# data[].attributes.body
Een ruimte zonder grenzen.
geen muren, geen vloer, geen honger, geen dorst-
Een ruimte die niet makkelijk te vinden is,
Maar een die nooit meer verdwijnt

Een zwarte rook, licht als mist, maar dicht als een sneeuwstorm..
Je komt er niet doorheen.. en het is overal.

Langzaam neemt het je op..
Tot je zelf verdwenen bent

Je neemt het in wanneer je op breken staat,
wanneer je de verkeerde weg inslaat,
wanneer je laatste hoop vergaat.

Je bent omringd door van alles-
En toch voelt het zo leeg
Je kan niks ruiken, niks voelen, niks horen-
En hoewel jijzelf eerst de baas leek,
Besef je hoe weinig controle je werkelijk hebt.

Je hoort soms helemaal niks.
En soms hoor je alles
Die stem van binnen die naar je roept, schreeuwt, krijst..-
Maak er toch een einde aan,
Zo is het wel genoeg geweest.

# data[].attributes.body
Feedback voor Kim: Het is erg herkenbaar voor de meeste mensen. Het geeft een erg knus gevoel wat het erg prettig maakt om te lezen. Omdat het dus ook zo herkenbaar is voel je eigenlijk ook meer in het gedicht.
Feedback voor Stan: Misschien de zinnen iets inkorten, maar verder heel erg goed!
Feedback voor Nikita: Net als bij mij lijkt het gedicht van Nikita erg op iets wat men bij de sinterklaas surprise doet. Misschien een paar zinnen opsplitsen, een ander schema gebruiken en meer pauzes houden.

# data[].attributes.body
Een ruimte zonder grenzen
Geen muren, geen vloer, geen honger, geen dorst-
Een ruimte die niet makkelijk te vinden is
Maar een die nooit meer verdwijnt

Een zwarte rook, licht als mist, maar dicht als een sneeuwstorm
Je komt er niet doorheen, en het is overal

Langzaam neemt het je op..
Tot je zelf verdwenen bent

Je neemt het in wanneer je op breken staat
Wanneer je de verkeerde weg inslaat
Wanneer je laatste hoop vergaat

Je bent omringd door van alles
En toch voelt het zo leeg
Je kan niks ruiken, niks voelen, niks horen
En hoewel jijzelf eerst de baas leek
Besef je hoe weinig controle je werkelijk hebt

Je hoort soms helemaal niks
En soms hoor je alles
Die stem van binnen die naar je roept, schreeuwt, krijst..-
Maar er toch een einde aan
Zo is het wel genoeg geweest.

Feedback:
Titel bedenken voor het gedicht, en letten op de interpunctie. Misschien gebruiken om meer pauzes en drama te creëren.

# data[].attributes.body
Vanwege het feit dat mijn oudere broer erg geïnteresseerd was met deze opdracht, hebben wij het aan elkaar voorgedragen, wat ook was makkelijker was i.v.m. corona.
Mijn broer had het stuk erg dramatisch gemaakt. Hij gebruikte weinig gebaren, en sprak staand. Hij gebruikte ook veel gezichtsuitdrukkingen. Over het algemeen was het een vrij krachtige voordracht, het klonk erg hard, en hij bleef vrij serieus door het hele gedicht heen. Hij maakte pauzes wanneer deze nodig waren en versnelde wanneer dit nodig leek. Ik vond het erg goed voorgedragen, maar het zou misschien beter zijn als hij ook de rest van zijn lichaam zou gebruiken om zijn woorden meer kracht bij te zetten.

Na het kijken van Babs Gons

Babs Gons bracht het gedicht, net als mijn broer, erg krachtig. Ze maakte pauzes en ze versnelde, en haar stem bleef de hele tijd goed hoorbaar. In tegenstelling tot mijn broer gebruikt Babs veel gebaren om haar verhaal kracht bij te zetten. Dit werkt ook, waardoor het gedicht beter overkomt. Wat mij opviel was dat Babs op een bepaald moment erg goed bezig was, maar toen leek het voor een paar seconden alsof ze gewoon vanuit een papier voorlas, alsof er geen gevoel achter zit. Hierdoor klonk het gedicht ook minder gemeend. Anders dan dat vond ik het erg mooi hoe krachtig en stevig beide de woorden plaatsten, het was erg indrukwekkend.

# data[].attributes.body
Dit gedicht is geschreven in de vorm van een vraagteken. Het gaat over een persoon die geen eigen idee heeft, en daarom aan alles en iedereen vraagt om een eigen idee. Maar natuurlijk, als hij dit idee zou krijgen, was het geen eigen idee meer. De tekst en de manier waarop het is weergeven passen erg goed bij elkaar. De verschillende tekst soorten en groten zorgen voor een soort verwarring en paniek.
Ik vind het een erg goed gedicht, omdat de tekst en het beeld erg goed bij elkaar passen, en de persoon uiteindelijk in zijn zoektocht naar een idee, een eigen idee gevonden heeft. Dit laat naar mijn mening zijn dat soms, de zoektocht naar het antwoord, het antwoord zelf kan zijn.

# data[].attributes.body
Feedback: Zoals gedacht heb ik als feedback gekregen om een ander rijmschema te pakken. Op dit moment lijkt mijn gedicht vrij veel op iets dat men tijdens de sinterklaas surprise zou geven.
Versie 2:

Tilburg is geen speciale stad
De gemiddelde mens loopt hem zo voorbij
van niks wordt je hier bijzonder blij
en toch wordt hier geleefd,
door jou en mij

Wij hebben niet gekozen om hier te leven
Maar we zijn nog lang niet weg
hier zullen we voor het eerst proosten
en breken van de pech

Voor mij is dit de stad van mijn eerste liefde
voor mij is dit de stad van mijn eerste verdriet
Maar op den duur zal je hier merken
er ligt nog van alles in het verschiet.

# data[].attributes.body
Gedicht Nova: Het is een erg mooi gedicht. Nova heeft de regels en de basis rijmschema's goed gebruikt en dit zag ik ook terug in het gedicht. Bij het rijmschema dat Nova echter had uitgekozen, was er veel herhaling. Dit vond ik, vanwege mijn eigen persoonlijke voorkeur, iets minder. Dit was echter puur iets wat ik weg zou laten, maar wat anderen erg mooi vonden. Al met al een erg mooi en goed uitgewerkt gedicht.

# data[].attributes.body
Tilburg
De stad waar ik geboren en getogen ben
Wanneer ik hier wandel wordt ik weer helemaal zen.

Lopend door de stad en de natuur
Begrijp ik dat het tijd voor pauze is want ik ruik de frituur.

Opgeknapt met de friet loop ik terug naar mijn kiet
En dan kijk ik uit het raam en zie ik een rij vogels staan.

In vogelvlucht kijk ik naar de stad in zijn pracht, de fantasie, die is nu van kracht.

Hoewel het beneden zo bebouwd leek
Besef ik nu dat ik gewoon niet ver genoeg keek.

Ik zie het spoorpark, dat mooie ding
Ik kom hier echt te gering.

Er moet toch meer zijn dan de Westpoint en de piushaven
Ik moet hier echt dieper op ingraven.

Want er is hier meer, dat weet ik zeker
Want dan deze stad
Is er niks beter.

# data[].attributes.body
Week 1: Al zou de oorlog beginnen
Week 2: Natte Droom
Week 3: Rare Patat
Week 4: Jaloezie
Week 5: Alleen
Week 6: Nu je weg bent
Week 7: Bezeten
Week 8: Euforisch....?
Week 9: Zoek een leven
Week 10: Het gevoel