# data[].attributes.body
Hoesten is een afweermechanisme van het lichaam, met als doel schadelijke stoffen en micro-organismen uit de longen te verwijderen.
De longen staan rechtstreeks in verbinding met de buitenwereld. Allerlei vervuilende stoffen zoals rook, stof, maar ook bijvoorbeeld uitlaatgassen komen direct in je longen terecht. Meestal zijn je luchtwegen in staat deze deeltjes op te ruimen zonder dat je er veel van merkt. Soms raken je luchtwegen ontstoken door een virus of een bacterie die je via de lucht inademt. Het geprikkelde slijmvlies reageert met de productie van slijm of mucus. Deze overmaat aan slijm veroorzaakt een hoestprikkel.

# data[].attributes.body
- productieve hoest
- slijmhoest
- kriebelhoest
- niet productieve hoest

# data[].attributes.body
Bij de productieve hoest of slijmhoest, hoest je slijm op. Dit slijm is afkomstig van speciale cellen die in grote hoeveelheden het slijmvlies van de luchtwegen bekleden: de slijmbekercellen. Bij luchtweginfecties zijn deze cellen in staat enorme hoeveelheden slijmerig vocht af te scheiden, tot wel 400 tot 500 milliliter per dag. Het slijm van de slijmbekercellen beschermt het longslijmvlies tegen uitdroging en dient als transportmiddel voor het afvoeren van stofdeeltjes, micro-organismen en dode afweercellen.

# data[].attributes.body
Niet-productieve hoest of prikkelhoest ontstaat door prikkeling van het slijmvlies van de luchtwegen of door ontsteking van de longbladen. Bij dit soort hoest staat de slijmproductie niet op de voorgrond. Je spreekt ook wel van een ‘droge’ hoest.

Je kunt last hebben van prikkelhoest door een infectie of het inademen van irriterende stoffen, dampen en rook. Soms kan een hinderlijke prikkelhoest het gevolg zijn van medicijngebruik. ACE-remmers, medicijnen die veel gebruikt worden bij de behandeling van hoge bloeddruk en hartfalen, hebben prikkelhoest als bijwerking. Ook een longtumor kan prikkelhoest veroorzaken.

# data[].attributes.body
De oorzaken van hoesten kunnen van infectieuze en van niet-infectieuze aard zijn. De meeste longziekten gaan met hoesten. Je kunt infecties van de luchtwegen veroorzaken in twee: bovenste luchtweginfecties en onderste luchtweginfecties. Bij de bovenste luchtweginfecties is het lijmvlies van de neus en/of de kiel en/of de bijholten ontstoken. Bij de onderste luchtweginfecties is het longslijmvlies ontstoken. Als alleen de luchtpijp en de kleinere luchtpijpjes ontstoken zijn spreek je van een bronchitis. Als het longweefsel zelf ontstoken is een naam je dat een longontsteking.
- roken
- luchtweginfecties
- COPD
- ASTMA
- Vreemd voorwerp in de longen
- Postnasaal drip nachts in de lucht wat overdag opgehoest wordt.
- Longcarcinoom

# data[].attributes.body
De hoeveelheid, de kleur en de taaiheid van het sputum kan belangrijke informatie geven over de herkomst van de hoest.

Bloed ophoesten is vrijwel altijd een teken van een ernstige longaandoening, zoals een longcarcinoom. Als er bloed bij het sputum zit, moet nader onderzoek volgen.

# data[].attributes.body
De normale kleur van het sputum is helder of wit tot grijswit. Een gele slijmkleur zie je veel bij virale luchtweginfecties. Zonder behandeling zal de kleur na enkele dagen weer normaal helder of wit worden.

Geelgroene of groene sputum dat in klodders wordt opgehoest, komt veel voor bij bacteriële infecties. Het slijm bevat afvalproducten van de ontsteking, zoals leukocyten, dode slijmvliescellen en bacteriën.

Rode streepjes in het sputum duidt op bloedbijmenging. Na heel hard hoesten kan er bijvoorbeeld een oppervlakkig bloedvaatje beschadigd zijn. Dit geneest meestal weer snel. Meerdere malen streepjes bloed in het sputum kan het gevolg zijn van een infectie, maar ook van een longgezwel.

Bij een longontsteking zie je soms roestbruin sputum doordat zich bloed door het groene sputum mengt.

Roze schuimend sputum komt voor bij vochtophoping in het longweefsel (longblaasjes). Dit is het geval bij longoedeem, zoals bij hartfalen.

# data[].attributes.body
Sputum opvangen in een steriel potje, op kweek gezet.

# data[].attributes.body
Inhalatiemiddelen: oliën opgelost in warm water (stomen)
Antitussiva: Middelen die de hoest onderdrukken. Bijv. codeïne.
Emolliens: Verzachting van de slijmvliezen, bijv hoestsiroop.
Mycolytica en expectorantia: slijmoplossers.
Antibiotica, corticosteroiden en inhalatietherapie: