# data[].attributes.body
Η Ζωρζ Σαρή (πραγματικό όνομα Γεωργία Σαρηβαξεβάνη) (Αθήνα, 22 Αυγούστου 1923 – Αθήνα, 9 Ιουνίου 2012) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και συγγραφέας, κυρίως παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας.

# data[].attributes.body
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923. Η μητέρα της καταγόταν από τη Σενεγάλη και ο πατέρας της από το Αϊβαλί. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στην Ελλάδα, όπου τελείωσε το δημοτικό και το γυμνάσιο. Πριν ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές της, άρχισε ο πόλεμος του 1940 καθώς ήταν 17 χρονών.

# data[].attributes.headline
Φιλία με Άλκη Ζέη (1935)

# data[].attributes.subject
Φιλία με Άλκη Ζέη (1935)

# data[].attributes.body
Η Ζωρζ Σαρή ανέπτυξε στενή φιλία με την Άλκη Ζέη. Γνωρίστηκαν σε ηλικία 12 ετών και από τότε υπήρξαν αχώριστες! Το μυθιστόρημα » Ε.Π.»  ( Ενωμένες πάντα) της Ζωρζ Σαρή  αναφέρεται στη σχέση ζωής  των δύο γυναικών. Στον πρόλογο του μυθιστορήματος Ε.Π. η Άλκη Ζέη γράφει:  «Ενώ μου διάβαζες τις δακτυλογραφημένες σελίδες από το καινούριο σου βιβλίο, ξαφνικά κατάλαβα γιατί έγινες συγγραφέας. Θέλησες (όπως και στο βιβλίο) να πάμε ξανά χέρι με χέρι στο σχολείο. Όχι βέβαια σαν μαθήτριες πια. Μπράβο, Γιωργάκη, ( έτσι αποκαλούσε χαϊδευτικά τη Ζωρζ ) τα κατάφερες, έγινες συγγραφέας και, όπως το λογάριασες, πιασμένες τώρα από το χέρι πάμε στα σχολεία σ’ όλη την Ελλάδα και κουβεντιάζουμε με τα παιδιά και τους λέμε, ανάμεσα σε άλλα πολλά, πως μια φιλία (η δική μας) μπορεί να αντέξει στο χρόνο.

# data[].attributes.body
Στα χρόνια της Κατοχής, και αφού τελείωσε το σχολείο, άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής στη Δραματική Σχολή του Δημήτρη Ροντήρη. Τα χρόνια αυτά απέκτησε πολλές εμπειρίες, οι οποίες αποτέλεσαν αργότερα βασικό θέμα ορισμένων βιβλίων της αλλά και συνεισέφεραν στην σταδιοδρομία της ως ηθοποιού του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

# data[].attributes.body
Στη διάρκεια του πολέμου η Ζωρζ Σαρή συμμετείχε στην Αντίσταση και στην ΕΠΟΝ. Περιγράφοντας εκείνα τα χρόνια η ίδια λέει: «Τα χρόνια της Κατοχής ήταν χρόνια χαράς και ελευθερίας». «Από δυστυχισμένοι γίναμε ευτυχισμένοι. Και αυτό γιατί διαλέξαμε το δρόμο της ζωής και ας υπήρχε θάνατος μέσα. Θρηνούσαμε και χαιρόμασταν όλοι μαζί. Δε φοβόμασταν όμως. Υπήρχε ένας στόχος, η απελευθέρωση».

# data[].attributes.body
Ενάμιση μήνα μετά την αποχώρηση των Γερμανών ξέσπασαν τα Δεκεμβριανά, κατά τη διάρκεια των οποίων, στις 12 Δεκεμβρίου, η Ζωρζ Σαρή πληγώθηκε στο χέρι και στο πόδι από οβίδα στο λύκειο της Φωκίωνος Νέγρη, και νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο «Αγία Όλγα». Αργότερα, το 1947, αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη για το Παρίσι.

Εκεί δούλεψε σε διάφορες δουλειές, ενώ συγχρόνως φοιτούσε στη σχολή υποκριτικής του Σαρλ Ντιλέν. Στο Παρίσι γνώρισε σημαντικούς ανθρώπους, όπως ο Κώστας Αξελός, η Μελίνα Μερκούρη, ο Άδωνις Κύρου, ο Μαρσέλ Μαρσώ και πολλοί άλλοι.

# data[].attributes.body
Η πιο καθοριστική γνωριμία ήταν με τον Αιγυπτιώτη χειρουργό Μαρσέλ Καρακώστα, με τον οποίο παντρεύτηκε και έκαναν δύο παιδιά, τον Αλέξη, ψυχίατρο, και τη Μελίνα ,συγγραφέα.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζωρζ Καρακωστας

# data[].attributes.headline
Επιστροφή στην Ελλάδα (1962)

# data[].attributes.subject
Επιστροφή στην Ελλάδα (1962)

# data[].attributes.body
Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο δίπλα σε γνωστά ονόματα ηθοποιών. Η περίοδος αυτή διήρκεσε μέχρι την εποχή της Δικτατορίας, όταν η Ζωρζ Σαρή και ορισμένοι φίλοι της ηθοποιοί αποφάσισαν να κάνουν παθητική αντίσταση και να μην ξαναπαίξουν στο θέατρο. «Δε φανταζόμασταν ότι θα κρατούσε τόσα χρόνια η Δικτατορία... Λέγαμε επτά μήνες, όχι επτά χρόνια!».

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζωρζ δικτατορια

# data[].attributes.body
Μετά την επικράτηση της Απριλιανής Χούντας το 1967 έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο. Το καλοκαίρι εκείνο, στερημένη από κάποια μορφή έκφρασης, άρχισε να γράφει το πρώτο της μυθιστόρημα. Ο Θησαυρός της Βαγίας ξεκίνησε σαν παιχνίδι με τα παιδιά που είχε γύρω της, όπως ομολογεί και η ίδια. Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1969 και είχε μεγάλη επιτυχία, ενώ αργότερα μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση.Το γεγονός αυτό στάθηκε καθοριστικό για τη Ζωρζ Σαρή, αφού από τότε αποφάσισε να στραφεί στο γράψιμο. Την προσωπική αυτή επιλογή δικαιολογεί η ίδια σε μια συνέντευξή της: «Στο γράψιμο βρήκα ό,τι δεν μπορούσα να βρω στο θέατρο, ίσως γιατί δεν ήμουν πρωταγωνίστρια και ίσως γιατί δεν ήμουν σε θέση να διαλέξω τους ρόλους που ο θιασάρχης ή ο σκηνοθέτης διάλεγαν για μένα. Τώρα φέρω ακέραιη την ευθύνη των βιβλίων μου. Κάνω αυτό που θέλω, αυτό που μπορώ». Ωστόσο, η Ζωρζ Σαρή δεν έμεινε μόνο στη συγγραφή βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας. Προσπάθησε με κάθε τρόπο να διαδώσει το παιδικό βιβλίο και να κρατήσει ζωντανή και άμεση επαφή με το κοινό της. Έτσι άρχισε να πηγαίνει σε σχολεία σε όλη την Ελλάδα και να κάνει ομιλίες.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζωρζ συγγραφη

# data[].attributes.headline
Ο θησαυρός της Βαγίας (1969)

# data[].attributes.subject
Ο θησαυρός της Βαγίας (1969)

# data[].attributes.body
Μια γνήσια περιπέτεια, όπου οι κυνηγοί του θησαυρού εδώ δεν είναι μεγάλοι, αλλά τα παιδιά. Ένας θησαυρός στην Αίγινα; Και μάλιστα στη Βαγία; Ναι, στη Βαγία, εκεί που είχε "παντρευτεί" δώδεκα χρονών τον Παναγιώτη, τότε, στα 1936. Τώρα η Ζωή είναι πάλι στην Αίγινα, όχι παιδί ανέμελο, όχι κορίτσι στην Κατοχή, μα μεγάλη, απλά μεγάλη. Καλοκαίρι σ' ένα ελληνικό νησί, καλοκαίρι με παιδιά. Καλοκαίρι μ' ένα θησαυρό που περιμένει να τον βρουν.
Ένα από τα σύγχρονα "κλασικά" βιβλία για παιδιά και για νέους, όπου μαζί με την αναζήτηση του κρυμμένου θησαυρού έρχεται στην επιφάνεια το φως, η χαρά, η ανεμελιά, ο ήλιος της Ελλάδας.

# data[].attributes.attachment_link.title
θησαυρος της Βαγιας

# data[].attributes.body
Ο λόγος που η συγγραφέας επέλεξε τον τίτλο «Το ψέμα», είναι επειδή το βιβλίο αναφέρεται κυρίως στο μεγάλο ψέμα που είπε η Χριστίνα. Είπε ψέματα για κάποια πράγματα της προσωπικής της ζωής και όσο περισσότερα ψέματα έλεγε στους φίλους της το ψέμα μεγάλωνε και την βάρενε όλο και περισσότερο.

# data[].attributes.headline
Όταν η Ήλιος (1971)

# data[].attributes.subject
Όταν η Ήλιος (1971)

# data[].attributes.body
Το τρίτο μυθιστόρημα της Ζωρζ Σαρή ίσως είναι και το πιο σημαντικό. Περιγράφει τι σημαίνει πόλεμος, όχι στη διάσταση των πολεμικών ταινιών που εμφανίζουν τον πόλεμο σαν παιχνιδάκι, αλλά στις πραγματικές του διαστάσεις, στον ουσιαστικό του αντίκτυπο σε μια κοινωνία. Ο πόλεμος πονάει τους πάντες. Ο παραλογισμός πονάει τους πάντες. Στην πείνα πεινούνε όλοι. Μα πιο πολύ, πόλεμος, παραλογισμός και πείνα πλήττουν τα παιδιά. Γιατί απλά τα μάτια τους βλέπουν άλλον κόσμο από εκείνον των πολεμοχαρών ενηλίκων.

# data[].attributes.attachment_link.title
οταν ο ηλιος

# data[].attributes.headline
Το γαϊτανάκι (1973)

# data[].attributes.subject
Το γαϊτανάκι (1973)

# data[].attributes.body
Ένα βιβλίο ταξίδι στη ζωή, το όνειρο την ελπίδα, τα νιάτα. Ένα βιβλίο ενάντια στη βία, τον ρατσισμό, τη φιλία των λαών. Μια ιστορία γεμάτη ειρήνη και πόλεμο, αγάπη, έχθρες, καλοσύνη και τόλμη. Ένας κύκλος όλη η ζωή, μια αγκαλιά που μόνο έτσι προχωράει και μεγαλουργεί… Αντιθέσεις και συναισθήματα έντονα.

# data[].attributes.attachment_link.title
το γαιτανακι

# data[].attributes.headline
Κόκκινη κλωστή δεμένη (1974)

# data[].attributes.subject
Κόκκινη κλωστή δεμένη (1974)

# data[].attributes.body
Η συγγραφέας στο βιβλίο αυτό μας αφηγείται τη ζωή ενός κοριτσιού, της Ζωής (που είναι η ίδια η συγγραφέας) στην Αθήνα κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και της ελληνικής αντίστασης. Μαζί με την αδερφή της, την Ειρήνη, τους γονείς της και κάποιους φίλους της προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στον πόλεμο. Παρουσιάζει-μέσα από διάφορες ιστορίες και περιπέτειες- τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε η οικογένειά της και εκείνη, όταν όλα αλλάζουν και από πλούσιοι καταλήγουν να πεινάνε. Η συγγραφέας διηγείται τον αγώνα της ίδιας αλλά και των φίλων της να ξεφύγουν από τους κατακτητές, αλλά και την επιθυμία τους για ελευθερία.

# data[].attributes.attachment_link.title
κοκκινη κλωστη δεμενη

# data[].attributes.body
Η Μάτα τελειώνει το λύκειο στη Λαμία, ξέγνοιαστη, με τον πατέρα της και την ανύπαντρη θεία της. Ωστόσο, της κρύβουν κάποιο μυστικό. Η μητέρα της ποια ήτανε; Ζει ή στ' αλήθεια έχει πεθάνει; Πρέπει, θέλει να το μάθει. Και τελικά, άθελά της μαθαίνει ποιος ήτανε ο πατέρας της θα σκοντάψει βίαια πάνω στο παρελθόν του. Θα συγκρουστεί μαζί του. Η Μάτα θα εγκαταλείψει τον πατέρα της; Με την απαράμιλλη τέχνη της η Ζωρζ Σαρή μας παίρνει μαζί της μέχρι το τέλος της ιστορίας αυτής. Ανιχνεύουμε μαζί της τα εφηβικά προβλήματα.

# data[].attributes.headline
Τα γενέθλια (1992)

# data[].attributes.subject
Τα γενέθλια (1992)

# data[].attributes.body
«Τα γενέθλια» της Ζωρζ Σαρή είναι ένα βιβλίο που αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1992 και αναφέρεται στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αλλά και στην περίοδο της Κατοχής. Στο βιβλίο περιγράφονται τα γεγονότα που συνέβησαν τότε,μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που χρειάζεται να αφήσει την παιδική του ηλικία και να μεγαλώσει απότομα για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις καταστάσεις εκείνη την εποχή. Η οκτάχρονη Άννα, που ζει στην Αθήνα, ξυπνάει ένα πρωί και χάνει την ευκαιρία να γιορτάσει τα γενέθλια της για αρκετά χρόνια, ώσπου να μπορέσει η ζωή της να γίνει ξανά ,όπως πριν, έχει φτάσει στην ηλικία των 15 ετών.

# data[].attributes.body
Η Ζωρζ Σαρρή μέσα από τη Νινέτ θίγει πολλά κοινωνικά και ιστορικά ζητήματα. Η Νινέτ ζει τα πρώτα τις παιδικά χρόνια και κάνει τις πρώτες της φιλίες όταν ξεσπάει η Ρωσική Επανάσταση και οι γονείς της προσπαθούν να γλιτώσουν από τις δυσκολίες την εποχή της επανάστασης. Υπάρχουν αρκετά ιστορικά στοιχεία που δείχνουν την κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την εποχή στην Ρωσία.

Ένα άλλο ζήτημα με το οποίο ασχολείται η συγγραφέας είναι αυτό της οικογένειας, της φιλίας, της αγάπης και των ανθρώπινων σχέσεων. Η ζήλια της Νινέτ για τις αδελφές της γίνεται αφόρητη και οι γονείς της την στέλνουν εσώκλειστη σ’ ένα σχολείο στο Παρίσι. Αργότερα όταν η Νινέτ μεγαλώνει, γίνεται μια νέα κοπέλα που θα ερωτευτεί για πρώτη φορά και θα ταράξει για άλλη μια φορά την οικογένεια της. Έτσι, μαθαίνουμε πώς νιώθει μια νέα κοπέλα της ηλικίας της, τι σκέφτεται, ποια είναι τα συναισθήματα που έχει προς τους φίλους, την οικογένειά της και τον Κολία.

# data[].attributes.headline
Βραβεύσεις (1994)

# data[].attributes.subject
Βραβεύσεις (1994)

# data[].attributes.body
Το 1994 η «Νινέτ» βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, καθώς επίσης και από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (το βραβείο μοιράστηκε με τη Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου). Αργότερα, το 1999 ο Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου τής έδωσε ακόμη ένα βραβείο για τον «Χορό της ζωής». Το 1988 «Τα Χέγια» προτάθηκαν για το βραβείο Άντερσεν.

# data[].attributes.attachment_link.title
Ζωρζ βραβευση

# data[].attributes.body
Ένα ακόμη αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Ζωρζ Σαρή.

1935-1938. Δικτατορία του Μεταξά, λίγο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ζωρζ πηγαίνει για πρώτη φορά στο Γυμνάσιο, όπου δουλεύει ο πατέρας της. Πρόκειται για ένα ιδιωτικό σχολείο, όπου φοιτούν μόνο κορίτσια. Διευθύντρια και ιδιοκτήτρια, η Ερασμία Δελαπόρτα, μια αυστηρή και άκαμπτη γεροντοκόρη. Εκεί η Ζωρζ θα περάσει τα τρία χρόνια [τότε το γυμνάσιο ήταν εξατάξιο] του Γυμνασίου, χρόνια γεμάτα εμπειρίες, λύπες και χαρές. Θα αποκτήσει φιλίες που θα κρατήσουν για μια ζωή. Μαζί θα περάσουν πολλά, θα κάνουν κοριτσίστικες ζαβολιές, θα τσακωθούν, θα ξαναμονοιάσουν. Η Άλκη, η Αθηνά, η Αθηνούλα, η Αννούλα και η Ζωρζ δίνουν τον όρκο της αιώνιας φιλίας: Ε.Π.

# data[].attributes.body
Η Γεωργία Σαρηβαξεβάνη (Ζωρζ Σαρή) πέθανε στις 9 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 87 χρονών.