# data[].attributes.headline
Փա՜ռք Քրիստոսի 

# data[].attributes.body
Փա՜ռք Քրիստոսի ամենազօր յարութեան։
Սայլն այն իջանէր ի լեռնէն ի Մասեաց,
և ի վերայ նորա աթոռք են կարգեալ,
և ի վերայ նորա գահոյք ոսկեղէնք,
և ի վերայ նորա բեհեզք ծիրանիք,
և ի վերայ նորա որդի արքայի,
և յաջմէ նորա վեցթևեան սերովբէքն,
յահեկէ նորա բազմաչեայ քերովբէքն,
առաջի նորա մանկունք գեղեցիկ,
ի գիրկս նոցա խաչն տէրունական,
ի ձեռին նոցա սաղմոսարան և քնար,
որք երգէին և ասէին՝
Փա՜ռք Քրիստոսի ամենազօր յարութեան։
Ածեալ են, ածեալ զսայլիկն,
ածեալ են կացուցեալ.
և ահա չշարժէր սայլիկն ա՛յն՝
և ահա չխաղայր անիւն ա՛յն։
Եթէ հարիւր բարդ խոլըրձան, վեց կորընկան,
մին մանուշակ՝ խրձադիզեալ.
ի Մասեաց յաջ կողմանէն
սայլիկն ածեալ են կացուցեալ՝
և ահա չշարժէր սայլիկն ա՛յն,
և սւձւս չխաղայր անիւն ա՛յն։
Եթէ սամիքն են արծաթի, լուծն էր ոսկի,
և սամոտիքն ապրիշմի.
փոկեր շարած շարանման հոյլ մարգարիտ․
և ահա չշարժէր սայլիկն ա՛յն՝
և ահա չխաղայր անիւն ա՛յն։
Այն ճորտն ճոճ էր և ճապուկ,
ուռամիջակ, հաստաբազուկ,
լայնաթիկունք, խարտիշագեղ, ահեղագոչ՝
նա ձայն ածէր եզն ամոլին,
կանչիւն առնէր աթոռակին։
Եթէ եզինքն են սաթ ու սպիտակ,
ծաղկախայտուցք, արագաքայլք, ընթացականք,
եղջիւրն ամէն խաչանման,
և մազն ամէն հոյլ մարգարիտ․
և ահա շարժէր սայլիկն ա՛յն,
և ահա խաղայր անիւն ա՛յն։
Ի յառեղէն առեալ շարժումն կուրծն սայլին՝
նա ձայն ածէր եզն ամոլին։
Սայլն ի Սինեայ երկրորդ օրէնքն էր Մովսէսի.
Եւ այն հարիւր բարդ խոլըրձանն՝
այն նահապետքն են, մարգարէք.
Եւ այն վեց բարդ կորընկանն՝
վեցօրեայ գործքն աստուծոյ.
Եւ այն մին մանուշակ՝
միաւորեալ Երրորդութիւնն։
Եւ այն մանուկ խարտիշագեղն՝
այն Յովաննէս էր Մկրտիչն.
Եւ այն չորս կուրծըն սայլին՝
աւետարանն էր Քրիստոսին։
Ի գիլ գայր ի գիլ, սայլիկն ի գիլ,
ի Մասեաց յաջ կողմանէն՝
սայլիկն ի գիլ գայր ի գիլ
և ճռընչալով գայր մտանէր յԵրուսաղէմ,
և որդիք նոր Սիովնի նոր երգէին զայս ասելով՝
Փա՜ռք Քրիստոսի ամենազօր յարութեան։

# data[].attributes.headline
Տաղ ՎարդավառիԳրիգոր Նարեկացի

# data[].attributes.subject
Տաղ ՎարդավառիԳրիգոր Նարեկացի

# data[].attributes.body
Գոհար վարդն վառ առեալ
ի վեհից վարսիցն արփենից:
Ի վեր ի վերայ վարսից
ծավալէր ծաղիկ ծովային:
Ի համատարած ծովէն
պղպջէր գոյնն այն ծաղկին,
Երփին երփնունակ ծաղկին
շողշողէր պտուղն ի ճղին:
Քրքում վակասիր պտուղն
սնանէր խուռն տերևով.
Տերևն տաւիղ տուողին
զոր երգէր Դաւիթ հրաշալին:
Ի փունջ խուռներամ վարդից
գոյնզգոյն ծաղկունք ծաղկեցան:
Այդ սօս ու տօսախ ծառերդ
վարդագոյն ոստս արձակեցին:
Այդ նոճ ու բողբոջ արօսդ
զարդ առեալ վարդն շուշանին.
Շուշանն շողէր հովտին,
շողշողէր դէմ արեգականն.
Այն հիւսիսային հովէն
հով հարեալ գոհար շուշանին.
յԱյն հարաւային լեռնէն
քաղցր օդով ցօղէր շուշանին:
Շուշանն շաղով լցեալ,
շող-շաղով և շար մարգարտով:
Ծաղկունքդ ամէն շաղ առին,
շաղն յամպէն, ամպն յարեգակնէն.
Աստեղքդ ամէն շուրջ առին,
դէմ լուսնին գունդ-գունդ բոլորին:
Գունդ-գունդ խաչաձև գնդակ,
յօրինուած երկնից շուրջանակ:
Փառք Հօր և Որդւոյն յաւէտ,
սուրբ Հոգւոյն այժմ և յաւիտեանս:»

# data[].attributes.body
Մեղեդի ծննդյան. Գրիգոր Նարեկացի

Ծավալվել են աչքերը ծով
Առավոտվա ծովի վրա ծիծաղախիտ,
Ինչպես երկու փայլակնաձև արեգակներ.
Շողն է նման լուսացնցուղ այգաբացի:
Թափվում էին այտերից վառ
Դափնեվարդի ու նռնենու ծաղկաթերթեր.
Գեղաշիտակ իրանից սիրան էր կարկաչում
Հուզավարար կենսատու սեր:
Կամար կապած թևերը գիրգ՝
Երգում էր նա ախորժալուր ու գեղգեղուն,
Ելևէջներն հյուսում իրար.
Շարժվում հանդարտ ու ճեմում էր թիկնեթեկին:
Բերանն երկթերթ, շրթունքներից վարդն էր կաթում.
Լեզվի տավիղն էր քաղցր երգում հուզումնահորդ.
Շողում էին նույն կենսավառ
Սիրով չքնաղ ու գինեթույր
Ծամերն իրենց գիսակներով խոպոպավոր:
Այդ վարսերը համերամ զա՜րդ, համորեն զա՜րդ,
Ոլորք առած եռահյուսակ՝
Բոլորվել են այտերի շուրջ.
Լուսափայլ է ծովը, կարմիր վարդով լցված,
Դաստակներն են մանուշակի ծիրանի փունջ:
Բուրում էր նա կնդրուկի պես
Աստվածային հրով լցված մի բուրվառի.
Ձայնն էր մեղուշ, քաղցրանվագ:
Զարդարված էր պատմուճանով գեղեցկատես,
Որ բեհեզի կապույտ, որդան ու ծիրանի
Գույներով էր ոսկեշողում.
Գոտին կամար, արծաթափայլ,
Ոսկետտուն ու նրբակերտ՝
Պաճուճված էր ակնեղենով շափյուղայի:
Երբ շարժվում էր մարգարտափայլ գեղեցկությամբ,
Քայլերի հետ շողն էր կաթում իր ոտքերից:
Քեզ պսակող Թագավորին
Ու նորածին այն Փրկչին փա՜ռք
Հավիտյանս հավիտենից. ամեն:

# data[].attributes.attachment_link.title
Գրիգոր Նարեկացի «Մեղեդի Ծննդի» by Qnara Nersisyan

# data[].attributes.attachment_link.description
Կարդում ՝ Քնարիկ Ներսիսյանը

# data[].attributes.attachment_link.title
«Նարեկացի» նվագախումբ | Կոմիտաս «Լոռու գութաներգ»

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
<<Իր ժամանակաշրջանի կոշտ հակասությունների կոնտեքստում Գրիգոր Նարեկացին ո՛չ միայն չէր մասնակցում կոնֆլիկտներին, այլ նաև պաշտպանվելու անհրաժեշտություն չէր տեսնում. ավելին` ձգտում էր իր վրա վերցնել մարդկանց մեղքերը` նմանվելով Քրիստոսին>>: Ջովաննի Գուայտա (իտալացի լրագրող)

Կյանքից հեռանալուց հետո էլ նույնիսկ, հանճարները շարունակում են ապրել դարեր շարունակ եկող սերնդի գիտակցության մեջ` իրենց ասած խոսքով և կատարած գործերով: Հայ ազգի այդպիսի հանճարներից է միջնադարյան հոգևորական, բանաստեղծ, փիլիսոփա, տաղերգու, ինչպես նաև հայ գրականության վերածնության հիմնադիր՝ Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին:
Նարեկացին ծնվել է 951 թ.-ին Վասպուրական նահանգի Ռշտունի գավառում, նշանավոր մատենագիր և եկեղեցական գործիչ Խոսրով Անձևացու ընտանիքում: Վասպուրականի Անձևաց գավառի հոգևոր առաջնորդ, եպիսկոպոս Խոսրով Անձևացին այն ժամանակների երևելի հոգևոր գործիչներից էր, հոգևոր գրականության մեծ գիտակ: Մինչև մեր օրեր հասել են նրա երկու աշխատությունները` 950-ական թթ. գրած Հայ եկեղեցու Պատարագի և Հայ եկեղեցու ժամակարգության մեկնությունները:
Վաղ տարիքից Նարեկացին կրթվել է Վանա լճի մոտ գտնվող Նարեկավանքում, որի վանահայրը իր մոր կողմից ազգական էր` Անանիա Նարեկացին: Ուսումն ավարտելուց հետո Գրիգորը վարդապետ է ձեռնադրվում նույն Նարեկավանքում և ստանում Նարեկացի անունը:
Իր ստեղծագործությունների շնորհիվ Նարեկացին իր ուրույն տեղն ունի ինչպես հայ, այնպես էլ համաշխարհային գրականության մեջ: Նրա մասին հյուսվել են լեգենդներ, նրա մասին խոսել են տարբեր ժամանակների և ազգերի մեծերը` Պ. Սևակ, Մ. Մեծարենց. Հ Թումանյան, Վ. Բրյուսով, , Յ. Վ. Գյոթե, Յ. Ս. Բախ, Ֆ. Դոստոևսկի, Է. Մեժելայտիս: 2010թ.-ին ռուսական "Կուլտուրա" հեռուստաալիքի "Библейский сюжет" ("Աստվածաշնչյան սյուժե") http://youtu.be/bmjgQbyTrB0 հաղորդաշարը անդրադարձել է Նարեկացու "Մատյան ողբերգության" պոեմին:
Չնայած Նարեկացին հայտնի էր ճշմարիտ քրիստոնյայի առաքինի ապրելակերպով և վայելում էր ժողովրդի սերն ու հարգանքը, թշնամիներ ուներ հոգևորականության բարձր դասում: Նա նույնիսկ անհիմն մեղադրանքով հոգևոր դատարան է կանչվել Թոնդրակեցիների աղանդին պատկանելու կասկածանքով: Այդ մասին գրված է "Հայսմավուրք" ծիսամատյանում. "Սուրբը ջանք և եռանդ չէր խնայում եկեղեցիների սասանված միաբանությունը հաստատելու և վերստին նորոգելու համար, որովհետև եղծվեց և անկարգ դարձավ սուրբ եկեղեցու վիճակը` ծույլ և մարմնասեր առաջնորդների պատճառով: Դրա համար ծաղրում և հետապնդում էին նրան բիրտ և անկիրթ մարդիկ` հռչակելով նրան հերձվածող: Հավաքվելով մի տեղ` եպիսկոպոսներով, իշխանավորներով, ազատներով ու տանուտերերով որոշում են կանչել սրբին` հրապարակավ դատելու և հանդիմանելու նրան, պատժելով աքսորելու որպես հերձվածող: Եվ եկան պատվիրակները, որպեսզի տանեն նրան դատի": Ինչպես լեգենդն է պատմում, Նարեկացին հյուրասեր ընդունում է հավատաքննիչներին` սեղանին դնելով տապակած աղավնիներ: Օրը ուրբաթ էր, պահք: Այդ մասին նրան հիշեցնում են հավատաքննիչները: Նարեկացին ներողություն է խնդրում և ասում, որ մոռացել էր այդ մասին: Խաչակնքում է և կենդանացած աղավնիները թռչում են: Պատվիրակները ոչ միայն զարմանում են, այլև գնում և պատմում են հրաշքի մասին և մնացածները լռում և անվանում են Սուրբ Գրիգորին երկրորդ Լուսավորիչ և երկրորդ սքանչելագործ:
Չնայած այդ մեղադրանքներն անհիմն էին սուրբը պատրաստ էր խոնարհ քրիստոնյայի նման կրել հալածանքները, ինչպես իտալացի պատմաբան և բանասեր Ջովաննի Գուայտան է ասում. "Նա երբեք չէր մոռանում քրիստոնեության մեջ գլխավորը`դավանաբանական նրբություններից կարևոր է սերը, այդ թվում նաև թշնամիների նկատմամբ և նրանց մեջ անգամ այնպիսինների նկատմամբ, ովքեր քո ընկերներն են եղել":
"Մատյան ողբերգության" պոեմում Նարեկացին գրում է.
"Արա՛ այս մատյանն ընթերցողների սրտերը հստակ,
Բժշկի՛ր նրանց հոգիները դու եւ հանցանքները սրբի՛ր,
Թո՛ղ պարտքերը նրանց եւ արձակի՛ր կապանքները մեղքի:
Արտասուքները թող բխեն սրանով հրահանգվողների,
Եվ թո՛ղ սրանով պարգևի նրանց իղձ ապաշավի:
Շնորհվի թող, ո՜վ Տէր, նրանց հետ եւ ի՛նձ զղջումի կամք,
Ինչպէս եւ նրանց` ի՛մ իսկ բառերով` շունչ բարեհամբույր.
Թող այս մատյանով եւ ի՛նձ նվիրվի պաղատանքը նրանց,
Եւ իմ խոսքերով իմ փոխարեն էլ խնկվեն նրանց հեծեծանքները":
Նարեկացու թողած գրական ժառանգությունը մեծ է և շատ արժեքավոր: Տոն օրերին` եկեղեցական պաշտոնական արարողությունների ավարտից հետո երգելու համար նա ստեղծել է գրական-երաժշտական քարոզի մի նոր տեսակ, որ հաջորդ սերունդները կոչել են գանձ՝ ելնելով այն հանգամանքից, որ հեղինակի քարոզներից շատերը սկսվում են այդ բառով: Մեկ այլ տեսակի ստեղծագործություններն են տաղերը` նվիրված Աստվածամորը, Քրիստոսի ծննդյանը և Հարությանը, եկեղեցուն, խաչին և այլ սրբություններին: Նրա գրչին է պատկանում Սողոմոնի Երգ երգոցի մեկնությունը գրված 977 թ.-ին Վասուրականի Անձևյաց գավառի Գուրգեն-Խաչիկ իշխանի պատվերով: "Ապարանից խաչի պատմություն", այսպես է կոչվում Մոկաց աշխարհի Ապարանք գյուղում վանական համալիր կառուցելուն նվիրված երգը:
Հայ գրականության բոլոր ժամանակների ստեղծագործությունների մեջ թերևս առանձնահատուկ տեղ ունի "Մատյան ողբերգության" պոեմը, որով Գրիգոր վարդապետը սիրվեց նաև այլազգիների կողմից:
Պոեմը բաղկացած է 95 գլխից, որոնցից յուրաքանչյուրը նկարագրվում է ինչպես "սրտի խորքերից խոսք Աստծո հետ": Քրիստոնեկան հավատքով ներշնչված Նարեկացին իր ստեղծագործությունը նախատեսում է բոլորի համար.
"Ողբե՜ր երգեցի ես շարահյուսված այս նոր մատյանում,-
Որն իբրև կցորդ, մեծապես գիտակ բոլոր վշտերի`
Նշավակում է ուրույն պատկերով կրքերը ամեն մարդու պատահող,-
Այս երկրում ապրող ամեն հասակի բանականների համար անխտիր,
Աշխարհում ցրված բազմասփյուռ բոլոր քրիստոնյաների,
Բոլոր նրանց, որոնք կյանքի առաջին շրջանումն են,
Եվ նրանց, որոնք արբունքի են հասել,
Նրանց, որ մոտ են անկար ծերությամբ կյանքի վախճանին,
Մեղավորների և արդարների,
Բարձրահոն ինքնամեծարի և իր սխալն ընդունող անձնադատի,
Բարիների և եղեռնագործների, նկունների և արիների,
Ստրուկների և հպատակների,
Գերաշխարհիկների և սեպուհների, միջակների և պայազատների,
Որոնցից ոմանց` աղերս-աղաչանք և ոմանց` բարի խրատներ
Հորինեցի ես աղոթքի համար` այս մատենիկով,
Որ հոգուդ զորությամբ եմ ձեռնարկել,
Գրի առնելով մաղթանքներ պես-պես,
Որպեսզի խնդրանքներն այս բոլորի սրանով ընդմիշտ
Քո մեծ գթությանը ներկայացվեն":
Պոեմը վերլուծություն է մարդու կյանքի ու մահվան, փրկության և անկման, մեղքի ու ապաշխարության մասին: Նարեկացու ողբերգական ապրումներն ու տարակուսանքներն են. արդյո՞ք մարդ կարող է միանալ Աստծուն, քանի դեռ զերծ չէ մարդկային մեղքերից ու թերություններից: Ըստ Նարեկացու, մարդը ծնվում է անեղծ ու բարի, բայց նրա էությունը հետագայում ապականվում է մեղքերով լի աշխարհում, մարդը մեղանչական է դառնում: Պոեմում որպես բոլոր մարդկային մեղքերի մարմնացում հանդես է գալիս հենց ինքը` Նարեկացին: Նա ցույց է տալիս, թե ինչպես խոստովանելով և ապաշխարհելով կարելի է հասնել կատարելության, մոտենալ Աստծուն:
"Մատյան ողբերգության" պոեմը աղոթք է ապաշխարության, ճանապարհ է մեղքից մինչև զղջում և կատարելություն:
Ժողովրդի մեջ այն հայտնի է նաև "Նարեկ" անունով, որին վերագրվում է հիվանդություններ բուժելու մեծ զորություն: Մեր օրերում "նարեկաբուժությունը" կիրառվում է հոգեթերապիայի մեջ: Այդպիսի բուժման մեթոդով բժշկվում են մարդու հոգին և մարմինը: Այն խաղաղեցնում է մարդու հոգին, վերացնում վախերն ու պարզեցնում միտքը:
"Լինելով մեր հին գրականության ամենից շատ հրատարակված և հայ ժողովրդի մեջ ամենատարածված գիրքը, իր բազմաթիվ վերնագիր-անվանումների փոխարեն կոչվելով պարզապես "Նարեկ"՝ բանաստեղծության այս արտակարգ և անզուգաբախտ հատորը ոչ այնքան ընթերցվել է, որքան համբուրվել, դրվել ոչ այնքան դարակի կամ գրակալի, որքան հիվանդի ճակատի վրա կամ բարձի տակ, ոչ այնքան հասկացվել, որքան զգացվել, ոչ այնքան գնահատվել, որքան պաշտվել", - գրել է Պարույր Սևակը:
Սուրբ Գրիգոր Նարեկացին վախճանվել է 1003 թ.-ին և թաղվել Նարեկավանքին մոտ գտնվող եկեղեցում, որը կառուցված է Սուրբ կույս Սանդուխտի անունով: Նրա գերեզմանը երկար ժամանակ ուխտատեղի է եղել ոչ միայն հայերի համար, այլև տեղի բնակիչ այլազգիների համար:
"Ամեն տարի աշնանը Վասպուրականից, Սասնա սարերից, Մշո դաշտից ժաղավուրդը հոծ զանգվածվերով, վեհ ու հանդիսավոր շքերթով ընթանում էր դեպի Նարեկավանք: Հայուհիների հետ սպասումով ու սրտի թրթիռով գնում էին նաև թրքուհիները: Արհամարհելով ճանապարհի դժվարությունները, ավազակախմբի հարձակումները՝ գնում էին, որովհետև "մեծ էր սրտացած բանաստեղծի հմայքը":
...Ծնկաչոք դեպի գերեզմանաքարը ընթացող ժողովուրդը հետո գնում է Նարեկացու ճգնարան, մագլցելով բարձրանում, սրբազան երկյուղածությամբ զննում քարայրի մամռոտ ու խորհրդավոր պատերը: Ճգնարանի տակ ծփում էր Վանա ծովակը...",- գրել է Վահրամ Ալազյանը:
Հայ եկեղեցին Գրիգոր Նարեկացուն դասել է սրբերի շարքը և նրա հիշատակը ուրիշ սուրբ անունների հետ նշում է ամեն տարի՝ Թարգմանչաց տոնին (հոկտեմբեր ամսի երկրորդ շաբաթ օրը):

Անի Ավետիսյան
ՍԵԵՄ լրագրության խմբակ

# data[].attributes.attachment_link.title
Սրտի խորքերից խոսք Աստծո հետ. Գրիգոր Նարեկացի

# data[].attributes.attachment_link.description
lt;<Իր ժամանակաշրջանի կոշտ հակասությունների կոնտեքստում Գրիգոր Նարեկացին ո՛չ միայն չէր մասնակցում կոնֆլիկտներին, այլ նաև պաշտպանվելու անհրաժեշտություն չէր տեսնում.

# data[].attributes.headline
Մատյան ողբերգության<

# data[].attributes.body
Մատյան ողբերգության

# data[].attributes.attachment_link.title
Նարեկացի որոնելիս (Մաս IV) | Searching for Naregatsi (Part IV) | Armenian National Music

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Нарекаци исключителeн.

В чем же заключается его исключительность? Он анахроничен, он превзошел свое время, вобрав все самое лучшее и самое ценное, настоящее и будущее. Нарекаци точка смыкания незаменимых страниц армянской литературы и времен (с песен Гохтан до свего времени, Х века). Творения Нарекаци насыщены тонкими нюансами, идеями Возрождения и доказывают, что своим яыковым мышлением и мастерством Григор Нарекаци ознаменовал рождение новой эпохи, предвосхищая европейских мыслителей.

Великий представитель мистицизма и армянского Возрождения с величайшим мастерством провел параллели между светским и духовным, языческим и христианским, дав им статус примирения и гармонии, приобретая в то же время общечеловеческое значение. Поэтому и не случайно, что здесь будут срезюмированы жизнь, творчество и особенности Григора Нарекаци.

Нашедшие место в сайте сказания, передачи и стaтьи приблизят Нарекаци к вам, а его таги, гандзы и "Книга скорбных песнопений", со своими многоязычными переводами и толкованиями, откроют перед вами все слои творчества Нарекаци, его красоту, со свежестью, присущей Возрождению, а также глубоким содержанием.
Команда культурного и интеллектуального фонда "Ренессанс"

# data[].attributes.attachment_link.description
Нарекаци исключителeн. В чем же заключается его исключительность? Он анахроничен, он превзошел свое время, вобрав все самое лучшее и самое ценное, настоящее и будущее. Нарекаци точка смыкания незаменимых страниц армянской литературы и времен (с песен Гохтан до свего времени, Х века).

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ողբերգութեան

# data[].attributes.attachment_link.title
ԳՐԻԳՈՐ ՆԱՐԵԿԱՑԻ - ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԵԱՆ : Պոեմներ

# data[].attributes.attachment_link.description
ԲԱՆ Ա ՍՐՏԻ ԽՈՐՔԵՐԻՑ ԽՈՍՔ ԱՍՏԾՈՅ ՀԵՏ Ա Սրտիս ողբաձայն հառաչանքների աղաղակն, ահա, Դէպ երկինքն ի վեր` քեզ եմ ընծայում, գաղտնատե՛ս Աստուած. Եւ իմ սասանեալ ...

# data[].attributes.attachment_link.title
Գրիգոր Նարեկացի - "English #95" Healing Prayer - St. Gregory of Narek

# data[].attributes.headline
Աղաչում եմ քեզ, բոլոր չարաչար ու տաժանելիՏառապանքների վիշտ ու թախիծովԼի հոգիների խնամակալիդ.Մի’ բազմապատկեր ցավս հեծությանԵվ մի’ խոցոտիր վիրավորվածիս,Մի’ դատապարտիր արդեն պատժվածիս,Բազմաչարչարիս մի’ տանջիր նորեն,Խարազանվածիս մի’ գանակոծիր,Մի’ գլորիր ինձ, երբ ընկած եմ եսԵվ մի’ կործանիր անօգ գայթածիս:

# data[].attributes.subject
Աղաչում եմ քեզ, բոլոր չարաչար ու տաժանելիՏառապանքների վիշտ ու թախիծովԼի հոգիների խնամակալիդ.Մի’ բազմապատկեր ցավս հեծությանԵվ մի’ խոցոտիր վիրավորվածիս,Մի’ դատապարտիր արդեն պատժվածիս,Բազմաչարչարիս մի’ տանջիր նորեն,Խարազանվածիս մի’ գանակոծիր,Մի’ գլորիր ինձ, երբ ընկած եմ եսԵվ մի’ կործանիր անօգ գայթածիս:

# data[].attributes.headline
Լսի՝ր ինձ, Աստվա՝ծ,Դու, որ աստված ես ամե՝ն մի մարմնի, ամե՝ն մի հոգու,Ըստ դավանության աստվածնորհի,Եվ երկայնամիտ ու բազումողորմ, ըստ սուրբ Հովնանի,Շնո՝րհ արա ինձ, որ օրհնյալ կամքիդ բարեհաճությամբԱվարտի հասնի աղերսամատյաննԱյս ողբերգական, որ սկսել եմ:

# data[].attributes.subject
Լսի՝ր ինձ, Աստվա՝ծ,Դու, որ աստված ես ամե՝ն մի մարմնի, ամե՝ն մի հոգու,Ըստ դավանության աստվածնորհի,Եվ երկայնամիտ ու բազումողորմ, ըստ սուրբ Հովնանի,Շնո՝րհ արա ինձ, որ օրհնյալ կամքիդ բարեհաճությամբԱվարտի հասնի աղերսամատյաննԱյս ողբերգական, որ սկսել եմ:

# data[].attributes.headline
        ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԵԱՆ                       Ի Խորոց Սրտի Խոսք Աստծու Հետ

# data[].attributes.subject
        ՄԱՏԵԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹԵԱՆ                       Ի Խորոց Սրտի Խոսք Աստծու Հետ

# data[].attributes.headline
Արդ, նախ պետք է պարզել, թե ինչ է նշանակում Երգ Երգոց, և դրանով իսկ ուսանել նրա անբավ արժեքը: Երգ Երգոց նշանակում է օրհնությունների օրհնություն այնպես, ինչպես մենք սովոր ենք խորանի սուրբ սեղանը կոչել «սրբությունների Սրբություն», ինչպես ասում է հենց առաքյալը: Այսինքն, եթե եկեղեցին սրբություն է, ապա խորանը ևս սուրբ է, կրկին սուրբ և ավելի սուրբ: Նույնպես և այն բոլոր երգերից ու օրհնություններից գերազանց է:

# data[].attributes.subject
Արդ, նախ պետք է պարզել, թե ինչ է նշանակում Երգ Երգոց, և դրանով իսկ ուսանել նրա անբավ արժեքը: Երգ Երգոց նշանակում է օրհնությունների օրհնություն այնպես, ինչպես մենք սովոր ենք խորանի սուրբ սեղանը կոչել «սրբությունների Սրբություն», ինչպես ասում է հենց առաքյալը: Այսինքն, եթե եկեղեցին սրբություն է, ապա խորանը ևս սուրբ է, կրկին սուրբ և ավելի սուրբ: Նույնպես և այն բոլոր երգերից ու օրհնություններից գերազանց է:

# data[].attributes.headline
Մեղեդի ծննդյան. Ծավալվել են աչքերը ծով     Առավոտվա ծովի վրա ծիծաղախիտ,                                            Ինչպես երկու փայլակնաձև արեգակներ.     Շողն է նման լուսացնցուղ այգաբացի:                              Թափվում էին այտերից վառ                Դափնեվարդի ու նռնենու ծաղկաթերթեր.     Գեղաշիտակ իրանից սիրան էր կարկաչում     Հուզավարար կենսատու սեր:                              Կամար կապած թևերը գիրգ՝                                         Երգում էր նա ախորժալուր ու գեղգեղուն,                                                 Ելևէջներն հյուսում իրար.     Շարժվում հանդարտ ու ճեմում էր թիկնեթեկին:                               

# data[].attributes.subject
Մեղեդի ծննդյան. Ծավալվել են աչքերը ծով     Առավոտվա ծովի վրա ծիծաղախիտ,                                            Ինչպես երկու փայլակնաձև արեգակներ.     Շողն է նման լուսացնցուղ այգաբացի:                              Թափվում էին այտերից վառ                Դափնեվարդի ու նռնենու ծաղկաթերթեր.     Գեղաշիտակ իրանից սիրան էր կարկաչում     Հուզավարար կենսատու սեր:                              Կամար կապած թևերը գիրգ՝                                         Երգում էր նա ախորժալուր ու գեղգեղուն,                                                 Ելևէջներն հյուսում իրար.     Շարժվում հանդարտ ու ճեմում էր թիկնեթեկին:                               

# data[].attributes.attachment_link.title
Նարեկացի որոնելիս (Մաս III) | Searching for Naregatsi (Part III) | Armenian National Music

# data[].attributes.headline
Գրիգոր Նարեկացի

# data[].attributes.body
Գրիգոր Նարեկացի

# data[].attributes.attachment_link.title
Գրիգոր Նարեկացի "Մատյան ողբերգության" /Grigor Narekaci/

# data[].attributes.attachment_link.description
Գրիգոր Նարեկացի "Մատյան ողբերգության" /Grigor Narekaci/ updated their cover photo.