# data[].attributes.attachment_link.title
Zastanawiasz się, jak zadbać o zdrowie psychiczne dziecka? | UNICEF Polska – pomagamy dzieciom

# data[].attributes.attachment_link.description
Dzieciństwo jest kluczowym okresem rozwoju dla budowania fundamentów dobrej kondycji zdrowia psychicznego. Niestety wielu dorosłych nie wie, jak w tym czasie wspierać swoje dzieci. Dlatego UNICEF przygotował kilka podpowiedzi, które mogą pomóc rodzicom w zadbaniu o zdrowie psychiczne najmłodszych.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Poznaniu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
W Kryzysowniku znajdą Państwo 10 sposobów dbania o siebie, pomysły dotyczące budowania relacji z dziećmi oraz krótkie wskazówki, jak rozpoznać sygnały nadchodzącego kryzysu psychicznego. Dowiedzą się Państwo również, w jaki sposób towarzyszyć osobie cierpiącej oraz gdzie zwrócić się o pomoc.

W razie pytań prosimy o kontakt z koordynatorką kampanii na rzecz zdrowia psychicznego:
Anną Giżycką nr tel.: 61 8584524 lub adresem email: anna.gizycka[at]rops.poznan.pl.

# data[].attributes.attachment_link.description
W Kryzysowniku znajdą Państwo 10 sposobów dbania o siebie, pomysły dotyczące budowania relacji z dziećmi oraz krótkie wskazówki, jak rozpoznać sygnały nadchodzącego kryzysu psychicznego. Dowiedzą się Państwo również, w jaki sposób towarzyszyć osobie cierpiącej oraz gdzie zwrócić się o pomoc.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chyba wszyscy znamy tę informację z pokładu startującego samolotu: „Jeżeli ciśnienie w kabinie gwałtownie spadnie, maski tlenowe wypadną automatycznie. (...) Jeśli podróżujesz z dzieckiem, najpierw nałóż maskę sobie, a potem dziecku." Ma to głęboki sens, ponieważ rodzic bez „maski tlenowej" na niewiele się dziecku zda. Ważne więc, by pamiętać, że wystarczy... wystarczająco dobry rodzic. Próbując bowiem być idealnymi rodzicami, skazujemy się na wieczne zmęczenie i frustrację, bo po prostu idealnym się być nie da. Pomyślmy w tym wszystkim o naszych potrzebach - rodzic jest bowiem równie ważny jak dziecko.

Twórcą pojęcia „wystarczająco dobrej matki" (a we współczesnej wersji „wystarczająco dobrych rodziców") jest Donald Winnicott - pediatra i psychoterapeuta. Wraz z innym znanym psychologiem nurtu psychodynamicznego, Johnem Bowlbym, położyli fundament pod powstającą w latach 50. i 60. teorię więzi.

Winnicott twierdził, że niemowlę nie potrzebuje opiekunów idealnych. Mogą oni wręcz stanowić zagrożenie dla jego harmonijnego rozwoju. Za postawę wspierającą dla dziecka uznał wystarczająco dobrych rodziców.

Niedoskonali, ale responsywni - tak w skrócie można określić wystarczająco dobrych rodziców. Taki rodzic pozwala dziecku na reakcję, nie tłamsi jej w zarodku, ale jest tuż obok, by pomóc przejść przez emocjonalny huragan. O rodzicu mówimy, że jest responsywny, jeśli potrafi szybko i adekwatnie zareagować na potrzebę dziecka.

Wystarczy zwykła, pełna miłości opieka nad dzieckiem

Winnicott wyliczył kilka sfer, w których wystarczająco dobry rodzic zaspokaja potrzeby małego niemowlęcia:

Sposób, w jaki wykonujemy te codzienne czynności, wpływa na to, jak niemowlę widzi świat oraz kształtuje jego psychikę. Winnicott, a za nim wielu specjalistów z dziedzin tak różnych jak antropologia, psychologia, czy fizjoterapia, szczególnie podkreślał znaczenie noszenia dla psychiki i zdrowia dziecka.

Pisał, że [dziecka] leży w gestii zwyczajnej matki i jej zwykłej, pełnej miłości opiece nad dzieckiem" (1), w której centralną rolę pełni trzymanie dziecka w ramionach. Również Jean Liedloff, autorka przełomowej książki . W głębi kontinuum" pisała i mówiła o tym, że nosząc dzieci, wychodzimy naprzeciw ich wrodzonym oczekiwaniom

„Dzieciocentryczność" - szkodliwe hochsztaplerstwo

Potrzeba bliskości, ciepła, bezpieczeństwa, głód i pragnienie - oto filary, na których opiera się nasza psychika od momentu przyjścia na świat. Adekwatna realizacja tych niemowlęcych potrzeb jest warunkiem harmonijnego rozwoju i sprawnego rodzicielstwa. Adekwatna - czyli nie nadmiarowa. Zaspokajamy faktyczne potrzeby, nie wyprzedzamy ich.

Rodzicielstwo idealne nader często łączy się z absolutną uwagą skupioną na niemowlęciu. W związku z tym możemy przeoczyć nie tylko aktualne potrzeby dziecka, ale i to jak szybko się one zmieniają. O szkodliwości nadmiernej koncentracji na dziecku pisze i mówi wielu współczesnych psychologów dziecięcych, np. Jesper Juul. Wspominała też o tym Jean Liedloff.
Warto jeszcze przeczytać: Tymczasem wystarczy, by rodzic był obecny, „gotowy do użycia" i emocjonalnie dostępny. Wystarczająco dobre rodzicielstwo zostawia miejsce na dziecięce potrzeby. Nie wyprzedza ich, więc może je z uwagą obserwować i dopasowywać do tego, jak się zmieniają.
„Idealny rodzic", czyli więcej szkody, niż pożytku

Winnicott korelował schematy budowy więzi u niemowląt z rodzajem otrzymywanej opieki. Elastyczny dystans matka-dziecko zbudowany na fundamencie bliskości i przywiązania, który charakteryzuje wystarczająco dobrych rodziców, okazał się najzdrowszym wzorcem relacji.

Rodziców idealnych łączy z dziećmi najczęściej niepewna więź. (3) Rodzic idealny , czyli taki, który swoją pielęgnacją wyprzedza potrzeby dziecka, może swoim zachowaniem zaburzyć jego harmonijny rozwój.

Najczęściej ten wpływ jest widoczny poprzez:

brak mechanizmów tolerancji na frustrację,

ograniczony rozwój dziecięcej autonomii.

Dziecko traci możliwość wykształcenia mechanizmów adaptacyjnych. Na poziomie mózgu nie wytwarza obwodów odpowiadających za pobudzenie (stres) i hamowanie (ukojenie). W związku z tym obniża się jego próg reakcji i tolerancji na frustrację. Dziecko nie wytwarza mechanizmów, które umożliwiają mu powrót do równowagi, m.in. hamowania podwzgórza, przysadki mózgowej i kory nadnerczy.

Wystarczająco dobry rodzic, w przeciwieństwie do rodzica idealnego , potrafi przewidzieć konieczność uspokojenia i aktywować te mechanizmy w mózgu dziecka, gdy ono tego potrzebuje - zamiast uciszać „ na zapas".

Uwaga! Reklama do czytania

Tylko dobre książki dla dzieci i rodziców | Księgarnia Natuli

Zadaniem rodzica jest wspieranie wzrastającej autonomii dziecka

Oznacza to, że dajemy dzieciom miejsce na ich zdecydowane „ nie". Dziecko uczy się mówić „ nie", zanim powie „ tak". Jest to naturalny proces rozwojowy, który przebiega na linii od „ matka to ja" do „ ja to ja .

Rodzice, którzy sami byli wychowani w systemie opresyjnym, często odczuwają potrzebę zadośćuczynienia dzieciom. Czynią to, wyzbywając się własnych potrzeb i asertywności. Odbywa się to nie tylko ze szkodą dla dzieci, które pozbawione doświadczenia frustracji, nie będą w stanie rozwinąć w pełni swojej autonomii. Cierpią także sami rodzice - ich niezaspokojone potrzeby wreszcie dają o sobie znać wybuchami agresji, złością, a nawet dolegliwościami zdrowotnymi.

Potrzeby rodzica a potrzeby dziecka

„Z pustego i Salomon nie naleje" mówi znane przysłowie. Słowa te odnosimy bezpośrednio do zasobów fizycznych i psychicznych, z których rodzic czerpie siły. Rodzic stanowi źródło mocy niemowlęcia - pełni także funkcję termostatu emocjonalnego swojego dziecka. A skoro rodzic stanowi dla niemowlęcia źródło regulacji emocjonalnej, to dorośli pozbawieni zasobów powodują, że z tym samym brakiem będzie się borykać dziecko. Ta myśl stanowi centrum koncepcji wystarczająco dobrego rodzica.

Reguła jest prosta: jeśli umiesz się zatroszczyć o własne potrzeby, to będziesz umiał także zaopiekować się innymi. Dla większości z nas ważne jest, abyśmy byli:

stymulowani duchowo (książka, dobry film, czasem teatr),

aktywni fizycznie (to kwestia indywidualna, niektórym wystarczy spacer, innym potrzebny jest maraton),

przebywali wśród innych dorosłych.

Warto zatroszczyć się o swoje potrzeby. Oczywiście, nie jest to łatwe. Niekiedy będzie wymagało od rodziców opanowania trudnej sztuki odpuszczenia (bałagan zaczeka), częściej - pomocy osób drugich, trzecich i czwartych. To ostatnie zwłaszcza odbywa się z korzyścią dla dziecka, gdyż w ten sposób zapewniamy mu konieczną korektę wzorca: każdy popełnia błędy, jednak jeśli dziecko przebywać będzie z wieloma różnymi dorosłymi, będzie mogło obserwować wiele różnych zachowań, które potem wcieli we własne życie. Poza tym, dbanie o własne potrzeby uczy dziecko, w jaki sposób ono samo może się troszczyć się o swoje - ta nauka także odbywa się na drodze modelowania zachowania.

Jak zadbać o siebie, będąc rodzicem?

Oto kilka pomysłów, jak odnowić swoje zasoby przy małym dziecku (lub dzieciach):

Bardziej niż nierealne „śpij, kiedy dziecko śpi" lepiej sprawdzi się wzięcie pod uwagę jakości snu. Dbaj o wywietrzone powietrze w sypialni. Nie chodź do łóżka z komórką. Zadbaj o temperaturę (19-20 stopni będzie odpowiednie dla ciebie i dziecka). Śpij w egipskich ciemnościach - to pomoże ustabilizować poziom hormonów po porodzie.

Jedz wystarczająco i dobrze. Zwróć uwagę na kasze, pałaszuj warzywa i owoce, popijaj ziółka - wiele z nich zawiera adaptogeny, dzięki którym czujemy się lepiej.

Nie stroń od czekolady, najlepiej gorzkiej, dobrej jakości albo... takiej, jaką lubisz.

Celebruj życie. Niech poranna kawa będzie pięknym wydarzeniem. Zjedz coś pysznego. Kąpiel przy świecach raz w tygodniu da ci więcej mocy niż się spodziewasz.

Daj ciału odetchnąć. Codzienna higiena to niełatwe zadanie przy małym dziecku, ale wpływa na nasze samopoczucie.

Schowaj zegarki. Postaraj się funkcjonować bez presji czasu, we własnym rytmie. Zmiana jest piorunująca!

Rób sobie przerwy. Zamiast przy karmieniu kulić się nad telefonem w niewygodnej pozycji, czytaj książki.

Oddychaj świadomie. Raz, dwa razy dziennie zrób ćwiczenie, podczas którego w trakcie minuty zrobisz tylko 5 pełnych wdechów i wydechów.

Przebywaj z innymi dorosłymi. To fundament dobrego samopoczucia!

Spaceruj, najlepiej po lesie. Ujemna jonizacja powietrza redukuje stres, podnosząc poziom serotoniny.

Noś dziecko w chuście lub nosidle. To pozwoli Ci nie rezygnować z większości codziennych aktywności, przebywać z ludźmi oraz nawiązać silną więź z dzieckiem. Ułatwi Ci to także uwierzenie we własne rodzicielskie kompetencje.

Poproś o wsparcie. Angażuj do opieki nad dzieckiem inne osoby, także spoza rodziny.

Pozwalaj sobie na egoizm: np. gdy odpoczywasz, rób tylko to. Jeśli dziecko jest bezpieczne, pod dobrą opieką, nie masz się czym martwić.

Naucz się odpuszczać. Słowo „ odpuść" powtarzane w sytuacjach budzących frustrację, stanowi prostą i szybką afirmację. Zrób eksperyment: zobacz, jak będzie wyglądał dom niesprzątany przez tydzień. Może nie będzie tak źle?

Pożegnanie Matki-Polki

W Polsce nadal pokutuje postawa Matki-Polki - kobiety poświęcającej się dla dobra dzieci. Taka postawa stanowi zaszłość historyczną i jest szkodliwa zarówno dla rodziców, jak i dla dzieci. Matka-Polka to figura rodzica idealnego , rodząca w kobietach ogromne napięcie emocjonalne i poczucie niedoskonałości. Matka-Polka stanowi codzienność w gabinetach psychoterapeutycznych, gdyż postawa ta może być przyczyną powstania zaburzeń lękowych, a nawet depresji.

Na szczęście zmienia się nasz model macierzyństwa. Coraz więcej rodziców jest świadomych własnych postaw i ich bezpośredniego wpływu na dzieci. Dorośli zaczynają dostrzegać swoje potrzeby, gdyż widzą, że ich zaspokajanie służy także ich dzieciom. Szkodliwą dzieciocentryczność zaspokajają modelem uważnej obecności, bliskości i dostępności. Coraz rzadziej są idealni , coraz częściej wystarczająco dobrzy . Z Matek-Polek, matek-kwok, przeobrażają się w rodziców-kolibrów, stanowiących dla dzieci źródło siły.

„Jestem rodzicem-kolibrem. Unoszę się w pobliżu, ale nie nad moimi dziećmi. Pozostaję w wystarczającej odległości, by pozwolić im odkrywać i uczyć się rozwiązywania problemów. Przylatuję tylko, kiedy zagrożone jest ich bezpieczeństwo lub życie." (4)
Bibliografia: (1) D. W. Winnicott, The Child, the Family, and the Outside World (Middlesex 1973). (3) John B. Arden, Neuronauka w psychoterapeutycznym procesie zmiany Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2017. (4) Richard Louv, Witamina N. Odkryj przyrodę na nowo Warszawa 2016.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzieci nie potrzebują idealnych rodziców - Natuli

# data[].attributes.attachment_link.description
Chyba wszyscy znamy tę informację z pokładu startującego samolotu: „Jeżeli ciśnienie w kabinie gwałtownie spadnie, maski tlenowe wypadną automatycznie. (...) Jeśli podróżujesz z dzieckiem, najpierw nałóż maskę sobie, a potem dziecku." Ma to głęboki sens, ponieważ rodzic bez „maski tlenowej" na niewiele się dziecku zda. Ważne więc, by pamiętać, że wystarczy...

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Nastolatki przeciążone stresem, szukają ukojenia online - rozmowa z Natalią Fedan by Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

# data[].attributes.attachment_link.title
Nastolatki przeciążone stresem, szukają ukojenia online - rozmowa z Natalią Fedan by Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

# data[].attributes.attachment_link.description
Rozmowa z Natalią Fedan, psycholożką, trenerką i propagatorką metody Self-Reg, o tym jaką funkcję w życiu nastolatków pełnią urządzenia ekranowe, co stresuje nastolatki i jak im pomagać w samoregulacji oraz jak wspierać młodych ludzi w zmianie niekorzystnych nawyków związanych z korzystaniem z internetu. Podcast zrealizowany w ramach kampanii Domowe Zasady Ekranowe.

# data[].attributes.attachment_link.title
Co robić z dzieckiem w domu? 100 pomysłów na zabawy! | Rodzicowo.pl - Artykuły

# data[].attributes.attachment_link.description
Musicie spędzić trochę czasu w domu? Czy to z powodu choroby, czy w innych okolicznościach... Nie jest to absolutnie żaden powód do smutku, czasami tak bywa. Jednak pamiętajcie, że dzieci bardzo szybk

# data[].attributes.body
Ekspertki programu, dr Aleksandra Piotrowska i Odeta Moro rozmawiają, na czym polega odpowiedzialność rodzica i bycie konsekwentnym. Z odcinka dowiemy się również, jak uczyć odpowiedzialności dziecko – za co już powinien, a za co nie musi być jeszcze odpowiedzialny nastolatek

# data[].attributes.attachment_link.description
Jak być odpowiedzialnym rodzicem? Jak dawać dobry przykład nastolatkom? Tego wszystkiego uczą organizatorzy programu W RODZINIE SIŁA! - „Solidarności” Przemysłu Spożywczego oraz Związek Browary Polskie.

# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=5i1XtQ_0jR0&t=1s

# data[].attributes.attachment_link.title
Webinar: Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży. Spotkanie psychoedukacyjne dla rodziców

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Występowanie depresji u młodych ludzi jest coraz częstsze. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia depresja dzieci i nastolatków jest czwartą przyczyną chorób i niepełnosprawności w grupie wiekowej 15-19 lat i piętnastą w grupie 10-14 lat. Przyczyny depresji u dzieci i młodzieży są zazwyczaj bardzo złożone. Myśląc o adolescencji jak o okresie dużej wrażliwości, kiedy zachodzą równocześnie intensywne przemiany biologiczne, psychologiczne i społeczne, możemy przyjąć, że jest to czas kryzysowy. Zwiększa się wtedy podatność na doświadczanie poczucia chaosu, niezrozumienia tego, co dzieje się w ciele i emocjach, a także wrażenie bycia niezrozumianym przez najbliższych. Jeśli w tym okresie zwiększonej wrażliwości młody człowiek doświadczy zranienia psychicznego, odrzucenia, nadużycia czy bolesnej utraty, mogą rozwinąć się objawy depresji. Również bolesne doświadczenia z przeszłości, np. takie o charakterze straty czy porażki, a także wydarzenia traumatyczne, zwłaszcza przy braku odpowiedniego wsparcia i pomocy w przeżyciu żałoby, mogą przyczynić do tego, że pojawią się objawy depresyjne u młodych ludzi. Niemniej jednak najczęściej niemożliwym jest wskazanie jednej ewidentnej przyczyny zaburzeń depresyjnych, a szukanie na siłę winy w zachowaniach rodziców, nauczycieli, interakcji z rówieśnikami czy działaniach samego dziecka nie tylko nie pomoże w zdrowieniu, ale może negatywnie wpłynąć na kondycję psychiczną nastolatka.

Stres dla rodzica

Kiedy nastolatek jest w depresji, rodzice konfrontują się zarówno z uczuciami dziecka, jak i swoimi. Rodziców martwią zarówno zachowania, jak i ogromne wahania nastroju, które pojawiają się u dziecka w depresji. Zwłaszcza w depresji, rodzic ma do czynienia z silnymi chwiejnymi emocjami swojego dziecka - jego smutkiem, lękiem, złością. Objawy depresji to m.in. pesymistyczna wizja przyszłości, niechęć do życia, ciągłe zmęczenie. Prawdopodobnie pogorszą się też wyniki dziecka w szkole i nasilą się problemy z koncentracją. Inne objawy, które mogą budzić niepokój rodzica, to m.in. problemy ze snem, bóle brzucha, autoagresja (samookaleczanie) czy myśli samobójcze.

Poza zwróceniem się do specjalisty i leczeniem depresji dzięki pomocy psychologicznej i psychiatrycznej, niezwykle ważne to w jaki sposób będziemy wspierać nasze dziecko na co dzień i jak podejdziemy do jego trudności. Jako rodzice, możemy czuć się przerażeni i wściekli. Bywa, że nie rozumiemy, co się dzieje. Możemy mieć poczucie winy i czuć się tak, jakbyśmy ponieśli porażkę. To wszystko co dzieje się z dzieckiem, zwłaszcza samookaleczanie się i myśli samobójcze mogą budzić nasz lęk. To naturalne i zrozumiałe. Nikt nie jest przygotowany na tak trudne doświadczenie, jakim jest depresja dziecka. Warto o te wszystkie swoje emocje zadbać, zatroszczyć się o siebie i poszukać wsparcia, równocześnie pamiętając o dużej wrażliwości młodego człowieka i jego podatności na zranienie. Być może dobrym rozwiązaniem jest terapia nie tylko dla dziecka, ale też rodzica, tak by radząc sobie z własnymi emocjami związanymi z depresją nastolatka, mógł zrobić miejsce na emocje dziecka i empatię.

Jak pomóc dziecku w depresji?

Po pierwsze EMPATIA - spróbuj zrozumieć, co czuje dziecko.

Młody człowiek w depresji czy w ogóle w kryzysie psychicznym zwykle gubi się w swoich emocjach i przeżyciach. Nie rozumie, co czuje i skąd się biorą jego reakcje. Objawem depresji może być chwiejność emocjonalna o dużo większej intensywności i dynamice niż ma to miejsce w okresie dorastania w ogóle. Dziecko szybko przechodzi od jednej emocji do drugiej (np. od smutku w złość czy nawet w euforię). Zaburzenia depresyjne mogą oznaczać, że dominuje zazwyczaj smutek. Jednak pojawia się także złość i rozdrażnienie, a także lęk, przede wszystkim przed przyszłością (że nie uda się zdobyć wykształcenia, założyć rodziny etc.). Dziecko czuje się gorsze, bezwartościowe, nieważne. Jest bezradne wobec swoich problemów, przytłoczone nimi.

Dziecko ma ogromne poczucie winy. Chciałoby się czuć inaczej, lepiej, ale nie może, tak jakby jego możliwość odczuwania radości była zablokowana. Wstydzi się tego jak się czuje. Próbuje stłumić swoje emocje, ale czasami daje im upust, bo nie jest w stanie ich już dłużej utrzymać w środku. Wtedy pojawiają się wybuchy płaczu, złości, czasami agresja. Za tym idzie poczucie porażki i zrezygnowania. Młodemu człowiekowi towarzyszy także lęk przed odrzuceniem, wyśmianiem, zlekceważeniem bądź karą.

Ważne, by rozumieć, że młody człowiek nie robi tego specjalnie, na złość. Często nie ma nad tym kontroli. Jego przeżycia, emocje i reakcje nie są wymierzone w rodzica. Wynikają z cierpienia psychicznego i prawdopodobnie są dla niego równie (a nieraz bardziej) męczące niż dla rodziców.

Jak postępować?

Oto kilka podpowiedzi i wskazówek co robić, by wesprzeć dziecko w depresji:

Zainteresowanie się problemami młodego człowieka spowoduje, że poczuje się ważny. To da mu siłę, żeby stawiać czoła problemom. Na pierwszym miejscu zawsze jest rozmowa, dialog. Przede wszystkim warto słuchać.

Dobrze jest unikać kazań, pogadanek, wykładów i dobrych rad. Dziecko potrzebuje, by wczuć się w sytuację i przeżycia dziecka, zrozumieć to, jak ono odbiera swoją sytuację. Warto zamienić pytania konfrontujące „co ci się dzieje?", „dlaczego tak się zachowujesz?", „dlaczego taka/taki jesteś?" na pytania otwierające rozmowę „jak mogę ci pomóc?", „wyjaśnij mi, jak się czujesz?", „wiem, że jest ci trudno, spróbuj o tym opowiedzieć", „może wspólnie coś wymyślimy".

Wykazujmy zrozumienie. Zrozumienie i empatia leczą, przynoszą ulgę, dziecko nie musi wtedy tłumić emocji, może je wyrażać.

Mówmy, dawajmy do zrozumienia, że dziecko jest ważne, że je kochamy i że pomożemy mu zrozumieć jego problemy, które najprawdopodobniej go przerastają.

Bądźmy wyrozumiali. Dzięki temu dziecko poczuje w rodzicu oparcie i sprzymierzeńca, którego tak bardzo potrzebuje w tych trudnych chwilach.

Bądźmy cierpliwi, dajmy dziecku czas. Nastolatek może wielokrotnie odmawiać rozmowy, jednak liczy się to, że jesteśmy przy nim i dla niego. Jest szansa, że z czasem otworzy się na nas.

Nie traktujmy dziecka zbyt pobłażliwie, ale też nie wymagajmy ponad jego aktualne siły. Doceniajmy to, co robi, a w razie potrzeby wspierajmy i pomagajmy.

Tego NIE róbmy dzieciom i młodzieży

Nie dopytujmy uporczywie dziecka o to, co się z nim dzieje, bo ono samo często tego nie wie i nie potrafi nazwać.

Nie mówmy, że jego problemy są błahe. Nie wyśmiewajmy, nie bagatelizujmy, nie mówmy, że inni mają gorzej, a jemu nic nie brakuje.

Nie obrażajmy się, nie karzmy, nie miejmy pretensji, że dziecko czuje się tak a nie inaczej.

Nie oczekujmy, że dziecko szybko poczuje się lepiej, będzie weselsze i pogodne. Jego smutek i melancholia może trwać przez dłuższy czas, może zmieniać się jego nasilenie, mieć lepsze i gorsze dni. Zdrowienie wymaga czasu.

# data[].attributes.attachment_link.title
Depresja u dzieci i nastolatków - jak wesprzeć dziecko?

# data[].attributes.attachment_link.description
Występowanie depresji u młodych ludzi jest coraz częstsze. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia depresja dzieci i nastolatków jest czwartą przyczyną chorób i niepełnosprawności w grupie wiekowej 15-19 lat i piętnastą w grupie 10-14 lat. Przyczyny depresji u dzieci i młodzieży są zazwyczaj bardzo złożone.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z wielką satysfakcją oddajemy w Państwa ręce kolejny numer naszego bezpłatnego magazynu „Twarze depresji".

Przygotowaliśmy dla Was - młodych ludzi, którzy najbardziej ucierpieli psychicznie w czasie pandemii, 41 stron autorskich treści, m. in. opis naszego programu bezpłatnej, zdalnej pomocy psychologicznej i psychiatrycznej dla dzieci, młodzieży, ich rodziców oraz młodych dorosłych do 24. roku życia (www.twarzedepresji.pl/pomocpsychologiczna). Polecamy ekskluzywne wywiady z:

- Roksaną Węgiel (piosenkarką) i jej mamą Edytą Piechnik - o zdrowiu psychicznym młodych;

- Grzegorzem Szlapą - liderem zespołu Kowalski - o jego walce z depresją;

- Martyną Szlapą - córką lidera zespołu Kowalki, która od 16 roku życia walczy w depresją;

- dr hab. Barbarą Remberk - Krajową Konsultant w Dziedzinie Psychiatrii Dzieci i Młodzieży - o dramatycznej sytuacji psychiatrii dzieci i młodzieży;

W wydaniu również nasz raport o stanie psychicznym polskich dzieci, wzroście zachorowań na depresję wśród młodych, samobójstw i prób samobójczych. Zwracamy uwagę, że w większości przypadków problemów psychicznych dzieci i młodzieży pierwsze kroki kierujemy do psychologa, a nie psychiatry. Wyjaśniamy, dlaczego dzieciom rzadziej zapisuje się leki antydepresyjne. Ponadto publikujemy bardzo ważny felieton Katarzyny Wojciechowskiej - psychiatry dzieci i młodzieży, która podpowiada, co zrobić i jak rozmawiać z dzieckiem, gdy choruje na depresję lub jest po próbie samobójczej. Ponadto Aleksandra Brzezińska - psychoterapeutka - tłumaczy, jak odróżnić depresję od buntu młodzieńczego. Na stan psychiczny uczniów dyrektorskim okiem spojrzał Paweł Prusik - dyrektor Szkoły Podstawowej nr 26 w Warszawie. Młode pokolenie pod lupę wzięła również należąca do tej grupy wiekowej Antonina Dudek - wolontariuszka Fundacji „Twarze depresji", która od nastoletniości zmaga się z depresją.

Bardzo zależy nam na tym, by ten magazyn dotarł do wszystkich uczniów w Polsce. Bardzo liczymy na współpracę ze szkołami, które pomogą nam szerzyć wiedzę o leczeniu depresji wśród młodych. Edukacja na temat zdrowia psychicznego jest misją Fundacji „Twarze depresji", która wydaje magazyn. Jest on bezpłatny dzięki partnerowi wydania: Huawei Polska.

Przygotowaliśmy magazyn w formie elektronicznej. Dzięki temu każdy może bezpłatnie pobrać go z naszej strony. Prosimy, wesprzyjcie naszą kampanię społeczną, przekazując opracowane przez nas najnowsze informacje jak największej liczbie osób - dzieciom, młodzieży, ich rodzicom, nauczycielom, pedagogom, psychologom pracującym z dziećmi i młodzieżą.
Magazyn w formie PDF (w najlepszej jakości) można pobrać żółtym przyciskiem pod okładką lub przeczytać poniżej.
Dobrej lektury i przede wszystkim zdrowia!

# data[].attributes.attachment_link.description
Przygotowaliśmy dla Was - młodych ludzi, którzy najbardziej ucierpieli psychicznie w czasie pandemii, 41 stron autorskich treści, m. in. opis naszego programu bezpłatnej, zdalnej pomocy psychologicznej i psychiatrycznej dla dzieci, młodzieży, ich rodziców oraz młodych dorosłych do 24. roku życia (www.twarzedepresji.pl/pomocpsychologiczna).

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Kolejne „nietypowe" objawy depresji, które występują u dzieci, to zaburzenia koncentracji uwagi i trudności z zapamiętywaniem. To powoduje, że ci uczniowie opuszczają się w nauce, przestają odrabiać lekcje i nie chcą chodzić do szkoły. W skrajnych przypadkach nie chcą nawet wyjść z pokoju, ponieważ towarzyszy im silny lęk. Z kolei lęk i napięcia mogą wywołać pobudzenie psychoruchowe. Dziecko wierci się na krześle, nie może usiedzieć w jednym miejscu i myśli tylko o tym, żeby uciec do swojego pokoju lub gdzieś, gdzie poczuje się bezpieczne. Zamyka się w czterech ścianach i czasami jedynym jego „przyjacielem" pozostaje komputer, przed którym spędza bardzo dużo czasu. Długotrwałe poczucie smutku i niezrozumienia powoduje, że dzieci doświadczające depresji wycofują się z kontaktów międzyludzkich. Na każdą próbę zbliżenia się do nich mogą reagować agresywnie.

Objawy chorobowe zależą od wieku dziecka i etapu jego rozwoju. U nastolatków najczęściej obserwuje się zmiany zachowania, a u maluchów - objawy somatyczne. U młodszych dzieci diagnoza jest trudniejsza, ponieważ nie potrafią one powiedzieć, co im dolega i dlaczego źle się czują. Depresja u nich może przebiegać nietypowo. Mogą cofać się w rozwoju, przestać mówić, zacząć się moczyć. Ponadto pojawiają się objawy, które są charakterystyczne dla innych chorób, w tym zwykłego przeziębienia, na przykład bóle głowy, brzucha, biegunki, duszności itp. Nie będę wymieniać w tym miejscu wszystkich objawów depresji, ponieważ pozostałe są takie same jak w przypadku osób dorosłych, na przykład problemy ze snem, zmniejszenie apetytu, uczucie niepokoju, myśli samobójcze itd. Jeżeli dziecko nie może normalnie funkcjonować w domu i w szkole, ponieważ doświadcza powyższych objawów dłużej niż przez dwa tygodnie, należy niezwłocznie udać się z nim po fachową pomoc.

# data[].attributes.attachment_link.description
Kolejne „nietypowe" objawy depresji, które występują u dzieci, to zaburzenia koncentracji uwagi i trudności z zapamiętywaniem. To powoduje, że ci uczniowie opuszczają się w nauce, przestają odrabiać lekcje i nie chcą chodzić do szkoły. W skrajnych przypadkach nie chcą nawet wyjść z pokoju, ponieważ towarzyszy im silny lęk.

# data[].attributes.body
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna – PPP w Puszczykowie (powiat.poznan.pl)

# data[].attributes.attachment_link.title
Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna - PPP w Puszczykowie

# data[].attributes.attachment_link.description
Na stronie Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Puszczykowie. Zapraszamy do zapoznania się ze wszystkimi najnowszymi informacjami z życia naszej poradni!

# data[].attributes.body
Zapraszamy do lektury

# data[].attributes.attachment_link.title
PO Otwórz się na pomoc V Komorniki 2024-08-30

# data[].attributes.body
Warto przeczytać

# data[].attributes.attachment_link.title
Co zatruwa dzieciństwo naszych dzieci? Uzależnienie od telefonu, czyli fonoholizm jedną z najczęstszych przyczyn psychoterapii u dzieci i młodzieży - POLSKIE FORUM RODZICÓW

# data[].attributes.attachment_link.description
Na polskieforumrodzicow.pl znajdziesz wsparcie i porady od innych rodziców z Polski i z zagranicy. Dyskutujemy na tematy związane z wychowaniem dzieci, ciążą, porodem i wieloma innymi kwestiami rodzinnymi.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Nowy specjalista w CenterMed Poznań

Mgr Joanna Szelerskapsycholog, diagnosta, terapeutka rodzinna Do zespołu CenterMed Poznań dołącza mgr Joanna Szelerska - psycholog, diagnosta i terapeutka rodzinna. W swojej pracy łączy rzetelną wiedzę psychologiczną z podejściem opartym na akceptacji, uważności oraz budowaniu poczucia bezpieczeństwa pacjenta. Doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w placówkach zdrowia psychicznego oraz ośrodkach wsparcia. Pracuje w nurcie [...]

Czytaj więcej

# data[].attributes.attachment_link.title
CenterMed Poznań Sp. z o.o. - Poradnia Medyczna - Poznań Stare Miasto

# data[].attributes.attachment_link.description
CenterMed Poznań Sp. z o.o. - Specjalistyczna Poradnia Medyczna w centrum Poznania, na Starym Mieście na ul. Mostowa 23A/28. Zapraszamy!

# data[].attributes.attachment_link.title
Psycholog w Komornikach na NFZ | Fractal-Concept.pl

# data[].attributes.attachment_link.description
Szukasz psychologa lub psychoterapeuty dla dzieci na NFZ w województwie Wielkopolskim? Sprawdź ofertę Fractal Concept w Komornikach

# data[].attributes.body
Warto!!! W świecie, w którym próbujemy nadążać za wszystkim co istotne, nie omińmy też dbania o relacje z dziećmi i młodzieżą. To inwestycja, czas, by się na chwilę zatrzymać.

# data[].attributes.body
Choroba może dotknąć każdego człowieka bez względu na płeć, wiek czy status społeczny. Często rozwija się latami, dyskretnie i powoli odbierając radość z życia. Depresja dotyka ludzi w różnym wieku, z różnych środowisk i mieszkających we wszystkich krajach. Depresja jest chorobą, którą charakteryzuje uporczywy smutek, brak energii, brak zainteresowania czynnościami, które dotąd sprawiały przyjemność i dawały satysfakcję. Problemy ze snem (bezsenność lub ospałość), niepokój, trudności z koncentracją, utrata poczucia własnej wartości, poczucie winy lub beznadziei istnienia, myśli o samookaleczeniu lub wręcz uporczywe myśli samobójcze – to cechy charakterystyczne tej choroby.

# data[].attributes.body
Są to:

Kryzysowy telefon zaufania: 116 123

Telefon zaufania dla dzieci i młodzieży: 116 111

Ogólnopolski telefon zaufania dla osób LGBTQ+: 22 628 52 22

Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie: 800 120 002

Całodobowy telefon zaufania Rzecznika Praw Dziecka: 800121212

Antydepresyjny Telefon Zaufania: (22) 484 88 01 (Fundacji ITAKA)

Całodobowa Linia Wsparcia dla osób w kryzysie psychicznym: 800 70 2222

W Poznaniu w nagłych sytuacjach można zadzwonić do Miejskiego Centrum Interwencji Kryzysowej: 509 111 508.

Wsparcie można znaleźć również w internecie, m.in. na stronach takich jak:

Życie warte jest rozmowy: zwjr.pl

SOS – czat Rzecznika Praw Dziecka: 800121212.pl

Czat zaufania: 116111.pl

116 SOS: 116sos.pl

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę: fdds.pl

Twarze depresji: twarzedepresji.pl

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Forum Przeciw Depresji | Kampania Społeczna

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji
(czynny w każdą środę - czwartek od 17.00 do 19.00)
koszt połączenia jak na numer stacjonarny
wg taryfy Twojego operatora telefonicznego
Telefon zaufania dla osób dorosłych
w kryzysie emocjonalnym
(poniedziałek-piątek od 14:00-22:00, połączenie bezpłatne)
Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży ITAKA - Antydepresyjny telefon zaufania
Czynny od poniedziałku do piątku tel. 22 484 88 01
od 15:00 do 20:00
ITAKA - Telefon Zaufania Młodych
tel. 22 484 88 04
Dyżury psychologów od poniedziałku do soboty, od 12:00 do 20:00

Warszawski Ośrodek Interwencji Kryzysowej
woik.waw.pl
Pomoc udzielana jest nieodpłatnie w poniższych lokalizacjach na terenie m.st. Warszawy.

Interwencja Kryzysowa i Krótkoterminowa Pomoc Psychologiczna
Punkt Interwencyjny (Śródmieście)
Pl. Dąbrowskiego 7, 00-057 Warszawa
tel./fax: 22 837 55 59, kom. 535 430 902
czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-20.00

Dział Interwencji Kryzysowej (Ursynów)
ul. 6-go Sierpnia 1/5, 02-843 Warszawa
tel./fax: 22 855 44 32, kom. 514 202 619
interwencjakryzysowa@woik.waw.pl
czynne całodobowo

Przeciwdziałanie Przemocy w Rodzinie
Poradnia ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie (Mokotów)
ul. Belgijska 4, 02-511 Warszawa
tel/fax: 22 845 12 12, kom. 667 833 400
poradnia-przemocdomowa@woik.waw.pl
czynne od poniedziałku do piątku w godzinach 8.00-20.00
Bezpłatna linia wsparcia dla osób po stracie bliskich Telefoniczna Pierwsza Pomoc Psychologiczna Telefon interwencyjny w sprawie zaginionych dzieci - Linia Nadziei
Stowarzyszenia Animo - Odważ się żyć!
Wsparcie psychologiczne osób trudności z powodu zaburzeń lękowych.

tel. 22 270 11 65
Infolinia (w języku polskim) czynna jest od poniedziałku do czwartku w godzinach 18:00-21:00

Porady mailowe (w języku polskim i angielskim) pod adresem:
psycholog@stowarzyszenieanimo.pl

Więcej o stowarzyszeniu:
stowarzyszenieanimo.pl
facebook.com/StowarzyszenieAnimo/

POMOC DLA NAUCZYCIELI I RODZICÓW
Całodobowa bezpłatna infolinia dla dzieci, młodzieży, rodziców i nauczycieli Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci Infolinia dla wychowawcy - pierwszy ogólnopolski telefon zaufania dla nauczycieli POMARAŃCZOWA LINIA - program informacyjno-konsultacyjny dla rodziców dzieci pijących alkohol i zażywających narkotyki
POMOC DLA DZIECI I MŁODZIEŻY
Całodobowa bezpłatna infolinia dla dzieci, młodzieży, rodziców i nauczycieli
Biuro Rzecznika Praw Pacjenta
Bezpłatna infolinia

Dziecięcy Telefon Zaufania
Rzecznika Praw Dziecka
Infolinia Rzecznika Praw Obywatelskich Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży Młodzieżowy Telefon Zaufania
Młodzieżowy telefon zaufania do rozmów o seksie
Piątkowe Pogotowie Pontonowe
Telefon dla dzieci i nastolatków zaniedbanych, seksualnie wykorzystywanych, których rodzice piją - Telefon Stowarzyszenia Opta
(poniedziałek-piątek od 15:00 do 18:00)

POMOC DLA OFIAR PRZEMOCY
Ogólnopolski Telefon Dla Ofiar Przemocy w Rodzinie
„Niebieska Linia"Poradnia Telefoniczna „Niebieskiej Linii"Policyjny Telefon Zaufania
ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie
tel. 800 120 226
(poniedziałek-piątek, od 9.30-15.30, połączenie bezpłatne)
Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci Całodobowy telefon dla kobiet doświadczających przemocy Anonimowa policyjna linia specjalna - zatrzymać przemoc Telefon zaufania dla kobiet w ciąży i rodziny Telefon zaufania - Centrum Praw Kobiet Telefon Interwencyjny - Centrum Praw Kobiet Telefon zaufania dla osób dotkniętych przemocą seksualną w Kościele
Telefon wsparcia działa we wtorki w godzinach 19:00-22:00.
Kontakt telefoniczny przeznaczony jest przede wszystkim dla osób,
które same doświadczyły wykorzystywania seksualnego, oraz ich najbliższych.
Inicjatywę tworzą świeccy katolicy, telefon świadczy pomoc osobom dorosłym.
Więcej informacji: www.zranieni.info

POMOC DLA OSÓB Z UZALEŻNIENIAMI
Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia behawioralne"
tel. 801 889 880
(Czynny codziennie od godz. 17.00-22.00 z wyjątkiem świąt państwowych)
Dzwoniąc płacisz tylko za pierwszy impuls połączenia
Ogólnopolski Telefon Zaufania
„Narkotyki - Narkomania"
tel. 801 199 990
(codziennie od godz. 16.00-21.00)
Dzwoniąc płacisz tylko za pierwszy impuls połączenia
Infolinia stowarzyszenia Karan (problemy narkotykowe)Infolinia pogotowia makowego „POWRÓT Z U"
tel. 801 109 696
(poniedziałek - piątek od 10:00 do 20:00, sobota od 10:00 do 19:00)
Narkomania - pomoc rodzinie infolinia towarzystwa rodzin i przyjaciół dzieci uzależnionych „POWRÓT Z U"
CENTRUM POSZUKIWAŃ LUDZI ZAGINIONYCH

Numery 24/H - linie wsparcia
Telefon w sprawie zaginionego dziecka i nastolatka
tel. 116 000
POMOC ZWIĄZANA Z OBAWĄ ZAKAŻENIA HIV/AIDS
Telefon Zaufania HIV/AIDS
tel. 22 692 82 26 lub 801 888 448
(poniedziałek-piątek od 9:00 do 21:00)
połączenie płatne tylko za pierwszą minutę

# data[].attributes.attachment_link.title
Ważne telefony antydepresyjne | Forum Przeciw Depresji

# data[].attributes.attachment_link.description
POMOC W KRYZYSIE PSYCHICZNYM Antydepresyjny Telefon Forum Przeciw Depresji tel. 22 594 91 00 (czynny w każdą środę - czwartek od 17.00 do 19.00) koszt połączenia jak na numer stacjonarny wg taryfy Twojego operatora telefonicznego Telefon zaufania dla osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym tel.

# data[].attributes.body
Czy smartfony i media społecznościowe naprawdę zmieniły dzieciństwo? A jeśli tak – czy rozumiemy, co to oznacza dla zdrowia psychicznego młodego pokolenia? W filmie dokumentalnym „W cyfrowej matni” przyglądamy się temu, jak technologie cyfrowe – smartfony, media społecznościowe i algorytmy projektowane do przyciągania uwagi – wpływają na sposób, w jaki dorastają dzieci i nastolatki. Jeszcze kilkanaście lat temu dzieciństwo wyglądało zupełnie inaczej: więcej czasu spędzało się na podwórku, relacje budowało się twarzą w twarz, a presja społeczna kończyła się wraz z wyjściem ze szkoły. Dziś wiele z tych doświadczeń przeniosło się do świata cyfrowego.

# data[].attributes.attachment_link.title
Czy można to jeszcze zatrzymać? Cyfrowa matnia nas pożera. 