# data[].attributes.body
Nadszedł dzień, do którego przygotowywaliśmy się od wielu miesięcy. W piątek 30 maja 2014 roku odbyła się w naszej szkole uroczystość nadająca jej imię Polskich Olimpijczyków.

Uroczystość rozpoczęła się o godzinie 10.00 mszą świętą, którą  ks. Jarosław Zagozda odprawił w intencji zmarłych i żyjących olimpijczyków, aby ich przykład wpływał na dokonania sportowe i edukacyjne naszych uczniów.

Po mszy świętej o godzinie 11.30 rozpoczęła się akademia, w której udział wzięli uczniowie, nauczyciele oraz zaproszeni goście. Swoją obecnością uświetnili uroczystość: pan Tadeusz Karwasz- Wójt Gminy Lubiszyn, pani Małgorzata Miszkiewicz- zastępca wójta,  pan Artur Terlecki - Przewodnicy Rady Gminy Lubiszyn, dyrektorzy  placówek oświatowych z całej gminy, przedstawiciel Kuratorium Oświaty pani Alicja Górska, emerytowani nauczyciele naszej szkoły.  Byliśmy dumni, że mogliśmy gościć u nas tych, dzięki którym tego dnia się spotkaliśmy, czyli polskich olimpijczyków i działaczy związanych z ruchem olimpijskim. Gośćmi honorowymi tego dnia byli:

- Dariusz Goździak - przedstawiciel Polskiego Komitetu Olimpijskiego, złoty medalista olimpijski z Barcelony w 1992 r. ( pięciobój nowoczesny),

-  Zbigniew Szafkowski - Prezes Lubuskiej Rady Olimpijskiej,

- Jerzy Jankowski - przewodniczący Zarządu Gorzowskiego Związku Sportu Niepełnosprawnych ,,Start”

oraz wybitni sportowcy, którzy reprezentowali Polskę na olimpiadach i paraolimpiadach:

- Tomasz Blatkiewicz, multimedalista igrzysk paraolimpijskich. Jego sukcesy to 2 złote medale – w rzucie dyskiem i w pchnięciu kulą na Igrzyskach Paraolimpijskich w Atenach w 2004 roku, srebrny medal w pchnięciu kulą na Igrzyskach Paraolimpijskich w Pekinie w 2008 roku oraz brązowy medal w rzucie dyskiem na Igrzyskach Paraolimpijskich w Londynie w 2012 roku,

- Małgorzata Korzeniowska, brązowa medalistka Igrzysk Paraolimpijskich w Sydney w 2000 roku w łucznictwie,

- Tomasz Kucharski, wioślarz, dwukrotny mistrz olimpijski, który razem z Robertem Syczem wywalczył złote medale naIgrzyskach Olimpijskich w Sydney w 2000 roku i w Atenach w 2004 roku; obaj startowali w konkurencji dwójek podwójnych wagi lekkiej,

- Maciej Lepiato, złoty medalista i jednocześnie rekordzista świata w skoku wzwyż na Igrzyskach Paraolimpijskich w Londynie w 2012 roku,

- Łukasz Mamczarz, brązowy medalista w skoku wzwyż na Igrzyskach Paraolimpijskich w Londynie w 2012 roku,

- Mateusz Michalski, podwójny medalista Igrzysk Paraolimpijskich – w Londynie w 2012 roku, złoty medalista w biegu na 200 metrów z równoczesnym rekordem świata oraz srebrny medalista w biegu na 100 metrów,

- Wojciech Mickunas, którego koronną dyscypliną jest  Wszechstronny Konkurs Konia Wierzchowego,  i który trzykrotnie uczestniczył w Igrzyskach Olimpijskich w 1972 roku w Monachium - jako zawodnik, w 1988 roku w Seulu- jako trener ( jego drużyna zajęła wtedy zespołowo IV miejsce) i w 1992 w Barcelonie jako członek międzynarodowej grupy ekspertów,

- Jakub Rega, reprezentant Polski na Igrzyskach Paraolimpijskich w Pekinie, gdzie w swoim debiucie zajął 7 miejsce w finałowym biegu na 800 metrów,

- Karolina Sadalska Głażewska, która na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach w roku 2004 zajęła 4 miejsce w konkurencji K - 4 na dystansie 500 m.

Uroczystość otworzyła pani dyrektor Jolanta Gintowt, serdecznie witając przybyłych gości. Wyraziła zadowolenie, że nasza szkoła nosi tak zaszczytne imię. Olimpijczycy to ludzie, którzy pokazują nam własnym przykładem, że sport to nie tylko aktywność fizyczna. Pani Dyrektor i pozostali przemawiający wskazali, jak istotna jest idea wychowania poprzez sport. Zalety sportu są liczne i ogólnie znane. Sport pobudza ambicje, uczy określonych reguł rywalizacji oraz szacunku do przeciwnika i pozwala realnie  ocenić własne możliwości. Sport wpływa korzystnie na rozwój fizyczny i psychiczny, pielęgnuje nasze zdrowie. Uczy opanowania, obowiązkowości   i pracy w zespole, a także odpowiedzialności za siebie i innych, wyrabia refleks i odwagę, pobudza uczucia patriotyczne w skali lokalnej i narodowej. Ideały olimpijskie: szybciej, wyżej, silniej,  wspomagane zasadą fair play są jedną z najskuteczniejszych metod wychowania młodego pokolenia

Wśród upominków złożonych na ręce pani dyrektor znalazły się: garnitur olimpijski reprezentacji Polski z IO w Pekinie, gadżety, tj. breloczki, maskotki z IO w Soczi i Londynie oraz wiele  ciekawych albumów i książek, które wzbogaciły zasoby biblioteki szkolnej.

Po przemówieniach prowadząca uroczystość pani Anna Wiśniewska zaprosiła wszystkich na program artystyczny przygotowany przez uczniów naszej szkoły. Jako pierwsi zaprezentowali się nasi najmłodsi wychowankowie. Recytując wierszyki o sporcie i śpiewając piosenkę „Mały człowiek” wywołali entuzjazm publiczności. Potem uczniowie gimnazjum słowami polskich poetów wyrazili to, co jest ważne w życiu każdego człowieka – godność, sprawiedliwość, wytrwałość w dążeniu do celu, uczciwość.

Słowa poezji przeplatane były piosenkami śpiewanymi przez chór przygotowany przez ks. Jarosława Zagozdę. Akompaniament gitary ( ks. Zagozda) i fletu (Maria Skrodzka) zabrzmiał niezwykle wzruszająco i przejmująco. Niespodzianką, która wywołała owacje publiczności, było włączenie się nauczycieli w wykonanie piosenki zamykającej program artystyczny.

Kulminacyjnym punktem uroczystości było odczytanie przez pana Artura Terleckiego – Przewodniczącego Rady Gminy uchwały o nadaniu imienia Polskich Olimpijczyków Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Baczynie. Następnie pan Wojciech Radziński zaprosił wszystkich gości pod tablicę pamiątkową, która została odsłonięta i poświęcona.

Spotkanie zakończyło się uroczystym obiadem. Goście chętnie wpisywali się do księgi pamiątkowej umieszczonej w głównym holu oraz z zainteresowaniem oglądali wystawy i gazetki przygotowane przez uczniów naszej szkoły.

# data[].attributes.body
Koniec II wojny światowej i zmiany terytorialne na obszarze Europy nie pozostały bez wpływu na przebieg granic państwa polskiego. W 1945 roku zachodnia granica Polski oparta została na linii Odry, tym samym w jej skład weszła część ziem Brandenburgii, także Ziemia Lubuska. Polska administracja w owym czasie zmagała się z wieloma trudnościami
na obszarze całego kraju i na tzw. Ziemiach Odzyskanych. Były to trudności związane m.in.z repatriantami, nowymi osadnikami, uchodźcami, mieniem poniemieckim, a także formowaniem nowego systemu administracji - polskiego systemu administracji.[1] Wśród zadań postawionych przed nowym administratorem była szeroko rozumiana oświata, budowa nowej sieci placówek oświatowych: szkół, przedszkoli, bibliotek, czytelni, teatrów i innych jednostek kultury, które poza celem stricte edukacyjnym miały za zadanie włączyć się w proces pełnej i szybkiej integracji Ziem Zachodnich z pozostałą częścią kraju. Szkoła miała odgrywać decydującą rolę w procesie integracji społeczeństwa Ziem Zachodnich, jej adaptacji i podniesienia poziomu kultury. Realizacja postawionego zadania nie przebiegała jednak równomiernie i w planowanym tempie. Trudności, które napotkano, zarówno w obszarze zasobów ludzkich jak i materialnych, wpłynęły na spowolnienie tego procesu.[2] Nie bez wpływu na jego przebieg pozostał brak spójności pomiędzy nauczaniem, prowadzonym początkowo według planów oraz programów przedwojennych, a nowymi celami i warunkami społeczno - politycznymi oraz gospodarczymi. Ponadto nie należy zapominać o zbyt pośpiesznym tempie reformowania owych planów i programów przez władze oświatowe, które na domiar realizowane miały być przez nie zawsze w pełni przygotowane ciało pedagogiczne.

Wprowadzony w roku 1945 trójstopniowy podział administracyjny kraju wyznaczył granice województw, powiatów i gmin, w województwie poznańskim znalazł się powiat gorzowski, a w nim ówczesna gmina Kłodawa z wsią Baczyna. Zniszczenia wojenne, tak dotkliwe dla większych ośrodków miejskich, jak pobliski Landsberg, ominęły Baczynę, z której niemieccy mieszkańcy (w 1939 r. Bayersdorf zamieszkiwało 687 os.)[3] zostali wysiedleni, a należący i pozostawiony przez nich majątek przejęli polscy osadnicy.
Adaptacja nowego miejsca przebiegała pod nadzorem administracji organizującej życie nowo przybyłym - osiedleńcom z wschodniej i centralnej Polski. Część ich przyszłego życia miała stanowić edukacja szkolna, której struktura była wówczas w trakcie kolejnego etapu formowania.

Resort Oświaty PKWN wydał Wytyczne organizacji publicznych szkół powszechnych w  roku szkolnym 1944/45. Przewidywał on umożliwienie ukończenia szkoły III stopnia wszystkim uczniom. Szkoły I stopnia o jednym nauczycielu miały być przekształcone w tzw. szkoły niepełne. Nauka w tych szkołach odbywać się miała w trzech lub czterech pierwszych klasach jednorocznych. Ponadto miano w nich realizować program odpowiednich klas szkoły III stopnia. Dzieci starsze z obwodu takiej niepełnej szkoły miały być kształcone w szkołach powszechnych wyżej zorganizowanych, zwanych też zbiorczymi. Jeżeli droga ucznia do szkoły zbiorczej wynosiła więcej niż 4 kilometry, miał on być podwożony. Szkoły I stopnia
o dwóch nauczycielach mogły być przekształcone w szkoły niepełne, w których realizowano program pięciu lub sześciu klas jednorocznych. Jeżeli liczba uczniów była większa niż 80, szkoła niepełna miała mieć sześć klas. Najstarsi uczniowie mogli pobierać naukę w ramach klasy siódmej w najbliższej szkole zbiorczej. O ostatecznym kształcie powojennej struktury szkolnictwa przesądziła Instrukcja Ministra Oświaty z dnia 16 lipca 1945 r. w sprawie realizacji obowiązku szkolnego i organizacji szkół powszechnych w roku szkolnym1945/46.[4]    W  roku 1949[5] powołano do życia tymczasową szkołę ogólnokształcącą stopnia podstawowego dla obwodu Baczyny i Marwic, jako szkołę zbiorczą – obejmującą wieś Racław i część wsi Chróścik, w 1951r. także wieś Wysoka.[6]. Szkoła i przedszkole w Baczynie pierwotnie zlokalizowane zostały w budynku kurii biskupiej, dawnej plebani popastorskiej (parafii ewangelickiej zniszczonej w 60%), jednocześnie zajęcia lekcyjne od roku 1949, po przeprowadzonym remoncie, odbywały się w budynku należącym do Gminnej Rady Narodowej (zniszczonym w 50 %).

# data[].attributes.body
The lesson will be about Australia. I will use this picture to start a discussion about Australia, its fauna  and try to elicit general information about this continent.
1. Which country does this bear come from?