# data[].attributes.body
1)Burke, E. (1729–1797). Reflections on the French Revolution. geraadpleegd op 29-11-2015 van, http://www.bartleby.com/24/3/

2)  Heumakers, A. (2005). Laat maar lekker donderen, De weergaloze aantrekkingskracht van
het ‘sublieme’.  Geraadpleegd op 29-11-2015 van, http://nrcboeken.vorige.nrc.nl/recensie/laat-maar-lekker-donderen.

3)Lamers, J. (2013). Edmund Burke en het hedendaags conservatisme. Geraadpleegd op 29-11-2015 van, http://sargasso.nl/edmund-burke-hedendaagse-conservatisme/

4) Vakenburg, S. (2001). Edmund Burke wilde niet terug naar vroeger, Reactionaire stichting kiest verkeerd idool. Filosofie Magazine, april 2001. Geraadpleegd op 29-11-2015 van, http://www.filosofie.nl/nl/artikel/29746/edmund-burke-wilde-niet-terug-naar-vroeger.html

5) Verbeek, M.(2014) Wat is conservatisme? Deel 1 en 2. Geraadpleegd op 8-1-2016 van, http://sargasso.nl/wat-conservatisme/  & , http://sargasso.nl/wat-conservatisme-deel-2-nitor-adversum/

# data[].attributes.headline
Anno Nu: Wat is conservatisme - M. Verbeek

# data[].attributes.subject
Anno Nu: Wat is conservatisme - M. Verbeek

# data[].attributes.body
In deze padlet willen we aan de hand van verschillende bronnen de hoofdvraag: Hoe is het conservatisme veranderd door de jaren heen? beantwoorden.

# data[].attributes.headline
Burke: Reflections on the French Revolution

# data[].attributes.subject
Burke: Reflections on the French Revolution

# data[].attributes.headline
Arnold Heuman: Laat maar lekker Donderen

# data[].attributes.subject
Arnold Heuman: Laat maar lekker Donderen

# data[].attributes.body
Burke ageert niet alleen tegen de methoden van de Franse Revolutie maar ook tegen haar idealen. Het volk dat zeggenschap heeft over haar regering is volgens hem onnatuurlijk. Het begrip mensenrechten is voor Burke ook een gruwel. Volgens Laemers is zijn afkeer van het nieuwe in zijn tijd begrijpelijk als je er vanuit gaat dat de methoden van de Franse Revolutie samenhangen met haar idealen. Dat er volgens Burke niets goed uit democratie komt is logisch in die denkwijze.

Burke zet uiteen hoe een goed geordende samenleving eruit ziet. Lagere klassen met politieke invloed is volstrekt tegennatuurlijk. De Franse Revolutie was gedoemd te mislukken omdat deze geleid werd door mensen van middelmatige komaf. De monarchie, adel en kerk zijn volgens Burke de drie klassen die zorgen voor bestuur en onderwijs. Dit is zijn ideaalbeeld.

Burke is duidelijk anti-intellectualistisch. Intellectuelen voegen niets toe. Het wat de natuur ons leert is superieur aan welke menselijke wijsheid dan ook. Volgens Burke is het ‘natuurlijk’ om nakomelingen van illustere voorvaderen te eerbiedigen. Dat hij hierbij de achterliggende menselijke machtsstructuur onzichtbaar maakt lijkt hij niet te merken. Dit is typerend voor Burke’s kortzichtigheid.
Burke’s Reflections on the Revolution in France bevat typische reactionaire stokpaardjes en is een pleidooi voor de Britse status quo in de late 18e eeuw. Om hiermee aan te komen in de 21e eeuw getuigt volgens Laemers van intellectuele armoede. De enige reden die Lamers kan bedenken waarom Burke nog relevant is voor mensen is dat hij ageerde tegen de ‘Linkse’ Franse Revolutie.

# data[].attributes.headline
Sebastiaan Valkenberg: Edmund Burke wilde niet terug naar vroeger

# data[].attributes.subject
Sebastiaan Valkenberg: Edmund Burke wilde niet terug naar vroeger

# data[].attributes.body
Over Jeroen Laemers is niet heel veel te vinden. Hij is freelance schrijver en hoofdredacteur van Sargasso. Zijn politieke standpunten zijn niet te vinden al is hij heel kritisch naar verschillende partijen toe. Zijn stuk over het conservatisme van Edmund Burke in het hedendaags Nederland, drie jaar geleden in 2013, is niet heel positief tegenover de stroming. Opgegroeid in een land waarin democratie de norm is en andere regeringsvormen vaak worden afgedaan als minder is Laemers natuurlijk gekleurd in zijn opvatting. Dit betekend niet dat hij in het wilde weg zijn mening rond strooit. Hij kijkt wel degelijk naar bronnen voor hij schrijft. In zijn stuk kijkt hij naar de oprichting van de Edmund Burke Stichting in Nederland en onderzoekt of de visie van Burke past in de huidige samenleving. Laemers neemt alle uitspraken van Burke letterlijk over en projecteert deze op onze samenleving. Hij laat de mening en visie van de Stichting buiten beschouwing. Het is op te merken dat Laemers het conservatisme van Burke van de late 18e eeuw letterlijk probeert toe te passen in het Nederland van de 21e eeuw. Door geen nuance aan te brengen of te kijken naar mogelijke interpretaties van Burke’s uitspraken mist Laemers een kans om een vollediger beeld te geven.