# data[].attributes.headline
Witam Cię drogi uczniu na kolejnej lekcji plastyki. Dziś druga godzina przeznaczona na wykonanie plastycznej interpretacji "Mony Lisy". Żadnych nowych wiadomości. :-)  

# data[].attributes.subject
Witam Cię drogi uczniu na kolejnej lekcji plastyki. Dziś druga godzina przeznaczona na wykonanie plastycznej interpretacji "Mony Lisy". Żadnych nowych wiadomości. :-)  

# data[].attributes.body
źródło:https://wernisazeria.com/sztuka-w-kwarantannie/

# data[].attributes.headline
Pamiętaj, nie rysuj kopii. Masz stworzyć swoją własną pracę z motywem Mony Lisy. Zwróć uwagę na to, co najbardziej charakterystyczne: temat, kompozycja, układ dłoni, oczy (tak namalowane, że niezależnie od naszego położenia, mamy wrażenie, że Mona Lisa na nas patrzy), tajemniczy uśmiech, charakterystyczny strój, kolorystyka obrazu, miękki światłocień.                             Możesz posłużyć się wszystkimi dostępnymi materiałami i środkami wyrazu: plastelina, modelina, fotografia, ołówek, kredki, mazaki, kolaż... Praca może być trójwymiarowa. Może będzie to film?                          

# data[].attributes.subject
Pamiętaj, nie rysuj kopii. Masz stworzyć swoją własną pracę z motywem Mony Lisy. Zwróć uwagę na to, co najbardziej charakterystyczne: temat, kompozycja, układ dłoni, oczy (tak namalowane, że niezależnie od naszego położenia, mamy wrażenie, że Mona Lisa na nas patrzy), tajemniczy uśmiech, charakterystyczny strój, kolorystyka obrazu, miękki światłocień.                             Możesz posłużyć się wszystkimi dostępnymi materiałami i środkami wyrazu: plastelina, modelina, fotografia, ołówek, kredki, mazaki, kolaż... Praca może być trójwymiarowa. Może będzie to film?                          

# data[].attributes.headline
autor: Leonardo da Vinci,    czas powstania:1503-1507, technika: olej na drewnie,    muzeum: Luwr                   Obraz zaliczany do najbardziej rozpoznawalnych. Być może najbardziej znany na świecie

# data[].attributes.subject
autor: Leonardo da Vinci,    czas powstania:1503-1507, technika: olej na drewnie,    muzeum: Luwr                   Obraz zaliczany do najbardziej rozpoznawalnych. Być może najbardziej znany na świecie

# data[].attributes.headline
Portret przedstawia kobietę, która siedzi na krześle. Modelka jest ukazana en trois quarts, czyli dosłownie w trzech czwartych. Patrzy w stronę widza. Zawsze. Artysta tak namalował oczy, że niezależnie od miejsca, z którego patrzymy na obraz mamy wrażenie, że Mona Lisa na nas patrzy. Ma ciemne włosy, przykryte przezroczystym welonem.  Zwróć uwagę na układ dłoni opartych o poręcz krzesła oraz na tajemniczy uśmiech. W tle znajduje się charakterystyczny dla obrazów Leonarda pejzaż. Artysta zastosował perspektywę powietrzną. Dalsze elementy pejzażu są szaroniebieskie, a krawędzie przedmiotów nieostre. Ten zabieg dodaje obrazowi głębi. Leonardo stosował malarską technikę sfumato (fumo – oznacza dym).  Nakładał wielokrotnie cienkie warstwy farby. Uzyskał tym samym efekt rozmycia, mglistości. W obrazie nie znajdziemy ostrych konturów. Modelunek światłocieniowy jest miękki. Kompozycja obrazu jest statyczna, pełna harmonii i równowagi. Postać możemy wpisać w figurę trójkąta. Portretowana kobieta to Lisa del Giocondo, żona kupca. To on zamówił obraz u artysty, ale nigdy go nie odebrał. Dlaczego? Nie wiemy. Długo toczyły się dyskusje na temat tego, kto jest przedstawiony na portrecie. Twierdzono nawet, że to autoportret samego Leonardo. Historia obrazu jest bardzo ciekawa.  Z Włoch trafił do Francji. Został skradziony a następnie odnaleziony.         Jest to dzieło kultury wysokiej ale przez swoją rozpoznawalność i aurę tajemnicy,  trafiło do kultury popularnej. Teraz Mona Lisę możemy  zobaczyć w bardzo różnych miejscach. Na filiżankach, znaczkach, opakowaniach od czekolady itd. Również w twórczości innych artystów. 

# data[].attributes.subject
Portret przedstawia kobietę, która siedzi na krześle. Modelka jest ukazana en trois quarts, czyli dosłownie w trzech czwartych. Patrzy w stronę widza. Zawsze. Artysta tak namalował oczy, że niezależnie od miejsca, z którego patrzymy na obraz mamy wrażenie, że Mona Lisa na nas patrzy. Ma ciemne włosy, przykryte przezroczystym welonem.  Zwróć uwagę na układ dłoni opartych o poręcz krzesła oraz na tajemniczy uśmiech. W tle znajduje się charakterystyczny dla obrazów Leonarda pejzaż. Artysta zastosował perspektywę powietrzną. Dalsze elementy pejzażu są szaroniebieskie, a krawędzie przedmiotów nieostre. Ten zabieg dodaje obrazowi głębi. Leonardo stosował malarską technikę sfumato (fumo – oznacza dym).  Nakładał wielokrotnie cienkie warstwy farby. Uzyskał tym samym efekt rozmycia, mglistości. W obrazie nie znajdziemy ostrych konturów. Modelunek światłocieniowy jest miękki. Kompozycja obrazu jest statyczna, pełna harmonii i równowagi. Postać możemy wpisać w figurę trójkąta. Portretowana kobieta to Lisa del Giocondo, żona kupca. To on zamówił obraz u artysty, ale nigdy go nie odebrał. Dlaczego? Nie wiemy. Długo toczyły się dyskusje na temat tego, kto jest przedstawiony na portrecie. Twierdzono nawet, że to autoportret samego Leonardo. Historia obrazu jest bardzo ciekawa.  Z Włoch trafił do Francji. Został skradziony a następnie odnaleziony.         Jest to dzieło kultury wysokiej ale przez swoją rozpoznawalność i aurę tajemnicy,  trafiło do kultury popularnej. Teraz Mona Lisę możemy  zobaczyć w bardzo różnych miejscach. Na filiżankach, znaczkach, opakowaniach od czekolady itd. Również w twórczości innych artystów. 

# data[].attributes.headline
Czekam na zdjęcia ekologicznej biżuterii - to zadanie obowiązkowe.

# data[].attributes.subject
Czekam na zdjęcia ekologicznej biżuterii - to zadanie obowiązkowe.