# data[].attributes.headline
Konstytucja 3 maja - historia prosto z Zamku

# data[].attributes.subject
Konstytucja 3 maja - historia prosto z Zamku

# data[].attributes.attachment_link.title
Konstytucja 3 maja  - historia prosto z Zamku

# data[].attributes.attachment_link.title
ZPiT Ziemia Bydgoska - Witaj majowa jutrzenko

# data[].attributes.headline
Konstytucja 3 maja - film edukacyjny dla dzieci

# data[].attributes.subject
Konstytucja 3 maja - film edukacyjny dla dzieci

# data[].attributes.attachment_link.title
Jan Matejko "Konstytucja 3 maja 1791 roku" | Animacja

# data[].attributes.attachment_link.title
♫ ♫ ♫ Majowa majówka ♫ ♫ ♫  Piosenka dla dzieci ♫ ♫ ♫

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dawno temu plemiona Słowian zamieszkiwały dalekie krainy. Żyli w dobrobycie i w zgodzie ze sobą. Na czele trzech największych i najpotężniejszych rodów stali trzej bracia: Lech, Czech i Rus. Ludzie cieszyli się z wielkiej mądrości swych przywódców, a dobrobyt jaki nastał za ich panowania spowodował, iż plemiona słowiańskie znacznie się rozrosły. Niestety wraz ze wzrostem ilości ludności zaczęło brakować ziaren z pobliskich pól, zwierzyny w lasach oraz ryb w rzekach. Ludzie zaczęli obawiać się głodu. Bracia dostrzegli ten problem i postanowili naradzić się co można z tym zrobić. Długo debatowali, aż w końcu postanowili poszukać nowych ziem dla swoich rodów.

Na drugi dzień zwołali swoje rodziny i przyjaciół i obwieścili co postanowili. Początkowo ludziom nie spodobał się pomysł braci, ale zaufali ich mądrości i decyzjom. Najbliższe dni rody spędziły na przygotowaniach do wyprawy. Pakowali swój dobytek i wznosili modły do swoich bóstw o powodzenie poszukiwań nowych ziem. Przyszedł w końcu dzień w którym opuścili swoje domostwa. Przodem jechali zbrojni, aby sprawdzać jakie niebezpieczeństwa czekają wędrowców. Za wojami jechały wozy ze starcami, kobietami i dziećmi oraz całym dobytkiem rodów słowiańskich. Na końcu jechał znów mały oddział straży, aby zapewnić bezpieczeństwo podróżników również za ich plecami.

Droga była ciężka. Czasem trzeba było przebrnąć rwące rzeki, czasem przepędzić atakujące watahy wilków lub dzikich plemion. Czasem podróżujący musieli przedzierać się przez gęste puszcze, w mrokach których czaiły się tajemnicze stwory. Słowianie ufali jednak swoich przywódcom Lechowi, Czechowi i Rusowi, a dla ich wsparcia jeszcze mocniej modlili się do swoich bóstw i uparci dążyli przed siebie.

Po wielu tygodniach znaleźli się wśród bezkresnych, żyznych równin, wśród których błyszczały w słońcu wody wielu rzek. Podczas postoju Rus rzekł do braci:
- Moi ludzie są już zmęczeni podróżą. Czujemy, iż te stepy są nam pisane i tu będzie nasz dom. Tu zostaniemy i założymy naszą osadę.
Lech i Czech pożegnali się z bratem, przysięgli, że jeszcze kiedyś się spotkają i ruszyli w dalszą podróż. Postanowili ruszyć za słońcem stojącym w zenicie, gdyż starszy z braci Czech lubił ciepło dawane przez promienie słoneczne.

Po wielu dniach podróży dotarli do wielkiej góry. Rozbili obóz u jej stóp. Przyszedł wtedy Czech do Lecha i tak mówi:
- Wiesz dobrze jak kocham słońce, a z tej góry będę miał bliżej do jego promieni. Ziemie są tu bardzo urodzajne. Tu zostaniemy i założymy osadę dla mego ludu.

Trudno było Lechowi opuścić brata, ale wiedział, że w końcu i on znajdzie swoje miejsce. Po kilku dniach pożegnał Czecha, przypomniał o przysiędze jaką złożyli jeszcze z Rusem, iż pewnego dnia się spotkają i ruszył w dalszą podróż. Po wielu dniach rozbili obóz i zaczęli przygotowywać posiłek. Lech rozejrzał się po okolicy. Ujrzał rzeki pełne ryb, bory pełne zwierzyny i ziemie nie mniej żyzne jak te Czecha i Rusa. Spojrzał na swoich ludzi, dostrzegł ich zmęczenie ciągła podróżą i tak do nich przemówił.
- Nadszedł kres naszej podróży. Czuję, iż to jest nasze miejsce i tu powinniśmy zostać. Tu założymy naszą osadę.
Ludzie ucieszyli się bo byli już bardzo strudzeni, jednak pragnęli, aby bóstwa dały im znak, iż jest to faktycznie koniec ich podróży. W tym też momencie gdzieś z góry rozległ się głośny okrzyk. Słowianie unieśli głowy, aby zobaczyć skąd on dobiega i ujrzeli wielkiego białego orła lądującego w gnieździe na szczycie ogromnego dębu. Widok zapierał dech w piersiach. Biel piór ptaka odcinała się pięknie na tle czerwieni nieba i zachodzącego właśnie słońca. Nikt nie miał wątpliwości, iż jest to znak na który czekali.

W miejscu w którym rozbili obóz zbudowano gród. Na cześć ptaka, który zakończył ich wędrówkę nadano osadzie kształt orlego gniazda i nazwano Gnieznem, zaś biały orzeł na tle czerwieni stał się godłem rodu Lecha, a później całego państwa polskiego, któremu ów ród dał swój początek.

# data[].attributes.attachment_link.title
Polskie legendy: O Lechu, Czechu i Rusie - O powstaniu państwa polskiego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dawno temu plemiona Słowian zamieszkiwały dalekie krainy. Żyli w dobrobycie i w zgodzie ze sobą. Na czele trzech największych i najpotężniejszych rodów stali trzej bracia: Lech, Czech i Rus. Ludzie cieszyli się z wielkiej mądrości swych przywódców, a dobrobyt jaki nastał za ich panowania spowodował, iż plemiona słowiańskie znacznie się rozrosły.

# data[].attributes.attachment_link.title
Smok wawelski - Baśnie Polskie (czyta Daga Gregorowicz)

# data[].attributes.attachment_link.title
Warszawska syrenka, posłuchaj polskiej legendy

# data[].attributes.attachment_link.title
Bazyliszek | Polskie legendy | Legendy warszawskie

# data[].attributes.attachment_link.title
Gniazdo białego orła - Baśnie Polskie (czyta Paweł Wódczyński)

# data[].attributes.body
Flaga Polski

Flaga Polski – prostokątna, podzielona na dwa pasy o układzie poziomym: biały na górze, czerwony na dole. Barwy państwowe Polski (biel i czerwień) pochodzą z godła państwowego – białego orła w koronie na czerwonym polu. Są to barwy ustanowione w polskiej konstytucji.

Historia

Flagę uchwalił sejm odrodzonej Polski w dniu 1 sierpnia 1919 roku. W ustawie podano: „Za barwy Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się kolor biały i czerwony w podłużnych pasach równoległych, z których górny – biały, dolny zaś – czerwony.”

# data[].attributes.body
Hymn Polski
Mazurek Dąbrowskiego – polska pieśń patriotyczna, od 26 lutego 1927 oficjalny hymn państwowy Rzeczypospolitej Polskiej.

Historia

Pierwotnie, jako Pieśń Legionów Polskich we Włoszech, został napisany przez Józefa Wybickiego, autor melodii opartej na motywach ludowego mazurka (właściwie mazura) jest nieznany. Pieśń powstała w dniach 16-19 lipca 1797 we włoskim miasteczku Reggio nell'Emilia w Republice Cisalpińskiej (w dzisiejszych Włoszech). Pierwszy raz została wykonana publicznie 20 lipca 1797 roku. Hymn śpiewany podczas powstań, rewolucji, świąt narodowych, I i II Wojny Światowej. Mazurek Dąbrowskiego przetłumaczony był w 17 językach przez poetów solidaryzujących się z walczącą Polską.

# data[].attributes.body
Godło Polski

Godło Polski - jest określone w art. 28. ust. 1 Konstytucji z 1997: "Godłem Rzeczypospolitej Polskiej jest wizerunek orła białego w koronie w czerwonym polu". Jego aktualny, ustawowy wygląd to: biały, jednogłowy orzeł w złotej koronie, ze złotymi szponami i dziobem, zwrócony w prawo na tle czerwonej, lekko zwężającej się ku dołowi tarczy herbowej. Barwy bieli i czerwieni są barwami Rzeczypospolitej Polskiej, określonymi ustawowo.

Historia

Pierwszymi, którzy używali orła jako herbu byli Piastowie śląscy, ale orły piastowskie były czarne. Po raz pierwszy białego orła użył Przemysł II w 1295. I w tym wypadku jest to już herb Królestwa. Na dobre Biały Orzeł jako godło państwa został przyjęty w czasach Kazimierza Wielkiego.

# data[].attributes.body
– Kto ty jesteś?
– Polak mały.
– Jaki znak twój?
– Orzeł biały.
– Gdzie ty mieszkasz?
– Między swemi.
– W jakim kraju?
– W polskiej ziemi.
– Czem ta ziemia?
– Mą ojczyzną.
– Czem zdobyta?
– Krwią i blizną.
– Czy ją kochasz?
– Kocham szczerze.
– A w co wierzysz?
– W Polskę wierzę.
– Coś ty dla niej?
– Wdzięczne dziecię.
– Coś jej winien?
– Oddać życie.

# data[].attributes.body
Powiewa flaga,
gdy wiatr się zerwie.
A na tej fladze
biel jest i czerwień.
Czerwień to miłość
biel -  serce czyste...
Piękne są nasze
Barwy ojczyste.

# data[].attributes.body
Dniu radości, dniu wesela!
Jak szeroki polski kraj,
Niechaj okrzyk w niebo strzela
Vivat! Vivat! Trzeci Maj!
Naród z królem, król z narodem
Odrodzenia ziścił sen …
w upojeniu cudnem, młodem
niech nam dzień rozbłyska ten
Trzeci Maja! … Wielki Boże!
dłonie bratnie złączmy wraz!
Cóż się oprze, któż nas zmoże?
Bóg nad nami! Polska w nas!
Zorza świta, dzień się rodzi –
Po wolności sięgnij raj!
W górę serca starzy, młodzi!
Vivat! Vivat! Trzeci Maj!

# data[].attributes.body
Rozwiń skrzydła, orle biały –
i koroną złotą świeć.
Do przeszłości Polski całej
w sercach naszych miłość wznieć!

Srebnopióry ptaku nasz,
Ty nam drogi w przyszłość wskaż;
Chrobrych myśli i Maja brzask –
wykuć czynem w Polski blask.

Rozwiń skrzydła, orle biały,
szybuj w niebo, w słońce leci …
Wolny, silny, w pełni chwały,
siłę polskiej woli nieć!...

Ducha Polski wciąż odradzać
O Boże, Ty mocy daj!
I ludzkości drogę wskazać …
Tak ślubujem – w Trzeci Maj.

# data[].attributes.body
Pamiętasz? Wtedy grały wszystkie dzwony,
A Ty, o Polsko, jak można królowa,
Słuchałaś pieśni gromowego słowa,
Duchem Narodu wzniesiona nad trony.
Od gór, od morza, od starych rubieży,
Bronionych szabel pradziadowskich graniem,
Husarskich skrzydeł uderzyło wianiem
I z krwawych mogił wionął szept pacierzy.
Królu z Narodem! Gdzież wyście nie biegli
Oczyma ducha? W jakich niebios wyże?
(A już golgockie ustawiano krzyże
I już kopano tym, co we krwi legli)…
Królu z Narodem! Wyście bili w słońce,
Jako te orły z herbowego znaku,
(A na dalekim, lodowym szlaku
Już kuć zaczęto kajdany dzwoniące)…
Sto lat minęło, a serce Polaka
Wciąż patrzy w błękit, dawnej szuka zorzy,
I w gniewnej dumie kopie szczęt obroży
I bojowego wygląda rumaka.
Sto lat minęło, a z grobu otchłani,
Gdzie leżą Ojców popróchniałe kości,
Duch Zmartwychwstania z Aniołem Miłości
Wieńczą Cię, Polsko, ziem królewskich Pani.
Na Małachowskich, Kołłątajów groby,
Do prochów drogich uświęconej urny,
Idź, o potomku, w prób godzinie chmurnej
I na purpurę, - szatę zmień żałoby.
Uderz o kamień sercem, a kamienie
Takim Ci głosem odpowiedzą dzwonu,
Iż się poczujesz spadkobiercą Tronu,
Który obejmie – Twoje pokolenie.
Jeżeli Tobie, o Polsko bolesna,
Dano koronę z Chrystusowych skroni,
Jeśli Ci wiosna nie kwitnęła wczesna,
Budząc krzyk Orła, dzwoniąc w tarcz Pogoni,
Jeżeliś wszystko wycierpiała Ninie
Na drodze ludów, w męce swej samotnej,
To za to teraz, w tej cudu godzinie,
Wynijdziesz w słońcu na swój Maj powrotny.

(Alicja Bełcikowska „Święto Trzeciego Maja”, Warszawa, 1932r.)

# data[].attributes.attachment_link.title
Niezwykłe Lekcje Rytmiki - Jestem Polakiem

# data[].attributes.attachment_link.title
Piosenka młodego patrioty ❤ Piosenki dla dzieci - Mała Orkiestra Dni Naszych

# data[].attributes.attachment_link.title
Kolorowanka Polska, godło, orzeł, święto, 3 maja, konstytucja

# data[].attributes.attachment_link.description
Wysokiej jakości kolorowanki dla dzieci. Kolorowanka do druku z kategorii 3 maja, rysunek przedstawia: Polska, godło, orzeł, święto, 3 maja, konstytucja

# data[].attributes.attachment_link.title
Kolorowanka konstytucja, Polska, święto, RP, książka

# data[].attributes.attachment_link.description
Pobierz kolorowankę upamiętniającą święto narodowe Konstytucji 3 Maja. Idealna książka z Polską tematyką dla Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Ta kolorowanka do druku przedszkole ucieszy zarówno dziewczynki, jak i chłopców.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zapraszam na drugie opowiadanie z cyklu Krótkie opowiadania o wielkich Polakach. Ciężko jest być innym niż wszyscy, a jednocześnie spełniać swoje marzenia, często nawet wbrew przeciwnościom losu. Tym razem starałam się w dziecięcy sposób opisać historię Marii Skłodowskiej-Curie.

Jakiś czas temu, żyła sobie bardzo dziwna dziewczynka. Bo większość dziewczynek jest do siebie dość podobna: lubią stroić się w sukienki, czesać sobie włosy, bawić się lalkami lub udawać mamusie. Marysię natomiast, bo tak ma na imię nasza bohaterka, wcale do tego nie ciągnęło, mimo że miała aż cztery siostry, a nawet średnio jej się z innymi dziewczynkami rozmawiało dlatego, że od zawsze zajmowało ją wyłącznie jedno - nauka.

Można powiedzieć, że miłość do niej odziedziczyła po rodzicach - jej tata uczył fizyki i matematyki, a mama zarządzała szkołą tylko dla dziewcząt. Maria uczyła się tak świetnie, że z powodzeniem w wolnym czasie zajmowała się też uczeniem innych, którym nie szło tak dobrze jak jej. Nie myślcie sobie, że nauka w Polsce była w tamtych czasach łatwa! Polska znajdowała się wówczas pod kontrolą innego państwa - Rosji, a Polacy nie mogli głośno mówić ani pisać po polsku, bo inaczej czekałyby na nich straszne kary! Wyobrażacie to sobie? Spróbujcie przekazać teraz koledze lub koleżance, że bardzo boli was ząb, ale jednocześnie macie ochotę na czekoladę. Tylko pamiętajcie - nie po polsku! Trudne, prawda?

Marysia była jednak bardzo odważna i nauczała tyle dzieci, ile tylko mogła. Niestety na dziewczynkę spadły jak lawina okropnie smutne wydarzenia. Najpierw jej tata stracił pracę w szkole i nie miał pieniędzy, żeby utrzymać całą rodzinę. Potem bardzo zachorowała i umarła jej siostra Zosia, a dwa lata później zmarła też mama. Jedynym światełkiem w tym morzu rozpaczy były dla Marysi marzenia, szczególnie jedno - studiowanie na prawdziwym uniwersytecie (studia to taka szkoła po normalnej szkole, w której człowiek powinien uczyć się tego, czym będzie się zajmował jako dorosły). To wcale nie było takie proste, ponieważ w Polsce nie pozwalano studiować dziewczynom. Na szczęście we Francji, był pewien sławny uniwersytet - Sorbona, który nie miał nic przeciwko nauczaniu kobiet. Jednak, żeby rozpocząć na nim studia, trzeba było mieć bardzo dużo pieniędzy, a Maria i jej rodzina nie mieli ich zbyt wiele. Z pomocą Marysi przyszła jej starsza siostra Bronisława, która sama przed kilkoma laty wyjechała na wspomniany uniwersytet, aby zostać lekarzem. Tak właściwie to obie siostry pomogły sobie nawzajem, bo kiedy Marysia była jeszcze w Polsce, pracowała jako guwernantka (taka nauczycielka domowa), a zarobione pieniądze wysyłała Broni.
W końcu największe marzenie dorosłej już Marii spełniło się, rozpoczęła studia na kierunku fizyka i szybko została doktorem fizyki czyli nauki, która pomaga poznawać świat i energię. Po jakimś czasie Maria poznała miłość swojego życia - Piotra Curie, który tak jak ona uwielbiał naukę. Tych dwoje po prostu musiało się spotkać! Maria i Piotr wzięli ślub i zostali rodzicami dwóch bardzo mądrych córek. Oprócz tego spędzali mnóstwo czasu na badaniach naukowych w laboratorium.
Czy zastanawiacie się czasem z czego zrobione jest wszystko, co nas otacza? Jeżeli tak i nic sensownego nie przyszło wam do głowy lub jeśli nie, to śpieszę z odpowiedzią, że cały świat a nawet kosmos tworzą atomy. Atomy są tak malutkie, że nie widać ich gołym okiem, ba są mniejsze nawet od bakterii, a na dodatek składają się z jeszcze mniejszych części! Atomy z kolei tworzą substancje, które nazywają się pierwiastkami. Trochę to trudne, prawda? Ale nie zdajecie sobie sprawy ile nazw pierwiastków już znacie! Tlen (oddychamy nim!), hel (ten gaz, którym wypełnia się balony, żeby latały), złoto (każda mama ma pewnie złoty łańcuszek), siarka (ten śmierdzący proszek na czubku zapałki)... To tylko kilka z nich. Wszystkie poznane pierwiastki pewien bardzo mądry człowiek o nazwisku Mendelejew zebrał na tablicy, którą nazwał tablicą Mendelejewa... Sprytnie, prawda? A dwa z nich polon (nazwany na cześć Polski) i rad odkryli właśnie Maria i jej mąż! No jednak Maria trochę bardziej je odkryła.
Rad był szczególnie interesujący, bo okazało się, że wytwarza promieniowanie. Promieniowanie jest wszędzie wokół, przenika nas nawet w tej chwili. Można porównać je do niewidzialnych fal. Promieniują telefony komórkowe i laptopy, kuchenki mikrofalowe, słońce, a nawet banany... no i odkryty przez Marię i Piotra rad. Dzięki wykorzystaniu radu powstała dziedzina nauki zwana radiologią, a lekarze zauważyli, że radioterapia, czyli metoda leczenia za pomocą promieniowania, zabija paskudną chorobę, jaką jest rak.
Za wszystkie odkrycia i przysłużenie się nauce Maria otrzymała wiele nagród w tym dwie Nagrody Nobla, które są przyznawane najmądrzejszym ludziom z całego świata. Maria stała się bardzo sławna i wielu naukowców chciało z nią współpracować.
Właśnie wtedy, kiedy wydawało się, że w życiu Marii wszystko się układa, wybuchła pierwsza wojna światowa. Czemu dokładnie i na czym polegała, dowiecie się później w szkole, bo jest to bardzo smutny i trudny temat dla dzieci. Powiem wam tylko tyle, że podczas tej wojny zginęło bardzo dużo ludzi i zrobiono bardzo dużo złych rzeczy. Tak czy inaczej, Maria nie mogąc walczyć na wojnie, postanowiła pomóc żołnierzom w inny sposób. Zdała sobie sprawę, że promieniowanie może pomóc zobaczyć, co dzieje się w środku ludzkiego ciała, szczególnie żołnierzy z ranami i złamaniami. Pomogła zbudować specjalne przenośne maszyny, rodzaj aparatów do robienia zdjęć z tym, że wnętrza człowieka, wykorzystujących promieniowanie rentgenowskie. Nawet obecnie, kiedy stanie się nam coś złego, mamy złamaną nogę albo rękę, lekarze robią nam zdjęcia rentgenowskie, żeby zobaczyć co dokładnie się zepsuło. Te zdjęcia są całkiem fajne, kości widać na nich na biało, mięśnie na szaro, a powietrze na czarno. Takie zdjęcie można potem zabrać do domu a lekarz w międzyczasie pomaga nam wyzdrowieć.
Kiedy mąż Marii, Piotr zginął w wypadku, potrącił go powóz konny, bo wtedy jeszcze samochody nie były tak popularne, Maria ponownie musiała zmierzyć się ze śmiercią ukochanej osoby. Po jakimś czasie dostała tytuł profesora na uniwersytecie w Sorbonie; była pierwszą kobietą, która nim została. Ogólnie jako kobieta wiele razy zrobiła coś po raz pierwszy, co nie zawsze podobało się otaczającym ją mężczyznom. Na przykład jako jedna z pierwszych kobiet, zrobiła również prawo jazdy na samochody, które zaczęły wtedy wchodzić do użytku codziennego.
Wracając do promieniowania, okazało się, że może być bardzo niebezpieczne i oprócz leczenia, w nadmiarze powodować raka. Dzisiaj podczas pracy z promieniowaniem naukowcy i lekarze zachowują dużo więcej ostrożności. Niestety Maria nie miała tyle szczęścia. Zmarła na choroby wywołane przez jej eksperymenty i pracę nad przenośnymi aparatami rentgenowskimi. Niemniej Maria stała się wzorem dla wielu ludzi, którzy kontynuowali jej badania oraz dla wielu dziewczynek, które interesuje nie tylko zabawa lalkami. ;)
PS: podczas opowiadania ze względu na dużą ilość trudnych zagadnień, warto wspomóc się obrazkami, np. tablicy Mendelejewa, znakiem radioaktywności itd.

# data[].attributes.attachment_link.title
Krótkie opowiadania o wielkich Polakach - Maria Skłodowska-Curie

# data[].attributes.attachment_link.description
Zapraszam na drugie opowiadanie z cyklu Krótkie opowiadania o wielkich Polakach. Ciężko jest być innym niż wszyscy, a jednocześnie spełniać swoje marzenia, często nawet wbrew przeciwnościom losu. Tym razem starałam się w dziecięcy sposób opisać historię Marii Skłodowskiej-Curie. Jakiś czas temu, żyła sobie bardzo dziwna dziewczynka.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię, polskie wydało go plemię..." Dzisiaj o Polaku, bez którego nie możemy mówić o dzisiejszej astronomii.

Powiedzcie mi, jaka jest pierwsza myśl, która przychodzi Wam do głowy, kiedy usłyszycie imię: Mikołaj? Pozwólcie mi odgadnąć: czy to nie aby przypadkiem... prezenty?

Ogólnie kiedy myślimy o Mikołaju, wyobrażamy sobie milutkiego dziadka, z białą brodą, białymi wąsami i w śmiesznym czerwonym stroju, czapeczką jak dla krasnala i z czarnym paskiem na grubym brzuchu.

Mało dzieci wie, że po świecie chodził kiedyś jeszcze jeden znany Mikołaj, a w dodatku mieszkał nie w dalekiej zimnej Laponii, czy gorącej, egzotycznej Turcji, ale w Polsce!

Mikołaj Kopernik urodził się bardzo dawno temu, jeszcze w czasach średniowiecza (to sporo po dinozaurach i mumiach, ale wciąż daleko od naszych czasów) i miał dość dziwne jak na tamte wieki hobby - uwielbiał patrzeć w niebo. Bo średniowieczni ludzie woleli się trzymać raczej patrzenia na ziemię, za bardzo się bali, że zobaczą na niebie coś, czego nie będą umieli zrozumieć. W ogóle to Ziemia była dla nich wtedy pępkiem wszystkiego. Ale o tym to za chwilę.

Mikołaj urodził się w Toruniu, pewnie kojarzycie to miasto ze względu na przepyszne pierniki, z których Toruń słynie. Jego tata był kupcem, tak w średniowieczu nazywano sprzedawców, a mama zajmowała się domem. Po śmierci rodziców, Mikołajem i jego trojgiem rodzeństwa, zajął się ich bardzo bogaty wujek. Mikołaj szybko odkrył, że samo patrzenie w gwiazdy nie wystarczy, żeby zbadać ich tajemnice, więc dzięki pieniądzom wujka zaczął chodzić do szkoły i chyba mu się nauka spodobała, bo jak skończył jedną szkołę, to ruszał do kolejnej, w efekcie czego uczył się aż dwanaście lat, co jak na tamtą epokę było nie lada wyczynem.

Niebo tak go zachwycało, że po ukończeniu wszystkich szkół, został duchownym, czyli kimś na kształt księdza. Oprócz bycia duchownym, był również lekarzem, żołnierzem, prawnikiem, matematykiem, ekonomistą, no i oczywiście astronomem... To się dopiero nazywa wszechstronne wykształcenie.

Wy już wiecie, że Ziemia jest kulą i leży w układzie, nazywanym Słonecznym, bo tak jak inne planety krąży wokół Słońca. Jednak kiedyś przez setki lat, ludzie wierzyli po pierwsze, że jest płaska jak talerz, a po drugie, że to wszystkie planety i Słońce krążą wokół niej. Taki model nazywano geocentrycznym. Z kolei Mikołaj tak długo patrzył w niebo, że ciągle coś mu się w tym wszystkim nie zgadzało, bo nie tłumaczyło różnych astronomicznych zjawisk na niebie, jak chociażby zaćmień Słońca i Księżyca, ruchu planet czy nocy i dnia.

Mikołaj zaczął więc spisywać swoje spostrzeżenia i pewnego razu odkrył, że to Słońce musi być środkiem układu, a Ziemia i inne planety urządzają sobie długie wycieczki wokół niego i że jedynym ciałem niebieskim, które krąży wokół Ziemi jest... Księżyc. Swój model nazwał heliocentrycznym. Wszystko co zauważył, zapisał w grubej książce, pt. "O obrotach ciał niebieskich". Ponadto, zaobserwował, że gwiazdy na nocnym niebie też się wcale nie poruszają, to tylko Ziemia bawi się w karuzelę i co chwila widać z niej inne kawałki nieba.

Oczywiście, prawie nikt mu wtedy nie uwierzył, a co więcej czytania jego książki przez około trzysta lat po jego śmierci niektórzy zakazali...

Na szczęście, ludzie w końcu się opamiętali i pomimo początkowej niewiary w odkrycia Mikołaja, przyznali mu rację! Wspomnijcie go czasem, kiedy będziecie wypatrywać spadającej gwiazdy, bawić się w astronoma lub oglądać w telewizji start rakiety - na pewno by się z tego ucieszył.

# data[].attributes.attachment_link.title
Krótkie opowiadania o wielkich Polakach - Mikołaj Kopernik

# data[].attributes.attachment_link.description
"Wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię, polskie wydało go plemię..." Dzisiaj o Polaku, bez którego nie możemy mówić o dzisiejszej astronomii. Powiedzcie mi, jaka jest pierwsza myśl, która przychodzi Wam do głowy, kiedy usłyszycie imię: Mikołaj? Pozwólcie mi odgadnąć: czy to nie aby przypadkiem... prezenty?

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z okazji zbliżającego się Święta Niepodległości, zapraszam Was na cykl opowiadań dla dzieci o ludziach, którzy uczynili Polskę wielką - wielkich Polakach.

Ktoś, komu rodzice przy chrzcie dali na imię Fryderyk, niewątpliwie w przyszłości musiał zostać artystą. Podobno, kiedy się rodził, jego tata grał gdzieś w pobliżu na skrzypcach. A Fryderyk, o którym jest to opowiadanie, urodził się w miejscowości o dziwnej jak jego imię nazwie - Żelazowej Woli. Tata Fryderyka - to ten który grał na skrzypcach - wcale nie chciał takiej samej kariery dla swojego syna. Wymyślił, że Fryderyk od małego będzie grał na fortepianie.

Mimo, że nauka na początku średnio się chłopcu podobała, wkrótce zaczął grać i tworzyć tak pieką muzykę, że jego nauczyciel - Wojciech Żywny - musiał zrezygnować z nauczania go! Ja mu się wcale nie dziwię. Dorosłym często jest głupio, kiedy dzieci potrafią coś lepiej od nich.

W wieku 8 lat, Fryderyk po raz pierwszy wystąpił na koncercie fortepianowym przed dużą publicznością. Rodzice ciągle tłumaczyli mu, że na takie wydarzenia trzeba się bardzo elegancko ubrać. Kiedy po jego występie zachwycona widownia zaczęła bić brawo, malec pomyślał, że goście cieszą się z tego, że tak ładnie wygląda!

Fryderyk w szkole miał bardzo dużo kolegów. Wtedy nie było jeszcze telefonów, więc kiedy chcieli sobie coś przekazać, musieli pisać do siebie listy, jednak nikomu to nie przeszkadzało. Chłopiec był bardzo miły i zabawny, ale czasem wpadały mu do głowy różne durne pomysły. Na przykład pewnego razu postanowił pojeździć na łyżwach po zamarzniętej rzece. Miał szczęście, że nic mu się nie stało!

Niestety Fryderyk od zawsze był bardzo chorowity, a kiedy tylko złapało go jakieś choróbsko, lekarze przystawiali mu do skóry pijawki, takie dziwne, oślizgłe stworzenia, które podobno miały wypijać chorą krew! Obrzydliwe. Nie wiem jak wy, ale ja to już wolę zastrzyki.

Po ukończeniu szkoły, Fryderyk trochę podróżował. Mieszkał w Wiedniu (mieście, w którym robią pyszny tort), a potem w Paryżu (to to miasto z wieżą Eiffela). Jeszcze podczas pobytu w Wiedniu dowiedział się, że w Polsce wybuchło powstanie listopadowe. Polski w tamtym czasie wcale nie było na mapach, bo pewne złe kraje chciały zagarnąć jej ziemie dla siebie. Polacy mieli dość życia z ludźmi, którzy nie szanują czyjejś wolności, więc powstali, czyli walczyli, żeby ich pokonać. Niestety przez ciągłe walki o wolność Polski i Polaków, Fryderyk już nigdy nie wrócił do kraju, chociaż bardzo tęsknił za swoją ojczyzną.

W międzyczasie ciągle grał na fortepianie, a jego utwory były jeszcze cudowniejsze niż przedtem. Może to dzięki temu, że tak bardzo tęsknił za Polską. Był coraz bardziej sławny... a jaki przystojny! Dzięki swojej sławie i urodzie umawiał się na randki z wieloma pięknymi damami, np. Delfiną (kolejne dziwne imię) Potocką, Marią Wodzińską i znaną francuską pisarką George Sand. Jednak z żadną nie udało mu się wziąć ślubu i przez to był pewnie trochę nieszczęśliwy.

Miał tylko 39 lat, kiedy zachorował na gruźlicę, czyli taką paskudną chorobę, która dosłownie zjadła mu płuca. Umarł w Paryżu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu, ale jego serce przywieziono do Polski i pochowano w Warszawie.

Czy chcecie posłuchać wspaniałej muzyki, którą tworzył Fryderyk?

# data[].attributes.attachment_link.title
Krótkie opowiadania o wielkich Polakach - Fryderyk Chopin

# data[].attributes.attachment_link.description
Z okazji zbliżającego się Święta Niepodległości, zapraszam Was na cykl opowiadań dla dzieci o ludziach, którzy uczynili Polskę wielką - wielkich Polakach. Ktoś, komu rodzice przy chrzcie dali na imię Fryderyk, niewątpliwie w przyszłości musiał zostać artystą. Podobno, kiedy się rodził, jego tata grał gdzieś w pobliżu na skrzypcach.

# data[].attributes.body
Polska - Moja ojczyzna - cz.1

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Test - Seria pytań wielokrotnego wyboru. Wybierz poprawną odpowiedź, aby kontynuować.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Create better lessons quicker

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1) Stolicą Polski jest: a) Warszawa b) Poznań c) Kraków 2) Polska to kraj w: a) Europie b) Ameryce c) Azji 3) Polska flaga ma barwy: a) biało-czerwone b) biało-różowe c) czerwono-żółte 4) Polskim godłem jest: a) orzeł w koronie b) orzeł bez korony c) orzeł z berłem 5) Polski hymn to: a) Mazurek Dąbrowskiego b) Mazurek Piłsudskiego c) Mazurek Jagielskiego 6) Polską rzeką jest: a) Wisła b) Loara c) Dunaj 7) Polskie góry to: a) Tatry b) Pireneje c) Alpy

# data[].attributes.attachment_link.description
1) Stolicą Polski jest: a) Warszawa b) Poznań c) Kraków 2) Polska to kraj w: a) Europie b) Ameryce c) Azji 3) Polska flaga ma barwy: a) biało-czerwone b) biało-różowe c) czerwono-żółte 4) Polskim godłem jest: a) orzeł w koronie b) orzeł bez korony c) orzeł z berłem 5) Polski hymn to: a) Mazurek Dąbrowskiego b) Mazurek Piłsudskiego c) Mazurek Jagielskiego 6) Polską rzeką jest: a) Wisła b) Loara c) Dunaj 7) Polskie góry to: a) Tatry b) Pireneje c) Alpy

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Przebij balon - Przebijaj balony, aby upuszczać kolejne słowa kluczowe na odpowiednie definicje.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Samolot - Używając dotyku lub klawiatury, wleć na poprawne odpowiedzi i unikaj tych niepoprawnych.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Test obrazkowy - Obraz jest powoli odsłaniany. Włącz dzwonek, kiedy będziesz znać odpowiedź na pytanie.