Als tweede woord heb ik shockerend gekozen. Ik vond dit een toepasselijk woord bij het boek en dan vooral bij de stukjes van het verhaal van de dader. Want de dader praat heel duidelijk over hoe fijn hij het vind om kinderen te verkrachten en vervolgens te vermoorden, en hoe hij er telkens weer opnieuw naar uitkijkt om een nieuw slachtoffer te pakken. Voor mij is dit natuurlijk niet logisch en dus heel shockerend dat hij zo kan denken. In het volgende citaat kan je lezen hoe de dader het omschrijft:

Verder vond ik het ook wel shockerend dat de dader zoveel informatie zo makkelijk kon verzamelen. Hij werkte als ICT medewerker en mensen vertrouwden hem. Hij had alle informatie altijd opgeslagen en hiermee kon hij veel systemen binnen en alle informatie vinden. 

Tot slotte maakt het boek mij erg nieuwsgierig. Dat komt omdat er in het begin al duidelijk word dat er iemand vermoord is en dan lijkt het even alsof de dader gelijk is opgepakt, maar dit blijkt al heel snel de verkeerde persoon te zijn. Dan begint de zoektocht naar de echte dader, maar vanaf dan krijg je ook het verhaal van de echte dader tussendoor. Hierdoor krijg je dus op meerdere kanten informatie, en daardoor wordt je heel nieuwsgierig naar wat er precies gaat gebeuren en wat wel en niet waar is. Ook kan Niels niet praten over de gebeurtenis van de moord op zijn vriendje, hierdoor blijft deze hele gebeurtenis heel lang onduidelijk en ben je dus extra nieuwsgierig naar wat er dan precies is gebeurt. Dit kan je bijvoorbeeld lezen in dit citaat: 

In het boek zijn heel veel open plekken, de belangrijkste en grootste is natuurlijk dat je niet weet wie de moord(en) gepleegd heeft en dat je niet weet wat er op de avond van de moord van Mats (het vriendje van Niels) gebeurt is. Je krijgt op deze open plekken wel antwoord door het verhaal heen. Want uiteindelijk besluit Niels toch het verhaal te vertellen en wordt de dader herkend. Hierdoor worden deze ingevuld. Het duurt lang voordat de gebeurtenis die avond bekend gemaakt wordt, omdat Niels het niet ‘mag’ vertellen, dat wordt hier duidelijk: 

Uiteindelijk besluit hij het toch te vertellen en dan wordt er veel meer duidelijk. Dit is ook het moment dat ze besluiten terug te gaan naar Italië om de politie daar te helpen met het opzoeken van de dader, want er is nog een nieuwe moord gepleegd. In Italië ontstaat er een nieuwe open plek, want Niels herkent de dader in een café. Er ontstaat een achtervolging, maar de dader wordt niet gepakt. Uiteindelijk besluit de dader dat de enige optie om niet gepakt te worden is Niels te vermoorden, want dan is er niemand meer die hem kan aanwijzen. Dit word dus zijn plan en hier ontstaat er een nieuwe open plek, deze wordt ook ingevuld aan het einde van het boek. 

Verder zijn er ook wat kleine spanningsbogen in het boek, bijvoorbeeld hoe de dader aan alle informatie is gekomen en hoe de dader alles heeft geregeld. En waarom er een andere man bij de moord van Mats was. Ook deze plekken worden uiteindelijk ingevuld. 

In het boek zitten een aantal hoofdpersonen, zoals natuurlijk in elk boek. De hoofdpersonen zijn:

Niels, hij is het zoontje van Petra en Niels. Hij zit naast Mats als hij vermoord wordt en hij is dus de enige ooggetuigen. Hij kan er niet over praten. Als hij dit uiteindelijk doet kan hij helpen de dader te vinden.

Petra, de moeder van Niels. Zij probeert Niels te helpen om het te verwerken, maar dit gaat vrij moeilijk. Ze probeert hem te helpen zoals je hier kan lezen:

‘’Terwijl ze spraken hield Petra de lichaamstaal van hun zoon scherp in de gaten. Niels trok zich weer terug in zijn eigen wereld.’’ en ‘’Petra pakte zijn arm. Lieverd luister. Ik wil dat je geen pijn en angst meer hebt. Je moet het ons nu vertellen, anders kunnen we je niet helpen’’ 

Hans, de vader van Niels. Hij probeert Niels zo goed mogelijk te helpen, maar dit gaat niet altijd goed. Hij vindt Niels in de bosjes en ziet dan ook een man staan. Hij besluit deze achterna te gaan, want hij denkt dat dit de dader is.  Later ziet Niels de echte dader, en ook dan achtervolgt Hans hem. Hierdoor weet de dader dat ze er zijn en wordt het moeilijker om hem te vinden. 

Salvator, de dader die Mats heeft vermoord. Hij krijgt ook zijn eigen verhaal om te vertellen. Hij vindt het fijn om kinderen te vermoorden, want hier krijgt hij een goed gevoel van. Hij komt er op gegeven moment achter dat Niels in Italië is en dan besluit hij dat, de enige manier om niet gepakt te worden, is om Niels te vermoorden. 

Natuurlijk zijn er ook een aantal bijpersonen in het boek, dit zijn:

Martuccia en Tardelli, dit zijn beide politieagenten die werken in Italië. Zij helpen Niels met het zoeken naar de dader en zij zorgen er ook voor dat Niels veilig is. Het zijn dus beide helpers, want ze pakken uiteindelijk de dader en ze zorgen ervoor dat Niels veilig is. 

Irene, zij is de psychologe waarmee Niels praat. Zij is dus ook een helper, want zij zorgt ervoor dat Niels zich een stukje beter voelt en dat hij steeds iets minder bang is.

Ottavio Galli, hij is de man die toevallig bij de moord van Mats is. Hierdoor denkt Hans dat hij de dader is en dan achtervolgt hij hem. Tijdens de achtervolging verdrinkt Ottavio en overlijdt hij. Ze denken eerst dus dat hij de dader is, maar dat blijft niet zo te zijn. Hij is een tegenstander, want omdat hij dood is, lijkt het alsof Hans hem vermoord heeft en dus is hij hier een tegenstander. Ook denken ze dat hij de dader is, waardoor er niet gezocht wordt naar de echte dader en dus is hij ook hier een tegenstander. 

De meeste personages waren op zo’n manier beschreven dat ze erg levendig waren voor mij. Vooral Niels, zijn ouders en de dader. Dit omdat hun vaak aan het woord kwamen. Het was een spannend boek en dat helpt ook wel mee, want hierdoor komen ze nog meer tot leven. Eigenlijk alle personages leken wel op echte mensen, ze gedroegen zich normaal en de gebeurtenissen kunnen allemaal echt gebeurd zijn, in de zin van dat er geen magie is ofzo, maar het is niet heel reëel.