# data[].attributes.headline
Παρης Κακαβάς 

# data[].attributes.subject
Παρης Κακαβάς 

# data[].attributes.body
Ως ισότητα των φύλων, ορίζουμε την κατάσταση της ίσης ευκολίας πρόσβασης σε πόρους και ευκαιρίες ανεξαρτήτως φύλου, συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής συμμετοχής της λήψης αποφάσεων και της ίσης αντιμετώπισης από τον νόμο. Σύμφωνα με τη Unicef, ως ισότητα ορίζεται Η απόλαυση ίσων δικαιωμάτων και ίσης μεταχείρισης από άνδρες, γυναίκες, αγόρια και κορίτσια σε όλες τις πτυχές της ζωής.
Η ισότητα των φύλων είναι κάτι περισσότερο από ίσα δικαιώματα, συνδέεται στενά με τα δικαιώματα των γυναικών και συχνά απαιτεί μεταρρυθμίσεις. Από το 2017, το παγκόσμιο κίνημα για την ισότητα των φύλων δεν έχει ενσωματώσει την πρόταση των φύλων εκτός από τις γυναίκες και τους άνδρες ή τις ταυτότητες φύλου εκτός του δυαδικού φύλου.

Σε παγκόσμια κλίμακα, η επίτευξη της ισότητας των φύλων απαιτεί επίσης την εξάλειψη επιβλαβών πρακτικών κατά των γυναικών και των κοριτσιών, συμπεριλαμβανομένης της σωματεμπορίας, της γυναικοκτονίας, του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των φύλων και άλλων τακτικών καταπίεσης.

# data[].attributes.headline
Στερεότυπα-Βασιλική Αλεξίου

# data[].attributes.subject
Στερεότυπα-Βασιλική Αλεξίου

# data[].attributes.body
Οι γονείς είναι αυτοί που πρώτοι μαθαίνουν και ανατρέφουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τα δικά τους στερεότυπα και προκαταλήψεις.

# data[].attributes.attachment_link.title
Στερεότυπα από κούνια

# data[].attributes.headline
έμφυλες διακρίσεις- Βασιλική Αλεξίου

# data[].attributes.subject
έμφυλες διακρίσεις- Βασιλική Αλεξίου

# data[].attributes.body
Δεν κάνουμε διακρίσεις!
Είτε κορίτσι είτε αγόρι τα δικαιώματα είναι ίδια!!

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Rainbow School, Greece -Πολύχρωμο Σχολείο

# data[].attributes.attachment_link.title
Τα παιδιά εξηγούν την έμφυλη ισότητα

# data[].attributes.headline
ΒΑΡΔΑΚΩΣΤΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

# data[].attributes.subject
ΒΑΡΔΑΚΩΣΤΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

# data[].attributes.body
ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΕΞΙΣΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
από την Αγγελική Καρδαρά.
Ένα πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό ζήτημα αναδεικνύει η κ. Φωτεινή Μηλιώνη, ΔΝ, Διευθύντρια ΝΠΙΔ Επάνοδος, στο άρθρο της με τίτλο "Φύλο, Δίκαιο και Τέχνη. Μια πολλά υποσχόμενη συνάντηση", που δημοσιεύεται στον Τιμητικό Τόμο για τον Ομότιμο Καθηγητή Γιάννη Πανούση Εγκληματολογία: Περίβλεπτον Αλεξίφωτον (σσ. 915-924). Στο εν λόγω άρθρο διατυπώνονται σκέψεις για τον κοινό τόπο των τριών αυτών εννοιών, τη συνάντηση τους, την εφαρμογή τους στο πεδίο αλλά και τις πιθανές τους προεκτάσεις.

Η κ. Μηλιώνη ξεκινά το άρθρο της θέτοντας το ερώτημα "Μπορούν να συναντηθούν το φύλο, το δίκαιο και η τέχνη;" και επισημαίνοντας τα εξής: "Το φύλο εγγράφεται σε έναν πολιτισμό, μορφή του οποίου αποτελεί η τέχνη. Το δίκαιο χαράσσει το πλαίσιο εντός του οποίου εγγράφεται στον ιστορικό χώρο - χρόνο το φύλο και νοηματοδοτεί, διαμορφώνει, κατηγοριοποιεί εκφάνσεις του. Ισότητα, διακρίσεις, ετερότητα, έμφυλες ταυτότητες, βία κατά των γυναικών, ουσιαστική ισότητα αποτελούν ορισμένες όψεις αυτής της συνάντησης. Καμία συνάντηση του φύλου και του δικαίου δεν μπορεί να γίνει εάν δεν υπάρχει ο πολιτισμός, καθώς το ίδιο το δίκαιο αποτελεί πολύτιμο δείγμα του" και συνεχίζει "Το σημαντικό κίνημα για το δίκαιο και την τέχνη ανέδειξε τη σημασία της συνάντησης αυτών των δύο τόπων. Η τέχνη ελεύθερη, αυτόνομη, ευφάνταστη συναντά το τεχνικό, κυτιοποιημένο και γειωμένο δίκαιο για να απολαύσει μέσα από τις ρυθμίσεις του την ανεξαρτησία, το δικαίωμα της πνευματικής ελευθερίας, την καλλιτεχνική έκφραση. Αλλά οι δύο χώροι δίκαιο και τέχνη βρίσκονται σε μία σχέση στενής αλληλεπίδρασης. Η τέχνη εμπνέει το δίκαιο και το δίκαιο εμπνέεται από την τέχνη".

Όπως, επίσης, υπογραμμίζει η κ. Μηλιώνη "ιδιαίτερα δε η εγκληματολογία μπορεί να επηρεάσει τη μυθιστορηματική γραφή δίνοντας υλικό στη λογοτεχνική πένα" ενώ και "η γραφή της γυναίκας είναι "φονική" (σημείωση: ο όρος είναι του γνωστού αστυνομικού λογοτέχνη Π.Μάρκαρη) αφού οι γυναίκες έχουν διαπρέψει στο αστυνομικό μυθιστόρημα)". Ασφαλώς σε μία συνάντηση δικαίου και τέχνης δεν μπορεί να λείπει η εφαρμογή, όπως τονίζει η κ. Μηλιώνη αναφέροντας σχετικά: "Η δικαιοσύνη είναι η ίδια γένους θηλυκού και υμνείται από πολλούς δημιουργούς [...] "Γένους θηλυκού είναι και τα νομικά επαγγέλματα" όπως προκύπτει από έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με τίτλο "Κοινωνική Φυσιογνωμία και Γεωγραφία των Νομικών Επαγγελμάτων". Η θηλυκοποίηση αυτής της δικαιοσύνης είναι αλματώδης [...] Η ιστορική διαδρομή των γυναικών στα νομικά επαγγέλματα και ειδικότερα στο δικαστικό σώμα αποτελεί ένα μάθημα για την ισότητα των φύλων". Η κ. Μηλιώνη συνεχίζει τη διερεύνηση με μία εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή καταλήγοντας στο εξής συμπέρασμα-ερώτημα "Η θηλυκοποίηση της δικαιοσύνης έχει πραγματοποιηθεί. Αλλά το ερώτημα παραμένει: έχει κατακτηθεί η πραγματική ισότητα;" αναλύοντας εν συνεχεία τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες νομικοί δικηγόροι, δικαστές, συμβολαιογράφοι στο να εναρμονίσουν την επαγγελματική και την οικογενειακή ζωή τους.

Ένα εξίσου καίριο ερώτημα που θέτει η κ. Μηλιώνη και θα μας απασχολήσει στο παρόν άρθρο είναι το ακόλουθο "Μπορούν τα ΜΜΕ να συμβάλουν στην αλλαγή αυτών των παραδοσιακών ρόλων; Ερευνητικά δεδομένα (ΚΕΘΙ 2001) αναδεικνύουν τα ΜΜΕ σε διαμορφωτές της κυρίαρχης κοινωνικής αναπαράστασης της εικόνας της γυναίκας. Με αυτό τον τρόπο αφενός συντελούν στον τρόπο που η γυναίκα προσλαμβάνει την ταυτότητά της αφετέρου στη διατήρηση και την αναπαραγωγή των προτύπων εξουσίας [...] Τα ΜΜΕ συντελούν στον συμβολικό εκμηδενισμό των γυναικών προβάλλοντας μία διαστρεβλωμένη εικόνα συντελώντας στην αναπαραγωγή των ίδιων προτύπων στον βωμό της τηλεθέασης. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επίδραση που ασκούν στη διαμόρφωση της εικόνας των γυναικών για το σώμα τους. Η γυναικεία ομορφιά αποτελώντας μία βαριά βιομηχανία δημιουργεί πρότυπα του γυναικείου σώματος και προωθεί προϊόντα για την εξυπηρέτηση αυτών των προτύπων. Ασχολούμενος με τον τομέα των ΜΜΕ και της διαφήμισης ο ν. 4604/2019 (ΦΕΚ Α΄ 50/26-3-2019) για την "Προώθηση της ουσιαστικής ισότητας των φύλων, πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Ρυθμίσεις για την απονομή της ιθαγένειας. Διατάξεις σχετικές με την εκλογή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Λοιπές διατάξεις" περιλαμβάνει ρυθμίσεις που αποβλέπουν στην πραγμάτωση της αρχής της ισότητας των φύλων, καθώς και στην εξάλειψη των στερεοτύπων που σχετίζονται με το φύλο προβλέποντας ρητή απαγόρευση αναπαραγωγής, διαφημιστικών, τηλεοπτικών ή ραδιοφωνικών μηνυμάτων που εμπεριέχουν έμφυλη διάκριση".

Τα σημεία που θα ήθελα να τονίσω για τον ρόλο των ΜΜΕ είναι τα ακόλουθα: Τα ΜΜΕ, προβάλλοντας, διαχρονικά, μία διαστρεβλωμένη εικόνα για τη γυναίκα σε πολλά επίπεδα, ξεκινώντας από την εξωτερική της εικόνα η οποία έχει απεικονιστεί με έναν θα λέγαμε, εξιδανικευμένο τρόπο "ουτοπικής τελειότητας" και συνεχίζοντας με την μη ανάδειξη, στον βαθμό που θα έπρεπε τουλάχιστον, της προσωπικότητας των γυναικών και των πολύχρονων αγώνων τους για έμπρακτη υλοποίηση της ισότητας στους εργασιακούς τους χώρους, δεν έχουν εκπληρώσει, στον βαθμό που θα μπορούσαν, τον θετικό τους ρόλο στην ανάδειξη μίας ολοκληρωμένης εικόνας για τη γυναίκα που να ανταποκρίνεται στα σημερινά πρότυπα της εποχής, στα καινούργια δεδομένα και ζητούμενα, καθώς και στις νέες κοινωνικές ανάγκες.

Τα ΜΜΕ όμως, ειδικά στη σύγχρονη εποχή, είναι πολύ σημαντικό να πρωτοστατήσουν στην αλλαγή αυτής της στερεοτυπικής εικόνας για τη γυναίκα που όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά δύναται να έχει πολύ αρνητικές έως και καταστροφικές για τη γυναίκα συνέπειες, καθώς στο "κυνήγι μίας ουτοπικής τελειότητας" τίθεται τελικά σε κίνδυνο η σωματική αλλά και η ψυχική υγεία γυναικών και αυτή η διάσταση του θέματος δεν πρέπει να αγνοηθεί από τα ΜΜΕ. Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει η κ. Μηλιώνη στο άρθρο της "Το γυναικείο σώμα αναδεικνύεται στο κυρίαρχο θέμα τηλεοπτικών εκπομπών με αντικείμενο την ενδυματολογική αισθητική των γυναικών για την ανάδειξη των νέων προτύπων στον δημοφιλή χώρο της γυναικείας αισθητικής και της ομορφιάς. Μόνον που τα πρότυπα αυτά πολύ απέχουν από το κάλλος του αυθεντικού γυναικείου σώματος. Με παρεμβατικές αισθητικές επεμβάσεις διαμορφώνονται πλέον όλα ομοιόμορφα, ώστε να είναι πλήρως τυποποιημένα, τόσον ώστε να μη διακρίνονται, να είναι όλα ίδια αλλά όχι όμως διαφορετικά. Παρά το γεγονός ότι για δεκαετίες οι διεκδικήσεις των γυναικών αφορούσαν τον σεβασμό του δικαιώματος στη διαφορετικότητα σήμερα με αυτές τις σύγχρονες παρεμβάσεις συντελείται μία μετάλλαξη του δικαιώματος της διαφορετικότητας σε δικαίωμα στον σεβασμό στην απόλυτη ομοιομορφία".

Θα δώσω πολύ μεγάλη βαρύτητα στην παραπάνω διαπίστωση, γιατί η απόλυτη ομοιομορφία είναι, κατά την άποψή μου, μία "επικίνδυνη παγίδα" για τη σύγχρονη γυναίκα, καθώς μεταξύ άλλων της στερεί το πολύτιμο δικαίωμα στη μοναδικότητά της και την εγκλωβίζει σε μία στερεοτυπική εικόνα που αναμφίβολα δεν ταιριάζει σε όλες τις γυναίκες και -το κυριότερο- δεν βρίσκει σύμφωνη, ούτε αρέσει σε όλες τις γυναίκες που σε αρκετές περιπτώσεις αναγκάζονται να κάνουν πίσω στα πραγματικά τους "θέλω" και "πιστεύω" για να μην κινδυνεύσουν να χάσουν την εργασία τους, ή για να μη "διαφέρουν" και περιθωριοποιηθούν κοινωνικά. Οι δυσμενείς επιπτώσεις είναι εμφανείς, καθώς όπως σημειώνει η κ. Μηλιώνη "Οι νεαρές γυναίκες, που μαστίζονται από την ανεργία και την οικονομική κρίση, είναι πρόθυμες να ακολουθήσουν τα παραπάνω πρότυπα προκειμένου να προωθηθούν ευκολότερα στην αγορά εργασίας, μία αγορά που υπόσχεται εύκολο πλουτισμό και αναγνώριση. Το τίμημα όλων των παραπάνω μπορεί να είναι πολύ βαρύ. Η διακινδύνευση της υγείας, το πιο πολύτιμο αγαθό, δεν αντισταθμίζεται με κάθε πλούτο και δόξα".

Πώς όμως πρακτικά θα μπορούσε να αλλάξει αυτή η εικόνα για τη γυναίκα στα ΜΜΕ και να αναδειχθεί η αξία της μοναδικότητας κάθε ατόμου; Θα μπορούσαν σίγουρα να γίνουν πολλά, θα εστιάσω όμως στο παρόν άρθρο στη δύναμη των ίδιων των γυναικών, εργαζόμενων στα ΜΜΕ. Οι γυναίκες που εργάζονται στα ΜΜΕ μπορούν να αντισταθούν σε αυτήν τη στερεοτυπική εικόνα, ειδικά εάν δεν τις εκφράζει και δεν ανταποκρίνεται στα δικά τους "θέλω" και σε όσα πρεσβεύουν. Οι ίδιες οι γυναίκες που εργάζονται στον χώρο των ΜΜΕ και της διαφήμισης μπορούν, με αυτό τον τρόπο, να περάσουν πολύτιμα κοινωνικά μηνύματα στο ευρύ κοινό. Ειδικότερα, είναι σημαντικό να μιλήσουν εκτενέστερα για την αξία της μοναδικότητας και για την "ευτυχία" που μπορεί να είναι για κάθε γυναίκα διαφορετική και να βιώνεται με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους, ώστε να προβληθεί η πολυμορφία και όχι η αναγκαστική ομοιομορφία που καταπιέζει τα "θέλω" μας.

Επίσης, είναι πολύ σημαντικό κατά την άποψή μου να δοθεί από τα ΜΜΕ ο λόγος, σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, σε γυναίκες που έχουν καταφέρει με τη δύναμη της προσωπικότητάς τους να κατακτήσουν τις δικές τους κορυφές και να πραγματοποιήσουν τα σπουδαία όνειρά τους παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, γιατί αυτές οι γυναίκες μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα και για άλλα μέλη της κοινωνίας που διστάζουν να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρά τους, εγκλωβισμένα σε στερεοτυπικές εικόνες. Να τους δοθεί ο λόγος ώστε να μιλήσουν αναλυτικότερα για τους πολλαπλούς αγώνες που δίνει η σύγχρονη εργαζόμενη γυναίκα και να αναδειχθεί η ανάγκη να έχει η εργαζόμενη μητέρα, στην καθημερινότητά της, την έμπρακτη στήριξη και την ενθάρρυνση της Πολιτείας, προκειμένου να μπορεί να αναλάβει σημαντικούς ρόλους στην επαγγελματική ιεραρχία και παράλληλα να συνδυάσει μητρότητα με εργασία.

Αντίστοιχα και οι άντρες εργαζόμενοι στα ΜΜΕ είναι σκόπιμο να υποστηρίξουν τους αγώνες των γυναικών έμπρακτα και να εκφράσουν, ανοιχτά, τη δυσαρέσκειά τους σε όποιες περιπτώσεις οι γυναίκες προβάλλονται από τα μίντια με τρόπο απαξιωτικό ώστε και το ΕΣΡ να λαμβάνει έγκαιρα θέση και να καταδικάζει εικόνες και μηνύματα που παρουσιάζουν μία στρεβλή και υποτιμητική εικόνα για τη γυναίκα. Παράλληλα το κοινό που δέχεται τα μηνύματα των ΜΜΕ είναι αναγκαίο να μη μένει αμέτοχος και παθητικός θεατής αλλά να αντιδρά σε όποιες περιπτώσεις η εικόνα της γυναίκας αλλοιώνεται, διαστρεβλώνεται και παρουσιάζεται με τρόπο εξευτελιστικό για την προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά της. O δημοσιογραφικός κόσμος, της σύγχρονης εποχής, μπορεί να διεκδικήσει τις αυτονόητες αλλαγές που θα αναδείξουν την πραγματική εικόνα της γυναίκας, πέρα από στερεότυπα και στρεβλώσεις, και θα ανοίξουν τον δρόμο για να έχει η γυναίκα τον χώρο που της αξίζει στα ΜΜΕ αποτελώντας ένα ισχυρό, θετικό πρότυπο για την ευρύτερη κοινωνία.

Καθοριστικής σημασίας ασφαλώς είναι ο ρόλος της παιδείας, ώστε τα παιδιά μας, οι νέες γενιές, να βιώσουν στην πράξη την ισότητα των φύλων μέσα στο σχολείο που αποτελεί τη μικρογραφία της κοινωνίας, προκειμένου αργότερα στην ενήλικη ζωή τους να πορευτούν με υψηλές αξίες και ιδανικά, χωρίς να χρειάζεται να δίνουν αγώνες για τα αυτονόητα. Θα σταθώ επίσης σε μία ακόμα σημαντική διαπίστωση στην οποία καταλήγει η κ. Μηλιώνη "Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κάλλος και η ομορφιά του γυμνού γυναικείου σώματος αποτέλεσε προσφιλές θέμα των καλλιτεχνών. Από την άλλη μεριά οι γυναίκες ως δημιουργοί δεν είχαν την ίδια τύχη όσο το ίδιο το γυναικείο σώμα. Η γυναίκα είναι το θέμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά η ίδια η γυναίκα καλλιτέχνης είναι αόρατη. Οι γυναίκες για πολλούς αιώνες δεν συμπεριλαμβάνονταν στην Ιστορία της τέχνης", αναλύοντας στη συνέχεια τους λόγους για τους οποίους οι γυναίκες δεν ήταν ορατές ως καλλιτεχνικοί δημιουργοί.

Είναι αξιοσημείωτο, επομένως, το ότι το γυναικείο σώμα έχει διαχρονικά προβληθεί σε μεγάλο βαθμό και στην τέχνη και στα ΜΜΕ, σε αντίθεση με την προσωπικότητα των γυναικών που άλλοτε ήταν "αόρατες", άλλοτε προβάλλονταν με έναν εξευτελιστικό τρόπο και άλλοτε αποτελούσαν "μειοψηφία" στους επαγγελματικούς τους χώρους. Θα κλείσω όμως με την αισιόδοξη τοποθέτηση της κ. Μηλιώνη "Το φύλο, το δίκαιο και η τέχνη σήμερα την εποχή της αναζήτησης νέων αξιών αποτελούν μία πολλά υποσχόμενη συνάντηση με θετικούς οιωνούς για το μέλλον", έχοντας πίστη στη νέα γενιά που μπορεί να κάνει τη διαφορά και με οδηγό το δίκαιο και την τέχνη να περάσει σημαντικά μηνύματα.

Συνοψίζοντας, η κοινωνία μας δεν πρέπει να μείνει στάσιμη αλλά να εξελιχθεί δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στην ισότητα των φύλων. Το μήνυμα του παρόντος άρθρου είναι ότι η σύγχρονη γυναίκα έχει τη δύναμη να διεκδικήσει τη θέση που πραγματικά της αξίζει σε όλους τους τομείς της ζωής και δράσης της και το δίκαιο, η τέχνη αλλά και τα ΜΜΕ οφείλουν να αποτυπώσουν με τρόπο ολοκληρωμένο την εικόνα της σύγχρονης, δυναμικής γυναίκας που αγωνίζεται για να κάνει πράξη την ισότητα και για να υλοποιήσει στόχους και όνειρα που κανείς, πλέον, δεν μπορεί να της στερήσει.
Φωτογραφία ανάρτησης: Glossy life by mini_malist@flickr.
The following two tabs change content below.

Comments

comments

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Αγγελική Καρδαρά

# data[].attributes.attachment_link.title
Φύλο, δίκαιο, τέχνη και ο ρόλος των ΜΜΕ

# data[].attributes.attachment_link.description
από την Αγγελική Καρδαρά. Ένα πολύ ενδιαφέρον και σημαντικό ζήτημα αναδεικνύει η κ. Φωτεινή Μηλιώνη, ΔΝ, Διευθύντρια ΝΠΙΔ Επάνοδος, στο άρθρο της με τίτλο "Φύλο, Δίκαιο και Τέχνη. Μια πολλά υποσχόμενη συνάντηση", που δημοσιεύεται στον Τιμητικό Τόμο για τον Ομότιμο Καθηγητή Γιάννη Πανούση Εγκληματολογία: Περίβλεπτον Αλεξίφωτον (σσ. 915-924).

# data[].attributes.headline
Εμφυλες διακρίσεις 

# data[].attributes.subject
Εμφυλες διακρίσεις 

# data[].attributes.body
https://youtu.be/3fZBHwu7KNs

Στο βίντεο βλέπουμε έναν μεγάλο πλέον άντρα που καταλαμβάνει τα λάθη που έκανε μεγαλωνοντας την κόρη του να νομίζει ότι οι δουλειές του σπιτι είναι δουλειά της γυναίκας

# data[].attributes.headline
ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ ΚΟΥΤΡΑ 

# data[].attributes.subject
ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ ΚΟΥΤΡΑ 

# data[].attributes.body
Σε αυτό το βίντεο θα καταλάβετε τι σημαίνει σεξισμός ειναι δύσκολο να  αντιμετωπίζει ένα άτομο σεξιστικά σχόλια και σεξιστική συμπεριφορά στην καθημερινότητα του. Το κάνει να αισθάνεται μειονεκτικά άβολα και μα μην ειναι ο εαυτός του

https://youtu.be/5nqUBfm9olE

# data[].attributes.attachment_link.title
Αχ βρε Μαρινάκι: Το βίντεο του Lean In Hellas για τα στερεότυπα και τον σεξισμό στον εργασιακό χώρο

# data[].attributes.headline
ΕΙΡΗΝΗ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗ

# data[].attributes.subject
ΕΙΡΗΝΗ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗ

# data[].attributes.body
VIDEO για τις έμφυλη βία
https://www.youtube.com/watch?v=_SRPOM3qnLg

# data[].attributes.attachment_link.title
8 Γυναίκες Συζητούν: Πατριαρχία, Σεξισμός και Έμφυλη Βία στην Ελληνική Κοινωνία | SOCIETY UNCENSORED

# data[].attributes.attachment_caption
Σεξισμός - έμφυλες διακρίσεις

# data[].attributes.headline
Σωτήρης Ζάχος

# data[].attributes.subject
Σωτήρης Ζάχος

# data[].attributes.body
Στο παραπάνω βιντεο βλέπουμε τι ειναι ο σεξισμος και που παρουσιαζεται. Μπορει τισ περισσοτερες φορες να συμβαινει εναντια των γυναικων. Ωστοσο υπαρχει περιπτωση να γινει και το αντιθετο...

# data[].attributes.body
Τα είδη του σεξισμού

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ο σεξισμός είναι η προκατάληψη ή η διάκριση που εκφράζεται σε ένα άτομο ή σε μία ομάδα ατόμων, με βάση το φύλο ή τη σεξουαλική ταυτότητα.

Όλες οι σεξιστικές εκδηλώσεις έχουν τεράστιο αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο.

Ο σεξισμός εκδηλώνεται και μεταδίδεται με πολλούς έμμεσους ή άμεσους τρόπους και δυστυχώς μαθαίνεται και στα παιδιά μας, σε μεγάλο ή μικρότερο βαθμό.
Τα είδη τους σεξισμού

Εχθρικός σεξισμός

Καλοκάγαθος σεξισμός

Θεσμικός σεξισμός

Διαπροσωπικός σεξισμός

Εσωτερικευμένος σεξισμός

Εχθρικός σεξισμός
Οι άνθρωποι που εκφράζουν εχθρικό σεξισμό, θέλουν να προωθούν την κυριαρχία του ενός φύλου, έναντι των υπολοίπων. Ο μισογυνισμός, για παράδειγμα, είναι μια από τις εκφράσεις του εχθρικού σεξισμού. Τα άτομα που εκδηλώνουν μισογυνισμό, θεωρούν τις γυναίκες χειριστικές, ικανές να εξαπατούν και να σαγηνεύουν τους άντρες για να τους ελέγχουν. Οι άντρες για παράδειγμα που εκδηλώνουν μισογυνισμό, θεωρούν ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι υποταγμένες και "στη θέση τους", η οποία θέση, ορίζεται από τον άντρα. Δυστυχώς, έρευνες μας δείχνουν, ότι αυτοί οι άντρες (ή και οι μισανδρες γυναίκες), έχουν περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν επιθετική και βίαιη συμπεριφορά στους συντρόφους τους και να κάνουν κατάχρηση αλκοόλ ή ουσιών. Επίσης, μια άλλη έρευνα, δείχνει συσχέτιση του εχθρικού σεξισμού με την σεξουαλική παρενόχληση. Οι άνθρωποι με εχθρικό σεξισμό, είναι και εκείνοι που θα κατηγορήσουν το θύμα της παρενόχλησης, δίνοντας ελαφρυντικά στο θύτη.
Καλοκάγαθος σεξισμός
Αυτός ο τύπος σεξισμού μπορεί να είναι λιγότερο εμφανής και κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους σύμφωνα με τα φύλα, θεωρώντας ότι το ένα φύλο είναι πιο ευαίσθητο, αδύναμο, επιρρεπές, αγνό και φροντιστικό από το άλλο. Αυτό το είδος σεξισμού είναι περισσότερο κοινωνικά αποδεκτό και ενθαρρύνεται από άντρες και γυναίκες. Ωστόσο, οι παραπάνω πεποιθήσεις, περιορίζουν την ελεύθερη έκφραση και τις επιλογές των γυναικών. Επίσης, προσδιορίζουν την αξία των γυναικών με βάση τον μητρικό, συζυγικό ή ακόμη και συντροφικό τους ρόλο ή την εξωτερική τους εμφάνιση.
Θεσμικός σεξισμός
Ο σεξισμός που εκφράζεται από τους νόμους, το εκπαιδευτικό σύστημα, το σύστημα υγείας, τα μέσα ή τις επιχειρήσεις, είναι ο λεγόμενος θεσμικός σεξισμός. Ο θεσμικός σεξισμός συναντάται παγκοσμίως, περισσότερο ή λιγότερο και μπορεί να είναι εχθρικός ή και καλοκάγαθος. Στατιστικά, οι γυναίκες αμοίβονται λιγότερο και δεν αναλαμβάνουν υψηλόβαθμες θέσεις όσο οι άντρες.
Διαπροσωπικός σεξισμός
Ο διαπροσωπικός σεξισμός εντοπίζεται στις σχέσεις με τους άλλους και μπορεί να παρατηρηθεί σε σχέσεις συντροφικές, επαγγελματικές ή μέσα στην οικογένεια. Ακόμη συναντάται και στις επαφές με αγνώστους. Για παράδειγμα, διαπροσωπικός σεξισμός είναι το να γίνει μια παρατήρηση σε μια γυναίκα (ή και σε άντρα) να φερθεί πιο "γυναικεία" ή "σαν άντρας" αντίστοιχα. Επίσης, εκδηλώνεται μέσω της κριτικής σε κάποιον που δεν "συμμορφώνεται" στα κοινωνικά στερεότυπα, ή της κριτικής για το ντύσιμο ή την εμφάνιση. Πολλά παιδιά μεγαλώνουν ακούγοντας τη φράση "οι άντρες δεν κλαίνε" ή "καλά έτσι κάνουν τα κορίτσια;", κατευθυνόμενα σε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά βάση του φύλου τους.
Εσωτερικευμένος σεξισμός
Ο εσωτερικευμένος σεξισμός αναφέρεται σε σεξιστικές πεποιθήσεις που συντηρεί το άτομο για τον εαυτό του. Αυτές οι πεποιθήσεις μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και το παιδί που αργότερα γίνεται ενήλικας τις υιοθετεί υποσυνείδητα, τις θεωρεί "φυσιολογικές" και προσπαθεί να προσαρμοστεί σε αυτές. Ο εσωτερικευμένος σεξισμός δημιουργεί συναισθήματα ανεπάρκειας, αυτοαπαξίωσης, αυτόαμφισβήτισης, αδυναμίας, ντροπής και ενοχής. Τα σεξιστικά στερεότυπα φαίνεται στατιστικά ότι επηρεάζουν και την ακαδημαική απόδοση.

Για να σταματήσει ο σεξισμός είναι απαραίτητο να αντιληφθούμε το πώς λειτουργεί και πώς εκδηλώνεται σε όλα τα επίπεδα. Επίσης, να συνειδητοποιήσουμε ότι βλάπτει τον ίδιο τον εαυτό μας, τα παιδιά μας, τους γύρω μας και σαμποτάρει την εξέλιξη μιας υγιούς και ελεύθερης κοινωνίας που στοχεύει στην ισότητα και στην αποδοχή.
Να είσαι καλά! Σ.
Ιnstagram: sandy_koutsostamati

Twitter: S_Koutsostamati

Facebook page: Σάντυ Κουτσοσταμάτη

Οι πιο πρόσφατες Ειδήσεις

Διαβάστε πρώτοι τις Ειδήσεις για τάσεις και νέα στη Μόδα, Celebrity και Gossip News στο missbloom.gr

# data[].attributes.attachment_link.title
Ανάλυσέ το | Τα είδη του σεξισμού: Ο σεξισμός εκδηλώνεται και μεταδίδεται με πολλούς έμμεσους ή άμεσους τρόπους

# data[].attributes.attachment_link.description
Ο σεξισμός είναι η προκατάληψη ή η διάκριση που εκφράζεται σε ένα άτομο ή σε μία ομάδα ατόμων, με βάση το φύλο ή τη σεξουαλική ταυτότητα. Όλες οι σεξιστικές εκδηλώσεις έχουν τεράστιο αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο. Ο σεξισμός εκδηλώνεται και μεταδίδεται με πολλούς έμμεσους ή άμεσους τρόπους και δυστυχώς μαθαίνεται και στα παιδιά μας, σε μεγάλο ή μικρότερο βαθμό.

# data[].attributes.headline
Nικόλας Γκούμπλιας

# data[].attributes.subject
Nικόλας Γκούμπλιας

# data[].attributes.body
παρόλο που ειναι ηθοποιοί ηπάρχουνε πολλά τέτοια περιστατικά και κατα την γνόμη μου είναι πολύ λάθος να μηλάς σε ενα άτομο τοσο άσχημα

# data[].attributes.attachment_link.title
Ρατσιστική επίθεση σε στάση λεωφορείου (κοινωνικό πείραμα)

# data[].attributes.headline
Γιώργος Καρακασίλης

# data[].attributes.subject
Γιώργος Καρακασίλης

# data[].attributes.body
Στο παραπάνω βίντεο βλέπουμε ότι στις περισσοτερες φορές οταν η γυναίκα επιτίθεται στον ανδρα δεν εχουμε αντιδράσεις χωρίς να θέλω να μειώσω το γυναικείο φύλλο μία φιλική υπενθύμιση ότι και οι άνδρες είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ

# data[].attributes.attachment_link.title
ΑΝΤΡΑΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΓΥΝΑΙΚΑ VS ΓΥΝΑΙΚΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ΑΝΤΡΑ (SOCIAL EXPERIMENT)

# data[].attributes.body
Σεξισμός:

Δες τον.

Κατονόμασε τον.

Σταμάτησέ τον.

# data[].attributes.headline
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΦΤΟΝΙΚΟΛΟΣ

# data[].attributes.subject
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΦΤΟΝΙΚΟΛΟΣ

# data[].attributes.body
https://xen-athinon.gr/xen-athinon/athoa-scholia-i-yposyneiditos-sexismos/

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Χ.Ε.Ν Αθηνών

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Το Συμβούλιο της Ευρώπης (coe.int) ορίζει το σεξισμό ως :
"..κάθε έκφραση (πράξη, λέξη, εικόνα, χειρονομία) η οποία βασίζεται στην ιδέα ότι κάποια άτομα, πιο συχνά οι γυναίκες, είναι κατώτερα από άλλα εξαιτίας του φύλου τους. "

Καθημερινά ακούμε, χρησιμοποιούμε και αποδεχόμαστε λέξεις και φράσεις που εμπεριέχουν έντονο σεξισμό. Και αυτό συμβαίνει γιατί έμφυλες διακρίσεις και στερεότυπα έχουν φυτευτεί στο υποσυνείδητο μας από την παιδική ηλικία.

"Οι κούκλες είναι για τα κορίτσια!"

Από μικρή ηλικία τα κορίτσια και τα αγόρια μαθαίνουν ότι τα δύο φύλα είναι διαφορετικά, είτε ως προς τα παιχνίδια, είτε ως προς τις δραστηριότητες ( τα κορίτσια μπαλέτο - τα αγόρια αθλήματα), ακόμη και στα χρώματα ρούχων ( "τα αγόρια δε φοράνε ροζ")

"Τα κορίτσια δε βρίζουν!"

Στις εφηβικές ηλικίες τα σχόλια και η κριτική είναι πιο σκληρά. Πολλές φορές προέρχονται από συνομήλικους που είναι έτοιμοι να σχολιάσουν τον τρόπο που μια έφηβη εκφράζεται είτε λεκτικα, είτε μέσω του ντυσίματός της. Αναρωτηθείτε
γιατί τα κορίτσια "δεν πρέπει " να βρίζουν; Ποιο είναι το εμπόδιο για εκείνες που ταυτόχρονα δεν υπάρχει σε ένα αγόρι; Τα κορίτσια, όσο και τα αγόρια είναι παιδιά και οι συμπεριφορές τους θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο.

"Τι φόραγε;" - "Τα ήθελε και τα έπαθε"

Τον τελευταίο καιρό έχουν ακουστεί - δυστυχώς- σχόλια σαν τα παραπάνω σε περιπτώσεις κακοποιητικών συμπεριφορών μεταξύ συντρόφων, σεξουαλικής κακοποίησης και βιασμού δίνοντας το βάρος της ευθύνης γι' αυτό που συνέβη στη γυναίκα, στα ρούχα της και στη συμπεριφορά της.. αθωώνοντας ουσιαστικά τον άντρα για την οποιαδήποτε πράξη του.

Είναι μια λέξη που έχει ακουστεί πολύ τελευταία στην ελληνική τηλεόραση αλλά...και στη Βουλή! Η σύνδεση του παντελονιού με την εντιμότητα αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια μια αναχρονιστική αντίληψη και ενδυναμώνει την ιδέα της υπεροχής του ανδρικού φύλου.

"Αγόρι να ΄ναι... κι' ότι να 'ναι"

Είναι μια φράση που πολλές φορές ακούγεται από μέλλοντες γονείς ή ως ευχή προς εκείνους. Εδώ και πάλι φαίνεται η διάκριση που έχει καλλιεργηθεί ανάμεσα στα δύο φύλα και πάλι υποφώσκει η ιδέα της υπεροχής του αρσενικού.

"Ζητείται νέα, εμφανίσιμη ...για εργασία"

Καθημερινές αγγελίες αναζήτησης προσωπικού περιέχουν κριτήρια επιλογής που δεν έχουν καμία σχέση με την εργασία και τα τυπικά προσόντα που πρέπει να έχει κάποια/ος για να προσληφθεί, αλλά εστιάζουν στο φύλο και στην εξωτερική εμφάνιση.

Η πολυσυζητημένη αντίληψη ότι το κλάμα υποδηλώνει αδυναμία, οι γυναίκες είναι αδύναμες και συναισθηματικές, άρα μόνο οι γυναίκες επιτρέπεται να κλαίνε, θα πρέπει να ξεπεραστεί!Όλοι οι άνθρωποι (και οι άνδρες) διαθέτουν δακρυϊκούς αδένες και τα δάκρυα αποτελούν
φυσιολογική σωματική αντίδραση.

Παραπάνω αναφέραμε κάποια παραδείγματα σεξιστικών σχολίων που λέμε - ακούμε - αποδεχόμαστε ασυνείδητα στην καθημερινή ζωή, χωρίς να σκεφτόμαστε ότι μέσα τους έχουν πολύ καλά κρυμμένο σεξισμό.
Τέτοιου είδους σχόλια/ εκφράσεις θα πρέπει να αποφεύγονται για να μην ανατροφοδοτούμε έναν αέναο κύκλο ρατσισμού και διακρίσεων εις βάρος των γυναικών.
◄ Προηγούμενη Ανάρτηση Επόμενη Ανάρτηση ►

# data[].attributes.attachment_link.title
Αθώα σχόλια ή υποσυνείδητος σεξισμός;

# data[].attributes.attachment_link.description
Το Συμβούλιο της Ευρώπης (coe.int) ορίζει το σεξισμό ως : "..κάθε έκφραση (πράξη, λέξη, εικόνα, χειρονομία) η οποία βασίζεται στην ιδέα ότι κάποια άτομα, πιο συχνά οι γυναίκες, είναι κατώτερα από άλλα εξαιτίας του φύλου τους. " Καθημερινά ακούμε, χρησιμοποιούμε και αποδεχόμαστε λέξεις και φράσεις που εμπεριέχουν έντονο σεξισμό.

# data[].attributes.headline
Ειρήνη Ηλιοδρομίτη

# data[].attributes.subject
Ειρήνη Ηλιοδρομίτη

# data[].attributes.body
Φωτογραφία

https://www.google.com/url?sa=i&url=https%3A%2F%2Fm.facebook.com%2FHenryDunantHospitalGROfficial%2Fphotos%2F5211328432239368%2F%3Flocale%3Dne_NP%26_rdr&psig=AOvVaw08YAyBcR_Huy6V13zQWBYP&ust=1652363586268000&source=images&cd=vfe&ved=0CA0QjhxqFwoTCJDyo4_M1_cCFQAAAAAdAAAAABAD

# data[].attributes.headline
Γιάννης Ζέρβας

# data[].attributes.subject
Γιάννης Ζέρβας

# data[].attributes.body
Κοινωνικό Πείραμα " Έμφυλες Διακρίσεις Ζευγαριών" Βίντεο

# data[].attributes.attachment_link.title
Reacting - Κοινωνικό Πείραμα " Έμφυλες Διακρίσεις Ζευγαριών"

# data[].attributes.headline
Βασιλείου Γιώργος : Μια υπενθύμιση ότι και οι άντρες μπορούν να πέσουν θύματα ξυλοδαρμού-σεξισμού

# data[].attributes.subject
Βασιλείου Γιώργος : Μια υπενθύμιση ότι και οι άντρες μπορούν να πέσουν θύματα ξυλοδαρμού-σεξισμού

# data[].attributes.body
Το παραπάνω βίντεο μιλάει για την πασίγνωστη υπόθεση του Johnny Depp και της Amber Heard. Το μήνυμα που θέλω να περάσω δεν έχει σχέση με το αν είναι αθώος ή όχι ο Depp, αλλά με την αντίδραση του κόσμου μετά τις καταγγελίες της Amber. Ας δούμε ένα από τα λίγα παραδείγματα σεξισμού προς άντρα για να μη ξεχάσουμε ότι υπάρχει και αυτή η πιθανότητα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Why NO ONE believed Johnny Depp was abused!

# data[].attributes.headline
Νίκος Χάρλας 

# data[].attributes.subject
Νίκος Χάρλας 

# data[].attributes.body
Κείμενο από άρθρο

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Καλλίγραμμα μοντέλα χαμογελούν από τις οθόνες διαφημίζοντας αυτοκίνητα, πλυντήρια, σκούπες, καλλυντικά, κινητά τηλέφωνα και όλο το εύρος των καταναλωτικών αγαθών που παρέχει στους πολίτες η κοινωνία των αγορών ως αντάλλαγμα μιας fake μικροαστικής ευμάρειας. Στα περίπτερα γιγαντιαίες φωτογραφίες γυναικών σε ηδυπαθείς πόζες βροντοφωνάζουν στα περιοδικά, ενώ συχνά πηχυαίοι σεξιστικοί τίτλοι σοκάρουν την καθημερινότητα και αυξάνουν τις πωλήσεις μερίδας του Τύπου.

Στις ενημερωτικές εκπομπές γυναίκες - γλάστρες καμαρώνουν. Ένας πολιτικός λόγος μιας fake τηλε"μαγκιάς" διατρέχει συχνά τις τηλεοπτικές συζητήσεις και όλο και κάποια "άνανδρη συμπεριφορά", "αντρίκεια στάση", "γυναικούλες" θα ακουστεί από όσους "τιμούν ή φορούν τα παντελόνια" εκφράσεις που συχνά χρησιμοποιούν και τα δύο φύλα.

Τα ΜΜΕ είναι μεγάλες επιχειρήσεις και άτυπα κέντρα λήψης αποφάσεων σε σχέση με τα προτεινόμενα θέματα που αξιολογικά θα κριθούν ως "είδηση" και πώς αυτά θα "πλασαριστούν" στην κοινωνία ώστε να είναι θελκτικά. Ως κύρια πηγή πληροφόρησης για κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, έχουν καίριο ρόλο παρέμβασης, καθοδήγησης, αναπαραγωγής έμφυλων ανισοτήτων.

Με δεδομένο ότι η τηλεόραση καθημερινά παίζει σε όλα τα σπίτια, συχνά χωρίς να κλείνει ποτέ, και αν συνυπολογιστεί η συχνά παράλληλη και αδιάκοπη περιήγηση στο Διαδίκτυο, ρόλοι και στερεότυπα αναπαράγονται διαρκώς καθιστώντας τον σεξισμό τον ρατσισμό της καθημερινότητας μας.

Τα έμφυλα στερεότυπα στη δημόσια σφαίρα των ΜΜΕ

Τα έμφυλα στερεότυπα αποτελούν σχηματικές και καθολικές αναπαραστάσεις που αποδίδουν χαρακτηριστικά υποτίθεται "φυσικά" στις γυναίκες και στους άνδρες. Ισχυρά ριζωμένες πεποιθήσεις για τους φυσικούς ρόλους των φύλων που βασίζονται σε γενικεύσεις, υπεραπλουστεύσεις υποκειμενικές, διαδεδομένες στην κοινωνία.

"Τα στερεότυπα προκαταλαμβάνουν τη συμπεριφορά μας, οδηγούν στην πρόκληση συγκεκριμένων κοινωνικών στάσεων και προδιαθέσεων απέναντι σε ομάδες, αξίες, θεσμούς και προκαλούν την προκατάληψη, μια αρνητική, δυσμενή στάση απέναντι σε μια ομάδα ή τα μέλη της. Οι κατηγορίες των προκαταλήψεων δεν σχετίζονται μόνον με την καταγωγή, τις κοινωνικο-πολιτισμικές νόρμες, αλλά και το φύλο, την εμφάνιση ή την προσωπικότητα των ανθρώπων" τόνισε στην "Α" η επίκουρη καθηγήτρια Γλωσσολογίας και Ελληνικής Γλώσσας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Fellow of Comparative Cultural Studies CHS - GR του Πανεπιστημίου Harvard και ακαδημαϊκή διευθύντρια Θερινού Πανεπιστημίου "Ελληνική Γλώσσα, Πολιτισμός και ΜΜΕ", Νικολέτα Τσιτσανούδη.

Χαρακτηριστική είναι η νέα έρευνα του Global Gender Gap Report, η οποία καταγράφει ότι η ισότητα κάνει βήματα προς τα πίσω και, παρά τις πρωτοβουλίες ευαισθητοποίησης από κυβερνήσεις και φορείς, η ανισότητα καλά κρατεί σε παγκόσμιο επίπεδο.

Τη σημασία των στερεοτύπων στη διαιώνιση της έμφυλης ανισότητας μαρτυρά ένα πείραμα που έγινε με παιδιά δημοτικού από τη φιλανθρωπική οργάνωση Education and Employers, όπου φάνηκε ότι τα στερεότυπα ανάμεσα στα δυο φύλα ξεκινούν από πολύ μικρή ηλικία (μεταξύ 5 και 7 ετών). Οκτάχρονα παιδιά κλήθηκαν να ζωγραφίσουν τρεις επαγγελματικές κατηγορίες: πυροσβέστη, χειρουργό και πιλότο. 61 παιδιά ζωγράφισαν αντρικές φιγούρες, ενώ μόνο 5 από αυτά ζωγράφισαν γυναικείες. Το φιλμ έφερε στην επιφάνεια τη ρεαλιστική πλευρά των στερεότυπων ανάμεσα στα δυο φύλα στις μικρές ηλικίες.

"Όχι σπάνια στη δημόσια σφαίρα των ΜΜΕ διαιωνίζονται ρητά και άρρητα στερεοτυπικές συμπεριφορές και προκαταλήψεις σχετικές με τις κοινωνικές διακρίσεις, τον ρατσισμό και τον σεξισμό, οι οποίες υφίστανται ή λανθάνουν στην κυρίαρχη ομάδα", επισημαίνει για τη λειτουργία των σεξιστικών στερεοτύπων η κ. Τσιτσανούδη. "Σεξιστικά στερεότυπα απαντώνται στα ΜΜΕ, όταν αναφέρονται στο γυναικείο φύλο. Η σεξιστική χρήση της γλώσσας περιλαμβάνει στερεοτυπικές αναφορές σε γυναίκες με έμφαση στα σωματικά τους προσόντα και την οικογενειακή τους κατάσταση (λ.χ. 'ξανθιές', 'ωραίες', 'μοιραίες', 'χήρες'). Αντίστοιχες στερεοτυπικές προτιμήσεις επιδεικνύονται και σε τηλεοπτικά ρεπορτάζ από την καθημερινότητα (λ.χ. το καλοκαίρι δηλώνεται με την παρουσίαση γυμνόστηθων γυναικών στις παραλίες). Η σεξιστική αντιμετώπιση στηρίζεται στην οπτικοποιημένη παρουσίαση συγκεκριμένων προσόντων ή χαρακτηριστικών των γυναικών ή παραγλωσσικών στοιχείων (κινήσεις, χειρονομίες, γκριμάτσες) που τείνουν στον ορισμό υποτιθέμενων υπερφίαλων ή εκκεντρικών χαρακτήρων".

"Μια αναζήτηση στο Google με κλειδί τη φράση 'Για τα μάτια μιας γυναίκας' δίνει ενδιαφέροντα 'ευρήματα'. 'Για τα μάτια μιας γυναίκας'... 'οι πυροβολισμοί στην Τρούμπα', 'σκοτώθηκαν τα αδέλφια', 'διαλύθηκε η οικογένεια', 'σκηνικό Φαρ Ουέστ'... Ενώ 'για τα μάτια ενός άντρα'... 'όλα όσα πρέπει να κάνουμε για να είμαστε ξεχωριστές', 'φρέσκες', 'κρέμες για να είστε όμορφες' κ.λπ.".

"Κοντολογίς, οι γυναίκες, ανεξάρτητα από τη θέση τους, εισπράττουν μεγαλύτερη οικειότητα και λιγότερο σεβασμό απ' ό,τι οι άντρες. Δεν είναι παρά 'η έκφραση της κανονικότητας της αρσενικής ιδιότητας των κοινωνικών τίτλων', σύμφωνα με την Α. Φραγκουδάκη. "Σοβαρά ας λαμβάνεται υπόψη και η συνεχής χρήση μιας γλώσσας που αγνοεί το θηλυκό γένος ή του αποδίδει χαρακτηριστικά δευτερεύουσας ή αρνητικής σημασίας. Η καταγραφή του γυναικείου φύλου στο γλωσσικό επίπεδο πάσχει σταθερά".

"Η χρήση των στερεοτύπων από τα ΜΜΕ και η ευρεία απήχηση που αυτά έχουν στο κοινό δεν θα πρέπει να οδηγεί σε μια εξέλιξη κατά την οποία, ο δημόσιος λόγος από αρχικός κομιστής των στερεότυπων γίνεται παγιωτής - επικυρωτής και ο αναγκαίος νομιμοποιητικός παράγοντας των προκαταλήψεων που τελικά διαμορφώνονται στην κοινή γνώμη" καταλήγει η κ. Τσιτσανούδη.

Στη διαφήμιση το σώμα της γυναίκας τεμαχίζεται και πουλιέται με το... κομμάτι

Ζευγάρι πίνει καφέ, εκείνος μεσήλιξ, εκείνη χαριεστάτη νεανίς: "- Θα έρθεις μαζί μου για ψώνια; ρωτά η κοπέλα, - Μπα βαριέμαι, απαντά εκείνος, - Και αν με πειράξει κανείς στον δρόμο; - Σε πειράζουν στον δρόμο; - Συνεχώς.- Πιες τον καφέ σου και πάμε...". Και αν νομίζετε ότι αυτή είναι μια vintage διαφήμιση από το μακρινό 1930, κάνετε μέγα λάθος. Παίζεται καθημερινά στις οθόνες σας διαφημίζοντας μεγάλη εταιρεία καφέ.

Τις περισσότερες φορές οι γυναίκες στη διαφήμιση προβάλλονται άβουλες, αδύναμες, ανάξιες, ασήμαντες, ενώ οι ρόλοι που παραδοσιακά τις συνοδεύουν είναι της γλυκιάς μητέρας και καλοσυνάτης νοικοκυράς που υπηρετεί τον άνδρα και τα παιδιά ή της χαζοχαρούμενης υπαλλήλου γραφείου που χαίρεται τη συντροφιά των αρρένων συναδέλφων της.

Πάντα όμορφα μοντέλα θα λανσάρουν τα νέα προϊόντα στην αγορά που απευθύνονται για άντρες, ενώ οι ηλικιωμένες πρέπει να περιοριστούν παραδοσιακά σε απορρυπαντικά, προϊόντα τροφής, ή τις πάνες ακράτειας. Οι γυναίκες γεννιούνται, μεγαλώνουν και εκπαιδεύονται ως αντικείμενο ιδιοκτησίας, που πρέπει να είναι πάντα όμορφο για να πιάνει καλή "τιμή" στην αγορά. Ένα αντικείμενο όμως φθαρτό και με ημερομηνία λήξης. Επιπλέον, ο τεμαχισμός αυτός του γυναικείου σώματος σε στήθη, πόδια, οπίσθια όχι μόνο αφαιρεί την ανθρώπινη υπόσταση αλλά νομιμοποιεί αντιλήψεις υποτίμησης και βίαιης εναντίον της συμπεριφοράς.

Γενικότερα στα ΜΜΕ η γυναίκα εμφανίζεται είτε ως σεξουαλικό αντικείμενο είτε ως αντικείμενο ομορφιάς. Ακόμα και όταν κατέχει δημόσια αξιώματα και υψηλές θέσεις ευθύνης, προβάλλεται ο ρόλος της μητέρας-νοικοκυράς σαν πρωταρχική προτεραιότητά της. Ενώ συχνά παρουσιάζεται ως θύμα φτώχειας, πολέμων, βίας νομιμοποιώντας με τέτοιες εικόνες "την αδυναμία" της, καθώς και την έμφυλη βία.

ΜΜΕ, ένας ανδροκρατούμενος κόσμος που αναπαράγει τον εαυτό του

Τα ΜΜΕ ως μηχανισμοί επιβολής, προβολής, διαιώνισης των στερεοτύπων σκιαγραφούν ένα κόσμο όπου οι άνδρες υπερέχουν αριθμητικά σε όλους σχεδόν τους επαγγελματικούς τομείς και τα πεδία απασχόλησης. Παρουσιάζονται με μια τεράστια αριθμητική ανισότητα, η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αλλά, αντίθετα, αναπαράγει την στερεοτυπική αντίληψη ότι οι γυναίκες ανήκουν και κινούνται στον ιδιωτικό χώρο.

Ο υποβιβασμός της γυναίκας μέσω των διαμορφούμενων -αναχρονιστικών- προτύπων και της στρέβλωσης της γυναικείας φύσης και σεξουαλικότητας που προβάλλονται μέσα από τα ΜΜΕ έχουν ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της γυναίκας στη νοοτροπία, τον τρόπο σκέψης και τις στάσεις της κοινωνίας

Στο περιεχόμενο των ΜΜΕ, η γυναικεία παρουσία περιορίζεται σε δουλειές κυρίως διεκπεραιωτικές, βοηθητικές, ενώ τις αποφάσεις και ό,τι δημιουργικό αναλαμβάνουν άντρες. Πόσους γυναίκες οδηγούς ή γιατρούς θα δούμε και πόσες γραμματείς ή νοικοκυρές; Την ίδια ώρα, αν και υπάρχει πλήθος γυναικών δημοσιογράφων, λίγες βρίσκονται σε ανώτερες και ανώτατες διοικητικές θέσεις, ενώ παράλληλα υφίστανται και μεγάλες μισθολογικές ανισότητες. Μια ματιά στις ταυτότητες εφημερίδων και περιοδικών αρκεί για να μας πείσει...

Η συντριπτική πλειοψηφία ακόμα και όσων παρευρίσκονται στα ΜΜΕ για να ενημερώσουν για κάποιο θέμα σημαντικό σε οποιονδήποτε τομέα είναι άντρες! Οι γυναίκες είναι απλά "αόρατες" ή περιορίζονται σε ειδικά θέματα για γυναίκες και ειδικές σελίδες - ένθετα. Γεγονός που κάνει εμφανέστερη την περιθωριοποίησή τους. Το γεγονός της "αορατότητας" είναι ακόμα πιο έντονο για τις γυναίκες πρόσφυγες, τις ηλικιωμένες γυναίκες ή τις ομοφυλόφιλες και τις τρανς.

"Ακόμη και σε ενημερωτικές εκπομπές, όπου θα περιμέναμε μια πιο δυναμική εικόνα, βλέπουμε γυναίκες είτε ως συμπαρουσιάστριες - γλάστρες δίπλα σε άνδρες παρουσιαστές είτε ως προσκεκλημένες σε πάνελ, όπου τους δίνεται λιγότερος χρόνος ομιλίας ή διακόπτονται περισσότερο, συγκριτικά με τους άνδρες προσκεκλημένους (για να μην αναφερθούμε σε περιστατικά ωμής βίας κατά γυναικών, όπως χαστούκια και μπουγελώματα σε ενημερωτικές εκπομπές και μάλιστα μεγάλης ακροαματικότητας). Εδώ θα σημειώσω ότι η συμμετοχή των γυναικών στα διάφορα πάνελ των καναλιών είναι γύρω στο 10%, 2% στη δημόσια τηλεόραση, ενώ στα ιδιωτικά 8%" επισήμανε η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ Χαρά Καφαντάρη στην ομιλία της στην ημερίδα του Τμήματος Φεμινιστικής Πολιτικής/Φύλου ΣΥΡΙΖΑ και του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς με θέμα το τέλος της ανοχής στην έμφυλη βία.

Στα ποικίλης ύλης free press περιοδικά που έχουν μεγάλη διάδοση ειδικά στις νέες και τους νέους ενδέχεται να φιλοξενείται ένα άρθρο κατά του σεξισμού δίπλα σε άλλα που υμνούν τα έμφυλα στερεότυπα και προβάλλουν τη γυναίκα ως αντικείμενο.

Συχνά οι γυναίκες εκφέρουσες πολιτικό λόγο αντιμετωπίζονται "πατερναλιστικά" από τους άντρες δημοσιογράφους που τις φιλοξενούν ή από τους πολιτικούς συναδέλφους τους, με αποτέλεσμα να προσλαμβάνουν οι ίδιες απολογητικό ύφος φανερώνοντας ενοχικά σύνδρομα που τους δόθηκε η δυνατότητα να πουν την άποψή τους.

Ο γλωσσικός σεξισμός αποτελεί μια πολύ διαδεδομένη μορφή σεξισμού και συνιστά την έμφυλη διάκριση που αντικατοπτρίζεται στη γλώσσα. Αφορά κυρίως λεκτικές εκφράσεις που διαιωνίζουν τα έμφυλα στερεότυπα και τις διακρίσεις. Συχνά και ενίοτε με όχημα το χιούμορ μπορεί να παρουσιάσει ως φυσιολογική και την υποκίνηση σε βία κατά των γυναικών. Μερικές συχνές σεξιστικές εκφράσεις είναι π.χ. το "κλαψουρίζεις σα γυναίκα", "αγορίστικα μαλλιά", "γυναικοδουλειά", "αντρογυναίκα", "αντρειωμένος" κ.ά.

Συχνό φαινόμενο είναι οι γυναίκες σε θέσεις εξουσίας να μην αποδέχονται τον γλωσσικό σεξισμό ή γενικότερα τον σεξισμό, καθώς θεωρούν ότι είναι ένδειξη αδυναμίας αν τον καταγγείλουν. Σαν ξαφνικά να αποκαλύπτεται δημόσια μια εν γένει αδυναμία την οποία έχουν ενστερνιστεί λόγω των στερεοτύπων ήδη από τη γέννησή τους.

Μόλις το 10% είναι η συμμετοχή των γυναικών στα τηλεοπτικά πάνελ

"Έχουν προβληθεί στην τηλεόραση αμέτρητα 'ρεπορτάζ' σχετικά με τις ενδυματολογικές επιλογές των γυναικών πολιτικών, κάτι που παραπέμπει και πάλι στο θέμα της εξωτερικής εμφάνισης ως κύριο μέλημα μιας γυναίκας, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε παρακολουθήσει συνεντεύξεις βουλευτριών, όπου οι περισσότερες ερωτήσεις που τους τίθενται έχουν να κάνουν με την προσωπική τους ζωή κι όχι με την πολιτική τους δράση" υπογράμμισε η κ. Καφαντάρη αναφερόμενη ειδικότερα στην αντιμετώπιση των γυναικών πολιτικών.

"Η απάθεια και η αδιαφορία είναι η συνήθης αντίδραση της πλειονότητας των ανθρώπων ως προς αυτό το θέμα. Πόσες φορές έχουμε ακούσει το επιχείρημα του 'κόσμου που καίγεται', όταν αναφερόμαστε στο θέμα της προσβολής του γυναικείου φύλου από τα ΜΜΕ; Ακόμη και μεγάλη μερίδα του γυναικείου πληθυσμού παραμένει αδιάφορη στο ζήτημα, παρ' όλο που μπορεί να την αφορά άμεσα. Ο υποβιβασμός της γυναίκας μέσω των διαμορφούμενων -αναχρονιστικών- προτύπων και της στρέβλωσης της γυναικείας φύσης και σεξουαλικότητας που προβάλλονται μέσα από τα ΜΜΕ έχουν ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της γυναίκας στη νοοτροπία, τον τρόπο σκέψης και τις στάσεις της κοινωνίας. Σύμφωνα με πολλές έρευνες, ένα άτομο που εκτίθεται περισσότερο σε βίαιες σκηνές στην τηλεόραση είναι πιο πιθανό να επιδεικνύει στο μέλλον μεγαλύτερη απάθεια σε περιστατικά βίαιης συμπεριφοράς. Είναι λοιπόν εύλογο να υποθέσουμε ότι αν ο απόλυτος υποβιβασμός του γυναικείου φύλου εδραιώνεται -έστω υποσυνείδητα- στην αντίληψη των ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, τόσο πιο εύκολο θα είναι για αυτούς να προχωρήσουν σε βίαιες πράξεις και αποδοχή αυτών χωρίς καμία αντίδραση αντίστοιχα" εξηγεί η βουλεύτρια. Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι οι γυναίκες πολιτικοί έχουν πολύ λιγότερη κάλυψη από τα ΜΜΕ, πιο προσωποποιημένη και με πιο αρνητικό ύφος.

Διαδικτυακή παρενόχληση εις βάρος γυναικών δημοσιογράφων

Η διαδικτυακή παρενόχληση είναι αρκετά διαδεδομένο φαινόμενο σε πολλές χώρες. Σύμφωνα με έρευνα του Center for Media Engagement του Πανεπιστημίου του Τέξας (10.04.2018), οι γυναίκες δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν την απειλή της διαδικτυακής παρενόχλησης όταν αλληλεπιδρούν με το κοινό στα social media. Στην έρευνα συμμετείχαν 75 γυναίκες δημοσιογράφοι από τη Γερμανία, Ινδία, Ταϊβάν, την Αγγλία και την Αμερική.

Όπως αποκάλυψε η έρευνα, οι περισσότεροι από τους δημοσιογράφους που συμμετείχαν αντί για απλή κριτική στο έργο τους ελάμβαναν σχόλια που πήραν τη μορφή παρενόχλησης στοχεύοντάς τους προσωπικά με έμφαση στο φύλο ή τη σεξουαλικότητά τους. Κάποιες ανέπτυξαν στρατηγικές πρόληψης όπως περιορισμού των λέξεων που θα μπορούσαν να γραφτούν στη σελίδα τους στο Facebook, άλλες πάλι επέλεξαν να το αγνοήσουν ή να σταματήσουν να ασχολούνται με τα social media.

Οι περισσότερες γυναίκες αισθάνθηκαν ότι τα μέσα που εργάζονταν θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερα ώστε να τους εκπαιδεύσουν στο πώς να χειριστούν τη διαδικτυακή παρενόχληση. Ενώ μερικές φορές ένιωσαν ότι δεν μπορούσαν να το αναφέρουν ή ότι το μέσο που δούλευαν αντιμετώπιζε το θέμα ως προσωπικό τους πρόβλημα. Πολλές γυναίκες υποστήριξαν ότι θα επιθυμούσαν οι εποπτικές αρχές να δουν το πρόβλημα ως μέρος της δουλειάς τους για να διασφαλιστεί ασφαλέστερη περιήγηση στο Διαδίκτυο.

Οι έμφυλες διακρίσεις στα ΜΜΕ σε αριθμούς

Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο για τα ΜΜΕ, οι γυναίκες αποτελούν μόλις το 24% των ατόμων που φιλοξενούνται στα παραδοσιακά ΜΜΕ (εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο) και το 26% των ατόμων που φιλοξενούνται στα διαδικτυακά.

Το ποσοστό ιστοριών που αφορούν γυναίκες είναι σταθερό από το 2000, μόλις στο 10% υπήρχαν ιστορίες που επικεντρώνονταν σε αυτές, ενώ μόλις το 3% των παραδοσιακών ΜΜΕ αφορούν ξεκάθαρα τα έμφυλα στερεότυπα.

Ως προς τα επαγγέλματα, γυναίκες αποτελούν το 18% στην κατηγορία "κυβέρνηση - πολιτικός - υπουργός" και το 67% στην κατηγορία "νοικοκυρά - γονέας".

Στις ειδήσεις σε εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση, οι γυναίκες αποτελούν το 18% των σχολιαστών/τριών, το 23% των ομιλητριών/ών και το 28% των αυτοπτών μαρτύρων.

Σύμφωνα με εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων:

Σε θέσεις ευθύνης στα ΜΜΕ το 2012 οι γυναίκες αποτελούσαν το 16% των διευθυνόντων/ουσών και το 25% των μελών Δ.Σ.

Στα συνδικαλιστικά όργανα των δημοσιογράφων το 2012 το 42,1% των μελών ήταν γυναίκες και το ποσοστό συμμετοχής τους στα όργανα διοίκησης των συνδικάτων ήταν της τάξης του 36,2%.

Η εκπροσώπηση των γυναικών στους ιδιωτικούς και στους δημόσιους οργανισμούς ΜΜΕ διαφέρει: ενώ συνολικά το 2012 οι γυναίκες κατείχαν το 35% των διευθυντικών θέσεων στα κρατικά μέσα, το αντίστοιχο ποσοστό για τα ιδιωτικά ήταν 29%.

Στην Ελλάδα, οι γυναίκες αποτελούν το 33% των μελών Δ.Σ. των ρυθμιστικών αρχών για τα ΜΜΕ.

Σύμφωνα με έρευνα του Κέντρου Ερευνών για θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), από τα 1.528 άρθρα που αποτέλεσαν τα δεδομένα της έρευνας και αναλύθηκαν, προκύπτουν τα ακόλουθα:

Το 31,5% των άρθρων αναπαράγει έμφυλα στερεότυπα και μόλις το 12,7% τα αμφισβητεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα περισσότερα άρθρα που αναπαράγουν έμφυλα στερεότυπα έχουν συνταχθεί από γυναίκες (59,9%).

Το 27% των άρθρων, ενώ θα μπορούσε βάσει του θέματός του να αναδείξει την έμφυλη διάστασή του, δεν το έκανε.

Περισσότερα από τα μισά (52,9%) άρθρα που παρουσιάζουν περιστατικά βίας λόγω φύλου (13,5%) δεν παρουσιάζουν την έμφυλη διάστασή τους.

Το 49,3% των άρθρων της έρευνας αναφέρει ή επικεντρώνεται κυρίως σε προσωπικές πληροφορίες των γυναικών που παρουσιάζει. Στο 20,9% αυτών των άρθρων οι προσωπικές πληροφορίες είναι άσχετες με το θέμα που παρουσιάζεται.

Μόλις στο 9,5% των άρθρων που αναλύθηκαν παρουσιάζονται γυναίκες ως ειδικές ή σχολιάστριες επί του θέματος. Μάλιστα, όταν πρόκειται για εφημερίδες, το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 3,7%. Μόνο το 8,5% των άρθρων αναφέρονται σε θέματα ισότητας των φύλων.

Καλές πρακτικές για την αντιμετώπιση του σεξισμού στα ΜΜΕ

Σημαντικό βήμα στην αντιμετώπιση των έμφυλων ανισοτήτων και του σεξισμού αποτελεί ότι στις 29 Μαρτίου κυρώθηκε από την Ελληνική Βουλή η Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας. Στο άρθρο 17 γίνεται σαφής αναφορά στα ΜΜΕ και επισημαίνεται ότι πρέπει να υλοποιούν πολιτικές για την πρόληψη της βίας κατά των γυναικών και "να ενισχύουν τον σεβασμό προς την αξιοπρέπειά τους", ενώ πρέπει να καλλιεργούνται "δεξιότητες μεταξύ παιδιών, γονέων και εκπαιδευτικών αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισης του πληροφοριακού και επικοινωνιακού περιβάλλοντος που παρέχει πρόσβαση σε ταπεινωτικό και μειωτικό περιεχόμενο σεξουαλικής ή βίαιης φύσης το οποίο θα μπορούσε να καταστεί επιβλαβές".

Υιοθετώντας καλές πρακτικές στην καθημερινότητά μας καταπολεμούμε στην πράξη τις έμφυλες διακρίσεις και τις ανισότητες. Μερικές καλές πρακτικές που μπορούν να υιοθετηθούν είναι να αναφερόμαστε σε επαγγελματικούς τίτλους, θέσεις και αξιώματα υποδηλώνοντας και το θηλυκό φύλο. Για παράδειγμα: βουλευτές, βουλεύτριες, συντάκτες, συντάκτριες, δικαστής, δικάστρια κ.ά. Χρησιμοποιούμε και τα δύο γένη, αρσενικό και θηλυκό, στα μηνύματα που αφορούν όλους, για παράδειγμα "ακροατές, ακροάτριες, τηλεθεατές, τηλεθεάτριες, κ.ά.". Καταργούμε στην πράξη τον γλωσσικό σεξισμό και την αναπαραγωγή εκφράσεων όπως "είσαι αντράκι", "είσαι μάγκας", "κλαις σαν γυναικούλα", "αυτά είναι γυναικείες δουλειές". Ξεχνάμε την άνανδρη πράξη προτιμώντας το "πράξη δειλίας", αντί για το ανδραγάθημα επιλέγουμε "γενναία πράξη".

Χτυπάμε τον σεξισμό στην καθημερινότητά μας αποσυνδέοντας το χιούμορ και τις ύβρεις από τα σεξιστικά υπονοούμενα, τα συμφραζόμενα ή τις ρητές εκφράσεις. Κύριο μέλημά μας στην εκφορά του λόγου και στην επικοινωνία μας με τους άλλους θα πρέπει να είναι να βάλουμε ένα τέλος στην καθημερινή αναπαραγωγή του ρατσισμού εναντίον των γυναικών και "των μειονοτήτων" αγκαλιάζοντας και συμπεριλαμβάνοντας τον άλλον και όχι διχάζοντας και διαιρώντας.
Πηγές: Ναυσικά Μοσχοβάκου, Λίνα Χατζηαντωνίου, Οδηγός προς τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας για την εξάλειψη του σεξισμού και των έμφυλων διακρίσεων από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) Καραγιαννοπούλου Χαρά, "Εμπειρικά δεδομένα από την έμφυλη προσέγγιση των ΜΜΕ", στο περιοδικό "Αγώνας της Γυναίκας", τεύχος 91/2014, υλοποίηση Σχεδίου Δράσης "Συμβολή στην καταπολέμηση των στερεοτύπων λόγω φύλου όπως παρουσιάζονται στα ΜΜΕ" 129Ana Lucia Sabadell στο 85ο τεύχος του περιοδικού "Θέσεις"
Διαβάστε επίσης στο 1ο μέρος της έρευνας τη συζήτηση με τον διευθυντή του Εργαστηρίου Κοινωνικής Έρευνας στα ΜΜΕ του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του ΕΚΠΑ και μέλος του ΕΣΡ Γιώργο Πλειό

# data[].attributes.attachment_link.title
Έμφυλες ανισότητες και σεξισμός στη βιομηχανία των ΜΜΕ

# data[].attributes.attachment_link.description
Καλλίγραμμα μοντέλα χαμογελούν από τις οθόνες διαφημίζοντας αυτοκίνητα, πλυντήρια, σκούπες, καλλυντικά, κινητά τηλέφωνα και όλο το εύρος των καταναλωτικών αγαθών που παρέχει στους πολίτες η κοινωνία των αγορών ως αντάλλαγμα μιας fake μικροαστικής ευμάρειας. Στα περίπτερα γιγαντιαίες φωτογραφίες γυναικών σε ηδυπαθείς πόζες βροντοφωνάζουν στα περιοδικά, ενώ συχνά πηχυαίοι σεξιστικοί τίτλοι σοκάρουν την καθημερινότητα και αυξάνουν τις πωλήσεις μερίδας του Τύπου.