# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Media spełniają określone funkcje w społeczeństwie, nie istnieją środki społecznego przekazu, które nie wypełniałyby żadnego zadania, ponieważ wpisane jest to w ich istnienie.

Możemy wskazać na następujące funkcje mediów:
1. funkcja rozrywkowa (rekreacyjna) - media pełnią tu zadanie medium dostarczającego widzom rozrywki, zabawy, głównie poprzez zamieszczanie wywiadów z gwiazdami, różnego rodzaju produkcji serialowych, teleturniejów, muzycznych audycji radiowych, artykuły plotkarskie;
2. funkcja informacyjna - tę funkcję mediów uważa się za najważniejszą. Media wypełniają ją przede wszystkim przy wykorzystaniu bloków informacyjnych (które zapewniają widzom najważniejsze doniesienia ze świata polityki, kultury czy ekonomii), programów i audycji o naturze debat, dyskusji lub komentarzy.
3. funkcja opiniotwórcza - częściowo jest powiązana z funkcją informacyjną, bowiem coraz częściej podawanie informacji jest sprzężone z ich komentowaniem, czyli tym samym wpływaniem na opinię publiczną. Przy użyciu różnego rodzaju programów i audycji, artykułów zawierających komentarze bądź opinie, szczególnie jeśli jest w nich prezentowane zdanie osób będących autorytetami dla odbiorców (np. osoby publiczne,

# data[].attributes.attachment_link.description
✅ Media spełniają określone funkcje w społeczeństwie, nie istnieją środki społecznego przekazu, które nie wypełniałyby żadnego zadania, ponieważ wpisane jest to w ich istnienie.Możemy wskazać na następujące funkcje mediów:1. funkcja rozrywkowa (rekreacyjna) - media pełnią tu zadanie medium dostarczającego ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wolność słowa oznacza prawo do wyrażania pomysłów i opinii codziennie i publicznie, bez cenzury i ingerencji. Niestety, wiele osób na całym świecie nadal nie ma tego prawa. Jaką odpowiedzialność ponosi UE w zakresie zapewnienia wolności wszystkich osób, a także mediów, do zabrania głosu?

7 listopada podczas Światowego Forum Solidarności (WSF) odbyła się dyskusja panelowa poświęcona trzem aktualnym zagadnieniom tego ogromnego problemu: mediom społecznościowym i prawom cyfrowym, uciszaniu obywateli przez rządy oraz zatarciu granic między swobodą wypowiedzi a poparciem dla mowa nienawiści.

Wcześniej badaliśmy, w jaki sposób rola mediów jest zmuszana do adaptacji w coraz bardziej niestabilnym świecie . Rzeczywiście, tutaj, w UE, byliśmy świadkami ostatnich tragedii, w których dziennikarze tacy jak zmarła Daphne Caruana Galizia z Malty ipodania Jan Kuciak zeSłowacji zostali zamordowani jedynie za próbęprawdy do wiadomości publicznej.

Oczywiście nie tylko dziennikarze są uciszani. Wraz z pojawieniem się nietolerancyjnych ideologii w całej Europie musimy zająć się trudnymi, ale ważnymi pytaniami dotyczącymi tego, co stanowi wolność słowa, i do jakiego stopnia należy zezwolić władzom na regulowanie tego, gdy zagrożona jest godność i bezpieczeństwo innych.

WSF stwierdza:
„Połączenie wolności słowa, wolności prasy i praw człowieka, za pomocą różnych środków, przyczyniło się do bezprecedensowego poziomu dostępu do kanałów komunikacji, czy to za pośrednictwem tradycyjnych mediów, czy sieci społecznościowych... wolność słowa była kluczowa do promowania wartości demokratycznych i mobilizacji ludzi."Social Środki masowego przekazu i prawa cyfrowe
Social mediów okazał się niezwykle przydatny w warunkach umożliwiających społeczeństwu obywatelskiemu i młodych ludzi do bycia wysłuchanym, które wywołały globalne polityczne i zmianyspołeczne;Całkowita transformacja Grety Thunberg w światowe podejście do kryzysu klimatycznego za pośrednictwem jej internetowej kampanii jest tego najlepszym przykładem. Ale pomimo tych korzyści, jak rządy powinny zareagować na niefortunne skutki uboczne dezinformacji i mowy nienawiści?

Pierwszy mówca, Diego Naranjo - starszy doradca ds. Polityki w European Digital Rights (EDRi) - otworzył debatę, aby skomentować, w jaki sposób ludzie są coraz bardziej zradykalizowani w Internecie, z niemożliwie szeroką gamą treści i pomysłów bardziej dostępnych niż kiedykolwiek dzięki wolności wypowiedzi na wyższym poziomie, którą zapewniają media społecznościowe. Wyjaśnił, że media społecznościowe mogą zaspokoić efekt komory echa, podsycając ekstremistyczne ideologie. Na przykład algorytmy YouTube sprawiają, że niepokojąco łatwo jest wpaść w dziurę z coraz bardziej radykalnymi treściami, do tego stopnia, że ​​może stać się manipulacyjna i szkodliwa.

Naranjo zwrócił uwagę, że zwykle decydent reaguje na to ryzyko - szczególnie na szczeblu UE - polega na wykorzystaniu technologii w celu przeciwdziałania takim algorytmom lub oznaczania potencjalnie szkodliwych treści. Skrytykował jednak, że służą one jedynie celowaniu w objawy, a nie w źródło problemu.

Próba rozwiązania, które Naranjo wspierała, polegała na wdrożeniu przepisów o ochronie danych sprzyjających prywatności. Półtora roku po tym, jak e-maile z powiadomieniem RODO po raz pierwszy wypełniły nasze skrzynki odbiorcze, trwają poszukiwania ataku na dominujący „system nadzoru kapitalistycznego 24/7".
Przypadek Kashmir
Khaoula Siddiqi, co-założyciel StudenckiegoMiędzynarodowej Ligi Kaszmirze (jedwab),a następnie udał się do zbadania prawo do wolności słowa w odniesieniu do trwających zawirowań w Kaszmirze. Ten częściowo autonomiczny region położony między Indiami, Pakistanem i Chinami ma długą historię niestabilności i tłumionej tożsamości, aw ciągu ostatnich trzech miesięcy obywatele zostali całkowicie uciszeni.

Sześćdziesiąt lat temu Kaszmir otrzymał prawo do samostanowienia w celu demokratycznego wyboru, czy być częścią Indii, czy stać się niepodległym. Jednak rzeczywiste głosowanie nigdy się nie wydarzyło.

Od 5 sierpnia wszystko jest zablokowane. Kaszmir został zdegradowany na terytorium indyjskiego związku przez noc, a obywatele nawet nie zostali poinformowani. Zamiast tego obudzili się tego ranka, gdy ich ziemia została zaatakowana przez indyjskie wojsko. Nie było już internetu, żadnego połączenia telefonicznego, żadnego dostępu do świata zewnętrznego. Ich zdolność komunikowania się z kimkolwiek poza zasięgiem słyszenia została całkowicie odebrana.

Siddiqi, sama z Kaszmiru, uważała to ciągłe naruszanie praw człowieka za „przerażający precedens tego, co może się wydarzyć w innych krajach". Obecnie nadal obowiązuje ograniczenie wszystkich kanałów komunikacji oraz ograniczenie mobilności, wolności obywatelskiej i praw religijnych. Jak możesz sobie wyobrazić, życie pozostaje w bezruchu. Ponieważ jednak obywatele są uciszeni, a media nie są w stanie wejść na ten obszar, większość świata jest albo nieświadoma, albo obojętna na ten kryzys.

Ponadto, próbując usunąć zagrożenie ze strony najbardziej wykształconej i potencjalnie potężnej części społeczeństwa, państwo indyjskie aresztowało prawników, lekarzy, dziennikarzy i biznesmenów. Aresztowali także 20 000 młodych ludzi w wieku dziesięciu lat i wprowadzili godzinę policyjną, aby uniknąć buntu młodzieży.

Siddiqi podkreślił, że społeczność międzynarodowa musi interweniować w tych masowych naruszeniach praw człowieka.
„Kaszmir to aktualne studium przypadku, a sposób, w jaki społeczność międzynarodowa sobie z tym poradzi, stanie się precedensem".
Kontynuowała,że UE powinna zareagować, zawieszając partnerstwa handlowe z krajami naruszającymi prawa człowieka. Rzeczywiście, dopóki pieniądze są wymieniane, wszelkie potępienie jest niczym innym jak stuknięciem w nadgarstek. Ale oczywiście, ponieważ Indie są obecnie najszybciej rozwijającą się dużą gospodarką na świecie - taka reakcja niewątpliwie spotka się z niechęcią.

Nacisk ze strony organizacji praw człowieka, takich jak WSF, może również pomóc. W związku z tym Siddiqi wezwał UE, by naciskała na organizacje pozarządowe i media, aby pozwoliły na wjazd do Kaszmiru, aby zarówno pomóc Kaszmirczykom w terenie, jak i transmitować ich obecną rzeczywistość na cały świat.
Wolność słowa czy mowa nienawiści?
Jeśli chodzi o wolność słowa w pozostałej części świata, niepokojąca jest niewyraźna granica między prawem jednostki do wyrażania swoich opinii, które przewracają się na bok mowy nienawiści.

W kontekście konfliktu izraelsko-palestyńskiego i wynikających z niego dychotomii społecznych Ruth Daskalopoulou-Isaac, szef ds. Stosunków UE w Europejskim Stowarzyszeniu Żydowskim (EJA) ubolewał nad tymantysemityzm , że mimo rosnących ataków w Europieczęsto nie jest traktowany poważnie. Zaproponowała, że ​​zarówno skrajnie prawicowi, jak i skrajnie lewicowi obecnego spektrum politycznego Europy, antyizraelskie stanowiska prawdopodobnie wkraczają na terytorium antysemickie.

Daskalopoulou-Isaac uznał kontrowersyjny charakter propozycji, że antysyjonizm jest połączony z antysemityzmem, przedstawiając argument, że bojkoty i protesty przeciwko rządowi Izraela ryzykują uogólnienie wszystkich Żydów w niepokojący sposób - utrwalając wywodzący się z nazizmu stereotyp „zło pod kontrolą i na szkodę ludzkości". Oczywiście nawet subtelne poparcie tych wiadomości może mieć katastrofalne konsekwencje dla Żydów. Opracowała:
„Wiara w to, że izraelscy cywile nie zasługują na naszą pomoc i współczucie, jest formą rasizmu - ponieważ jest dyskryminacją grupy ludzi. Na Zachodzie istnieje podwójny standard - wielu nie chce być źle interpretowanych jako proizraelski rząd, więc nie chcą oni wiązać się z prawami człowieka narodu żydowskiego ".
Chociaż wszyscy powinniśmy mieć prawo do sprzeciwu, krytyki, debaty i niezgody, wolność słowa nie powinna być wykorzystywana do demonizacji innych. Jako taki Daskalopoulou-Isaac podkreślił, że UE powinna działać, nie dopuszczając żadnej narracji przeciwko określonej grupie. Ale czy stanowiłoby to niezbędną ochronę przed mową nienawiści lub śliskim nachyleniem w kierunku cenzury?

Krytykowanie rządu to jedno - a rząd izraelski z pewnością sam naruszył prawa człowieka - ale problem polega na tym, że Izraelczycy i Żydzi jako całość ponoszą odpowiedzialność. W rzeczywistości, podobnie jak w przypadku każdego innego rządu, są tacy, którzy popierają i ci, którzy są im przeciwni wśród ludności. Nikt nie powinien być oceniany jako osoba za to, co robią politycy w swoim kraju. Przypadek Izraela jest jeszcze bardziej złożony, ponieważ naród żydowski wszystkich narodowości często kojarzy się z działaniami tego konkretnego rządu.

Po drugiej stronie monety Naranjo dodał, że wielu boi się teraz krytykować rząd Izraela, obawiając się, że zostanie nazwany antysemitą. Ale ogólnie rzecz biorąc, panel uzgodnił, że każda osoba powinna mieć możliwość otwartej krytyki rządu, o ile nie wiąże się to z krytyką cywilów - lub w tym przypadku całej globalnej społeczności - związanej z tym rządem.
Jak postępować
W przypadku przeszkód, takich jak ewolucja metod komunikacji, skorumpowane mocarstwa i niewyraźne definicje, jest niezaprzeczalne, że społeczność międzynarodowa ma przed sobą długą drogę, jeśli chodzi o zapewnienie wszystkim prawa do wolności słowa.

Jednak patrząc wstecz na postępy poczynione przez Europę i cały świat w ciągu ostatnich dziesięcioleci i stuleci, jednostki i społeczeństwo obywatelskie muszą być napędzane tą motywacją do kontynuowania walki o tak podstawowe prawo człowieka.
Dowiedz się więcej o WSF Zobacz najnowsze aktualizacje z naszych partnerskich EU Events

# data[].attributes.attachment_link.title
Prawa człowieka, wolność słowa i media: współczesne wyzwania - Euro Babble

# data[].attributes.attachment_link.description
Wolność słowa oznacza prawo do wyrażania pomysłów i opinii codziennie i publicznie, bez cenzury i ingerencji. Niestety, wiele osób na całym świecie nadal nie ma tego prawa. Jaką odpowiedzialność ponosi UE w zakresie zapewnienia wolności wszystkich osób, a także mediów, do zabrania głosu? 7 listopad

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Dużo mówi się ostatnio o wolności słowa w Internecie. Zamknięcie kont Donalda Trumpa na social mediach, odcięcie hostingu dla serwisu Parler, projekt ustawy o wolności słowa w Internecie od Ministerstwa Sprawiedliwości, Albicla...

Pojawia się dużo głosów, że potrzeba „nowej sieci społecznościowej". W tym odcinku opowiadamy o tym, że odporne na cenzurę sieci społecznościowe już istnieją, oraz o tym, w jaki sposób to osiągają.

Wymuszanie wielkim konglomeratom internetowym wprowadzania regulaminów zgodnych z prawem danego kraju nie jest drogą do sukcesu wolności słowa, gdyż wielkie, ponadnarodowe korporacje często są ponad tym prawem, bo je po prostu na to stać. W naszej opinii prawdziwą wolność słowa zapełni zdrowy ekosystem wielu mniejszych, interoperacyjnych sieci społecznościowych, każda o samodzielnie sformułowanym regulaminie i polityce moderowania zamieszczanych na niej treści.

Przy okazji zapraszamy do śledzenia naszych osobistych profilów na Mastodonie:

# data[].attributes.attachment_link.title
Wolność słowa a cenzura w internecie? Fediwersum! Alibicla.com

# data[].attributes.attachment_link.description
Wolność słowa w sieci? Zamknięcie kont Trumpa, odcięcie hostingu dla Parler, projekt ustawy o wolności słowa w Internecie, Albicla... Pojawiają się głosy, że potrzeba „nowej sieci społecznościowej". W tym odcinku opowiadamy o odpornych na cenzurę mediach społecznościowych, i w jaki sposób to osiągają.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Media (środki masowego przekazu) są instytucjami, których podstawową funkcją jest przekaz informacji masowemu odbiorcy. Zalicza się do nich telewizję, radio, prasę, Internet, książki, film, płyty itp. oraz instytucje, które zajmują się rozpowszechnianiem informacji (prasowe agencje, wydawnictwa).

Dla rozwoju mediów zasadniczym wynalazkiem okazała się być ruchoma czcionka Jana Gutenberga. Szereg wynalazkóww sferze mediów miało miejsce w XIX wieku, po odkryciu zjawisk związanych z elektrycznością oraz magnetyzmem. Rozwojowi mediów sprzyjało także szereg innych zjawisk, głównie rozwój bankowości czy nasilenie społecznego niezadowolenia. Wywoływały one potrzebę szybkiego dostarczenia informacji. Pierwsza agencja prasowa ruszyła już w latach 40-tych XIX wieku (agencja Havasa).

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
rola mediów w społeczeństwie obywatelskim

# data[].attributes.attachment_link.title
Rola mediów w społeczeństwie obywatelskim

# data[].attributes.attachment_link.description
Media (środki masowego przekazu) są instytucjami, których podstawową funkcją jest przekaz informacji masowemu odbiorcy. Zalicza się do nich telewizję, radio, prasę, Internet, książki, film, płyty itp. oraz instytucje, które zajmują się rozpowszechnianiem informacji (prasowe agencje, wydawnictwa). Dla rozwoju mediów zasadniczym wynalazkiem okazała się być ruchoma czcionka Jana Gutenberga.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Media są to instytucje dążące do przekazywania ważnych lub mniej ważnych informacji ze świata. Odbiorcami takich wiadomości jest społeczeństwo. Mówi się, że media są tak zwaną „czwarta władzą".
Media miały i nadal mają znaczący wpływ na kształtowanie się demokracji w Polsce. Są one nieodłączną częścią rzeczywistości. Ich wszechobecność ma wpływ na jednostki i określone społeczności, nie tylko organizując życie, ale prowadząc też do powstawania zmian w sferze intelektualnej, emocjonalnej i społecznej. Nikt współcześnie nie wątpi, że media wpływają na rozwój i postępowanie człowieka, a także zbiorowości społecznych. Media pełnią olbrzymią rolę społeczną są ważnym i nieustannie rozwijającym się sektorem życia zbiorowego. Są wielkimi instytucjami, które wykształciły swe wewnętrzne zasady działania, a zarazem są powiązane z wieloma innymi instytucjami. Media to jeden z instrumentów władzy społecznej, narzędzie kontroli, zarządzania społecznego, mobilizacji. Stały się dominującym źródłem kształtowania indywidualnej wyobraźni szerokich rzesz odbiorców, a to znaczy praktycznie całego społeczeństwa. Środki masowego przekazu są także potężna bronią używaną przez wiele środowisk, np. przez władzę, do kierowania i kształtowania opinii publicznej. Media potrafią tak przedstawić dana informacje, aby była zrozumiana przez odbiorców tak jak one tego chcą, np. przedstawienie danego kandydata jako najlepszego na to stanowisko, a zatem rola ta jest wyjątkowo szeroka i zarówno pozytywna jak i negatywna. W dużej mierze nadały kształt dzisiejszej demokracji w naszym kraju. Manipulują ludzi, informację są tak przekazywane, aby ludzie uwierzyli w to, co zdaniem mediów powinni. Patrzenie się prowadzących prosto w oczy budzi w ludziach zaufanie. Dziennikarze są powiązani z różnymi światami, mają przyjaciół, ale i wrogów, jednym pomagają, a drugich karcą publicznie. Partie urządzają kampanie reklamowe w TV, radiu. Podczas wyborów w miastach wiszą plakaty, organizowane są wiece wyborcze. Telewizja pokazuje w różnym świetle danych kandydatów, między którymi często na antenie prowadzone są walki polityczne, o głosy, o poparcie. Ludzie, oglądając TV lub słuchając radia chcą się często oderwać od swojej pracy czy problemów. Wolą zobaczyć czyjeś problemy niż rozwiązywać swoje. Politycy obiecują poprawę sytuacji, obiecują lepsze jutro. Odbiorcy w to wierzą lub nie. Ale zawsze wolą wybrać kogoś o kim słyszą codziennie, o kim się mówi, tego który coś obieca, niż tego który siedzi cicho jak mysz kościelna. Ludzie lubią słuchać o tym, co się dzieje, bo dotyczy to wszystkich, całego społeczeństwa. Lecz pytaniem jest czy w mediach słyszą prawdę? Czy ktoś może stoi za tymi mediami i chce wpoić społeczeństwu w krew swoją ideę. Media kształtują charakter ludzi, ich życiowe plany. Można powiedzieć, że mają wpływ na wszystko. Dzięki propagowaniu demokracji przez media, teraz mamy demokrację w Polsce. Ktoś chciał, aby tak było. Ktoś odniósł z tego wielkie korzyści. Ludzie władzy nie są przypadkowymi ludźmi. Oni już wcześniej wiedzieli jaką siłę tworzą mass media i jak można dzięki nim manipulować całym krajem. Środowisko dziennikarskie jest podporządkowane polityce. Dziś częściej słyszymy o katastrofach lub negatywnych wydarzeniach mających miejsce na świecie. A dlaczego? Bo jak jest katastrofa lub jakiś problem do rozwiązania to media to nagłaśniają, a politycy wykorzystują to znajdując rozwiązanie takiego problemu lub w przypadku katastrofy przeznaczają, np. środki finansowe potrzebującym. Zjednują sobie ludzi takimi akcjami, zyskują ich zaufanie. Oczywiście to nie jest przypadkiem. Media mają ogromny wpływ nie tylko na kształtowanie się demokracji, ale na wszystko, co obecnie dzieje się na świecie.

# data[].attributes.attachment_link.title
„Rola mediów w kształtowaniu się demokracji w Polsce"

# data[].attributes.attachment_link.description
Media są to instytucje dążące do przekazywania ważnych lub mniej ważnych informacji ze świata. Odbiorcami takich wiadomości jest społeczeństwo. Mówi się, że media są tak zwaną „czwarta władzą". Media miały i nadal mają znaczący wpływ na kształtowanie się demokracji w Polsce. Są one nieodłączną częścią rzeczywistości.

# data[].attributes.attachment_link.provider_name
Wordwall - Twórz lepsze zajęcia w krótszym czasie

# data[].attributes.attachment_link.description
Sortowanie według grup - Przeciągnij i upuść każdy element do odpowiedniej grupy.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Fakty i opinie są często wypowiadane jednym tchem; określenia te mają jednak ogromną różnicę w ich znaczeniu. To, czy wypowiedź jest faktem czy opinią, zależy od ważności oświadczenia. Fakt odnosi się do czegoś prawdziwego lub rzeczywistego, co jest poparte dowodami, dokumentacją itp. Z drugiej strony, opinia jest tym, w co dana osoba wierzy lub myśli o czymś. Definicja faktu
Faktem jest coś, co faktycznie miało miejsce lub wiadomo, że istniało, co można potwierdzić za pomocą dowodów. Są one ściśle określone i mogą być mierzone, obserwowane i sprawdzane. Odnosi się do czegoś, co czyni stwierdzenia prawdziwymi i stosowanymi w związku z badaniami i studiami.

Fakt może być zdarzeniem lub informacją opartą na rzeczywistych zdarzeniach, które można przetestować poprzez weryfikowalność, tj. Są one poparte dowodami, statystykami, dokumentacją itp. Dlatego fakt jest niczym innym niż weryfikowalną prawdą lub rzeczywistością, które są uzgodnione przez konsensus ludzi.
Definicja opinii
Termin „opinia" jest definiowany jako osobisty pogląd lub osąd na dany temat, który może, ale nie musi, być poparty faktami lub pozytywną wiedzą. Innymi słowy, opinia jest nieprzekonującym stwierdzeniem stosowanym w sprawach subiektywnych, których nie można udowodnić jako prawdą lub fałszem. To jest to, co dana osoba myśli lub myśli o czymś lub o kimś. Dlatego nie jest to prawdziwa, ale stronnicza informacja.

Na opinię duży wpływ mają uczucia, myśli, perspektywa, pragnienia, postawa, doświadczenia, zrozumienie, przekonania, wartości itp., Których nie można sprawdzić za pomocą konkretnych dowodów. Dlatego ze względu na różnice indywidualne zdanie każdej osoby w danej sprawie jest również inne.

Wniosek

Dlatego, aby poznać wiarygodność i użyteczność informacji lub oświadczenia, konieczne jest zrozumienie różnic między faktem a opinią, aby ocenić rzeczy i wyciągnąć wnioski. Podczas czytania ze zrozumieniem trudno jest stwierdzić, czy dane wyrażenie jest faktem czy opinią, ponieważ są one dość często zestawiane przez pisarzy. Fakty są zawsze o krok przed opiniami, ponieważ fakty można udowodnić, że są słuszne lub dokładne, podczas gdy opinia może być również słuszna, ale nie można udowodnić ich prawdziwości.

Opracowanie własne na postawie:
https://keydifferences.com/difference-between-fact-and-opinion.html

# data[].attributes.attachment_link.title
Czym się różnią fakty od opinii? Tabela z różnicami

# data[].attributes.attachment_link.description
Fakty i opinie są często wypowiadane jednym tchem; określenia te mają jednak ogromną różnicę w ich znaczeniu. To, czy wypowiedź jest faktem czy opinią, zależy od ważności oświadczenia. Fakt odnosi się do czegoś prawdziwego lub rzeczywistego, co jest poparte dowodami, dokumentacją itp. Z drugiej strony, opinia jest tym, w co dana osoba wierzy lub myśli o czymś.