# data[].attributes.body
jlezon.13lo@gmail.com

# data[].attributes.body
wf.sp2.bydgoszcz@gmail.com

# data[].attributes.body
pawel.si@onet.pl
kara.daniel.zs9@gmail.com

# data[].attributes.body
wf.sp2.bydgoszcz@gmail.com

# data[].attributes.body
wopic@wp.pl

# data[].attributes.body
vromanowska2@wp.pl

# data[].attributes.body
vadamowska.sp2@gmail.com

# data[].attributes.body
solejniczak2105@gmail.com

# data[].attributes.body
hmarek491@gmail.com

# data[].attributes.body
niemieckisp2bydgoszcz@gmail.com

# data[].attributes.body
arli77@wp.pl

# data[].attributes.body
joannasedzik7@wp.pl

# data[].attributes.body
justynabyd@interia.pl

# data[].attributes.body
vadamowska.sp2@gmail.com

# data[].attributes.body
aglaza.sp2@wp.pl

# data[].attributes.body
jolantaprekop@gmail.com

# data[].attributes.body
magda270@interia.eu

# data[].attributes.body
Drodzy Uczniowie, oto kolejne wyzwania dla Was.

# data[].attributes.headline
25-29.05/  Temat:    Mapa wyborów życiowych.

# data[].attributes.subject
25-29.05/  Temat:    Mapa wyborów życiowych.

# data[].attributes.body
Zachęcam Was do zapoznania się z MAPĄ KARIER -jest to narzędzie, które w atrakcyjny sposób poszerza wiedzę o rynku pracy i świecie zawodów. Wiedza ta jest bardzo ograniczona, co może skutkować nieprzemyślanymi decyzjami dotyczącymi dalszej edukacji i kariery.

https://mapakarier.org/

# data[].attributes.headline
SEN - DLACZEGO JEST TAK WAŻNY DLA ORGANIZMU?                27.05.2020

# data[].attributes.subject
SEN - DLACZEGO JEST TAK WAŻNY DLA ORGANIZMU?                27.05.2020

# data[].attributes.body
Witajcie!
Sen - jest to jedna z podstawowych potrzeb człowieka. Brak snu może mieć bardzo niekorzystny wpływ na nasze ciało, a nawet może doprowadzić do śmierci.

Główne objawy pozbawienia snu to:

Drażliwość

Zmęczenie

Brak koncentracji

Zły nastrój

Bóle głowy

Zaburzenia pamięci

Sen pomaga w zapamiętywaniu informacji, co oznacza, że nierozerwalnie wiąże się z procesem uczenia się.

Dlaczego sen jest ważny?

zapewnia odpoczynek organizmu

regeneruje organizm

poprawia pamięć, koncentrację i zdolność nauki

daje ochronę przed wpływem środowiska zewnętrznego

podczas snu wyzwalany jest hormon wzrostu, który pozwala na prawidłowy wzrost

Zasady higieny snu :

warto położyć się spać w momencie, gdy czujemy się zmęczeni.

wyjątkowo negatywnie na jakość snu wpływa niebieskie światło padające na nasze oczy, które emitowane jest przez różnego rodzaju urządzenia: smartfony, tablety, ekran komputera.

bardzo ważnym elementem prawidłowej higieny snu jest aktywność fizyczna.

bezpośrednio przed snem powinno się unikać napojów zawierających kofeinę, między innymi kawy, napojów energetycznych, herbaty.

przed snem nie powinniśmy spożywać zbyt gorących, pikantnych, słodkich, obfitych posiłków,

sypialnię powinno się regularnie wietrzyć,

Źródło:www. poradnikzdrowie.pl

# data[].attributes.headline
Trening biegowy metodą interwałową. 25.05.2020

# data[].attributes.subject
Trening biegowy metodą interwałową. 25.05.2020

# data[].attributes.body
Witajcie!
Tydzień zaczniemy treningiem w terenie. Przed Wami bieg interwałowy 4x10min. Przerwy wynoszą 3min. Pamiętajcie o zachowaniu szczególnej ostrożności.

# data[].attributes.headline
Technika chwytów, podań i rzutów w piłce ręcznej.                               25.05.-27.05.2020. 

# data[].attributes.subject
Technika chwytów, podań i rzutów w piłce ręcznej.                               25.05.-27.05.2020. 

# data[].attributes.body
Drodzy Uczniowie! W tym tygodniu trochę zagadnień z piłki ręcznej. Jeśli macie możliwość i pogoda dopisze spróbujcie wykonać poniższe ćwiczenia na świeżym powietrzu.
Piłka ręczna, najbardziej naturalna dyscyplina sportu, wykorzystująca naturalne zdolności ruchowe – trochę wiedzy nie zaszkodzi, a później zastosujemy w praktyce!!! Obejrzyj filmiki:

1. Chwyty piłki:

https://www.youtube.com/watch?v=c8WfxtE4Ucs&list=PLtslWZmjd-f4KDZJgUvR_YLd34MJoLge_&index=1

2. Podania:

https://www.youtube.com/watch?v=5Qd2ZA834qc

3. Technika rzutu:

https://www.youtube.com/watch?v=TlRHuxbD61g

4. A teraz żeby pokazać Wam, że zawsze warto grać do końca i się nie poddawać: końcówka meczu Polska – Norwegia z MŚ 2009

https://www.youtube.com/watch?v=c1CV8dp4yfs

Źródło Youtube

# data[].attributes.headline
28.05.2020 r. – Środa - Czwartek -  „Musicie od siebie wymagać!” – Wymaganie jako warunek rozwoju osobowego

# data[].attributes.subject
28.05.2020 r. – Środa - Czwartek -  „Musicie od siebie wymagać!” – Wymaganie jako warunek rozwoju osobowego

# data[].attributes.body
NBP IHS
Witam Was serdecznie :)
Dzisiaj troszkę inaczej:)

Wjedź na stronę i obejrzyj pokaz. Jeśli w prawym górnym rogu pojawi się łapka to ją kliknij – pokaże Ci co nacisnąć.

https://view.genial.ly/5ea6b5a3075c7c0dc02818f3/presentation-musicie-od-siebie-wymagac?fbclid=IwAR2JXGmg2nhdLLnmfsAMHdO1uvNksHuBB8paXDh4EaR16KTnKMg196YJ6sE

Na dzisiaj tyle – do usłyszenia
Z Panem Bogiem

# data[].attributes.body
Dziękuję za przesłanie wykonanych zadań z zeszłego tygodnia. Świetnie sobie poradziliście z gramatyką i poleceniami związanymi z twórczością Mariana Hemara. W tym tygodniu spotkanie z kolejnymi pisarzami i poetami. W czwartek i piątek nadal trenujemy przed egzaminem ósmoklasisty.

# data[].attributes.body
Nauczyciele będą umieszczać na tej tablicy zadania dla klasy 8a.
W treści zadania mogą pojawić się linki prowadzące do innych stron.
Mogą również pojawić się karty pracy do pobrania w formie plików doc, pdf lub innych.
Po uzupełnieniu uczniowie odeślą wypełnione pliki na podany adres e-mail nauczyciela lub poprzez wiadomość w e-dzienniku.

# data[].attributes.body
Co wziąć pod uwagę kierując się wyborem szkoły?

Cechy szkoły:

profile klas i języki obce, jakich uczą się uczniowie w danej szkole

progi punktowe, czyli to, ile punktów trzeba było mieć w poprzednich latach, by dostać się do szkoły, do danej klasy (różnice między klasami w danej szkole mogą być dość istotne)

liczebność klas

koła zainteresowań, jakie proponują nauczyciele. Dobrze, jeśli poza standardowymi kołami przedmiotowymi jest coś jeszcze – koło teatralne, chór, gazetka szkolna, koło rycerskie, sztuk walki, artystyczne, informatyczne….

inicjatywy realizowane przez uczniów, np. festiwal sztuk, akcje charytatywne, proekologiczne, noce filmowe

misja i wizja szkoły: cele jakie sobie stawiają nauczyciele, wizję tego, jakiego absolwenta chcą wypuścić po kilku latach wspólnej pracy

jacy uczniowie wybierają najczęściej tą szkołę.

Twoje cechy:

Co lubisz? A czego nienawidzisz się uczyć?

Jakie przedmioty sprawiają Ci przyjemność, jakie są ok, jakie są dużym problemem?

Czym się interesujesz, o czym chętnie czytasz, oglądasz filmiki w internecie, o co najczęściej pytasz?

Czy masz jakieś trudności w nauce, problemy? Czy masz jakieś problemy zdrowotne? Np. alergie, problemy kardiologiczne, które mogą uniemożliwić naukę w klasie sportowej lub konkretnym technikum czy szkole branżowej.

Jakie masz ambicje? Czy myślisz o zawodach, które wymagają wyższego wykształcenia, a może wręcz przeciwnie widzisz się w rzemieślniczym zawodzie?

Jakie masz wyniki szkolnych egzaminów próbnych?

---------------------------------------------------------

W oczekiwaniu na egzamin....porady!

https://www.nowaera.pl/szkola-srednia-bez-tajemnic/w-oczekiwaniu-na-egzamin

Oferta szkół ponadpodstawowych
Przesyłam też informację dla Was i dla Waszych rodziców o możliwości indywidualnego kontaktu w sprawach doradztwa zawodowego – przez e-maila lub przez e-dziennik.

Można też skorzystać z pomocy specjalisty w E-Poradni

/na stronie Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej Nr1/.

# data[].attributes.headline
Stabilizacja - rozwijamy mięśnie głębokie. 26.05.2020

# data[].attributes.subject
Stabilizacja - rozwijamy mięśnie głębokie. 26.05.2020

# data[].attributes.body
Wykonujemy te same ćwiczenia co na filmiku.
https://www.youtube.com/watch?v=rtfCgf-POro

# data[].attributes.headline
29.05.2020 r. – Piątek – Na świat przyszedł Zbawiciel

# data[].attributes.subject
29.05.2020 r. – Piątek – Na świat przyszedł Zbawiciel

# data[].attributes.body
NBP IHS

Znaleźć miejsce dla Jezusa

Kuba byt wtedy dzieckiem Dostał niewielką rolę w przedstawieniu z okazji świąt Bożego Narodzenia Jako właściciel gospody miał tylko dwukrotnie powiedzieć stanowczym głosem, że u niego nie ma miejsca

-        Idźcie gdzie indzie. Gospoda jest zajęta - odpowiedział szorstko na pytanie Józefa o możliwość schronienia

-        Moja żona Maryja oczekuje dziecka Czy nie znajdzie się u ciebie choćby jakiś pusty kąt? Ona nie jest już w stanie iść dalej - ponowił prośbę Józef a jego oczy wyrażały prośbę o zrozumienie i pomoc

Kuba zawahał się i zamyślił. Mogło zdawać się, że zapomniał tekstu

- Nie. Idźcie sobie - mechanicznie powtórzył za suflerem wyuczoną kwestię. I nie schodząc ze sceny jakby wrośnięty w podłogę, odprowadzał smutnym wzrokiem oddalającą się zatroskaną parę, a w jego oczach pojawiły się łzy Nagle_ zmienił bieg akcji

-Nie odchodźcie! - zawołał - Mogę wam odstąpić mój pokój! Niektórzy komentowali później, że rozłożył całe przedstawienie Inni twierdzili, że uświadomił im prawdziwy sens Bożego Narodzenia

https://wbiblii.pl/szukaj/%C5%81k+2,+9-12

https://wbiblii.pl/szukaj/Mk+2,+1-2

Rozpoznać drogę

Mówi się, że człowiek widzi, to co chce widzieć i słyszy to co chce słyszeć Nie będąc w stanie wychwycić wszystkich obrazów i dźwięków z otaczającego świata, widzimy i słyszymy tylko te w jakiś sposób przez siebie wybrane.

Pasterze usłyszeli głos anioła, Mędrcy ujrzeli gwiazdę. Znalezienie Dziecięcia w Betlejem wystarczająco potwierdza prawdziwość ich spostrzeżeń. Czy usłyszeliby głos, gdyby nie czuwali? Czy ujrzeliby gwiazdę, gdyby nie patrzyli w niebo? Zarówno świat, jak i historia naszego życia pełne są znaków; przez które Jezus zaprasza nas do Betlejem. Tb może nie być głos anioła, to nie musi być gwiazda Chciejmy widzieć i słyszeć Chrystusa, a wówczas rozpoznamy Go w znakach, może tak codziennych jak chleb.

Miłość musi nas dotknąć

„Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa" (Jan Paweł II, Redemptor hominis, 10). „W liturgii Kościoła, w jego modlitwie, w żywej wspólnocie wiozących doświadczamy miłości Boga, odczuwamy Jego obecność i tym samym uczymy się również rozpoznawać Go naszej codzienności (_) Bóg nie nakazuje nam uczucia, którego nie możemy w sobie wzbudzić On nas kocha, pozwala (_) zobaczyć i odczuć Jego miłość i z tego «pierwszeństwa» miłowania ze strony Boga może, jako odpowiedź, narodzić się miłość również w nas" (Benedykt xvi, Deus canto est, 17).

Jak matka, która przytula swoje dziecko, jak chłopak, który chce dotknąć ukochaną, tak Bóg dotknął nas swoją miłością, stając się jednym z nas. Pochylił się nad tym co słabe, kruche i śmiertelne, aby odkryć to, co w człowieku najpiękniejsze (choć na różne sposoby zranione) - pragnienie kochania i bycia kochanym.

Do usłyszenia
Z Panem Bogiem

# data[].attributes.body
Dzisiaj wykonamy trening biegowy ciągły, który będzie trwał 60 minut. Powodzenia

# data[].attributes.headline
Trening siłowy z własnym ciężarem ciała 28.05.2020

# data[].attributes.subject
Trening siłowy z własnym ciężarem ciała 28.05.2020

# data[].attributes.body
Dzisiaj Waszym zadaniem jest wykonać po 80 powtórzeń każde z 6 ćwiczeń:
1.pompki
2.uginania
3.wykroki
4.przysiady
5.delfinki
6.brzuszki
Pamiętajcie o rozgrzewce!

# data[].attributes.body
Do wykonania tego ćwiczenia będzie nam potrzebny kij od miotły. Wykonujemy techniczne wiosłowanie 4 razy 8 minut, przerwa 2 minuty. Pamietajcie o rozgrzewce!

# data[].attributes.body
Hello again!

# data[].attributes.body
Kolejne wyzwanie dla Was to poznanie sacharydów, potocznie nazywanych cukrami lub węglowodanami.

Obejrzyjcie filmik: https://www.youtube.com/watch?v=US45pPbw0jw

Na tej podstawie lub innych źródeł napiszcie odpowiedzi na pytania:

1.     Co to są sacharydy?

2.     Jakie pierwiastki wchodzą w skład cukrów?

3.     Wzór ogólny sacharydów.

4.     Wymień rodzaje cukrów i podaj ich przykłady.

# data[].attributes.body
Kolejny temat to glukoza i fruktoza, czyli przykłady cukrów prostych zwanych inaczej monosacharydami. Skorzystajcie
z e- podręcznika:

https://epodreczniki.pl/a/cukry---glukoza-i-fruktoza/DRD64iNzp

Dowiecie się jakie są właściwości glukozy i fruktozy oraz ich występowanie. Zapoznajcie się też z zastosowaniami tych cukrów prostych.

# data[].attributes.body
Temat: Praca z dokumentem wielostronicowym – ćwiczenia utrwalające.

Dzień dobry.

Proszę przygotować dokument tekstowy, w którym przedstawicie:

1 Podział tekstu na kolumny.

2 Tworzenia przypisów.

Kryteria oceny:

1 przedstawić pełną procedurę, grafika etapów i opis.

2 Nadać tytuły opracowywanym punktom.

3 W stopce strony datę wykonania pracy i autor.

4 Przesyłamy plik, jako załącznik.

Uwagi:

- pracę wykonujemy w dokumencie tekstowym np. z pakietu MS Office (Word) lub Open Office

- w ostateczności, gdy nie dysponujemy komputerem w zeszycie tradycyjnie i tylko wtedy przysyłamy zdjęcia (proszę zadbać, aby były czytelne)

Pozdrawiam.

# data[].attributes.body
Człowiek wobec zagrożenia

Znacie już Ernesta Hemingwaya. Jest autorem książki "Stary człowiek i morze". Dzisiaj poznacie opowiadanie jego autorstwa i spróbujecie scharakteryzować głównego bohatera.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Człowiek wobec zagrożenia

TytułPrzypomina raczej tytuł obrazu - bo opowiadanie Hemingwaya to jedna krótka scenka, spotkanie starego człowieka z żołnierzem. Ich drogi prawdopodobnie nigdy się już nie zeszły.Nieprzypadkowo spotkanie to odbyło się właśnie przy moście, bo most jest symbolicznym miejscem, oznacza jakąś granicę. W tym wypadku może to być granica między:spokojną przeszłością a niepewną przyszłością,kochanym domem ze zwierzętami a okrutnym światem wojny, gdzie śmierć jednego zwierzęcia nic nie znaczy,pokojem a wojną.

Przeczytaj opowiadanie

Miejsce akcji

Czas akcji

Narrator

Bohaterowie

Ważne

Nie jest podany, ale można go określić - niedziela wielkanocna. Czas wojny!Tło historyczneW latach 1936-1939 trwała w Hiszpanii wojna domowa (czyli walka toczona między obywatelami tego samego państwa, prowadzona przez grupy o przeciwstawnych poglądach politycznych). W roku 1936 Hiszpania była republiką. Po zwycięstwie lewicy w wyborach doszło do bardzo ostrych walk. Po jednej stronie wystąpiła armia generała Franco (wspierana przez faszystowskie Niemcy i Włochy), a po drugiej stronie zwolennicy republiki i ochotnicy z 54 krajów (w tym z Polski). Wynik - zwycięstwo doktryny Franco. Aż do 1973 roku był faktycznym przywódcą Hiszpanii.

Narrator - żołnierz zwiadowca wojsk republiki (przeciwnik faszystów). Najprawdopodobniej młody, ciekawy świata. Ma dużo współczucia dla spotkanego starego człowieka, dostrzega jego nieszczęście. Ale wojna nauczyła go, że każdy musi sam sobie radzić i zmagać się z własnym nieszczęściem.Stary człowiek - nie znamy jego imienia i nazwiska. Pochodzi z małego miasteczka San Carlos. Ma 76 lat i jest bardzo samotny. Nie miał żadnej rodziny, poświęcił się opiece nad zwierzętami (kot, dwie kozy i cztery pary gołębi). Wojna zmusiła go do rozstania z podopiecznymi i teraz starzec martwi się losem swoich zwierząt. Był ostatnim człowiekiem, który opuścił miasteczko.Co to znaczy: bohater hemingwayowski?Człowiek prosty, przeciętny, ale w jakiś sposób niezwykły. Kocha życie, lubi wyzwania, nie poddaje się. Często musi zmierzyć się z losem i na ogół wychodzi z tego zwycięsko. Najczęściej to mężczyzna - żołnierz, podróżnik albo prosty mieszkaniec małego miasta.

Hiszpania - wojskowy most pontonowy na rzece Ebro, przez który przeprawiała się ludność cywilna kierowana przez żołnierzy.

Wypowiada się w 1 osobie, bierze udział w akcji, jest jednym z bohaterów opowiadania - żołnierzem, który ma ustalić pozycję wroga. Relacjonuje epizod, którego był świadkiem.

Charakterystyka starego człowieka

Uzupełnij w zeszycie wiadomości o bohaterze.

Imię i nazwisko,rodzina

Wiek, miejsce zamieszkania

Wygląd bohatera

Przyczyna opuszczenia miasta

Cechy charakteru i usosobienia

Poglądy polityczne

Zajęcia starca

Motyw samotności

Jedyni przyjaciele starego człowieka to zwierzęta, są całym jego światem. I nagle wojna ten cel życia mu odebrała. Wojna przynosi strach i cierpienie, a stary człowiek nie ma nikogo bliskiego, kto by mu pomógł. Dla dowództwa wojskowego jest tylko starym, zmęczonym człowiekiem, cywilem, którego trzeba ewakuować. Jego miłość do zwierząt nikogo nie obchodzi - bo jest zupełnie nieistotna wobec problemu wojny.

Człowiek - ofiara historiiGdyby nie wybuchła wojna, stary człowiek nadal opiekowałby się swoimi zwierzętami. Najprawdopodobniej nie znał nawet przyczyny tej wojny ani przywódców walczących stron. Było mu to obojętne. Jego mały świat został zburzony i tylko to się dla niego liczyło. Stał się jedną z tysiąca niewinnych ofiar wojny, która wybuchła całkowicie mimo jego woli.

Wymowa opowiadaniaProtest przeciw mieszaniu w wielką politykę, walkę o władzę, rozgrywki wojenne zwykłych ludzi, cywilów, których wojna pozbawia domostw i wszystkiego, co kochają. Dla każdego zwykłego człowieka wojna jest ogromną tragedią. Również szarzy ludzie z ich zwykłymi troskami są bohaterami wojennymi, choć nie walczą i nie giną na polach bitewnych.

Dla przypomnienia przed egzaminem

Jeśli nie znacz lektury "Stary człowiek i morze" obejrzyj film.

Możesz wysłuchać audiobooka.

Dla przypomnienia przed egzaminem

Jeśli nie znasz lektury "Stary człowiek i morze" obejrzyj film.

Możesz wysłuchać audiobooka.

Dziekuję!

Magdalena Piotrowska

# data[].attributes.attachment_link.title
Stary człowiek przy moście by magdapio270 on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Człowiek wobec zagrożenia TytułPrzypomina raczej tytuł obrazu - bo opowiadanie Hemingwaya to jedna krótka scenka, spotkanie starego człowieka z żołnierzem. Ich drogi prawdopodobnie nigdy się już nie zeszły.Nieprzypadkowo spotkanie to odbyło się właśnie przy moście, bo most jest symbolicznym miejscem, oznacza jakąś granicę.

# data[].attributes.body
Ważne-;)

# data[].attributes.attachment_link.description
Discover more about Dzień Mamy ✌️ - Square Post

# data[].attributes.body
26 maja  obchodzimy piękne  Święto - Dzień Mamy. Z tej okazji zapraszam na wyjątkową lekcję.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Mama kocha najmmocnej....

Jak jej podziękować?

PewnośćMiękka chusteczka ocierała łzy, smutki małe i duże, przeganiała gwałtowne, dziecinne burzeTwój UśmiechCiepły szal otulał radosne chwile i ogniki, co tańczyły nieśmiało w rytm serca muzykiTwoje dłonieKryształowe lustra malowały moje najlepsze odbicie, każdą chwilę dobra w podwójnym zachwycieTwoje oczyKolorowy parasol przeganiał czarne chmury i złe zawieruchy, dawał iskrę nadziei i ziarnko otuchy Twoja miłość Twój uśmiech, Twoje dłonie, Twoje dobre oczy, Twoje serce - przy moim wytrwale wciąż kroczy;Tak było, jest i nadal zostanie tak samo ... Za tę pewność niezbitądziękuję Ci Mamo

Autorka wiersza Renata Strug.

"

"

Przeczytaj

Jak napisać podziękowania? Oto kilka rad dla piszących.

PodziękowaniaPodziękowanie to wyrażenie uczucia wdzięczności wobec innej osoby. Może przybrać postać pisemną. Stosuje się je w sytuacji, gdy czujesz się szczególnie zobowiązany (zobowiązana) za pomoc, przysługę itp., które wyświadczyła Ci druga osoba. Warto wtedy napisać list, który odnosi się do tej konkretnej sytuacji, zawierający wyrazy uznania i wdzięczności dla adresata.Czasami wysyła się kartkę z odpowiednią, gotową formułką, ale nie zawsze jest to wystarczające. Samodzielnie napisany list będzie stanowił bardziej indywidualne podziękowanie.

Za co mogę podziękować?

Zadanie na dziś

Do wyboru:1. Podziękowania dla swojej Mamy z okazji dzisiejszego święta.2. To jest moja Mama - literacki portret serio lub z odrobiną humoru

Dziękuję Ci Mamo za każdy uśmiech, którym mnie witasz, gdy wstaję rano.Za każdy niedzielny rosół. Najlepszy jaki w życiu jadłam. I za te kluski lane, bo tak wzięłaś sobie do serca, że ja wolę kluski lane od makaronu.Dziękuję Ci Mamo, za szacunek dla moich wyborów.Za każdą godzinę spędzoną na dywanie w szalonej zabawie.Za gonitwy dookoła stołu, za każdą wieżę z klocków i za usypianie laleczki.Za każdą drobnostkę, której mnie nauczyłaś, że nigdy nie brakuje Ci słów i tematów do rozmów.Za to, że nigdy nie podnosisz głosu, że nigdy mnie nie krytykujesz, nie oceniasz.Dziękuję Ci Mamo za to, że mogę nadal mieć coś tylko dla siebie, a Ty szanujesz moje Tajemnice.Dziękuję Ci Mamo, za to, że najzwyczajniej na świecie mi się za Tobą tęskni, gdy Cię długo nie widzę.Dziękuję, że wierzysz we mnie, że wspierasz.Dziękuję, że dzięki Tobie jestem takim a nie innym człowiekiem.

WskazówkiStosuj formy grzecznościowe np. Droga Mamo, Kochana Mamusiu;Kartka albo z podziękowaniem powinien przede wszystkim zawierać formułkę podziękowania, skierowaną do osoby, której dotyczy;Podziękowania powinny być autentyczne, a uczucie wdzięczności szczere;Dodaj kilka szczegółów, które zapamiętałeś (zapamiętałaś);Podziękowania są zwykle krótkie. Od razu podaje się kto dziękuje i za co, a następne przedstawia wszystkie dalsze informacje uzupełniające związane z okolicznościami podziękowania.Pisz estetycznie, unikaj sktesleń.

Motyw matki w literaturze

Przed Egzaminem

"Balladyna"

Balladyna Juliusza Słowackiego - matka Balladyny to skromna wdowa mieszkająca w leśnej chatce. Wychowuje dwie córki - złą i dobrą. Skrzywdzona przez okrutną Balladynę, nie przestaje jej kochać. Umiera z zimna, wypędzona z zamku własnej córki.

"Ziele na kraterze"

Ziele na kraterze Melchiora Wańkowicza - mama Krysi, uczestniczki powstania warszawskiego. Przeszukuje gruzy stolicy, rozgrzebuje zwały ziemi, wszystkie pieniądze przeznacza na poszukiwania. Szuka ciała córki. Już nie wierzy, aby Krysia ocalała. Chce jedynie pochować swoje dziecko.

"Quo Vadis"

Quo vadis Henryka Sienkiewicza - Poppea - bezlitosna, piękna żona Nerona. Jedynym uczuciem, które łagodziło jej okrucieństwo, była miłość do dzieci. Za wszelką cenę starała się je uchronić przed szaleństwem Nerona. Niestety, mała Augusta i Rufus umierają w dziwnych okolicznościach.

"Demeter i Kora"

Mit o Demeter i Korze - Demeter, grecka bogini urodzaju, z tęsknoty za córką (porwaną przez Hadesa) uśmierciła całą przyrodę. Kiedy jednak Kora powróciła do matki, na ziemi zawitała wiosna.

"Syzyfowe prace"

Syzyfowe prace Stefana Żeromskiego - pani Borowiczowa z pewnością mocno kochała swojego jedynego syna. Ale nie nauczyła samodzielności. Kiedy Marcinek rozpoczyna naukę w szkole, jest egoistycznym, leniwym i mało rozgarniętym ośmiolatkiem. W momencie śmierci matki kończy się szczęśliwy okres dzieciństwa Marcina.

"Elegia o...chłopcu polskim"

Krzysztof Kamil Baczyński Elegia o... (chłopcu polskim)- wiersz kołysanka wyszeptana... zmarłemu synowi. Dla matki syn zawsze pozostanie małym dzieckiem. Zbyt małym, aby walczyć i żyć w okrutnym czasie wojny.

Posłuchaj

Dla wszystkich Mam

Nie masz pomysłu na prezent? Koło Fortuny służy pomocą;-)Poproś mamę, żeby nim zakręciła, a Ty spełnisz dziś jej życzenie

Dziękuję!

Magdalena Piotrowska

# data[].attributes.attachment_link.title
Ta, co pierwsza uczy kochać... 8 by magdapio270 on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
Mama kocha najmmocnej.... Jak jej podziękować? PewnośćMiękka chusteczka ocierała łzy, smutki małe i duże, przeganiała gwałtowne, dziecinne burzeTwój UśmiechCiepły szal otulał radosne chwile i ogniki, co tańczyły nieśmiało w rytm serca muzykiTwoje dłonieKryształowe lustra malowały moje najlepsze odbicie, każdą chwilę dobra w podwójnym zachwycieTwoje oczyKolorowy parasol przeganiał czarne chmury i złe zawieruchy, dawał iskrę nadziei i ziarnko otuchy Twoja miłość Twój uśmiech, Twoje dłonie, Twoje dobre oczy, Twoje serce - przy moim wytrwale wciąż kroczy;Tak było, jest i nadal zostanie tak samo ...

# data[].attributes.body
"Dlaczego piszę, te krótkie fraszki? Bo słów mi brak."

Zapraszam Was na spotkanie z twórczością  J. Sztaudyngera i S.J. Leca. Przypomnicie sobie również wiadomości dotyczące fraszki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Dlaczego piszę te krótkie fraszki? Bo słów mi brak."

Poznajemy twórczość Stanisława Jerzego Lecai Jana Sztaudyngera

27 maja 2020

Fraszka to jedna z form literackich, krótka i zazwyczaj rymowana. Może podejmować bardzo różne tematy, często o zabarwieniu ironicznym lub humorystycznym. Gatunek ten wywodzi się ze starożytności - pierwsze fraszki powstały na kanwie epigramatów, czyli krótkich napisów na kamieniach nagrobnych. Fraszka upowszechniła się w okresie renesansu - w Polsce jej najsłynniejszym twórcą był Jan Kochanowski. Samo słowo fraszka pochodzi od włoskiego frasca, co znaczy 'drobiazg, coś błahego, bagatelnego'.

Wyjasnić, co to jest fraszka - to dla nas fraszka!

Powtórka przed Egzaminem

Title 1

Cudowne, śmieszne, liryczne i jednocześnie głębokie fraszki z ilustracjami Andzreja Mleczki.

Wybór najciekawszych fraszek mistrza tego gatunku. Ukazuje najdowcipniejsze miniatury pisarza z popularnych zbiorków: Wyznania, Fraszki o fraszkach, Krople liryczne, Krakowskie piórka, Piórka z gór, Szumowiny, Miłość i małżeństwo, Życie przemijanie.

Jan Sztaudynger

Polski poeta, satyryk, fraszkopisarz i tłumacz.

Jan Izydor Sztaudynger[a] (ur. 28 kwietnia 1904 w Krakowie, zm. 12 września 1970 tamże) - polski poeta, fraszkopisarz, satyryk, teoretyk lalkarstwa, tłumacz. Jego twórczość literacka była wyrazemafirmacyjnej postawy wobec życia. Inspiracje czerpał z obserwacji świata przyrody, dzieł sztuki, poznawaniu legend miasta. Znany przede wszystkim z publikacji fraszek i uznawany za „odnowiciela tego gatunku". W latach 1935-1937 prowadził prace badawcze dotyczące tradycji i organizacji teatrów lalkowych i związku z tym podróżował po Europie.

Title 1

1

3

PROSTE SŁOWO Słowa kunsztowne, słowa piękne bledną Wobec prostego, które trafia w sedno.

- Jan Sztaudynger

WynalazekBóg mowę nam wymyslił dla ukrywania mysli.

-Jan Sztaudynger

Rajska depeszaJabłek nie jadam. Zmądrzałem. Adam

Złe słowozastąpić umiebombę atomową.

Jan Sztaudynger

Jan Sztaudynger

2

2

Title 1

4

6

Leki.Czasem się wielkie serca leczą- maleńką rzeczą.

- Jan Sztaudynger

Jeszcze.Chociaż mi życie dało w kość, wciąż krzyczę:"Jeszcze!Nigdy!Dość!

-Jan Sztaudynger

Niestety rzadko koło zdarzeń obraca siła naszych marzeń.

Jan Sztaudynger

Nauka poszła w las i tam dojrzewa, bowiem madrzejsze od ludzi są drzewa.

Jan Sztaudynger

5

7

Title 1

Oto przykład:Padła przed lustrem na kolana - tak była w sobie zakochana.Temat fraszki: Postawa narcystyczna, zapatrzenie w siebie.

Zadanie na dziś

Sformułuj w postaci równoważnika zdania tematy siedmiu przeczytanych fraszek.

Równoważnik zdania towypowiedzenie nie zawierające orzeczenia, rozumianego tutaj jako czasownik najczęściej w formie osobowej.

Title 1

Co to jest aforyzm?

Aforyzm (łac. aphorismus, gr. aphorismós) - złota myśl, sentencja, maksyma, zwięzła, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy.

Stanisław Jerzy Lec, pseud. literacki Stach, właśc. baron Stanisław Jerzy de Tusch-Letz (ur. 6 marca 1909 we Lwowie, zm. 7 maja 1966 w Warszawie) - polski poeta, satyryk i aforysta.Sięgając po formułę starożytnych sentencji, posługując się ostrym dowcipem, kalamburem, grą słów, konceptem językowym, konceptem poetyckim, skrótem myślowym, Lec budował wyjątkowo trafny komentarz do współczesnych zjawisk społecznych i politycznych[. Autor tomów aforyzmów Myśli nieuczesane (1957) i Myśli nieuczesane nowe (1964), przetłumaczonych na kilkanaście języków.

Title 1

Spadochron noś i chodząc pieszo.

Wskaż senetncję, którą chciałbyś uczynić mottem swojego życia. Uzasadnij wybór.

Motto - złota myśl, cytat - obojętnie jakby go nie nazwać, może być czymś ważnym w naszym życiu: inspirującym i dodającym nadziei w kryzysowych sytuacjach.

By dojść do źródła, trzeba płynąć pod prąd.

Gdy woda sięga ust, głowa do góry!

Zawsze trzeba mieć kogoś, by za nim tęsknić.

Jestem tak pełen optymizmu, że krztyny więcej nie zmieszczę.

Sięgaj po laur, ale nie z cudzej głowy.

Pomyśl, zanim pomyślisz!

magda270@interia.eu

Title 1

Dziękuję!

Magdalena Piotrowska

# data[].attributes.attachment_link.title
Fraszki, aforyzmy by magdapio270 on Genially

# data[].attributes.attachment_link.description
"Dlaczego piszę te krótkie fraszki? Bo słów mi brak." Poznajemy twórczość Stanisława Jerzego Lecai Jana Sztaudyngera 27 maja 2020 Fraszka to jedna z form literackich, krótka i zazwyczaj rymowana. Może podejmować bardzo różne tematy, często o zabarwieniu ironicznym lub humorystycznym. Gatunek ten wywodzi się ze starożytności - pierwsze fraszki powstały na kanwie epigramatów, czyli krótkich napisów na kamieniach nagrobnych.

# data[].attributes.body
Powtarzam, ćwiczę, utrwalam

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Za trzecim okrążeniem ujrzał nareszcie marlina. Zobaczył go zrazu jako ciemny cień, który tak długo przepływał pod łodzią, że trudno było uwierzyć w jego rozmiar.
- Nie - powiedział stary. - Nie może być taki wielki.
Ale marlin był taki wielki i zatoczywszy koło, wynurzył się na powierzchnię zaledwie o trzydzieści jardów, a stary zobaczył jego ogon sterczący z morza. Był dłuższy od ostrza dużej kosy, bladolawendowy nad ciemnobłękitną wodą. Zagarniał ją i kiedy ryba przepływała tuż pod powierzchnią, stary mógł dojrzeć jej olbrzymie cielsko i opasujące je fioletowe pręgi. Płetwa grzbietowa zwisała w dół, a ogromne płetwy piersiowe rozpostarte były szeroko.
Podczas tego okrążenia stary zobaczył oko ryby i dwie szare ssące, które płynęły w pobliżu. Niekiedy do niej przywierały; to znów odskakiwały nagle. Czasem płynęły swobodnie w jej cieniu. Każda miała ponad trzy stopy długości, a płynąc szybko, wiły się całym ciałem jak węgorze.
Stary pocił się teraz, lecz już nie tylko od słońca. Za każdym spokojnym niespiesznym okrążeniem, jakie robiła ryba, wybierał kawał linki i pewien był, że jeszcze dwa kręgi, a zdoła uderzyć harpunem.
"Ale muszę go ściągnąć blisko, blisko, blisko - myślał. - Nie wolno mi mierzyć w głowę. Muszę go trafić w serce".
- Bądź spokojny i silny, mój stary - powiedział.
Za następnym okrążeniem grzbiet ryby ukazał się nad wodą, ale marlin był trochę za daleko od łodzi. Robiąc następne z kolei, był jeszcze wciąż za daleko, ale bardziej wynurzył się z wody, i stary nie wątpił, że wybrawszy jeszcze trochę linki, zdoła go przyciągnąć do burty.
Od dawna już przygotował harpun; zwój lekkiej liny harpunowej leżał w okrągłym koszyku, a koniec jej uwiązany był do kołka na dziobie.
Ryba zawracała po kole, spokojna i piękna, poruszając jedynie swym wielkim ogonem. Stary przyciągał ją ze wszystkich sił, ażeby mieć ją bliżej. Na chwilę przekręciła się nieco na bok. Potem wyprostowała się znowu i rozpoczęła następny krąg.
- Ruszyłem go - powiedział stary. - Ruszyłem go teraz.
Znowu zrobiło mu się słabo, ale trzymał ogromną rybę ze wszystkich sił. „Poruszyłem go - myślał. - Może tym razem go dostanę. Ciągnijcie, ręce - myślał. - Wytrzymajcie, nogi. Wytrwaj, głowo. Wytrwaj dla mnie. Nigdy mnie nie zawiodłaś. Tym razem go przyciągnę".
Gdy jednak zebrał się na najwyższy wysiłek i zanim jeszcze marlin się zbliżył, zaczął przyciągać go z całej mocy, ten skręcił nieco, potem wyprostował się i odpłynął.
- Rybo - powiedział stary. - Rybo, i tak będziesz musiała umrzeć. Czyż musisz zabić i mnie?
"W ten sposób nic się nie zrobi" - pomyślał. W ustach zanadto mu zaschło, by mówić, ale nie mógł teraz sięgnąć po wodę. „Tym razem muszę go przyciągnąć do burty - myślał. - Nie wytrzymam już wielu okrążeń. - I owszem, wytrzymasz - powiedział do siebie. - Wytrzymasz wszystko".
Za następnym nawrotem już prawie go miał, ale marlin znowu wyprostował się i z wolna odpłynął.
"Zabijasz mnie - pomyślał stary. - Ale masz do tego prawo. Nigdym nie widział nic większego, piękniejszego, bardziej spokojnego i szlachetnego od ciebie, bracie. Przyjdź i zabij mnie. Wszystko mi jedno, kto kogo zabije".
"Zaczyna ci się mącić w głowie - pomyślał. - A musisz ją mieć jasną. Zachowaj jasność w głowie i umiej cierpieć jak mężczyzna. Albo jak ryba".
- Rozjaśnij się, głowo - powiedział głosem, który ledwie mógł dosłyszeć. - Rozjaśnij się.
To samo powtórzyło się dwukrotnie przy następnych okrążeniach.
"Już nic nie wiem - myślał stary. Za każdym razem czuł, że lada chwila straci przytomność. - Nie wiem. Ale spróbuję jeszcze raz".
Spróbował ponownie i poczuł, że mdleje, kiedy zawrócił rybę. Ta wyprostowała się i znów odpłynęła powoli, zamiatając w powietrzu potężnym ogonem.
"Spróbuję jeszcze raz" - obiecał sobie stary, choć ręce miał teraz jak z ciasta, a widział dobrze tylko przebłyskami.
Spróbował znowu i znowu było to samo. „Ach tak - pomyślał i poczuł, że omdlewa. - Więc popróbuję raz jeszcze". Zebrał cały swój ból i resztę sił, jakie mu pozostały, i swoją dawno utraconą dumę - i przeciwstawił to męce ryby, a ona przybliżyła się do niego i popłynęła łagodnie obok, prawie dotykając swym desek łodzi, i zaczęła ją mijać, długa, potężna, szeroka, srebrzysta, pręgowana fioletem, nieskończona tam, w wodzie.
Stary puścił linkę, przycisnął ją stopą, podniósł harpun najwyżej, jak mógł, i wbił go z całej mocy, ze wszystkich sił, jakie jeszcze w tej chwili przywołał, w bok ryby, tuż za wielką płetwą piersiową, która sterczała w powietrzu na wysokości jego własnej piersi. Poczuł, że grot wchodzi, wsparł się na harpunie, i wepchnął go głębiej, a potem wcisnął jeszcze całym swoim ciężarem.
Wtedy marlin ożył, niosąc śmierć w sobie, i wzbił się wysoko nad wodę, ukazując całą swą wielką długość i objętość, całą swą moc i piękno. Zdawało się, że zawisł w powietrzu nad starym rybakiem w łodzi. Potem runął z trzaskiem w wodę, obryzgując pianą jego i całą łódź.
Stary uczuł, że mu słabo, chwyciły go mdłości, w oczach mu się zaćmiło. Mimo to rozwinął linkę harpuna i pozwolił jej sunąć z wolna przez poszarpane ręce, a kiedy odzyskał wzrok, zobaczył rybę leżącą na grzbiecie, srebrzystym brzuchem do góry. Drzewce harpuna sterczało ukośnie z jej boku, a morze barwiło się czerwienią krwi z serca. Zrazu krew była ciemna niby mielizna w błękitnej, ponad milę głębokiej wodzie. Potem rozpostarła się jak obłok. Ryba była srebrna, nieruchoma i unosiła się na falach.
Przez ową chwilę, kiedy miał zdolność widzenia, stary patrzał bacznie. Potem dwa razy kręcił linę harpuna wokoło kołka na dziobie i złożył głowę na dłoniach.
- Trzeba zachować jasność w głowie - powiedział, opierając się twarzą o deski dziobu. - Jestem zmęczony i stary. Ale zabiłem tego marlina, który jest moim bratem, i teraz muszę odrobić pańszczyznę.
"Trzeba przygotować pętlę i linę, żeby go uwiązać do łodzi - pomyślał. - Nawet gdyby nas było dwóch i gdybyśmy ją zanurzyli, żeby go załadować, a potem wybrali wodę, ta łódź nigdy by go nie pomieściła. Muszę wszystko przygotować, potem przyciągnąć go i uwiązać dobrze, postawić maszt i pożeglować do domu".
Zaczął przyciągać marlina, bo chciał go mieć tuż przy burcie, ażeby przewlec linę przez skrzela i paszczę, a potem przytroczyć go łbem do dziobu łodzi. „Chcę go widzieć - myślał - dotykać go i czuć. To przecie mój majątek. Ale nie dlatego chcę go dotykać. Zdawało mi się, że wyczułem jego serce - myślał - kiedy wepchnąłem drzewce harpuna po raz drugi. Teraz trzeba go przyciągnąć, przytrzymać i założyć jedną pętlę na ogon, a drugą wpół ciała, żeby uwiązać go do łodzi".
- Bierz się do roboty, stary - powiedział. Wypił mały łyk wody. - Teraz, kiedy walka się skończyła, dużo jest tej pańszczyzny do odrobienia.
Popatrzał na niebo, a potem na swą rybę. Uważnie przyjrzał się słońcu. „Nie jest wiele później niż południe - pomyślał. - A pasat się zrywa. Linki są teraz nieważne. Posplatamy je z chłopcem w domu".
- No chodź, rybo - rzekł. - Ale ryba nie przyszła. Leżała, przewalając się na falach, stary dociągnął łódź do niej.
Kiedy się z nią zrównał, a głowa marlina oparła się o dziób łodzi, stary nie mógł uwierzyć, że ryba jest taka ogromna. Odwiązał z kołka linkę harpuna, przewlókł ją przez jedno skrzele, wyciągnął spomiędzy szczęk, okręcił na mieczu, potem wsunął przez drugie skrzele, znowu okręcił na mieczu, wreszcie związał podwójną linę i umocował ją do kółka na dziobie. Następnie uciął kawał liny i przeszedł na rufę, żeby założyć pętlę na ogon. Ryba, pierwotnie srebrnofioletowa, przybrała barwę srebrzystą, a pasy miały ten sam bladoliliowy kolor co ogon. Były szersze od ludzkiej dłoni z rozstawionymi palcami, a oko wydawało się równie obojętne jak lusterko w peryskopie czy święty w procesji.
- To był jedyny sposób zabicia go - powiedział stary. Czuł się lepiej, odkąd łyknął wody; wiedział, że nie zemdleje, i w głowie mu się nie mąciło. „Taki, jak teraz jest, waży z górą półtora tysiąca funtów - pomyślał. - A może i dużo więcej. Jeżeli po oprawieniu zostanie z tego dwie trzecie po trzydzieści centów za funt..."
- Na to mi potrzeba ołówka - rzekł. - Tak jasnej głowy jeszcze nie mam. Ale myślę, że wielki byłby dziś ze mnie dumny. Nie miałem ostróg kostnych, ale ręce i plecy bolały porządnie. - „Ciekawe, co to jest ta ostroga - myślał. - A może je mamy, nic o tym nie wiedząc?"
Przytwierdził rybę do dziobu, rufy i do środkowej ławy. Była tak wielka, iż miał wrażenie, że przywiązuje do burty znacznie większą łódź. Uciął kawałek linki i przytroczył dolną szczękę ryby do jej miecza, żeby pysk się nie rozwierał i żeby mogli płynąć jak najgładziej. Następnie postawił maszt, a kiedy zmontował oraz drąg, który mu służył jako , połatany żagiel wydął się, łódź ruszyła z miejsca, on zaś, wpółleżąc na rufie, pożeglował na południowy zachód.
Nie potrzebował kompasu, by wiedzieć, gdzie jest południowy zachód. Wystarczyło mu wyczuć powiew pasatu i wydęcie żagla. „Warto by zrzucić małą linkę z błyszczykiem i popróbować zdobyć coś do jedzenia i zwilżenia ust". Nie mógł jednakże znaleźć błyszczyka, a sardynki były zepsute. Płynąc, wyłowił więc osękiem pęk żółtych wodorostów i potrząsnął nimi tak, że znajdujące się w nich małe krewetki pospadały na deski łodzi. Było ich ponad tuzin, a skakały i miotały się jak pchły. Stary pourywał im łebki palcami i zjadł krewetki, rozgryzając skorupy i ogony. Były bardzo małe, ale wiedział, że są pożywne, a smak miały dobry.
W butelce zostały jeszcze dwa łyki wody, więc zjadłszy krewetki, wypił jej trochę. Łódź płynęła dobrze, jeżeli zważyć obciążenie, a on kierował nią, trzymając rękojeść steru pod pachą. Widział rybę, a wystarczyło mu spojrzeć na własne ręce i oprzeć się plecami o rufę, by wiedzieć, że to wszystko zdarzyło się naprawdę i nie było snem. W pewnej chwili, gdy czuł się tak niedobrze pod koniec, pomyślał, że może to sen. Potem, kiedy zobaczył rybę, która wyskoczywszy z wody zawisła nieruchomo na tle nieba, nim spadła, uznał, że jest w tym jakaś wielka dziwność, i nie mógł w to uwierzyć. Wtedy nie widział wyraźnie, choć teraz wzrok miał równie dobry jak zawsze.
Wiedział, że ryba jest obok, a jego ręce i plecy nie są snem. „Ręce goją się szybko - pomyślał. - Wykrwawiłem je do czysta, a słona woda je uleczy. Ciemna woda zatoki to najlepszy lekarz, jaki istnieje. Trzeba mi tylko zachować jasność w głowie. Ręce zrobiły swoje, a żeglujemy dobrze. On ma pysk zaciśnięty, a ogon trzyma prosto, więc płyniemy sobie jak bracia". Potem zaczęło mu się znów trochę mącić w głowie i pomyślał: „Czy to on mnie ciągnie, czy ja jego? Gdybym go holował za sobą, nie byłoby wątpliwości". Nie byłoby jej też, gdyby marlin leżał w łodzi, pozbawiony całego dostojeństwa. Ale płynęli razem, związani z sobą bok w bok, a stary pomyślał: „Niechże mnie ciągnie, jeżeli mu się tak podoba. Wziąłem nad nim górę tylko podstępem, a on nie chciał mi zrobić nic złego".
Płynęli szybko, stary moczył ręce w słonej wodzie i usiłował zachować przytomność umysłu. W górze były wysokie cumulusy i sporo obłoków pierzastych, toteż wiedział, że bryza potrwa całą noc. Stale spoglądał na rybę, aby upewnić się, że to prawda. Minęła godzina, zanim uderzył ją kłami pierwszy rekin.
Rekin nie zjawił się przypadkowo. Wypłynął z głębin wodnych, kiedy ciemna chmura krwi osiadła i rozlała się w głębokim na milę morzu. Wypłynął tak szybko i bez żadnej ostrożności, że rozdarł powierzchnię błękitnej wody i ukazał się w słońcu. Potem opadł na powrót w morze, zwietrzył zapach i zaczął płynąć w kierunku, który obrała łódź i ryba.
Niekiedy gubił woń. Ale zaraz odnajdował ją znowu, czasem też chwytał tylko jej ślad i płynął szybko, uparcie, po kursie łodzi. Był to ogromny żarłacz mako, o budowie przystosowanej do pływania tak jak najszybsza ryba w morzu, i wszystko w nim było piękne prócz paszczy. Grzbiet miał błękitny jak u ryby‑miecza, brzuch srebrny, a skórę gładką i ładną. Zbudowany był też podobnie do ryby‑miecza, z wyjątkiem olbrzymich szczęk, zatrzaśniętych teraz, gdy płynął bystro tuż pod powierzchnią, tnąc niewzruszenie wodę sterczącą płetwą grzbietową. Za ściśniętymi podwójnymi wargami jego paszczy było osiem rzędów kłów osadzonych skośnie do wewnątrz. Nie były to zwykłe, stożkowe zęby większości rekinów. Miały kształt palców ludzkich zagiętych jak szpony. Były prawie tak długie jak palce starego rybaka, a z obu stron miały tnące, ostre jak brzytwa krawędzie. Rekin ten mógł żerować na wszystkich rybach morskich, które były tak szybkie, silne i dobrze uzbrojone, że nie miały już żadnego innego wroga. Teraz przyspieszył, gdy zwietrzył świeży zapach, a niebieska płetwa grzbietowa wciąż cięła wodę. Kiedy stary go ujrzał, wiedział już, że to rekin, który nie zna lęku i zrobi dokładnie to, co chce. Obserwując go, przygotował harpun i zamocował linkę. Była krótka, gdyż brakowało jej tej części, którą odciął, żeby uwiązać rybę.
Umysł miał teraz jasny, pełen był determinacji, ale nie miał wiele nadziei. „Za dobre to było, żeby trwać" - pomyślał. Śledząc podpływającego rekina, rzucił okiem na wielką rybę. „Równie dobrze mógł to być sen - myślał. - Nie mogę przeszkodzić, żeby na mnie napadł, ale może go i dostanę. ! - pomyślał. - Niech szlag trafi twoją mać!"
Rekin podpłynął od tyłu i kiedy uderzył rybę kłami, stary ujrzał rozwierającą się paszczę, dziwne ślepia, usłyszał kłapnięcie zębów, gdy rekin wżerał się w mięso tuż nad ogonem. Głowa rekina sterczała ponad wodą, grzbiet wynurzał się, a stary słyszał trzask skóry i mięsa dartego na wielkiej rybie i wtedy wbił harpun w łeb rekina, w miejsce, gdzie linia łącząca oczy przecina się z linią, która biegnie w tył od nosa. Nie było takich linii. Był tylko ciężki, zaostrzony, niebieski łeb i wielkie ślepia, i kłapiące, szarpiące, wszystko pochłaniające szczęki. Ale w tym właśnie miejscu był mózg i stary w niego ugodził. Ugodził swymi wykrwawionymi rękami, które z całej mocy wbiły tęgi harpun. Ugodził bez nadziei, ale zdecydowanie, z najwyższą zajadłością.
Rekin okręcił się w miejscu, a stary spostrzegł, że w jego oku nie ma życia; potem okręcił się raz jeszcze, wikłając się w dwa zwoje liny. Stary wiedział już, że rekin nie żyje, ale ten nie chciał na to przystać. Leżąc na grzbiecie, strzepując ogonem, kłapiąc szczękami, począł pruć wodę, jak to czyni szybka motorówka. Woda zabieliła się tam, gdzie ją smagał ogonem, trzy czwarte ciała wynurzyło się nad nią i wtedy linka napięła się, zadrgała i pękła. Przez krótką chwilę leżał spokojnie na powierzchni, a stary wpatrywał się w niego. Potem bardzo powoli rekin poszedł na dno.
- Wziął ze czterdzieści funtów - powiedział głośno stary. „Zabrał mi także harpun i całą linkę - pomyślał - i teraz moja ryba znów krwawi, więc przyjdą inne".
Nie miał już chęci patrzeć na rybę, odkąd została okaleczona. Kiedy rekin ją ugryzł, było to tak, jakby ugryzł jego samego. „Ale zabiłem rekina, który ugryzł moją rybę - pomyślał. - To był największy dentuso, jakiego widziałem. A Bóg wie, że widywałem duże".
"Za piękne było, żeby trwać - myślał. - Wolałbym teraz, żeby to był sen, wolałbym nigdy nie schwytać tej ryby i leżeć samotnie w łóżku na gazetach".
- Ale człowiek nie jest stworzony do klęski - powiedział. - Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.
"Żal mi jednak, że zabiłem tę rybę - pomyślał. - Teraz nadchodzi zły czas, a ja nie mam nawet harpuna. Dentuso jest okrutny, zręczny, silny i rozumny. Ale ja byłem rozumniejszy od niego. Może zresztą i nie - pomyślał. - Może byłem tylko lepiej uzbrojony".
- Nie myśl, stary - powiedział na głos. - Płyń po kursie i przyjmij to, co przyjdzie.

# data[].attributes.attachment_link.title
Wytrzymać wszystko. O harcie ducha i samotnych zmaganiach z losem

# data[].attributes.attachment_link.description
JPOL_E3_E4_Tekstykultury Za trzecim okrążeniem ujrzał nareszcie marlina. Zobaczył go zrazu jako ciemny cień, który tak długo przepływał pod łodzią, że trudno było uwierzyć w jego rozmiar.- Nie - powiedział stary. - Nie może być taki wielki.Ale marlin był taki wielki i zatoczywszy koło, wynurzył się na powierzchnię zaledwie o trzydzieści jardów, a stary zobaczył jego ogon sterczący z morza.

# data[].attributes.body
Powtarzam, ćwiczę, utrwalam

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Współcześnie słowa „fraszka" używa się w różnych sytuacjach. Określenie to pojawia się, gdy jest mowa o jakiejś drobnostce („To dla mnie fraszka"), a także gdy wskazuje się utwory o niewielkich rozmiarach lub teksty żartobliwe („Napisałem kilka fraszek"). Jednak najczęściej słowo „fraszka" jest kojarzone z jednym z renesansowych twórców - Janem Kochanowskim.

Zapoznaj się z biografią Jana Kochanowskiego zamieszczoną w tym podręczniku i obejrzyj wirtualny spacer po Czarnolesie, Sycynie i Zwoleniu.

zadanie interaktywne

Materiał dodatkowy: wirtualny spacer po Czarnolesie, Sycynie i Zwoleniu.

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Jan Kochanowski to najważniejszy XVI‑wieczny poeta środkowej Europy. Urodził się w szlacheckiej rodzinie w 1530 roku, w wiosce Sycyna w okolicach Radomia. Po studiach w Akademii Krakowskiej wyjechał na nauki do Królewca (wtedy - Prusy, dziś - Rosja), a później do Padwy we Włoszech, gdzie przebywał z przerwami w latach 1556-1559. Po powrocie do kraju najpierw pracował na dworach możnowładców, by w końcu związać się z dworem królewskim (pełnił m.in. funkcję sekretarza króla . Około 1574 roku osiadł w Czarnolesie (niedaleko Sycyny), a rok później ożenił się z . Kochanowski gospodarował w Czarnolesie do swej nagłej śmierci w 1584 roku. Poeta został pochowany w Zwoleniu.

Trzeba pamiętać, że Jan Kochanowski poświęcił się działalności literackiej od czasu swego pobytu we Włoszech. Artysta tworzył zarówno w języku polskim, jak i po łacinie. Jego największe dzieła to: Fraszki, Pieśni, Treny, Odprawa posłów greckich, Psałterz Dawidów - parafraza (czyli dość swobodna przeróbka oryginału) Księgi Psalmów.

To Jan Kochanowski stworzył polski język literacki. Już za życia traktowano go jako poetę dorównującego talentem wybitnym lirykom starożytnym - to był największy wyraz uznania dla artysty.

O dziele

W 1584 roku (roku śmierci Kochanowskiego) ukazały się w Krakowie Fraszki - zbiór około 300 utworów, które poeta pisał niemal przez 25 lat. Tytuł dzieła pochodzi od włoskiego słowa . Poeta wprowadził je do języka polskiego. W skład podzielonego na trzy księgi dzieła wchodzą wiersze o bardzo różnorodnej tematyce i sięgające do różnych źródeł, np. do literatury antycznej, oraz czerpiące inspirację z życia obyczajowego XVI wieku. Różnorodność widać też w tonacji utworów wchodzących w skład zbioru Fraszki. Obok utworów żartobliwych (a nawet swawolnych) występują fraszki o charakterze miłosnym, patriotycznym, a także refleksyjno‑filozoficznym.

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Fraszki są zbiorem różnorodnych utworów, zarówno pod względem tematyki, tonacji, jak i formy (niektóre mają charakter monologu postaci mówiącej, inne zawierają dialogi; jedne są dosyć krótkie, składają się zaledwie z kilku wersów, inne zaś są dłuższe, bardziej rozbudowane, składają się z kilkunastu wersów). Jan Kochanowski w zbiorze Fraszki zdaje się mówić: „Każdy tu znajdzie coś dla siebie! A jeśli jakiś tekst nie odpowiada gustowi czytelnika, nie trzeba od razu krytykować autora. Po prostu należy przeczytać kolejny utwór...".

Po przeczytaniu powyższej fraszki wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Po przeczytaniu fraszki Na starą wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:

Po przeczytaniu fraszki Raki wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Zbiór Fraszki zawiera także utwory, w których Jan Kochanowski nawiązywał do znaczących wydarzeń rozgrywających się w czasach współczesnych poecie. Do takich należała bitwa pod Sokalem (miejscowość nad rzeką Bug) w 1519 roku, w której wojska polsko‑litewskie, walcząc w obronie kraju, zmierzyły się z Tatarami. Niestety, nie zdołały odeprzeć ataku wroga. W walce z Tatarami poległo około 1200 polskich szlachciców.

Po przeczytaniu fraszki Na sokalskie mogiły wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

To właśnie Jan Kochanowski wprowadził do polszczyzny słowo „fraszka". W XVI wieku miało ono kilka znaczeń, tym mianem określano „kogoś mało znaczącego", „coś niedużego", „rzecz o niewielkiej wartości". Dzięki zbiorowi Jana z Czarnolasu „fraszką" zaczęto nazywać też jeden z gatunków literackich.

zadanie interaktywne

Zdefiniuj fraszkę jako gatunek literacki. W tym celu uzupełnij wolne miejsca.

epiki, liryki, niesprecyzowane, pisane wierszem lub prozą, żartobliwą, poważną, różnorodną, dramatu, niewielkie, pisane wierszem, pisane prozą, obszerne

Fraszka - gatunek ....................................................; utwory należące do niego charakteryzują się tym, że są ...................................................., mają .................................................... rozmiary, podejmują .................................................... tematykę.

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Kochanowski w swej twórczości wiele razy odwoływał się do faktów z własnego życia, wprowadzając wątki autobiograficzne. Dotyczy to także Fraszek i między innymi z tego względu zbiór ten nazywa się „swoistym pamiętnikiem poety". W tekstach odnaleźć można zarówno odniesienia do ludzi, których artysta znał, jak i do miejsc, w których bywał.

Więcej na temat Czarnolasu: Konteksty nr 1a i 1b oraz strona internetowa Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie.

Po przeczytaniu fraszki Na dom w Czarnolesie wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:

Jednym z najsłynniejszych polskich drzew jest czarnoleska lipa. Rozsławił ją w swoich wierszach Jan Kochanowski. Chociaż dziś w Czarnolesie nie ma już tego drzewa, pod którym tworzył poeta, pamięć o nim pozostała w wierszach. Dzięki twórczości poety lipa stała się symbolem, który zyskał stałe miejsce w polskiej kulturze.

Po przeczytaniu fraszki Na lipę wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:

JPOL_E3_E4_Tekstykultury

Po przeczytaniu fraszki O doktorze Hiszpanie wykonaj następujące polecenia i odpowiedz na pytania:
1a. 1b. 2.
Do Fraszek nawiązywali też twórcy kolejnych epok, a lipa czarnoleska do dziś symbolizuje miejsce szczególnie sprzyjające tworzeniu poezji, będąc jednocześnie znakiem poezji Jana Kochanowskiego. Na przestrzeni wieków wielu twórców pisało fraszki. Najwybitniejszym autorem polskich fraszek współczesnych jest (zob. Preteksty).

Po przeczytaniu fragmentów przywołanych tekstów i wykonaj następujące polecenia:

Najbardziej znanym polskim fraszkopisarzem XX wieku był Jan Sztaudynger.

Przygotuj - na podstawie fraszki O doktorze Hiszpanie - razem z koleżankami i kolegami z klasy scenkę dramatyczną odnoszącą się do tego utworu.

Narysuj komiks, odwołując się do dowolnie wybranej fraszki Kochanowskiego.

Napisz krótki tekst (najwyżej na pół strony), w którym - cytując fraszki Kochanowskiego - opiszesz kogoś ze swojej rodziny w zabawnej sytuacji.

Wybierz dowolną fraszkę Kochanowskiego i znajdź w niej jak najwięcej informacji o świecie, w którym żył poeta (obyczaje, stroje, wydarzenia itp.).

Po przeczytaniu kilku utworów Sztaudyngera wykonaj polecenia:

# data[].attributes.attachment_link.title
Z pamiętnika polskiego szlachcica, czyli... Fraszki Jana Kochanowskiego

# data[].attributes.attachment_link.description
Materiał składa się z sekcji: "Jan Kochanowski i jego Fraszki", "Kram z utworami", "Ach, te kobiety...", "Fraszka o polskich rycerzach", "Fraszka to...", "Fraszki z Czarnolasu", "Z fraszek dworskich", "Więcej o Czarnolesie", "Fraszki Jana Sztaudyngera", "Zadaniowo". Materiał zawiera 15 ilustracji (fotografii, obrazów, rysunków), 47 ćwiczeń, w tym 5 interaktywnych.

# data[].attributes.body
Temat: Długość okręgu i pole koła - zadania.

Podczas kolejnych dwóch lekcji wykonacie kilka ćwiczeń dotyczących poprzednich tematów.

Przed wykonaniem ćwiczeń możecie obejrzeć film:

https://pistacja.tv/film/mat00447-pole-pierscienia-kolowego?playlist=534

oraz przeanalizować przykłady z podręcznika str.278,279,280.

Następnie wykonajcie ćw.1/104, ćw.1/106, ćw.3/107.

Potrzebne strony z podręcznika i zeszytu ćwiczeń umieściłam w załączniku.

# data[].attributes.body
Temat: Oś symetrii i środek symetrii.

Pojęcie osi symetrii jest Wam już znane. Powtórzenie tego zagadnienia oraz omówienie pojęcia środka symetrii znajdziecie w filmach na stronie:

https://pistacja.tv/wideolekcje/matematyka/szkola-podstawowa-vii-viii/symetrie/plmat092-symetria

Wszystkie potrzebne informacje znajdziecie też w podręczniku na stronach 285-289. Definicje z podręcznika umieściłam w załączniku. Wykonajcie wszystkie ćwiczenia str.110,111 (w załączniku)

Pod koniec przyszłego tygodnia otrzymacie ostatnią ocenę za Waszą pracę. Będzie to ocena z działu: "Koła i okręgi. Symetrie" od 14 maja (szczegóły w poniedziałek 1 czerwca).

# data[].attributes.body
Temat: Jak człowiek wpływa na różnorodność biologiczną?

1.     Eliminuje organizmy.

2.     Zanieczyszcza powietrze.

3.     Zanieczyszcza wodę.

Jaki to ma skutek przeczytaj na str. 143- 146.

Zapisz, co najbardziej Ciebie oburza. Zaproponuj, co można zmienić i jak?

# data[].attributes.headline
Temat:  Otrzymywanie obrazów za pomocą soczewek.

# data[].attributes.subject
Temat:  Otrzymywanie obrazów za pomocą soczewek.

# data[].attributes.body
25.05.2020 – 28.05.2020
Cel lekcji: poznasz konstrukcję obrazów powstających za pomocą soczewek oraz ich cechy, poznasz zastosowania soczewek.

Poczytaj, na końcu wykonaj ćwiczenia i się sprawdź.

https://epodreczniki.pl/a/konstrukcja-obrazow-powstajacych-przy-uzyciu-soczewek/D25sLWbzh

Poczytaj o złudzeniach optycznych w podręczniku str. 268-269.

Zadanie domowe zad 1,2,3 str. 270. Termin 29.05.2020
Prześlij na adres: justynabyd@inetria.pl

# data[].attributes.body
Temat: Inne groźne przypadki : udar mózgu, ciało obce w oku, zatrucia, napad padaczkowy.

Zwróć uwagę na:
-  objawy i pierwsza pomoc przy udarze mózgu,
- objawy i pierwsza pomoc przy napadzie padaczkowym,
- objawy i pierwsza pomoc przy zatruciach,
-  pierwsza pomoc gdy ciało obce utkwi w oku.
Obejrzyj filmy:
https://www.youtube.com/watch?v=6Wrb4q57ElY
https://www.youtube.com/watch?v=lzfhhhykJ_Y
https://www.youtube.com/watch?v=oMO0RBC12Ko
https://www.youtube.com/watch?v=57uqb0LfNB4
Notatka do sporządzenia tylko dla chętnych z podręcznika od str. 112.

# data[].attributes.body
Temat: Warunki gospodarowania człowieka w strefie Sahelu

Woda to najbardziej uniwersalna substancja, niezbędna w procesach życiowych wszystkich organizmów na Ziemi. Jest też jednym z najczęściej wykorzystywanych surowców w wielu dziedzinach gospodarki. Jednak cała hydrosfera ziemska zawiera tylko 3% wody słodkiej. Zastanówmy się, gdzie się ona znajduje. Najwięcej – ok. 75% – występuje w postaci lodowców i pokrywy lodowej. Około 24% to wody podziemne i gruntowe. Woda słodka na powierzchni Ziemi – w rzekach, jeziorach – to tylko 0,33% całej słodkiej wody, a w atmosferze znajduje się 0.035%. Jak ludzie radzą sobie tam, gdzie wody słodkiej brakuje?

Na podstawie e. podręcznika i/lub innych źródeł wiedzy geograficznej odpowiedz  w  zeszycie na następujące pytania:

https://moje.epodreczniki.pl/dolacz/275067

Polecenie 1

Określ położenie geograficzne strefy Sahelu. Wyjaśnij znaczenie terminu Sahel.

Polecenie 2

Na podstawie map tematycznych opisz cechy środowiska przyrodniczego w strefie Sahelu.

Polecenie 3

Przedstaw sposoby gospodarczego wykorzystania środowiska przyrodniczego strefy Sahelu.

Polecenie 4

Przedstaw własną wizję zagospodarowania strefy Sahelu. Zastanów się, jakie mogą być pozytywne, a jakie negatywne następstwa wybranego sposobu gospodarowania.

Polecenie 5

*Wyjaśnij przyczyny wielkiego przyrostu liczby ludności w strefie Sahelu. Jakie czynniki wpływają na rozwój dużych miast w strefie Sahelu?

Uwaga!!! Nie przesyłaj do mnie zadań. Zapisz i zachowaj je w zeszycie przedmiotowym. Powodzenia!!

# data[].attributes.body
Temat: Europa po rozpadzie ZSRS.
Dzień dobry, kartę wypełniamy, a odsyłają ją uczniowie z numerami: 3,9,10.

# data[].attributes.body
Temat: Konflikty na świecie po 1989 r.
Dzień dobry, kartę wypełniamy, a odsyłają ją uczniowie z numerami: 1,2,8,13,14.

# data[].attributes.body
Temat: Organizacje międzynarodowe, a konflikty zbrojne na świecie.
Dzień dobry, kartę wypełniamy, a odsyłają ją uczniowie z numerami: 1,2,3,4,5,6,8,14,15.