De gids gebruikte verschillende BAMM-instrumenten. Door onze reacties en vragen te waarderen en te bekrachtigen, hield hij de groep gemotiveerd. Via model-leren toonde hijzelf hoe je met respect en nieuwsgierigheid met erfgoed en geschiedenis omgaat. Hij gaf ons inzicht door verhalen te verbinden met grotere thema’s zoals vrijheid en democratie. De rondleiding had een duidelijke structuur: van introductie naar verdieping tot reflectie, en bood veel afwisseling: luisteren, muurschilderingen bekijken, wandelen en nadenken over vragen.

ZNO niet van toepassing.

Via de BAMM-instrumenten ondersteunen de Gneiswijzers het leerproces. Ze geven complimenten wanneer de kinderen iets proberen en laten eerst zien hoe een opdracht werkt, bijvoorbeeld hoe je een antenne bouwt. Door het eerst te zien, durven de kinderen het daarna zelf uit te proberen. Ook het Gneisreisbewijs helpt en biedt een duidelijke structuur: het toont welke stappen al gezet zijn en welke nog komen, zodat de kinderen weten waar ze staan in het verhaal. De activiteit biedt tenslotte veel variatie zoals kijken, luisteren, denken en doen.

Binnen de Zone van Naaste Ontwikkeling (ZNO) wordt zichtbaar hoe de kinderen groeien met net dat beetje extra steun. Sommige opdrachten kunnen ze nog niet helemaal zelfstandig uitvoeren (bv. de antenne bouwen), maar met hulp van hun ouders of een Gneiswijzer lukt het wel. Zo ervaren ze dat leren mogelijk is, zetten ze stappen vooruit en ontwikkelen ze vaardigheden, durf en zelfvertrouwen.

Deze activiteit kan ook binnen een schoolse context worden ingezet om kinderen kennis te laten maken met onderzoekend leren rond techniek. Het past goed bij het volgende ontwikkelingsdoel (wetenschap & techniek): 2. 7 De leerlingen kunnen in concrete ervaringen stappen van het technisch proces herkennen (probleem stellen, oplossingen ontwikkelen, maken, in gebruik nemen, evalueren). In Gneistan worden deze stappen spelenderwijs doorlopen in de opdrachten die de kinderen uitvoeren.

De cultuurdragers spelen ook een belangrijke rol in de tentoonstelling. Haar lichaam speelt een centrale rol: in vrijwel al haar zelfportretten gebruikt ze haar houding, gezichtsuitdrukking en lichamelijke kenmerken om emoties, pijn en persoonlijke ervaringen uit te drukken, terwijl haar typische Mexicaanse kleding, kapsel en accessoires haar culturele identiteit zichtbaar maken. Daarnaast hielpen voorwerpen zoals schilderijen, foto’s van haar huis en het nagebouwde binnenkoertje om haar wereld tastbaar te maken. Taal in de vorm van de audiotour en tekstpanelen gaf context en uitleg over haar leven, kunst en culturele achtergrond. En tot slot maakten de symbolen in haar schilderijen, zoals kolibries, bloemen en traditionele Mexicaanse patronen, haar persoonlijke en culturele verhaal nog duidelijker.

Instrumenten zoals inzicht (de audiotour legt de symboliek en context van de werken uit), structuur (logische volgorde van projecties naar schilderijen), en variatie (kijken, luisteren, bewegen, reflecteren) kwamen duidelijk terug, terwijl bekrachtiging en model-leren minder aan de pas kwamen.

ZNO niet van toepassing

De tentoonstelling zou echter ook perfect binnen een schoolse context gebruikt kunnen worden, met name voor leerlingen van de derde graad, omdat ze aansluit bij eindtermen rond cultureel bewustzijn. Zo kunnen leerlingen kunst- en cultuuruitingen in verband brengen met de context waarin ze voorkomen (16.01) en reflecteren over hun eigen beleving bij uiteenlopende kunst- en cultuuruitingen (16.02). Omdat Frida Kahlo’s leven en werk een zware thematiek bevat, is de activiteit vooral geschikt voor een oudere leeftijdsgroep, zoals die van de derde graad (16-18 jaar).