüyorum, hissediyorum

Görüyorum, duyuyorum

Bu güzel ortamı

Bir eylüldü başlayan içimde

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Hafif bir gamze esiyor arkadan

Kuşlar cik cik

Arılar vız vız ötüyor

Söyleyin varmı bu güzel doğadan iyisi

Ağaç yaprakları sararmış rüzgar gelince sallanıyorlar

Etrafta uçuşan kuşlar

Yerdeki yemyeşil çim işte buna doğa denir 

Siz söyleyin varmı bu doğadan iyisi
Check it out

 

Mert Ankara

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Yerlerde yapraklar,

Kırmızı, turuncu, sarı

Dışarda koşuşturan çocuklar 

Yaprakların üstünde zıplayanlar vardı.

Mağazalarda sonbahar temalı giysiler 

Koyu renklerde giyiniyordu insanlar

Bordo, kahverengi, turuncu, mor
Kap karaydı her yer,

Hava erken kararmaya başladı

Günler erken bitiyor artık.

 

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Banklarda oturup kahvemi içerken 

Dışarıda koşuşturan çocukları izlerim

Balkabağı yerken cadılar bayramına hazırlanan

Şeker toplayan minik çocuklar

Kalın hırkamı giyip evde film izlerken

Köpeğimin havlamalarını dinleyip 

Yerdeki sarı turuncu kırmızı yapraklara basarım

Hafif rüzgar sesini dinleyip

Kendime latte hazırlarım

Sonbaharı çok seviyorum

Cıvıldıyordu kuşlar,

Ilık bir rüzgar esiyordu.

Yaz bitmiş, sonbahar gelmiş dedim,

Denizler, dondurmalar bitti.

Yazdan kalan tek şey, güneşten sararmış saçlarımızdı,

Sonbahar geldi, içimizi serinletti.

Doğa dönüyor sarıya,

Battaniyeler seriliyor yataklara,

Balkabakları satılıyor manavlarda,

Ne güzel bu dünya!

Tatlı bir hışırtı geliyor

Ağaçların yapraklarından.

Duyuyorum rüzgarın sesini,

Hissediyorum sıcacık esintisini.

Kim sevmez sonbaharı,

Tatlılığını,

Kim sevmez bu havayı,

Sonbahar geldi, içimizi ferahlattı

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Ağaçlar benzerdi domuzlara,

Dev yapraklarıyla.

Doğa güzelliğini ortaya çıkarır,

İççiklerine açardı.

Ev yapmış böcekler yapraklara,

Korumuşlar ağaçları.

Yakında kış geliyor, 

Yapraklar gidiyor.

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Sararmıştı yapraklar

Aynı yaz güneşinin elvedası gibi,

O kalabalık cıvıl cıvıl sesler,

 Sessizliğe bürünmüştü, 

Adeta bir ölüm sonrası sessizliği,

Kuşların şarkısı,

Olmuştu rüzgarın müzikali,

Ağaçta sallanan yapraklarda solistleri,

Bir tek gökyüzü değişmemişti,

Aynı neşe aynı mavilik,

Aynı yaz gibi,
Yazın neşesi ,
Eylülün neşesi oldu,
İnsan bilemez ki 
Her bir dalda olan başka Bir öyküyü,
Her ağaçta çıkan sesleri,
Eylülün öyküsünü.

By: Cansu Cumbul

“Bir eylülde başlayan içimde

Ağaçlarlar dökmüştü yapraklarını”

Renk değiştirmişti güzellerim, 

Sanki bana bir şey söylüyorlardı.

Kuşlar yuvalarına geri dönüyor,

Yavrularını besliyorlardı.

Ağaçlar çırılçıplak,

Beni izliyorlardı.

Yapraklara bastığımdaki o çıkan ses,

Beni ferahlatıyor, mutlu ediyordu.

O serinletici rüzgar,

Saçlarımı dalgalandırıyordu.

İçimden bağırmak hissi geliyor,

“Hoşgeldin Sonbahar” diye.

Bir eylülde başlayan içimde,

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını.

O an anladım ki,

Sonbahar daha yeni başlıyordu.

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını.

Düşmüş yerlere güzelim yaprakları 

Ev yapmış böcekler yaprakları

Bazı ağaçlar var daha dökmemişler kalkanlarını 

Dökenler tip tip bakıyor o ağaçlara 

Dökülmüş olan yapraklar kışın habercisi 

Yakında kış olacak 

Çam haricinde hepsi dökecek yaprakları

Kış olduğu zaman .

                             Yazan :sinan Üçok 

“Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Ağaçlarda kuşlar,

Cıvıl cıvıl , sesler,

Yerde çıtlayan yapraklar,

Başladı rahatlatmaya

Yemyeşil çimenler

Başladı aydınlanmaya

Yerlerde böcekler

Evlerini arıyor

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Geçen rüzgar sallar ağaçları

Düşer yapraklar sararırlar.

Yolda yürüyünce yapraklar çatırdar,

Ağaçlar kel kalır, kuşlar uçar.

Doğa uykuya başlar
Kuşların sohbeti sona erer

Çiçekler kapanır ve kururlar.
Yağmur yağar, Çocuklar üzülür,
Okul başlar ve yaz sonlanır,
Mutlu insanlar yapar barbekü

Sucuk, köfte, sosis.
Yakında gelecek kış,
İşte bu normal bir sonbahar

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Her yerdeydi yaprakları,

Sarı kahve rengi yaprakları.

Büyüklü küçüklü ağaçları,

Türlü türlü yaprakları.

Çimlerde oynamak,

Hep mutlu olmak.

Büyüklü küçüklü ayılar,

Hep beraber oynarlar.

Bir sürü hayvanlar ,

Mutludur kafalar.

Bunlar ne güzel

İnsan olmadan daha güzel.
Ettik dünyanın içinde,
Şimdi sindir bunu içine.

Ö güzel giden yaprakları                                      

Kalın dallar.                                                          

Yavaş yavaş kesiliyor 

Büyük ağaçlar                                                      

Giderek yaşlanıyor                                               

Gelicek yeni tohumlar                                          

Çıkacak yeni ağaçlar                                            

                                               

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Rüzgar tatlı yüzümü okşuyordu

Kuşlar cıvıldıyordu

Minik çoçuklar yüzlerinde gülümemeyse koşuşturuyordu.
Yaz bize hoşçakal demişti.
Karıncalar küçük yuvalarına giriyordu.
O gün anladım artık sonbahar gelmişti.
Doğa içine kapanmıştı artık.
Artık soğuk havalar gelmiş.
Sonbahar güzellikleri işe gelmişti

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Mis gibi çiçekler solmuştu

Bırakmıştıı yerini sapsarı yapraklara

O güneş gitmiş yerini

Serin serin hafif esen rüzgarlara  bırakmıştı

Okuldu başlayan

İçinde cırcır böcekleri gibi 

Cıvıl cıvıl konuşan öğrenciler.

Sımsıcak yaz bırakmıştı yerini serin bahara

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını”

Mis gibi çiçekler solmuştu

Bırakmıştıı yerini sapsarı yapraklara

O güneş gitmiş yerinİ

Kuşlar cıvıl cıvıl ötüyordu 
Ağaçlar altın sarı yapraklarıyla ormanı renklendirmişti
Bütün orman canlanmıştı 
Sokaklar altına boyanmıştı