# data[].attributes.headline
Nieuwsgierig naar meer? Lees dan ook nog eens mijn onderbouwing!

# data[].attributes.subject
Nieuwsgierig naar meer? Lees dan ook nog eens mijn onderbouwing!

# data[].attributes.headline
Een voorbeeld van een praktisch en leerzaam artikel

# data[].attributes.subject
Een voorbeeld van een praktisch en leerzaam artikel

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Geplaatst op 30 november 2021

17 coöperatieve werkvormen

Bij coöperatief leren zijn er veel verschillende werkvormen die de leerkracht in kan inzetten. Dit artikel doet een greep uit deze werkvormen en behandeld er 17 één voor één. Per werkvorm wordt aangeven voor welke groepen hij geschikt is en welke samenwerkingsvaardigheden aan de orde komen. Ook staat er een indicatie van de tijdsduur. Onderaan het artikel vind je een handige tabel, waarin alles overzichtelijk is samengevat.

Kijk voor meer werkvormen het artikel coöperatieve leerstrategieën. Er is ook een boek over cooperatieve leerstrategieën beschikbaar.

1. Denken - Delen - Uitwisselen

De leerkracht geeft een opdracht of stelt een vraag. De leerlingen krijgen een á twee minuten om over het antwoord na te denken. Daarna overleggen ze in tweetallen. Tenslotte worden de antwoorden klassikaal uitgewisseld. Het is een handige werkvorm om voorkennis te activeren of om te oriënteren op een opdracht. Maar de leerkracht kan deze vorm ook bij zelfstandige verwerking inzetten. Ook voor reflectie of terugblik is hij geschikt. Deze werkvorm is geschikt voor groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen zijn: luisteren en informatie uitwisselen. De tijdsduur is ongeveer vijf minuten.

2. Flitsen

De leerkracht leert de kinderen een bepaalde vaardigheid, bijvoorbeeld de tafel van 6. Dan deelt hij flitskaarten uit, waarbij aan de ene kant de som staat en aan de andere kant het antwoord. Het is het handigst als elke leerling een eigen setje maakt. De kinderen gaan in tweetallen zitten. De één leest de tafelsom voor, de ander noemt het antwoord. Als het goed is, krijgt hij het kaartje. Als het antwoord fout is, dan gaat het kaartje onderop de stapel. Dit gaat net zo lang door tot de leerling de hele stapel heeft. Daarna wisselen de kinderen van rol. Aan het einde bespreekt de leerkracht klassikaal na hoe het ging. Deze werkvorm kan ingezet worden als zelfstandige verwerking. Hij is erg handig bij het automatiseren van rekenen, spelling, topografie en jaartallen. Deze werkvorm is geschikt voor groep 3 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen zijn: hulp geven/vragen en wachten op elkaar. De tijdsduur is ongeveer tien tot vijftien minuten.

3. Om-de-beurt

De kinderen zitten in tweetallen. De leerkracht stelt een vraag waarbij meerdere, korte antwoorden mogelijk zijn. Een voorbeeldvraag is: Welke landen in Europa ken je? De kinderen geven om de beurt een antwoord. Dat kan mondeling, maar ook op een gezamenlijk blaadje. Daarna volgt een klassikale afronding, waarbij enkele leerlingen hun antwoorden noemen. Deze werkvorm kan tijdens diverse momenten van de les ingezet worden. Hij is geschikt voor groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen zijn: luisteren, evenredig deelnemen. De tijdsduur is ongeveer vijf tot tien minuten.

4. Dobbelen

In de klas wordt een tekst gelezen en nabesproken. Daarna gaan de kinderen in groepjes zitten. Elk groepje heeft één of twee dobbelstenen, waarop bijvoorbeeld staat: 'wie, wat, waar, wanneer, hoe, waarom,'. Op de andere dobbelsteen kunnen werkwoordsvervoegingen staan, zoals: 'is, kan, doet, wil, heeft, zal'. Met de twee woorden die gegooid worden, maakt een van de leerlingen een vraag, die de groepsgenoten vervolgens beantwoorden. Daarna mag de volgende leerling gooien. Tenslotte volgt de klassikale nabespreking. Deze werkvorm is geschikt als zelfstandige verwerking bij tekstbegrip van taal en zaakvakken. Hij is geschikt voor groep 4 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen zijn: luisteren, op elkaar wachten. De tijdsduur is in totaal ongeveer vijftien tot dertig minuten.

5. Duo's

De leerkracht stelt heterogene duo's samen en legt de opdracht uit. De leerlingen maken om de beurt een som, waarbij zij hardop denken. Als de ene leerling een som maakt, dan observeert de ander en geeft hij hulp als dat nodig is. De leerkracht bespreekt dit klassikaal na. Deze werkvorm kan ingezet worden bij begeleide inoefening of zelfstandige verwerking. Hij is geschikt voor groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen zijn: overleggen, aanmoedigen, hulp geven/vragen en op elkaar wachten. De tijdsduur is in totaal ongeveer tien tot vijftien minuten.

6. Imiteer

De leerkracht maakt heterogene groepjes van vier leerlingen. Die gaan in tweetallen tegenover elkaar zitten. Ze maken van karton (of mappen) een wandje, zodat ze niet kunnen zien wat de ander achter de wand doet. Één tweetal maakt een ontwerp, op papier of van blokken. Als dat klaar is, moet het andere tweetal dit ontwerp namaken. Ze mogen niet kijken, maar alleen vragen stellen. Als de tweede groep klaar is met imiteren, dan vergelijken de kinderen het resultaat. Ze bespreken na wat wel goed ging en -als de ontwerpen verschillen- wat een volgende keer beter kan. Deze werkvorm is geschikt als zelfstandige verwerking en het stimuleert de taal- en denkontwikkeling. Hij is geschikt voor groep 1 en 2. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen zijn: luisteren en aanwijzingen geven. De tijdsduur is in totaal ongeveer tien tot vijftien minuten.

7. Interviews

De leerkracht vertelt over welk onderwerp de kinderen elkaar gaan interviewen en maakt tweetallen. De leerlingen bedenken welke vragen zij willen stellen en schrijven ze op. Daarna interviewen de leerlingen elkaar, waarbij ze ook goed doorvragen. Tenslotte volgt de klassikale nabespreking. Deze werkvorm is geschikt om informatie, meningen en oplossingsstrategieën uit te wisselen. Interviewen stimuleert het creatief denken en het tekstbegrip. De leerkracht kan deze werkvorm inzetten als oriëntatie of om de voorkennis te activeren, maar ook als zelfstandige verwerking of reflectieopdracht. Deze werkvorm is geschikt voor groep 5 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: vragen stellen, luisteren en samenvatten wat de ander heeft verteld. De tijdsduur is ongeveer vijftien minuten.

8. Woordenweb

Elk groepje krijgt een vel papier, met een cirkel in het midden. In die cirkel staat het onderwerp. De leerlingen schrijven/tekenen om de beurt iets over het onderwerp. Elk groepslid heeft een eigen kleur pen, zodat de leerkracht achteraf kan zien wat de inbreng van iedere leerling was. Als dat klaar is, geven de leerlingen met pijlen de relaties tussen de begrippen/tekeningen weer. Bij de pijlen mag ook iets geschreven worden. De leerkracht hangt alle woordenwebben op en uit elk groepje mag een leerling hun woordenweb toelichten. Het woordenweb kan op diverse momenten van de les ingezet worden, maar is vooral effectief bij het activeren van de voorkennis. Deze werkvorm is geschikt voor groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren, overleggen en besluiten nemen. De tijdsduur is ongeveer vijftien minuten.

9. Brainstorm

Bij het brainstormen geeft de leerkracht een opdracht aan de groepjes. Een voorbeeld is: Bedenk in drie minuten zoveel mogelijk dingen die je kunt maken van crêpepapier. Ze verzinnen dan in snel tempo ideeën. De leerlingen borduren voort op de ideeën van de andere groepsleden. Elke inbreng is waardevol, ook gekke ideeën. Een van de kinderen is schrijver. Daarna is de klassikale nabespreking van de resultaten. De brainstorm is bruikbaar als oriëntatie of om de voorkennis te activeren. Hij nodigt uit tot creatief denken. Deze werkvorm is geschikt voor groep 3 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren en elkaar de kans geven om inbreng te hebben. De tijdsduur is ongeveer tien minuten.

10. Genummerde hoofden

Alle kinderen in het groepje krijgen een nummer. De leerkracht geeft een opdracht, waar aan het eind iedereen een antwoord op moet weten. Elke leerling denkt voor zichzelf hierover na en schrijft het antwoord op. Daarna vertellen ze om de beurt hun antwoord aan de andere groepsleden. Ze overleggen wat het juiste antwoord is, dit moet elke leerling aan het einde weten. Tenslotte noemt de leerkracht een nummer. In elk groepje heeft het kind met dat nummer de taak om aan de klas te vertellen wat hun groepsantwoord is. Deze werkvorm kan op verschillende momenten van de les ingezet worden. Hij is geschikt voor groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: overleggen en overeenstemming bereiken. De tijdsduur is ongeveer 5 minuten.

11. Legpuzzel

De leerkracht verdeelt de leerstof in gelijke delen. De leerlingen zitten in heterogene stamgroepen. De leerkracht vertelt wat de uitkomst van het groepswerk is, bijvoorbeeld een presentatie, werkstuk of toets. Daarna krijgt elk groepslid een nummer. Vervolgens gaan alle nummers 1 bij elkaar zitten. En de nummers 2, 3 en 4 ook. Dit heten de expertgroepjes. De nummers 1 krijgen een onderdeel van de lesstof, en de andere groepjes ook. Zij verdiepen zich in de tekst en bedenken hoe ze de informatie kunnen vertellen aan hun stamgroepje. Daarna gaat iedereen terug naar zijn stamgroepje. Daar vertellen de kinderen om de beurt wat ze geleerd hebben. De leerlingen voegen alle informatie samen en maken er bijvoorbeeld een presentatie of werkstuk van. Tenslotte evalueert de leerkracht met de leerlingen het groepsresultaat. De legpuzzel is een vorm van zelfstandige verwerking. Deze werkvorm is erg geschikt voor zaakvakken. Hij is in te zetten van groep 4 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: overleggen, luisteren en uitleg geven. De tijdsduur is één of meer lessen.

12. Placemat

Elk groepje van vier leerlingen krijgt een vel papier, met in het midden een rechthoek. Vanuit de hoeken van de rechthoek trekken de kinderen lijnen naar de hoeken van het papier. Op die manier ontstaan er nog vier vakken, voor elk groepslid een.. De leerkracht geeft een opdracht en elke leerling schrijft in zijn eigen vak zijn ideeën en antwoorden op. Daarna gaan de leerlingen overleggen en formuleren ze een gemeenschappelijk antwoord. Dat schrijven ze op in de gemeenschappelijke rechthoek. Daarop volgt de klassikale uitwisseling. De placemat is een vorm van zelfstandige verwerking. Deze werkwijze van de placemat werkvorm is in te zetten van groep 3 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren, overleggen en overeenstemming bereiken. De tijdsduur is tien tot vijftien minuten.

13. Puzzels

Elk groepje van vier leerlingen krijgt een envelop met kaartjes. Op die kaartjes staan stukjes tekst of (bij jonge kinderen) plaatjes. De kinderen lezen hun kaartjes voor aan de andere groepsleden. De anderen moeten goed luisteren, ze mogen de kaartjes niet zien. In het geval van plaatjes, vertellen de leerlingen wat er op de plaatjes te zien is. Als iedereen geweest is, dan pas gaan kinderen de kaartjes in de goede volgorde leggen. Elke leerling moet aan het einde het verhaal kunnen vertellen. Bij de klassikale nabespreking wijst de leerkracht één leerling per groep aan die het verhaal navertelt of samenvat. De puzzel is een vorm van zelfstandige verwerking. Deze werkvorm is in te zetten van groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren en hulp geven/vragen. De tijdsduur is tien tot vijftien minuten.

14. Rotonde

De leerkracht geeft elk groepje een opdracht, bijvoorbeeld: Noem een woord dat rijmt op... De leerlingen geven om de beurt een antwoord, dit kan zowel mondeling als schriftelijk. Bij de klassikale nabespreking vraagt de leerkracht naar de groepsresultaten. De rotonde kan op diverse momenten van de les ingezet worden. Hij is vooral geschikt voor open vragen met korte antwoorden. Deze werkvorm is in te zetten van groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren en evenredig deelnemen. De tijdsduur is vijf tot tien minuten.

15. Binnencirkel - buitencirkel

De leerlingen vormen twee cirkels. De leerkracht stelt een open vraag, bijvoorbeeld: welke historische persoon vind jij een held, en waarom? De kinderen in de buitencirkel geven antwoord, de kinderen in de binnencirkel luisteren. Daarna geven de kinderen van de binnencirkel hun antwoord. Vervolgens draait de buitencirkel vijf plaatsen door. Dan stelt de leerkracht een nieuwe vraag en geven weer de kinderen in de buitencirkel eerst antwoord. Daarna geven de kinderen van de binnencirkel hun antwoord. Deze werkvorm kan ingezet worden bij begeleide inoefening of als zelfstandige verwerking. Hij is in te zetten van groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren en evenredig deelnemen. De tijdsduur is tien tot vijftien minuten.

16. Hoeken

De leerkracht geeft toelichting bij de hoeken. In de hoeken hangen bijvoorbeeld papieren met stellingen. De leerlingen lopen naar de hoek waar zij het mee eens zijn. Daar overleggen ze in duo's waarom ze voor die hoek gekozen hebben. Vervolgens steken de kinderen over naar de tegenovergestelde hoek en vormen een duo met iemand uit die hoek. De een is dan dus voor de stelling, de ander is er tegen. Ze beargumenteren hun keuze en onthouden wat de ander vertelt. Tenslotte gaat iedereen terug naar zijn eigen hoek en vertelt de redenen waarom andere kinderen voor een andere hoek hebben gekozen. Bij de klassikale nabespreking vraagt de leerkracht aan kinderen waarom hun partner voor een andere hoek heeft gekozen. De hoeken zijn een vorm van zelfstandige verwerking. Deze werkvorm is in te zetten van groep 3 tot en met 8. Hij is ook voor jongere kinderen te gebruiken, maar dan is het beter om voor onderwerpen of materialen te kiezen. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren en samenvatten. De tijdsduur is tien tot vijftien minuten.

17. Wandel - Wissel uit

Alle leerlingen verspreiden zich onafhankelijk van elkaar in het lokaal. Als de leerkracht 'Sta stil!' roept, dan stopt iedereen. Elke leerling vormt een duo met degene die het dichtst bij staat. De leerkracht stelt een vraag of geeft een opdracht. De duo's wisselen hun antwoorden uit. Deze werkvorm lijkt erg op de binnen- en buitencirkel. Hij kan ingezet worden bij begeleide inoefening, zelfstandige verwerking of als reflectieopdracht. Deze werkvorm is geschikt voor groep 1 tot en met 8. De samenwerkingsvaardigheden die aan bod komen, zijn: luisteren en informatie uitwisselen. De tijdsduur is ongeveer vijf minuten.

Handig overzicht van alle werkvormen

Boek over coöperatief leren

Coöperatieve werkvormen voor elke groep en ieder vak

Coöperatieve leerstrategieën Handboek coöperatief leren

Heb je vragen over dit thema? Stel ze in de onderwijs community binnen de Wij-leren.nl Academie!

Gerelateerd

[extra-breed-algemeen-kolom2]

# data[].attributes.attachment_link.description
Bij coöperatief leren zijn er 17 werkvormen die de leerkracht kan inzetten. In dit artikel worden 17 coöperatieve werkvormen behandeld. Het zijn werkvormen met actieve deelname.

# data[].attributes.body
Zoals ik hierboven al aangeef, vind ik feedback van leerlingen misschien wel de waardevolste feedback. Daarom zal ik dit ook in de toekomst blijven vragen.

# data[].attributes.body
Omdat je in het onderwijs regelmatig nieuwe methoden uitprobeert, wil je dan ook graag weten hoe leerlingen over die nieuwe methode denken. In dit geluidsfragment hoor je een deel van een groepsinterview. De jongen geeft aan dat er goede kanten aan de nieuwe methode zitten, maar dat zijn begrip van de wiskunde niet is verslechterd of verbeterd. Dit is voor mij waardevolle feedback!

# data[].attributes.headline
Cursussen, opleidingen en themabijeenkomsten kunnen je visie bijstellen

# data[].attributes.subject
Cursussen, opleidingen en themabijeenkomsten kunnen je visie bijstellen

# data[].attributes.body
De opleiding tot talentbegeleider heeft mij dus veel gebracht en daarom wil ik dit ook in de toekomst blijven doen. Het volgen van scholing in wat voor vorm dan ook kan je blik verruimen en je visie doen veranderen!

# data[].attributes.body
Toen ik begon met de opleiding tot talentbegeleider, werd ons eerst de metafoor van de cheetah verteld. Dit metafoor is mij altijd bijgebleven. De essentie van dit verhaal is dat leerlingen niet lui zijn, maar dat leerlingen lui worden gemaakt door het onderwijssysteem, docenten, ouders en andere mensen in hun omgeving. Dit is iets waar wij met elkaar bij stil moeten staan en daarom vertel ik dit verhaal regelmatig aan collega's. Ik wil namelijk dat ik een olievlek ga creëren door mijn kennis die ik daar heb opgedaan door de school te verspreiden.

# data[].attributes.body
Op welke wijze ik stil sta bij de digitalisering van het onderwijs en hoe ik mijn steentje bijdraag, is terug te vinden in mijn ICT-portfolio.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mijn naam is Aniek Hulzebos en momenteel studeer ik aan de NHL Stenden in Groningen. Ik heb al mijn bevoegdheid voor docent Nederlands en ben dan ook werkzaam op het Dollard College in Winschoten. Vanwege mijn interesse in wiskunde wil ik op deze manier ook graag mijn diploma voor docent wiskunde behalen. Middels dit portfolio hoop ik weer een stapje dichterbij dit doel te komen. Via dit portfolio hoop ik aan te kunnen tonen dat ik mij ICT-bewust inzet in het onderwijs door o.a. het ontwerpen van een online leerarrangement, het ontwerpen van verschillende beroepsproducten met betrekking tot mediawijsheid en het onderbouwen van mijn visie op de rol van ICT in het onderwijs.

# data[].attributes.attachment_link.description
Mijn naam is Aniek Hulzebos en momenteel studeer ik aan de NHL Stenden in Groningen. Ik heb al mijn bevoegdheid voor docent Nederlands en ben dan ook werkzaam op het Dollard College in Winschoten.

# data[].attributes.body
1) Vriendelijk en behulpzaam
Mijn talent is dat ik een vertrouwensband met leerlingen kan opbouwen zonder dat mijn gezag daarbij in het gedrang komt. Ik sta bekend als een vriendelijke en sociale meid en in mijn rol als docent doe ik mij niet anders voor. Ik heb nagenoeg nog nooit iemand uit de klas moeten sturen, omdat ik het altijd op een vriendelijke manier kan oplossen. Leerlingen benoemen dit ook regelmatig. Ze vinden mij heel aardig en ze vinden de lessen altijd gezellig. Laatste was er een leerling van wie de moeder even moest toeteren, want mevrouw Hulzebos fietste langs. Voor mij is dit een goed teken, want dit geeft aan dat ze ook buiten school het leuk vinden om je even te zien, hetgeen weer met die vriendelijkheid te maken heeft.

2) Gestructureerd
Ik hou van structuur in de breedste zin van het woord. Ik bereid mijn lessen altijd op dezelfde manier voor en daardoor heb ik zelf houvast, maar ook de leerlingen weten hierdoor beter wat hen te wachten staat. Ook bij de mappen in de elektronische leeromgeving probeer ik voor zoveel mogelijk structuur te zorgen voor mezelf en voor de leerlingen. Alle documenten zijn onderverdeeld in verschillende mappen die netjes genummerd of benoemd zijn. Ik word er zelf namelijk erg rustig van wanneer alles gestructureerd is en daarom bied ik mijn leerlingen hetzelfde aan.

3) Behulpzaam
Ik ben behulpzaam voor zowel de leerlingen als de collega's. Daarmee bedoel ik dat ik toetsen van collega's nakijk op het moment dat diegene in een mindere periode zit of het even té druk heeft en voor leerlingen ben ik altijd beschikbaar voor vragen, voor een extra uurtje bijles of noem het maar op. Dat zit in mijn karakter en al hoewel ik het daardoor soms zelf ook wel iets te druk heb, zal ik dit niet willen veranderen. Zo ben ik nu eenmaal: ik denk eerst aan een ander en dan aan mezelf en daar voel ik mij goed bij.

# data[].attributes.body
Mijn passie is het enthousiasmeren en het leggen van contacten met leerlingen. Zoals ik eerder al aanhaalde, ben ik geen docent geworden, omdat ik leerlingen per se een kei in wiskunde wil laten worden. Ik ben docent geworden, omdat ik het geweldig vind om met pubers om te gaan, om gesprekken met ze te voeren, om met ze te lachen en om ze op weg te helpen in hun leven op wat voor manier dan ook.

# data[].attributes.body
Een onderwerp dat hier direct mee te maken heeft, is de vraag over de bereikbaarheid van docenten en/of mentoren. Moet je op je vrije dag bereikbaar zijn? Mijn eerste antwoord zou zijn 'nee', maar tegelijkertijd merk ik als mentor dat er soms dringende zaken spelen, waar je eigenlijk op je vrije dag wel op moet reageren. Zeker tijdens de lockdown liepen leerlingen vaak vast en dan wil je ze ook te hulp schieten. Maar loop je jezelf dan niet voorbij? Ook dit is een dilemma voor mij. Waar ligt de grens? Of beter gezegd, waar ligt mijn grens?

# data[].attributes.body
Een valkuil waar ik regelmatig mee te maken heb, is het feit dat je eigenlijk altijd wel werk hebt liggen. Er zijn altijd nog lessen die (beter) voorbereid kunnen worden, er zijn altijd nog mailtjes die je kunt beantwoorden, er zijn altijd nog toetsen die je kunt gaan ontwerpen en ga zo maar door. Ik probeer voor mezelf nu aan te houden dat ik op werkdagen tot 17.00 uur aan het werk ga en daarna gewoon stop, maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben te perfectionistisch en wil alle lessen altijd 110% hebben voorbereid, terwijl hier niet altijd tijd voor is. Ik vind het zelf namelijk een fijn idee wanneer ik weet dat de lessen goed voorbereid zijn en heb daar dan graag wat tijd voor over, maar tegelijkertijd loop ik mezelf dan wel eens voorbij. Ik hoor van collega's hetzelfde. Ook zij benoemen dat deze lijn erg dun is en dat het soms lastig is om vast te stellen waar de grens ligt.

# data[].attributes.body
Aan dit voorbeeld zou je ook de piramide van Maslow kunnen linken. Deze theorie stelt centraal dat eerst de onderste lagen van de piramide moeten zijn vervuld, wil men succesvol willen zijn bij een hoger onderdeel van de piramide. Als we het hebben over formatief toetsen dan wil je iemand immers vertrouwen en waardering geven (groen), zodat die persoon hierdoor weer tot zelfontplooiing komt (paars). Ik probeer dan ook veel in te zetten op die groene gedeelte van de piramide, omdat respect, vertrouwen en waardering dus de basis zijn voor verdere ontwikkeling.

# data[].attributes.body
Aan de ene kant vind ik dat we ons bewuster moeten zijn van de kansenongelijkheid in Nederland. Bovendien kunnen zwakkere leerlingen leren van de sterkere leerlingen en de sterke leerlingen kunnen door het uitleggen aan anderen weer een hogere vaardigheid aanboren. Toch denk ik dat leerlingen ook veel leren van leerlingen van hetzelfde niveau. Ze voelen zich dan meer op hun plek, kunnen meer zelfvertrouwen krijgen, omdat ze niet meer de "zwakste" van de klas zijn en kunnen ook juist meer uitgedaagd worden, omdat ze juist niet meer de "sterkste" van de klas zijn. Kortom, voor beide onderwijssystemen valt iets te zeggen.

# data[].attributes.body
Daar waar Nederland op de negende plek staat op de wereldranglijst als het gaat om het onderwijsniveau, doen de Aziatische landen het duidelijk nog beter. In de top 5 vind je namelijk Singapore, Hong Kong, Zuid-Korea, Japan en Taiwan. Kanamori is dus een Japanse leerkracht met een bepaalde visie, maar het onderwijssysteem in Japan is sowieso eentje met een andere visie dan die in Nederland. In Nederland worden leerlingen aan het eind van de basisschool namelijk ingedeeld op niveau en vanaf de brugklas wordt er een splitsing gemaakt. In Japan doen ze dit niet. De leerlingen gaan wel naar de middelbare school, maar ze blijven allemaal bij elkaar in de klas zitten ongedacht hun intelligentie. Gelijkheid staat hier dus hoog in het vaandel, iets wat ook te zien is aan het schooluniform dat iedereen draagt.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Naar school gaan in Japan: van peuterschool tot universiteit

Als je aan scholen in Japan denkt zal één van de eerste dingen die je voor ogen hebt het schooluniform zijn. En dan in het bijzonder een schattig Japans meisje in een leuk uniformpje. Waar mensen niet aan denken is dat Japanse studenten vaak van maandag t/m zaterdag naar school gaan, en zowel voor als na school bijlessen volgen, en ander activiteiten moeten bijwonen.

Kleuterschool als toegang tot de Universiteit

Daarnaast is het ook niet ongehoord dat je als ouders al moet nadenken over de universiteit waar je je kinderen op wilt hebben voordat ze nog maar naar de kleuterschool gaan. Dit omdat je bepaalde universiteiten alleen maar inkomt als je ook de "juiste" vooropleidingen (a.k.a. kleuterscholen en middelbare scholen die bij die universiteit horen) hebt gedaan. Het toegelaten worden tot een universiteit is dan ook het hoogtepunt van zo'n beetje elke Japanse scholier.

Het Japanse schoolsysteem

Het systeem zelf zit ook anders in elkaar vergeleken met Nederland. Hier ga je (eventueel) naar de peuterspeelzaal als je een jaar of twee bent en wanneer je vier jaar oud bent geworden kun je naar de basisschool. Daar zit je dan op tot einde groep acht en ben je klaar als je een jaartje of 11-13 bent. Afhankelijk van je cito score en de rest van je prestaties word je dan naar passend vervolgonderwijs verwezen. Je bent verplicht tot je 18de naar school te gaan maar wat je daarna doet mag je eigenlijk zelf weten.

In Japan gaan kinderen vanaf een jaartje of drie/vier naar de kleuter/peuterschool en blijven daar tot ze zes zijn. Pas dan gaan ze naar de basisschool die zes jaar duurt. Vanaf daar worden de kinderen niet ingedeeld op basis van niveau maar gaan ze allemaal naar hetzelfde onderwijs ook wel Junior High School / Lower Secondary School genoemd. Deze duurt maar drie jaar en vanaf dat moment mogen studenten zelf bepalen of ze verder willen leren of niet, de leerplicht is daar namelijk maar tot 15 jaar.

Vervolgonderwijs

In tegenstelling tot Nederland gaat bijna 100% van de leerlingen vervolgens door met leren, tegenover 80% van de Nederlanders. Dit doorleren begint met het afmaken van High School ofwel Upper Secondary School waarmee je klaar bent op je 18de. Tijdens deze laatste fase van drie jaar word je keihard klaargestoomd voor de toelatingstesten van universiteiten. Dit betekent belachelijk hard leren, en de zesjescultuur die wie hier kennen gaat daar echt niet op.

Wat niet veel anders is zijn de soorten hoger onderwijs. Zo heb je in Japan ook het systeem dat we hier kennen met een 4-jarige bachelor opleiding of een 6-jarige universitaire opleiding. Beide zijn populair, maar in Japan zie je toch wat meer de voorkeur voor wetenschappelijk gerichte universitaire opleidingen. Het is dan ook niet vreemd dat Japan in de top 5 staat van best scorende landen op het gebied van wiskunde en wetenschap, tegenover een matige top 10 plek voor Nederland.

Een Japanse schooldag

De indeling van het schoolsysteem is niet het enige wat anders is aan naar school gaan in Japan! Maar dat kun je allemaal lezen in deel twee van deze reeks! Zo komen Japanse schooluniformen aan bod, maar ook wat er verwacht wordt van studenten en hoe een normale schooldag eruit ziet. Klik hier om meteen door te gaan naar deel twee.

Coverfoto: Japans klaslokaal. Foto door Bobo12345 via WikiCommons.

Dit artikel - Naar school gaan in Japan: van peuterschool tot universiteit - verscheen voor het eerst op 6 december 2012 en is voor het laatst geüpdatet op 3 mei 2019.

# data[].attributes.attachment_link.title
Naar school gaan in Japan: van peuterschool tot universiteit | The Sushi Times

# data[].attributes.attachment_link.description
Als je aan naar school gaan in Japan denkt dan is het eerste wat naar boven komt een Japans meisje in een schooluniform. Waar mensen vaak niet aan denken is dat Japanse studenten vaak van maandag t/m zaterdag naar school gaan, en voor én na school bijlessen en nog andere activiteiten hebben.

# data[].attributes.body
Doordat leerlingen weten dat ik veel waarde hecht aan de bovengenoemde regel, weten leerlingen ook dat ik iedereen respecteer zoals ze zijn. Binnen de mentorlessen probeer ik hier extra aandacht aan te besteden door debatten te voeren, documentaires te kijken of stellingen voor te leggen. Ik vind het namelijk erg belangrijk dat iedereen zichzelf kan zijn ongedacht de afkomst, het geslacht, de geaardheid of achtergrond. Ik moest er namelijk niet aan denken dat ik zou worden buitengesloten om één van de bovenstaande redenen. De verhalen die je soms hoort of op de televisie ziet, zijn zo schrijnend dat ik mijn bijdrage wil leveren om dit ook maar enigszins te voorkomen. Ook de school draagt deze visie uiteraard en daarom doen wij ieder jaar mee met Paarse Vrijdag.

# data[].attributes.headline
Behandel een ander, zoals jezelf ook behandeld zou willen worden!

# data[].attributes.subject
Behandel een ander, zoals jezelf ook behandeld zou willen worden!

# data[].attributes.body
Ieder schooljaar begin ik mijn lessen door slechts één regel te noemen en dat is de regel "behandel een ander, zoals jezelf ook behandeld wilt worden". Voor mij vallen alle normen en waarden onder deze ene regel. Wanneer iemand door mij heen praat dan verwijs ik ook naar deze regel en dit geldt eigenlijk voor alle situaties. Door er zelf zo de nadruk op te leggen, hoop ik de leerlingen er bewust van te maken dat je jouw eigen gedrag kunt spiegelen. Zou ik het fijn vinden als een ander zich zo gedraagt zoals ik nu doe? Mijn klassenmanagement hangt hier dus nauw mee samen, maar ik merk dat leerlingen de regel altijd begrijpen. Ook wanneer er akkefietjes zijn dan komt de kern van ieder gesprek altijd weer bij deze regel uit. Ik vind het dan ook een simpele, maar krachtige manier om leerlingen zich bewust te laten worden van hun doen en laten en de daarbij behorende normen en waarden.

# data[].attributes.body
Waar ben ik mij bewust van als ik kijk naar de identiteitsontwikkeling van leerlingen, hun verantwoordlijkheid, maar ook het ontdekken van hun passies?

# data[].attributes.body
1) De jongens van mijn mentorklas voetballen allemaal bij WVV. Toen mijn vriend vorig jaar tegen hun eerste elftal moest voetballen, was een weddenschap natuurlijk snel gemaakt. Uiteindelijk heb ik de leerlingen op een broodje hamburger moeten trakteren, omdat de Winschoters hadden gewonnen. Dit is in mijn ogen een voorbeeld van oprechte interesse, waarin ook een stukje humor verweven zit. Dit soort kleine, positieve punten zorgen ervoor dat leerlingen met plezier, zelfvertrouwen en energie naar jouw lessen komen. Het is in het onderwijs namelijk altijd geven en nemen. Wanneer jij oprecht geïnteresseerd bent in de leerling, zijn leerlingen ook eerder bereid om zich voor jou in te zetten.

2) Wanneer leerlingen in de klas een fout maken, benader ik dit altijd positief. In elk fout antwoord zit namelijk iets goeds. Ook al is dit soms maar iets kleins. Door de leerling hardop te laten denken kom je erachter waar het probleem zit. Door aan te haken op de stappen die wel goed gingen, geef ik de leerlingen zelfvertrouwen. Leerlingen moeten bij mij het gevoel krijgen dat ze altijd fouten mogen maken en dat ze altijd met een denkproces bezig zijn.

# data[].attributes.body
Wat draag ik bij aan het socialisatieproces op school?

# data[].attributes.body
Waar let ik op wanneer ik kennis wil overdragen en waarom vind ik (wiskundige) kennis overdragen zo belangrijk?

# data[].attributes.body
Biesta (2014) stelt vast dat het binnen het onderwijs niet alleen draait om kennis overdragen en vaardigheden beheersen, maar dat er ook moet worden gelet op normen, waarden en tradities en dat het onderwijs een rol heeft bij het vormen van personen. De begrippen kwalificatie, socialisatie en persoonsvorming haalt hij hierbij aan.

# data[].attributes.headline
Hoe schenk ik hier op dit moment aandacht aan?

# data[].attributes.subject
Hoe schenk ik hier op dit moment aandacht aan?

# data[].attributes.body
Omdat het onderwijssysteem momenteel weinig ruimte biedt om buiten de lessen om hier aandacht aan te besteden, probeer ik mijn bijdrage op een andere manier te leveren. Ik maak tijdens de les altijd praatjes met leerlingen en ik toon hierbij oprechte interesse. Ik probeer altijd positief te reageren in wat voor situatie dan ook en daarnaast vind ik humor heel belangrijk, want daarmee creëer je in mijn ogen een bepaalde sfeer. In mijn eigen leven vind ik een gezellige, vrolijke sfeer erg belangrijk en dus probeer ik dit ook tijdens de les te creëren. De leerlingen gaven laatst als feedback aan mij terug dat ze de lessen wiskunde altijd zo gezellig vinden. Dat klinkt natuurlijk gek, maar ik ben erg blij met dit soort uitspraken, want dat geeft aan dat ze met plezier naar mijn lessen komen.

# data[].attributes.body
Op onze school worden er nu voorlichtingsavonden georganiseerd, maar daarbij staan alleen hbo-studies en universitaire studies op het programma. Ieder jaar zijn er weer leerlingen in mijn mentorklas die aangeven dat geen enkele studie hen interessant lijkt. Hier schrik ik van en ik merk bij leerlingen dat ze in paniek raken, omdat er voor hen "niets tussen zit". Geef daarom ook voorlichtingen over mbo-studies, is mijn advies. De veelal praktische leerlingen zullen hier veel meer bij gebaat zijn. Zij zullen op deze manier wellicht wel kunnen achterhalen wat hun drijfveren zijn. Bovendien kom ik dan nog even weer terug op het woordje 'plezier'. Ze zullen met plezier toewerken naar hun diploma als ze weten dat er wél een studie is die bij hen past!

# data[].attributes.headline
Niet elke havoleerling is een hbo-student!

# data[].attributes.subject
Niet elke havoleerling is een hbo-student!

# data[].attributes.body
Weer terugblikkend op het verhaal van mijn broertje was het destijds wellicht beter geweest een MBO-studie te gaan doen. Echter zie ik nu ook op mijn werk dat er voor dit soort leerlingen weinig aandacht is. Na de havo ga je naar het hbo en na het vwo ga je naar de universiteit, maar voor een grote groep leerlingen is dit niet de juiste route. Sterker nog, een Fins onderzoek wees uit dat leerlingen deze studies vaak doen, omdat dit van buitenaf wordt verwacht, maar niet omdat dit voor hen de beste keuze is. Ik zou dan ook graag zien dat scholen meer aandacht hebben voor de MBO-leerlingen met een havodiploma en de HBO-leerlingen met een vwo-diploma. Als je namelijk kijkt naar de persoonsvorming dan wil je dat leerlingen ontdekken wat hun passies en drijfveren zijn, maar door een bepaald type onderwijs buiten beschouwing te laten, kunnen leerlingen niet optimaal uitzoeken waar hun passie ligt. Ik zou dan ook graag zien dat hier voor de leerlingen een breder beeld wordt geschetst, zodat er meer ruimte komt voor die persoonsvorming.

# data[].attributes.headline
Afstromen van vwo naar havo naar mavo?!?

# data[].attributes.subject
Afstromen van vwo naar havo naar mavo?!?

# data[].attributes.body
Iedere middelbare school herkent het probleem wel dat er elk jaar weer leerlingen zijn die alleen maar onvoldoendes halen, terwijl allerlei testen uitwijzen dat deze leerling een IQ heeft waarmee hij of zij makkelijk vwo zou moeten kunnen doen. Deze groep onderpresteerders wordt vaak nog niet serieus genoeg genomen. We laten ze nu vaak afstromen, maar dit werkt meestal niet, waardoor ze een jaar later zelfs nog een keer zijn afgestroomd. Het gaat bij deze groep vaak mis door het niet goed ontwikkeld hebben van de executieve functies. Toen er een jaar geleden een oproep kwam vanuit de school om een opleiding tot talentbegeleiding te volgen, heb ik deze kans dan ook direct aangegrepen. In mijn beleving moet er meer oog komen voor deze leerlingen en dit is iets waar ik mij de komende jaren vanuit de gevolgde opleiding voor wil inzetten.

# data[].attributes.body
Regelmatig vraag ik leerlingen om feedback: soms middels groepsgesprekken en soms middels enquêtes. Mijn ervaring is namelijk dat leerlingen bereid zijn om je eerlijke feedback te geven wanneer je daar expliciet naar vraagt. Bovendien voelen leerlingen zich daardoor gezien en kun je de tips en feedback gebruiken bij de ontwikkeling van je lessen. Ook benoemen ze de goede punten van jouw docentschap, hetgeen soms bevestigend kan werken.

# data[].attributes.body
Feedback van leerlingen is waardevol, maar feedback van collega's is dat eveneens. Op verschillende manieren werk ik samen met collega's om het onderwijs te optimaliseren.

1) Collega's en mijn leidinggevende komen regelmatig langs om lessen van mij te bezoeken. De deuren van mijn lokaal staan altijd open, zodat ze altijd mogen binnen lopen om mij van feedback te voorzien, maar ook om ideeën op te doen.

2) Ik bezoek daarnaast ook regelmatig lessen van collega's om juist bij hen ideeën op te doen.

3) Bij sectieoverleggen bespreken we dilemma's met elkaar. Dit kan gaan over een specifieke leerling, maar ook over de toetsen, het curriculum of de methode. Door met elkaar in overleg te gaan leer je van elkaar, maar zorg je er ook voor dat je als sectie dezelfde strategie hanteert.

4) Bij afdelingsoverleggen bespreken vaak de schoolbrede dilemma's. Denk hierbij aan de invulling van de coachingsuren, het opzetten van maatwerkuren en de profielkeuzes. Ook hier leer je weer van elkaar, hoor je elkaars visie en dus doe je hier ook weer nieuwe ideeën op.

# data[].attributes.body
Op het internet kun je veel wetenschappelijke artikelen en tijdschriften vinden. Ik probeer regelmatig teksten te lezen om zo bij te blijven. Ook ben ik lid van de Facebookpagina 'mentor in het vo', een pagina waar dagelijks kritische en scherpe onderwerpen worden aangesneden. Door dit ook in de toekomst te blijven doen, hoop ik altijd een kritische en leergierige blik te blijven houden.

# data[].attributes.body
Inmiddels werk ik al vijf jaar in het voorgezet onderwijs en door de jaren heen ben ik het welbevinden van de leerlingen steeds belangrijker gaan vinden. Toch besef ik me dat er in de komende jaren weer nieuwe ontwikkelingen plaats gaan vinden en dat mijn visie wellicht kan worden bijgesteld. Door allerlei bronnen aan te boren hoop ik ook in de toekomst die kritische blik te houden.

# data[].attributes.headline
Ik zou meer tijd en/of lesuren voor andere zaken willen.

# data[].attributes.subject
Ik zou meer tijd en/of lesuren voor andere zaken willen.

# data[].attributes.body
Je wilt de leerlingen klaarstomen voor deelname aan de maatschappij, je wilt dat ze gelukkig zijn en dat ze sociale, empathische leerlingen worden, maar tegelijkertijd hebben we een curriculum waar we ons aan moeten houden en is er nauwelijks tijd voor deze onderdelen. Ik zou graag zien dat er meer ruimte komt om aandacht te besteden aan het welzijn van leerlingen, hun geluksgevoel, de maatschappij en ga zo maar door. Dit is mijn ogen nog veel belangrijker dan bepaalde onderdelen van het huidige curriculum.

# data[].attributes.headline
Ik zou de focus meer willen hebben op formatief toetsen.

# data[].attributes.subject
Ik zou de focus meer willen hebben op formatief toetsen.

# data[].attributes.body
Ik wil leerlingen feedback kunnen geven op hun leerproces, kunnen inspelen op hun behoeftes en de leerlingen helpen hun doelen te verwezenlijken, terwijl ik de leerlingen nu soms moet afstraffen voor een "fout" leerproces. De toets kwam bijvoorbeeld te vroeg met een onvoldoende tot gevolg. Nu heeft deze leerling pech en gaan we gewoon verder met het volgende onderdeel. De cultuur en het schoolsysteem zorgen ervoor dat deze problemen ontstaan en dat is iets waar ik persoonlijk veel moeite mee heb. Leerlingen willen niet afgestraft worden voor hun leerproces, maar willen juist een zetje in de rug op weg naar hun doel. Hun welzijn heeft in mijn ogen hier weer mee te maken, want deze ouderwetse manier van feedback geven, draagt niet bij aan het welbevinden van de leerling. Ik krijg er zelf altijd een naar gevoel bij als ik leerlingen onvoldoendes moet geven, terwijl ik weet dat ze wel hun best hebben gedaan. Dit zou je door formatief te toetsen kunnen verminderen of voorkomen.

# data[].attributes.headline
Wat zijn mijn onvolmaaktheden en waar twijfel ik over?

# data[].attributes.subject
Wat zijn mijn onvolmaaktheden en waar twijfel ik over?

# data[].attributes.body
Eigenlijk stel ik dus dat ik het geluk van een leerling boven kennisoverdracht plaats. Daardoor loop je tegen een aantal dingen aan. Eén daarvan is dus de eerder genoemde druk (van buitenaf) om na het vwo een universitaire opleiding te doen, terwijl dit vaak niet passend is bij bepaalde leerlingen. Zo zijn er meerdere dilemma's die zich voordoen. Ook wil ik hier een dilemma aanhalen die hier los van staat, maar waar ik wel tegenaan loop en die gaat over de kenmerken van de beroepsgroep en de school als organisatie, namelijk de eeuwige vraag 'wanneer ben ik klaar met mijn werk?'

# data[].attributes.body
Als docent kun je zeker bijdragen aan het gevoel van welzijn bij leerlingen. Sterker nog, de bijdrage die ik kan leveren aan dit gevoel maakt mijn beroep zo mooi! Zo probeer ik voor de onderstaande punten te zorgen tijdens mijn lessen:

Veilig leerklimaat

Interesse in de leerling

Positieve benadering

Humor

Leren op eigen niveau en tempo

# data[].attributes.body
De Japanse leerkracht Kanamori stelt dat als één leerling niet gelukkig is, alle leerlingen niet gelukkig zijn. Je wilt dat iedereen gelukkig is, want pas als het welbevinden goed is, komt een leerling tot leren. Dit probeert hij voor elkaar te krijgen door zijn levenslessen. Alles in de wereld grijpt hij aan om van te leren. Ook verdriet is iets wat niet weggestopt dient te worden, maar is juist iets om van te leren. Deze sfeer is ook mijn streven, want veel onderwerpen zijn nu taboe, terwijl het erg zou opluchten wanneer we hier wel met elkaar over zouden praten. Op deze manier kunnen we er voor zorgen dat leed gedeeld wordt en leerlingen dus beter in hun vel gaan zitten. Gelukkig zijn is in mijn ogen namelijk veel belangrijker dan goede cijfers halen of goed presteren. Inzetten op dit geluksgevoel en deze levenslessen zou in mijn ogen dan ook geen kwaad kunnen!

# data[].attributes.attachment_link.title
Children Full of Life - Important Documentary.. Very.

# data[].attributes.body
Ik ben geen docent wiskunde geworden, omdat ik vind dat de leerlingen een kei in wiskunde moeten worden. Uiteraard heb ik affiniteit met wiskunde, maar dat is niet de reden waarom ik voor dit beroep heb gekozen. Ik vind andere aspecten van het leven namelijk veel belangrijker.

1. Geluk

2. Empathische vaardigheden

3. Sociale vaardigheden

4. Zelfvertrouwen

5. Deelname aan de maatschappij

6. Kennis

# data[].attributes.body
Zoals ik in het gele gedeelte heb aangegeven vind ik het belangrijk dat leerlingen met plezier naar school gaan. Ik krijg een voldaan gevoel als ik merk dat leerlingen vrolijk zijn, energie hebben en gemotiveerd zijn. Dat ik eraan mag bijdragen dat leerlingen gelukkig zijn, vind ik het mooiste onderdeel van mijn beroep.

# data[].attributes.body
Mijn naam is Aniek Hulzebos en momenteel studeer ik aan de NHL Stenden in Groningen. Ik heb al mijn bevoegdheid voor docent Nederlands en ben dan ook werkzaam in de onderbouw van de havo en het vwo op het Dollard College in Winschoten. Vanwege mijn interesse in wiskunde wil ik op deze manier ook graag mijn diploma voor docent wiskunde behalen. Middels dit professionele profiel hoop ik weer een stapje dichterbij dit doel te komen.

# data[].attributes.body
Ik werk sinds kort met een leerrouteplanner met een puntensysteem. Hiermee bied ik leerlingen keuzes aan, leg ik de verantwoordelijkheid bij de leerlingen neer en bied ik maatwerk aan. Ik word zelf erg vrolijk van dit systeem, omdat je ziet dat leerlingen het fijn vinden om zelf keuzes te maken. Eerder was ik degene die bepaalde welke vragen ze moesten maken, maar hier voelde ik mij niet helemaal lekker bij. Het voelde soms heel controlerend en nu is mijn functie veel meer ondersteunend en daar voel ik mij veel prettiger bij! Bovendien waren ook de leerlingen enthousiast over deze methode.

# data[].attributes.body
Omdat ik plezier zo belangrijk vind, wil ik dan ook graag dat leerlingen intrinsiek gemotiveerd zijn. Lesgeven vanuit de autonomie-ondersteunende methode sluit hier mooi bij aan, omdat je dan relatief weinig controle en druk uitoefent op de leerlingen. Ik vind dat leerlingen dan ook zelf mogen bepalen welke weg ze gaan bewandelen in het leven en dat geldt dus ook voor de wiskundelessen. Bij het autonomie-ondersteunend lesgeven horen een aantal onderdelen:

Leerlingen op maat bedienen

Verantwoordelijkheid bij de leerling leggen

Keuzes geven

Structuur bieden

# data[].attributes.attachment_link.title
Motiverend lesgeven. Handleiding voor docenten

# data[].attributes.headline
Aansluiten bij hun belevingswereld, maar ook de digitale wereld!

# data[].attributes.subject
Aansluiten bij hun belevingswereld, maar ook de digitale wereld!

# data[].attributes.body
Aantrekkelijk onderwijs aanbieden kan tegenwoordig met allerlei handige tools. Dit biedt mij veel structuur en leerlingen vinden het prettig om op hun laptop of telefoon met de stof bezig te zijn.

# data[].attributes.body
Omdat ik plezier zo belangrijk vind, probeer ik mijn lessen als volgt te verzorgen:

Stap 1) Realistisch en aantrekkelijk onderwijs aanbieden.
Stap 2) Is de eerste stap gerealiseerd? Dan zal de motivatie worden verhoogd.
Stap 3) Pas als de motivatie in orde is, kunnen vaardigheden echt eigen worden gemaakt.

# data[].attributes.body
Als leerlingen dan eenmaal met plezier naar school gaan en met frisse zin naar jouw lessen komen dan wil je natuurlijk ook dat ze de wiskunde zo goed mogelijk begrijpen. Maar waarom eigenlijk? Paul Ernest schreef er een artikel over en hier staan een aantal punten in waar ik het volledig mee eens ben. Hij beweert namelijk dat je wiskunde overal in je leven nodig gaat hebben. Dit ben ik volledig met hem eens, want zonder enige verstand van wiskunde zullen vele dingen in je leven niet gaan lukken.  Wiskunde kun je volgens Ernest in de volgende gevallen nodig hebben:

Goed functioneren in maatschappij

Succesvol bij vervolgopleiding

Van belang bij uitoefenen beroep

Vraagstukken oplossen

Vaardigheden ontwikkelen

Sociale ontwikkeling

Cultuur

# data[].attributes.body
"Vanaf jongs af aan ging ik met plezier naar school. Ook mijn broertje vond school altijd erg leuk, totdat hij in groep 6 een juf kreeg die voetbal "oorlog" noemde. Dat jaar was voor hem en voor mijn ouders op alle vlakken heel onplezierig. De juf kon hem voor geen enkel vak motiveren of enthousiasmeren. De daarop volgende jaren en ook op de middelbare school veranderde dit beeld niet. Elke dag ging hij met tegenzin naar school. Mijn moeder bracht hem regelmatig met de auto, want anders wilde hij gewoon niet heen. Mijn broertje heeft uiteindelijke met hangen en wurgen binnen zes jaar zijn havodiploma gehaald. Je raadt het al... de hbo-opleiding heeft hij maar twee maanden volgehouden. Uiteindelijk is hij trouwens goed terecht gekomen, hij heeft een prima baan gevonden en hij doet nu iets waar hij eindelijk plezier in heeft, maar wat waren die schooljaren voor hem en voor mijn ouders een vervelende periode." Daarom vind ik het als docent heel belangrijk dat leerlingen met plezier naar school gaan. Dat staat bij mij bovenaan! Omdat ik ervan overtuigd ben dat enthousiasme aanstekelijk werkt, probeer ik dit altijd uit te stralen. Nu ben ik van nature een sociaal en vrolijk persoon, dus ik hoef hier geen rol voor te spelen. Ik ben gewoon mezelf: ik ben vrolijk, enthousiast en toon oprechte interesse. Op die manier hoop ik dat leerlingen met plezier naar mijn lessen gaan.