# data[].attributes.body
MURADİYE MEDRESESİ
Muradiye Medresesi, Sultan II. Murad tarafından 15. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir. Muradiye Camii ile beraber düzenlenen 1430 tarihli vakfiyesi, bugün vakıflar genel müdürlüğü arşivinde yer almaktadır. Muradiye Külliyesi’ni oluşturan yapılar topluluğunun önemli bir parçası olan medrese, Türk İslam coğrafyasının  önemli eğitim kurumlarından birisi olarak bilinmektedir. Medresede, yüzyıllar boyunca birçok ilim adamı ders vermiş ve yetişmiştir.

Muradiye Medresesi revaklı, açık avlulu ve tek eyvanlı Osmanlı erken dönem medrese plan tipine sahip olup, kare bir avlu etrafında sıralanmış, on dört öğrenci hücresi, iki ara ve bir büyük eyvandan oluşmaktadır. Avlunun ortasında, mermerden sekizgen bir havuz bulunmaktadır.

Farklı zamanlarda çeşitli gerekçelerle tamir ve onarımlara tabi tutulan yapıda Cumhuriyet sonrasında ilk önemli müdahale 1951 yılında gerçekleşmiştir. Bu onarımdan sonra uzun yıllar Verem Savaş Dispanseri ve Kanser Erken Tanı Merkezi olarak sağlık hizmetlerinde kullanılmıştır. 2014 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından Külliye ile birlikte kapsamlı bir restorasyona tabi tutularak 2017 yılında uygulama çalışmaları tamamlanan yap,  2014 yılında UNESCO Dünya Mirası olarak ilan edilen alan içerisinde yer almaktadır.

Müze İçeriği

Muradiye medresesi restorasyondan sonra, yeniden işlevlendirilerek Kuran ve el yazmaları müzesi olarak 18.01.2018 tarihinde hizmete açılmıştır. Büyükşehir belediyesi tarafından Bursa ya kazandırılan müze, konusu itibari ile Türkiye’de bu anlamda önemli  örnekler arasında sayılmaktadır. Muradiye Kuran ve El Yazmaları Müzesinde odalar ve revak tamamen sergi alanı olarak kullanılmaktadır. Üzeri kapatılan avluya  ise etkinlik ve atölye alanı olarak yeniden işlev kazandırılmıştır.  Medreseye giriş, sağ odadan başlanmak üzere sırası ile 10. odaya kadar, Kur’an -ı Kerim’in ilk nazil olduğu zamandan günümüze Kur’anın yazılışındaki aşamalar, hat sanatı yoluyla kronolojik olarak izlenmektedir. Hat sanatıyla beraber diğer islam kitap sanatları arasında yer alan cilt ,tezhip, minyatür ve ebru sanatı ile ilgili örneklerin yanında, bu kitap sanatlarının yapım aşamalarını gösteren kısa video çekimlerine de yer verilmiştir. Medreseye girişin tam karşı cephesinde yeralan ana eyvanda ise 18. Yy dan kalan Hüdavendigar  (1.Murad) sanduka örtüsü ve Bursa’da medfun olan diğer sultan isimlerinin yazılı olduğu levhalar sergilenmektedir.

Adres: Muradiye Mahallesi Prof. Dr. Halil İnalcık Sok. 16050 Osmangazi/Bursa
Telefon : 0 224 716 37 32
Ziyaret Saatleri:  09.00-17.00

# data[].attributes.body
Müze üç kattan oluşmaktadır. Zemin katın ilk galerisi “Uygarlıklar Kenti Bursa” adını taşımaktadır. Kronolojik bir anlatım olan bu galeride Bursa ve çevresinde oluşan ilk uygarlıklardan, Osmanlı Dönemi’ne ve Kurtuluş Savaşı yıllarına uzanan Bursa tarihi ile ilgili bilgiler aktarılmaktadır. İkinci galeri ise  “Çağdaş Bursa” adını taşımaktadır. Bu galeride; Cumhuriyet Dönemi’nde yeniden biçimlenen kentin günümüze kadar geçirdiği evreler anlatılmaktadır.

1. kattaki “Yaşam ve Kültürüyle Bursa” isimli tematik galeride Bursa’ya damgasını vurmuş isimler, kentin unutulmuş ya da unutulmaya yüz tutmuş gelenek ve görenekleri, alışkanlıkları anlatılmaktadır.

Müzenin bodrum katında “El Sanatları Çarşısı, İpek Kenti Bursa ve Üreten Bursa” bölümleri yer almaktadır. El Sanatları Çarşısı’nda kumaşçı, arabacı, nalbant, saraç, semerci, yemenici gibi dükkanların özgün dekor ve canlandırmaları yer almaktadır.

Müzede ayrıca üç geçici sergi salonu bulunmaktadır. Bu salonlardaki sergiler farklı periyodlarla yenilenerek müze ziyaretçilerinin izlenimine sunulmaktadır.

Ayrıca, mini konferans ve film salonu olarak kullanılan 50 kişilik “Etkinlikler Salonu” ve atölyelerinin yapıldığı “Eğitim Atölyesi” bulunmaktadır
Adres: Hocaalizade Mahallesi, Atatürk Cad. No:8, 16010 Osmangazi/Bursa
Telefon: (0224) 716 37 90
Ziyaret  Saatleri: 09:30-17:30

# data[].attributes.body
Bursa Göç Tarihi Müzesi; Bursa’nın kültür ve sanat yaşamını zenginleştirmek, sosyo-kültürel hayatına katkıda bulunmak ve bunlardan daha da önemlisi, Bursa’da tarih öncesinden günümüze kadar var olan yoğun göç hareketlerini anlatmak ve farklı anlatımlarıyla her yaş grubundan her milletten ziyaretçilerin zihninde ‘’Göç’’ algısını tüm yönleri ile canlandırmak amacıyla kurulmuştur. Ayrıca teknolojinin çeşitli olanakları kullanılarak interaktif hale gelen müze ile özellikle göç yolculuklarının çilesine dair Balkan, Kırım ve Kafkasya’dan Bursa’ya yapılan göçlerin canlandırmalarına da yer verilmektedir.

# data[].attributes.body
14 Haziran 1997, Bursa yeni bir kültür merkezine kavuşuyor. Çekirge caddesi üzerinde yer alan ve yıllardır atıl duran eski trafo binası, Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Kültür Sanat ve Turizm Vakfı tarafından yeniden yapılandırılarak Sanat Evi olarak hizmete sunuluyor.

Binanın misyonu konumu nedeniyle hemen belirleniyor, çünkü Bursa’nın kültürel simgesi olan Karagöz anıtı hemen karşısında. Dolayısıyla adı da Karagöz Evi. Yıllarca göz ardı edilen Türk Gölge oyunu artık kahramanının adını taşıyan bir eve, biz Bursalılarda yeni bir mekâna kavuşuyoruz böylelikle. Binada Karagöz gösterilerinin yapılacağı bir gösteri salonu, Karagöz – Hacivat galerisi, kukla galerisi, ihtisas kütüphanesi ve Tasvir yapım atölyesi yer alıyor.

Aynı yıllarda kurulan UNIMA Bursa Şubesi de, Karagöz meşalesini eline alıp birbiri ardı sıra gerçekleştirdiği gösterilerle, ülke çapında ustaların katılımıyla düzenlediği çıraklık ve ustalık kurslarıyla Karagöz Evi’ni adına yaraşır bir düzeye çıkarıyor. Karagöz Evi kısa sürede, geleneksel gölge oyununu yeniden canlandıran bir mekâna dönüşüyor.

Ve 2007, Bursa Karagöz Evi on yılı geride bırakıyor ve onuncu yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından  müzeye dönüştürülen Karagöz Evi,artık Karagöz Müzesi olarak hizmet veriyor.  Karagöz sanatını yarınlara tüm pırıltısı ile ulaştırabilmek için yeni bir misyon üstleniyor.

# data[].attributes.body
Vakıf; bireylerin yardımlaşma güdüsüyle, taşınır-taşınmaz mallarını, kendi iradeleriyle özel mülkiyetlerinden çıkarıp, içinde bulunduğu toplumun ihtiyaçlarını karşılamak için; dini, hayrî, sosyal ve ekonomik bir gayeye ebedi tahsis etme düşüncesinin olgunlaştırdığı bir sistemdir.

Sosyal hayatta yardımlaşma ve dayanışmaya çok önem veren İslâm dininin, güçlü Türk devletleri tarafından kabul edilmesi, vakıf kurumuna en büyük gelişimi yaşatmıştır. Vakıflar, altın çağını Osmanlı ile yaşamıştır. Öyle ki; Osmanlı İmparatorluğu “Vakıf Cenneti” ya da “Vakıf Devleti” olarak tanımlanmıştır.

‘Vakıf sistemi, tarihsel süreç içerisinde topluma, zamana ve mekâna bağlı olarak değişiklik göstermiş; çeşitli toplumlarda farklı şekillerde uygulanmıştır. Vakıf kültürünün başlangıç tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, Babil ve Sümerler’de vakfı andıran bir takım izlere rastlanmıştır. Yine Boğazköy kazılarında ele geçen tabletlerde,  M.Ö. 1290-1280 yıllarında Hitit Kralı Hattuşili tarafından düzenlenmiş bir belge vakfı çağrıştırmaktadır. Eski Yunan’da farklı bir uygulama mevcut olup, vakfa benzer bazı kurumlardan bahsedilmektedir. Roma ve Bizans’ta da vakıf kurumunun bir ölçüde gelişmiş olduğunu görmekteyiz.
İşte bu müzede Osmanlı vakıf sistemi ve tasavvuf konuları işlenmiştir.

# data[].attributes.body
Bursa Merinos Tekstil Sanayi Müzesinde; Açılışının 1938 yılında Mustafa Kemal Atatürk tarafından gerçekleştirildiği, Cumhuriyet ve Bursa tarihinin sembol işletmelerinden biri olan Merinos Yünlü Müessesi restore edilerek müze mimarisine uygun bir biçimde tasarlanmıştır. Sergileme düzeniyle ilgili olarak oluşturulan konseptte, eski Bursa Merinos Fabrikası’nda gerçekleştirilen üretim sürecinin bölümlerinden tanıtılması hedeflenmiştir. Bu amaçla ham yün elyafın gelişinden, ipliğin oluşumu,iplikten dokumanın elde edilmesi, boya ve terbiye işlemlerinin yapılması ve konfeksiyon ürünlerinin elde edilmesine kadar olan üretim sürecinde kullanılan makinalar ve malzeme örnekleri dört ayrı salonda sergilenecek biçimde bir düzenleme yapılmıştır. Ayrıca elyaf,iplik ve kumaşların fiziksel ve kimyasal testlerinde kullanılan cihazlara yönelik bir laboratuvar bölümü oluşturulmuştur.Oluşturulan tasarımda tekstil makinalarının daha rahat algılanabilmesi için bir dolaşım aksı detaylandırılmıştır. Dolaşım aksının ziyaretçiler tarafından mümkün olduğunca net bir şekilde algılanması ve böylelikle ilginin makinalar üzerinde yoğunlaşması hedeflenmiştir. Aynı zamanda müze ziyaretçilerinin tekstil makinaları ve yapılan üretim safhaları hakkında bilgi alabilmeleri için çeşitli bilgilendirme panoları da arka taraftaki duvarlarda ve ziyaretçi yolunun yanlarında konumlandırılmıştır. Ayrıca 2 kattan oluşan yapının 1. Katında kültür ve tarih mirasının tanıtımına yönelik çeşitli sergilerin düzenlenmesi amacıyla bir sergi salonu oluşturulmuştur. 2.Katta cumhuriyetimizin önemli ressamlarından olan Malik Aksel’e ait bir galeri salonu mevcut durumdadır.

# data[].attributes.body
Aktopraklık Höyük Arkeopark ve Açıkhava Müzesi Avrupa’nın en büyük tarih öncesi parkı unvanına sahip. Günümüzden 8 bin 500 yıl önceki döneme ait canlandırılmaların yer aldığı Arkeopark, Akçalar Aktopraklık mevkiinde yer alıyor. Bölgede yapılan kazılarda bulunan buluntuların da sergilendiği Arkeopark, örnek bir tarihi ve turistik mekândır.

Arkeopark, Akçalar Beldesi  Aktopraklık  Mevkii'nde 2004 yılından itibaren tarih ile bugünü buluşturuyor.

GEÇMİŞ İLE BUGÜN ARASINDA KÖPRÜ

Müzenin ilgi odağı alanlarından biri de Eskikızılelma köyünden sökülerek proje alanına yeniden inşa edilen yapıların oluşturduğu geleneksel köydür. Ziyaretçinin geçmiş ile bugün arasında bir bağ kurmasını sağlamak amacıyla inşa edilen geleneksel köyde evlerin yanı sıra; köy kahvesi, ahır, odunluk, su değirmeni, çeşme, ekmek fırını, ambar, demirci atölyesi ve pekmezlik gibi bölümlerle gerçek bir doku elde edilmeye çalışılmıştır. Burada bulunan yapılara farklı işlevler verilerek geleneksel yaşam ve teknolojilerinin de anlatıldığı bir sergileme yapılmıştır.

# data[].attributes.body
Muradiye Türbeler Topluluğu

Osmanlı'nın 6. padişahı olan Sultan II. Murad'ın türbesinin yanı sıra Osmanlı hanedanından şehzadelerin, eşlerinin, çocuklarının, valide sultanların ve saraylıların mezarlarının bulunduğu toplam 13 türbe bulunmaktadır. Karşı Duran Süleyman'a ait olan türbe ise külliyenin avlu duvarının dışında, yolun karşısındadır. En eski türbe 1449 senesinde Fatih Sultan Mehmed'in annesi Hüma Hatun için yaptırdığı türbedir. En geç yaptırılan türbe ise Sultan II. Selim'in 1553'te vefat eden kardeşi Şehzade Mustafa için 1574 tarihinde yaptırdığı türbedir. Türbelerin inşaatları farklı yıllarda yapılmış ve bu alan zamanla türbeler topluluğu haline gelmiştir. Türbelerin mimarisi ile süslemeleri ayrı özellikler taşır. Çini, ahşap ve kalem İşi süsleme sanatlarının en özgün ve sıra dışı örneklerini burada görmek mümkündür

Hazire Alanı  ve Mezar Taşları Açık Hava Müzesi

Muradiye Camii'nin batısında, cami ile medresenin arasında orta büyüklükte bir hazire mevcuttur. Hazirede başta II. Murad devrinde görev yapan önemli şahsiyetler olmak üzere müderris, müezzin, molla, muvakkit ve imamlar ile bu zatlardan bazılarının eşleri ve çocuklan metfundur.

# data[].attributes.body
Hünkar Köşkü, 1844 yılında Padişah Abdülmecid Han’ın Bursa gezisi nedeniyle av köşkü olarak yaptırılmıştır. Köşk, 19 gün gibi kısa bir sürede tamamlanmıştır. Abdülmecid Han’dan sonra Osmanlı sultanlarından Abdülaziz Han ve V. Mehmet Reşat da köşkte konuk olmuştur.

Hünkar Köşkü, 1922 yılında Atatürk ile birlikte kurtuluş savaşı komutanlarını da 12 gün süreyle konuk etmiştir. Atatürk ayrıca, 1925, 1931 ve 1935 yıllarında Bursa’ya yaptığı ziyaretlerde bu köşkte kalmıştır. Atatürk’ün köşkü son ziyareti olan 16 Temmuz 1935 tarihinde, saat 16.00 da köşke gelerek birkaç saat dinlendiği bilinmektedir.

Hünkar Köşkü 1947 yılından beri Büyükşehir Belediyesi mülkiyetine aittir. En son 1995 yılında Milli Saraylar Daire Başkanlığı gözetiminde Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edildi. Mevcut eşyalar Dolmabahçe Sarayı restorasyon atölyelerinde onarım görüp özgün hallerine dönüştürülmüştür. Köşk zaman içinde, “Kasr-ı Hümayun”, “Kasr-ı Milli”, “Cumhuriyet Köşkü” ve “Atatürk Köşkü” adlarıyla anılmıştır.

Hünkar Köşkü 173 yıllık geçmişiyle tarihimize tanıklık etmektedir. 29 Mayıs 2003 tarihinde müze olarak hizmet vermeye başlamıştır. Bursa’daki sivil mimari yapıların nadir örneklerinden birisidir.

Köşk, Fransız ampir üslupta yapılmıştır. Tavan yüzeylerini kaplayan kalemişi süslemeler insanı adeta büyüleyen sanatsal inceliktedir. Kabul salonu, Atatürk’ün odası, çalışma odası, manevi kızları Sabiha ve Ülkü Hanım’ın yatak odası, yemek odası ve diğer güzellikleriyle geçmişin yaşanmışlıklarını hissettirmektedir.

Hünkar Köşkü Müzesi bahçesinde bulunan Büyükşehir Belediyesi sosyal tesisleriyle birlikte konuklarını ağırlıyor.

# data[].attributes.body
I. Murat Kültür Merkezi İznik Çini Müzesi’nde, İznik’in kurulduğu yıldan bugüne kadar ki tarihine tanıklık edecek, İznik Çinisi’ ni daha yakından tanıyacaksınız.
Atatürk Caddesi üzerinde, İstanbul Kapı ile Ayasofya arasında yer alan I. Murat Hamamı’nın, mimari ve süsleme özellikleri yönünden 14. yy. ikinci yarısı ile 16. yy. ilk yarısı arasında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. 14. yüzyıl Osmanlı mimarisinin özgün özelliklerini barındıran yapı, Osmanlı döneminin ilk büyük hamamlarından biridir. 20. yüzyıla işlevini yitirerek kullanılmaz durumda ulaşan yapı 2006-2008 yıllarında yenilenmiş, yenileme çalışmaları sırasında Roma Dönemine ait, milattan sonra 2. yüzyıla tarihlenen sütunlu yolun bir kısmı açığa çıkarılmıştır.

Yapılan kazılar sonucu elde edilen bulgular İznik’te çini ve seramik üretiminin birdenbire ortaya çıkmadığını, tarih boyunca farklı tekniklerde yapıldığını gösterir. Müzede İznik Çinisi’nin tarihine bir yolculuk yapacaksınız. Beylikler Dönemi’nden başlayarak çini sanatının gelişim sürecini detayları ile öğrenecek, renklerin ve desenlerin dönemsel olarak çini ile buluşmasına şahitlik edeceksiniz. Aynı zamanda müzede Beylikler Dönemi’nden günümüze kadar ki dönemi kapsayan çini örnekleriyle bu değişimi yakından gözlemleyebileceksiniz.

Müzede ayrıca İznik ve civarında yaşayan insanlar tarafından kullanılan pek çok etnografik eser de sergilenmekte. Bunların arasında en ilginç eser gruplarından biri de 19. yüzyılda İznik köy muhtarlarının kullandıkları muhtar mühürleridir.

# data[].attributes.body
18.yy Geleneksel Tük Mimarisinin güzel bir örneği olan bu tarihi konak ,Bursa’da  deri tabakhaneleri  olan ve Bursa’ya ilk trikotaj makinelerini getiren  Hasan Eşref Efendinin  ailesi için yaptırmış olduğu bir yapıdır.  Ardından Bursa Büyükşehir Belediyesine geçen bu tarihi konağın restorasyonu aslına uygun olarak yapılmış  olup 2018 yılında Bursa Yaşam Kültürü  Müzesi olarak Bursa’ya ait değerlerin yaşatılması tanıtılması ve gelecek kuşaklara aktarılması adına Bursa’ya kazandırılmıştır.

Bursa’nın geleneksel yaşam kültüründe unutulmakta olan örf ve adetlerin canlandırmalarla anlatıldığı  müzede  aynı zamanda geleneksel hayatta kullanılan objeler ve sahnelerde izlenime sunulmuştur. Tarihi bu konakta çeyiz geleneğinden sünnet adetlerine, misafir ağırlamadan hacı tehniyelerine , hamam kültüründen Gezek kültürüne kadar Bursa’nın  yaşam kültürünü yansıtacak pek çok konu işlenmiştir. Yapının hem sofa hem de odalarında yaşayan müze anlayışıyla geçmişi yansıtan etkinlikler  bu alanlarda yapılmaktadır.

Yaşayan Müze geçmişimizin zengin ve köklü kültürünü ziyaretçilerine göstermenin ötesinde ziyaretçisine bu kültürü uygulama ve yaşatma olanağı vermektedir. Masalcı nine ile masal diyarına yolculuk , unutulmaya yüz tutmuş sokak oyunlarının canlandırılması , drama ile nostaljik bir gezinti ve geleneksel Gezek gecesi eski yaşam kültürünü anlatan ve  bu müzede yaşatılan  en önemli etkinliklerdir.

HASAN EŞREF EFENDİ KONAĞI

Ahşap ve kagirden oluşan bu tarihi yapı , sofa (salon) ve sofaya açılan odalar şeklinde tasarlanan  Geleneksel Türk evi plan tipinde olan , bodrum kat üzerine iki kat olarak 158 m2 taban alanı üzerine inşa edilmiştir. Hasan Eşref Efendi’nin (Ö.1927) Emine Hanım ile evliliğinden Hacer ve Ömer isimli  iki evladı olup eşini de genç yaşta kaybetmiştir .Hasan Eşref Efendi vefat ettiğinde kızı 18 oğlu ise 16 yaşındaydı.Kızı Hacer Hanım bu konakta Burdurlu bir doktor ile evlenmiş ve iki çocuk ( Ece , Eşref ) dünyaya getirmiştir. En son  Hacer Hanımın 1986 yılındaki vefatına kadar bu konakta ikamet ettiği bilinmektedir.

# data[].attributes.body
Muradiye Medresesi, Sultan II. Murad tarafından 15. yüzyılın başlarında inşa edilmiştir. Muradiye Camii ile beraber düzenlenen 1430 tarihli vakfiyesi, bugün vakıflar genel müdürlüğü arşivinde yer almaktadır. Muradiye Külliyesi’ni oluşturan yapılar topluluğunun önemli bir parçası olan medrese, Türk İslam coğrafyasının  önemli eğitim kurumlarından birisi olarak bilinmektedir. Medresede, yüzyıllar boyunca birçok ilim adamı ders vermiş ve yetişmiştir.

Muradiye Medresesi revaklı, açık avlulu ve tek eyvanlı Osmanlı erken dönem medrese plan tipine sahip olup, kare bir avlu etrafında sıralanmış, on dört öğrenci hücresi, iki ara ve bir büyük eyvandan oluşmaktadır. Avlunun ortasında, mermerden sekizgen bir havuz bulunmaktadır.

Farklı zamanlarda çeşitli gerekçelerle tamir ve onarımlara tabi tutulan yapıda Cumhuriyet sonrasında ilk önemli müdahale 1951 yılında gerçekleşmiştir. Bu onarımdan sonra uzun yıllar Verem Savaş Dispanseri ve Kanser Erken Tanı Merkezi olarak sağlık hizmetlerinde kullanılmıştır. 2014 yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından Külliye ile birlikte kapsamlı bir restorasyona tabi tutularak 2017 yılında uygulama çalışmaları tamamlanan yap,  2014 yılında UNESCO Dünya Mirası olarak ilan edilen alan içerisinde yer almaktadır.

Müze İçeriği

Muradiye medresesi restorasyondan sonra, yeniden işlevlendirilerek Kuran ve el yazmaları müzesi olarak 18.01.2018 tarihinde hizmete açılmıştır. Büyükşehir belediyesi tarafından Bursa ya kazandırılan müze, konusu itibari ile Türkiye’de bu anlamda önemli  örnekler arasında sayılmaktadır. Muradiye Kuran ve El Yazmaları Müzesinde odalar ve revak tamamen sergi alanı olarak kullanılmaktadır. Üzeri kapatılan avluya  ise etkinlik ve atölye alanı olarak yeniden işlev kazandırılmıştır.  Medreseye giriş, sağ odadan başlanmak üzere sırası ile 10. odaya kadar, Kur’an -ı Kerim’in ilk nazil olduğu zamandan günümüze Kur’anın yazılışındaki aşamalar, hat sanatı yoluyla kronolojik olarak izlenmektedir. Hat sanatıyla beraber diğer islam kitap sanatları arasında yer alan cilt ,tezhip, minyatür ve ebru sanatı ile ilgili örneklerin yanında, bu kitap sanatlarının yapım aşamalarını gösteren kısa video çekimlerine de yer verilmiştir. Medreseye girişin tam karşı cephesinde yeralan ana eyvanda ise 18. Yy dan kalan Hüdavendigar  (1.Murad) sanduka örtüsü ve Bursa’da medfun olan diğer sultan isimlerinin yazılı olduğu levhalar sergilenmektedir.

Adres: Muradiye Mahallesi Prof. Dr. Halil İnalcık Sok. 16050 Osmangazi/Bursa
Telefon : 0 224 716 37 32
Ziyaret Saatleri:  09.00-17.00

# data[].attributes.body
Müze üç kattan oluşmaktadır. Zemin katın ilk galerisi “Uygarlıklar Kenti Bursa” adını taşımaktadır. Kronolojik bir anlatım olan bu galeride Bursa ve çevresinde oluşan ilk uygarlıklardan, Osmanlı Dönemi’ne ve Kurtuluş Savaşı yıllarına uzanan Bursa tarihi ile ilgili bilgiler aktarılmaktadır. İkinci galeri ise  “Çağdaş Bursa” adını taşımaktadır. Bu galeride; Cumhuriyet Dönemi’nde yeniden biçimlenen kentin günümüze kadar geçirdiği evreler anlatılmaktadır.

1. kattaki “Yaşam ve Kültürüyle Bursa” isimli tematik galeride Bursa’ya damgasını vurmuş isimler, kentin unutulmuş ya da unutulmaya yüz tutmuş gelenek ve görenekleri, alışkanlıkları anlatılmaktadır.

Müzenin bodrum katında “El Sanatları Çarşısı, İpek Kenti Bursa ve Üreten Bursa” bölümleri yer almaktadır. El Sanatları Çarşısı’nda kumaşçı, arabacı, nalbant, saraç, semerci, yemenici gibi dükkanların özgün dekor ve canlandırmaları yer almaktadır.

Müzede ayrıca üç geçici sergi salonu bulunmaktadır. Bu salonlardaki sergiler farklı periyodlarla yenilenerek müze ziyaretçilerinin izlenimine sunulmaktadır.

Ayrıca, mini konferans ve film salonu olarak kullanılan 50 kişilik “Etkinlikler Salonu” ve atölyelerinin yapıldığı “Eğitim Atölyesi” bulunmaktadır
Adres: Hocaalizade Mahallesi, Atatürk Cad. No:8, 16010 Osmangazi/Bursa
Telefon: (0224) 716 37 90
Ziyaret  Saatleri: 09:30-17:30

# data[].attributes.body
Bursa Göç Tarihi Müzesi; Bursa’nın kültür ve sanat yaşamını zenginleştirmek, sosyo-kültürel hayatına katkıda bulunmak ve bunlardan daha da önemlisi, Bursa’da tarih öncesinden günümüze kadar var olan yoğun göç hareketlerini anlatmak ve farklı anlatımlarıyla her yaş grubundan her milletten ziyaretçilerin zihninde ‘’Göç’’ algısını tüm yönleri ile canlandırmak amacıyla kurulmuştur. Ayrıca teknolojinin çeşitli olanakları kullanılarak interaktif hale gelen müze ile özellikle göç yolculuklarının çilesine dair Balkan, Kırım ve Kafkasya’dan Bursa’ya yapılan göçlerin canlandırmalarına da yer verilmektedir.

# data[].attributes.body
14 Haziran 1997, Bursa yeni bir kültür merkezine kavuşuyor. Çekirge caddesi üzerinde yer alan ve yıllardır atıl duran eski trafo binası, Bursa Büyükşehir Belediyesi ve Bursa Kültür Sanat ve Turizm Vakfı tarafından yeniden yapılandırılarak Sanat Evi olarak hizmete sunuluyor.

Binanın misyonu konumu nedeniyle hemen belirleniyor, çünkü Bursa’nın kültürel simgesi olan Karagöz anıtı hemen karşısında. Dolayısıyla adı da Karagöz Evi. Yıllarca göz ardı edilen Türk Gölge oyunu artık kahramanının adını taşıyan bir eve, biz Bursalılarda yeni bir mekâna kavuşuyoruz böylelikle. Binada Karagöz gösterilerinin yapılacağı bir gösteri salonu, Karagöz – Hacivat galerisi, kukla galerisi, ihtisas kütüphanesi ve Tasvir yapım atölyesi yer alıyor.

Aynı yıllarda kurulan UNIMA Bursa Şubesi de, Karagöz meşalesini eline alıp birbiri ardı sıra gerçekleştirdiği gösterilerle, ülke çapında ustaların katılımıyla düzenlediği çıraklık ve ustalık kurslarıyla Karagöz Evi’ni adına yaraşır bir düzeye çıkarıyor. Karagöz Evi kısa sürede, geleneksel gölge oyununu yeniden canlandıran bir mekâna dönüşüyor.

Ve 2007, Bursa Karagöz Evi on yılı geride bırakıyor ve onuncu yılında Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından  müzeye dönüştürülen Karagöz Evi,artık Karagöz Müzesi olarak hizmet veriyor.  Karagöz sanatını yarınlara tüm pırıltısı ile ulaştırabilmek için yeni bir misyon üstleniyor.

# data[].attributes.body
Vakıf; bireylerin yardımlaşma güdüsüyle, taşınır-taşınmaz mallarını, kendi iradeleriyle özel mülkiyetlerinden çıkarıp, içinde bulunduğu toplumun ihtiyaçlarını karşılamak için; dini, hayrî, sosyal ve ekonomik bir gayeye ebedi tahsis etme düşüncesinin olgunlaştırdığı bir sistemdir.

Sosyal hayatta yardımlaşma ve dayanışmaya çok önem veren İslâm dininin, güçlü Türk devletleri tarafından kabul edilmesi, vakıf kurumuna en büyük gelişimi yaşatmıştır. Vakıflar, altın çağını Osmanlı ile yaşamıştır. Öyle ki; Osmanlı İmparatorluğu “Vakıf Cenneti” ya da “Vakıf Devleti” olarak tanımlanmıştır.

‘Vakıf sistemi, tarihsel süreç içerisinde topluma, zamana ve mekâna bağlı olarak değişiklik göstermiş; çeşitli toplumlarda farklı şekillerde uygulanmıştır. Vakıf kültürünün başlangıç tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, Babil ve Sümerler’de vakfı andıran bir takım izlere rastlanmıştır. Yine Boğazköy kazılarında ele geçen tabletlerde,  M.Ö. 1290-1280 yıllarında Hitit Kralı Hattuşili tarafından düzenlenmiş bir belge vakfı çağrıştırmaktadır. Eski Yunan’da farklı bir uygulama mevcut olup, vakfa benzer bazı kurumlardan bahsedilmektedir. Roma ve Bizans’ta da vakıf kurumunun bir ölçüde gelişmiş olduğunu görmekteyiz.
İşte bu müzede Osmanlı vakıf sistemi ve tasavvuf konuları işlenmiştir.

# data[].attributes.body
Bursa Merinos Tekstil Sanayi Müzesinde; Açılışının 1938 yılında Mustafa Kemal Atatürk tarafından gerçekleştirildiği, Cumhuriyet ve Bursa tarihinin sembol işletmelerinden biri olan Merinos Yünlü Müessesi restore edilerek müze mimarisine uygun bir biçimde tasarlanmıştır. Sergileme düzeniyle ilgili olarak oluşturulan konseptte, eski Bursa Merinos Fabrikası’nda gerçekleştirilen üretim sürecinin bölümlerinden tanıtılması hedeflenmiştir. Bu amaçla ham yün elyafın gelişinden, ipliğin oluşumu,iplikten dokumanın elde edilmesi, boya ve terbiye işlemlerinin yapılması ve konfeksiyon ürünlerinin elde edilmesine kadar olan üretim sürecinde kullanılan makinalar ve malzeme örnekleri dört ayrı salonda sergilenecek biçimde bir düzenleme yapılmıştır. Ayrıca elyaf,iplik ve kumaşların fiziksel ve kimyasal testlerinde kullanılan cihazlara yönelik bir laboratuvar bölümü oluşturulmuştur.Oluşturulan tasarımda tekstil makinalarının daha rahat algılanabilmesi için bir dolaşım aksı detaylandırılmıştır. Dolaşım aksının ziyaretçiler tarafından mümkün olduğunca net bir şekilde algılanması ve böylelikle ilginin makinalar üzerinde yoğunlaşması hedeflenmiştir. Aynı zamanda müze ziyaretçilerinin tekstil makinaları ve yapılan üretim safhaları hakkında bilgi alabilmeleri için çeşitli bilgilendirme panoları da arka taraftaki duvarlarda ve ziyaretçi yolunun yanlarında konumlandırılmıştır. Ayrıca 2 kattan oluşan yapının 1. Katında kültür ve tarih mirasının tanıtımına yönelik çeşitli sergilerin düzenlenmesi amacıyla bir sergi salonu oluşturulmuştur. 2.Katta cumhuriyetimizin önemli ressamlarından olan Malik Aksel’e ait bir galeri salonu mevcut durumdadır.

# data[].attributes.body
Aktopraklık Höyük Arkeopark ve Açıkhava Müzesi Avrupa’nın en büyük tarih öncesi parkı unvanına sahip. Günümüzden 8 bin 500 yıl önceki döneme ait canlandırılmaların yer aldığı Arkeopark, Akçalar Aktopraklık mevkiinde yer alıyor. Bölgede yapılan kazılarda bulunan buluntuların da sergilendiği Arkeopark, örnek bir tarihi ve turistik mekândır.

Arkeopark, Akçalar Beldesi  Aktopraklık  Mevkii'nde 2004 yılından itibaren tarih ile bugünü buluşturuyor.

GEÇMİŞ İLE BUGÜN ARASINDA KÖPRÜ

Müzenin ilgi odağı alanlarından biri de Eskikızılelma köyünden sökülerek proje alanına yeniden inşa edilen yapıların oluşturduğu geleneksel köydür. Ziyaretçinin geçmiş ile bugün arasında bir bağ kurmasını sağlamak amacıyla inşa edilen geleneksel köyde evlerin yanı sıra; köy kahvesi, ahır, odunluk, su değirmeni, çeşme, ekmek fırını, ambar, demirci atölyesi ve pekmezlik gibi bölümlerle gerçek bir doku elde edilmeye çalışılmıştır. Burada bulunan yapılara farklı işlevler verilerek geleneksel yaşam ve teknolojilerinin de anlatıldığı bir sergileme yapılmıştır.

# data[].attributes.body
Muradiye Türbeler Topluluğu

Osmanlı'nın 6. padişahı olan Sultan II. Murad'ın türbesinin yanı sıra Osmanlı hanedanından şehzadelerin, eşlerinin, çocuklarının, valide sultanların ve saraylıların mezarlarının bulunduğu toplam 13 türbe bulunmaktadır. Karşı Duran Süleyman'a ait olan türbe ise külliyenin avlu duvarının dışında, yolun karşısındadır. En eski türbe 1449 senesinde Fatih Sultan Mehmed'in annesi Hüma Hatun için yaptırdığı türbedir. En geç yaptırılan türbe ise Sultan II. Selim'in 1553'te vefat eden kardeşi Şehzade Mustafa için 1574 tarihinde yaptırdığı türbedir. Türbelerin inşaatları farklı yıllarda yapılmış ve bu alan zamanla türbeler topluluğu haline gelmiştir. Türbelerin mimarisi ile süslemeleri ayrı özellikler taşır. Çini, ahşap ve kalem İşi süsleme sanatlarının en özgün ve sıra dışı örneklerini burada görmek mümkündür

Hazire Alanı  ve Mezar Taşları Açık Hava Müzesi

Muradiye Camii'nin batısında, cami ile medresenin arasında orta büyüklükte bir hazire mevcuttur. Hazirede başta II. Murad devrinde görev yapan önemli şahsiyetler olmak üzere müderris, müezzin, molla, muvakkit ve imamlar ile bu zatlardan bazılarının eşleri ve çocuklan metfundur.

# data[].attributes.body
Hünkar Köşkü, 1844 yılında Padişah Abdülmecid Han’ın Bursa gezisi nedeniyle av köşkü olarak yaptırılmıştır. Köşk, 19 gün gibi kısa bir sürede tamamlanmıştır. Abdülmecid Han’dan sonra Osmanlı sultanlarından Abdülaziz Han ve V. Mehmet Reşat da köşkte konuk olmuştur.

Hünkar Köşkü, 1922 yılında Atatürk ile birlikte kurtuluş savaşı komutanlarını da 12 gün süreyle konuk etmiştir. Atatürk ayrıca, 1925, 1931 ve 1935 yıllarında Bursa’ya yaptığı ziyaretlerde bu köşkte kalmıştır. Atatürk’ün köşkü son ziyareti olan 16 Temmuz 1935 tarihinde, saat 16.00 da köşke gelerek birkaç saat dinlendiği bilinmektedir.

Hünkar Köşkü 1947 yılından beri Büyükşehir Belediyesi mülkiyetine aittir. En son 1995 yılında Milli Saraylar Daire Başkanlığı gözetiminde Bursa Büyükşehir Belediyesi tarafından restore edildi. Mevcut eşyalar Dolmabahçe Sarayı restorasyon atölyelerinde onarım görüp özgün hallerine dönüştürülmüştür. Köşk zaman içinde, “Kasr-ı Hümayun”, “Kasr-ı Milli”, “Cumhuriyet Köşkü” ve “Atatürk Köşkü” adlarıyla anılmıştır.

Hünkar Köşkü 173 yıllık geçmişiyle tarihimize tanıklık etmektedir. 29 Mayıs 2003 tarihinde müze olarak hizmet vermeye başlamıştır. Bursa’daki sivil mimari yapıların nadir örneklerinden birisidir.

Köşk, Fransız ampir üslupta yapılmıştır. Tavan yüzeylerini kaplayan kalemişi süslemeler insanı adeta büyüleyen sanatsal inceliktedir. Kabul salonu, Atatürk’ün odası, çalışma odası, manevi kızları Sabiha ve Ülkü Hanım’ın yatak odası, yemek odası ve diğer güzellikleriyle geçmişin yaşanmışlıklarını hissettirmektedir.

Hünkar Köşkü Müzesi bahçesinde bulunan Büyükşehir Belediyesi sosyal tesisleriyle birlikte konuklarını ağırlıyor.

# data[].attributes.body
I. Murat Kültür Merkezi İznik Çini Müzesi’nde, İznik’in kurulduğu yıldan bugüne kadar ki tarihine tanıklık edecek, İznik Çinisi’ ni daha yakından tanıyacaksınız.
Atatürk Caddesi üzerinde, İstanbul Kapı ile Ayasofya arasında yer alan I. Murat Hamamı’nın, mimari ve süsleme özellikleri yönünden 14. yy. ikinci yarısı ile 16. yy. ilk yarısı arasında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. 14. yüzyıl Osmanlı mimarisinin özgün özelliklerini barındıran yapı, Osmanlı döneminin ilk büyük hamamlarından biridir. 20. yüzyıla işlevini yitirerek kullanılmaz durumda ulaşan yapı 2006-2008 yıllarında yenilenmiş, yenileme çalışmaları sırasında Roma Dönemine ait, milattan sonra 2. yüzyıla tarihlenen sütunlu yolun bir kısmı açığa çıkarılmıştır.

Yapılan kazılar sonucu elde edilen bulgular İznik’te çini ve seramik üretiminin birdenbire ortaya çıkmadığını, tarih boyunca farklı tekniklerde yapıldığını gösterir. Müzede İznik Çinisi’nin tarihine bir yolculuk yapacaksınız. Beylikler Dönemi’nden başlayarak çini sanatının gelişim sürecini detayları ile öğrenecek, renklerin ve desenlerin dönemsel olarak çini ile buluşmasına şahitlik edeceksiniz. Aynı zamanda müzede Beylikler Dönemi’nden günümüze kadar ki dönemi kapsayan çini örnekleriyle bu değişimi yakından gözlemleyebileceksiniz.

Müzede ayrıca İznik ve civarında yaşayan insanlar tarafından kullanılan pek çok etnografik eser de sergilenmekte. Bunların arasında en ilginç eser gruplarından biri de 19. yüzyılda İznik köy muhtarlarının kullandıkları muhtar mühürleridir.

# data[].attributes.body
18.yy Geleneksel Tük Mimarisinin güzel bir örneği olan bu tarihi konak ,Bursa’da  deri tabakhaneleri  olan ve Bursa’ya ilk trikotaj makinelerini getiren  Hasan Eşref Efendinin  ailesi için yaptırmış olduğu bir yapıdır.  Ardından Bursa Büyükşehir Belediyesine geçen bu tarihi konağın restorasyonu aslına uygun olarak yapılmış  olup 2018 yılında Bursa Yaşam Kültürü  Müzesi olarak Bursa’ya ait değerlerin yaşatılması tanıtılması ve gelecek kuşaklara aktarılması adına Bursa’ya kazandırılmıştır.

Bursa’nın geleneksel yaşam kültüründe unutulmakta olan örf ve adetlerin canlandırmalarla anlatıldığı  müzede  aynı zamanda geleneksel hayatta kullanılan objeler ve sahnelerde izlenime sunulmuştur. Tarihi bu konakta çeyiz geleneğinden sünnet adetlerine, misafir ağırlamadan hacı tehniyelerine , hamam kültüründen Gezek kültürüne kadar Bursa’nın  yaşam kültürünü yansıtacak pek çok konu işlenmiştir. Yapının hem sofa hem de odalarında yaşayan müze anlayışıyla geçmişi yansıtan etkinlikler  bu alanlarda yapılmaktadır.

Yaşayan Müze geçmişimizin zengin ve köklü kültürünü ziyaretçilerine göstermenin ötesinde ziyaretçisine bu kültürü uygulama ve yaşatma olanağı vermektedir. Masalcı nine ile masal diyarına yolculuk , unutulmaya yüz tutmuş sokak oyunlarının canlandırılması , drama ile nostaljik bir gezinti ve geleneksel Gezek gecesi eski yaşam kültürünü anlatan ve  bu müzede yaşatılan  en önemli etkinliklerdir.

HASAN EŞREF EFENDİ KONAĞI

Ahşap ve kagirden oluşan bu tarihi yapı , sofa (salon) ve sofaya açılan odalar şeklinde tasarlanan  Geleneksel Türk evi plan tipinde olan , bodrum kat üzerine iki kat olarak 158 m2 taban alanı üzerine inşa edilmiştir. Hasan Eşref Efendi’nin (Ö.1927) Emine Hanım ile evliliğinden Hacer ve Ömer isimli  iki evladı olup eşini de genç yaşta kaybetmiştir .Hasan Eşref Efendi vefat ettiğinde kızı 18 oğlu ise 16 yaşındaydı.Kızı Hacer Hanım bu konakta Burdurlu bir doktor ile evlenmiş ve iki çocuk ( Ece , Eşref ) dünyaya getirmiştir. En son  Hacer Hanımın 1986 yılındaki vefatına kadar bu konakta ikamet ettiği bilinmektedir.