# data[].attributes.attachment_link.title
bus ben zo terug literatuuropdracht oumie

# data[].attributes.attachment_link.title
ben zo terug van sarah weeks literatuuropdracht oumie

# data[].attributes.body
Ik zou mijn boek wel en niet als reis aanbevelen omdat de reis twee kanten heeft.

Aan de ene kant zou ik het boek als reis aanraden aangezien je meer over je verleden te weten komt zowel positieve maar ook negatieve dingen.
Ook zou ik de reis aanraden omdat je jezelf echt tegen zal komen en je veel leert tijdens de reis. En Amerika, Liberty is natuurlijk super mooi om eens te bekijken.

Aan de andere kant zou ik de reis niet aanraden omdat het niet voor iedereen veel nut zal hebben. In dit geval had het voor Heidi veel nut omdat ze echt ergens naar opzoek was namelijk 'haar verleden''. Als jij dus naar nergens op zoek bent lijkt mij deze reis niet erg interessant. Ik zou dan voor een ander soort reis .

Dus als je ergens naar op zoek bent is deze reis zeker een aanrader en gaat de reis zo snel dat je ''zo weer terug bent''.

# data[].attributes.body
Ik vond het een heel mooi en ontroerend  boek omdat je jezelf echt in Heidi verplaatst. Je voelt op bepaalde momenten in het boek echt de eenzaamheid maar ook de blijdschap van Heidi. Ik vind dat de schrijfster ‘Sarah Weeks’ dat heel goed heeft gedaan.

Ik vind het boek ook erg interessant omdat je ziet dat Heidi  er echt 100 procent voor gaat om antwoorden op haar vragen te krijgen. Ik denk dat dit mensen ook erg kan inspireren.

Sarah Weeks pakt in haar boek een heel serieus onderwerp aan maar maakt er toch een leuk en spannend verhaal van om te lezen

# data[].attributes.body
Na een lange reis van drie dagen is ze eindelijk in Liberty aangekomen. Heidi stapt net uit de bus en is nu al doorweekt door de regen. Ze heeft het koud. Ze had de stad Liberty heel anders voorgesteld. Het was een stad met veel vervallen huizen en er liepen weinig mensen op straat.

Heidi liep snel naar het dichtstbijzijnde informatiepunt. Ze kwam binnen in een klein kamertje met een rek vol met folders en een grote tafel. Achter de tafel zat een vriendelijke vrouw. ''Kunt u mij het adres geven van deze plek?'' Heidi schoof een foto van haar moeder die voor een groot gebouw stond naar de vrouw toe. De vrouw wist precies wat Heidi bedoelde en gaf haar het adres. ''Je kunt het best een taxi nemen'' zei de vrouw.

Heidi stapte de taxi uit en ze stond recht voor een groot, oud gebouw. ''Hier heeft mijn moeder vroeger gewoond!'' dacht Heidi. De deuren gingen automatisch open en Heidi liep naar een balie met een receptioniste. ''Kent u iemand die So D. Ju heet? Ze heeft hier vroeger gewoond.''
De secretaresse keek in een aantal mappen en zei toen: ''Het spijt me, ik kan niets voor je doen.'' Heidi stond op het punt om iets te zeggen tot ze een stem in de kamer naast haar iets hoorde roepen. ''Zof!''

# data[].attributes.body
In dit boek kom ik zeker verschillen tegen op het gebied van dialogen en taal. Dit komt doordat Heidi’s moeder verstandelijk gehandicapt is. Zij heeft het verstand van een 5 jarige en praat ook zo. Ze heeft een lijst met zo’n drieentwintig woorden die ze kent.
Hierdoor zijn de gesprekken (dialogen) die Heidi en haar moeder voeren erg beperkt.

Naast de drieentwintig woorden die Heidi’s moeder kent, herhaalt ze 1 woord erg vaak dat woordje is ‘zof’. Niemand weet wat ‘zof’ betekent.
Heidi gaat daarom ook op reis om uit te zoeken wat 'zof' betekent.

# data[].attributes.body
Heidi is  een personage in het boek die heel veel indruk op mij heeft gemaakt. Zij is pas twaalf jaar oud en woont  thuis met haar moeder en de hulp die helpt bij de verzorging van haar moeder “Babette”. Heidi is een erg lief en nieuwsgierig meisje. Dat laatste speelt een grote rol in het boek.

Doordat haar moeder maar een paar woorden kent kan Heidi geen grote gesprekken met haar voeren en kan ze niet veel vragen stellen over haar vader bijvoorbeeld. Heidi zit dus met heel veel vragen over haar verleden en besluit daarom om op reis door Amerika te gaan. Ik vind dit een heel indrukwekkende keuze aangezien ze nog maar 12 is.

Nog iets waardoor Heidi veel indruk op mij heeft gemaakt is, de manier waarop ze met haar moeder en het feit dat haar moeder verstandelijk gehandicapt is omgaan. Ik vind dat ze hier voor een 12 jarige heel speciaal mee omgaat.

# data[].attributes.body
“Zo terug Heidi” vroeg mama weer “ja mama” antwoordde Heidi, maar Heidi zou nooit meer terugkomen. In elk geval niet als de Heidi die ze die dag was.

Heidi’s moeder is verstandelijk gehandicapt. Heidi heeft een lijst met alle drieëntwintig woorden die haar moeder kent. De meeste woorden zijn gewone woorden, maar er is één woord dat alleen Heidi’s moeder zegt: ‘zof’.                                                                                     Niemand weet wat ‘zof’ betekent. Omdat haar moeder niet kan praten, zit Heidi vol met onbeantwoorde vragen over haar verleden. Heidi wil antwoorden en ze gaat op reis door Amerika. Zo begint Heidi’s ongewone avontuur.

Het is een heel pakkend en meeslepend boek, je hebt het zo uitgelezen. Het is heel speciaal om te zien hoe indrukwekkend Heidi met haar verstandelijk gehandicapte moeder omgaat. In dit boek lees je hoe het is voor Heidi om met haar moeder te leven en wat de nadelen zijn van het hebben van een verstandelijk gehandicapte moeder.

Het boek is geschreven door de schrijfster Sarah Weeks, en het boek is in het jaar 2006 uitgegeven.