# data[].attributes.headline
François Desprez ( attribué à Rabelais)"La chevesque du pape ou sa dame de compagnie"Pantagruel

# data[].attributes.subject
François Desprez ( attribué à Rabelais)"La chevesque du pape ou sa dame de compagnie"Pantagruel

# data[].attributes.body
BNF/ Moyen Age

# data[].attributes.body
Chimères/ La boite verte

# data[].attributes.body
Chimère

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Oidipoüs (Οἰδίπους, IPA /oi'dipo us/ , " troad koeñvet " en henc'hresianeg, Οιδίποδας Oidipodas e gresianeg a-vremañ) zo un haroz ha roue Thebai e gwengelouriezh Hellaz kozh.
Brudet eo dre zaou ober : diskoulmañ luziadell ar sfiñs ha bezañ graet daou dorfed hep gouzout dezhañ, lazhañ e dad ha dimeziñ d'e vamm.
Troioù ha gwalldroioù Oidipoüs a zo danvez teir zrajedienn gant Sofokles.

Hervez ar wengelouriezh henc'hresian e oa an doue Zeus hendad Labdakos, mab Polydoros ha diazezer tierniezh al Labdakided, roueed Thebai. E vab Laios a voe roue Thebai d'e dro.
Un torfed a reas Laios p'en devoe darempredoù revel gant ur paotr yaouank anvet C'hrysippos, en em lazhas en abeg d'ar vezh a-c'houde bout bet gwallet. Pelops, tad ar paotr yaouank, a vallozhas an torfedour hag e lignez da zont. Un orakl a gemennas da Laios e donkadur : mar deuje ur mab dezhañ, ar mab-se e lazhje e dad hag a zimezje d'e vamm.
Daoust da strivoù Laios e voe ganet ur mab gant e wreg Iokaste. Divizout a reas ar roue hag ar rouanez kaout an dizober eus ar bugel, a zilezjont war ur menez e Kithairon gant e dreid liammet dre ur spilhenn vras - alese an anv Oidipoüs, " troad koeñvet ".
Ne varvas ket ar bugel avat ; dastumet e voe gant ur mêsaer- deñved anvet Forbas ha kaset da roue Korinthos, Polybios, en desavas gant e wreg Merope evel o mab dezho.

Pe voe en e oad gour ez eas Oidipoüs da c'houlenn kuzul digant orakl Delfi, a ziouganas e donkadur dezhañ : lazhañ e dad ha dimeziñ d'e vamm. Pa grede da Oidipoüs e oa Polybios e dad e tec'has kuit eus Korinthos.
War an hent a gase da Dhebai e voe dotuet gant un ave. Tabut a voe, hag Oidipoüs a lazhas an toucher hag e dreizhad. Hep gouzout dezhañ en devoa lazhet e dad Laios.

Pa oa o tostaat da Dhebai e klevas Oidipoüs a-zivout ur sfiñs, un euzhvilez he c'horf leon hag he fenn maouez, a sponte kêr dre blaouiañ kement den na oa ket gouest da ziskoulmañ he luziadelloù. Mont a reas daveti, ha klevet al luziadell-mañ :

" Pe loen zo pevarzroadek da veure, daoudroadek da greisteiz ha trizroadek da noz ? "

" Mab-den an hini eo, ", a respontas Oidipoüs, " rak war e barlochoù e vez e deroù e vuhez, war e zaou droad e kreiz e vuhez ha gant ur vazh-kamm e diwezh e vuhez. "

En em strinkañ er goullo a reas ar sfiñs trec'het, ha pobl Thebai ha kinnig tron Laios ha gwele Iokaste da Oidipoüs.
Ren war Dhebai a reas Oidipoüs neuze, ha dimeziñ d'e vamm, a roas pevar bugel dezhañ : daou vab, Polyneikes hag Eteokles, ha div verc'h, Antigone hag Ismene. Sevenet e voe diougan an orakled eta.

Diwezhatoc'h e voe ar vosenn o wastañ Thebai, hag an divinour dall Teiresias a lavaras da Oidipoüs e oa kement-se ur c'hastiz a-berzh an doueez Hera en abeg da zrouklazh Laios, roue kozh Thebai.
E-kerzh e enklask e kavas Oidipoüs e oa-eñ muntrer Laios, a oa e dad gwirion. En em grougañ a reas Iokaste pa verzas e oa dimezet d'he mab ha da vuntrer he gwaz ; pa welas ar reuz en devoa degaset e kemeras Oidipoüs div spilhenn a-ziwar sae ar rouanez hag e tarzhas e zaoulagad.

Da heul ar gavadenn-se e voe forbannet Oidipoüs gant pobl Thebai, hag eñ ha mont en harlu. Echuiñ a reas e vuhez e Kolonos tra ma oa e vibien Polyneikes hag Eteokles o wastañ Thebai d'o zro e Brezel ar Seizh Penn, a gasas Antigone d'ar marv ivez pa voe lazhet gant hec'h eontr Kreon, breur Iokaste ha roue nevez Thebai.

Meur a ziwezh zo da vuhez Oidipoüs e skridoù Henc'hres.

En darn vuiañ anezho e tarzh Oidipoüs e zaoulagad a-benn na welet disoc'h e dorfedoù, hag ez a en harlu. Hervez Homeros avat e chom da ren war Dhebai ; gwech ez a en harlu da Golonos kent marv e vibien (Sofokles), gwech e ra goude o marv (Aisc'hylos).

En holl skridoù avat e vallozh Oidipoüs e vibien, ar pezh a zo pennabeg da Vrezel ar Seizh Penn.

E skrid Sofokles e kendalc'h Iokaste gant he buhez betek an emgann etre he mibien ; pa ne zeu ket a-benn d'o sioulaat en em lazh gant ur c'hleze.

Oidipoüs zo unan eus an nebeud harozioù ha n'int ket bet ankouaet, zoken pa oa ar gristeniezh o teurel an dismegañs war barzhoniezh ha c'hoariva an Henamzer.

E deroù unan eus ar romantoù gallek kentañ, Le roman de Thèbes ( 1150- 1155) e lenner diwar-benn Edipopus , en devoa lazhet e dad ha dimezet d'e vamm kent red an istor, a c'hoarvez gant e vibien Polyneikes hag Eteokles. Ur bouc'h lik eo Edipopus hervez ar c'hloareg dianav a aozas ar skrid, en enep da Iokaste a zo lakaet da bimpatrom ar gasted. D'ur pec'her eus ar re washañ eo troet Oidipoüs neuze, pa ne oa nemet ur reuziad anezhañ e mojenn an Henamzer.
Adalek an Azginivelezh hepken, hag an distro d'ar skridoù hen, ez adkavas an haroz ur staelad dereatoc'h.

Er pezh-c'hoari Œdipe gant Pierre Corneille ( 1659) n'eus ket anv a likentez ken, nag a wadorged zoken : ur roue reizhwir a savete ar geoded dre an emvuturniañ eo Oidipoüs, un den a zever a stourm ouzh itrikadennoù gwallsiek an doueed.
En Œdipe Voltaire ( 1718) ez eus un emsaviad gwirion eus Oidipoüs, pa yud Deoc'h eo ma zorfedoù ! da zoueed Olympos, ar pezh a oa tost d'ul ledoued evit ar gristenien e deroù an .
E-tro an Dispac'h Gall e voe Oidipoüs un emsaver a stourme a-enep Neñv ar relijion gristen hag a-enep tiranted ar bed-mañ.

Hervez ar barzh alaman Friedrich Hölderlin ( 1770- 1843), en displegoù a ouzhpennas d'e droidigezh alamanek eus Oidipous Sofokles ( 1804), ez eo Oidipoüs un haroz ankeniet, spontet m'eo gant e zic'halloud, hag ur prederour a zo o klask ar wirionez. Un tirant n'eo ket, ar pezh a zegasas un sell nevez war an haroz, evel m'eo bet skeudennet gant Ingres dre e zaolenn vrudet Oidipoüs hag ar Sfiñs e 1808, ma weler Oidipoüs o stouiñ dirak ar sfiñs en un doare a zo damheñvel ouzh hini Ar soñjer gant Auguste Rodin ( 1882).
Ar prederour Georg Hegel (1770- 1831) a lakaas Oidipoüs da ziagentad an holl brederourien : hag eñ un den troet war an ober, na soñj ket e heuliadoù e daol pa lazh e dad ha pa zimez d'e vamm hep gouzout dezhañ, e tro an haroz da brederour p'en em gav dirak ar sfiñs ha pa glask kompren ster an Istor. Prederourien all a zegemeras soñj Hegel a-hed an . Setu amañ ali Arthur Schopenhauer ( 1788- 1860), en ul lizher deiziadet 11 a viz Du 1815 a gasas da Johann Wolfgang von Goethe ( 1749- 1832) :

An nerzh-kalon da vont betek penn ar c'hudennoù eo danvez ar brederourien. Ret eo dezho bout evel Oidipoüs Sofokles, a gendalc'h dizehan gant e glask, mennet m'eo da sklaeraat e donkadur spouronus, zoken pa zivin ne zeuio nemet euzh ha braouac'h gant ar respont.
Hogen e kalon an darn vuiañ ac'hanomp ez eus un Iokaste a asped Oidipoüs, abalamour d'an doueed, da chom hep klask pelloc'h ; ha plegañ a reomp dezhi, setu perak emañ ar brederouriezh er stad m'emañ.

E 1905 ez embannas ar skrivagner aostrian Hugo von Hofmannsthal ( 1874- 1929) e droidigezh alamanek eus Oidipous Sofokles : König Ödipus ; e 1903 en devoa embannet e bezh-c'hoari Ödipus und die Sphinx, ma lakae pouez war drouklazh an tad ha hoal ar vamm goude bezañ lennet labourioù Sigmund Freud.
Adalek deroù ar bloavezhioù 1930 ha damkaniezh kemplezh Oidipoüs S. Freud e steuzias an haroz e koun an dud, ha ne chomas anezhañ nemet ur bazenn en emdroadur bugale mab-den.

Oidipoüs er bredelfennerezh

Hervez Sigmund Freud e c'hoarvez gant pep paotr, pa vez 4 pe 5 bloaz, ur stad vredel zibar a zo kenpred gant donedigezh al luzadoù revel kentañ : hep gouzout dezhañ e vez desachet ar paotrig gant hoal e vamm, ha gwarizi a vag ouzh e dad rak ur c'hevezer e vez e-pad ar mare berr-se. Kemplezh Oidipous a reas S. Freud eus ar stad-se e diorroadur bredelfennel pep bugel gourel.
Gant ar bredvezeg suis Carl Gustav Jung ( 1875- 1961) e voe stadet e c'hoarvez kemplezh Elektra gant ar merc'hedigoù.

Oidipoüs en arzoù

Kalz arzourien er bed a-bezh zo bet awenet gant mojenn Oidipoüs.

C'hoariva Henc'hres

Aisc'hylos (~523 - ~456 kt JK) a c'hounezas priz Keoded Dyonisia e -467 kt JK gant un trifezh gouestlet da vojenn Oidipoüs : Laios, Oidipoüs ha Seizh enep Thebai ; an trede pezh hepken zo deuet betek ennomp.

Pindaros (~522 - ~443 kt JK) a skrivas diwar-benn Oidipoüs en Eil Kanenn Olimpek.

Brudet eo Sofokles (~496 - ~406 KJK) evit ar pezhioù thebaiat, un trifezh a-zivout mojenn Oidipoüs ivez : Oidipoüs roue, Oidipoüs e Kolonos hag Antigone.

Ac'haios Eretria (484 - ? kt JK) a skrivas un drajedienn anvet Oidipoüs.

Euripides (~480 - ~406 kt JK) a skrivas tri fezh-c'hoari a denn da vojenn Oidipoüs : Foinissai ("Merc'hed Fenikia"), C'hrysippos hag Oidipoüs.

Nikomac'hos (pempvet kanved kt JK) a skrivas ivez ur pezh-c'hoari anvet Oidipoüs

Ksenokles Kozh (pempvet kanved kt JK ivez) a skrivas un Oidipoüs ivez, a zo aet da get.

C'hoariva Henroma

C'hoariva a-vremañ

Danevelloù

William Smith & Charles Anthon, A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology an Geography (en)

Levrenn 1, 636 p. : Kessinger Publishing, 2006, (ISBN 978-1-4286-4572-1)

Levrenn 2, 436 p. : Kessinger Publishing, 2006, (ISBN 978-1-4286-4561-5)

# data[].attributes.attachment_link.description
Oidipoüs (Οἰδίπους, IPA /oi'dipo us/ , " troad koeñvet " en henc'hresianeg, Οιδίποδας Oidipodas e gresianeg a-vremañ) zo un haroz ha roue Thebai e gwengelouriezh Hellaz kozh. Brudet eo dre zaou ober : diskoulmañ luziadell ar sfiñs ha bezañ graet daou dorfed hep gouzout dezhañ, lazhañ e dad ha dimeziñ d'e vamm.

# data[].attributes.body
Diapos

# data[].attributes.body
Fichenn kentel

# data[].attributes.body
Ressources Le Louvre

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Quand les peintres français voient grand

Conformément aux consignes gouvernementales, l'accès au musée nécessite la présentation d'un passe sanitaire européen pour toutes les personnes de plus de 12 ans et deux mois.

Fermer le message d'alerte

1. Retour à l'accueil

2. See all breadcrumbs

3. Découvrir

4. Le palais

5. Quand les peintres français voient grand

La couleur des murs a donné leur nom à ces immenses salles qui abritent les plus grandes toiles du Louvre : on peut y admirer certains des chefs-d'œuvre de la peinture française du 19e siècle, de David à Delacroix.

De grands tableaux pour la grande histoire

" On marche dans ce tableau " s'est exclamé Napoléon Ier devant la peinture du Sacre peint par David. Haute de 6 mètres, la toile fait près de 10 mètres de long. De quoi impressionner le spectateur et lui donner l'illusion d'assister en personne à la cérémonie. C'est l'effet que produisent les grands formats, ces gigantesques peintures d'histoire. Il fallait bien trouver un espace d'exposition à la mesure de telles œuvres.

Un décor du Second Empire

À l'origine, les Salles Rouges sont construites lors des grands travaux d'agrandissement du Louvre menés par Napoléon III. Le décor rouge et or, caractéristique du faste que l'empereur souhaite donner au musée, est réalisé en 1863 par le peintre Alexandre Dominique Denuelle. La couleur rouge fait ressortir les tableaux où dominent souvent des tons bruns. On y accroche d'abord les œuvres des maîtres français des 17e et 18e siècles. Les grands formats du 19e n'y feront leur entrée que plus tard.

Jacques-Louis David, Théodore Géricault, Eugène Delacroix... Les plus grands noms de la peinture française se côtoient sur ces murs.

La prestigieuse peinture d'histoire

À côté de célèbres portraits, comme Madame Récamier par David ou Mademoiselle Rivière par Ingres, les tableaux sont surtout des peintures d'histoire. Depuis le 17e siècle, ce genre pictural est considéré en France comme le plus important et le plus prestigieux. Les œuvres servent l'histoire, qu'elle soit moderne (Les Batailles de Napoléon, par Gros), antique, mythologique (Aurore et Céphale, par Guérin) ou biblique (Le Déluge, par Girodet). Certains artistes choisissent des thèmes considérés comme exotiques, La Mort de Sardanapale, par Delacroix, ou encore, plus rare, des événements d'actualité dont la portée n'est anecdotique qu'en apparence comme Le Radeau de la Méduse par Géricault.

La Grande Odalisque

Youtube est désactivé. Autorisez le dépôt de cookies pour accéder au contenu.

Autoriser

Le Romantisme et l'actualité

Le Radeau de la Méduse

La Liberté guidant le Peuple

Chefs-d'œuvres des salles rouges

oeuvres précédentes

oeuvres suivantes

Le saviez-vous ?

Rouge artistique

Découvrir aussi

# data[].attributes.attachment_link.title
Quand les peintres français voient grand

# data[].attributes.attachment_link.description
Quand les peintres français voient grand Conformément aux consignes gouvernementales, l'accès au musée nécessite la présentation d'un passe sanitaire européen pour toutes les personnes de plus de 12 ans et deux mois.

# data[].attributes.body
Oedipe et le sphinx

# data[].attributes.body
Oedipe et le sphinx

# data[].attributes.body
Wikipédia e BZG

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Oidipoüs (Οἰδίπους, IPA /oi'dipo us/ , " troad koeñvet " en henc'hresianeg, Οιδίποδας Oidipodas e gresianeg a-vremañ) zo un haroz ha roue Thebai e gwengelouriezh Hellaz kozh.
Brudet eo dre zaou ober : diskoulmañ luziadell ar sfiñs ha bezañ graet daou dorfed hep gouzout dezhañ, lazhañ e dad ha dimeziñ d'e vamm.
Troioù ha gwalldroioù Oidipoüs a zo danvez teir zrajedienn gant Sofokles.

Hervez ar wengelouriezh henc'hresian e oa an doue Zeus hendad Labdakos, mab Polydoros ha diazezer tierniezh al Labdakided, roueed Thebai. E vab Laios a voe roue Thebai d'e dro.
Un torfed a reas Laios p'en devoe darempredoù revel gant ur paotr yaouank anvet C'hrysippos, en em lazhas en abeg d'ar vezh a-c'houde bout bet gwallet. Pelops, tad ar paotr yaouank, a vallozhas an torfedour hag e lignez da zont. Un orakl a gemennas da Laios e donkadur : mar deuje ur mab dezhañ, ar mab-se e lazhje e dad hag a zimezje d'e vamm.
Daoust da strivoù Laios e voe ganet ur mab gant e wreg Iokaste. Divizout a reas ar roue hag ar rouanez kaout an dizober eus ar bugel, a zilezjont war ur menez e Kithairon gant e dreid liammet dre ur spilhenn vras - alese an anv Oidipoüs, " troad koeñvet ".
Ne varvas ket ar bugel avat ; dastumet e voe gant ur mêsaer- deñved anvet Forbas ha kaset da roue Korinthos, Polybios, en desavas gant e wreg Merope evel o mab dezho.

Pe voe en e oad gour ez eas Oidipoüs da c'houlenn kuzul digant orakl Delfi, a ziouganas e donkadur dezhañ : lazhañ e dad ha dimeziñ d'e vamm. Pa grede da Oidipoüs e oa Polybios e dad e tec'has kuit eus Korinthos.
War an hent a gase da Dhebai e voe dotuet gant un ave. Tabut a voe, hag Oidipoüs a lazhas an toucher hag e dreizhad. Hep gouzout dezhañ en devoa lazhet e dad Laios.

Pa oa o tostaat da Dhebai e klevas Oidipoüs a-zivout ur sfiñs, un euzhvilez he c'horf leon hag he fenn maouez, a sponte kêr dre blaouiañ kement den na oa ket gouest da ziskoulmañ he luziadelloù. Mont a reas daveti, ha klevet al luziadell-mañ :

" Pe loen zo pevarzroadek da veure, daoudroadek da greisteiz ha trizroadek da noz ? "

" Mab-den an hini eo, ", a respontas Oidipoüs, " rak war e barlochoù e vez e deroù e vuhez, war e zaou droad e kreiz e vuhez ha gant ur vazh-kamm e diwezh e vuhez. "

En em strinkañ er goullo a reas ar sfiñs trec'het, ha pobl Thebai ha kinnig tron Laios ha gwele Iokaste da Oidipoüs.
Ren war Dhebai a reas Oidipoüs neuze, ha dimeziñ d'e vamm, a roas pevar bugel dezhañ : daou vab, Polyneikes hag Eteokles, ha div verc'h, Antigone hag Ismene. Sevenet e voe diougan an orakled eta.

Diwezhatoc'h e voe ar vosenn o wastañ Thebai, hag an divinour dall Teiresias a lavaras da Oidipoüs e oa kement-se ur c'hastiz a-berzh an doueez Hera en abeg da zrouklazh Laios, roue kozh Thebai.
E-kerzh e enklask e kavas Oidipoüs e oa-eñ muntrer Laios, a oa e dad gwirion. En em grougañ a reas Iokaste pa verzas e oa dimezet d'he mab ha da vuntrer he gwaz ; pa welas ar reuz en devoa degaset e kemeras Oidipoüs div spilhenn a-ziwar sae ar rouanez hag e tarzhas e zaoulagad.

Da heul ar gavadenn-se e voe forbannet Oidipoüs gant pobl Thebai, hag eñ ha mont en harlu. Echuiñ a reas e vuhez e Kolonos tra ma oa e vibien Polyneikes hag Eteokles o wastañ Thebai d'o zro e Brezel ar Seizh Penn, a gasas Antigone d'ar marv ivez pa voe lazhet gant hec'h eontr Kreon, breur Iokaste ha roue nevez Thebai.

Meur a ziwezh zo da vuhez Oidipoüs e skridoù Henc'hres.

En darn vuiañ anezho e tarzh Oidipoüs e zaoulagad a-benn na welet disoc'h e dorfedoù, hag ez a en harlu. Hervez Homeros avat e chom da ren war Dhebai ; gwech ez a en harlu da Golonos kent marv e vibien (Sofokles), gwech e ra goude o marv (Aisc'hylos).

En holl skridoù avat e vallozh Oidipoüs e vibien, ar pezh a zo pennabeg da Vrezel ar Seizh Penn.

E skrid Sofokles e kendalc'h Iokaste gant he buhez betek an emgann etre he mibien ; pa ne zeu ket a-benn d'o sioulaat en em lazh gant ur c'hleze.

Oidipoüs zo unan eus an nebeud harozioù ha n'int ket bet ankouaet, zoken pa oa ar gristeniezh o teurel an dismegañs war barzhoniezh ha c'hoariva an Henamzer.

E deroù unan eus ar romantoù gallek kentañ, Le roman de Thèbes ( 1150- 1155) e lenner diwar-benn Edipopus , en devoa lazhet e dad ha dimezet d'e vamm kent red an istor, a c'hoarvez gant e vibien Polyneikes hag Eteokles. Ur bouc'h lik eo Edipopus hervez ar c'hloareg dianav a aozas ar skrid, en enep da Iokaste a zo lakaet da bimpatrom ar gasted. D'ur pec'her eus ar re washañ eo troet Oidipoüs neuze, pa ne oa nemet ur reuziad anezhañ e mojenn an Henamzer.
Adalek an Azginivelezh hepken, hag an distro d'ar skridoù hen, ez adkavas an haroz ur staelad dereatoc'h.

Er pezh-c'hoari Œdipe gant Pierre Corneille ( 1659) n'eus ket anv a likentez ken, nag a wadorged zoken : ur roue reizhwir a savete ar geoded dre an emvuturniañ eo Oidipoüs, un den a zever a stourm ouzh itrikadennoù gwallsiek an doueed.
En Œdipe Voltaire ( 1718) ez eus un emsaviad gwirion eus Oidipoüs, pa yud Deoc'h eo ma zorfedoù ! da zoueed Olympos, ar pezh a oa tost d'ul ledoued evit ar gristenien e deroù an .
E-tro an Dispac'h Gall e voe Oidipoüs un emsaver a stourme a-enep Neñv ar relijion gristen hag a-enep tiranted ar bed-mañ.

Hervez ar barzh alaman Friedrich Hölderlin ( 1770- 1843), en displegoù a ouzhpennas d'e droidigezh alamanek eus Oidipous Sofokles ( 1804), ez eo Oidipoüs un haroz ankeniet, spontet m'eo gant e zic'halloud, hag ur prederour a zo o klask ar wirionez. Un tirant n'eo ket, ar pezh a zegasas un sell nevez war an haroz, evel m'eo bet skeudennet gant Ingres dre e zaolenn vrudet Oidipoüs hag ar Sfiñs e 1808, ma weler Oidipoüs o stouiñ dirak ar sfiñs en un doare a zo damheñvel ouzh hini Ar soñjer gant Auguste Rodin ( 1882).
Ar prederour Georg Hegel (1770- 1831) a lakaas Oidipoüs da ziagentad an holl brederourien : hag eñ un den troet war an ober, na soñj ket e heuliadoù e daol pa lazh e dad ha pa zimez d'e vamm hep gouzout dezhañ, e tro an haroz da brederour p'en em gav dirak ar sfiñs ha pa glask kompren ster an Istor. Prederourien all a zegemeras soñj Hegel a-hed an . Setu amañ ali Arthur Schopenhauer ( 1788- 1860), en ul lizher deiziadet 11 a viz Du 1815 a gasas da Johann Wolfgang von Goethe ( 1749- 1832) :

An nerzh-kalon da vont betek penn ar c'hudennoù eo danvez ar brederourien. Ret eo dezho bout evel Oidipoüs Sofokles, a gendalc'h dizehan gant e glask, mennet m'eo da sklaeraat e donkadur spouronus, zoken pa zivin ne zeuio nemet euzh ha braouac'h gant ar respont.
Hogen e kalon an darn vuiañ ac'hanomp ez eus un Iokaste a asped Oidipoüs, abalamour d'an doueed, da chom hep klask pelloc'h ; ha plegañ a reomp dezhi, setu perak emañ ar brederouriezh er stad m'emañ.

E 1905 ez embannas ar skrivagner aostrian Hugo von Hofmannsthal ( 1874- 1929) e droidigezh alamanek eus Oidipous Sofokles : König Ödipus ; e 1903 en devoa embannet e bezh-c'hoari Ödipus und die Sphinx, ma lakae pouez war drouklazh an tad ha hoal ar vamm goude bezañ lennet labourioù Sigmund Freud.
Adalek deroù ar bloavezhioù 1930 ha damkaniezh kemplezh Oidipoüs S. Freud e steuzias an haroz e koun an dud, ha ne chomas anezhañ nemet ur bazenn en emdroadur bugale mab-den.

Oidipoüs er bredelfennerezh

Hervez Sigmund Freud e c'hoarvez gant pep paotr, pa vez 4 pe 5 bloaz, ur stad vredel zibar a zo kenpred gant donedigezh al luzadoù revel kentañ : hep gouzout dezhañ e vez desachet ar paotrig gant hoal e vamm, ha gwarizi a vag ouzh e dad rak ur c'hevezer e vez e-pad ar mare berr-se. Kemplezh Oidipous a reas S. Freud eus ar stad-se e diorroadur bredelfennel pep bugel gourel.
Gant ar bredvezeg suis Carl Gustav Jung ( 1875- 1961) e voe stadet e c'hoarvez kemplezh Elektra gant ar merc'hedigoù.

Oidipoüs en arzoù

Kalz arzourien er bed a-bezh zo bet awenet gant mojenn Oidipoüs.

C'hoariva Henc'hres

Aisc'hylos (~523 - ~456 kt JK) a c'hounezas priz Keoded Dyonisia e -467 kt JK gant un trifezh gouestlet da vojenn Oidipoüs : Laios, Oidipoüs ha Seizh enep Thebai ; an trede pezh hepken zo deuet betek ennomp.

Pindaros (~522 - ~443 kt JK) a skrivas diwar-benn Oidipoüs en Eil Kanenn Olimpek.

Brudet eo Sofokles (~496 - ~406 KJK) evit ar pezhioù thebaiat, un trifezh a-zivout mojenn Oidipoüs ivez : Oidipoüs roue, Oidipoüs e Kolonos hag Antigone.

Ac'haios Eretria (484 - ? kt JK) a skrivas un drajedienn anvet Oidipoüs.

Euripides (~480 - ~406 kt JK) a skrivas tri fezh-c'hoari a denn da vojenn Oidipoüs : Foinissai ("Merc'hed Fenikia"), C'hrysippos hag Oidipoüs.

Nikomac'hos (pempvet kanved kt JK) a skrivas ivez ur pezh-c'hoari anvet Oidipoüs

Ksenokles Kozh (pempvet kanved kt JK ivez) a skrivas un Oidipoüs ivez, a zo aet da get.

C'hoariva Henroma

C'hoariva a-vremañ

Danevelloù

William Smith & Charles Anthon, A New Classical Dictionary of Greek and Roman Biography, Mythology an Geography (en)

Levrenn 1, 636 p. : Kessinger Publishing, 2006, (ISBN 978-1-4286-4572-1)

Levrenn 2, 436 p. : Kessinger Publishing, 2006, (ISBN 978-1-4286-4561-5)

# data[].attributes.attachment_link.description
Oidipoüs (Οἰδίπους, IPA /oi'dipo us/ , " troad koeñvet " en henc'hresianeg, Οιδίποδας Oidipodas e gresianeg a-vremañ) zo un haroz ha roue Thebai e gwengelouriezh Hellaz kozh. Brudet eo dre zaou ober : diskoulmañ luziadell ar sfiñs ha bezañ graet daou dorfed hep gouzout dezhañ, lazhañ e dad ha dimeziñ d'e vamm.

# data[].attributes.body
Misfit

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Chimères

Une sirène (écureuil...). Un cochon-geai. Une tauperruche, etc. Thomas Grünfeld fabrique ces animaux impossibles, comme d'autres artistes ( Joan Fontcuberta, Iris Schieferstein, etc.), qui utilisent la taxidermie.

Thomas Grünfeld est allemand. Il est né en 1956.

Les pièces de Thomas Grünfeld sont toujours ambiguës, hybrides plutôt. Elles provoquent chez le spectateur séduction et malaise et suscitent de profondes interrogations sur la nature de l'art, sur le statut des objets artistiques en général. Le travail de Grünfeld est né d'une réflexion sur l'anti-esthétisme des années 80 et d'une critique ironique de la "Gemütlichkeit" (cette satisfaction si allemande du bien-être qu'on n'éprouve que chez soi), qui a produit aussi bien la tradition des trophées de chasse que des cabinets d'amateurs du 18e siècle. Tout à la fois absurde et déroutant, l'univers de Grünfeld dérange autant par ce qui est montré que par ce qu'il suggère.

En ce sens, ses "Misfits" sont bien ses pièces emblématiques, collages d'animaux empaillés, défis à la création, bien qu'à peine plus improbables que l'ornithorynque. Dans le paradoxe entre leur apparence familière et leur inadéquation à notre expérience vécue, les "Misfits" instaurent une dialectique du réel et de l'imaginaire. Ils sont propres à ébranler nos certitudes assurées et rassurantes sur une quelconque détermination de la réalité. Grünfeld y pose comme postulat que n'importe quel artifice est aussi légitime que ce que nous croyons "naturel". A l'heure du clonage, des manipulations génétiques, les "Misfits" prennent une résonance tour à tour inquiétante et jubilatoire. Ils sont des chocs aussi bien que des litotes qui nous laissent imaginer quels dangers inconnus, quels désirs inouïs ont pu donner naissance à une girafe à cou et tête de cygne, comme celle qui se dresse dans son évidence à l'entrée de la galerie.

source : galerie Philippe JOUSSE

photographies, sources :

1 : Misfit, écureuil/anguille, taxidermie ( chimères du Château de Oiron) .

5 : Misfit, taupe/perruche, taxidermie.

10 : Misfit, vache, taxidermie.

11 : Misfit, St Bernard/mouton, 1994, taxidermie.

12: Misfit, cerf/girafe, 2006, taxidermie.

14 : Misfit, marcassin/perruche, taxidermie.

lien sur la pratique de la taxidermie

bizarreries taxidermiques

# data[].attributes.attachment_link.title
THOMAS GRÜNFELD, Misfit - le blog espace-holbein

# data[].attributes.attachment_link.description
Chimères Une sirène (écureuil...). Un cochon-geai. Une tauperruche, etc. Thomas Grünfeld fabrique ces animaux impossibles, comme d'autres artistes ( Joan Fontcuberta, Iris Schieferstein, etc.), qui utilisent la taxidermie. Thomas Grünfeld est allemand. Il est né en 1956. Les pièces de Thomas Grünfeld sont toujours ambiguës, hybrides plutôt.

# data[].attributes.body
Meduse

# data[].attributes.body
Meduse