# data[].attributes.body
Kobiecy strój codzienny nie był strojem jaki widujemy w naszych czasach. Ubierały one najczęściej, niczym Jagienka ze Zgorzelic, w rozchełstane koszuliny, na nie serdaki wełną do góry.

# data[].attributes.body
Moda dworska w Polsce w XVII w. pozostawała, zwłaszcza w przypadku ubiorów kobiecych, pod przemożnym – docierającym nad Wisłę – wpływem z Paryża i Wersalu. Francuska moda kobieca oczywiście zmieniała się z latami, ale jedynie w szczegółach.

# data[].attributes.body
Jadąc do kościoła w Krześni, Jagienka przybrana była w odzież z czerwonego sukna, podbitą gronostajami, czerwone rękawiczki i gronostajowy, naszyty złotem kapturek na głowie.

# data[].attributes.body
Ludzie podróżując ubierali inne stroje niż codzienne czy też bojowe. Zazwyczaj mieli na sobie skórzany kubrak, na nim pas, cały z miedzianych klamr ; za pasem nóż w rogowej pochwie, a przy boku krótki kord.

# data[].attributes.body
Między XIII a XV wiekiem ubiory męskie przechodziły te same etapy ewolucji co ubiory kobiece. W XIII wieku ubiory były luźne i niedopasowane. Około połowy XIV wieku ubiory stały się bardziej dopasowane do tułowia. Pod koniec XIV wieku zaczęły się pojawiać ubiory bardzo obszerne i funkcjonowały równolegle z innymi rodzajami ubiorów. W XV wieku obok używanych od kilku wieków oddzielnych nogawic zaczęły pojawiać się spodnie.