# data[].attributes.attachment_link.title
Autyzm dziecięcy - strona Adasia | O chłopcu, który wygrał z autyzmem

# data[].attributes.attachment_link.title
Fundacja SYNAPSIS. Zmieniamy świat dla osób z autyzmem.

# data[].attributes.attachment_link.description
Oficjalna strona internetowa Fundacji SYNAPSIS. Jej misją jest niesienie profesjonalnej pomocy dzieciom i dorosłym osobom z autyzmem i ich rodzinom oraz wypracowywanie systemowych rozwiązań, które poprawią jakość ich życia.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
2 kwietnia kolejny raz w wielu krajach na świecie szerszym echem rozprzestrzeni się wiedza na temat AUTYZMU.
„Zapal się na niebiesko"- to hasło przewodnie pomysłodawców akcji.
W ramach solidarności z tymi, którzy odbierają nasz, zdrowy świat inaczej pojawią się akcenty niebieskiego koloru.

Chciałoby się bardzo, aby temat autyzmu był promowany częściej. Przybliżenie przebiegu zaburzenia pozwoliłoby na wzrost tolerancji, może większy szacunek wobec osób, które czują, myślą, okazują swoje emocje inaczej.
Zaburzenie, które zaskakuje. Pojawia się nagle i demonstruje swoją siłę.
Świat nauki w dzisiejszej dobie poczynił wiele osiągnięć, by „rozczytać" tajemnice zapisane w naszych głowach. Nikomu jeszcze nie udało się ułożyć rozrzuconych komórek, które mylą wszystkie zmysły.

Cieszysz się swoim dzieckiem, Jego beztroskim życiem zazwyczaj przez okres dwóch lat. Nie przypuszczasz nawet, że każdy kolejny dzień przybliża się do daty, która zmieni Twoją codzienność. Setki pytań bez odpowiedzi, ...co się dzieje, dlaczego nie słucha. Może krzyczy bez powodu. Rodzi się dziwna agresja, autoagresja. Milknie, szuka samotności, oddala się. Nie reaguje na swoje imię. W ciszy łamanej krzykiem spędza coraz więcej czasu.

Żyją za szybą. Tak o nich mówią. Gruba, niewidzialna tafla grodzi ich od otoczenia.

„W Polsce także coraz więcej dzieci, młodzieży i dorosłych ma diagnozę zaburzeń spektrum autyzmu. Na co dzień bardzo często spotykają się z brakiem akceptacji, negatywnymi komentarzami, odrzuceniem. To ważne, żebyśmy w tym dniu pokazali, że jesteśmy otwarci na osoby z autyzmem. Niech poczują się wyjątkowo, wiedząc, że te podświetlone na niebiesko budynki, niebieskie akcenty w ubraniu są specjalnie dla nich" - podkreśla Joanna Grochowska, Wiceprezes Fundacji SYNAPSIS.

Okaż swoją solidarność z tymi, którym los nakazał iść na krawędzi dwóch światów trudnym szlakiem.
Niebieska wstążka, może jakiś akcent światła na Twoim biurku w kolorze niebieskim...
Zaburzeni żyją wśród nas.
Godnie żyć, to cieszyć się wszystkim, co nas otacza. Rozumieć bodźce, które pochodzą z zewnątrz otoczenia, funkcjonować w społeczeństwie na równych prawach.

Kilka wieków temu Rodzice osób zaburzonych byli odbierani, jako naznaczeni przez Boga. Ukarani narodzinami dziecka za ciężki grzech, który popełnili Oni, ich przodkowie. Dzieci chowane były przed otoczeniem. Ich życie ograniczało się do spędzania czasu w ciemnych izbach, samotnie. Dostawały posiłki, trochę higieny - to wszystko. Bez opieki, czułości nie potrafiły wypowiedzieć słowa, zdania. Nikt nie nauczył ich mowy, gestów, które są formą komunikowania. Przyjacielem była mucha, która wpadała na chwilę przez szczeliny w drzwiach. Wydawała jakiś dźwięk, który przerywał martwą ciszę w niewielkiej izbie. Średnia lat życia nie była zbyt długa. Bez światła, powietrza nie miały szans na trwanie.

Postęp cywilizacji zmieniał mentalność ludzi. Z trudem przebijała się wrażliwość wobec tych „INNYCH".
Jak jest dzisiaj, jak ich postrzegamy?
Rodzice łamali bariery wstydu wprowadzając zaburzonych w swoje środowiska. Dawki pogardy kierowane do niepełnosprawnych zaczynali przyjmować z pokorą. Pokora uwalnia pokłady miłości. Miłość daje siły do odpychania ataków na odmienność, z której drwi otoczenie.

Nastąpił spory przełom. Mają szczęście przychodząc na świat w Rodzinie, która odbiera je, jako cud narodzin. Matka, Ojciec nie odrzuci uczucia. Z troską zadba o kolejne jutra swojego potomka. Szukają pomocy u specjalistów, by ulżyć dziecku w funkcjonowaniu. Okres niemowlęcy, dziecięcy szybko mija. Zaburzenie uwidacznia się coraz bardziej.

Wkrótce właśnie oczy, bądź mimika twarzy będzie jedyną formą komunikacji między nimi. Rozczytują" się wzajemnie. Uczą się wspólnego życia.

Początkowo spacery z zaburzonym dzieckiem nie są miłym przeżyciem. Napotkani przechodnie spoglądają bez zachwytu, a formą litości. Matka słucha cierpliwie komentarzy. Z czasem przestanie reagować emocjonalnie.

Nie ma wielkich marzeń. Spotkania towarzyskie bywają rzadko. Zazwyczaj w kręgu najbliższych. Grono znajomych systematycznie urywa kontakt, bo niby, o czym rozmawiać. Mają swoje domy, troski. Dodatkowy bagaż cudzych problemów jest zbyteczny.

Mylne i beznadziejne to rozumowanie.

Właśnie ten Rodzic potrzebuje chwilowej odskoczni, rozmowy, może zrzucenia tłumionego bólu niemocy. Syn miał napad agresji. Robiła wszystko, aby nie jechać do szpitala. Stan się ustabilizował. To Jej radość - inna od Twojej, mojej.
Godność, to otwieranie drzwi osobom zaburzonym, to tolerancja.
Płyną czułe, pełne ciepła przekazy. Wiesz, teraz gotują Tobie zupę. Chcesz pić Kochanie?- Tak?- Dobrze, zaraz Tobie podam. Łyżeczką, przez smoczek podaje ulubiony sok malinowy. Napiłaś się?-, no to idę dokończyć przygotowanie obiadu. Zaraz przyjdzie Pani Maria, będzie rehabilitacja. Boisz się?- nie, będzie lżej, nic się nie bój.

Tolerancja jest poszanowaniem cudzych poglądów, uczuć, upodobań, wierzeń, obyczajów i postępowania, choćby były całkowicie odmienne od własnych, albo zupełnie z nimi sprzeczne. Tolerancja, to poszanowanie każdego takim, jakim jest. Niestety, jeszcze tak ogromny dystans człowiek zachowuje wobec innego człowieka.
Mój wnuk jest dzieckiem zaburzonym autyzmem.
Bardzo dobrze znam gorycz walki o godność, tolerancję wobec osoby z niepełnosprawnością.

Poszanowanie drugiego człowieka, dostrzegania w nim trudu życia, troska. Sam o siebie nie da rady zawalczyć.

Szanuj każdego-to priorytet moralny, który powinien dominować w każdym z nas. Niestety, realia nadal niepokoją. Osoby z zaburzeniem traktujemy z dystansem. W środowisku nie są mile widziane od najmłodszych lat.

Bywają obiektem niewyobrażalnych upokorzeń słownych, w czynach dawkowanych przez zdrowych rówieśników.
KOCHAM osoby, których życie ma inny wymiar.
Brak przekazu o szacunku wobec słabszego kolegi w domach rodzinnych niesie ogromne przykrości tym, którzy bez swojej winy zostali ograniczeni w normalnym funkcjonowaniu. Zbyt mało przekazu w przedszkolach, szkołach, uczulania na wrażliwość, tolerancję.

Zaburzeni tworzą swój własny świat. Mają w sobie niewyobrażalne, piękne wnętrza. Emanują prawdą, szczerością. Nie zakładają „masek „, które my często zmieniamy w zależności od sytuacji. Oni są tacy prawdziwi, bezbronni. Często w dojrzałych ciałach funkcjonują uwięzione umysły, które zatrzymały rozwój na etapie małego dziecka.

Potrzebują wsparcia, pomocy osób trzecich bezustannie.
Czy można drwić z zachowania tych, których umysł jest mniej doskonały?
Chciałoby się ich wszystkich przytulić, uściskać, wysłuchać, pomóc. ONI mają prawo do godnego życia. Nie przeszkadzaj im w tym, a wspieraj z całych sił. Pojmij, że ich los nie jest bajką.

Uważam, że są silniejsi od nas - zdrowych, tylko trzeba im pomóc. Każdy dzień okupiony godzinami nauki prostych czynności zasługuje na szacunek, podziw.
Być człowiekiem, to właśnie być odpowiedzialnym. To znać uczucie wstydu w obliczu nędzy, której nie jesteśmy winni. To odczuwać dumę ze zwycięstwa odniesionego przez kolegów. To czuć, kładąc swoją cegłę, że się bierze udział w budowaniu świata. https://www.youtube.com/watch?v=DTAKS467hhA Antoine de Saint-Exupéry
Zrozum inność ...to takie proste.

# data[].attributes.attachment_link.description
2 kwietnia kolejny raz w wielu krajach na świecie szerszym echem rozprzestrzeni się wiedza na temat AUTYZMU. „Zapal się na niebiesko"- to hasło przewodnie pomysłodawców akcji. W ramach solidarności z tymi, którzy odbierają nasz, zdrowy świat inaczej pojawią się akcenty niebieskiego koloru. Chciałoby się bardzo, aby temat autyzmu był promowany częściej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Dzieci autystyczne z rodzicami (film "Wyjątkowi rodzice") - Zespół Placówek Edukacyjnych w Olsztynie

# data[].attributes.attachment_link.description
To nieprawda, że osoby z Autyzmem nie znają emocjonalnej wzajemności. Najlepiej to wiedzą ich rodzice. Zespół Placówek Edukacyjnych w Olsztynie współpracując z rodzicami dzieci z Autyzmem obala mity na temat Autyzmu

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dlaczego taki tytuł dzisiejszego wpisu? Już wyjaśniam. Tegoroczne obchody Dnia Dziecka podzieliliśmy na dwa dni. Dzisiaj, jak nie trudno się domyślić jest dzień pierwszy. Niestety pogoda troszkę pokrzyżowała nasze ambitne plany, ale Julka była bardzo zadowolona z tego co dla Niej przygotowaliśmy. Zgodnie z zasadą najpierw obowiązki a dopiero potem przyjemności, Julka dzisiejszy poranek spędziła na zajęciach. Co więcej dzisiaj pracy było troszkę więcej, gdyż terapeutki z okazji Dnia Dziecka postanowiły zorganizować dla naszej córeczki dodatkowe zajęcia
Bezpośrednio po zakończeniu zajęć udaliśmy się do jednego z rzeszowskich centrów handlowych gdzie dla najmłodszych i troszkę starszych zorganizowano Kosmiczny Dzień Dziecka.
Pamiątką po pierwszej atrakcji - wizycie w laboratorium na stacji kosmicznej jest malutki pojemniczek z tajemniczymi ziarenkami - Julka ma za zadanie obserwować co takiego ciekawego wyrośnie
Dobrze że poszliśmy całą rodziną, gdyż mogliśmy się ustawić w kolejce do dwóch atrakcji. Julka z tatą oczekiwała pomalowanie przez zielonego Marsjanina, a Julkomama dzielnie pilnowała miejsca w sąsiedniej długaśnej kolejce. Julka miała pragnienie aby na jej prawej ręce pojawił się wizerunek biedronki. Po środowym pikniku bardzo przeżywała fakt, że miała narysowanego motylka a nie biedronkę - symbol Jej przedszkolnej grupy.

Z pomalowaną ręką można było dołączyć do mamy i oczekiwać na zrobienie pamiątkowego zdjęcie z pobytu na Marsie.

Rzecz jasna w trudnym zadaniu ubieraniu „prawdziwego" skafandra astronauty pomagała wykwalifikowana obsługa naziemna centrum kosmicznego.
Julka była bardzo przejęta swoją nową rolą, niemal nie oddychała, powiem tyle że w chwili wykonywania Naszemu Tisiowi zdjęcia więcej życia w sobie w miał dowolny manekin w sklepie odzieżowym.

Po tych wszystkich stresach związanych z wizytą na odległym i zimnym Marsie, na Julkę czekała nagroda - lody czekoladowe.
Nie tylko my wybraliśmy taką formę obchodów Dnia Dziecka - tata spotkał niewidzianą kilkanaście lat koleżankę a Julka swoją jedną ze swoich terapeutek - panią Kasie która również przyszła z dziećmi zdobywać kosmos.
Niestety część atrakcji była przygotowana z myślą o troszkę starszych dzieciach i wiedząc że nie wzbudzi to zainteresowania naszej córeczki nawet ustawialiśmy się w następnych dłuższych czy też krótszych kolejkach. I tak Julka miała dość atrakcji jak na jeden dzień. W domu czekała też telewizyjna atrakcja - kilka odcinków dawno nie widzianego Ciekawskiego Georga, na to Julka nie mogła się spóźnić. Od rana co chwilkę pytała kiedy będzie godzina W
A jutro kolejne atrakcje, obu tylko pogoda była lepsza ....

Ten wpis został opublikowany w Bez kategorii przez Rodzice Julki. Dodaj do zakładek permalink.

# data[].attributes.attachment_link.description
Dlaczego taki tytuł dzisiejszego wpisu? Już wyjaśniam. Tegoroczne obchody Dnia Dziecka podzieliliśmy na dwa dni. Dzisiaj, jak nie trudno się domyślić jest dzień pierwszy. Niestety pogoda troszkę pokrzyżowała nasze ambitne plany, ale Julka była bardzo zadowolona z tego co dla Niej przygotowaliśmy. Zgodnie z zasadą najpierw obowiązki a dopiero potem przyjemności, Julka dzisiejszy poranek spędziła na zajęciach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Trafilismy na stronę MamSwojSwiat w poszukiwaniu oprogramowania dla dzieci z autyzmem i zespołem aspergera.

Piszemy o oprogramowaniu niejako na sucho, gdyż nie istnieje dostepne demo. To bardzo utrudnia podjęcie decyzji zakupowej jednak dość drogiego oprogramowania. Dostepne są inne programy tworzone przez Tatę Marcina , oprogramowanie Porusz Umysł czy też Autilius, który jeszcze nie jest dostępny.

Według informacji "Serwis MamSwojSwiat składa się z pięciu działów:

EMOCJE

WYRAŻENIA PRZYIMKOWE

HISTORYJKI OBRAZKOWE

METAFORY

DOBRE MANIERY

oraz z INDYWIDUALNEJ ŚCIEŻKI PRACY, która daje możliwość przejścia przez ćwiczenia w kolejności ustalonej przez specjalistę."

Zastanawiamy się czy rzeczywiście dziecko będące już w edukacji wczesnoszkolnej, dla którego przeznaczony jest program rzeczywiście powinno korzystać jeszcze z oprogramowania i zamykac sie w świecie komputerów. Podobnie czy dziecko nauczy się dobrych manier z komputera i czy komputer te maniery będzie w stanie ocenić.

Nie znamy kolorystyki tego oprogramowaia, ale mielismy okazje obejrzeć inny program tego typu przeładowany sygnałami dźwiękowymi, kolorystycznymi itp. I jestesmy pewni, że takie cos nie jest dla dzieci z autyzmem, mających niejednokrotnie nadwrażliwość wzrokową i słuchową.

Może jednak ktos z Was miał okazję przetestować program czy też go zakupił? Zapraszamy do komentarzy na temat tego i innych programów dla dzieci z autyzmem

# data[].attributes.attachment_link.title
Mam swój świat i oprogramowanie dla dzieci z autyzmem

# data[].attributes.attachment_link.description
Wszystko co chcesz wiedzieć o autyzmie, a wstydzisz się zapytać. Strona dla wszystkich, którzy chcą dowiedzieć się wszystkiego o autyzmie i całościowych zaburzeniach rozwojowych. Edukacja, terapie, subkonta, co robić po diagnozie, gdzie szukać pomocy. Wiarygodne informacje na temat autyzmu. Czym jest autyzm? Przyczyny autyzmu, objawy, zaburzenia towarzyszące, terapia autyzmu

# data[].attributes.headline
Programy komputerowe dla dzieci z autyzmem

# data[].attributes.subject
Programy komputerowe dla dzieci z autyzmem

# data[].attributes.body
autyzmsoft

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Programy komputerowe dla dziecka autystycznego

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Znajdziesz tu proste, przydatne programy komputerowe wspomagające nauczanie i ogólnie pojęty rozwój dziecka autystycznego.

Strona zawiera kilkanaście niewielkich aplikacji, które stworzyłem przez ostatnie 14 lat dla mojego syna.

Niektóre udostępniam za darmo, niektóre za niewygórowaną opłatą.
Software tworzony przez ojca informatyka dla jego autystycznego dziecka.
W zawodzie pracuję od ponad 20-stu lat. Mój syn ma lat 19.
Mam więc doświadczenie w obydwu dziedzinach.

Programy, czy raczej programiki, jakie tu znajdziesz są proste.
Prawie "ascetyczne".
I takie być powinny. Jest w nich tylko to, co trzeba. Nic więcej.

Wiem z doświadczenia, że większość komercyjnych i darmowych programów edukacyjnych przeznaczonych dla dzieci zdrowych, niestety, nie nadaje się do zastosowania w nauczaniu dziecka
z autyzmem.

Produkty te przeładowane są kolorami, animacjami, efektami dźwiękowymi, ogromną liczbą opcji, interakcjami i dialogami, których dziecko autystyczne albo nie rozumie, albo w które nie chce wchodzić.

I choć pod względem inżynierskim wiele z nich to prawdziwe majstersztyki, to jednak w przypadku większości naszych dzieci (a mojego syna na pewno) służą one nie jako narzędzia rozwoju, ale źródło bodźców prowadzących do fiksacji i niepożądanych stymulacji słuchowo-wzrokowych.

Komercyjne, specjalistyczne aplikacje do wspomagania nauki dzieci z autyzmem oczywiście istnieją.
I są dobre. Ale niestety jako produkty "niszowe" są drogie.

Programy, które robiłem przez lata, to produkty 'szyte na miarę'.
Na miarę zmieniających się potrzeb, braków i możliwości mojego dziecka.

Każde dziecko z autyzmem jest inne. Jeżeli kiedyś poznałeś jakieś dziecko autystyczne,
nawet dobrze, to poznałeś ... właśnie to konkretne dziecko.

Są oczywiście cechy wspólne. Inaczej nie mówilibyśmy o zjawisku.

Mam więc nadzieję, że wśród produktów jakie tu znajdziesz będzie choć jeden odpowiedni
dla Twojego dziecka lub Twoich uczniów.

Zajrzyj na tę stronę za jakiś czas.
W miarę upływu czasu w dzialedo pobrania będę zamieszczał kolejne programy.

Zapraszam,
tata Marcina
Tutaj możesz napisać opinię o aplikacjach. Konstruktywne uwagi staram się wprowadzać
w życie.

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
mb12 />
<!-- add your own css snippets between the style tags. -->
<style type=

# data[].attributes.attachment_link.description
Znajdziesz tu proste, przydatne programy komputerowe wspomagające nauczanie i ogólnie pojęty rozwój dziecka autystycznego. Strona zawiera kilkanaście niewielkich aplikacji, które stworzyłem przez ostatnie 14 lat dla mojego syna. Niektóre udostępniam za darmo, niektóre za niewygórowaną opłatą. Software tworzony przez ojca informatyka dla jego autystycznego dziecka. W zawodzie pracuję od ponad 20-stu lat.

# data[].attributes.body
SOTIS

# data[].attributes.body
abc Zdrowie

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Objawy autyzmu najczęściej pojawiają się w pierwszych latach życia dziecka. Maluch nagle przestaje reagować na próby kontaktu ze strony rodziny i rówieśników. Sztywnieje, gdy ktoś go dotknie, nie uśmiecha się, mało mówi i nie pokazuje swoich emocji. Czym charakteryzuje się autyzm, jakie są przyczyny i objawy tej choroby? Jak rozpoznać autyzm? W jaki sposób można leczyć zaburzenia autystyczne?

1. Charakterystyka autyzmu

Autyzm to zaburzenie o charakterze neurologicznym, związane z nieprawidłową pracą mózgu. Choroba najczęściej ma podłoże genetyczne, jej pierwsze objawy ujawniają się w dzieciństwie i trwają przez całe życie.

Choroba może mieć różne symptomy, ale opierają się one przede wszystkim na problemach z porozumiewaniem się z innymi ludźmi, trudnościach w wyrażaniu emocji, w stosowaniu gestów i budowaniu poprawnych komunikatów.

Zachowanie osoby chorej na autyzm jest odbierane jako dziwne. Zaawansowana choroba sprawia, że pacjent nie nawiązuje kontaktu z innymi, nie mówi, nie gestykuluje, a jego mimika twarzy jest ograniczona.

Ponadto, wykonuje wiele charakterystycznych gestów, czyli manieryzmów ruchowych. Około 10-15% chorych może prowadzić niemalże normalne życie, bez konieczności ciągłego proszenia innych o pomoc.

Ze względu na różny przebieg choroby wyróżniono spektrum zaburzeń autystycznych (spektrum autyzmu), które obejmuje różne zaburzenia, które różnią się mechanizmami i przyczynami powstawania problemów w rozwoju.

Do spektrum autyzmu należy:

autyzm dziecięcy,

autyzm atypowy,

zespół Aspergera,

upośledzenie zdolności niewerbalnego uczenia się,

całościowe zaburzenie rozwoju,

autyzm wysokofunkcjonujący,

zaburzenie semantyczno-pragmatyczne,

zespół wielu złożonych zaburzeń rozwojowych,

hiperleksja.

Objawy podobne do zaburzeń autystycznych może wywołać:

zespół Retta,

zespół łamliwego chromosomu X,

dziecięce zaburzenie dezintegracyjne,

reaktywne zaburzenia przywiązania w dzieciństwie,

stereotypie ruchowe,

zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD),

osobowość schizotypowa w dzieciństwie,

schizofrenia dziecięca,

zaburzenia obsesyjno-kompulsyjn

tiki,

dysleksja,

toksoplazmoza,

mózgowe porażenie dziecięce,

padaczka.

2. Przyczyny autyzmu

Przyczyny autyzmu nie są całkowicie znane, ale za jeden z głównych czynników uznaje się genetykę. Została określona spora ilość genów, które odpowiadają za autyzm.

Ponadto, badania wykazały, że u chorych na autyzm występują nieprawidłowości w kilku rejonach mózgu. Co więcej, osoby te mają zły poziom serotoniny i pozostałych neuroprzekaźników w mózgu.

W około 15-20% autyzm jest wywoływany przez mutację genetyczną. Rodzice jednego autystycznego dziecka mają 20% ryzyka, że drugi potomek również będzie chory. Jeżeli dwoje dzieci ma autyzm to trzecie na 32% także będzie miało.

Badania wykazały, że lek przeciwdrgawkowy (kwas walproinowy) oraz antydepresanty zwiększają ryzyko powstania autyzmu. Choroba może wynikać też z niedotlenienia w życiu płodowym, co skutkuje upośledzeniem mowy i sfer osobowości.

3. Objawy choroby

Autyzm stwierdza się u 2-9 na 10 000 dzieci, cztery razy częściej pojawia się wśród chłopców. Badania L. Winga i J. Goulda z 1979 roku wykazały, że choroba może przejawiać się różnymi typami zachowań.

Większość osób ma problem z uczestniczeniem w kontaktach społecznych, wycofuje się z interakcji z rówieśnikami i dorosłymi. Zwraca się do innych jedynie wtedy, gdy czegoś potrzebuje.

Druga grupa chorych unika kontaktu, ale akceptuje gdy ktoś próbuje zacząć rozmowę. Dzięki temu możliwe jest zachęcenie autystycznego dziecka do wspólnej aktywności.

Trzecia grupa to osoby, które podejmują interakcję, ale robią to w sposób nietypowy i nieodpowiedni do sytuacji. Nie potrafią zrozumieć drugiej osoby, zadają te same pytania, rozmawiają jedynie na swoje ulubione tematy i nie potrafią podtrzymać konwersacji.

Dzieci wymagają dostosowania systemu nauczania i pomocy we włączeniu do grupy rówieśników. Powinny mieć też zajęcia z zasad funkcjonowania społecznego oraz zachowania się w różnych sytuacjach.

Osoby autystyczne mają problem ze zrozumieniem emocji, myśli oraz intencji innych ludzi. Duża część osób chorych na autyzm ma nieprawidłową mowę, która utrudnia codzienną komunikację.

Jedynie wysokofunkcjonujące dzieci z autyzmem i zespołem Aspegera dobrze posługują się językiem, ale nadal mają problemy z komunikacją. Nie rozumieją znaczenia słów, nie potrafią sprawnie prowadzić dialogu, nie reagują na słowa innych osób, nie są w stanie formułować długich wypowiedzi i przekazać swoich myśli.

Pomocna okazuje się praca z logopedą skupiona na terapii mowy oraz nauce alternatywnych sposobów komunikacji. U dzieci z autyzmem występuje:

pamięć wzrokowa,

myślenie obrazowe,

problem z myśleniem abstrakcyjnym,

tworzenie nietypowych skojarzeń znaczeniowych,

dosłowne rozumienie języka,

przewaga uwagi mimowolnej,

wybiórcze zainteresowania,

zaburzenia w odbiorze bodźców sensorycznych,

trudności w myśleniu przyczynowo-skutkowym,

przywiązanie do rutyny.

Chory na autyzm ma swój świat, który jest na tyle ciekawy, że kontakt z innymi ludźmi nie jest potrzebny. Dziecko autystyczne:

ignoruje wszystkich dookoła,

sztywnieje, gdy ktoś je dotknie,

nie chce nowych zabawek,

nie reaguje na ból,

nie cieszy się z odwiedzin,

jest bardzo grzeczne i spokojne,

nie wzdryga się na hałas,

potrafi godzinami patrzeć się na jeden punkt,

nie gaworzy,

nie okazuje emocji,

gesty i mimika innych nie mają dla niego znaczenia,

nie rozumie szczerego uśmiechu,

przywiązuje się do niektórych przedmiotów,

nie lubi zmian rutyny,

woli jedzenie z tego samego talerza,

chce chodzić tą samą drogą,

nie bawi się z rówieśnikami,

lubi samotność,

rzadko się uśmiecha,

woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,

nie utrzymuje kontaktu wzrokowego,

nie reaguje na swoje imię,

potrafi być agresywne bez powodu,

mało mówi,

lubi ruch obrotowy przedmiotów,

kiwa się lub obraca w jednym miejscu,

nie ma spontanicznych odruchów.

Dzieci z łagodniejszą postacią autyzmu mają ograniczone zainteresowania i często są ekspertami w wąskich dziedzinach. Mają niezwykłą pamięć, ale nie potrafią jej wykorzystać w życiu codziennych, w kontakcie z innymi ludźmi.

4. Rozpoznanie autyzmu

Rozpoznanie autyzmu jest długotrwałym procesem, ponieważ prawidłowa diagnoza opiera się na skrupulatnej obserwacji dziecka i jego reakcji oraz na wielokrotnych wizytach w przychodniach specjalistycznych.

Diagnostyka autyzmu polega na śledzeniu zachowań dziecka w różnych sytuacjach, na przykład w samotności, z terapeutą i podczas zabawy.

Kluczowe jest również badanie rozwoju dziecka, które umożliwia sprawdzenie czy maluch rozwija się w odpowiednim tempie. Lekarz zadaje rodzicom wiele pytań, a test jest powtarzany w wieku 9, 18, 24 i 30 miesięcy.

Neurolodzy oceniają pracę mózgu i nerwów, pediatrzy - rozwój dziecka, a psychologowie sprawdzają umiejętność rozumienia i odczytywania emocji przez dziecko.

Gdy w rodzinie są inne osoby chore na autyzm, urodzone przedwcześnie lub z niską wagą urodzeniową wykonuje się badania przesiewowe u dzieci w wieku 1,5-2 lat.

W diagnostyce autyzmu bardzo ważne jest wykluczenie zwykłych problemów, na przykład ze słuchem lub wzrokiem. Zalecane jest wykonanie:

badania krwi i moczu,

badania laryngologicznego,

badania w kierunku toksoplazmozy i cytomegalii,

badania słuchu\,

badania neurologicznego,

badania okulistycznego,

badania genetycznego lub metabolicznego w celu wykluczenia innych chorób podobnych do autyzmu.

5. Leczenie autyzmu

Leczenie autyzmu opiera się przede wszystkim na specjalnej edukacji oraz zastosowaniu terapii behawioralnej. W leczeniu farmakologicznym stosuje się:

neuroleptyki,

stymulanty,

środki antydepresyjne.

Rozwój choroby powoduje, że niektóre obszary mózgu nie są aktywowane, co skutkuje zaburzeniami w rozwoju dziecka. Specjaliści zajmujący się dziećmi autystycznymi starają się pobudzić odpowiednie obszary w mózgu.

Leczenie lekami psychotropowymi stosuje się wyłącznie, gdy zachowanie dziecka autystycznego jest niemożliwe do opanowania.

Rehabilitacja dzieci z autyzmem jest w stanie zmniejszyć nasilenie wielu objawów choroby i ułatwić przystosowanie pacjenta do życia w społeczeństwie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Autyzm - przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

# data[].attributes.attachment_link.description
Objawy autyzmu najczęściej pojawiają się w pierwszych latach życia dziecka. Maluch nagle przestaje reagować na próby kontaktu ze strony rodziny i rówieśników. Sztywnieje, gdy ktoś go dotknie, nie uśmiecha się, mało mówi i nie pokazuje swoich emocji. Czym charakteryzuje się autyzm, jakie są przyczyny i objawy tej choroby? Jak rozpoznać autyzm?

# data[].attributes.body
film