# data[].attributes.attachment_link.title
Спектакль "Трыбунал"

# data[].attributes.attachment_link.description
Спектакль Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы паводле п'есы Андрэя Макаёнкі. Запіс 1981 года.

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Наталья Замареева

# data[].attributes.attachment_link.title
На земле А Макаёнка

# data[].attributes.attachment_link.description
Uploaded by Наталья Замареева on 2016-09-06.

# data[].attributes.attachment_link.title
Дакументальны фільм "Андрэй Макаёнак. Незацюканы апостал".

# data[].attributes.attachment_link.title
Зацюканы апостал

# data[].attributes.attachment_link.description
Uploaded by movananova belarusvideo on 2014-12-24.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
андрэй макаёнак

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
незацюканы апостал

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
андрей макаёнок

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
зацюканы апостал

# data[].attributes.attachment_link.keywords[].name
затюканы апостол

# data[].attributes.attachment_link.title
Андрэй Макаёнак. Незацюканы апостал / Андрей Макаёнок. Незатюканы апостол (2010)

# data[].attributes.attachment_link.description
Скачать бесплатно: http://by.rutracker.org/forum/viewtopic.php?t=1404 Язык: белорусский и русский 50-60-я гады ХХ стагодзьдзя па праву маюць назову ў беларускай літаратуры эпохай Макаёнка. Чаму й як так сталася, кім быў ён вядомы й плёны творца? Адказы на гэтыя пытаньні шукаюць аўтары дакумэнтальнага фільму. 50-60-е годы ХХ века по праву называются в белорусской литературе эпохой Макаёнка.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Андрэй Ягоравіч Макаёнак (, в. Борхаў, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць - 16 лістапада 1982) - беларускі драматург.

Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў Журавіцкую сярэднюю школу (1938), працаваў масавіком у раённым Доме культуры. У 1939 годзе быў прызваны ў Чырвоную Армію. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у баях на Крымскім фронце. Пасля цяжкага ранення (1942) дэмабілізаваны. Працаваў у Акаурцкай сярэдняй школе Грузіі (1942-1943), сакратаром Журавіцкага райкама камсамола (1944, цяпер у складзе Рагачоўскага раёна), Гродзенскага гаркама камсамола (1945), загадчыкам партыйнага кабінета Магілёўскага чыгуначнага вузла (1945-1946), памочнікам сакратара Журавіцкага райкама партыі (1946-1947). У 1949 скончыў Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КПБ. У 1949-1953 - загадчык аддзела прозы часопіса "Вожык", у 1966-1978 - галоўны рэдактар часопіса " Нёман". Як член дэлегацыі БССР у 1965 удзельнічаў у рабоце XX сесіі Генеральнай Асамблеі ААН. Дэпутат ВС БССР (1971-1982). Член Саюза пісьменнікаў СССР (з 1949).

Друкаваўся з 1946. Пісаў гумарэскі, фельетоны, нарысы. Першая п'еса - аднаактовая драма "Добра, калі добра канчаецца" (1946). Аднаактоўкі "Перад сустрэчай", "Жыццё патрабуе" (1950), "Аксеніна цялушка" і "Крымінальная справа" (1951), "Першае пытанне" (1952) вызначаліся актуальнасцю праблематыкі. Шматактовыя драмы "Ворагі", "Узыходы шчасця" (абедзве 1947), "Выйгрыш" (1948) пры жыцці аўтара не друкаваліся і не ставіліся. У 1952 на сцэне Беларускага тэатра імя Я. Купалы пастаўлена яго палітычная драма "На досвітку" пра пасляваенную Францыю. У сатырычнай камедыі " Выбачайце, калі ласка!" (паст. 1954) бескампрамісна крытыкуюцца заганныя метады кіраўніцтва савецкай гаспадаркай, паказуха, фармалізм, казённае адміністраванне. Камедыі " Каб людзі не журыліся" (паст. 1959) і " Лявоніха на арбіце " (паст. 1961) прысвечаны жыццю пасляваеннай вёскі.

Сацыяльна-палітычнай накіраванасцю вызначаюцца наватарскія п'есы "Зацюканы апостал" (паст. 1971) і "Трыбунал" (паст. 1970), якія засведчылі значную эвалюцыю ў выяўленчай манеры аўтара. Сатырычная камедыя-памфлет "Зацюканы апостал", насычаная прыёмамі сцэнічнай умоўнасці, часам з падкрэсленым ігнараваннем праўдападобнасці, вызначаецца своеасаблівасцю мастацкай тыпізацыі, гранічнай абагульненасцю персанажаў, не трацячы пры гэтым мастацкай канкрэтнасці. У трагікамедыі "Трыбунал", блізкай да традыцый народнай драмы, Андрэй Макаёнак спалучыў нізкае з узвышаным, фарсавае з трагедыйным. Упершыню ў беларускай драматургіі высокая героіка ўвасоблена ў камедыйным жанры. У пошуках новых жанравых і структурна-кампазіцыйных форм А. Макаёнак прыйшоў да камедыі-рэпартажу "Таблетку пад язык" (паст. 1973), да складанай у жанравых адносінах камедыі "Кашмар" (паст. пад назвай "Святая прастата" ў 1976), якая падкупляе клопатам пра ўсталяванне разумных сацыяльна-палітычных узаемаадносін, гуманістычным пафасам.

У канцы 1970 - пач. 1980-х г. на сцэне з'явіліся трагікамедыя "Пагарэльцы" (нап. 1966, апубл. 1980, паст. ў 1981) і камедыя "Верачка"(аўтарскае вызначэнне: сентыментальны фельетон, паст. ў 1979), якія адкрылі новыя грані драматургічнага таленту А. Макаёнка. У "Пагарэльцах", прысвечаных выкрыццю прыстасавальніцтва, апалітычнасці, шкурнцтва, аўтар адмовіўся ад традыцыйнай сюжэтна-кампазіцыйнай структуры твора, даў толькі "пралог і эпілог адной трагікамічнай гісторыі". Камедыя "Верачка" напісана ў больш звыклых, хоць і не кананічных жанравых формах; у эмацыянальным ладзе яе дамінуе мяккая, сцішаная танальнасць. Лірычныя моманты ёсць і ў п'есах "Лявоніха на арбіце", "Таблетку пад язык", "Кашмар", але прысутнічаюць там пераважна ў аўтарскіх рэмарках-пралогах.

Апошні закончаны твор А. Макаёнка - трагікамедыя "Дыхайце эканомна" (апубл. 1983) - п'еса-прытча, у якой аб'ектам аўтарскага асэнсавання стала найважнейшая агульначалавечая праблема захавання Зямлі ад тэрмаядзернай катастрофы.

Аўтар кінааповесці "Твой хлеб" (1956), сцэнарыяў фільмаў "Шчасце трэба берагчы" (1958), "Кандрат Крапіва" (1961), " Рагаты бастыён " (1975), тэлефільма "Пасля кірмашу" (1973).

Пераклаў п'есы "Дабракі" Л. Зорына, "Я, бабуся, Іліко і Іларыён" Н. Думбадзэ і Р. Лордкіпанідзэ, "Чацвёрты" К. Сіманава і інш.

Выдадзены Выбраныя творы ў 2-х (1980)

Збор твораў у 5 тамах (1987-1990)

Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, "Знак Пашаны", Кастрычніцкай Рэвалюцыі і медалямі. Народны пісьменнік БССР (1977). Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя Янкі Купалы (1962) за п'есу "Лявоніха на арбіце", Дзяржаўнай прэміі БССР імя Якуба Коласа (1974) за п'есы "Трыбунал" і "Таблетку пад язык".

Імя А. Макаёнка носіць вуліца ў Мінску, Гродзенская цэнтральная гарадская бібліятэка і Журавіцкая СШ Рагачоўскага раёна, у якой створаны музей драматурга.

У Мінску на доме № 10 па Вайсковым завулку ў 1986 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка ( сілумін; скульпт. В. Занковіч).

Сохар Ю. М. На пульсе жыцця: Андрэй Макаёнак і беларускі тэатр. Мн., 1979.

Усікаў Я. К. Андрэй Макаёнак. Мн., 1984.

Макаёнак Андрэй // Беларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. У 6 т. / пад рэд. А. І. Мальдзіса. - Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 1992-1995.

Макаёнак Андрэй // Беларускія пісьменнікі (1917-1990): Даведнік / Склад. А. К. Гардзіцкі. Нав. рэд. А. Л. Верабей. - Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. - 653 с.: іл. - ISBN 5-340-00709-X.

Лаўшук С. С. Макаёнак // БЭ ў 18 т. Т. 9. Мн., 1999.

# data[].attributes.attachment_link.title
Андрэй Макаёнак - Вікіпедыя

# data[].attributes.attachment_link.description
Андрэй Ягоравіч Макаёнак (, в. Борхаў, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць - 16 лістапада 1982) - беларускі драматург. Нарадзіўся ў сялянскай сям'і. Скончыў Журавіцкую сярэднюю школу (1938), працаваў масавіком у раённым Доме культуры. У 1939 годзе быў прызваны ў Чырвоную Армію. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у баях на Крымскім фронце.