# data[].attributes.body
streszczenie:

   Syzyf był królem Efyra synem eola oraz ojcem Odyseusza i cieszył się bardzo duża przyjaźnią ze strony bogów greckich którzy często zapraszali go na uczty i biesiady w czasie takich uczt Syzyf wykradał bogom ambrozje zapewniająca nieśmiertelność oraz podsłuchiwał plotek które później pokazywał śmiertelnika  w swoim królestwie gdy pewnego razy zdradził sekret zeusa władca piorunów chciał go ukarać  śmiercią lecz sprytny Syzyf porwał bożka śmierci Tanatosa w bardzo szybkim czasie udało się odbić Tanosa Syzyf tuz przed śmiercią poprosił swoja zonę aby nie chowała go zgodnie z ceremoniałem tak aby jego dusza nie mogła dostać się do hadesu władca świata umarłych hades zgodził się aby Syzyf powrócił do świata żywych i dopilnował odpowiedniego pochowku Syzyf wówczas uciekł i żył bardzo długo dopiero po wielu latach przypomina sobie o uciekinierze którego ukarano wieczną bezużyteczną praca Syzyf od tej pory miał za zadanie wtoczyć na  na szczyt góry ogromny głaz który jednak tuż przed Wierzchucinkiem wyślizgał mu się z rąk i spadał na sam dół

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Prometeusz - ulepił człowieka z gliny pomieszanej z łzami, nauczył ludzi posługiwać się ogniem, rzemiosła, gotować jedzenie, przetapiać surowce
Zeus - zdenerwowany zachowaniem ludzi stwarza Pandorę, którą zsyła na ziemię.

Drugoplanowi:

Pandora -przechytrzony przez Prometeusz zeus zsyła na ziemię Pandorę i Prometeusz kończy przykuty do ścian Kaukazu

Epimeteusz - brat Prometeusza który ożenił się z Pandorą i otworzył niesławną jej puszkę

zwaną inaczej puszką Pandory z której wypełzło całe zło i choroby jakie są teraz na świecie

Epizodyczne:

Helios - Prometeusz ukradł mu ogień by ludzie stali się silniejsi

# data[].attributes.body
Streszczenie:

   Prometeusz ulepił człowieka z gliny pomieszanej z łzami, człowiek fizycznie był podobny do bogów lecz za slaby i bezbronny tytan postanowił to zmienić dlatego wykradł ogień z rydwanu Heliosa i podarował go ludziom dzięki niemu mogli oni gotować jedzenie bronić się przed dzikimi zwierzętami Prometeusz nauczył ich także różnych rzemiosł Zeus widząc to postanowił zesłać na nieposłusznego tytana kare wraz z pozostałymi bogami stworzył piękna kobietę Pandorę która wyposażono w puszkę pełna wszelkich nie szczęści i chorób Prometeusz widząc to odprawił kobietę ponieważ  domyślał się podstępu bogów niestety jego brat Epimeteusz pojął jego zonę kobieta natomiast namówiła męża do otwarcia puszki  z której wypełza na świat różne nieszczęścia i obsiadły na ludzi Prometeusz postanowił zemścić się  na bogach zabił wiec wołu i podzielił go na dwie części kazał zeusowi wybrać cześć która odtąd będą mu ludzie składać w ofierze władca wszystkich bogów wybrał te pełna tłuszczu pod którym jak się okazało leżały same kości  dla ludzi  zaś zostały skora oraz mięso zeus wściekł się na Prometeusza który tak srogo z niego zakpił kazał przykuć go do gór Kaukazu miał tak tkwić wieczność za towarzysza mając jednie orla który codziennie wyjadł mu wątrobie

# data[].attributes.body
Czas wydarzeń:

Bliżej nieokreślony, wiadomo tylko że zdarzenia te miały miejsce w czasach starożytnej Grecji.

Miejsce wydarzeń:

Akcja rozgrywa się na pustynnych górach Scytii i również na górze Olimp oraz w wiosce.

# data[].attributes.body
Czas wydarzeń:

Czas w opowiadaniu nie jest określony. Wiadomo, że zdarzenia te miały miejsce w czasach mitycznych.

Miejsce wydarzeń:

Akcja mitu rozgrywa się na Kornycie, gdzie władcą był Syzyf.

# data[].attributes.body
Czas wydarzeń:

Czas w opowiadaniu nie jest określony. Wiadomo, że zdarzenia te miały miejsce w czasach mitycznych.

Miejsce wydarzeń:
Grecja ( Hellada)

# data[].attributes.body
Streszczenie:

Pewnego dnia Kora bawiła się na łące nimfami. Gdy zerwała narcyza, pojawił się Hades i porwał ją do swej krainy zmarłych. Demeter, jej matka, była zrozpaczona, wszędzie szukała swojej ukochanej córki i rzuciła klątwę na ziemię. Dzeus ostatecznie rozkazał Hadesowi, by oddał dziewczynkę, ale ona zjadła kilka pestek granatu. W związku z tym od tej pory dzieliła czasy między krainę umarłych a ziemię, gdzie czekała na nią matka. Odzwierciedlają to zmiany pór roku.

# data[].attributes.body
Czas wydarzeń:

Czas w opowiadaniu nie jest dokładnie określony, wiemy jedynie że akcja toczy się za panowania króla Minosa na Krecie.

Miejsce wydarzeń:

Akcja mitu rozgrywa się w Grecji dokładniej w Krecie.

# data[].attributes.body
Streszczenie:

Dedal w czasie pobytu na Krecie Minosa stworzył labirynt. Był on przeznaczony dla Minotaura. Dedal chciał ze swym synem wrócić do rodzinnych Aten, ale Minos nie wyraził zgody. Dedal przygotował więc skrzydła i wraz z synem zaplanował ucieczkę. Powiedział mu także, by nie leciał wysoko ani zbyt nisko. W czasie lotu Ikar nie się posłuchał rad ojca i postanowił wzlecieć na wyższą wysokość przez co wosk z skrzydeł się stopił i wpadł do morza, które dzisiaj nazywa się morzem Ikaryjskim.

# data[].attributes.body
Streszczenie:

Orfeusz był młodym, przystojnym śpiewakiem. Swoim talentem urzekał wszystkich. Jego żoną była przepiękna nimfa  Eurydyka.  Jej uroda sprawiała, że każdy kto ją zobaczył, zakochiwał się w niej. Aristajos uwiedziony jej wdziękiem zaczął ją gonić, nie wiedząc, że ma męża. Podczas ucieczki Eurydykę ukąsiła żmija. Nimfa zmarła a zrozpaczony Orfeusz przestał grać i śpiewać, tylko błąkał się, szukając ukochanej. Zawędrował do Hadesu, gdzie Charon ujęty jego grą na magicznym flecie, przewiózł go na drugą stronę Styksu. Bezradny Orfeusz stanął przed obliczem Hadesa i tak go urzekł swoim śpiewem, że ten postanowił oddać mu Eurydkę. Warunkiem było to, że przez cała drogę powrotną nie może spojrzeć na żonę ( szła za nim). Mężczyzna jednak nie wytrzymał, odwrócił się w tym momencie straci ukochaną na zawsze.

# data[].attributes.body
Streszczenie:

Tezeusz był synem ajgeusa - bohater który zwojował attykę oraz astry królowej trojezeny Tezeusz wychowywał się bez ojca w wieku pięciu lat bohater poznał heraklesa zapragnął być taki  jak on .Gdy dorósł matka dala mu zostawione przez ojca miecz i sandały młodzieniec wyruszył do Aten gdzie odnalazł swojego ojca ujarzmił olbrzymiego byka który grasował w tamtych okolicach nie uradowało to jednak ludu ateńskiego gdyż przyjechali posłowie do króla minowa z zadaniem corocznego haraczu dla minotaura  potwora o byczej głowie na pożarcie miało iść siedmiu chłopców i siedzę dziewczynek jednak Tezeusz oświadczył ze zabije bestie bohater otrzymał od ojca czerwony żagiel który miał postawić na wypadek szczekliwego powrotu i czarny jeżeli zginie gdy Tezeusz pojawił się na krecie wszyscy patrzyli na niego złowrogo jednak Ariadna była mu przychylna pokochała go i dala mu nic dzięki której opuścił labirynt Tezeusz zabił potwora i wyszedł z labiryntu ta sama droga po nici wsiadł na okręt zabrał ze sobą Ariadnę kochali się bardzo ale po drodze Tezeusz zmienił zdanie i kazał zostawić śpiąca królewnę na wyspie noks przerażona i zrozpaczona Ariadna łamała ręce z żalu  kiedy podszedł do niej Dionizos oświadczył ze chce ja za zonę w tamtym czasie powrotu do Aten Tezeusz zapomniał zmienić czarny żagiel na czerwony ajgeus widząc kolor żałoby rzucił się z rozpaczy do morza

# data[].attributes.body
Czas wydarzeń:

Czas w opowiadaniu nie jest określony. Wiadomo, że zdarzenia te miały miejsce w czasach mitycznych, gdy na ziemi - wedle wyobrażeń Greków - rządzili olimpijscy bogowie.

Miejsce wydarzeń:

Wydarzenia toczą się w Tracji ( kraj lezący pomiędzy dolnym Dunajem, Morzem Czarnym i Morzem Egejskim).

# data[].attributes.body
Akcja 12 prac Heraklesa rozgrywa się  w Grecji. Czas akcji nie jest dokładnie określony.

# data[].attributes.body
Czas wydarzeń:

Czas akcji jest nieokreślony, wiemy tylko że zdarzenia te miały miejsce w czasach mitycznych.

Miejsce wydarzeń

Akcja rozgrywa się w Krecie.

# data[].attributes.body
Przeznaczenie jako ingerencja sił nadprzyrodzonych w dążeniach człowieka Przeznaczenie to stały element planu, który każdego dnia nieświadomie realizujemy. Człowieczy los został ukazany już w mitach, które pokazują nam jak skończy się życie człowieka już w momencie jego narodzin. Pierwszy dowód na przeznaczenie ukazuje nam się w micie o Prometeuszu. Tytan ulepił człowieka z gliny i swoich łez. Duszę zaś stworzył z ognia, który wykradł z rydwanu słońca. Za swoje przewinienia został przypięty go gór Kaukazu, gdzie każdego dnia przylatywał wygłodniały orzeł i pożerał jego wątrobę, która  odrastała co noc. W ten sposób ujawnia nam się przeznaczenie za zbrodnie Prometeusza, popełnione wobec Bogów. Mit o Dedalu i Ikarze mówi nam o przeznaczeniu wynikającym z chęci posiadania czegoś nadludzkiego, sięgnięcia wyżej niż ktokolwiek wcześniej mógł sięgnąć. Za zbyt harde działanie Ikara spotkała kara. Dedal wylepił skrzydła dla siebie i swojego syna, jako spoiwa użył wosku. Ten środek transportu miał pomóc im w ucieczce i zabrać na bezpieczny ląd. Podczas podróży Ikar zapragnął podlecieć bliżej słońca. Mimo ostrzeżeń Dedala ten wzbijał się ku górze, aż w końcu jego skrzydła zostały stopione, a on sam runął do wody. Przeznaczeniem Balladyny była śmierć. Stało się tak za sprawą popełnionych przez nią zbrodni. Do wykreowania takiego losu przyczyniły się także siły nadprzyrodzone. Balladyna zabiła swoją siostrę - Alinę, sługę Kirkora – Gralona, wyrzekła się własnej matki, a także nierzadko mijała się z prawdą. W ten sposób została ukarana – Goplana przeklęła ją i naznaczyła krwawym znamieniem, dręczyły ją wyrzuty sumienia, a na końcu poraził ją piorun, w wyniku czego poniosła śmierć. Drugą osobą w Balladynie, która nie uniknęła swojego przeznaczenia był Grabiec. Znieważając Goplanę – królową jeziora Gopło – i odrzucając jej miłość został zamieniony w płaczącą wierzbę. Także sama Goplana nie uniknęła przeznaczenia. Przez swoje intrygi dostrzegła coraz więcej krzywdy, która ją otaczała i czuła się coraz bardziej przerażona. Pod natłokiem złych wydarzeń postanowiła odejść z Nadgoplańskiej krainy wraz ze stadem żurawi na północ. W ten sposób dopełniło się jej przeznaczenie, które jednocześnie stanowiło karę

# data[].attributes.body
Streszczenie

   Herakles to syn Zeusa i królowej Alkmeny. Będąc dzieckiem ssał mleko nieświadomej bogini Hery. Z kilku kropel, które upadły, powstała droga mleczna. Hera nienawidziła chłopca – wysłała węże do kołyski Heraklesa, jednak mały heros udusił je, ocalić siebie i brata.
   Herakles nie chciał się uczyć, zabił swego nauczyciela i został wygnany z miasta. Nosił skórę zabitego przez siebie lwa i zjadał ogromne ilości jedzenia. Miał maczugę z drzewa oliwnego i miecz od Hermesa, strzały od Apolla, pancerz od Ateny i kołczan od Hefajstosa.
    W bitwie o teby zyskał wielką sławę, władca miasta dał mu swoją córkę za żonę, którą w szale zabił. Aby dokonać pokuty,  udał się do wyroczni delfickiej – gdzie dowiedział się, że musi zatrudnić się u króla Myken. Ten zadał mu 12 prac: miał zabić lwa nemejskiego, hydrę lernejską, złapać dzika erymantejskiego, łanię kerynejską i byka kreteńskiego, wytępić ptaki stymfalijskie, oczyścić stajnię Augiasza, ujarzmić króla Diomedesa, ukraść pas Hipolity i woły Geriona, zerwać złote jabłka Hesperyd oraz sprowadzić na ziemię Cerbera. Prace te wykonał. Gdy wrócił, postanowił się ożenić. Bracia wybranki zmarły, ponieważ nie zgodzili się na ślub. Wyrzuty sumienia zabrały go ponownie do wyroczni, tym razem w ciszy, splądrował świątynię i walczył z Apollem. Zeus postanowił zesłać Heraklesa na służbę królowej Omfali , a królowa Omfali upokorzyła go na oczach wszystkich. Było to gorsze niż 12 prac. Po nabożeństwie postanowił ponownie się ożenić. Zakochał się w Deyanili.  Ona Zdobyła krew centaura Nessosa, który poradził jej, aby zanurzyła w niej koszulę męża, aby był wobec niej lojalny. Zabiło to herosa, a zdesperowana kobieta powiesiła się. Heraklesie poszedł do nieba i poślubił boginię Hebe.

# data[].attributes.body
 --  Akcja dzieła zaczyna się w starożytności, a dokładniej w momencie stworzenia człowieka przez tytułowego Prometeusza. Sam bohater w utworze jest postacią pozytywną, dążącą do wyzwolenia ludzkości, a Bogowie, specyficznie Zeus, są przedstawieni w sposób negatywny a ich działania są krytykowane w toku akcji. A mianowicie, Zeus każe stworzonej ludzkości wielbić go i składać ofiary w postaci mięsa woła owiniętego w skóry, jednak tytułowy tytan postanowił sprzeciwić się temu nakazowi, I dał zeusowi kości owinięte w tłuszcz woła. Jest to wątek sprzeciwu w utworze który również obejmuje problematyka, jednak za sprzeciw Prometeusz otrzymał karę, a mianowicie zezłoszczony Zeus postanowił przybić go do głazu razem z krukiem, który każdego dnia wydziobywał mu nerkę, która każdego dnia się regenerowała, jednak po wielu latach mękę Prometeusza przerwał Herakles, strzelając do kruka z łuku.
--   Podsumowywując, problematyka mitu opiera się na sprzeciwie, każe, męce i wyzwoleniu.

# data[].attributes.body
   --   Mit o Demeter i Korze jest to opowieść o więzi emocjonalnej pomiędzy matką a córką. Emocje rodziny zmieniają się, gdy córka wstępuje w związek małżeński. Matce bardzo ciężko jest się pogodzić z rozstaniem.
   --   Mit objaśnia nam zjawisko zmienności pór roku. Zmiany  pór roku są bowiem uzależnione od tego, gdzie znajduje się Kora. Jeżeli opuszcza matkę i daje się do państwa podziemnego, to cierpiąca Demeter sprawia że usychają rośliny. Zaczyna się jesień, a potem zima. Powrót córki jest zaś radosnym wydarzeniem, więc wtedy świat przyrody rozkwita to czas wiosny, lata.

# data[].attributes.body
 --   Mit o Syzyfie jest dość krótki, jednak jego fabuła i przesłanie są dobrze wyprecyzowane. Na samym początku prezentuje nam życie króla Koryntu - Syzyfa. Był on zawsze doceniany i zapraszany do Olimpu przez Bogów, jednak jego reputacja z czasem była coraz gorsza ze względu na jego plotkarską naturę. Za każdym razem po powrocie z Olimpu, ten plotkował i opowiadał wszystkim co się działo, jednak punktem zapalnym było wyjawienie sekretu Zeusa. Rozgniewany Bóg wysyła do Syzyfa bożka śmierci, jednak bohater unika tragicznego losu i więzi Tanatosa przez co ludzie przestają umierać. Jeszcze wiele razy w ciągu akcji Syzyfowi udało się uniknąć śmierci i ukryć przed Bogami, jednak w pewnym momencie zostaje dorwany i dostaje niekończoną  kare pchania głazu pod górę tylko po to żeby ten sturlał się z powrotem przy końcu góry. Co do problematyki, w utworze dobrze jest omówiony motyw kary przedstawiający mozolną, ciężką i bezcelową prace, z stąd przysłowie ,,Syzyfowa Praca". Sam Syzyf popełnia wiele zbrodni wobec bogów, za co jest słusznie ukarany. Mimo tego, jako główny bohater wywołuje sympatie u czytelnika, przez co trzymamy za niego kciuki aż do końca.
 --  Podsumowując, problematyka opiera się na karze i obejmuje zbrodnie jakie dokonał główny bohater.

# data[].attributes.body
 --     Mit o Dedalu i Ikarze pokazuje nam różnice pomiędzy młodością a dojrzałością. Ikar jest optymistycznie nastawiony do świata, tryska energią i szczęściem. Nie potrafi przewidzieć konsekwencji swoich czynów. Z drugiej strony mamy Dedala, który jest obeznany z życiem i prawami fizyki. Podczas lotu panuje w nim spokój przez co nie daje się ponieść fantazji, wiedząc że musi lecieć na odpowiedniej wysokości robi to.
  --     W micie Ikar jest przykładem osoby bezmyślnej i nieodpowiedzialnej.

# data[].attributes.body
 --   Herakles czyli największy bohater antycznego świata jest to heros, który posiada nadprzyrodzone zdolności. Jego głównym atrybutem jest nadprzyrodzona siła. Bohater podczas swojej drogi nie raz zbłądził robiąc jakieś czyny podczas emocji. Herakles dostaje szansę i może odpokutować za pośrednictwem 12 prac.                                        --  Mit pokazuje nam przesłanie, że nie ważne jak zbłądziliśmy jesteśmy w stanie odpokutować. Jednak ważne aby pokuta przewyższała nasze umiejętności.

# data[].attributes.body
 --    Mit o  Tezeuszu i Ariadnie mówi nam bezinteresownej miłości, Ariadna ofiaruje Tezeuszowi nić dzięki której on wychodzi z labiryntu.
 --   Labirynt symbolizuje trudność i zagubienie, jednak nić Ariadni jest to pomocna dłoń która jest inaczej rozwiązaniem.

# data[].attributes.body
     Mit o Orfeuszu i Eurydyce mówi nam o wielkiej miłości. Miłość kochanków jest tak dużo że nawet po śmierci ukochanej Orfeusz nie poddaje się i próbuje odzyskać ukochaną. Orfeusz swoim pięknym głosem oczarował Hadesa, który zgodził się na przywrócenie Eurydyce ale był jeden warunek Orfeusz nie mógł jej zobaczyć przed wyjściem z Hadesu. Śpiewak swoim głosem ponownie oswoił Cerbera. Gdy ukochana szła za nim Orfeusz się odwrócił, złamał warunek uzgodniony z Hadesem i stracił kochankę na zawsze.
    Mit mówi nam że nikt nie jest w stanie oszukać przeznaczenie.

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Syzyf - władca Koryntu, zdradził Zeusa przez co został skazany na śmierć
Zeus - najważniejszy z bogów, skazał Syzyfa na kare śmierci

Drugoplanowi:

Hades i Persefona - małżeństwo które władało Hadesem, uczestniczyli w ucztach na Olimpie.
Merope -  żona Syzyfa która wykonała prośbę Syzyfa przez co wrócił do żywych

Epizodyczne:

Tanatos - bóg śmierci, uwięziony przez Syzyfa

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Demeter - Matka której dziecko wpadło w pułapkę Hadesa i rzucił na ziemię klęskę nieurodzaju i dlatego dwie pory roku są urodzajne a dwie ciężki.

Kora - Złapana w pułapkę Hadesa musiała za niego wyjść, lecz dzięki matce może wracać na dwie pory roku do matki a dwie musi siedzieć z mężem w Hadesie.

Drugoplanowi:

Dzeus-obiecał Hadesowi żonę oddał mu korę która była jego córką  i Demeter nie pytając się o zdanie jednej z wielu żon

Hades- złapał korę na pułapkę z narcyzem  i ożenił się z nią w hadesie

Epizodyczne:

-brak

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Dedal - wynalazł  skrzydła kiedy, jego siostrzeniec wynalazł koło garncarskie zabił go i za karę został zamknięty na Krecie lecz uciekł z niej dzięki skrzydłom.
Ikar- Leciał za wysoko słońca spadł do wody nie słuchał ojca i zginął wpadając do morza.

Drugoplanowi:

Król Krety- cenił sobie Dedala nie chciał go wypuścić

Epizodyczne:

Siostrzeniec Dedala-Wynalazł koło garncarskie

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Tezeusz - syn króla Aten, który pokonał trzech zbójców. Popłynął na Kretę aby zaprzestać wysyłania pięciu dziewic i pięciu mężczyzn na pożarcie Minotaur"owi, pokonał go i wyszedł z labiryntu dzięki nici Ariadni.
Ariadna -córka króla Minosa, która zakochuje się w Tezeuszu i daruje mu nić, dzięki której wydostanie się z labiryntu.

Drugoplanowi:
Minotaur - potwór z głową byka, zamknięty w labiryncie zbudowanym przez Dedala

Epizodyczne:
Minos - król krety
Egeusz - ojciec Tezeusza, kazał załodze wywiesić flagę zależną od zwycięstwa lub porażki syna. Jeśli Tezeusz by zginał to okręt miał mieć czarne żagle jednak kiedy by wygrał to kolor żagli miał zmienić barwę na czerwony.

# data[].attributes.body
Z czego Prometeusz ulepił człowieka?

Czego nauczył Prometeusz ludzi?

Wymień minimalnie 3 prace Heraklesa

Z czego składały się skrzydła Ikara i Dedala i czemu skrzydła stopiły się tylko Ikarowi?

Kim była Demeter?

Czym charakteryzował się Orfeusz?

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Orfeusz - przystojny młodzieniec, śpiewak który wyróżniał się umiejętnościami grania na lutni. Gdy jego żona zmarła poprzez ukąszenie żmii, wstąpił do podziemi aby błagać o jej uwolnienie. Uzyskał pozwolenie Hadesa, pod warunkiem ze nie będzie obracał się za siebie. Zakaz złamał tuz przy wyjściu z podziemi obrócił aby sprawdzić czy jest za nim Eurydyka. Został rozszarpany przez orszak Dionizosa.
Eurydyka – przepiękna młoda kobieta, żona Orfeusza która zmarła na skutek ukąszenia przez żmiję podczas ucieczki przed Aristajos

Drugoplanowi:
Hermes – przewoźnik duchów zmarłych przez podziemną rzekę, zgodził się przewiesić Orfeusza przez Styks zasłuchany w jego piękny śpiew.

Epizodyczne:

Cerber – pies którego zadaniem było pilnowanie Hadesu, zauważywszy Orfeusza nie szczekał, ponieważ został oczarowany lutnią młodzieńca.
Hades - bóg podziemnego świata zmarłych.

# data[].attributes.body
Pierwszoplanowi:

Herakles - heros posiadający nadludzką siłę. Jego największą wadą była ogromna porywczość, przez co ginęli ludzie. Herakles nie umiał kontrolować emocji.

Dejanira - żona Heraklesa, strasznie zakochana w małżonku. Przez zazdrość i obawę zdrady małżonek umiera.

Drugoplanowi:

Nessos - Centaur, który podstępnie podpowiedział Dejanirze wypranie koszuli Heraklesa w jego krwi. W efekcie bohater został narażony na ogromne męki.

Augiasz - mykeński król, którego postać Heraklesa niezwykle przerażała. Zlecał on bohaterowi prace, które gwarantować miały jego śmierć.

Diomedes - król Tracji, który był posiadaczem klaczy. Herakles miał za zadanie je przyprowadzić, jednak musiał on przy tym zamordować króla.

Hipolita -  królowa Amazonek, której pas miał za zadanie przynieść Herakles. W wyniku podstępu Hery, wywiązała się walka pomiędzy Amazonkami a Heraklesem.

Omfalia - królowa państwa, w którym wszystko było odwrotne. Kobiety pełniły męskie role, zaś skazany na trzy lata służby Herakles wykonywał czynności tradycyjnie uznane za kobiecie.

Epizodyczne:

Atlas - odpowiedzialny za podtrzymywanie nieboskłonu tytan, który na prośbę Heraklesa udał się po złote jabłka z drzewa należącego do Hery.

Hera - bogini, która początkowo była niezwykle nieprzychylna dla Heraklesa. Chciała go zamordować gdy był jeszcze dzieckiem, zsyłając na niego węże.

Alkmena  - matka bohaterskiego Heraklesa

Zeus  - ojciec Heraklesa, władca Olimpu.

Laomedon - król Troi, którego Herakles wybawił od kłopotu, jednak podobnie jak bogowie nie otrzymał on zapłaty od kłamliwego króla.

Gierones - olbrzymi właściciel wołów, które miał uprowadzić Herakles.