# data[].attributes.body
คำว่า "ยุคพราหมณ์" โดยทั่วไปหมายถึงช่วงเวลาในประวัติศาสตร์อินเดียที่ศาสนาพราหมณ์ (หรือฮินดูในยุคต้น) มีบทบาทสำคัญมากในสังคม การเมือง และวัฒนธรรม โดยยุคนี้เกิดขึ้นหลังจากยุคพระเวท และก่อนการเกิดขึ้นของศาสนาพุทธและศาสนาเชน

สรุปข้อมูลยุคพราหมณ์:

🕰️ ช่วงเวลา

ประมาณ 1,000 – 500 ปีก่อนคริสตกาล

บางครั้งเรียกว่า ยุคพราหมณะ หรือ ยุคอุปนิษัท ซึ่งเป็นช่วงต่อจาก ยุคพระเวท

📖 ลักษณะเด่นของยุคพราหมณ์

พราหมณ์ หรือชนชั้นนักบวช มีอำนาจสูงสุดในการตีความคัมภีร์และประกอบพิธีกรรม

เน้นพิธีกรรมทางศาสนา (ยัญพิธี) ที่ซับซ้อน

เกิดคัมภีร์สำคัญ เช่น พราหมณะ, อุปนิษัท และ คัมภีร์สูตรต่างๆ

เริ่มมีการแบ่งวรรณะในสังคมชัดเจน: พราหมณ์, กษัตริย์, แพศย์, ศูทร

🙏 ศาสนาและความเชื่อ

ศาสนาพราหมณ์เริ่มพัฒนาแนวคิดเกี่ยวกับ พรหมัน (Brahman) และ อาตมัน (Atman)

เป็นรากฐานสำคัญของศาสนาฮินดูในปัจจุบัน

📚 เอกสารสำคัญ

คัมภีร์ พราหมณะ (Brahmana): อธิบายพิธีกรรมและความหมาย

อุปนิษัท (Upanishad): กล่าวถึงปรัชญา จิตวิญญาณ และจักรวาล

เเหล่งที่มา

ศาสนาพราหมณ์ - วิกิพีเดีย (ภาษาไทย)

บทความนี้ให้ภาพรวมเกี่ยวกับศาสนาพราหมณ์หรือศาสนาพระเวท ซึ่งเป็นศาสนาของชาวอินเดียโบราณที่ยึดคัมภีร์พระเวทเป็นหลักความเชื่อและแนวปฏิบัติ

🔗 https://th.wikipedia.org/wiki/ศาสนาพราหมณ์

ประวัติศาสตร์อินเดีย - วิกิพีเดีย (ภาษาไทย)

บทความนี้ครอบคลุมประวัติศาสตร์อินเดียตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์จนถึงยุคสมัยใหม่ รวมถึงยุคพระเวทและยุคพราหมณ์

🔗 https://th.wikipedia.org/wiki/ประวัติศาสตร์อินเดีย

Brahmanism - Britannica (ภาษาอังกฤษ)

สารานุกรม Britannica ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับศาสนาพราหมณ์ รวมถึงความเชื่อ พิธีกรรม และบทบาทของชนชั้นพราหมณ์ในสังคมอินเดียโบราณ

🔗 https://www.britannica.com/topic/Brahmanism

Brahmanism - World History Encyclopedia (ภาษาอังกฤษ)

บทความนี้อธิบายถึงการพัฒนาของศาสนาพราหมณ์จากศาสนาพระเวท และอิทธิพลต่อศาสนาฮินดูในเวลาต่อมา

🔗 https://www.worldhistory.org/Brahmanism

# data[].attributes.headline
สมัยพราหมณ์ ความเชื่อข

# data[].attributes.body
สมัยพราหมณ์ ความเชื่อของมนุษย์ในสมัยนี้ ก้าวไกลออกไปถึงการหาเทพ ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้สร้างโลก (เนรมิต) และสร้างสรรพสิ่ง (ลิขิต) เทพเจ้าองค์ใหม่นี้ เรียกว่า "พระพรหม" โดยพระองค์ เป็นผู้สร้างทุกสรรพสิ่ง และทุกสรรพสิ่ง ก็เกิดจาก พระองค์ เมื่อตายแล้ว ก็ต้องกลับคืนสู่พระพรหม นอกจากนี้ ยังมีเทพเจ้า ผู้ยิ่งใหญ่ อีก 2 องค์ คือ พระวิษณุ (พระนารายณ์) และ พระศิวะ (พระอิศวร) เทพเจ้าทั้ง 2 องค์ นี้ ได้รับการนับถือเทียบเท่ากับพระพรหม ทำให้เรียกเทพเจ้าทั้ง 3 พระองค์ว่า "ตรีมูรติ" ซึ่งแปลว่า "รูปสาม" ดังกล่วแล้ว คือ

- พระพรหม เทพผู้สร้าง

- พระวิษณุหรือพระนารายณ์ เทพผู้รักษา

- พระศิวะหรือพระอิศวร เทพผู้ทำลาย

http://allknowledges.tripod.com/brahmin.html

# data[].attributes.headline
ยุคพราหมณ์ หมายถึง

# data[].attributes.body
ยุคพราหมณ์ หมายถึงช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่ศาสนาพราหมณ์มีความเจริญรุ่งเรืองและมีอิทธิพลต่อสังคมและวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอินเดียโบราณ ยุคนี้ครอบคลุมช่วงเวลาตั้งแต่ประมาณ 1,000 ปีก่อนพุทธกาล จนถึงสมัยฮินดูโบราณ

ยุคพราหมณ์เป็นยุคสมัยที่ศาสนาพราหมณ์มีอิทธิพลอย่างมากต่อสังคมและวัฒนธรรมของอินเดียโบราณ โดยมีหลักการสำคัญคือการบูชาเทพเจ้าผ่านพิธีกรรมและการสวดมนต์ รวมถึงการแบ่งวรรณะเป็นหลักในการจัดโครงสร้างทางสังคม

การบูชาเทพเจ้า:

ชาวอินเดียในยุคนี้เชื่อในเทพเจ้าต่างๆ มากมาย และมีพิธีกรรมที่หลากหลายเพื่อบูชาเทพเจ้าเหล่านั้น.

การแบ่งวรรณะ:

สังคมในยุคนี้มีการแบ่งวรรณะออกเป็น 4 วรรณะ ได้แก่ พราหมณ์ (ผู้ทำพิธีกรรม), กษัตริย์ (ผู้ปกครอง), แพศย์ (ผู้ค้าขาย), และศูทร (ผู้ที่ทำงาน).

คัมภีร์พระเวท:

คัมภีร์พระเวทเป็นเอกสารสำคัญที่บันทึกไว้ซึ่งความเชื่อและพิธีกรรมต่างๆ ในยุคพราหมณ์.

การพัฒนาสู่ศาสนาฮินดู:

ศาสนาพราหมณ์ได้พัฒนาและเปลี่ยนแปลงไปจนกลายเป็นศาสนาฮินดูในเวลาต่อมา.

อิทธิพลต่อประเทศไทย:

ศาสนาพราหมณ์ได้เข้ามามีอิทธิพลต่อประเทศไทยผ่านทางอาณาจักรขอมและศรีวิชัย ทำให้มีการสร้างปราสาทขอมและมีการผสมผสานระหว่างศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธ

# data[].attributes.headline
ศาสนาพราหมณ์ฮินดูเป็นศ

# data[].attributes.body
ศาสนาพราหมณ์ฮินดูเป็นศาสนาที่เก่าแก่ที่สุดในโลกไม่มีหลักฐานแน่ใช้ว่าเกิดขึ้นเมื่อใดแต่สันนิษฐานว่ามีอายุไม่น้อยกว่า 4,000 ปีกับความเชื่อดั้งเดิมของชาวพื้นเมืองยังคงยืนลงตัวและมีวิวัฒนาการมาโดยลำดับอย่างต่อเนื่อง

ประวัติความเป็นมา

ศาสนาพราหมณ์เดิมเรียกว่า "สนาตนธรรม"แปลว่าทำหรือศาสนาอันเป็นของเก่าหรือนิรันดร

เป็นศาสนาดั้งเดิมของชนเผ่าอารยันซึ่งเดิมตั้งถิ่นฐานอยู่ในเอเชียกลางต่อมามีชนเผ่าอารยันส่วนหนึ่งอพยพเข้าไปสู่อินเดียมากประมาณ 1,45057 ปีก่อนพุทธศักราชเหลือ 2,000 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดยมีพวกทวาวิฑหรือมีลักขะซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองต่อต้านแต่ในที่สุดฝ่ายอารยันเป็นผู้มีชัยจึงมีการผสมผสานความเชื่อดั้งเดิมเข้ากับความเชื่อของพวกตนและได้ตั้งเป็นศาสนาประจำชาติของตนเรียกว่าศาสนาพราหมณ์แปลว่าคำสอนของพราหมณ์ณาจารย์ต่อมาศาสนาพราหมณ์ได้มีการปฏิรูปสมัยเรียกว่าฮินดูธรรมแปลว่า ธรรมที่สอนลัทธิอหิงสา จริงมีชื่อเรียกในภายหลังว่าศาสนาฮินดู

เนื่องจากศาสนาพราหมณ์ฮินดูเป็นศาสนาที่ยิ่งใหญ่และทรัพย์สลับซับซ้อนจึงยากต่อการศึกษาให้ละเอียดทุกแง่ทุกมุมเพราะฉะนั้นในที่นี้จะขอกล่าวถึงประวัติความเป็นมาของศาสนาพราหมณ์ฮินดูหรือสังเกตดังนี้

ความเป็นมา

1 พูดอะไรยังเชื่อในอำนาจและความน่ากลัวของธรรมชาติเช่นเดียวกับพวกทรวิฑ

2.พวกอารยันยังได้นับถือวิญญาณบุรุษบุตรหลานเจ้าเซ่นไหว้บูชาให้ข้าวปลาอาหารแก่วิญญาณโดยให้ความสำคัญเท่ากับเทพเจ้า

3.พวกอารยันในยุคแรกบูชาเทพเจ้าสำคัญ 4 องค์ได้แก่อินทระ สาวิตรี/สุริยา วรุณะ ยม

4.ความเชื่อผสมผสานกันได้ง่ายระหว่างพวกกัลยาณกับพวกทราวิฑเพราะเดิมทีพวกเรายังบูชาพระอาทิตย์แต่พวกทราวิฑเทพเจ้าประจำโลกถ้า 4 อันได้แก่ดินน้ำลมไฟ

5.พวกอารยันได้ทำพิธีบูชายันต์โดยนำเนื้อสัตว์หรือสิ่งอื่นๆที่พวกตนคิดว่าที่พระเจ้าโปรดเสวยไปใส่ในกองไฟ

6.ศาสนาพราหมณ์เชื่อว่าการทำพิธีบูชายัญเป็นการเอาใจเทพและป้องกันมิให้เกิดความวิบัติแก่ชีวิตและทรัพย์สินโดยใช้เครื่องสังเวยเป็นอาหารที่อาจฆ่าศัตรูชัยยานทางเป็นรูปนามประกอบพิธีกรรมตามหลักคำสอนในคัมภีร์พระเวท

:เอามาจากในหนังสือ ศาสนาสากล ม.5-ม.6

# data[].attributes.headline
ศาสนาพราหมณ์ (Brahmani

# data[].attributes.body
ศาสนาพราหมณ์ (Brahmanism) หรือที่รู้จักในชื่อ ศาสนาพระเวท (Vedic Religion) เป็นศาสนาโบราณของอินเดียที่มีต้นกำเนิดจากชาวอารยัน ซึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานในชมพูทวีปเมื่อประมาณ 1,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช ศาสนานี้มีพื้นฐานจากคัมภีร์พระเวท และมีบทบาทสำคัญในการวางรากฐานของศาสนาฮินดูในเวลาต่อมา

ลักษณะสำคัญของศาสนาพราหมณ์:

คัมภีร์พระเวท: ประกอบด้วย ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท และอถรรพเวท ซึ่งเป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่พราหมณ์ใช้ในการประกอบพิธีกรรมและสวดมนต์

ระบบวรรณะ: สังคมถูกแบ่งออกเป็น 4 วรรณะ ได้แก่ พราหมณ์ (นักบวช), กษัตริย์ (นักรบ), แพศย์ (พ่อค้า), และศูทร (กรรมกร) โดยพราหมณ์มีบทบาทสำคัญในการสั่งสอนและประกอบพิธีกรรม

พิธีกรรมบูชายัญ: การบูชาเทพเจ้าผ่านพิธีกรรมที่ซับซ้อน โดยเชื่อว่าการบูชายัญจะนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ผู้ประกอบพิธี

เทพเจ้าสำคัญ: ศาสนาพราหมณ์นับถือเทพเจ้าหลายองค์ เช่น พระอินทร์ (เทพแห่งสงคราม), พระอัคนี (เทพแห่งไฟ), พระวรุณ (เทพแห่งน้ำ) และพระพรหม (เทพผู้สร้าง)

แนวคิดเรื่องกรรมและสังสารวัฏ: เชื่อในเรื่องกรรม การเวียนว่ายตายเกิด และเป้าหมายสูงสุดคือการหลุดพ้นจากวัฏสงสาร

สืบค้นมาจากเเชทGPT

แหล่งข้อมูลเพิ่มเติม:

วิกิพีเดีย: ศาสนาพราหมณ์

https://guru.sanook.com/226/

https://saranukromthai.or.th/oldchild/366

สารานุกรมไทย: ศาสนาพราหมณ์

ชื่อ น.ส.ชลธิชา มณฑนม ม.6/7 เลขที่26

# data[].attributes.attachment_link.title
ศาสนาพราหมณ์ (คืออะไร หมายถึง ความหมาย) - อ่านสารานุกรมไทย

# data[].attributes.attachment_link.description
ศาสนาพราหมณ์, ศาสนาพราหมณ์ หมายถึง, ศาสนาพราหมณ์ คือ, ศาสนาพราหมณ์ ความหมาย, ศาสนาพราหมณ์ คืออะไร

# data[].attributes.headline
ยุคพระเวท (ประมาณ 1750

# data[].attributes.body
ยุคพระเวท (ประมาณ 1750-500 ปีก่อนคริสตศักราช)

ยุคพระเวทหมายถึงช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ประมาณ 1,750-500 ปีก่อนคริสตศักราช ซึ่งเป็นช่วงที่ชาวอินเดีย-อารยันตั้งรกรากอยู่ในอินเดียตอนเหนือ โดยนำประเพณีทางศาสนาเฉพาะต่างๆ เข้ามาด้วย ประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ในช่วงเวลานี้มาจากพระเวท ซึ่งเป็นคัมภีร์ที่เก่าแก่ที่สุดในศาสนาฮินดู ซึ่งประพันธ์โดยชาวอารยันในภาษาสันสกฤต

เชื่อกันว่าอารยธรรมพระเวทมีศูนย์กลางอยู่ที่บริเวณภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย และแผ่ขยายออกไปเมื่อราวปี ค.ศ. 1200 จนถึงที่ราบคงคา ซึ่งเป็นพื้นที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ขนาด 255 ล้านเฮกตาร์ (630 ล้านเอเคอร์) ตั้งชื่อตามแม่น้ำคงคา และครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ทางตอนเหนือและตะวันออกของอินเดีย ทางตะวันออกของปากีสถาน และส่วนใหญ่ของบังกลาเทศ นักวิชาการหลายคนเชื่อว่าอารยธรรมพระเวทเป็นการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอินโด-อารยันและฮารัปปา หรือหุบเขาสินธุ

ยุคพระเวทตอนต้น (ประมาณ 1750-1000 ปีก่อนคริสตศักราช)

ชาวอินเดียอารยันในยุคพระเวทตอนต้น ประมาณ 1,750-1,000 ปีก่อนคริสตศักราช พึ่งพาเศรษฐกิจแบบเร่ร่อนและเลี้ยงสัตว์เป็นหลัก โดยมีการเกษตรกรรมเพียงเล็กน้อย พวกเขาเลี้ยงแกะ แพะ และวัว ซึ่งกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่ง

ชาวอินเดียอารยันยังเก็บรักษาคอลเล็กชันงานศาสนาและวรรณกรรมโดยการท่องจำและถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นในภาษาศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขาคือภาษาสันสกฤต ฤคเวทซึ่งน่าจะแต่งขึ้นในช่วงเวลานี้ มีเรื่องเล่าในตำนานและบทกวีหลายเรื่องเกี่ยวกับต้นกำเนิดของโลก บทสวดสรรเสริญเทพเจ้า และคำอธิษฐานโบราณเพื่อชีวิตและความเจริญรุ่งเรือง

ชาวอารยันในพระเวทจัดกลุ่มเป็นเผ่าต่างๆ และมักขัดแย้งกันเรื่องที่ดินและทรัพยากร ฤคเวทบรรยายถึงความขัดแย้งที่สำคัญที่สุด นั่นคือ การต่อสู้ของกษัตริย์ทั้งสิบพระองค์ ระหว่างเผ่าภารตะและสมาพันธ์ของเผ่าที่แข่งขันกันสิบเผ่าบนฝั่งแม่น้ำราวีในปัจจุบัน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอินเดียและปากีสถานตะวันออก เผ่าภารตะซึ่งนำโดยกษัตริย์ของพวกเขา สุทัส อ้างชัยชนะและรวมเข้ากับเผ่าปุรุที่พ่ายแพ้เพื่อก่อตั้งเผ่ากุรุ ซึ่งเป็นสหภาพเผ่าในพระเวทในอินเดียตอนเหนือ

ยุคพระเวทตอนปลาย (ประมาณ 1,000-500 ปีก่อนคริสตศักราช)

หลังจากศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสตศักราช สังคมพระเวทเปลี่ยนจากกึ่งเร่ร่อนเป็นเกษตรกรรมแบบตั้งถิ่นฐาน ตั้งแต่ประมาณ 1,000-500 ก่อนคริสตศักราช การพัฒนาขวานและคันไถเหล็กทำให้ชาวอินเดียอารยันสามารถตั้งถิ่นฐานในป่าทึบบนที่ราบคงคาทางตะวันตกได้

การขยายตัวของภาคเกษตรกรรมส่งผลให้การค้าและการแข่งขันเพื่อแย่งชิงทรัพยากรเพิ่มมากขึ้น และชนเผ่าเก่าแก่จำนวนมากรวมตัวกันเพื่อจัดตั้งหน่วยการเมืองที่ใหญ่ขึ้น ชาวอินโดอารยันปลูกข้าวสาลี ข้าว และข้าวบาร์เลย์ และนำงานฝีมือใหม่ๆ มาใช้ เช่น งานช่างไม้ งานเครื่องหนัง การฟอกหนัง เครื่องปั้นดินเผา งานประดิษฐ์เครื่องประดับ การย้อมผ้า และการทำไวน์

การแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจเกิดขึ้นโดยการให้ของขวัญ โดยเฉพาะระหว่างกษัตริย์และนักบวช และแลกเปลี่ยนโดยใช้วัวเป็นหน่วยเงิน แม้ว่าทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ ทองแดง ดีบุก และตะกั่วจะถูกกล่าวถึงในเพลงสรรเสริญบางเพลงว่าเป็นสินค้าแลกเปลี่ยน แต่ก็ไม่มีข้อบ่งชี้ว่ามีการใช้เหรียญ

การรุกรานของดาริอัสที่ 1 (ผู้ปกครองเปอร์เซียของจักรวรรดิอะคีเมนิดอันกว้างใหญ่ที่ทอดยาวไปถึงหุบเขาสินธุ) ในช่วงต้นศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตศักราช ถือเป็นจุดเริ่มต้นของอิทธิพลภายนอกในสังคมพระเวท ซึ่งดำเนินต่อไปจนกลายมาเป็นอาณาจักรอินเดีย-กรีก ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ต่างๆ ในเอเชียใต้ และมีศูนย์กลางอยู่ที่อัฟกานิสถานและปากีสถานในปัจจุบันเป็นหลัก

ทำโดยนายปิยะ เลาเทาะ 6/7 เลขที่13

# data[].attributes.body
ยุคพราหมณ์ (หรือศาสนาพราหมณ์) เป็นยุคสมัยหนึ่งในประวัติศาสตร์อินเดียโบราณ ที่เชื่อในคัมภีร์พระเวท และมีกลุ่มคน (วรรณะพราหมณ์) ที่เป็นผู้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนาและมีบทบาทสำคัญในสังคม.

รายละเอียด:

ศาสนาพราหมณ์:

เป็นศาสนาของชาวอารยันในอินเดียโบราณ ซึ่งมีรากฐานมาจากคัมภีร์พระเวท.

วรรณะพราหมณ์:

เป็นกลุ่มคนที่ทำหน้าที่เป็นนักบวช (ปุโรหิต), อาจารย์, และผู้รักษาความศักดิ์สิทธิ์ของศาสนา.

คัมภีร์พระเวท:

เป็นคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาพราหมณ์ ซึ่งประกอบด้วยบทสวด, บทสวดมนต์, และพิธีกรรมต่างๆ.

บทบาทในสังคม:

พราหมณ์มีอิทธิพลอย่างมากต่อสังคม เพราะเป็นผู้ผูกขาดความรู้ในการประกอบพิธีกรรมและติดต่อกับเทพเจ้า.

การพัฒนาต่อมา:

ศาสนาพราหมณ์ได้พัฒนาต่อมาเป็นศาสนาฮินดูในเวลาต่อมา.

ที่มา: google

ชื่อ นาย โอฬาร พระวิเศษ

ชั้น ม.6/7

เลขที่ 15

# data[].attributes.headline
เมื่อสำรวจวรรณคดีเก่าแ

# data[].attributes.body
เมื่อสำรวจวรรณคดีเก่าแก่ของอินเดีย เช่น คัมภีร์ฤคเวท หรือคัมภีร์พระเวทอื่นๆ นักศึกษาจะไม่มีทางได้พบเรื่องราวของเทพเจ้าที่เรียกว่า "พระพรหม" นี้เลย นั่นแสดงว่าในสมัยพระเวทยุคต้น ยังไม่มีการกล่าวถึงพระพรหมแต่อย่างใด

เท่าที่ทราบคำว่า "พรหมา" หรือ "พระพรหม" ปรากฏในวรรณคดีอินเดียเป็นครั้งแรกเมื่อปลายสมัยพระเวท ในคัมภีร์ศตปถพราหมณะ ซึ่งเป็นคัมภีร์เก่าแก่ในยุคพราหมณะ (ประมาณ 2,600 ถึง 2,800 ปีมาแล้ว) ได้กล่าวถึงพระพรหมว่าเป็นพระผู้สร้างไฟและสรรพสิ่งทั้งหลายเป็นเทวะในอุดมคติที่เป็นนามธรรมที่ไม่มีตัวตนและไม่มีเพศ และที่สำคัญคือยกฐานะให้สูงส่งยิ่งกว่าพระอินทร์ ที่พราหมณ์เคยนับถือกันว่าเป็นเทพสูงสุด แต่ภายหลังพระอินทร์กลับเริ่มเสื่อมความนิยมเพราะเมาน้ำโสมบ้าง เจ้าชู้บ้าง รบแพ้อสูรบ้าง พวกพราหมณ์จึงต้องสร้างพระพรหมที่ไม่มีแม้ตัวตนและอยู่เหนือโลกขึ้นมาทดแทนและเพื่อแก้ปัญหาดังกล่าว

เมื่อสร้างพระพรหมขึ้นเป็นเทพสูงสุดแทนพระอินทร์แล้ว พวกพราหมณ์ก็ยังได้สร้างนิยายเรื่องพระเจ้าสร้างโลกไว้ด้วยว่า ก่อนนั้นโลกยังเป็นสภาวะที่ว่างเปล่า เมื่อกาลผ่านไปก็มีสภาวะอย่างหนึ่งมารวมประชุมกันเข้าเป็นก้อนกลมเหมือนไข่ และพระพรหมก็ถืออุบัติขึ้นในไข่ฟองนั้น บันดาลให้ไข่แตกออกเป็น องซีก ซีกบนเป็นสวรรค์ ซีกล่างเป็นโลกมนุษย์ พระพรหมถิตอยู่ในโลกสวรรค์ จากนั้นพระพรหมจึงได้สร้างพระอาทิตย์ พระจันทร์ ดาว ฝน พายุ ไฟ และสรรพสัตว์ต่างๆ จนเต็มโลก แล้วบันดาลให้สัตว์เหล่านั้นเป็นไปตามอำนาจของพระพรหมเรียกว่า พรหมลิขิต

# data[].attributes.headline
ยุคพราหมณ์ (ประมาณ 100

# data[].attributes.body
ยุคพราหมณ์ (ประมาณ 1000–600 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นช่วงเวลาที่ศาสนาในอินเดียเน้น พิธีกรรม และ บทบาทของพราหมณ์ (นักบวช) อย่างมาก โดยมีการเขียน คัมภีร์พราหมณ์ เพื่ออธิบายพิธีต่าง ๆ และส่งเสริมอำนาจของชนชั้นพราหมณ์ สังคมเริ่มมี ระบบวรรณะ ที่ชัดเจน และเชื่อว่าการประกอบพิธีกรรมจะนำความเจริญและบรรลุเป้าหมายชีวิตได้

แหล่งข้อมูล

1.https://www.studysmarter.co.uk/explanations/religious-studies/sacred-texts/brahmanas/?utm_source=chatgpt.com

2.https://global.oup.com/academic/product/indian-philosophy-volume-i-9780195698411?cc=th&lang=en&utm_source=chatgpt.com

3.https://www.britannica.com/topic/Hinduism/The-Brahmanas-and-Aranyakas?utm_source=chatgpt.com