Hockey is voetbal met een stokkie,
En je doet het in een rokkie.
In je mond zit een bit,
Maar of die nou zo lekker zit?
Een ding is zeker,
Voor hockey heb je nodig: pit.

Je rent over het veld,
En sprint en versneld.
Je pakt de bal af,
Rent door in een draf.
Ondertussen speel je door,
Maar natuurlijk wel naar voor.

Je bent bijna bij het doel,
Dan richt je op gevoel,
Geef de bal een harde slag,
Zit hij erin?
Jaaahh! Het is vandaag jouw dag,
Nu ben je de heldin.

1 April
Morgen is het 1 april
Grapjes maken voor iedereen die wil
Maart is voorbij
De zomer komt steeds dichterbij
De klok ging vooruit
De vogeltjes zongen luid
De lente begon
En er waren vele uren zon
De bloemen kleuren
De zoete geuren
Vrolijkheid
Blijheid
Fijn april voor jullie allemaal
En geniet maar van elke zonnestraal

als huis en haard
herinnering wordt
verleden tijd
slechts leegte rest

waar ga je dan
je weet het niet
met in je rugzak
teveel verdriet

als je afscheid nam
van wie dierbaar was
geen veilige haven
geen groen gras

als er geen keuze is
dan dit of slavernij
dan ga je onderweg
dan wil je vrij

wie weet waarheen
je sluit je aan
in een lange rij naar
wie weet waar

ik ben ik
ik ben mezelf,
maar zo ben ik,
ik ben wel eens stil
ben wel eens blij
maar zo ben ik.
om dit te kunnen accepteren
moet je dit leren!
al ben je dun of dik
maar zo is iedereen en ook ik!

In die tijd één lange achtbaan
Emoties die ik nog nooit had
Kwamen ineens op mijn pad staan
Het gevoel van een warm bad

Al die tijd in mijn gedachten
al die tijd maak je me gek
je hebt mijn pijn lang doen verzachten
gaf mijn emoties rust en plek

In die tijd, rondom gelukkig
ook al deed ik mensen pijn
en ook al deed je soms wat nukkig
Bij jou wilde ik steeds zijn

Na die tijd onrust en dromen
‘k Heb angst in waarheid over zien gaan
Ik had het aan moeten zien komen
Maar kon die gedachte steeds niet aan

Voor altijd, niet voor heel even
Voor altijd, ondanks de pijn
Dankbaar voor wat ik mocht beleven
Gebroken door wat zo moest zijn

Ik zal altijd blijven wachten
Op een soortgelijk geluk
Als niet met jou, dan met een ander
Voor nu het einde, ik zit stuk

2.     Als je het kon ruiken, hoe zou het dan ruiken?                                                  Je ruiken doden mensen die op die grond liggen, je ruikt het voedsel dat mensen bij zich hebben om te overleven, de rook van de bommen

3.     Als je het kon proeven, hoe zou het dan smaken?                                               Het voedsel wat ze bij zich hebben

4.     Als je het kon aanraken, hoe zou het dan voelen?                                               De geweren die mensen gebruiken in de oorlog

5.     Als je het kon horen, hoe zou het dan klinken?                                                Je hoor de geweren afgaan, je hoort mensen schreeuwen om help of de pijn

 

1.     Benoem details van wat je voor je ziet                                                                je ziet mensen met bloed op de grond liggen 

2.     Noem een kleur die bij de geur past                                                                            bruin

3.     Noem een tijdstip waarop je dit zou willen eten                                                               in de nacht 

4.     Bedenk een vergelijking: dit voelt …. als ….                                                             Dit voelt zo hard als een steen 

5.     Bedenk een vergelijking: …. klinkt als ….                                                            Oorlog klinkt als geruis

Ik loop door het slagveld heen                                                    waar mensen liggen met nog maar een been                                                                   

Het ruikt naar mensen die hier al dagen liggen                          die mensen die daar al dagen blootliggen                                                                         

BOEM nog een schot van de tegenstander                                en er komt een gas vrij uit de gasbrander                                                                        

Het is nacht                                                                                  even snel wat eten naar binnen werken                                      daarna weer naar de wacht 

Nog steeds een raar gevoel                                                          als ik het geweer bevoel                                                                maar niet nadenken en door met mijn ogen op het strafdoel       

En het is weer zo ver                                                                    we zien niks door de volgende aanval met rook                        maar zie nog een kleine luchtstrook                                            dit is toch niet meer fair

Bruin                                                                                                de kleur die ik vaak zie                                                                  en ondertussen is dit een fobie     

In de nacht                                                                                      is het iets rustiger                                                                          maar zodra de ochtend komt                                                        wordt het weer heel snel onrustiger                                                                         

Mensen schreeuwen van de pijn                                                door het bang-zijn     

Schuilen voor de vijand                                                                  maar opletten moeten we constant     
    

Iedereen mist hun familie                                                              nog even wachten is de conclusie                                                                                                                                                    De oorlog klinkt als geruis                                                            maar het blijft niet voelen als thuis

Alles lijkt bij jou zo perfect
 en ik, ik ben met angst bedekt
 zo onzeker over wat ik mis
 over mijn onkunde de ergernis

Bevrijd door dit met je te delen                                                                         mijn onzekerheid kan gaan helen
 jij ontvangt zo mooi wat ik zeg
 en toont empathisch de weg

Jij, je accepteert van mij iedere traan
 geeft daarmee waarde aan mijn bestaan
 ik voel je zachte arm nu om me heen
 de warmte brengt ons bijeen

Vanuit liefde maak jij me zacht
 van kwetsbaarheid mijn kracht
 hierdoor kunnen wij verbinden
 ongeacht wat anderen vinden.

Ik wil je bedanken voor alles wat je voor me doet.
Soms ben je wel eens streng maar dat is ook gewoon iets wat moet.
Ik zeg het misschien nooit maar ik hou van jou.
En ook dat ik je echt vertrouw.

Ik weet dat ik alles tegen jou kan zeggen.
Meestal moet jij mij dan wel wat dingetjes uit leggen.

Ik heb dit gedicht geschreven om bedankt te zeggen tegen jou.
En om te zeggen dat ik wel echt van je hou.

Ik heb vaak een grote mond en dat weet ik zelf ook wel.
Soms kan ik het niet tegen houden en gaat het een beetje snel.
Daar wil ik sorry voor zeggen.
Maar waarom ik zo doe kan ik je niet uitleggen.
Omdat ik het zelf eigenlijk ook niet echt weet.

Dit laat ik eigenlijk allemaal nooit echt merken.
En aan die grote mond zal ik echt werken.

Dikke kus.

Zo'n wonder, zo lief en klein.
Wat alleen maar familie van mij kan zijn.
Ik ben blij dat jij eindelijk hier bent.
Het was zo'n mooi moment.

Later zal ik voor jou er zijn.
En je kunt komen met je problemen bij mijn.
Ik wacht op die leuke tijden met jou.
Mijn lieve kleine nichtje weet dat ik van jou hou!