# data[].attributes.headline
Oficjalna strona obchodów Roku Stanisława Moniuszki

# data[].attributes.subject
Oficjalna strona obchodów Roku Stanisława Moniuszki

# data[].attributes.headline
UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 20 lipca 2018 r. w sprawie ustanowienia roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki

# data[].attributes.subject
UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 20 lipca 2018 r. w sprawie ustanowienia roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki

# data[].attributes.attachment_link.title
UCHWAŁA SEJMU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 20 lipca 2018 r. w sprawie ustanowienia roku 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Krzywda

Rodzina

Moniuszko

Miejsce urodzenia

Ubiel

Miejsce śmierci

Warszawa

Ojciec

Czesław Moniuszko

Matka

Elżbieta Madżarska

Żona

Aleksandra Müller

Dzieci

Elżbieta, Kazimierz, Stanisław, Bolesław, Maria, Jadwiga, Zofia, Aleksandra, Jan, Cecylia

Tworzył muzykę nacechowaną narodowo, wplatając w swoje kompozycje wyraziste elementy folkloru polskiego (melodie i tańce ludowe) oraz wykorzystując utwory polskich poetów (m.in. Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza). Jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskiego romantyzmu. Jest nazywany ojcem „ polskiej opery narodowej ".

Początkowo w kierunku muzycznym kształciła go matka, Elżbieta z domu Madżarska, m.in. grając swemu synowi na klawikordzie Śpiewy historyczne Juliana Ursyna Niemcewicza.

Gdy w 1827 rodzina przeniosła się do Warszawy, ośmioletni Moniuszko rozpoczął naukę muzyki u Augusta Freyera, organisty w miejscowym kościele Świętej Trójcy. Po trzech latach rodzina przeprowadziła się do Mińska, gdzie Moniuszko kontynuował naukę u Dominika Stefanowicza. W 1837 wyjechał do Berlina, aby kształcić się muzycznie u Carla Friedricha Rungenhagena, u którego studia ukończył w 1840. Następnie zamieszkał w Wilnie, gdzie działał jako organista, kompozytor, pedagog i organizator życia muzycznego w mieście. W 1858, znowu przeniósł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie objął stanowisko dyrektora i organizatora opery. Jednocześnie od 1864 był wykładowcą w Instytucie Muzycznym w Warszawie.

Ojciec, Czesław Moniuszko (1790-1870), był uczestnikiem kampanii napoleońskiej 1812 roku i utalentowanym rysownikiem - do dziś zachowało się wiele jego prac uwieczniających rodzinę i dorastającego syna. Przejawiał również aspiracje literackie - prowadził rodzinną kronikę, napisał również poemat pt. Rok 1812 - wierszowaną opowieść o kampanii napoleońskiej. Matka, Elżbieta z Madżarskich (zm. 1850), grała ponoć na klawikordzie i ładnie śpiewała.

Stanisław Moniuszko swoją przyszłą żonę Aleksandrę Müllerównę poznał podczas pobytów w Wilnie ze swoim stryjem, z którym zatrzymywał się zazwyczaj w kamienicy jej rodziny. W wieku zaledwie 17 lat zaręczył się, jednak zanim doszło do ślubu, wyjechał do Berlina, aby dalej kształcić się muzycznie. 25 sierpnia 1840 Stanisław Moniuszko zawarł w Wilnie ślub z Aleksandrą Müllerówną, z którą miał dziesięcioro dzieci: Elżbietę, Kazimierza, Stanisława, Bolesława, Marię, Jadwigę, Zofię, Aleksandrę, Jana i Cecylię.

Jego syn Jan (1853-1908) był malarzem rodzajowym, przedstawiał postacie w strojach polskiej szlachty oraz w strojach epoki rokoka. Malował również obrazy o treści historycznej i religijnej. Jego powinowatą jest aktorka Adrianna Janowska-Moniuszko.

Opery i podróże

Kilka miesięcy po udanej warszawskiej premierze Moniuszko udał się w podróż do Pragi, Niemiec i Paryża. Po drodze zatrzymał się na kilka dni w Krakowie, gdzie poznał Ambrożego Grabowskiego, Józefa Kremera i Lucjana Siemieńskiego. Pobyt w Krakowie, a zwłaszcza wizyta na Wawelu, gdzie kompozytor zwiedził katedrę i oglądał groby królewskie, zaowocował stworzeniem projektu nowej, nigdy niedokończonej opery , pisanej do słów libretta Józefa Korzeniowskiego. Miała to być opera historyczna o królu Kazimierzu Wielkim, który zresztą miał się pojawić na scenie tylko raz, w końcowej części przedstawienia. O zaniechaniu pracy nad Rokiczaną miały podobno zdecydować względy polityczne (nieprzychylne Czechom fragmenty libretta) i artystyczne (rzekomo nieodpowiednia dla monarchy partia barytonowa).

W Paryżu powstała opera , dzieło o charakterze komiczno-ludowym, wykonane w Warszawie 24 września 1858. Natomiast 7 lutego 1860 odbyła się premiera . 1 stycznia 1861 w Teatrze Narodowym Moniuszko wystawił Verbum nobile, a w grudniu tegoż roku udał się ponownie do Paryża.

W latach 1862-1864 pracował nad Strasznym dworem, który został wystawiony przez operę warszawską 28 września 1865. W tym też roku 7 października odbyło się setne przedstawienie Halki, a Moniuszko pojechał do Lwowa. Do Krakowa kompozytor przybył ponownie w 1866. Pobyt ten trwał miesiąc. Krakowski teatr zaproponował artyście przekazanie na jego rzecz dochodu z przedstawienia Halki, ale z powodu choroby primadonny spektakl musiano odwołać. W zamian zorganizowano trzy koncerty. W jednym z nich wzięła udział Helena Modrzejewska. Sam Moniuszko dyrygował osobiście wykonaniem kantaty Widma i uwertury koncertowej Bajka.

Podczas pobytu w Krakowie kompozytor na 5 dni wyjechał do Pragi, aby spotkać się z Bedřichem Smetaną i omówić sprawy związane z wystawieniem Halki. Teatr w Pradze wystawił tę operę w 1868, a inscenizacją kierował sam Smetana.

W 1869 odbyła się w Warszawie premiera , a w Moskwie wystawiono Halkę. 16 lutego 1870 w Petersburgu miała miejsce premiera Halki, na której obecny był Moniuszko.

W 1871 ukazał się Pamiętnik do nauki harmonii. 2 lutego 1872 Teatr Wielki wystawił ostatnie już dzieło operowe Moniuszki - .

Zmarł na atak serca w 1872, zmęczony pracą, stałymi trudnościami materialnymi i niepochlebnymi recenzjami ostatnich dzieł. Pogrzeb artysty, w którym mogło uczestniczyć nawet 60 do 100 tysięcy osób, stał się manifestacją narodową. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W 1908 roku Warszawskie Towarzystwo Muzyczne ufundowało „tuż za kościołem cmentarnym pod wezwaniem św. Karola Boromeusza" nowy grobowiec. 29 października przeniesiono do niego trumny ze zwłokami Stanisława i Aleksandry Moniuszków (kwatera 9-3-8).

Większość pamiątek po kompozytorze przechowuje Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki.

Wybrane dzieła

Dzieła sceniczne

Opery:

(premiera wersji 2-aktowej 1848, wersji 4-aktowej 1858) libretto: Włodzimierz Wolski

Sen Wieszcza (nieukończona, pisana w latach 1852-1853) libretto: Władysław Syrokomla

Flis (premiera 1858) libretto: Stanisław Bogusławski

Rokiczana (nieukończona, pisana w latach 1858-1859) libretto: Józef Korzeniowski

Hrabina (premiera 1859) libretto: Włodzimierz Wolski

Verbum nobile (premiera 1861) libretto: Jan Chęciński

Straszny dwór (premiera 1865) libretto: Jan Chęciński

Paria (premiera 1868) libretto: Jan Chęciński

Trea (nieukończona, pisana w roku 1872) libretto: J.S. Jasiński

Balety:

Monte Christo (1865)

Na kwaterunku (1868)

Figle szatana (1870) balet w sześciu obrazach, muzykę do trzech obrazów skomponował Stanisław Moniuszko do trzech obrazów Adama Münchheimera; zaginiony, zrekonstruowany w 1984 przez Rafała Augustyna.

Operetki:

Loteria (ok. 1840) libretto: Oskar Korwin-Milewski

Żółta szlafmyca (1841) libretto: Franciszek Zabłocki

Betty (1852) libretto: Franciszek Szober

Beata (1870 lub 1871) libretto: Jan Chęciński

Nocleg w Apeninach (1839) libretto: Aleksander Fredro

Ideał (1840) libretto: Oskar Korwin-Milewski

Karmaniol, czyli Francuzi lubią żartować (1841, premiera 1842) libretto: Oskar Korwin-Milewski

Utwory wokalne

Kantaty:

Cztery Litanie Ostrobramskie (1843-1855)

Milda (tekst - fragm. „Witoloraudy" Józefa Ignacego Kraszewskiego) 1848

Nijoła (tekst j.w.) po 1848

Widma (tekst - „Dziadów część II" Adama Mickiewicza) ok. 1852

Sonety krymskie (tekst - wybrane 8 sonetów Adama Mickiewicza) 1867

Msze:

Msza łacińska na cztery głosy z towarzyszeniem organów, Des-dur (1870)

Msza żałobna na cztery głosy z towarzyszeniem organów, g-moll (1871)

Msza Piotrowińska na czterogłosowy chór mieszany solistów z towarzyszeniem organów, B-dur, słowa Justyna Wojewodzkiego (1872)

Pieśni:

268 pieśni zebranych w cyklu 12 zeszytów Śpiewników domowych, m.in.:

Jednym z najlepiej znanych zbiorów jego utworów drobnych jest cykl dwunastu Śpiewników domowych, zawierających pieśni do słów różnych poetów polskich i obcych (w tłumaczeniu polskim) oraz do słów ludowych - łącznie 268 pieśni. Sześć śpiewników zostało wydanych za życia kompozytora, a sześć po jego śmierci.

Utwory symfoniczne

Utwory instrumentalne

Upamiętnienie

Oprócz ulic nazwanych jego nazwiskiem w Polsce, jest też ulica Moniuszki w Mińsku.

Na fasadzie budynku Węgierskiej Opery Narodowej w Budapeszcie (ul. Andrássy 22) zwieńczonej balustradową półką znajduje się rzeźba Stanisława Moniuszki, wykonana z kamienia wapiennego. Autorem rzeźby jest Károly Antal.

Wizerunek Moniuszki widniał na banknocie o nominale 100 000 zł, będącym w obiegu w latach 1990-1996.

Poczta Polska upamiętniła Stanisława Moniuszkę następującymi znaczkami:

15 listopada 1951 - Festiwal Muzyki Polskiej (2 znaczki, nr kat. 571-572),

25 listopada 1958 - Stanisław Moniuszko (znaczek o nr kat. 932),

15 września 1972 - 100. rocznica śmierci St. Moniuszki (seria 8 znaczków, nr kat. 2026-2033),

5 maja 2019 - 200. rocznica urodzin Stanisława Moniuszki (znaczek nr kat. 4962).

W związku z 200. rocznicą urodzin kompozytora, zarówno uchwałą Sejmu RP z 20 lipca 2018, jak i uchwałą Senatu RP z 19 grudnia 2018, rok 2019 został ustanowiony Rokiem Stanisława Moniuszki.

5 stycznia 2019 imię Stanisława Moniuszki nadano Dworcowi Centralnemu w Warszawie.

W kwietniu 2019 zachodniopomorskie Przewozy Regionalne wprowadziły do użytku pociąg Moniuszko, opatrzony wizerunkiem kompozytora oraz informacjami dotyczącymi jego osoby.

Bibliografia

Stanisław Moniuszko. Opracował Jan Prosnak. Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1968. Liczne ilustracje, dyskografia.

Witold Rudziński: Moniuszko. Kraków, 1972.

Elżbieta Dziębowska, Krystyna Duszyk: Moniuszko Stanisław, [w:] Elżbieta Dziębowska (red.) Encyklopedia muzyczna PWM t. 6. Kraków, 2000, s. 303-335.

Witold Rudziński: Stanisław Moniuszko, Cz. I, s. 477, PWN, 1955.

Jerzy Klechta: Duchowość Moniuszki. Wydawnictwo Goldruk, 2013, s. 190. ​ISBN 978-83-60900-10-9 ​.

Władysław Fabry: Moniuszko. Powieść biograficzna (1938)

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Krzywda Rodzina Moniuszko Miejsce urodzenia Ubiel Miejsce śmierci Warszawa Ojciec Czesław Moniuszko Matka Elżbieta Madżarska Żona Aleksandra Müller Dzieci Elżbieta, Kazimierz, Stanisław, Bolesław, Maria, Jadwiga, Zofia, Aleksandra, Jan, Cecylia Tworzył muzykę nacechowaną narodowo, wplatając w swoje kompozycje wyraziste elementy folkloru polskiego (melodie i tańce ludowe) oraz wykorzystując utwory polskich poetów (m.in.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Please click here if you are not redirected within a few seconds.

Feb 11, 2019 · O tych 5 pieśniach musisz pamiętać, jeśli piszesz wypracowanie na temat Stanisława ...Duration: 5:23 Posted: Feb 11, 2019

Jan 14, 2020 · Utwory instrumentalne | Rok Moniuszki w PWM ... Cykl animacji o Stanisławie Moniuszce ...Duration: 1:49 Posted: Jan 14, 2020

# data[].attributes.attachment_link.description
Please click here if you are not redirected within a few seconds. Feb 11, 2019 · O tych 5 pieśniach musisz pamiętać, jeśli piszesz wypracowanie na temat Stanisława ...Duration: 5:23 Posted: Feb 11, 2019 Jan 14, 2020 · Utwory instrumentalne | Rok Moniuszki w PWM ...

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Krzywda

Rodzina

Moniuszko

Miejsce urodzenia

Ubiel

Miejsce śmierci

Warszawa

Ojciec

Czesław Moniuszko

Matka

Elżbieta Madżarska

Żona

Aleksandra Müller

Dzieci

Elżbieta, Kazimierz, Stanisław, Bolesław, Maria, Jadwiga, Zofia, Aleksandra, Jan, Cecylia

Tworzył muzykę nacechowaną narodowo, wplatając w swoje kompozycje wyraziste elementy folkloru polskiego (melodie i tańce ludowe) oraz wykorzystując utwory polskich poetów (m.in. Jana Kochanowskiego, Adama Mickiewicza). Jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskiego romantyzmu. Jest nazywany ojcem „ polskiej opery narodowej ".

Początkowo w kierunku muzycznym kształciła go matka, Elżbieta z domu Madżarska, m.in. grając swemu synowi na klawikordzie Śpiewy historyczne Juliana Ursyna Niemcewicza.

Gdy w 1827 rodzina przeniosła się do Warszawy, ośmioletni Moniuszko rozpoczął naukę muzyki u Augusta Freyera, organisty w miejscowym kościele Świętej Trójcy. Po trzech latach rodzina przeprowadziła się do Mińska, gdzie Moniuszko kontynuował naukę u Dominika Stefanowicza. W 1837 wyjechał do Berlina, aby kształcić się muzycznie u Carla Friedricha Rungenhagena, u którego studia ukończył w 1840. Następnie zamieszkał w Wilnie, gdzie działał jako organista, kompozytor, pedagog i organizator życia muzycznego w mieście. W 1858, znowu przeniósł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie objął stanowisko dyrektora i organizatora opery. Jednocześnie od 1864 był wykładowcą w Instytucie Muzycznym w Warszawie.

Ojciec, Czesław Moniuszko (1790-1870), był uczestnikiem kampanii napoleońskiej 1812 roku i utalentowanym rysownikiem - do dziś zachowało się wiele jego prac uwieczniających rodzinę i dorastającego syna. Przejawiał również aspiracje literackie - prowadził rodzinna kronikę, napisał również poemat pt. Rok 1812 - wierszowaną opowieść o kampanii napoleońskiej. Matka, Elżbieta z Madżarskich (zm. 1850), grała ponoć na klawikordzie i ładnie śpiewała.

Stanisław Moniuszko swoją przyszłą żonę Aleksandrę Müllerównę poznał podczas pobytów w Wilnie ze swoim stryjem, z którym zatrzymywał się zazwyczaj w kamienicy jej rodziny. W wieku zaledwie 17 lat zaręczył się, jednak zanim doszło do ślubu, wyjechał do Berlina, aby dalej kształcić się muzycznie. 25 sierpnia 1840 Stanisław Moniuszko zawarł w Wilnie ślub z Aleksandrą Müllerówną, z którą miał dziesięcioro dzieci: Elżbietę, Kazimierza, Stanisława, Bolesława, Marię, Jadwigę, Zofię, Aleksandrę, Jana i Cecylię.

Jego syn Jan (1853-1908) był malarzem rodzajowym, przedstawiał postacie w strojach polskiej szlachty oraz w strojach epoki rokoka. Malował również obrazy o treści historycznej i religijnej. Jego powinowatą jest aktorka Adrianna Janowska-Moniuszko.

Opery i podróże

Kilka miesięcy po udanej warszawskiej premierze Moniuszko udał się w podróż do Pragi, Niemiec i Paryża. Po drodze zatrzymał się na kilka dni w Krakowie, gdzie poznał Ambrożego Grabowskiego, Józefa Kremera i Lucjana Siemieńskiego. Pobyt w Krakowie, a zwłaszcza wizyta na Wawelu, gdzie kompozytor zwiedził katedrę i oglądał groby królewskie, zaowocował stworzeniem projektu nowej, nigdy niedokończonej opery , pisanej do słów libretta Józefa Korzeniowskiego. Miała to być opera historyczna o królu Kazimierzu Wielkim, który zresztą miał się pojawić na scenie tylko raz, w końcowej części przedstawienia. O zaniechaniu pracy nad Rokiczaną miały podobno zdecydować względy polityczne (nieprzychylne Czechom fragmenty libretta) i artystyczne (rzekomo nieodpowiednia dla monarchy partia barytonowa).

W Paryżu powstała opera , dzieło o charakterze komiczno-ludowym, wykonane w Warszawie 24 września 1858. Natomiast 7 lutego 1860 odbyła się premiera . 1 stycznia 1861 w Teatrze Narodowym Moniuszko wystawił Verbum nobile, a w grudniu tegoż roku udał się ponownie do Paryża.

W latach 1862-1864 pracował nad Strasznym dworem, który został wystawiony przez operę warszawską 28 września 1865. W tym też roku 7 października odbyło się setne przedstawienie Halki, a Moniuszko pojechał do Lwowa. Do Krakowa kompozytor przybył ponownie w 1866. Pobyt ten trwał miesiąc. Krakowski teatr zaproponował artyście przekazanie na jego rzecz dochodu z przedstawienia Halki, ale z powodu choroby primadonny spektakl musiano odwołać. W zamian zorganizowano trzy koncerty. W jednym z nich wzięła udział Helena Modrzejewska. Sam Moniuszko dyrygował osobiście wykonaniem kantaty Widma i uwertury koncertowej Bajka.

Podczas pobytu w Krakowie kompozytor na 5 dni wyjechał do Pragi, aby spotkać się z Bedřichem Smetaną i omówić sprawy związane z wystawieniem Halki. Teatr w Pradze wystawił tę operę w 1868, a inscenizacją kierował sam Smetana.

W 1869 odbyła się w Warszawie premiera , a w Moskwie wystawiono Halkę. 16 lutego 1870 w Petersburgu miała miejsce premiera Halki, na której obecny był Moniuszko.

W 1871 ukazał się Pamiętnik do nauki harmonii. 2 lutego 1872 Teatr Wielki wystawił ostatnie już dzieło operowe Moniuszki - .

Zmarł na atak serca w 1872, zmęczony pracą, stałymi trudnościami materialnymi i niepochlebnymi recenzjami ostatnich dzieł. Pogrzeb artysty, w którym mogło uczestniczyć nawet 60 do 100 tysięcy osób, stał się manifestacją narodową. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W 1908 roku Warszawskie Towarzystwo Muzyczne ufundowało „tuż za kościołem cmentarnym pod wezwaniem św. Karola Boromeusza" nowy grobowiec. 29 października przeniesiono do niego trumny ze zwłokami Stanisława i Aleksandry Moniuszków (kwatera 9-3-8).

Większość pamiątek po kompozytorze przechowuje Warszawskie Towarzystwo Muzyczne im. Stanisława Moniuszki.

Wybrane dzieła

Dzieła sceniczne

Opery:

(premiera wersji 2-aktowej 1848, wersji 4-aktowej 1858) libretto: Włodzimierz Wolski

Sen Wieszcza (nieukończona, pisana w latach 1852-1853) libretto: Władysław Syrokomla

Flis (premiera 1858) libretto: Stanisław Bogusławski

Rokiczana (nieukończona, pisana w latach 1858-1859) libretto: Józef Korzeniowski

Hrabina (premiera 1859) libretto: Włodzimierz Wolski

Verbum nobile (premiera 1861) libretto: Jan Chęciński

Straszny dwór (premiera 1865) libretto: Jan Chęciński

Paria (premiera 1868) libretto: Jan Chęciński

Trea (nieukończona, pisana w roku 1872) libretto: J.S. Jasiński

Balety:

Monte Christo (1865)

Na kwaterunku (1868)

Figle szatana (1870) balet w sześciu obrazach, muzykę do trzech obrazów skomponował Stanisław Moniuszko do trzech obrazów Adama Münchheimera; zaginiony, zrekonstruowany w 1984 przez Rafała Augustyna.

Operetki:

Loteria (ok. 1840) libretto: Oskar Korwin-Milewski

Żółta szlafmyca (1841) libretto: Franciszek Zabłocki

Betty (1852) libretto: Franciszek Szober

Beata (1870 lub 1871) libretto: Jan Chęciński

Nocleg w Apeninach (1839) libretto: Aleksander Fredro

Ideał (1840) libretto: Oskar Korwin-Milewski

Karmaniol, czyli Francuzi lubią żartować (1841, premiera 1842) libretto: Oskar Korwin-Milewski

Utwory wokalne

Kantaty:

Cztery Litanie Ostrobramskie (1843-1855)

Milda (tekst - fragm. „Witoloraudy" Józefa Ignacego Kraszewskiego) 1848

Nijoła (tekst j.w.) po 1848

Widma (tekst - „Dziadów część II" Adama Mickiewicza) ok. 1852

Sonety krymskie (tekst - wybrane 8 sonetów Adama Mickiewicza) 1867

Msze:

Msza łacińska na cztery głosy z towarzyszeniem organów, Des-dur (1870)

Msza żałobna na cztery głosy z towarzyszeniem organów, g-moll (1871)

Msza Piotrowińska na czterogłosowy chór mieszany solistów z towarzyszeniem organów, B-dur, słowa Justyna Wojewodzkiego (1872)

Pieśni:

268 pieśni zebranych w cyklu 12 zeszytów Śpiewników domowych, m.in.:

Jednym z najlepiej znanych zbiorów jego utworów drobnych jest cykl dwunastu Śpiewników domowych, zawierających pieśni do słów różnych poetów polskich i obcych (w tłumaczeniu polskim) oraz do słów ludowych - łącznie 268 pieśni. Sześć śpiewników zostało wydanych za życia kompozytora, a sześć po jego śmierci.

Utwory symfoniczne

Utwory instrumentalne

Upamiętnienie

Oprócz ulic nazwanych jego nazwiskiem w Polsce, jest też ulica Moniuszki w Mińsku.

Na fasadzie budynku Węgierskiej Opery Narodowej w Budapeszcie (ul. Andrássy 22) zwieńczonej balustradową półką znajduje się rzeźba Stanisława Moniuszki, wykonana z kamienia wapiennego. Autorem rzeźby jest Károly Antal.

Wizerunek Moniuszki widniał na banknocie o nominale 100 000 zł, będącym w obiegu w latach 1990-1996.

Poczta Polska upamiętniła Stanisława Moniuszkę następującymi znaczkami:

15 listopada 1951 - Festiwal Muzyki Polskiej (2 znaczki, nr kat. 571-572),

25 listopada 1958 - Stanisław Moniuszko (znaczek o nr kat. 932),

15 września 1972 - 100. rocznica śmierci St. Moniuszki (seria 8 znaczków, nr kat. 2026-2033),

5 maja 2019 - 200. rocznica urodzin Stanisława Moniuszki (znaczek nr kat. 4962).

W związku z 200. rocznicą urodzin kompozytora, zarówno uchwałą Sejmu RP z 20 lipca 2018, jak i uchwałą Senatu RP z 19 grudnia 2018, rok 2019 został ustanowiony Rokiem Stanisława Moniuszki.

5 stycznia 2019 imię Stanisława Moniuszki nadano Dworcowi Centralnemu w Warszawie.

W kwietniu 2019 zachodniopomorskie Przewozy Regionalne wprowadziły do użytku pociąg Moniuszko, opatrzony wizerunkiem kompozytora oraz informacjami dotyczącymi jego osoby.

Bibliografia

Stanisław Moniuszko. Opracował Jan Prosnak. Kraków, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1968. Liczne ilustracje, dyskografia.

Witold Rudziński: Moniuszko. Kraków, 1972.

Elżbieta Dziębowska, Krystyna Duszyk: Moniuszko Stanisław, [w:] Elżbieta Dziębowska (red.) Encyklopedia muzyczna PWM t. 6. Kraków, 2000, s. 303-335.

Witold Rudziński: Stanisław Moniuszko, Cz. I, s. 477, PWN, 1955.

Jerzy Klechta: Duchowość Moniuszki. Wydawnictwo Goldruk, 2013, s. 190. ​ISBN 978-83-60900-10-9 ​.

Władysław Fabry: Moniuszko. Powieść biograficzna (1938)

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.description
Krzywda Rodzina Moniuszko Miejsce urodzenia Ubiel Miejsce śmierci Warszawa Ojciec Czesław Moniuszko Matka Elżbieta Madżarska Żona Aleksandra Müller Dzieci Elżbieta, Kazimierz, Stanisław, Bolesław, Maria, Jadwiga, Zofia, Aleksandra, Jan, Cecylia Tworzył muzykę nacechowaną narodowo, wplatając w swoje kompozycje wyraziste elementy folkloru polskiego (melodie i tańce ludowe) oraz wykorzystując utwory polskich poetów (m.in.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przypadająca dokładnie w dniu

5 maja 2019 r.

Autentyczni potomkowie polskiego Kompozytora, Stanisława Moniuszki, założyli fundację im. Stanisława Moniuszki (FISM).

​

autentycznych potomkach,spoczywa obowiązekzachowania ciągłości historycznego przekazu.

Nasza Fundacja zajmuje się popularyzacją - w Polsce i za granicą - wiedzy o twórczości Stanisława Moniuszki, o Jego życiu i o Jego autentycznych potomkach. Ważnym dla nas działaniem jest także wspieranie artystów, pragnących zajmować się wykonywaniem dzieł Stanisława Moniuszki. Pragniemy organizować muzyczne i plastyczne wydarzenia artystyczne, ale także prelekcje

Tworząc fundację, chcieliśmy m.in. zapobiec rozpowszechnianiu nieścisłości dotyczących Stanisława Moniuszki i potomków. Chcemy dzielić się wiedzą o faktach dotyczących naszego Pradziadka. Będziemy starać się przekazywać tę wiedzę w formie przystępnej i atrakcyjnej dla różnych grup wiekowych i społecznych, dbając o kulturalną formę przekazu, wolną od mitów i niedomówień.

Stanisław Moniuszko

Polski kompozytor - Stanisław Moniuszko - urodził się 5 maja 1819 r. w Polsce, w Ubielu pod Mińskiem, na terenie ówczesnego zaboru rosyjskiego. Pochodził z rodziny katolickiej, rdzennie polskiej szlachty, herbu Krzywda. Był jedynym potomkiem małżeństwa Czesława Moniuszki i Elżbiety z Madżarskich Moniuszkowej, ale miał rodzeństwo cioteczne w licznej rodzinie Moniuszków. Matka, Elżbieta Moniuszkowa, choć nie była zawodowym muzykiem, stała się dla syna pierwszą nauczycielką gry na klawikordzie.

Elżbieta Moniuszkowa, mając piękny głos, śpiewała też synowi patriotyczne pieśni ze "Śpiewników historycznych" J. U. Niemcewicza, m.in. do muzyki Kurpińskiego, Deszczyńskiego, Szymanowskiej i innych. Już jako mały chłopiec Stanisław Moniuszko nauczył się ich wszystkich na pamięć.

Stanisław Moniuszko żródło: wikipedia.org

BIEŻĄCE PROJEKTY FUNDACJI IM. STANISŁAWA MONIUSZKI

Cele Fundacji im. Stanisława Moniuszki

# data[].attributes.attachment_link.title
Fundacja imienia Stanisława Moniuszki | FISM | Mazowieckie

# data[].attributes.attachment_link.description
Przypadająca dokładnie w dniu 5 maja 2019 r. Autentyczni potomkowie polskiego Kompozytora, Stanisława Moniuszki, założyli fundację im. Stanisława Moniuszki (FISM). ​ autentycznych potomkach,spoczywa obowiązekzachowania ciągłości historycznego przekazu. Nasza Fundacja zajmuje się popularyzacją - w Polsce i za granicą - wiedzy o twórczości Stanisława Moniuszki, o Jego życiu i o Jego autentycznych potomkach.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
"Moniuszko z 1000 i jednej nocy"

„Moniuszko z 1000 i jednej nocy" Projekt współfinansowany ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego

Pamiątkowy znaczek! „Moda na Moniuszkę to moda na Polskę" tylko 4,99 zł

Unikalny znaczek jubileuszowy z którego dochód będziemy przeznaczać na kolejne działania artystyczne związane z twórczością Stanisława Moniuszki. Szczegóły na stronie www, pod telefonem 728 987 144 lub e-mail: office(at)polcanart.com

Galeria plakatu Moniuszkowskiego wg Witolda Mysyrowicza

„MONIUSZKO NA KRAŃCACH ŚWIATA" - UKRAINA 2018 r.

Znaczek Jubileuszowy - Moniuszko 2019 średnica 58 mm z przypinką

Dostępny rabat ilościowy

4.99 zł

Aby korzystać z tej strony musisz włączyć obsługę JavaScript.

# data[].attributes.attachment_link.description
"Moniuszko z 1000 i jednej nocy" „Moniuszko z 1000 i jednej nocy" Projekt współfinansowany ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego Pamiątkowy znaczek! „Moda na Moniuszkę to moda na Polskę" tylko 4,99 zł Unikalny znaczek jubileuszowy z którego dochód będziemy przeznaczać na kolejne działania artystyczne związane z twórczością Stanisława Moniuszki.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Województwo łódzkie włączyło się w ogólnopolskie obchody Roku Moniuszki 2019. Koordynatorem regionalnym w naszym województwie jest p. Dorota Wodnicka dyrektor Departamentu Kultury i Edukacji.
W całym kraju zaplanowano szereg wydarzeń związanych ze Stanisławem Moniuszką, m.in. spektakle, koncerty, imprezy plenerowe, wystawy, warsztaty, konferencje, konkursy dla dzieci i wiele innych. Kulminacja obchodów odbędzie się w dniu 5 maja 2019 r., tego dnia niemal w każdym mieście będziemy świętować 200. rocznicę urodzin Stanisława Moniuszki. Szczegóły nt. obchodów oraz ogólnokrajowy harmonogram wydarzeń dostępne są na stronie prowadzonej przez Teatr Wielki - Operę Narodowąwww.moniuszko200.pl

HARMONOGRAM PLANOWANYCH WYDARZEŃ W ROKU MONIUSZKI w województwie łódzkim - pobierz

20 lipca 2017 r. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2019 Rokiem Stanisława Moniuszki, ponieważ tego roku przypada 200. rocznica urodzin kompozytora. W przyjętej uchwale podkreślono, że dorobek kompozytorski Moniuszki „imponuje różnorodnością, bogactwem melodycznym i głębokim zakorzenieniem w narodowej tradycji muzycznej".
W uchwale podkreślono także, że Moniuszko, to „wybitny kompozytor, dyrygent, organista, pedagog, dyrektor Teatru Wielkiego w Warszawie, twórca polskiej opery narodowej". Przypomniano również, że „Dorobek kompozytorski Stanisława Moniuszki, składający się z oper, pieśni, kantat, utworów religijnych, symfonicznych, kameralnych i solowych, a także operetek, baletów i muzyki do dramatów, imponuje różnorodnością, bogactwem melodycznym i głębokim zakorzenieniem w narodowej tradycji muzycznej. Jego twórczość operowa i pieśniarska stanowi trzon polskiego repertuaru wokalnego i niejednokrotnie jest osią zainteresowań artystycznych najwybitniejszych polskich śpiewaków".
Do najsłynniejszych dzieł Stanisława Moniuszki możemy zaliczyć takie opery jak Halka, czy Straszny dwór, które znajdują się w repertuarze Teatru Wielkiego w Łodzi.
Stanisław Moniuszko urodził się 5 maja 1819 w Ubielu. Był kompozytorem, dyrygentem, pedagogiem, organistą. Autorem około 268 pieśni, operetek, baletów i oper.
Uchwała RP - pobierz.

STRUKTURA ZARZĄDZANIA ROKIEM MONIUSZKI
Pełnomocnik Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Waldemar Dąbrowski
Zarządzeniem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 31 października 2017 r. ustanowiono i określono zadania Pełnomocnika Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do spraw organizacji obchodów 200. Rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki. Link do zarządzenia z dnia 31.10.2017 r. i do zarządzenia zmieniającego z dnia 15.12.2017 r.
Zespół programowy - pobierz.
Koordynatorzy regionalni - pobierz.

DZIAŁANIA NA POZIOMIE CENTRALNYM
Jak czytamy na stronie Opery Narodowej „planowane inicjatywy to m.in.: wystawianie mniej i bardziej znanych oper kompozytora (m.in. w Operze Krakowskiej, Opera Nova w Bydgoszczy, Operze Śląskiej w Bytomiu, Operze Wrocławskiej, Teatrze Wielkim w Łodzi, Poznaniu, Teatrze Wielkim - Operze Narodowej, a także w Theater an der Wien), festiwal muzyki sakralnej, recitale pieśni, uroczystości plenerowe (chociażby święta ulicy Moniuszki), liczne koncerty i wiele innych wydarzeń, promujących twórczość kompozytora nie tylko na polską skalę".
Portfolio zainicjowanych, planowanych i cyklicznych projektów na obchody 200. Rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki (stan na styczeń 2018) - pobierz.
Polskie Wydawnictwo Muzyczne opracowało priorytety dotyczące działań związanych z obchodami Roku St. Moniuszki, dokument z dn. 15.02.2018 - pobierz.

DZIAŁANIA NA POZIOMIE REGIONALNYM
Koordynatorem regionalnym do spraw organizacji obchodów jest p. Dorota Wodnicka - Dyrektor Departamentu Kultury i Edukacji UMWŁ. W ramach działań organizacyjnych w dniu 14 listopada 2018 r. Zarząd Województwa Łódzkiego powołał Regionalny Komitet Obchodów Roku Moniuszki w województwie łódzkim. Wśród członków komitetu znajdują się m.in. przedstawiciel uczelni muzycznej, szkół muzycznych, filharmonii, kuratora oświaty, ośrodka doskonalenia nauczycieli, biblioteki, domu kultury, teatru muzycznego, stowarzyszenia, opery oraz samorządu stolicy regionu.
W ramach wydarzeń w regionie planuje się:
* organizację wydarzeń związanych z popularyzacją osoby i dzieł S. Moniuszki w instytucjach kultury SWŁ, m.in.: koncerty, wystawy, konkursy skierowane do różnych grup odbiorców (np. seniorzy, dzieci i młodzież, itp.),
* włączenie w obchody już istniejących wydarzeń/festiwali (np. koncerty moniuszkowskie w regionie w ramach Festiwalu Kolory Polski - Filharmonia Łódzka, czy Wojewódzkiego Przeglądu Twórczości Dojrzałej „Przystanek 60+ - ŁDK),
* opracowanie programu operowej edukacji muzycznej dla szkół (np. we współpracy z Teatrem Wielkim),
* konferencje, spotkania dla nauczycieli (organizowane przez jednostki oświatowe SWŁ),
* organizację wydarzeń związanych z Rokiem Moniuszki przez instytucje kultury i organizacje pozarządowe z regionu, które pozyskają na ten cel środki w ramach konkursów organizowanych przez Województwo Łódzkie oraz ŁDK,
* wydarzenia realizowane przez Miasto Łódź oraz instytucje miejskie, które włączą się w wojewódzkie obchody (5 maja - święto Moniuszki/parku Moniuszki w Łodzi).

Do pobrania:
INFORMACJA na Zarząd Województwa Łódzkiego z dnia 02.10.2018 r. w sprawie przygotowania do obchodów Roku Moniuszki 2019 w województwie łódzkim - pobierz.
Członkowie Regionalnego komitetu obchodów - pobierz.

Prezentujemy kwerendy uwzględniające pozycje związane ze Stanisławem Moniuszką, jego życiem i twórczością, przygotowane przez następujące instytucje:

1. Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi - pobierz

2. Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Prof. Tadeusza Kotarbińskiego w Łodzi - pobierz

3. Wytwórnia Filmów Oświatowych Sp. z o.o. - pobierz

4. Biblioteka Pedagogiczna w Piotrkowie Trybunalskim - pobierz

5. Biblioteka Pedagogiczna w Piotrkowie Trybunalskim Filia w Opocznie - pobierz

6. Biblioteka Pedagogiczna w Piotrkowie Trybunalskim Filia w Tomaszowie Mazowieckim - pobierz

7. Biblioteka Pedagogiczna w Sieradzu - pobierz

Na poziomie centralnym

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego uruchomiło nowy program Moniuszko 2019 - Promesa. Celem programu jest uczczenie 200. rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki (1819-1872), polskiego kompozytora, dyrygenta, organisty, pedagoga, wychowawcy i żarliwego patrioty.
Ideą przewodnią programu „Moniuszko 2019 - Promesa" jest przywrócenie Stanisławowi Moniuszce należytej rangi w panteonie twórców narodowych, zerwanie z wizerunkiem kompozytora niepostrzeganego na równi z wybitnymi europejskimi twórcami romantycznymi, wykreowanie jego obrazu jako twórcy pierwszorzędnego, utrwalenie w świadomości społeczeństwa dorobku Stanisława Moniuszki oraz promocja za granicą jego twórczości ukazanej w kontekście dzieł wybitnych kompozytorów XIX w.
Wnioski do programu „Moniuszko 2019 - Promesa" mogą składać samorządowe instytucje kultury
(z wyjątkiem instytucji współprowadzonych przez ministra i jednostki samorządu terytorialnego), organizacje pozarządowe, kościoły i związki wyznaniowe, uczelnie artystyczne, publiczne
i niepubliczne szkoły artystyczne oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą. Program obsługiwany jest przez Instytut Muzyki i Tańca.
Do programu można składać wnioski na następujące rodzaje zadań:
1. Zadania artystyczne, w których muzyka Stanisława Moniuszki stanowi wiodący lub inspirujący element koncepcji programowej i umiejscowiona jest w kontekście najwybitniejszych dzieł światowych i polskich;
2. Zadania o profilu edukacyjnym, popularyzatorskim i naukowym poświęconych postaci i twórczości Stanisława Moniuszki przedstawiane w kontekście muzyki, kultury i historii XIX,
3. Kompleksowe zadania multidyscyplinarne łączące wybrane elementy spośród zadań artystycznych, edukacyjnych, popularyzatorskich i naukowych.
Termin naboru wniosków upłynął 15 października 2018 roku. NABÓR ZAKOŃCZONY.
Szczegóły dot. Programu są dostępne na stronie MKiDN - sprawdź.

Zakończono nabór do Programu MKiDN "Muzyczny Ślad", w ramach którego przewidziano pulę środków na zadania poświęcone Stanisławowi Moniuszce w Roku Moniuszki, ogłoszonym przez Parlament RP.
Zadania przewidziane do dofinansowania w Programie:

Nagrania audio dzieł Stanisława Moniuszki lub poświęconych jego twórczości.

Nagrania audio - video dzieł Stanisława Moniuszki lub poświęconych jego twórczości scenicznej.

Publikacje nutowe dzieł Stanisława Moniuszki lub ich opracowań i aranżacji.

Publikacje książkowe poświęcone Stanisławowi Moniuszce, zarówno badawcze, jak i popularyzatorskie.

Wnioski można było składać w terminie do 30 listopada 2018 roku. Szczegóły dot. Programu są dostępne na stronie MKiDN - sprawdź.

Na poziomie regionalnym
Proponowane narzędzia wsparcia wydarzeń i środowiska muzycznego:
1. Ogłoszenie przez Zarząd Województwa Łódzkiego otwartego konkursu ofert z zakresu kultury dla organizacji pozarządowych na realizację wydarzeń, działań edukacyjnych i wydawniczych związanych z Rokiem Moniuszki (konkurs realizowany przez Departamentu Kultury i Edukacji).
2. Nagrody Marszałka Województwa Łódzkiego za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej, upowszechniania i ochrony dóbr kultury oraz szczególne zaangażowanie w pracę na rzecz kultury dedykowane animatorom kultury oraz edukatorom związanych z popularyzacją muzyki (realizowane przez Departament Kultury i Edukacji).
3. Konkurs dotyczący współorganizacji projektów kulturalnych na terenie województwa łódzkiego skierowany do samorządowych instytucji kultury z terenu województwa łódzkiego, dotyczący realizacji zadań związanych z wojewódzkimi obchodami Roku Moniuszkowskiego, promujących i popularyzujących twórczość, jak i sylwetkę kompozytora (realizowany przez ŁDK w ramach przyznanej dotacji celowej).

Konkurs na realizację zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego w 2019 rokumających na celu popularyzację wiedzy na temat życia i twórczości Stanisława Moniuszki
Zarząd Województwa Łódzkiego ogłosił otwarty konkurs dla organizacji pozarządowych na realizację zadań publicznych Województwa Łódzkiego z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego w 2019 roku mających na celu popularyzację wiedzy na temat życia i twórczości Stanisława Moniuszki w dwusetną rocznicę urodzin kompozytora.
Na zadania z okazji Roku Stanisława Moniuszki Zarząd Województwa Łódzkiego przeznaczył 150 tys zł. Konkurs przewiduje w szczególności:

1. realizację wydarzeń/przedsięwzięć artystycznych, edukacyjnych w dniu rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki - 5 maja 2019 r. w miejscach związanych z kompozytorem (ulice, place, parki, pomniki, szkoły imienia Stanisława Moniuszki),

2. realizację przedsięwzięć artystycznych i edukacyjnych realizowanych we współpracy ze szkołami i uczelniami muzycznymi z województwa łódzkiego z okazji Roku Moniuszki,

3. rodzinne warsztaty muzyczne (rodzinne muzykowanie),

4. koncerty dzieci i młodzieży ze szkół artystycznych,

5. operową edukację muzyczną dla uczniów szkół średnich,

6. szkolenia i warsztaty dla instruktorów zespołów muzycznych,

7. konferencje popularyzujące i promujące twórczość Stanisława Moniuszki,

8. warsztaty śpiewacze i taneczne oraz koncerty chórów i zespołów związane z Rokiem Moniuszki.

Nabór ofert prowadzony jest elektronicznie za pośrednictwem portalu www.witkac.pl do 21 stycznia 2019 r. Najważniejsze informacje o konkursie:

1. wnioski składa się w wersji elektronicznej za pośrednictwem portalu www.witkac.pl,

2. suma środków do rozdysponowania w konkursie - 150 000 zł,

3. maksymalna kwota wnioskowanej dotacji - 20 000 zł,

4. wymagany wkład własny - 10% wnioskowanej kwoty dotacji (wkład finansowy - minimum 8% wnioskowanej kwoty dotacji),

5. do kiedy trwa nabór ofert - do 21 stycznia 2019 r.,

6. do 24 stycznia 2019 r. należy złożyć podpisane potwierdzenie złożenia oferty w portalu witkac.pl,

7. kiedy jest planowane rozstrzygnięcie konkursu - do 15 kwietnia 2019 r.,

8. od kiedy można realizować zadania - od 01 maja 2019 r. (do 31 grudnia 2019 r.),

9. można złożyć tylko jedną ofertę,

10. w przypadku otrzymania dotacji w kwocie niższej niż wnioskowana można proporcjonalnie obniżyć wkład własny.

Szczegółowe informacje o konkursie znajdują się w ogłoszeniu zamieszczonym na stronie: https://www.lodzkie.pl/kultura/organizacje-pozarzadowe oraz https://bip.lodzkie.pl/ogloszenia/konkursy
Informacje o konkursie można także uzyskać w Departamencie Kultury i Edukacji Urzędu Marszałkowskiego Województwa Łódzkiego pod nr telefonu 42 291 97 43, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

REWITALIZACJA PARKU IM. STANISŁAWA MONIUSZKI W ŁODZI

Park im. S. Moniuszki zostanie kompleksowo zmodernizowany, a jego obecna powierzchnia zostanie powiększona o wolny teren powstały po wyburzeniu sąsiedniej kamienicy. Z uwagi na historyczny charakter parku i wymogi planu miejscowego, kompozycję układu komunikacyjnego skonstruowano w oparciu o istniejący układ kompozycyjny i dominującą funkcję komunikacyjną (komunikacja piesza). Zapewniono maksymalne ograniczenie kolizji projektowanych elementów zagospodarowania z istniejącym drzewostanem. Inwestycja ta zakłada budowę m.in.: alejek parkowych, placu zabaw przystosowanego dla dzieci niepełnosprawnych wyposażonego w następując elementy: zjeżdżalnia, zestaw sprawnościowy do balansowania, zestaw sprawnościowy dla dzieci starszych, huśtawka typu bocianie gniazdo, trampolina, bujak. A także fontanny posadzkowej, montaż urządzenia muzycznego typu dzwony w obrębie placu z fontanną - urządzenie zabawowe, montaż elementów wyposażenia parku takich jak.: ławki, kosze na śmieci, kosze na psie odchody, stoły do gier, oświetlenie terenu, urządzenie zieleni (nowe nasadzenia drzew, krzewów i bylin) oraz wykonanie systemu nawadniającego zieleń. Projekt zakłada posadzenie 130 sztuk drzew o wysokości od 7 do 9 m i obwodzie pnia od 30 do 45 cm (w zależności od gatunku). Projektowane gatunki to m.in.: klon pospolity, grab pospolity, grab pospolity 'Fastigiata', głóg dwuszyjkowy, jesion wyniosły, glediczia trójcierniowa 'Sunburst',tulipanowiec amerykański,czeremcha zwyczajna, wiśnia piłkowana 'Kanzan', grusza drobnoowockowa, grusza wierzbolistna, dąb błotny, lipa drobnolistna 'Greenspire', lipa szerokolistna. Zostanie posadzonych 11533 sztuk bylin, 24163 sztuk krzewów 321 sztuk traw ozdobnych 636 sztuk krzewów iglastych 44653 sztuk roślin jednorocznych.
Okres realizacji Inwestycji 2018-2019r. W październiku bieżącego roku powinny rozpocząć się roboty budowlane, nie mniej data fizycznego rozpoczęcia budowy uzależniona jest od uzyskania prawomocnej Decyzji Pozwolenia na budowę.
Inwestor - Miasto Łódź - Zarząd Inwestycji Miejskich.
Autorami są projektanci: mgr inż. arch. Tomasz Wąs i mgr inż. arch. kraj. Dominika Andrzejewska - Wąs
Generalny Wykonawca: G&P Invest
WIZUALIZACJE ZMIAN

Szczegółowe informacje nt. rewitalizacji parku znajdują się pod linkiem.

Osobami do kontaktu w sprawie obchodów Roku Stanisława Moniuszki w województwie łódzkim są:

- p. Aleksandra Siekacz-Łataś, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., tel. 42 291 98 25,
- p. Barbara Fronczkowska, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript., tel. 42 291 97 18.

Klauzula informacyjna - pobierz

# data[].attributes.attachment_link.description
Województwo łódzkie włączyło się w ogólnopolskie obchody Roku Moniuszki 2019. Koordynatorem regionalnym w naszym województwie jest p. Dorota Wodnicka dyrektor Departamentu Kultury i Edukacji. W całym kraju zaplanowano szereg wydarzeń związanych ze Stanisławem Moniuszką, m.in. spektakle, koncerty, imprezy plenerowe, wystawy, warsztaty, konferencje, konkursy dla dzieci i wiele innych.

# data[].attributes.headline
Ogólnopolskie obchody Roku Moniuszki 2019

# data[].attributes.subject
Ogólnopolskie obchody Roku Moniuszki 2019

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Urodził się 5 V 1819 we wsi Ubiel koło Mińska. Był uczniem m.in. A. Freyera w Warszawie, D. Stefanowicza w Mińsku i C.F. Rungenhagena w Berlinie. W 1840 osiadł w Wilnie, gdzie działał jako organista w kościele Św. Jana, był dyrygentem orkiestry teatralnej i nauczycielem gry fortepianowej. Tamże 1842 rozpoczął pracę nad Śpiewnikiem domowym, zbiorem własnych pieśni solowych.

W 1846 wystawił w Warszawie operetkę Loteria. Rok później ukończył 2-aktową wersję opery Halka do libretta W. Wolskiego (wykonanie estradowe Wilno 1848, sceniczne 1854). Podróże Stanisława Moniuszki do Petersburga (1849 i 1856) zaowocowały sukcesami kompozytorskimi (entuzjastyczna recenzja A. Sierowa) i przyjaźnią z A. Dargomyżskim, któremu dedykował wykonaną tam uwerturę fantastyczną Bajka (1848). W 1857 ukończył 4-aktową wersję Halki. Jej wystawienie 1 I 1858 w Warszawie (z P. Rivoli w roli głównej) odnosło wielki sukces. W 1858 Moniuszko odbył podróż po krajach zachodniej Europy: odwiedził w Weimarze F. Liszta, który wydawał jego polonezy, poznał B. Smetanę; w Paryżu, gdzie bez powodzenia zabiegał o wystawienie Halki, zetknął się G. Rossinim i D.F. Auberem oraz zaprzyjaźnił z Ch. Gounodem; dzięki poparciu pianisty J. Wieniawskiego wydał tam 34 pieśni Écho de Pologne. Po powrocie w tymże roku do Warszawy został mianowany dyrygentem naczelnym Teatru Wielkiego, na którego użytek napisał opery: Flis (wystawiona 1858 tamże), Hrabina (1860), Verbum nobile (1861). Demonstracja patriotyczna po premierze jego opery Straszny dwór do libretta J. Chęcińskiego (Warszawa 1865) dała cenzurze pretekst do zawieszenia dalszych przedstawień. Kompozytor następnie prowadził wielokrotnie w Warszawie, Lwowie i Krakowie wykonania kantaty Widma wg cz. II Dziadów A. Mickiewicza, a 1869 wystawił w Warszawie operę Paria. Jego dzieła zaczęły zyskiwać rozgłos za granicą, m.in. Halkę wystawiono 1868 w Pradze (pod dyrekcją Smetany), 1869 w Moskwie, 1870 w Petersburgu (w obecności kompozytora). Od 1864 Moniuszko wykładał w Instytucie Muzycznym Apolinarego Kątskiego w Warszawie, gdzie jego uczniami byli m.in. Z. Noskowski i H. Jarecki (poprzednio uczył się u niego C. Cui). Zmarł 4 VI 1872 w Warszawie.

Twórca polskiej opery narodowej

Moniuszko jest uważany za twórcę polskiej opery narodowej i najwybitniejszego po F. Chopinie przedstawiciela stylu narodowego w muzyce polskiej, zwłaszcza w liryce wokalnej. W jego operach uwidaczniają się wprawdzie pewne wpływy włoskiej muzyki operowej (G. Donizettiego, Aubera, V. Belliniego i Rossiniego), ale narodowy charakter nadają im wyraziste elementy folkloru polskiego oraz wątki tematyczne librett (problematyka historyczna i społeczna, utrwalanie wzorców patriotycznych i piękna narodowego obyczaju). Do rodzimego folkloru (częściowo też folkloru białoruskiego i litewskiego) nawiązywał Moniuszko w swych operach m.in. poprzez cytaty melodii ludowej (piosenka myśliwska Pojedziemy na łów w Hrabinie, piosenka myśliwska Siedzi sobie zając pod miedzą w Strasznym dworze) oraz stylizacje polskich tańców ludowych (mazury w: Halce, Strasznym dworze, Hrabinie, polonezy w: Halce, Strasznym dworze, Verbum nobile, polonez Pan Chorąży w Hrabinie, tańce góralskie w Halce, krakowiak w Jawnucie). W pieśniach czerpał z tradycji rodzimej liryki wokalnej (pieśni K. Kurpińskiego, F. Lessla, M. Szymanowskiej), w pewnej mierze także z tradycji romantyzmu europejskiego, zwłaszcza twórczości pieśniowej F. Schuberta. Wykorzystywał często utwory polskich poetów XIX w.: K. Brodzińskiego, T. Lenartowicza, Mickiewicza, W. Pola, W. Syrokomli, S. Witwickiego i in. Wpływ muzyki ludowej w pieśniach Stanisława Moniuszki uwidacznia się nie tylko w ich melodyce, lecz także w formie muzycznej (liczne pieśni zwrotkowe) i w tekstach, opartych często na typowej dla pieśni ludowych prozodii. Z ponad 300 pieśni solowych większość została opublikowana w Śpiewnikach domowych (zeszyty 1-6 1844-59, zeszyty 7-12 wydane pośmiertnie 1876-1910). Do najpopularniejszych należą m.in.: Prząśniczka (znana też w transkrypcji fortepianowej H. Melcera), Pieśń wieczorna, Znasz-li ten kraj, Dziad i baba, O matko moja, Stary kapral, także ballady: Trzech Budrysów (przed 1840, w wersji z orkiestrą 1857), Czaty (przed 1846, w wersji z orkiestrą 1860), Pani Twardowska (1869). Liryka wokalna oddziaływała na inne kompozycje Moniuszki, a zwłaszcza na opery, w których arie przybierały niejednokrotnie charakter pieśni (Szumią jodły na gór szczycie, Gdyby rannym słonkiem w Halce). Arię koloraturową wprowadzał kompozytor tylko tam, gdzie wymagała tego akcja dramatyczna (tzw. aria włoska w Hrabinie). Wpływ liryki wokalnej zaznaczył się również w kantatach Moniuszki, zwłaszcza w Sonetach krymskich na głosy solowe, chór mieszany i orkiestrę (1867), stanowiących cykl pieśni.

Oprócz pieśni i oper Moniuszko pozostawił operetki i wodewile (Nocleg w Apeninach, Wilno 1839, Karmaniol, tamże 1842?, Nowy Don Kichot, Lwów 1849, Jawnuta, Wilno 1852), balety (Monte Christo, Warszawa 1866, Na kwaterunku, tamże 1868), kantaty (Milda 1848, Nijoła 1852), utwory orkiestrowe (głównie tańce), kameralne (2 kwartety smyczkowe: d-moll 1839, F-dur przed 1840) i fortepianowe (polonezy, mazury, polki, galopy, walce, nokturny, miniatury; także opracowania i transkrypcje własnych i cudzych utworów na fortepian na 2 i 4 ręce lub na organy); jest też autorem muzyki religijnej (msze, także żałobne, hymny, psalmy, pieśni na chór a cappella albo z towarzyszeniem organów, orkiestry lub fortepianu, 4 Litanie ostrobramskie na głosy solowe, chór mieszany i orkiestrę lub fortepian 1843-55) oraz prac teoretycznych (Pamiętnik do nauki harmonii 1871).

Od 1965 ukazują się zamierzone na 34 tomy Dzieła Moniuszki pod redakcją W. Rudzińskiego, który wydał też Listy zebrane (1969) kompozytora. Od 1992 odbywa się w Warszawie, zainicjowany przez M. Fołtyn (która zasłużyła się też wystawieniem głównych oper Moniuszki w wielu krajach świata), Międzynarodowy Konkurs dla Młodych Wokalistów im. S. Moniuszki.

# data[].attributes.attachment_link.title
Moniuszko Stanisław - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy

# data[].attributes.attachment_link.description
Urodził się 5 V 1819 we wsi Ubiel koło Mińska. Był uczniem m.in. A. Freyera w Warszawie, D. Stefanowicza w Mińsku i C.F. Rungenhagena w Berlinie. W 1840 osiadł w Wilnie, gdzie działał jako organista w kościele Św. Jana, był dyrygentem orkiestry teatralnej i nauczycielem gry fortepianowej.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Stanisław Moniuszko przyszedł na świat w Ubielu 5 maja 1819 roku, zmarł w Warszawie 4 czerwca 1872. Był polskim kompozytorem, organistą, dyrygentem i pedagogiem. Zasłynął jako twórca oper, baletów, operetek i wielu pieśni.

Krótki życiorys Stanisława Moniuszki

Stanisław Moniuszko urodził się 5 maja 1819 roku w Ubielu. Zasłynął jako wybitny polski nauczyciel, organista i kompozytor, tworzył muzykę nacechowaną krajowym folklorem, która posiadając wplecione w swe kompozycje elementy o charakterze ludowym, oddaje znakomitą atmosferę czasów twórcy. Dzieła najsłynniejsze Moniuszki to opery, wśród nich takie jak choćby „Halka" czy wreszcie „Straszny dwór". Już za życia Moniuszko doczekał się sławy, w szczególności sława jego dotyczyła krajów słowiańskiego kręgu cywilizacyjnego. Moniuszko był osobowością artystyczną, która wpłynąwszy na kształt polskiej opery odmieniła jej kondycje. Zasługą Moniuszki jest twórczość zawierająca 20 oper i wielu operetek. By dowieść tego wystarczy pewnie wspomnieć na przykład takie utwory jak „Ideał", czy też „Nocleg w Apeninach", ale i jest tu jego słynna „Loteria" oraz „Jawnuta", „Nowy Don Quixote", „Żółta szlafmyca", „Woda cudowna".

Biografia rozszerzona Stanisława Moniuszki

Droga i cel

Przyszedł na świat 5 maja 1819 roku w rodzinie szlacheckiej, na terenach należących dziś do Białorusi, w majątku Ubiel, mieszczącym się niedaleko Mińska. Ziemiańskie korzenie miał po ojcu, Czesławie Moniuszce, inaczej natomiast było w przypadku jego matki, z pochodzenia węgierki. Zdolności muzyczne przejawiał już we wczesnym dzieciństwie, w związku z czym mógł podążać w takim kierunku. Dorastał u boku uzdolnionej muzycznie matki, która na tyle, na ilebyło to możliwe, wspierała rozwój syna, przy czym godny odnotowania jest fakt, iż nie tylko on był w rodzinie uzolniony muzycznie, bowiem tak też było w przypadku jego kuzynostwa, które jego matka również przyuczała muzycznie. Z czasem jednak przyszedł czas na profesjonalizm, w tym celu Moniuszko został adeptem nauczyciela Augusta Freyera. Moniuszko uczył się w gimnazjum prowadzonym przez ojców Pijarów, później przeniósł się do Wilna celem dalszej edukacji, natomiast czas rozkwitu przypadł później, gdy zamieszkał w Wiedniu, tam też dorabiał jako korepetytor. Był w Wiedniu trzy lata, skąd wrócił jako profesjonalny organista, zostając kościelnym organistą i nauczycielem muzyki.

Życie w duchu pracy nad doskonałością

Przełom w życiu Moniuszki datowany jest na rok 1840. Wówczas to punktem orientacyjnym w życiu Moniuszki została Aleksandra Mullerówna. Z nią to też artysta ożenił się. Posag jaki wniosła do związku Aleksandra dało Moniuszce stabilność finansową, była bowiem dość posażna, aby jego życie finansowe uczynić choć trochę lżejszym. Razem doczekali się dziesięciorga dzieci. Wówczas poszerzyły się jego możliwości, mógł zatem podjąć się założenia chóru amatorskiego oraz Towarzystwa im. Św. Cecylii, które miało na uwadze szczególnej kondycje muzyki sakralnej.

Moniuszko rozpoczął europejskie podróże w roku 1858. Zapoznał się wówczas z kondycją opery światowej, czy też z muzyką Gounoda, Rossiniego i Aubera. Nawiązał też ścisłe związki koleżeńskie z niebagatelna osobą, jaką był sam Liszt. Po powrocie do kraju za miejsce swego stałego pobytu obrał Warszawe. Został tam operowym kapelmistrzem, a następnie mógł odnaleźć zatrudnienie, bowiem związał się z Instytutem Muzycznym. Nie ustrzegł się jednak tarapatów, bo takie też przyniosło dla niego powstanie styczniowe a związaną z nim cenzura, która objęła również jego opery, czy też szerzej jego utwory w ogóle. Miał się to jednak okazać tylko młyn na wodę jego twórczości w dłuższej perspektywie. Sława Moniuszki wzrastała ciągle, mógł za jej sprawą zostać twórcą uważanym za ściśle słowiańskiego, jako ten który sięga do dobrych korzeni kulturowych.

Zmarł nagle w Warszawie, 4 czerwca 1872 roku. W chwili śmierci miał zaledwie 53 lat. Pogrzeb Stanisława Moniuszki przerodził się w patriotyczny pochód ludzi, dla których był co najmniej nie obojętny. Ciało Moniuszki złożono, rzecz jasna, w Warszawie, na cmentarzu powązkowskim.

Twórczość Stanisława Moniuszki

Pośród polskich twórców, należy umieścić Moniuszkę w panteonie artystów z pewnością najwybitniejszych. Jego opery uznawane są za arcydzieła, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę czas, w których powstawały. Najsłynniejszym jego utworem jest bez wątpienia „Halka", utwór napisany w w dwóch aktach w roku 1847. Premiera tego utworu miała miejsce w warszawskiej operze, a wykonana do libretta Włodzimierza Wolskiego. Grana następnie kolejno w miastach takich jak Kraków, Odessa, Praga, Lwów, Petersburg, Poznań, Moskwa, Wiedeń, Kijów, czy Lublana. Do oper Moniuszki, które odznaczają się szczególnie należą takie jak „Flis" z roku 1858, czy też jego „Hrabina". Ale najsłynniejszym utworem, za sprawą którego jest twórcą rozpoznawalnym decyduje pewnie „Straszny dwór", opracowany w roku 1865. W jego dorobku można rzecz jasna wymienić jeszcze wiele, bez wątpienia przykładem takim jest „Verbum nobile", „Patria", „Beata" i wiele innych. Stanisław Moniuszko napisał też przepiękne msze, między innymi „Litanie ostrobramskie" oraz „Ojcze nasz".

Ciekawostki o Stanisławie Moniuszce

Po powrocie z Berlina zamieszkał w Wilnie, a jego działalność była tak przejmująca, że przyczyniła się wybitnie do ożywienia muzycznego środowiska wileńskiego.

Jego twórczość odznaczająca się sympatiami słowiańskimi znalazła wielu sympatyków w Rosji.

Po sukcesie jego opery pt. „Halka" powołany został na stanowisko pierwszego dyrygenta Opery Polskiej w Teatrze Wielkim w Warszawie.

Ograniczał się prawie wyłącznie do dyrygowania własnymi operami.

Jego uczniami byli m.in. Henryk Jarecki i Zygmunt Noskowski.

Muzyka Moniuszki zyskała szerokie uznanie zwłaszcza w społeczeństwie polskim. Uważa się ją powszechnie za wzór muzyki „słowiańskiej".

Stanisław Moniuszko zmarł nagle na atak serca.

Cytaty Stanisława Moniuszki

„Ja nic nowego nie tworzę; wędruję po polskich ziemiach, jestem natchniony duchem polskich pieśni ludowych i z nich mimo woli przelewam natchnienie do wszystkich moich dzieł."

„Pierwszą szkołą pojmowania muzyki były dla mnie Śpiewy historyczne Niemcewicza, wykonywane dziwnie miłym głosem przez moją Matkę".

https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/Moniuszko-Stanislaw;3943021.html

https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Moniuszko

https://culture.pl/pl/tworca/stanislaw-moniuszko

# data[].attributes.attachment_link.title
Stanisław Moniuszko - biografia, życiorys, ciekawostki, cytaty

# data[].attributes.attachment_link.description
Stanisław Moniuszko przyszedł na świat w Ubielu 5 maja 1819 roku, zmarł w Warszawie 4 czerwca 1872. Był polskim kompozytorem, organistą, dyrygentem i pedagogiem. Zasłynął jako twórca oper, baletów, operetek i wielu pieśni. Stanisław Moniuszko urodził się 5 maja 1819 roku w Ubielu.

# data[].attributes.attachment_link.description
Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
opera Stanisława Moniuszki z librettem Włodzimierza Wolskiego. Opowiada historię prostej dziewczyny z Podhala, uwiedzionej przez panicza Janusza, który wprawdzie żywi do niej uczucie i zapewnia o miłości, lecz poślubia Zofię, szlachciankę. Jontek, zakochany w Halce, próbuje otworzyć jej oczy na postępowanie Janusza. Dziewczyna jednak daje wiarę słowom Jontka dopiero, gdy widzi młodą parę w kościele. Pragnie się zemścić, potem jednak płacze nad losem dziecka, które nosi pod sercem, a którego ojcem jest właśnie Janusz, po czym w rozpaczy rzuca się w nurt rzeki.

Operę wykonano po raz pierwszy w 1848 roku w Wilnie, w salonie Müllerów - teściów Moniuszki. Prawykonanie na scenie miało miejsce sześć lat później, również w Wilnie. Teatr Wielki w Warszawie wystawił Halkę dopiero w roku 1858. Przedstawienia te spotykały się nieraz z wyrazami oburzenia, jako że historie nieślubnego romansu wiejskiej dziewczyny i szlachcica uznawano za gorszącą. Niezrażony tym Moniuszko rozbudował swe dzieło z dwóch do czterech aktów, uzupełniając je o kolejne fragmenty, w tym te najbardziej znane, jak aria Szumią jodły na gór szczycie czy Mazur z I aktu.

Dodatkowe materiały: scenariusz lekcji na temat życia i twórczości Stanisława Moniuszki.

Realizacja: KOHE

# data[].attributes.attachment_link.description
opera Stanisława Moniuszki z librettem Włodzimierza Wolskiego. Opowiada historię prostej dziewczyny z Podhala, uwiedzionej przez panicza Janusza, który wprawdzie żywi do niej uczucie i zapewnia o miłości, lecz poślubia Zofię, szlachciankę. Jontek, zakochany w Halce, próbuje otworzyć jej oczy na postępowanie Janusza. Dziewczyna jednak daje wiarę słowom Jontka dopiero, gdy widzi młodą parę w kościele.

# data[].attributes.headline
	
Zaginiona Partytura Moniuszki - aplikacja

# data[].attributes.subject
	
Zaginiona Partytura Moniuszki - aplikacja

# data[].attributes.attachment_link.title
Zaginiona Partytura Moniuszki - Apps on Google Play

# data[].attributes.attachment_link.description
Z okazji 200. rocznicy urodzin Stanisława Moniuszki, we współpracy z Teatrem Wielkim Operą Narodową, zapraszamy Was na przygodę! Odszukaj fragmenty zaginionej partytury. Pomóż słynnemu kompozytorowi dokończyć jego największe dzieło. Poznaj czasy, w których żył Stanisław Moniuszko i jego życiorys. Posłuchaj pięknej muzyki.