Τα μαθητικά συμβούλια ή αλλιώς τα συμβούλια του μαθητικού συνεταιρισμού έ- χουν καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της σχολικής κοινοτικής ζωής και στις σχέ- σεις ανάμεσα στα μέλη της.

     Τα μαθητικά συμβούλια γίνονται συστηματικά , για παράδειγμα κάθε Δευτέρα πρωί από τις 9:15 έως τις 10:00 . Έχουν εκ περιτροπής έναν υπεύθυνο λόγου και ένα γραμματέα . Οι μαθητές που έχουν θέμα συζήτησης , σημειώνουν από το πρωί το όνομά τους και το θέμα συζήτησης .

     Εδώ γίνεται συλλογική διαχείριση των σχέσεων ή και των συγκρούσεων της τά-ξης , διαμορφώνονται και εξελίσσονται οι κανονισμοί της τάξης , οι διάφορες υπευ-θυνότητες , αποφασίζονται οι συλλογικές δράσεις και ελέγχεται η πρόοδός τους σύμφωνα με τα πλάνα εργασίας . Οι αποφάσεις σημειώνονται από τον γραμματέα στο βιβλίο της ζωής της τάξης.

    Τα μαθητικά συμβούλια εδώ δεν αποβλέπουν απλά στην επιβολή της τάξης για την επίτευξη των μαθησιακών στόχων , αλλά υπηρετώντας τις αρχές του διαλόγου, της αλληλοκατανόησης , του αλληλοσεβασμού και της δικαιοσύνης , στοχεύουν στην καλλιέργεια της πολιτειότητας , της ειρήνης και της δημοκρατίας στην πράξη.

   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:

    Aslanian, P. et al.. (2005). Ξεκινώντας την παιδαγωγική Φρενέ, (μτφρ) Χ. Παπαδόπουλος 2017. Αθήνα, Παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο».

   Freinet, C., (1977), Το σχολείο του λαού, (μτφρ.) Κ. Δεναξά-Βενιεράτου. Αθήνα, Οδυσσέας

Βιβλιογραφία : https://e-wall.net/41191/i-paidagogiki-methodos-tou-frene-o-daskalos-pou-afine-ta-paidia-na-oneirevontai-protasi-tainias/

Χαρά κι ενθουσιασμός, μοίρασμα, συνεργασία ανάμεσα στα παιδιά της τάξης και αδελφοσύνη, φιλία με τα παιδιά όλου του κόσμου!

Τα παιδιά άνοιγαν τους ορίζοντές τους, έσπαγαν τα σύνορα της τάξης τους και του μικρού τους τόπου, ταξίδευαν και μάθαιναν με τον πιο ευχάριστο και ζωντανό τρόπο για τους άλλους τόπους, τα ενδιαφέροντα και τις συνήθειες των παιδιών εκεί. Έτσι, όλος ο κόσμος ανοίγονταν μπροστά τους!

Βιβλιογραφία : http://mikra-vivlia.weebly.com/iotasigmatauomicronrhoiotakappa972.html

Η επιτυχία της ταινίας έγκειται κυρίως στον τρόπο προσέγγισης των παιδαγωγικών απόψεων του Σελεστέν Φρενέ . Αφηγείται την αρχή της διδασκαλίας του γνωστού παιδαγωγού και τη δημιουργία ανάγκης για μάθηση στους μαθητές.

Το 1990, το Συμβούλιο του ΟΗΕ για τον Κινηματογράφο έθεσε υπό την αιγίδα του, «Το Σκασιαρχείο» διότι, όπως αναφέρει, πρόκειται για ένα εξαιρετικό έργο τέχνης το οποίο εικονογραφεί με μοναδικό τρόπο μια από τις πλευρές της Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Η Πλοκή :

Λίγο μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1920, σε ένα μικρό χωριό της Προβάνς, προσλαμβάνεται ένας νέος δάσκαλος στο σχολείο αρένων, ο κύριος Πασκάλ. Ο κύριος Πασκάλ συγκρούεται με την έλλειψη ενδιαφέροντος των μαθητών του. Αποφασίζει να αλλάξει ριζικά τις διδακτικές του μεθόδους. Εφαρμόζει καινούριες, φιλελεύθερες μεθόδους διδασκαλίας, ερχόμενος αντιμέτωπος με τις συντηρητικές αρχές της περιοχής, αφού αυτή η μικρή επανάσταση δημιουργεί αρνητικές εντυπώσεις σε κάποιους γονείς και παράγοντες της περιοχής. Ταυτόχρονα όμως ο δάσκαλος προσφέρει μία συμφωνία: αν έστω και ένας μαθητής αποτύχει στις κρατικές εξετάσεις, θα παραιτηθεί. Όλο το ενδιαφέρον στρέφεται γύρω από τον Άλμπερτ, έναν μεγαλύτερο μαθητή που έχει αποτύχει ήδη τρεις φορές.

Οι παιδαγωγικές μέθοδοι που προβάλλονται μέσα στην ταινία :

Η ταινία «Το Σκασιαρχείο» παρουσιάζει, ουσιαστικά, τα πρώτα βήματα του Σελεστέν Φρενέ (περίπου το 1920) στην εκπαίδευση. Ο Φρενέ έθεσε τη βάση για να δημιουργηθεί μία καινούρια εκπαιδευτική αντίληψη. Ο ίδιος απέβλεπε στη δημιουργία ενός σχολείου που θα στηριζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών και στη συνεχή αλληλεπίδραση του με την κοινωνική πραγματικότητα. Ταυτόχρονα, ο ρόλος του εκπαιδευτικού σε αυτό θα ήταν να δημιουργεί «σκαλωσιές» ώστε τα παιδιά να φτάνουν από μόνα τους στη γνώση. Ο Σελεστέν Φρενέ εισήγαγε πρώτος τις τεχνολογίες της εποχής στο εκπαιδευτικό περιβάλλον με κυριότερα το τυπογραφείο και τον κινηματογράφο. Ωστόσο, οι πρωτοπόρες μέθοδοί του προκάλεσαν αντιδράσεις κυρίως από την Καθολική Εκκλησία, οι οποίες είχαν αρνητικές συνέπειες στο εκπαιδευτικό του έργο αναγκάζοντας τον να αποχωρήσει από την δημόσια εκπαίδευση. Παρόλα ταύτα είχε θέσει τις βάσεις για ένα νέο παιδαγωγικό κίνημα.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%BF_%CE%A3%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF

Ανέπτυξε με τη βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών,αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στη Βανς, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών κ.ά. Ο Φρενέ, ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμή εμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στη Βανς, που έγινε κρατική το 1991, αποτελεί κληρονομιά της UNESCO.

Βιβλιογραφία: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BD_%CE%A6%CF%81%CE%B5%CE%BD%CE%AD

BΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ : https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976479/file.pdf

Είναι ένα φιλμ (2006) του Daniel Losset .

Το σενάριο της ταινίας στηρίζεται στη ζωή του μεγάλου Γάλλου παιδαγωγού και μεταρρυθμιστή της παιδείας Σελεστέν Φρενέ. Η παιδαγωγική μέθοδος του Φρενέ στοχεύει στη δημιουργία ενός άλλου σχολείου όπου κάθε παιδί αντιμετωπίζεται σαν μια ξεχωριστή προσωπικότητα, μπορεί να εκφράζεται ελεύθερα. Σε αυτό το σχολείο η παιδεία δεν είναι αποκομμένη από την κοινωνική πραγματικότητα κι ο ρόλος του εκπαιδευτικού συνίσταται κυρίως στο να βοηθήσει τα παιδιά να βρουν μόνα τους το δρόμο της γνώσης.

Οι μαθητές με ένα απλό χαρτί Α4 παράγουν σε πολλά αντίτυπα μικρά 8σέλιδα βιβλιαράκια για να διαβαστούν από τους συμμαθητές τους, τις οικογένειές τους, τους φίλους τους και από άλλες ομάδες συνομήλικων άλλων τάξεων. Οι μαθητές αυτενεργούν, ερευνούν και συνεργάζονται για να δημιουργήσουν ένα έργο που θα δημοσιευτεί – που απευθύνεται σε πραγματικό κοινό.

Το «Μικρό Βιβλίο» είναι μια δημιουργική εργασία, κατά την οποία οι μαθητές αναπτύσσουν δεξιότητες (γνωστικές, κοινωνικές και επικοινωνιακές) με φυσικό και βιωματικό τρόπο διότι μαθαίνουν μέσα από τα ίδια τους τα έργα, κατανοούν τι μαθαίνουν και γιατί το μαθαίνουν.

Επίσης, συμβάλλει στη σύνδεση διαφορετικών γνωστικών αντικειμένων, στη μεταφορά και καλύτερη ανάπτυξη δεξιοτήτων (βλ. Bordallo et Ginestet, 1993, Huber, 2005) η οποία δίνει ξεχωριστό νόημα στη μαθησιακή διαδικασία.

Σύμφωνα με τον D. Sénore (2008), το « Μικρό βιβλίο » « είναι ένα μαγικό μέσο για να κινητοποιήσουμε την ενέργεια των μαθητών ώστε να καταλαβαίνουν το νόημα αυτών που μαθαίνουν στο σχολείο ». Για τον Ph. Meirieu (2008) πρόκειται για ένα δημιουργικό Σχέδιο Εργασίας και μέσα από αυτό « ένας μαθητής μπορεί πραγματικά να συμφιλιωθεί με το σχολείο και να μειώσει τις αδυναμίες του. Το σημαντικό είναι να θέλει να πετύχει σε αυτό που κάνει. »

Το «ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ» και η ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων

Το Μικρό Βιβλίο είναι ένα εργαλείο για την ανάπτυξη των γλωσσικών δεξιοτήτων, της γραφής και ανάγνωσης, της έκφρασης και επικοινωνίας. Οι μαθητές, δηλαδή, αναπτύσσουν τη γραφή και την ανάγνωση μέσα σε πραγματική περίσταση επικοινωνίας, ενώ τους δίνεται ένα πραγματικό κίνητρο για τη χρήση της γλώσσας, εφόσον πρόκειται να γράψουν για να διαβαστούν. Εδώ, λοιπόν, η γλώσσα εκπληρώνει τον πραγματικό της σκοπό, την έκφραση και την επικοινωνία. Οι μαθητές αναπτύσσουν την ελεύθερη έκφραση, τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους για να δημιουργήσουν ένα έργο που θέλουν να είναι ξεχωριστό.

Το ιστορικό του Μικρού βιβλίου

Η ιδέα ξεκίνησε το 2001 στο σχολείο Garcia Lorca de Vaulx-en-Velin (Rhône) όπου η δράση Petits livres (Μικρά βιβλία) απέσπασε το 2007 βραβείο εκπαιδευτικής καινοτομίας από την Ligue de l’enseignement της Γαλλίας. Σπουδαία καινοτομία αποτέλεσε η δημιουργία της ιστοσελίδας http://petitslivres.free.fr και των ψηφιακών εκδόσεων «Éditions Célestines»

Η δράση Petits livres οφείλει πολλά στο ICEM (Institut coopératif de l’école moderne -Pédagogie Freinet). Στηρίζεται στις παιδαγωγικές αρχές του «Μοντέρνου σχολείου» σύμφωνα με τον Célestin Freinet, τον οποίο τιμά και με το όνομα των εκδόσεων «Éditions Célestines».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: https://skasiarxeio.wordpress.com/%CF%83%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CE%BB%CE%AC%CF%87%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF/

Αποβλέποντας κυρίως στην επιτυχία και την ολόπλευρη ανάπτυξη όλων των παιδιών τα σχολεία αυτά ωστόσο δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στο κοινό που πολιτισμικά είθισται να απέχει από το σχολικό σύστημα. Υπό αυτήν την έννοια, η κοινωνική ετερότητα ανάμεσα στα παιδιά για τα σχολεία αυτά λειτουργεί σαν πλεονέκτημα.

Τα σχολεία Freinetαναζητούν αρχικά να ριζώσουν μέσα σε μικρές δομές ανθρώπινου χαρακτήρα.

Μέσα σ’ αυτήν την οπτική, το σχολείο οφείλει να πετύχει:

• να αναγνωρίζει το παιδί ως προσωπικότητα

• να σέβεται το ρυθμό εργασίας του καθένα, την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα και όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς του και να σέβεται επίσης τα κοινωνικά και πολιτιστικά βιώματα του παιδιού

• να είναι ανοιχτό στην κοινωνική ζωή

• να δίνει στο κάθε παιδί τη θέση και την αναγνώριση που χρειάζεται για την ανάπτυξη της προσωπικότητάς του

• να ευνοεί την αυτονομία, να αναπτύσσει την έννοια της κριτικής, να επιτρέπει στο παιδί να αναλαμβάνει πραγματικά τις ευθύνες του

• να ευνοεί την ελευθερία της μάθησης στα πλαίσια μιας ομάδας

• να χρησιμοποιεί διαδικασίες μάθησης και πρόσληψη των γνώσεων, σύμφωνα με το πνεύμα της φυσικής μεθόδου.

Ένα σχολείο «παιδοκεντρικό» προτάσσει:

• το σεβασμό προς το παιδί, στις κλίσεις του και στον ρυθμό του σε συνάρτηση με τα επίπεδα μάθησης

• την ανάπτυξη της προσωπικότητάς και των εν δυνάμει ικανοτήτων του

• τη γνώση της ελευθερίας

Η Παιδαγωγική Freinet προσπαθεί να εφαρμόζει τα ακόλουθα:

• τη φυσική μέθοδο και τον πειραματικό ψηλαφισμό

• την ελεύθερη έκφραση: προφορική, γραπτή, σωματική, καλλιτεχνική, μαθηματική

• την επικοινωνία (με εσωτερικά και εξωτερικά δίκτυα)

• την εξάσκηση της ιδιότητας του «πολίτη» μέσα από μια ζωή «συνεταιριστική» (προτάσεις, επιλογές, σχέδια, αποφάσεις, απολογισμοί, δικαιώματα και υποχρεώσεις, Συμβούλιο των παιδιών)

• το να λαμβάνει υπόψη το περιβάλλον

Ένα σχολείο που να επιτρέπει στον καθένα να κτίσει την πρόσληψη γνώσης μέσα από:

• την προσωποποίηση της μάθησης με τη βοήθεια εργαλείων και

κατάλληλης οργάνωσης του χρόνου και του χώρου

• τη δόμηση γνώσεων σε διάδραση με ομηλίκους σε ζευγάρια αλλά και τους ενήλικες.

• τη διαμορφωτική αξιολόγηση σε σχέση με την κοινωνικοποίηση του παιδιού και σε σχέση με την επανένταξη του ανένταχτου σχολικού πληθυσμού

Βιβλιογραφία:

https://skasiarxeio.wordpress.com/%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B1-freinet/%CF%87%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CF%89%CE%BD-freinet/

Το συμβούλιο ένας θεμελιώδης θεσμός

Ο πλούτος και η πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων και των σχέσεων στους κόλπους της συνεταιριστικής τάξης, απαιτούν μια καλή κοινωνική οργάνωση, αλλά και τη δημιουργία θεσμών, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες που εντοπίζονται από την ομάδα.

Σύμφωνα με τον Femand Oury, οτιδήποτε θεσπίζει η ομάδα με βάση την καθημερινότητα που βιώνει, μπορεί να ονομαστεί θεσμός: οι «κανόνες της τάξης», τα καθήκοντα (ευθύνες, υπηρεσίες…..), οι ρόλοι (πρόεδρος, γραμματέας), η υπόσταση του καθένα, οι βάρδιες, τα πλαίσια ελεύθερου λόγου («Τι νέα», συμβούλιο)….

Μεταξύ των θεσμών αυτών το συμβούλιο κατέχει μια σημαντική θέση. Αποτελεί τη θεσπίζουσα δομή, το πλαίσιο ανταλλαγής λόγου, στο οποίο τα μέλη της ομάδας από κοινού αναλύουν τις διαφορετικές πτυχές της συλλογικής τους ζωής, παίρνουν αποφάσεις και αξιολογούν την εφαρμογή τους. Η οργάνωση του, λοιπόν, είναι θεμελιώδους σημασίας. Για να είναι αξιόπιστο, οφείλει να είναι και αποτελεσματικό.

Η οργάνωση του συμβουλίου

Τι είναι το συμβούλιο; «Επιτρέπει να γίνονται σεβαστοί οι κανόνες, να κοινοποιεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο καθένας, να μιλάει, να προτείνει, να βρίσκονται λύσεις, να βοηθούνται όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα……. Όλα αυτά είναι θεμιτά, αφού δεν είναι μόνο ο δάσκαλος που αποφασίζει.»

Τα παιδιά αντιλαμβάνονται το συμβούλιο σαν ένα σημαντικό πλαίσιο πληροφόρησης, ανάλυσης, ρύθμισης και οργάνωσης, στο οποίο μοιράζονται τη συλλογική εξουσία με τον ενήλικα. Υπάρχει πραγματική δυνατότητα για αυτά να επιδράσουν άμεσα στις συνθήκες ζωής και εργασίας τους. Όμως, η εξουσία του συμβουλίου εξαρτάται από τις ικανότητες του εκπαιδευτικού να κάνει σεβαστές τις αποφάσεις του: Δεν μπορώ να μοιραστώ παρά μόνο την εξουσία που κατέχω κι εγώ ο ίδιος.

Βιβλιογραφία: Απόσπασμα από το άρθρο του Jean Le Gall (1999). Coopérer pour développer la citoyenneté: la classe coopérative (Μτφρ. Η συνεργασία για την ανάπτυξη της ιδιότητας του πολίτη: η συνεταιριστική τάξη), Edition Hatier. Collection Questions d’École.

Πολλοί από αυτούς ανήκουν στο Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων, ενώ άλλοι την εφαρμόζουν άτυπα.

Την πρωτοβουλία της εφαρμογής αυτού του πρωτοπόρου εκπαιδευτικού συστήματος έχουν πάρει ήδη πολλά σχολεία σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, αλλά τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα.

Η ιδέα του δημοκρατικού και ελεύθερου σχολείου ξεκίνησε στη Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα εφαρμόστηκε κατά το μεσοπόλεμο πρώτη φορά, αλλά σταμάτησε εξαιτίας της δικτατορίας.

Το Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων

Από το 2015 έχει συγκροτηθεί το «Δίκτυο Συνεργατικών Σχολείων με την Παιδαγωγική Freinet» τα μέλη του οποίου συναντιούνται μια φορά το μήνα και ανταλλάσσουν εμπειρίες και πρακτικές από τις τάξεις τους, το οποίο δημιουργήθηκε από την παιδαγωγική ομάδα «Το Σκασιαρχείο. Πειραματικοί ψηλαφισμοί για ένα σχολείο της κοινότητας» σε συνεργασία με τους εκπαιδευτικούς της Ελληνικής Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Συμμετέχει στη «Διεθνή Ομοσπονδία του Κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου» (FIMEM), όπου συναντιούνται κάθε δύο χρόνια εκπαιδευτικοί από 40 χώρες.

https://www.votanistas.com/lifestyle/laxanokipoi-sta-sxoleia-ths-koinotitas-methodos-frene/

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμήεμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στη Βανς, που έγινε κρατική το 1991.

Βιβλιογραφία:https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%BD_%CE%A6%CF%81%CE%B5%CE%BD%CE%AD

Αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στη Βανς ανέπτυξε με τη βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ, και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών κ.ά. Ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, ο Φρενέ θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμή εμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στη Βανς, που έγινε κρατική το 1991, αποτελεί κληρονομιά της UNESCO.

στην ουσία για ένα σύνολο από σελίδες δημιουργικού περιεχομένου, όπου τα παιδιά καλούνται

να αναπτύξουν τη σκέψη τους και να πραγματευτούν πράγματα που για αυτά είναι ενδιαφέροντα.

Σε μεταγενέστερο στάδιο, τα βιβλία αυτά θα διαβαστούν από τους φίλους, τους συγγενείς, τις

οικογένειες, τους φίλους, τους καθηγητές και, γενικότερα, το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, με το

οποίο οι μαθητές έρχονται σε καθημερινή επαφή μέσα ή έξω από το σχολικό περιβάλλον – χώρο

Με τη βοήθεια του «Μικρού Βιβλίου» οι μαθητές αναπτύσσουν διάφορες δεξιότητες όπως

είναι η γνώση, η κοινωνικότητα, η επικοινωνία. Αποτελεί, δηλαδή, μία σημαντική βιωματική

εμπειρία, καθώς τα παιδιά καλούνται να αναπτύξουν μέσα σε αυτές τις σελίδες τις σκέψεις τους

και να ασχοληθούν με οποιοδήποτε θέμα τους ευχαριστεί.

Μέσω αυτής της μεθόδου λοιπόν, επιτυγχάνεται η καλλιέργεια της σκέψης και της

δημιουργικότητας, με αποτέλεσμα να ξεφεύγουν τα παιδιά από το πρόβλημα της έλλειψης ιδεών.

Εκτός από αυτό, αναπτύσσουν τις γλωσσικές τους δεξιότητες και είναι σε θέση να

εμπλουτίσουν σημαντικά το λεξιλόγιο τους εισάγοντας νέες λέξεις και χρησιμοποιώντας πιο καλή

έκφραση

Συγχρόνως, αποκτούν περαιτέρω αυτοπεποίθηση καθώς αυτά τα κείμενα διαβάζονται στο

πλαίσιο της τάξης. Αυτό όμως, συνεισφέρει και σε ένα άλλο στοιχείο: τα παιδιά αποκτούν

ουσιαστικότερες σχέσεις με το σύνολο – ομάδα και κοινωνικοποιούνται. Οι μαθητές μοιράζονται

εμπειρίες από την προσωπική τους ζωή και καλλιεργούν μια πιο ουσιαστική σχέση με τους

συμμαθητές τους η οποία βασίζεται στην ειλικρίνεια, την εμπιστευτικότητα και το διάλογο.

Παράλληλα, όλες οι απόψεις και οι εμπειρίες ακούγονται στο πλαίσιο του μαθήματος, με

αποτέλεσμα να επέρχεται η κοινωνικοποίηση, αλλά και η συμπερίληψη των παιδιών, ακόμη και

των μειονοτήτων που αισθάνονται περιττοί και συχνά δεν προσπαθούν να ενταχθούν ομαλά και

να δραστηριοποιηθούν στο πλαίσιο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της ευρύτερης τάξης

(Lahlou, 2013). Μάλιστα, για τον Ph. Meirieu (2008) πρόκειται για ένα δημιουργικό Σχέδιο

Εργασίας και μέσα από αυτό « ένας μαθητής μπορεί πραγματικά να συμφιλιωθεί με το σχολείο και

να μειώσει τις αδυναμίες του. Το σημαντικό είναι να θέλει να πετύχει σε αυτό που κάνει. »

https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/2976479/file.pdf

Λίγες μέρες αργότερα και ενώ τα παιδιά είχαν αρχίσει να εκτιμούν τη διάθεση του δασκάλου τους να διαφοροποιήσει το μάθημα και να έρθει πιο κοντά τους, εκείνος ένιωθε πώς κάτι έλειπε. ‘Ενιωθε πώς η εκπαιδευτική διαδικασία δεν τραβούσε το ενδιαφέρον των παιδιών. Άλλα μιλούσαν, άλλα τους έπαιρνε ο ύπνος και άλλα κοιτούσαν το ταβάνι.

Προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει τι ήταν αυτό που έλειπε, άρχισε να παρατηρεί τα παιδιά κατά τη διάρκεια του διαλείμματος. Οι κινήσεις και οι συναναστροφές τους ήταν αυτές που τον οδήγησαν να καταλήξει σε μερικά συμπεράσματα, τα οποία και εκμυστηρεύτηκε στον διευθυντή του σχολείου του.

πληροφοριες:https://pigipaideias.gr/

Ήταν διακεκριμένος Γάλλος παιδαγωγός και εκπαιδευτικός μεταρρυθμιστής.

Αρχικά στο Bar-sur-Loup και έπειτα στην Βανς, ανέπτυξε με την βοήθεια της συζύγου του Ελίζ Φρενέ, και σε συνεργασία με ένα δίκτυο εκπαιδευτών, μια σειρά παιδαγωγικών τεχνικών που βασιζόταν στην ελεύθερη έκφραση των παιδιών : ελεύθερο κείμενο, ελεύθερο σχέδιο, εσωτερική αλληλογραφία, τυπογραφία και σχολική εφημερίδα, έρευνα, συνάντηση μεταξύ συνεργατών κ.ά. Ένας αφοσιωμένος αγωνιστής, πολιτικός και συνδικαλιστής, σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από έντονες ιδεολογικές συγκρούσεις, ο Φρενέ θεωρεί την εκπαίδευση ως μέσο προόδου και πολιτικής και αστικής χειραφέτησης.

Το όνομά του συνδέεται στενά με την παιδαγωγική Φρενέ, η οποία εφαρμόζεται μέχρι και σήμερα, ειδικά μέσω του κινήματος του Μοντέρνου Σχολείου. Αν και ορισμένες τεχνικές που αναπτύχθηκαν από τον Φρενέ έχουν διεισδύσει στο εκπαιδευτικό σύστημα, έχουν την ίδια στιγμή εμπνεύσει μια θεσμική παιδαγωγική και πιο φιλελεύθερες προσεγγίσεις. Η σχολή Φρενέ στην Βανς, που έγινε κρατική το 1991, αποτελεί κληρονομιά της UNESCO

πληροφορίες https://blogs.sch.gr/