# data[].attributes.headline
Νοητική Υστέρηση

# data[].attributes.subject
Νοητική Υστέρηση

# data[].attributes.body
Αίτια - Συμπτώματα

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Νοητική υστέρηση

Νοητική Υστέρηση

Η νοητική υστέρηση αναφέρεται σε μία παθολογική κατάσταση που εκδηλώνεται στην περίοδο ανάπτυξης, δηλαδή την περίοδο που αρχίζει από τη σύλληψη και φτάνει ως το 16ο έτος της ηλικίας. Το παιδί με νοητική υστέρηση χαρακτηρίζεται από νοητική ικανότητα χαμηλότερη από το μέσο όρο των παιδιών της ίδιας χρονολογικής ηλικίας. Παράλληλα το παιδί αυτό διαθέτει μειωμένη ικανότητα προσαρμογής, η οποία αντικατοπτρίζεται συνήθως στην ωρίμανση κινητικών και αντιληπτικών ικανοτήτων, δεξιοτήτων αυτοεξυπηρέτησης, στην μάθηση και στην κοινωνική ένταξη. Η διάγνωση γίνεται από ψυχολόγους, χρησιμοποιώντας σταθμισμένα ψυχομετρικά τεστ για την μέτρηση διαφόρων κλιμάκων της νοημοσύνης.

Αίτια της Νοητικής Υστέρησης

Υπάρχουν πάνω από 1.000 αίτια νοητικής υστέρησης, παρόλα αυτά στις περισσότερες περιπτώσεις νοητικά υστερούντων ατόμων η αιτιολογία της δεν είναι γνωστή. Τα αίτια εμφάνισης νοητικής υστέρησης μπορεί να είναι:

Προγεννητικά:

κληρονομικοί παράγοντες

χρωμοσωμικές ανωμαλίες (σύνδρομο Down, Turner)

ασθένειες της εγκύου (λοιμώξεις, ερυθρά, ιλαρά)

ανωμαλίες μεταβολισμού

ασυμβατότητα Rh αίματος μητέρας-εμβρύου

ανοξία

τραυματισμοί κατά την εγκυμοσύνη

κακή διατροφή

ασθένειες της εγκύου (λοιμώξεις, ερυθρά, ιλαρά)

δηλητηριάσεις από μόλυβδο

χρήση ναρκωτικών ουσιών , αλκοόλ ή τσιγάρου

λήψη φαρμάκων

έκθεση σε ακτινοβολία

συναισθηματικές διαταραχές

ενδομήτρια ασφυξία

Περιγεννητικά:

ανοξία

τραυματισμοί ή αιμορραγία του εγκεφάλου

πρόωρη γέννηση

περιγεννητική ασφυξία

Μεταγεννητικά:

μολυσματικές ασθένειες

εγκεφαλικά τραύματα ή αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια

υψηλός πυρετός

μεταβολικές/ενδοκρινικές ανωμαλίες

τοξικές ουσίες

ελαττωματικά αισθητήρια όργανα

κακή διατροφή/ υποσιτισμός

ψυχοκοινωνικοί παράγοντες (συναισθηματική απόστέρηση, ιδρυματοποίηση, περιβάλλον φτωχό σε αισθητηριακά/ επικοινωνιακά ερεθίσματα, ηλικία μητέρας).

Συμπτώματα

Τα άτομα με νοητική υστέρηση διακρίνονται στις εξής βαθμίδες ανάλογα τη σοβαρότητά της:
1) Βαρύτατη:

ο δείκτης νοημοσύνης είναι μικρότερος ή ίσος του 20.

άτομα πλήρως εξαρτημένα από το περιβάλλον τους εφ' όρου ζωής.

ολική καθυστέρηση σε αντιληπτικές, κινητικές και κοινωνικές ικανότητες.

σωματικές ανωμαλίες: ανέκφραστο προσωπείο με απλανές βλέμμα, ασύμμετρο πρόσωπο, στενό μέτωπο, μικρούς λοβούς των ωτών, κακή σύγκλιση δοντιών, παραμορφωμένα δόντια, σιελόρροια λόγω αδυναμίας ελέγχου της κάτω γνάθου, μικρό ανάστημα, κοντά και ισομεγέθη δάχτυλα, δερματικές ανωμαλίες, δυσπλασίες των εξωτερικών γεννητικών οργάνων

διαταραχές αδρής και λεπτής κινητικότητας

ακράτεια λόγω αδυναμίας ελέγχου των σφικτήρων

διαταραχές κάποιων αισθήσεων (όσφρηση: δεν αισθάνονται τη δυσοσμία)

διαταραχές στις γνωστικές λειτουργίες: γλωσσική ικανότητα ιδιαίτερα περιορισμένη, δεν υπάρχει επικοινωνία με το περιβάλλον, υστερεί η κριτική ικανότητα, η μνήμη, η προσοχή και η φαντασία.

2) Βαριά: (ανεπίδεκτοι αγωγής/ιδιώτες)

ο δείκτης νοημοσύνης βρίσκεται μεταξύ του 20-34

περιορισμένη ψυχοκινητική ανάπτυξη

ελάχιστη γλωσσική ικανότητα, περιορισμένη ομιλία

ελάχιστη δυνατότητα επικοινωνίας

3) Μέτρια: (ασκήσιμοι)

ο δείκτης νοημοσύνης βρίσκεται μεταξύ του 35-49

επαρκής ψυχοκινητική ανάπτυξη και έκφραση

η αντίληψη βρίσκεται σε μέτριο επίπεδο

η αφαιρετική ικανότητα είναι περιορισμένη

ασταθής προσοχή

η μάθηση είναι αργή

περιορισμένο λεξιλόγιο

δεν κατανοούν γραπτό λόγο, ανάγνωση, γραφή και αριθμητική

4) Ελαφρά: (εκπαιδεύσιμοι)

ο δείκτης νοημοσύνης βρίσκεται μεταξύ του 50-70

μικρή καθυστέρηση στον τομέα της ψυχοκινητικής και γλωσσικής ανάπτυξης

δυσκολία στην κατανόηση αφηρημένων εννοιών

μειωμένη ικανότητα για λογική σκέψη

Θεραπευτικοί Στόχοι

Στόχος ενός λογοθεραπευτή είναι η ανάπτυξη των δεξιοτήτων που είναι απαραίτητες για την καθημερινή ζωή των νοητικά υστερούντων ατόμων. Πιο συγκεκριμένα όσον αφορά την:

Ψυχοκινητική ανάπτυξη: ασκήσεις αδρής και λεπτής κινητικότητας, προσανατολισμού στο χώρο με σκοπό την απόκτηση ελέγχου του σώματος, βελτίωση της κινητικότητας, της ακρίβειας των κινήσεων, του συντονισμού, του ρυθμού και του χρόνου.

Βλεμματική επαφή: ασκήσεις παρατήρησης πχ. στατικών και κινούμενων αντικειμένων, αντίδραση στο άκουσμα του ονόματος

Αυτοεξυπηρέτηση: δραστηριότητες που αφορούν βασικούς τομείς της καθημερινής ζωής όπως η διατροφή, η ατομική καθαριότητα και η προσωπική περιποίηση, ο έλεγχος των σφικτήρων, η ένδυση.

Κατανόηση και έκφραση της γλώσσας: εξάσκηση σε διάφορα ακουστικά σήματα από απλούς ήχους και θορύβους μέχρι και απλές ή σύνθετες εντολές, δραστηριότητες μίμησης κινήσεων του στόματος ή αυθόρμητης παραγωγής ήχων/λέξεων/φράσεων που συνδέονται με την καθημερινή ζωή, αναγνώριση και κατονομασία αντικειμένων και της χρησιμότητας τους μέσω εικόνων διαφορετικής θεματολογίας, κατανόηση απλών εννοιών του χώρου, χρόνου, μεγέθους και ποσότητας.

Ανάγνωση-Γραφή-Αριθμητική: σε άτομα με ελαφρά Ν.Υ τα μαθαίνουμε να γράφουν, να αντιγράφουν συλλαβές/λέξεις/φράσεις, να μετρούν αντικείμενα ή να εκτελούν απλές αριθμητικές πράξεις (προσθαφαίρεση).

Ανάπτυξη γνωστικών λειτουργιών: ασκήσεις σχετικές με ομαδοποίηση/ταξινόμηση αντικειμένων, συναρμολόγηση, σύγκριση, ποσότητα, διαστάσεις, χρώματα, σχήματα, χρήση όλων των αισθήσεων με σκοπό την άσκηση της προσοχής και της παρατηρητικότητας, ασκήσεις αφύπνισης των αισθήσεων, οπτικής μνήμης, οπτικής αντίληψης (πχ. ομαδοποίηση), ακουστικής αντίληψης (αναγνώριση-διάκριση ήχων που διαφέρουν σε ένα γράμμα), απτικής αντίληψης (αναγνώριση αντικειμένων μέσω της αφής)

Απόκτηση και έλεγχος κοινωνικών δεξιοτήτων: ικανότητα συνεργασίας προσαρμογής και συμμετοχής σε ομαδικά παιχνίδια, ανταλλαγή χαιρετισμού/αποχαιρετισμού, η σωστή απάντηση σε ερωτήσεις όπως όνομα, ηλικία, διεύθυνση, ικανότητα κατανόησης και εκτέλεσης απλών οδηγιών, παροχής απλών πληροφοριών, μίμηση ρόλων, αναγνώριση των ανθρώπινων συναισθημάτων.

Απόκτηση γενικών συνηθειών εργασίας: ειδικά άτομα με ελαφρά Ν.Υ έχουν τη δυνατότητα απόκτησης δεξιοτήτων. Θα πρέπει να κατανοούν τη σημασία του προγραμματισμού της εργασίας, της τήρησης του ωραρίου, ολοκλήρωσης της εργασίας που αναλαμβάνουν, σωστής συμπεριφοράς απέναντι στους συνεργάτες τους.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτοί οι τομείς είναι γενικοί και οι δραστηριότητες καθώς και η σειρά με την οποία εφαρμόζονται ποικίλλει και πρέπει να είναι εξατομικευμένη για κάθε νοητικά υστερούν άτομο. Επίσης μερικοί από τους τομείς αυτούς μπορεί να παραλειφθούν ανάλογα με τη νοητική ηλικία του καθενός ή να προστεθούν καινούργιοι ανάλογα με πάντα με τις ανάγκες και τις δυνατότητες κάθε παιδιού.

Ρούσα Γεωργία
λογοθεραπεύτρια

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
τρόπος του λέγειν

# data[].attributes.attachment_link.title
Νοητική υστέρηση | Κέντρο Λογοθεραπείας tropostoulegein.gr

# data[].attributes.attachment_link.description
Νοητική υστέρηση Νοητική Υστέρηση Η νοητική υστέρηση αναφέρεται σε μία παθολογική κατάσταση που εκδηλώνεται στην περίοδο ανάπτυξης, δηλαδή την περίοδο που αρχίζει από τη σύλληψη και φτάνει ως το 16ο έτος της ηλικίας. Το παιδί με νοητική υστέρηση χαρακτηρίζεται από νοητική ικανότητα χαμηλότερη από το μέσο όρο των παιδιών της ίδιας χρονολογικής ηλικίας.

# data[].attributes.headline
Τί είναι ο Αυτισμός;

# data[].attributes.subject
Τί είναι ο Αυτισμός;

# data[].attributes.body
Εξηγεί το σύνδρομο του αυτισμού

# data[].attributes.headline
Σύνδρομο DOWN

# data[].attributes.subject
Σύνδρομο DOWN

# data[].attributes.body
Τι είναι το σύνδρομο Down;

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική διαταραχή που επηρεάζει τα χρωμoσώματα. Είναι η πιο συνηθισμένη χρωμοσωμική ανωμαλία μεταξύ των νεογνών που γεννιούνται ζωντανά. Εμφανίζεται σε περίπου 1 στα 700 ζώντα νεογνά και προκαλεί ποικίλου βαθμού διανοητική καθυστέρηση, μαθησιακές διαταραχές, ιδιαίτερα εμφανισιακά χαρακτηριστικά και εκδηλώσεις από διάφορα όργανα.

# data[].attributes.body
Τύφλωση και μείωση της όρασης: Οι κυριότερες αιτίες

Το γνωρίζετε ότι κάθε πέντε λεπτά ένας άνθρωπος τυφλώνεται; Υπάρχουν στον κόσμο σήμερα, περισσότεροι από 180 εκατομμύρια άνθρωποι που πάσχουν από κάποιας μορφής προβλήματος της όρασης.

Η ανίχνευση των προβλημάτων σε όλες τις ηλικίες μπορεί να αποτρέψει ανεπανόρθωτες βλάβες στα μάτια, να μειώσει τον κίνδυνο τύφλωσης και να βοηθήσει έγκαιρα στην αντιμετώπιση γενικευμένων ασθενειών.

Οι κυριότερες αιτίες μείωσης της όρασης και τύφλωσης παγκοσμίως, είναι οι ακόλουθες:

1. Ο καταρράκτης

Το θάμπωμα του φακού που βρίσκεται στο εσωτερικό του ματιού, εμποδίζει το πέρασμα του φωτός και είναι η κυριότερη αιτία απώλειας της όρασης παγκοσμίως.

Ο καταρράκτης δημιουργείται κυρίως λόγω γήρανσης. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι που προκαλούν καταρράκτη όπως ο διαβήτης, οι τραυματισμοί του ματιού και κληρονομικές παθήσεις.

2. Το τράχωμα

Πρόκειται για μια χρόνια μεταδοτική μόλυνση των βλεφάρων και του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού. Μεταδίδεται δια μέσου της επαφής με εκκρίσεις από τα μάτια ατόμων που έχουν προσβληθεί από τη νόσο ή και από βακτηρίδια που μεταφέρονται από έντομα.

Υπολογίζεται ότι παγκοσμίως υπάρχουν περίπου 5,6 εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν τυφλωθεί ή που κινδυνεύουν άμεσα να τυφλωθούν λόγω τραχώματος. Το τράχωμα ευθύνεται για το 15% των περιπτώσεων τύφλωσης σε όλο τον κόσμο.

Επειδή το τράχωμα δεν μπορεί να εξαλειφθεί πλήρως παγκοσμίως, τα αντιβιοτικά, η προσωπική και περιβαλλοντική υγιεινή, η χειρουργική των βλεφάρων μπορούν να μειώσουν τον αριθμό των ατόμων που έχουν προσβληθεί.

3. Η ογκοκέρκωση

Η νόσος αυτή που επίσης αποκαλείται η τύφλωση των ποταμών, είναι η δεύτερη μολυσματική αιτία τύφλωσης παγκοσμίως. Πρόκειται για παρασιτική νόσο, προκαλείται από ένα παρασιτικό σκώληκα που μεταδίδεται από τη μαύρη μύγα Simulium damnosum.

Η μύγα αυτή ζει στις εύφορες περιοχές κοντά στους ποταμούς. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 100 εκατομμύρια άνθρωποι κινδυνεύουν να προσβληθούν από την ογκοκέρκωση.

Περίπου 18 εκατομμύρια έχουν προσβληθεί από τη νόσο και 800.00 έχουν υποστεί απώλεια της όρασης τους λόγω της νόσου. Η μόνη θεραπεία για αυτούς που έχουν προσβληθεί από ογκοκέρκωση είναι μια ετήσια δόση του φαρμάκου ivermectin.

4. Τύφλωση των παιδιών

Μπορεί να προκληθεί από έλλειψη βιταμίνης Α, την ιλαρά, την επιπεφυκίτιδα των νεογνών, το συγγενή καταρράκτη, την αμφιβληστροειδοπάθεια του προώρου και άλλες ανεπάρκειες.

Οι εν λόγω παθήσεις έχουν προκαλέσει τύφλωση σε περισσότερα από 1,5 εκατομμύρια παιδιά. Η αντιμετώπιση της παιδικής τύφλωσης περιλαμβάνει τη χορήγηση βιταμίνης Α και την παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας για τα μάτια όπως επίσης τη διαφώτιση και ενημέρωση για το πρόβλημα.

5. Μυωπία, αστιγματισμός, πρεσβυωπία

Οι παθήσεις αυτές προκαλούνται όταν το σχήμα του ματιού δεν επιτρέπει στις ακτίνες του φωτός να διαθλώνται κανονικά, κάνοντας έτσι τις εικόνες αυτών που βλέπει ο ασθενής να είναι θολερές.

Υπάρχουν στον κόσμο περισσότεροι από 135 εκατομμύρια άνθρωποι που θα μπορούσαν να έχουν μια καλύτερη όραση, εάν ήταν δυνατόν να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες αντιμετώπισης των προβλημάτων αυτών.

# data[].attributes.body
Τι είναι η δυσλεξία;

Θα μπορούσαμε να πούμε με όσο πιο απλά λόγια γίνεται ότι είναι μια νευρολογική κατάσταση, στην οποία το δικτύωμα του εγκεφάλου είναι λίγο διαφορετικό από τα τυπικά άτομα και η οποία εκδηλώνεται συνήθως ως μια δυσκολία στην ανάγνωση (και συνακόλουθα στην γραφή) εκ μέρους των παιδιών. Συνεπώς, η κατάσταση αυτή δεν θεραπεύεται, χωρίς βέβαια αυτό να πρέπει να μας προκαλεί ανησυχία.

Και αυτό γιατι η δυσλεξία βελτιώνεται σημαντικά:
Αυτό το πετυχαίνουμε διδάσκοντας μεθόδους αντιμετώπισης και εκπαιδεύοντας το παιδί να λειτουργεί με διαφορετικό τρόπο χρησιμοποιώντας άλλες δεξιότητες του εγκεφάλου του, οι οποίες λειτουργούν σε ανεπτυγμένο βαθμό. Τα αποτελέσματα είναι πραγματικά εντυπωσιακά!

Και το πιο σημαντικό:
Υπάρχουν πολλές έρευνες που αποδεικνύουν ότι η δυσλεξία δεν σχετίζεται με την εξυπνάδα. Τα παιδιά με δυσλεξία δεν είναι ούτε πιο έξυπνα, ούτε λιγότερο έξυπνα από τα τυπικά παιδιά.

# data[].attributes.headline
ΔΕΠΥ - Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητας

# data[].attributes.subject
ΔΕΠΥ - Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητας

# data[].attributes.body
Πώς αναγνωρίζεται, πώς αντιμετωπίζεται

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής – Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) θεωρείται μία από τις συχνότερες νευροαναπτυξιακές διαταραχές της παιδικής ηλικίας. Στην πλήρη της μορφή, η διαταραχή περιλαμβάνει συμπτώματα που αφορούν στους τομείς της υπερκινητικότητας, διάσπασης προσοχής και παρορμητικότητας. Είναι σήμερα γνωστό ότι υπάρχουν παιδιά που εκφράζουν συμπτώματα υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας χωρίς διάσπαση προσοχής, όπως επίσης και παιδιά που εμφανίζουν διάσπαση προσοχής χωρίς υπερκινητικότητα και παρορμητικότητα. Η ΔΕΠΥ εμφανίζεται στο 5%-7% των παιδιών σχολικής ηλικίας και είναι συχνότερη στα αγόρια. Είναι ενδεχόμενο πάντως η μικρότερη συχνότητα στα κορίτσια να οφείλεται στο γεγονός ότι τα κορίτσια εμφανίζουν λιγότερο συχνά υπερκινητικότητα και γι’ αυτό στα κορίτσια η διάγνωση συχνά παραβλέπεται ή γίνεται αργότερα.

# data[].attributes.body
Οι βλάβες του νωτιαίου μυελού συνήθως οφείλονται σε τροχαία ατυχήματα ή σε πτώσεις από μεγάλο ύψος. Λοιμώξεις ή όγκοι είναι άλλες αιτίες οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν παραπληγία ή τετραπληγία.

# data[].attributes.headline
Εγκεφαλική Παράλυση

# data[].attributes.subject
Εγκεφαλική Παράλυση

# data[].attributes.body
Πρόκειται για ανωμαλία τόσο κινητική όσο και διανοητική,οφειλόμενη σε διάφορες βλάβες του εγκεφάλου που συμβαίνουν κατά την περίοδο ωριμάνσεως του κεντρικού νευρικού συστήματος με αποτέλεσμα την κακή ωρίμανση αυτού.

# data[].attributes.headline
Γλωσσική Διαταραχή

# data[].attributes.subject
Γλωσσική Διαταραχή

# data[].attributes.body
Η Ειδική Γλωσσική Διαταραχή (ΕΓΔ) περιγράφει μία σημαντική απόκλιση ή καθυστέρηση στην ανάπτυξη των γλωσσικών και αντιληπτικών ικανοτήτων του παιδιού, το οποίο δυσκολεύεται να κατανοήσει αλλά και να εκφέρει το λόγο.

Η διαταραχή αυτή συναντάται στο 7% των παιδιών και παρατηρείται πιο συχνά στα αγόρια, με αναλογία 3 – 4 προς 1 μεταξύ αγοριών και κοριτσιών.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ειδική-γλωσσική-διαταραχή

# data[].attributes.headline
Ψυχική Διαταραχή

# data[].attributes.subject
Ψυχική Διαταραχή

# data[].attributes.body
«Οι ψυχικές διαταραχές βασανίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε κάθε σημείο του πλανήτη και εισβάλλουν στη ζωή των αγαπημένων τους. Ένας στους τέσσερις θα προσβληθεί από ψυχική διαταραχή κάποια στιγμή στη ζωή του. Η κατάθλιψη είναι ο υπ’ αριθμόν ένα μεμονωμένος παράγοντας που προκαλεί σοβαρούς περιορισμούς σε ανθρώπους παγκοσμίως. Η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή συγκαταλέγονται στις πιο βαριές διαταραχές που προκαλούν σοβαρούς περιορισμούς στο άτομο. . . . Μολονότι πλήττουν τεράστιο αριθμό ανθρώπων, οι ψυχικές διαταραχές εξακολουθούν να φυλάσσονται ως μυστικό, να μην τυγχάνουν της δέουσας προσοχής και να αποτελούν αιτία διακρίσεων».—Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO).