# data[].attributes.headline
Εθελοντισμός

# data[].attributes.subject
Εθελοντισμός

# data[].attributes.body
Φιόνα Ταλέλλι
Κωνσταντίνα Ρόσιου
Ελένη Σιδηροπούλου
Αλέξης Συγγέρης
Θοδωρής Σκαπέρδας

# data[].attributes.attachment_link.title
Παρουσίαση.pptx

# data[].attributes.attachment_link.description
Store photos and docs online. Access them from any PC, Mac or phone. Create and work together on Word, Excel or PowerPoint documents.

# data[].attributes.headline
Εθελοντισμός

# data[].attributes.subject
Εθελοντισμός

# data[].attributes.body
Ρώσιος Χρήστος
Τίκος Στέφανος
Χάλης Γιάννης
Τσόπτσης Ευθήμης
Μπουγιακλής Γεώργιος

# data[].attributes.attachment_link.title
Εθελοντισμός - Ιστορική Αναδρομή

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Τα σημάδια της κλιματικής μεταβολής είναι έκδηλα εδώ και δεκαετίες και η επιστημονική κοινότητα έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις της στον άνθρωπο και τον πλανήτη. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, τα ακραία καταστροφικά φαινόμενα έχουν γίνει πιο συχνά και πιο έντονα, απειλούν άμεσα τις τοπικές κοινωνίες και τις οικονομίες τους, επηρεάζοντας παράλληλα και τη βιοποικιλότητα.
Ο πλανήτης σε κρίση, οι επιλογές μας υπό αμφισβήτηση
Σε παγκόσμιο επίπεδο, βλέπουμε πλέον μεγαπυρκαγιές σε διάφορα μέρη του πλανήτη (Αυστραλία, Αφρική, Καλιφόρνια). Μάλιστα, το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται με μεγάλη ένταση και σε περιοχές που φάνταζε απίθανο πριν από μερικά χρόνια, όπως για παράδειγμα στη Σιβηρία. Την ίδια στιγμή, κυκλώνες σαρώνουν τη Μεσόγειο (medicanes) προκαλώντας καταστροφές στις ακτές της Ισπανίας και βυθίζοντας το δέλτα του ποταμού Έβρου, οι εκτεταμένες ανομβρίες στη Ν. Αφρική είχαν ως αποτέλεσμα τη μεγάλη κρίση νερού στο Κέιπ Τάουν, ενώ είναι καλά τεκμηριωμένη η αύξηση της θερμοκρασίας σε παγκόσμια κλίμακα. Ακραία γεγονότα συμβαίνουν και στην Ελλάδα. Οι πρόσφατες πλημμύρες στη Θεσσαλία, την Κρήτη και την Εύβοια ή τη Μάνδρα, τη Χαλκιδική και τα Χανιά τα προηγούμενα χρόνια, οι φωτιές στο Μάτι κ.α. Όλα δείχνουν ότι έχουμε μπει προ πολλού σε μια περίοδο όπου το κλίμα μεταβάλλεται με ταχύτερους ρυθμούς και οι κοινωνίες μας είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε αυτές τις αλλαγές.

Η ανθρώπινη δραστηριότητα αφήνει τα "σημάδια" της στον πλανήτη και φαίνεται να συνδέεται με την ταχύτερη μεταβολή του κλίματος. Τα έντονα καιρικά φαινόμενα όμως, πάνω από όλα αναδεικνύουν την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τον κάκιστο σχεδιασμό, και εν τέλει την αδυναμία των υποδομών να τα διαχειριστούν. Εκεί θα πρέπει κυρίως να αναζητήσουμε την ευθύνη για τις τεράστιες καταστροφές και τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.

Η αλόγιστη χρήση των φυσικών πόρων, έχει προκαλέσει εκτεταμένη υποβάθμιση των φυσικών οικοσυστημάτων και μειώνει την ανθεκτικότητά τους στις επιπτώσεις των κλιματικών φαινομένων. Έχουμε δομήσει την παράκτια ζώνη, αποξηραίνοντας υγρότοπους, μπαζώνοντας εκβολές των ποταμών και καταστρέφοντας τα αμμοθινικά συστήματα που δρουν ως ασπίδα προστασίας απέναντι στα καιρικά φαινόμενα, αφήνοντας παράλληλα εκτεθειμένες τις παραλίες μας στη διάβρωση. Έχουμε στραγγαλίσει τις κοίτες των ποταμών και τα έχουμε ευθυγραμμίσει, υπογειοποιήσει και μπαζώσει, αποκόπτοντάς τα από τις πλημμυρικές περιοχές, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζουμε σε μόνιμη βάση καταστροφικές πλημμύρες. Έχουμε χτίσει τους οικισμούς μας μέσα στο δάσος, είτε αυθαίρετα είτε με "νόμιμο" τρόπο, αυξάνοντας τους κινδύνους απένταντι στις πυρκαγιές. Ακόμα και οι πόλεις μας έχουν αναπτυχθεί με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, υπηρετώντας την ανάγκη μας για απόκτηση του μέγιστου ζωτικού χώρου, και όχι με σεβασμό στα φυσικά στοιχεία που συνέθεταν το τοπίο πριν το χτίσιμό τους.

Ο κακός σχεδιασμός των υποδομών έχει ως τραγικό αποτέλεσμα ανθρώπινες απώλειες, καθώς και ένα τεράστιο κόστος για τις κοινωνίες και την οικονομία τους. Μόνο την τελευταία δεκαετία, οι πλημμύρες στην Ελλάδα έχουν κοστίσει 3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του WWF Ελλάς για την πράσινη ανάκαμψη. Όλα τα στοιχεία που έχουμε, δείχνουν ότι τα καταστροφικά φαινόμενα θα συνεχίσουν με ακόμα μεγαλύτερη ένταση. Η μόνη λύση είναι να προσαρμοστούμε. Και για να γίνει αυτό, θα πρέπει να στραφούμε σε λιγότερο συμβατικές λύσεις που να βασίζονται στην ίδια τη φύση.
Η φύση ως λύση
Δεκαετίες, όσοι ασχολούνται με τις περιβαλλοντικές επιστήμες προσπαθούν να πείσουν ότι η φύση δεν είναι εχθρός που πρέπει να περιοριστεί, αλλά σύμμαχος στην προσπάθειά μας να προστατευτούμε από τα φυσικά φαινόμενα, να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής μας και να αναστρέψουμε την απώλεια βιοποικιλότητας. Τα τελευταία χρόνια, υπό την απειλή της κλιματικής μεταβολής αλλά και άλλων κοινωνικών προκλήσεων, έχει προταθεί μια ενοποιημένη θεώρηση όσων γνωρίζαμε ήδη: η φύση μπορεί να προσφέρει τις απαντήσεις που ζητάμε. Οι λύσεις που βασίζονται στη φύση και τις φυσικές διεργασίες (ο αγγλικός όρος είναι Nature-based Solutions - NbS) αν και όχι πανάκεια, έχει γίνει ευρέως αποδεκτό ότι μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στην προσαρμογή των κοινωνιών και τον μετριασμό των επιπτώσεων των φυσικών καταστροφών.

Σύμφωνα με τη Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης (IUCN), οι "λύσεις μέσω της φύσης προάγουν δράσεις για την προστασία, τη βιώσιμη διαχείριση και την αποκατάσταση φυσικών ή τροποποιημένων οικοσυστημάτων, ώστε να αντιμετωπιστούν οι κοινωνικές προκλήσεις αποτελεσματικά, παρέχοντας ταυτόχρονα οφέλη για τον άνθρωπο και τη βιοποικιλότητα".

Τι μπορεί να σημαίνει όμως αυτή η μεγαλύτερη εμπιστοσύνη μας στις φυσικές διεργασίες; Σήμερα, σε περιοχές που αντιμετωπίζουν προβλήματα πλημμυρών, οι λύσεις που προωθούνται είναι αυστηρά τεχνικής φύσης: κατασκευάζουμε ψηλότερα αναχώματα, απογυμνώνουμε τις κοίτες των ποταμών από τη βλάστηση ώστε να "ρέει το ποτάμι ανεμπόδιστα", κατασκευάζουμε φράγματα για να συγκρατούν το νερό. Οι προτάσεις αυτές όμως δεν λύνουν το πρόβλημα, απλά το μετατοπίζουν χρονικά για το άμεσο ή μεσοπρόθεσμο μέλλον. Αν μάλιστα σε αυτά προστεθούν και οι συσσωρευμένες κακές πρακτικές του παρελθόντος (π.χ. δόμηση δίπλα σε ρέματα, μετατροπή πλημμυρικών εκτάσεων σε καλλιέργειες, ανακατεύθυνση της κοίτης ποταμών με ταυτόχρονη απώλεια των μαιανδρισμών, κ.α.) τότε καταλήγουμε σε καταστροφές όπως σε Θεσσαλία και Εύβοια.

Μια προσέγγιση στηριζόμενη στη φύση, θα προωθούσε τις ακόλουθες εναλλακτικές (ενδεικτικά):

απομάκρυνση όλων των αυθαίρετων, "νόμιμων" ή παράνομων κατασκευών από τις κοίτες και αποκατάσταση και προστασία της παρόχθιας βλάστησης

αποκατάσταση πλημμυρικών εκτάσεων, μαιάνδρων και υγρότοπων ώστε να δοθεί ο χώρος να εκτονώνονται τα φαινόμενα,

προστασία και ορθή διαχείριση των δασικών εκτάσεων ώστε να συγκρατούν τα νερά και να μετριάζουν τις πλημμύρες αλλά και να μειώνεται η ένταση των δασικών πυρκαγιών

προστασία και αποκατάσταση των παράκτιων οικοσυστημάτων (αμμοθίνες, παράκτιοι υγρότοποι, ποσειδωνίες, εκβολές ποταμών) ώστε να δρουν ως "μαξιλάρι" ασφαλείας απέναντι στους μεσογειακούς κυκλώνες αλλά και την παράκτια διάβρωση,

στον αστικό χώρο, αποκατάσταση των ποταμών και ρεμάτων και αύξηση των χώρων πρασίνου ώστε να αντιμετωπίζονται οι πλημμύρες αλλά και η αστική θερμική νησίδα (η υψηλότερη θερμοκρασία των πόλεων σε σύγκριση με τα προάστια).

Οι παραπάνω προτάσεις αποτελούν διαχρονικά αιτήματα των επιστημόνων, των περιβαλλοντικών οργανώσεων αλλά και των ενεργών πολιτών, ωστόσο φαίνεται ότι πλέον υπάρχει και η πολιτική υποστήριξη για να αρχίσουν να προωθούνται.
Όλα συγκλίνουν προς το ίδιο σημείο
Για την προώθηση βιώσιμων πρακτικών, είναι απόλυτη ανάγκη να υπάρξει παράλληλη υιοθέτησή τους σε διεθνείς και εθνικές πολιτικές και συμφωνίες. Τα τελευταία χρόνια, είναι ξεκάθαρη η στροφή προς αυτή την κατεύθυνση.

Η επόμενη δεκαετία (2021-2030) έχει ανακηρυχθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως " Δεκαετία αποκατάστασης των οικοσυστημάτων " σε μια προσπάθεια να σταματήσει η υποβάθμιση της φύσης. Επίσης, οι στόχοι που έχουν θέσει τα ΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη (SDGs) είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με την ιδέα της προστασίας, αποκατάστασης και προώθησης της βιώσιμης διαχείρισης των οικοσυστημάτων.

Οι λύσεις που βασίζονται στη φύση μπορεί να μην αναφέρονται άμεσα στη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, ωστόσο γίνονται έμμεσες αναφορές στα οικοσυστήματα, τους φυσικούς πόρους και τα δάση, υποδηλώνοντας την ανάγκη για καλύτερη διαχείριση και προστασία των φυσικών οικοσυστημάτων. Επιπλέον, το γεγονός ότι ήδη 130 κράτη κάνουν αναφορά σε λύσεις μέσω της φύσης στις εθνικές συνεισφορές τους για την επίτευξη των στόχων της συμφωνίας του Παρισιού (Nationally Determined Contributions), σημαίνει ότι υπάρχει συναίνεση για τον ρόλο της φύσης στην επίτευξη των στόχων της κλιματικής αλλαγής.

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι λύσεις μέσω της φύσης και των φυσικών διεργασιών (NbS) περιέχονται στην πολιτική που χαράσσεται για τα επόμενα χρόνια. Τα NbS αναφέρονται στη νέα πράσινη συμφωνία, ενώ η στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα αναφέρει, μεταξύ άλλων, την αποκατάσταση 25.000 χιλιομέτρων ευρωπαϊκών ποταμών και την φύτευση τουλάχιστον 3 δισ. δέντρων μέχρι το 2030, ενώ εστιάζει στα NbS σημειώνοντας ότι από το 25% του προϋπολογισμού της ΕΕ που θα πάει σε δράσεις για το κλίμα, ένα σημαντικό ποσοστό θα επενδυθεί για την προστασία της βιοποικιλότητας και λύσεις που βασίζονται στη φύση. Επιπλέον, ο πρόσφατα προτεινόμενος ευρωπαϊκός νόμος για το κλίμα στοχεύει σε κλιματική ουδετερότητα μέχρι το 2050, ενώ προβλέπει μείωση 60% στις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα μέχρι το 2030. Για την επίτευξη των στόχων αυτών, είναι προφανές ότι θα απαιτηθεί και η συμβολή λύσεων που στηρίζονται στις φυσικές διεργασίες.

Ενώ προετοιμάζεται ένας φιλόδοξος κλιματικός νόμος για την ΕΕ, 15 ευρωπαϊκά κράτη έχουν ήδη υιοθετήσει εθνικούς κλιματικούς νόμους και 7 κράτη βρίσκονται σε φάση προετοιμασίας. Στην Ελλάδα, μια σημαντική πρωτοβουλία από το WWF Ελλάς και το Vouliwatch καλεί πολίτες και οικονομικούς, κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς να συμμετέχουν ενεργά στη συνδιαμόρφωση πρότασης κλιματικού νόμου, που θα στηρίζεται σε στέρεη επιστημονική βάση. Με αυτή την πρωτοβουλία, είναι μοναδική ευκαιρία να ενσωματωθούν στο τελικό κείμενο λύσεις που βασίζονται στη φύση με στόχο τον μετριασμό των επιπτώσεων της μεταβολής του κλίματος και την προσαρμογή απέναντι στις φυσικές καταστροφές.

Ο πλανήτης είναι σε κρίση και υπεύθυνες για αυτό είναι οι επιλογές μας. Αν δεν αναλάβουμε δράση άμεσα, αποκαθιστώντας τα φυσικά οικοσυστήματα ώστε να λάβουμε τα οφέλη που θα μας επιστρέψουν, τότε το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που ήδη έχουμε αντιμετωπίσει. Η επιστήμη έχει δείξει τον τρόπο. Ο πολιτικός σχεδιασμός, έστω και αργά, δείχνει ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Πλέον μένει να μετουσιωθούν αυτά σε βιώσιμες λύσεις, οι οποίες να βασίζονται στη φύση και τις φυσικές διεργασίες!

Θάνος Γιαννακάκης, επιστημονικός συνεργάτης του WWF Ελλάς
Δημοσιεύθηκε στη Lifo

# data[].attributes.attachment_link.title
Η φύση ως λύση: Πώς μπορούμε να προετοιμαστούμε καλύτερα απέναντι στις φυσικές καταστροφές

# data[].attributes.attachment_link.description
Τα σημάδια της κλιματικής μεταβολής είναι έκδηλα εδώ και δεκαετίες και η επιστημονική κοινότητα έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει για τις επιπτώσεις της στον άνθρωπο και τον πλανήτη. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, τα ακραία καταστροφικά φαινόμενα έχουν γίνει πιο συχνά και πιο έντονα, απειλούν άμεσα

# data[].attributes.attachment_link.title
φυσικές καταστροφές

# data[].attributes.body
Β2 Ρώσιος Χρήστος
Χάλης Ιωάννης
Ευθήμης Τσόπτσης
Στέφανος Τίκος
Σπύρος Τάχος

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
3ο Δημοτικό Σχολείο Γαλατσίου

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Δείτε όλα τα άρθρα του/της 3ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΑΛΑΤΣΙΟΥ →

# data[].attributes.attachment_link.title
Μαθαίνουμε για τις πλημμύρες - 3ο Δημοτικό Σχολείο Γαλατσίου

# data[].attributes.attachment_link.description
Δημιουργικότητα στη φαντασία... με οδηγό τη γνώση

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Αυτή ήταν η απάντηση του νεαρού άντρα στην ηλικιωμένη κυρία που ευγενικά του είπε πως δεν πρέπει να πετάει κάτω τα αποτσίγαρά του. Εκείνη δεν επέμεινε, εγώ δεν μπήκα στην κουβέντα.
Αποφασίσαμε λοιπόν να σκιαγραφήσουμε το προφίλ του "Ελληνάρα" που σίγουρα έχουμε συναντήσει σε μια από τις παρακάτω εκδοχές του, ίσως να είμαστε και εμείς..
του Απόστολoυ Στάικου

Ένα τσιγάρο δρόμος...

Μάλλον έτσι σκέφτονται χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες οδηγοί, που αδειάζουν το τασάκι του αυτοκινήτου τους, ενώ οδηγούν. Θέλουν μόνο να ξεφορτωθούν τα αποτσίγαρά τους, αδιαφορώντας παντελώς για το περιβάλλον. Πολλοί οδηγοί δεν σταματούν καν. Δεν μπαίνουν στον κόπο να ανοίξουν την πόρτα, αλλά πετούν τα αποτσίγαρα εν κινήσει και αρκετές φορές οι γόπες των τσιγάρων καταλήγουν στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου που ακολουθεί, ενώ άλλες φορές ο άτυχος οδηγός του αυτοκινήτου "δέχεται επίθεση" από πλαστικά σακουλάκια (πατατάκια, κρουασάν) αλλά και από μπουκάλια νερού. Σε ποιον δεν έχει συμβεί αυτό και πόσοι από 'μάς δεν το'χουν κάνει..

Ο οδηγός που πετά τα αποτσίγαρα στο δρόμο, δε σκέφτεται ότι αυτά θέλουν περίπου 25 χρόνια για να αποσυντεθούν. Κι αν το σκέφτεται, μάλλον δεν νοιάζεται. Σε πολλά από αυτά τα περιστατικά, ένα μικρό παιδί βρίσκεται στη θέση του συνοδηγού ή στο πίσω κάθισμα και βεβαίως παίρνει το καλό παράδειγμα..

"That black thing" What is it?...

Πέρσι το καλοκαίρι του 2010 με επισκέφθηκε μια φίλη από το Λονδίνο. Καθώς περπατούσαμε στο κέντρο της Αθήνας, παρατήρησα ότι ενώ της έδειχνα κάποια όμορφα νεοκλασικά, εκείνη επέμενε να κοιτάζει κάτω. Κάποια στιγμή μου είπε..."μα αυτά τα μαύρα εδώ, τι ακριβώς είναι;". Μόλις της απάντησα πως είναι τσίχλες, έπαθε σοκ! Δεν μπορούσε να πιστέψει πως δεν υπήρχε μάρμαρο και κομμάτι πεζοδρομίου που να μην έχει μαύρα στίγματα.

Ο Δήμος Αθηναίων έχει προμηθευτεί ένα μηχάνημα που ξεκολλάει 12 τσίχλες το λεπτό, αφού παγώνει την τσίχλα και στη συνέχεια με ένα ειδικό υγρό τη διαλύει και τη ρευστοποιεί. Η προσπάθεια ξεκίνησε πειραματικά από τη Βουκουρεστίου και τώρα επικεντρώνεται στο πρώτο διαμέρισμα της Αθήνας που συγκεντρώνει τον περισσότερο κόσμο. Όσο όμως και καλό να είναι το μηχάνημα, τι να σου κάνει όταν Αθηναίοι και τουρίστες επιλέγουν να πετάξουν κάτω την τσίχλα τους και όχι στον κάδο που προσπέρασαν πριν από λίγο.. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τα αποτσίγαρα που ο καθένας πετάει όπου θέλει, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Σε πολλές χώρες του εξωτερικού, τέτοιες συμπεριφορές τιμωρούνται αυστηρά από το νόμο. Αν όμως σκεφτεί κανείς την εφαρμογή και την αποτυχία της απαγόρευσης του καπνίσματος σε καφέ και εστιατόρια, μπορεί να υποθέσει και την τύχη οποιασδήποτε ανάλογης πρωτοβουλίας.

"Είμαι μάγκας και σκοτώνω!"

"Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν ταβέρνες και να βγάζουν στο μενού τους λαγό σε περίοδο που απαγορεύεται το κυνήγι. Έχουν τιμολόγιο για την αγορά του; Θέλω να μάθω πώς βρέθηκε στην κουζίνα τους..".

Το ερώτημα αυτό έθεσε ο Παρασκευάς Βογιατζάκης, πρόεδρος της 1ης Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Κρήτης και Δωδεκανήσου, μιλώντας στην Natura nrg τον περασμένο Μάρτιο, σε ένα ρεπορτάζ που κάναμε για τη λαθροθηρία. Δυστυχώς, η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη, ενώ στην περιφέρεια η δράση των λαθροθηρών είναι όχι μόνο γνωστή, αλλά επικροτείται από μέρος της τοπικής κοινωνίας.

Δυστυχώς ακόμη και εκείνοι που διαφωνούν, δεν μιλούν και δεν καταγγέλλουν τα περιστατικά που γνωρίζουν στην αστυνομία, αφού φοβούνται μη στιγματιστούν ως "ρουφιάνοι". Βέβαια, ποιος μπορεί να τους διαβεβαιώσει ότι το όργανο της τάξης θα ερευνήσει την υπόθεση, αφού οι φιλικές σχέσεις στις μικρές κοινωνίες συχνά κρατούν στο σκοτάδι τέτοια παραπτώματα. Στα καφενεία και στις ταβέρνες των χωριών η ερώτηση "τι έπιασες σήμερα;" διατυπώνεται ανοιχτά, δυνατά και ανεξαρτήτως εποχής.

Το χειρότερο είναι πως αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν πόσο μεγάλη ζημιά κάνουν, αφού πιστεύουν ότι "ένα λαγό και δυο πουλιά πιάσαμε, δεν κάναμε και έγκλημα!". Στην πραγματικότητα όμως με τη στάση τους δηλώνουν, "είμαι μάγκας και σκοτώνω" και δεν υπολογίζω νόμους και απαγορεύσεις.

Η κυρία Μαρία...

Όσους υπάλληλους και όσα μηχανήματα να αποκτήσουν οι υπηρεσίες καθαριότητας, Αθήνα και Θεσσαλονίκη δεν καθαρίζουν. Σε αυτό βέβαια συμβάλλουμε καθοριστικά εμείς που πετάμε πάσης φύσεως σκουπίδια σε πλατείες, δρόμους και γειτονιές.

Δυστυχώς οι απεργίες των ανθρώπων της καθαριότητας δεν λείπουν, ακόμη και σε περιόδους όπως το καλοκαίρι, όπου οι υψηλές θερμοκρασίες "λιώνουν" τα σκουπίδια. Σε αυτήν όμως τη δύσκολη κατάσταση ποια είναι η δική μας συμπεριφορά; Η κυρία Μαρία του 2ου ορόφου αντιλαμβάνεται πως η λογική "τα σκουπίδια μου μακριά από 'μένα κι όπου να' ναι" δεν οδηγεί πουθενά, ενώ η κυρία Μαρία που μένει στον 3ο κατεβάζει άλλες τρεις σακούλες αρνούμενη να "φιλοξενήσει" τα δικά της απορρίμματα στο μπαλκόνι για λίγες ημέρες. Κάπως έτσι τα σκουπίδια ξεχειλίζουν από τους κάδους, ο λόφος γίνεται βουνό και η ατμόσφαιρα στην πόλη ανυπόφορη.

Αχτίδα αισιοδοξίας αποτελεί το πρόγραμμα ανακύκλωσης με τους μπλε κάδους που έχει αποδώσει καρπούς. Θα πήγαινε ακόμη καλύτερα, αν αρκετοί συμπολίτες μας δεν τους χρησιμοποιούσαν όπως τους κλασικούς κάδους...

Tasaki Beach!

Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η συνήθεια του Έλληνα να σβήνει το τσιγάρο στην άμμο και να το αφήνει εκεί, μαζί με καφέδες, μπουκάλια, συσκευασίες φαγητού και εφημερίδες. H χρήση πλαστικής σακούλας σαν κάδου απορριμμάτων μοιάζει για πολλούς μια παράλογη και κοπιαστική κίνηση. Κάπως έτσι οι παραλίες μας μετατρέπονται σε σκουπιδότοπους, ενώ πολλά απορρίμματα παρασύρονται από το κύμα και καταλήγουν μέσα στη θάλασσα. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που τα πετούν απευθείας στη θάλασσα, δείχνοντας έτσι το ενδιαφέρον τους για όσους κολυμπούν δίπλα τους..

"Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά"...

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον γλάρο της παλιάς, γνωστής διαφήμισης που μας ζητούσε να σεβόμαστε το περιβάλλον "ώστε να μπορούμε να χαιρόμαστε, όλοι μαζί, την καθαρή θάλασσα και αυτό το καλοκαίρι". Όμως πολλοί από τους ταξιδιώτες του καλοκαιριού αντιλαμβάνονται τη θάλασσα ως χωματερή. Πετούν από το πλοίο αποτσίγαρα καθώς και ό,τι άλλο έχουν πάνω τους, ξεχνώντας πως στον 21ο αιώνα τα πλοία διαθέτουν κάδους απορριμμάτων.

"Μα είναι τόσο κακό να πετάξει κανείς ένα αποτσίγαρο ή μια μικρή σακούλα μέσα στο πέλαγος;" μπορεί να αναρωτηθεί κανείς.. Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε τι πιστεύει για αυτό μια νεκρή φώκια που στο στομάχι της βρέθηκαν λευκές πλαστικές σακούλες. Απλώς η φώκια πέρασε τη σακούλα για μέδουσα, δηλαδή για τροφή και τελικά πνίγηκε προσπαθώντας να την καταπιεί. Εκτός αυτού, πρώτα θα φτιάξουμε εμείς πόλεις στο βυθό και μετά θα λιώσει η σακούλα. Οπότε το μήνυμα του συμπαθούς γλάρου, μάλλον δεν μας συγκίνησε ιδιαίτερα..

Δάσος; Ε και...

Γιατί πρέπει να φας το τυροπιτάκι και να αφήσεις το αλουμινόχαρτο στο δάσος; Γιατί δεν μπορείς να σκεφτείς ότι αυτό μπορεί να "ψηθεί" από τον ήλιο και να κάνει στάχτη το δάσος που φιλοξένησε εσένα και την παρέα σου; Δυστυχώς, οι Έλληνες κάνουμε ότι μπορούμε ώστε σε λίγα χρόνια τα παιδιά μας να χρειάζονται φωτογραφίες για να καταλάβουν "τι ήταν το δάσος". Βεβαίως, χιλιάδες στρέμματα έχουν χαθεί, γιατί εμπρηστές εκτελούσαν εντολές οικοπεδοφάγων, αλλά εξίσου πολλές δασικές πυρκαγιές οφείλονται στην επικίνδυνη αδιαφορία μας.

"Έλα μωρέ, ρίξ'τα εκεί!"

Εδώ και χρόνια η Ελλάδα έχει κατακτήσει μια θλιβερή, πανευρωπαϊκή πρωτιά. Η χώρα μας είχε χιλιάδες παράνομες χωματερές σε όλη τη χώρα. Οι παράνομες χωματερές δεν ενοχλούσαν ιδιαίτερα την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά και την κεντρική εξουσία. Τα τελευταία δέκα χρόνια, η Ε.Ε. παρενέβη αποφασιστικά, ζήτησε συγκεκριμένο σχέδιο δράσης και επέβαλε μεγάλα χρηματικά πρόστιμα. Γεγονός είναι πως σημαντικός αριθμός παράνομων χωματερών δεν υπάρχει πια. Δεν έχουν όμως εξαλειφθεί οι αιτίες που οδήγησαν στη δημιουργία τόσων σκουπιδότοπων δίπλα σε ποτάμια και μέσα σε δάση. Άλλαξαν μυαλά άνθρωποι που για χρόνια πετούσαν ανενόχλητοι ό,τι ήθελαν, όπου ήθελαν; Η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Το θέμα δεν αφορά μόνο μεγάλες βιομηχανίες και επιχειρήσεις, αλλά και ανθρώπους σαν εμάς που πετάμε μπάζα και παλιά έπιπλα στην παράνομη χωματερή του χωριού ή της πόλης που όλοι γνωρίζουν πως "λειτουργεί" ακόμη...

Υπάρχουν πολλά ακόμη παραδείγματα καταστρεπτικών ανθρώπινων παρεμβάσεων στη φύση. Η ανεξέλεγκτη βοσκή, τα αυθαίρετα εντός του δάσους, ο βασανισμός ζώων, οι φόλες είναι τέτοια παραδείγματα. Στις περιπτώσεις αυτές όμως δεν μιλάμε για απαράδεκτη αμέλεια και αδιαφορία, αλλά για εγκληματική συμπεριφορά.

Σ' αυτό το άρθρο προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε τις βασικότερες συνήθειες του "Ελληνάρα", δηλαδή του κακού μας εαυτού, σε σχέση με το περιβάλλον. Σταθήκαμε σε συμπεριφορές και αντιλήψεις που αν αλλάξουν, θα βελτιώσουν σημαντικά τη ζωή μας, αλλά και τις ζωές των παιδιών μας. Γιατί η άγνοια συγχωρείται, τουλάχιστον στην αρχή. Η αδιαφορία όμως όχι! Δεν μπορούμε να σώσουμε το περιβάλλον, αλλά μπορούμε να το φροντίσουμε. Και στην Ελλάδα δεν το κάνουμε!

# data[].attributes.attachment_link.title
O "Ελληνάρας" & το περιβάλλον | Natura

# data[].attributes.attachment_link.description
Αυτή ήταν η απάντηση του νεαρού άντρα στην ηλικιωμένη κυρία που ευγενικά του είπε πως δεν πρέπει να πετάει κάτω τα αποτσίγαρά του. Εκείνη δεν επέμεινε, εγώ δεν μπήκα στην κουβέντα. Αποφασίσαμε λοιπόν να σκιαγραφήσουμε το προφίλ του "Ελληνάρα" που σίγουρα έχουμε συναντήσει σε μια από τις παρακάτω εκδοχές του, ίσως να είμαστε και εμείς..

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ανά θεματική ενότητα, μια βάση μαθημάτων.
Ελπίζουμε να σας βοηθήσουν!! Εάν συνάδελφοι θέλουν να προσφέρουν υλικό για να το ανεβάσουμε, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Η ενότητα δομείται σε επτά υπο-ενότητες. Η Ομάδα ως Ψυχο-εκπαιδευτική και Παιδαγωγική μονάδα: Χώρος και τρόπος ανάπτυξης των Νέων Δεξιοτήτων 21+. Η ανάπτυξη των Δεξιοτήτων Μάθησης και Τεχνολογίας μέσα από προγράμματα του Θεματικού Άξονα "Ζω καλύτερα - ΕΥ ΖΗΝ" . Θεατρική Αγωγή και Δεξιότητες Μάθησης. Ορατή Σκέψη - Καλλιέργεια Δεξιοτήτων του Νου μέσα από Ρουτίνες Σκέψης και Αναστοχασμό Δεξιότητες Ζωής στον θεματικό άξονα: Ζω καλύτερα - Ευ Ζην. Παιδαγωγική & Διδακτική μεθοδολογία προαγωγής των Δεξιοτήτων Ζωής: Το παράδειγμα της Περιεκτικής Σεξουαλικής Αγωγής Στη θεματική ενότητα "Φροντίζω το Περιβάλλον" παρουσιάζονται βασικές μεθοδολογικές αρχές καλλιέργειας δεξιοτήτων με την υλοποίηση προγραμμάτων αντιμετώπισης βασικών περιβαλλοντικών ζητημάτων. Παρουσιάζονται μεθοδολογικές προτάσεις και διδακτικές στρατηγικές μελέτης για την ανάπτυξη των δεξιοτήτων. Σκοπός της ενότητας είναι οι επιμορφούμενοι να μελετήσουν προτάσεις ανάπτυξης μεθοδολογίας καλλιέργειας δεξιοτήτων μέσα από την προσέγγιση περιβαλλοντικών ζητημάτων. Μάθηση βάσει Έργου, Δεξιότητες Μάθησης (4Cs), ικανότητας δράσης, Αειφορία, σχεδιαστική σκέψη, Γεωπολιτισμική κληρονομιά, Κλιματική αλλαγή, ανακύκλωση Η διερευνητική μάθηση ως μεθολογία ανάπτυξης των δεξιοτήτων υπολογιστικής σκέψης, προσομοίωσης και μοντελισμού στο Δημοτικό Σχολείο Η μέθοδος επίλυσης προβλήματος ως μεθοδολογία ανάπτυξης των δεξιοτήτων μάθησης (4Cs) στο Δημοτικό - Το μοντέλο της ικανότητας δράσης ως μεθοδολογία ανάπτυξης των δεξιοτήτων μάθησης του 21ου αιώνα (4Cs) και πολιτειότητας στο Δημοτικό Ανάπτυξη δεξιοτήτων ζωής και νου στην Εκπαίδευση για το Περιβάλλον και την Αειφορία Αειφορία - Αειφόρος Ανάπτυξη - Εκπαίδευση για την Αειφορία - Αειφόρο Σχολείο Από τη βροχή στην πλημμύρα - Γεωπολιτισμική κληρονομιά

# data[].attributes.attachment_link.title
Εργαστήρια δεξιοτήτων Α2

# data[].attributes.attachment_link.description
Εδώ μπορείτε να βρείτε τα κείμενα, έντυπα, πρακτικά, σχέδια δράσης, υλικό συναδέλφων κ.α ⇓ Προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ανά θεματική ενότητα, μια βάση μαθημάτων. Ελπίζουμε να σας βοηθήσουν!! Εάν συνάδελφοι θέλουν να προσφέρουν υλικό για να το ανεβάσουμε, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας. Θεματική ενότητα: Ζω καλύτερα - Ευ Ζην Η ενότητα δομείται...

# data[].attributes.attachment_link.title
Φροντίζω το περιβάλλον....... για να υπάρχουμε.

# data[].attributes.attachment_link.title
NATURAL DISASTERS for kids - EARTHQUAKE 🌋 VOLCÁN 🌊 TSUNAMI 🌀 HURRICANE 🌪️ TORNADO 🔥 WILDFIRE

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

9. ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ

9.3 Φυσικές καταστροφές

Υπάρχουν πολλά φυσικά φαινόμενα που οφείλονται στις δυνάμεις της γης (ενδογενείς η εξωγενείς) αλλά και σε ανθρωπογενή αίτια. Τα φαινόμενα αυτά αποτελούν φυσικές-γεωλογικές διεργασίες, που παρατηρούνται στη γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια και προκαλούν φόβο, τρόμο και δέος. Τέτοια φαινόμενα είναι οι πλημμύρες, οι εκρήξεις ηφαιστείων, οι κατολισθήσεις, οι θύελλες, οι σεισμοί και οι πυρκαγιές. Άμεση η έμμεση συνέπεια αυτών των φαινομένων είναι ο τραυματισμός η ο θάνατος ανθρώπων αλλά και οι απώλειες υλικών αγαθών. Κατά μέσο όρο 139 εκατομμύρια άνθρωποι επηρεάζονται κάθε χρόνο από φυσικά καταστροφικά γεγονότα.

α. Σεισμός

Από την αρχαιότητα έως σήμερα κανένα άλλο φυσικό φαινόμενο δεν προκάλεσε τόσο φόβο και ανασφάλεια όσο ο σεισμός. Και αυτό γιατί ο σεισμός τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση, ενώ συνήθως δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για προφύλαξη και δράση. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι περισσότεροι από 3000 σεισμοί ετησίως γίνονται αντιληπτοί και μάλιστα με μέγεθος μεγαλύτερο από 5 ρίχτερ.

Τα στοιχειώδη μέτρα προστασίας που πρέπει να λαμβάνονται αφορούν τον καθένα ατομικά, την οικογένεια, τη γειτονιά, τον εργασιακό χώρο γενικότερα και την πολιτεία (ο Οργανισμός Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας έχει αυτό το ρόλο).

Πριν το σεισμό η κάθε οικογένεια θα πρέπει να έχει φροντίσει:

Να έχει ελέγξει το κτίριο η το σπίτι στο οποίο μένει και να αποφεύγει τις προσθήκες η παρεμβάσεις σ' αυτό, οι οποίες μπορούν να μεταβάλουν τη στατική επάρκειά του.

Να έχουν στερεωθεί έπιπλα, συσκευές, να αποφεύγεται η τοποθέτηση μεγάλων αντικειμένων σε χαμηλά ράφια, η πάνω από τα κρεβάτια και να είναι καλά στερεωμένοι οι καθρέπτες η τα μεγάλα κάδρα.

Να γνωρίζουν όλα τα μέλη της πως μπορούν να διακόψουν τις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού, όταν παρουσιαστεί ανάγκη.

Να έχει πραγματοποιηθεί τουλάχιστον μία εξάσκηση με όλα τα μέλη της οικογένειας για τι θα πρέπει να κάνουν σε περίπτωση σεισμού.

Να υπάρχει οικογενειακό σχέδιο για σεισμό σε περίπτωση που τα μέλη της οικογένειας είναι διασκορπισμένα, δηλαδή τα παιδιά στο σχολείο και οι γονείς στις εργασίες τους. Σ' αυτό το σχέδιο θα πρέπει να έχει γίνει πρόβλεψη για την επικοινωνία και τη συνάντηση των μελών της οικογένειας. Οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν το σχολικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης, ώστε να μπορούν να βρουν τα παιδιά τους.

Να έχει γίνει ενημέρωση από σχετικά έντυπα η εκδηλώσεις για την αντισεισμική προστασία. Όλα τα μέλη της οικογένειας θα πρέπει να λαμβάνουν μέρος σε ασκήσεις ετοιμότητας, όπου αυτές γίνονται (στο σχολείο η στο χώρο εργασίας).

Να υπάρχει μέριμνα για τα κατοικίδια ζώα, εάν υπάρχουν.

Να υπάρχουν κάποια εφόδια που είναι απαραίτητα για την επιβίωση τα οποία θα βρίσκονται σε ασφαλές και εύκολο σε πρόσβαση μέρος και το κάθε μέλος της οικογένειας θα πρέπει να ξέρει που είναι και πώς τα χρησιμοποιήσει. Τα πιο απαραίτητα εφόδια είναι:

κουτί πρώτων βοηθειών

φακός με μπαταρίες

σφυρίχτρα

φορητό ραδιόφωνο με μπαταρίες.

Την ώρα του σεισμού:

Διατηρούμε την ψυχραιμία μας και φροντίζουμε να κάνουν και οι άλλοι το ίδιο.

Μετά το σεισμό αυτά που πρέπει να κάνουμε είναι:

Να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας.

Να διακόψουμε τις παροχές ηλεκτρικού ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού.

Να απομακρυνθούμε από τους εσωτερικούς χώρους χωρίς πανικό παίρνοντας τις προμήθειες έκτακτης ανάγκης.

Να μη χρησιμοποιήσουμε ανελκυστήρα.

Να αποφεύγουμε να συνωστιζόμαστε στις σκάλες και στις εξόδους.

Να μη βγαίνουμε στα μπαλκόνια.

Να απομακρυνθούμε αμέσως από τις ακτές γιατί υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας παλιρροϊκών κυμάτων (τσουνάμι).

β. Πυρκαγιές

Σε περιπτώσεις πυρκαγιάς στο σπίτι μας η γενικά στο κτίριο που βρισκόμαστε πρέπει να ακολουθούμε τις εξής οδηγίες:

1. Ειδοποιούμε αμέσως την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

2. Σημαίνουμε συναγερμό πυρκαγιάς, αν διαθέτει το κτίριο.

3. Ακινητοποιούμε το ασανσέρ αφού βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχει κανείς μέσα.

4. Βγαίνουμε από τα δωμάτια, αφού κλείσουμε τις πόρτες και τα παράθυρα ώστε να μην μπο¬ρεί να δημιουργηθεί ρεύμα που θα δυναμώσει τη φωτιά.

1. Μεταφερόμαστε στο ισόγειο από τη σκάλα, αν φυσικά δεν έχει αποκλειστεί από τη φωτιά.

2. Καταπολεμάμε την πυρκαγιά με ό,τι μέσα διαθέτουμε, πυροσβεστήρες κ.λπ., ώστε να την καθυστερήσουμε μέχρι να έρθει η πυροσβεστική υπηρεσία.

3. Βοηθάμε τραυματίες η άλλα ανήμπορα άτομα να βγουν από τους επικίνδυνους χώρους και τους οδηγούμε σε ασφαλή μέρη.

4. Δεν μπαίνουμε σε φλεγόμενους χώρους παρά μόνο για να διασώσουμε άνθρωπο και αφού βεβαιωθούμε ότι δεν κινδυνεύουμε.

γ. Πλημμύρες

Σε περίπτωση πλημμύρας πρέπει να γνωρίζουμε τα εξής:

Δεν παραμένουμε σε υπόγειο χώρο που έχει πιθανότητα να πλημμυρίσει, και κυρίως αν ήδη έχει αρχίσει η εισροή του νερού, γιατί υπάρχει κίνδυνος να μην μπορέσουμε να βγούμε αργότερα λογά της ορμής του νερού η πιθανού τραυματισμού.

Διακόπτουμε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε κάθε χώρο στον οποίο είναι πιθανό να μπουν νερά.

Αν ο χώρος έχει ήδη πλημμυρίσει και η ροη του νερού έχει δύναμη, δεν προσπαθούμε να απομακρυνθούμε από αυτό το χώρο, γιατί το νερό μπορεί να μας παρασύρει. Βρίσκουμε ένα ψηλό σημείο και παραμένουμε εκεί.

Η πυροσβεστική υπηρεσία και ο στρατός διαθέτουν εκπαιδευμένο προσωπικό και σωστικά μέσα (π.χ. ελικόπτερο) που είναι τα πλέον κατάλληλα για γρήγορη και ασφαλή επέμβαση σ' αυτές τις περιπτώσεις. Γι' αυτό καλύτερα να μην επεμβαίνουμε εμείς, εκτός αν υπάρχουν πολύ σοβαροί λόγοι.

# data[].attributes.attachment_link.title
9.3 Φυσικές καταστροφές

# data[].attributes.attachment_link.description
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ 9. ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ 9.3 Φυσικές καταστροφές Υπάρχουν πολλά φυσικά φαινόμενα που οφείλονται στις δυνάμεις της γης (ενδογενείς η εξωγενείς) αλλά και σε ανθρωπογενή αίτια. Τα φαινόμενα αυτά αποτελούν φυσικές-γεωλογικές διεργασίες, που παρατηρούνται στη γη εδώ και εκατομμύρια χρόνια και προκαλούν φόβο, τρόμο και δέος.

# data[].attributes.attachment_link.title
ΦΥΣΙΚΕΣ  ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ

# data[].attributes.attachment_link.title
Εφηβεία: Τι συμβαίνει σε κορίτσια και αγόρια;

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Υπουργείο Υγείας

# data[].attributes.attachment_link.title
Σεξουαλική αγωγή για κορίτσια

# data[].attributes.attachment_link.title
Ενημερωτική εκστρατεία "SAY NO" της EUROPOL