# data[].attributes.body
Elif ACA

# data[].attributes.body
Elif ACA

# data[].attributes.body
Gözde TARAF

# data[].attributes.body
Elif ACA

# data[].attributes.body
Tuana AKYILDIZ

# data[].attributes.body
Özlem KABOĞLU

# data[].attributes.body
Gözde TARAF

# data[].attributes.body
ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK
TEMASI: DOSTLUK

Üşüyorum. Burası çok soğuk. Hiçbir türlü ısınamıyorum. Her yöntemi denedim. Olmuyor,olmuyor,olmuyor. Titriyorum. Olduğum yerde duruyorum,hareketsizim.Oda buz gibi ve karanlık.Korkuyorum. Sürekli iş yapmaktan sıkıldım. Köle olarak çalışmaktan yoruldum. Her gün boynu bükük bir şekilde gidip gelmekten yoruldum anlıyor musunuz? Her gün gözyaşı dökmekten, ölmek istemekten artık bunaldım. Tek bir umut sebebim olsa. Yeniden yaşamayı dilesem o umudumla. Kalbimden tutup çıksam göklere. Umut kuşlarını görsem konuşsam onlarla. Ben böyle hayal kurarken odaya Alya girdi. Alya bizim yaşadığımız yerin yan tarafında yani sarayda yaşıyor. Biz köleler burada yaşıyoruz. Bu karanlık odalarda. Bu yaşanması bile mümkün olmayan bir yerde. Bizim yerimizde olsaydınız delirmiştiniz. Ki zaten sabrı dolan burada ya delirir ya da intihar eder. Alya beni odadan dışarı çıkarttı. Aşağıda kölelerin çalıştığı yere indirdi. Yeni bir çocuk gelmişti. Saçları sarı gözleri kehribar rengindeydi. Onun gibi yakışıklı olmayı diliyordum her zaman. Ama bu tabiki olmuyor. Belki bu çocukla arkadaş olabilirim. Çünkü diğer çocuklar çok içine kapanık, hiçbiri iletişim kurmuyor benimle. Mola verdiğimiz zaman bu çocukla tanışmaya gittim. İsmi Peth miş. Bu çocukla her mola vaktinde konuşuyorduk. Sonra biz Peth ile çok yakın olduk. Çok seviyordum onu onunda beni sevdiğini düşünüyordum. Ki onun yaptığı suçu öğrenene dek. Hırsızlık yapmıştı,mutfaktan yemek almış gece yarısı. Buyüzden ceza verceklermiş. Diğer gün herkesi bahçeye çağırdılar. O sırada idam edileceğini anlamıştım. Onu getirdiler, ve başını tahtanın yüzeyine koydular. Giyotin hazırlandı ve her şey karardı. O an tek istediğim her şeyin rüya olmasıydı...

# data[].attributes.body
•ÇİZGİLİ PİJAMALI ÇOCUK
Tema: Irkçılık

~Dünyada dur durak bilmeden sürüp giden berbat bir görüş var. İnsanları birbirinden ayıran, sevgiyi ortadan kaldıran, insani duyguları körelten bir görüş. Tahmin etmişsinizdir değil mi neden bahsettiğimi? Evet, ırkçılık. Bu acımasızca ayrımcılığın nelere yol açtığını düşündüğümüzde korkunç şeylerle sıralanmış bir liste oluşuyor. Siyahi insanları hapsetmek, onlara yiyecek içecek vermemek, her türlü haktan mahruz bırakmak, eğitimlerine engel olmak, onlara iğrenir gözle bakmak... Daha birçok şey sıralayabiliriz. Peki tüm bunların nedeni renklerinin siyah olması mı? Çok yazık, ve çok bencilce. Dünya gittikçe daha acımasız bir yer olmaya başladı. Herşeyden önce onlarında insan olduklarını unutuyorsunuz. Bu perdeyi kaldırın gözünüzden ve biraz insancıl olmaya çalışın. İnsanların bu ırkçılığa bir son vermesi gerekiyor. Hiçbir suçu olmayan masum insanların böyle muamele görmesine göz yummamalıyız. Hatta göz yummak şöyle dursun, isteyerek o şekilde yaşamalarına izin verecek birçok insan var. Bu kadar bencil olmamalısınız. Bu düşünceye son verin ve dünyaya eşit gözlerle bakın. Herkesin eşit olduğunu unutmayın. Dil, din, ırk ayrımı olmadan herkesi eşit sevin. Böyle yaptığımızda bulunduğumuz ortamın daha yaşanılabilir bir yer olacağına emin olabilirsiniz.

# data[].attributes.body
Gözde TARAF 294

Bruno, Almanya'nın Berlin kentinde "Umutsuz Vaka" olarak nitelendirdiği on iki yaşındaki ablası, annesi ve bir Nazi subayı olan babasıyla beş katlı bir evde yaşayan dokuz yaşındaki bir çocuktur.

Bir gün Führer -Bruno adını Fury sanmaktadır- Bruno'ların evine akşam yemeğine gelir. Anne ve babası çok heyecanlıdır, çünkü görünüşe göre Fury önemli biridir. O akşam yemeğinden sonra Bruno babasının işinde terfi ettiğini, bu yüzden Out-with (Auschwitz) denen bir yere taşınacaklarını öğrenir. Buna çok üzülür, çünkü oturdukları çevreyi ve arkadaşlarını çok sevmektedir.

Out-with'e taşıdıklarında, eve birçok asker girip çıkmaya başlar. Bruno bundan oldukça rahatsız olmaktadır çünkü askerleri hiçbir zaman sevmemiştir. Her gün bir öğretmen evlerine gelmekte, ablası ve Bruno'ya bazı dersler vermektedir. Öğretmenleri tarih dersine önem verse ve sanat ile okumayı zaman kaybı olarak görse de, Bruno macera kitapları okumayı çok sevmekte ve tarihten nefret etmektedir. Fakat ablası öğretmenleri ve yaşadıkları yerin de etkisiyle, tam bir Naziye dönüşmektedir. Bruno çok yalnızdır, evlerinin çevresinde bir tek ev bile yoktur ancak bahçenin etrafındaki tel örgütlerin ardında hepsi birbirinin aynı çizgili pijamaları giyen binlerce adam ve çocuk vardır. Bruno tüm bunları odasındaki pencereden görmüştür.

Bruno bir gün, okuduğu macera kitaplarının da etkisiyle bahçede bir keşif gezisine çıkmaya karar verir. Tel örgülerin yanı boyunca epey bir yol aldıktan sonra, örgünün diğer tarafında yere çökmüş oturan çizgili pijamalı ve kafası tıraş edilmiş bir çocuk görür. Çocuk çok zayıf ve hayli üzgün görünüşlüdür. Bruno da tel örgülerin kendi tarafına aynı diğer çocuk gibi oturur ve çocukla sohbet etmeye başlarlar. Çocuğun adının Schmuel olduğunu öğrenir. Kısa bir süre sonra Bruno'nun her öğleden sonra tel örgü boyunca yürüyüp yere oturarak Schmuel ile sohbet etmesi bir rutine dönüşmüş, ikisi çok iyi iki arkadaş olmuşlardır. Bazen mutfaktan alıp cebine sıkıştırdığı yiyecekleri Schmuel'e götürmektedir, çocuğun yüzündeki mutluluğu gördükçe kendi de mutlu olmaktadır. Bruno Out-With'e taşınmadan önceki en iyi arkadaşlarını artık o kadar da özlemiyor, hatta isimlerini bile hatırlayamıyordur. Artık en iyi ve tek arkadaşı Schmuel dir.

Zaman geçtikçe çevrelerinde askerlerden başka hiç kimse bulunmadığından yakınmaya başlayan ve böyle bir çevrede iki çocuk yetiştirilemeyeceğini söyleyen Bruno'nun annesi, babasına Berlin'e geri dönmek istediğini söyler. Babası ilk duyduğunda bunu kabul etmese de, sonraları bunun mantıklı bir fikir olduğunu, herkesin orada daha mutlu olduğunu kabul eder. Böylece yeniden taşınma hazırlıklarına başlarlar. Fakat ne var ki Bruno Berlin'e geri dönmeye o kadar da hevesli değildir. Schmuel'den ayrılmak istememektedir.

Taşınmadan bir gün önce, Bruno Schmuel'i görmeye gittiğinde, onu olduğundan daha da üzgün bir halde bulur. Söylediğine göre babası çalışmaya götürülmüş, sonra da geri dönmemiştir. Bunun üzerine Bruno'nun da o çizgili pijamalarla giyerek beraber Schmuel'in babasını aramalarına karar verirler. Fakat saatlerce araştırmalarına rağmen babasından bir iz bulamazlar. Tam Bruno'nun eve geri döneceği sırada askerler etraflarını sarar ve yürüyüşe götürüleceklerini söylerler. İkisinin de yürüyüşün ne olduğu konusunda bir fikri yoktur. Fakat Bruno da Schmuel de o yüruyusten bir daha geri donmezler

DEGISTIRILMIS HALI: Bruno tasinmadan bir gun once son kez Shumel'in yanina gider. Ona tasinacaklarini soyler. Ve yanlarinda Shumel'i de alacaklarini soyler. Shumel ilk basta mutlu olur fakat Shumel'in gidecegini ogrenince askerlerin cok kizacagini dusununce tedirgin olur. Eger askerler Shumel'i giderken yakalarlarsa cok buyuk ceza verir, hatta onu oldurebilirlerdi. Bruno ne yapti, ne etti Shume'i gitmek icin ikna etti. Shume'i parmakliklarin altindan kendine dogru cekti ve Anne babasinin yanina goturdu. Annesi Shumel'i yikadi, guzelce giydirdi. Tasinmak icin esyalarini toplayip Berlin'e gitmek icin yola ciktilar. Berlin'de cok mutlu bir aile oldular.