Χρησιμοποιούσαν διάφορα αξεσουάρ, όπως κορδέλες, κοσμήματα, καρφίτσες και χρυσά νήματα. Αργότερα έκαναν κομμώσεις ψηλά χτενισμένες και με μεγάλο όγκο. Τα περίτεχνα αυτά χτενίσματα τα διακοσμούσαν με λουλούδια, φτερά, υφάσματα, κοσμήματα κ.ά.

Για τις συζύγους και τις κόρες, οι δραστηριότητες αυτές γίνονταν συνήθως σε οικιακά περιβάλλοντα μαζί με γυναίκες από διαφορετικά κοινωνικά επίπεδα.

Τον 5ο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες ανακοίνωσαν τον νεαρό, άτριχο, αθλητικό άντρα τόσο όμορφο, ενώ τα τριχωτά σώματα θεωρούνταν φρικτά και συνδέονταν με σάτυρους, βάρβαρους και τη λατρεία του Διονύσου. Η ίδια ιδανική ανδρική εικόνα βρίσκεται στο άγαλμα του Δαβίδ κατά την Αναγέννηση, όταν ο Μιχαήλ Άγγελος εξερεύνησε κλασικές εικόνες. Το άγαλμα του Δαβίδ προκάλεσε μεγάλη αναταραχή, επειδή σήμαινε δύναμη και ομορφιά και είχε τόσο γεννητικά όργανα όσο και ηβικά μαλλιά, τα οποία δεν είχαν ξαναδεί.  

 Η φροντίδα αυτών των τμημάτων του σώματος απαιτούσε χρόνο και μπορούσε να αποδειχθεί δαπανηρή. Για τους άνδρες η κόμμωση αναλαμβανόταν συχνά επαγγελματικά, είτε με την πρόσληψη προσωπικού κουρέα είτε με τακτικές επισκέψεις στο κουρείο για κούρεμα, κόψιμο γενειάδας κτλ.

Οι χιουμοριστικές συνδέσεις μεταξύ της διεφθαρμένης φωτιάς, των θηλυκών μαλλιών, του καπνού που βγάζει καπνούς. Το θηλυκό δοχείο ή "πιθάρι", το "πλεγματικό« θηλυκό αίμα και η γεννητική εκροή του "περιττού αίματος", όπως η έμμηνος ρύση, γίνονται φανερά εμφανείς στην πένα του Baldung «Witches’ Sabbath,»

Τα μαλλιά των μαγισσών του Baldung αποπνέουν συνήθως ένα εξαιρετικό αίσθημα, όπως αυτό του σπαρταριστού, φιδιών, υποδηλώνοντας κλασικούς ανθρωπιστικούς, λογοτεχνικούς και ιατρικούς συνειρμούς μεταξύ των γυναικείων μαλλιών και των φιδιών.

που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου της Λουκρητίας Βοργία με τον Αλφόνσο II της Φερράρας, κάνοντας κριτική για το στήσιμο των μαλλιών.

Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι θεατές ήταν περίεργοι για τα μαλλιά της Ισαβέλλας και της νέας νύφης της, Λουκρητίας, το μετάλλιο της οποίας δείχνει τις μπούκλες της να έχουν σχηματιστεί με παρόμοιο τρόπο.

Πράγματι, είναι δύσκολο να αντιληφθούμε σήμερα πόσο ριζοσπαστικό πρέπει να φαινόταν αυτό το άτυπο χτένισμα στους συγχρόνους του.

Αν και ήταν μόλις στα είκοσί τους, η Μαρκησία της Μάντοβα και η Δούκισσα της Φεράρα ήταν ώριμες, παντρεμένες γυναίκες. Τα χαλαρά δεμένα μαλλιά που απεικονίζονταν στα μετάλλιά τους συνδέονταν γενικά με νεότερες γυναίκες. Ήταν άκρως αντισυμβατικό όσον αφορά την κατάσταση και το στάδιο της ζωής όταν μια παντρεμένη γυναίκα φορούσε πέπλο, καπέλο ή κάποια άλλη μορφή κάλυψης κεφαλής.

Pieter-Jan Belder, Organ, Harpsichord, Conducting 

Ο καλλωπισμός των μαλλιών αποτελούσε καθημερινή περιποίηση και των δυο κοινωνικών φύλλων ανεξαρτήτως ηλικιακής διαβάθμισης. Ιδιαίτερα η αστική τάξη, που αποτελούνταν από έμπορους και αριστοκράτες, προσπαθούσε να επιδειχθεί και να διαφέρει από την λαϊκή κατώτατη τάξη με τον πλούτο που κρατούσε στα χέρια της. Η φήμη της αστικής τάξης πυροδοτήθηκε σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, και έτσι πολλοί άνθρωποι είχαν πλέον την ικανότητα να αποκτήσουν υπηρεσίες και αγαθά που προηγουμένως αποτελούσαν πολυτέλεια και για τους εύπορους της εποχής. Τέλος η καινοτομίες δεν περιορίστηκαν μόνο στην θρησκευτική και κοινωνική ζωή των ανθρώπων, αλλά με την κατασκεύαση γυάλινων καθρεφτών σε προσιτό κόστος, ήρθε και η αλλαγή στην αντίληψη της εξωτερικής τους εμφάνισης.

Στην Ιταλία οι κυρίες επιδείκνυαν τα μαλλιά τους με πλεξούδες  και κορδέλες, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη παρατηρήθηκε η χρήση περίτεχνων καλυμμάτων έτσι ώστε να κρύψουν ένα μέρος τους.  

Στις καινοτομίες της εποχής εντάχθηκε και η δημιουργία ενυδατικών κρεμών για την περιποίηση των μαλλιών ενώ ταυτόχρονα οι κυρίες των υψηλών αστικών τάξεων αρωμάτιζαν τα μαλλιά τους και τα δίχτυα αυτών με νερό εμπλουτισμένο με ροδοπέταλά, γαρύφαλλα και μοσχοκάρυδο δημιουργώντας μια ευχάριστη μυρωδιά.