# data[].attributes.attachment_link.readable_text
David Bowie discography

Studio albums

26

Live albums

24

Compilation albums

46

Video albums

28

Music videos

72

EPs

12

Singles

128

Soundtrack albums

3

Other albums

68

Box sets

16

The discography of English singer-songwriter David Bowie (1947-2016) consists of 26 studio albums, 21 live albums, 46 compilation albums, 10 extended plays, 128 singles, 3 soundtracks and 12 box sets. Bowie also released 28 video albums and 72 music videos.[1] Throughout his lifetime, Bowie sold roughly 140 million records worldwide.[2] In 2012, Bowie was ranked ninth best selling singles artist in United Kingdom with 10.6 million singles sold.[3] As of January 2016, Bowie has sold 12.09 million singles in Britain.[4] In a period of 24 months since his death, 5 million records were sold in UK, 3.1 million singles and 2 million albums.[5]

Bowie's debut release was the 1964 single "Liza Jane" by Davie Jones & the King Bees. He released two more singles in 1965 under the names of the Manish Boys and Davy Jones & the Lower Third. His first release using the name David Bowie was the 1966 single "Can't Help Thinking About Me", which was released with the Lower Third. His next single, "Do Anything You Say", also released in 1966, was the first release by simply David Bowie. Bowie released four more singles and his debut album, David Bowie , but the first success in the United Kingdom was with the 1969 single " Space Oddity". The single reached number five on the UK Singles Chart after it was released five days before the Apollo 11 moon mission. In 1975, the single was re-released, becoming Bowie's first UK number-one single.

Bowie released three more albums - David Bowie (1969), The Man Who Sold the World (1970) and Hunky Dory (1971) - before he eventually made it on to the UK Albums Chart with The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (1972), which peaked at number five. Its success saw sales of Hunky Dory improve and it eventually peaked at number three in the UK in 1973. RCA re-released the 1969 David Bowie under the title Space Oddity and The Man Who Sold the World, which reached numbers 17 and 26 in the UK, respectively.

Bowie released nine more studio albums with RCA, all of which reached the top five of the UK Albums Chart; Aladdin Sane , Pin Ups (both 1973), Diamond Dogs (1974) and Scary Monsters (and Super Creeps) (1980) all reached number one. Young Americans included his first US number-one single "Fame".[12] He then released three solo studio albums with EMI - Let's Dance (1983), whose title track became his first single to reach number one in both the UK and US, Tonight (1984) and Never Let Me Down (1987). Let's Dance and Tonight reached number one in the UK, while Never Let Me Down reached number six. The success of Let's Dance revitalised Bowie's back catalogue: throughout the summer of 1983, he had multiple albums on the UK Albums Chart. This peaked on 16 July that year, with ten entries - a figure bettered only by Elvis Presley.

From 1988 to 1992, Bowie performed as a member of the rock band Tin Machine, who released two studio albums before disbanding. Continuing as a solo artist, Black Tie White Noise (1993) reached number one on the UK Albums Chart. Despite numerous label changes throughout the decade, Bowie had further UK top ten success into the 2000s, from Outside (1995) to Reality (2003). After a ten-year hiatus, Bowie returned with The Next Day (2013), his first UK number one since Black Tie White Noise. His final album, Blackstar , was released on 8 January 2016, his 69th birthday and two days before his death on 10 January. The album debuted at number one in the UK and became his first album to reach number one on the Billboard 200 in the US.[17] Since 2015, Parlophone has remastered Bowie's back catalogue through the "Era" box set series, starting with Five Years (1969-1973) .[18]

Studio albums

Unreleased studio albums

Re-recordings

Studio albums as a member of Tin Machine

Live albums

Official releases

TV and radio

Live albums as a member of Tin Machine

Compilation albums

1970s compilations

1980s compilations

1990s compilations

2000s compilations

2010s compilations

Box sets

David Bowie "Era" box set series

Other box sets

Soundtracks

Extended plays

Singles

1960s singles

1970s singles

1970s promotional singles

1980s singles

1990s singles

2000s singles

2010s singles

2020s singles

Singles as a member of Tin Machine

Other appearances

Studio contributions

Live contributions

Guest appearances

Remixes and alternate versions

Music videos and films

Notes

1. Caulfield, Keith (20 September 2015). ↑ Rewinding the Charts: 40 Years Ago, David Bowie Hit No. 1, With a Little Help. billboard.com. Billboard.

2. <templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>↑ France-Presse, Agence (18 January 2016). "David Bowie finally tops US Billboard charts with Blackstar". The Guardian . Archived from the original on 6 February 2016.

3. Discographie von David Bowie. GfK Entertainment.

4. "Discography Tin Machine Template:Webarchive". Norwegiancharts.com. Retrieved on 20 October 2008.

5. Template:Cite magazine

6. "↑ Chart Log UK 1994-2010: Darren B - David Byrne (scroll down to David Bowie) Template:Webarchive". The Official Charts Company. Retrieved on 27 February 2013. Note: Artists are listed in alphabetical order so user needs to scroll down to David Bowie.

7. ↑ Hunky Dory Template:Webarchive, Official Charts

8. Dee, Johnny (7 January 2012). ↑ David Bowie: Infomania. The Guardian.

9. <templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>↑ "Ziggy was a financial pioneer too". The Australian . 12 January 2016. Archived from the original on 5 November 2021.

10. "Goud & Platina Template:Webarchive". Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld-en geluidsdragers (in Dutch). Retrieved on 20 October 2008. Note: User needs to enter "David Bowie" in "Artiest" and click "Zoek".

11. <templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>↑ Dee, Johnny. "David Bowie: Infomania". The Guardian. Archived from the original on 8 January 2014.

12. <templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>↑ "David Bowie, il volto mistico del rock". La Stampa (in Italian). 16 November 1995. p. 23. Archived from the original on 4 November 2021.

13. ↑ Iconic albums turning 20 in 2022. Official Charts .

14. Template:Cite certification

15. Template:Cite certification

16. Template:Cite certification

17. ↑ Veckolista Album - Vecka 11, 15 mars 2013 (sv). Sverigetopplistan. Swedish Recording Industry Association.

18. RMNZ Top 50 Albums > 18 January 2016. Recorded Music NZ.

19. ↑ David Bowie - Blackstar (sv). Sverigetopplistan. Swedish Recording Industry Association.

20. "Official Album Chart". ↑ ChartsPlus . UKChartsPlus (412). p. 7. 18 July 2009.

21. ↑ 81.0 81.1 81.2 81.3 81.4 Australian chart peaks:

22. Ryan, Gavin (2011). Australia's Music Charts 1988-2010. Mt. Martha, VIC, Australia: Moonlight Publishing.

23. "Goud & Platina Template:Webarchive". Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld-en geluidsdragers (in Dutch). Retrieved on 20 October 2008. Note: User needs to enter "David Bowie" in "Artiest" and click "Zoek".

24. ↑ "101.0 The Irish Charts - All there is to know Template:Webarchive". Irish Recorded Music Association. Retrieved on 15 October 2008. Note: User needs to enter "David Bowie" or "Tin Machine" in the "Search by artist" field and click the "search" button.101.1 101.2 101.3 101.4 101.5

25. ↑ 102.0 102.1 102.2 102.3 102.4 102.5 Template:Cite magazine

26. Whitburn, Joel (1998). Bubbling Under Singles & Albums. Menomonee Falls, Wisconsin: Record Research Inc.. p. 15. ISBN 0-89820-128-4.

27. ↑ 106.0 Hot Digital Tracks. Nielsen Soundscan (21 January 2016).106.1 106.2 106.3 106.4

28. Template:Cite magazine

29. <templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"></templatestyles>"Gold & Platinum - RIAA". RIAA. Archived from the original on 4 February 2020.

30. "↑ David Bowie Single For Record Store Day 2015 Template:Webarchive". Mojo . 9 February 2015. Retrieved on 18 January 2015.

31. Pearis, Bill (13 October 2020). . ↑ The Complete David Bowie https://www.brooklynvegan.com/listen-to-kristeen-youngs-david-bowie-collab-american-landfill/.

References

General

Specific

External links

Cite error:
<ref> tags exist for a group named "n", but no corresponding <references group="n"/> tag was found

# data[].attributes.attachment_link.description
The discography of English singer-songwriter David Bowie (1947-2016) consists of 26 studio albums, 21 live albums, 46 compilation albums, 10 extended plays, 128 singles, 3 soundtracks and 12 box sets. Bowie also released 28 video albums and 72 music videos. Throughout his lifetime, Bowie sold roughly 140 million records worldwide.

# data[].attributes.headline
David Bowie,  David Robert Jones – brytyjski wokalista, kompozytor, autor tekstów, multiinstrumentalista, producent muzyczny, aranżer, a także aktor, aktywny w przemyśle muzycznym od 1962. 

# data[].attributes.subject
David Bowie,  David Robert Jones – brytyjski wokalista, kompozytor, autor tekstów, multiinstrumentalista, producent muzyczny, aranżer, a także aktor, aktywny w przemyśle muzycznym od 1962. 

# data[].attributes.body
Zaczął występować jako David Bowie, aby nie mylono go z wokalistą zespołu The Monkees o nazwisku Davy Jones. Prócz tworzenia nagrań solowych, pracował też jako producent artystów, takich jak m.in. Lou Reed, Iggy Pop czy The Stooges.

# data[].attributes.headline
Jego pierwszym przebojem stał się w roku 1969 utwór „Space Oddity” (Kosmiczna osobliwość), który został wydany w czasie pierwszego lądowania ludzi na Księżycu

# data[].attributes.subject
Jego pierwszym przebojem stał się w roku 1969 utwór „Space Oddity” (Kosmiczna osobliwość), który został wydany w czasie pierwszego lądowania ludzi na Księżycu

# data[].attributes.body
Wcześniej jednak Bowie wydał dwie płyty sygnowane własnym pseudonimem: David Bowie w 1967 i David Bowiew 1969. Jego następny album, The Man Who Sold the World (1970), odrzucił folkową i akustyczną stylistykę jego pierwszych płyt. Pod koniec roku 1976, bardzo zainteresowany nowo powstającą muzyką niemiecką, Bowie przeniósł się do Berlina Zachodniego, gdzie nagrał dwa następne, klasyczne już albumy i zajął się produkcją nagrań innych wykonawców, w szczególności Iggy’ego Popa. Pierwsza płyta Bowiego wydana w latach osiemdziesiątych, Scary Monsters (and Super Creeps), 1980, symbolicznie zamknęła cykl wszystkich płyt Bowiego, wydanych w poprzedniej dekadzi

# data[].attributes.body
Pierwszą poważną kreacją filmową Bowiego była tytułowa rola w filmie Nicolasa Roega Człowiek, który spadł na ziemię (1976), za którą zdobył znakomite recenzje, podobnie jak wcześniej za jego sceniczną rolę jako człowiek-słoń w broadwayowskiej The Elephant Man. Od tego czasu Bowie sporadycznie występował w innych filmach.

# data[].attributes.body
Bowie zagrał samego siebie w niemieckim filmie Christiane F. – My, dzieci z dworca Zoo. Fabuła filmu opowiadała o nastoletniej dziewczynie, która pierwszy raz zażyła heroinę po koncercie Davida Bowiego. Muzyk użyczył również swoich utworów na ścieżkę dźwiękową do tego filmu.

# data[].attributes.body
W roku 1989, po raz pierwszy od wczesnych lat siedemdziesiątych, Bowie założył regularny zespół muzyków, Tin Machine nagrywając i występując w nim jako jeden z członków zespołu.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Dyskografia Davida Bowiego - brytyjskiego piosenkarza rockowego, na którą składa się dwadzieścia pięć albumów studyjnych. Ponadto na rynku międzynarodowym wydał także pięć albumów EP, czterdzieści sześć kompilacji, trzy ścieżki dźwiękowe, sto jedenaście singli, pięćdziesiąt jeden teledysków oraz trzynaście albumów wideo.

Ścieżki dźwiękowe

Linki zewnętrzne

# data[].attributes.attachment_link.title
Dyskografia Davida Bowiego - Wikipedia, wolna encyklopedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Dyskografia Davida Bowiego - brytyjskiego piosenkarza rockowego, na którą składa się dwadzieścia pięć albumów studyjnych. Ponadto na rynku międzynarodowym wydał także pięć albumów EP, czterdzieści sześć kompilacji, trzy ścieżki dźwiękowe, sto jedenaście singli, pięćdziesiąt jeden teledysków oraz trzynaście albumów wideo.

# data[].attributes.attachment_link.title
David Bowie - Space Oddity (Official Video)

# data[].attributes.body
Pierwszy album Bowiego w XXI wieku, Heathen (2002), zdobył zarówno uznanie krytyków, jak i szerokiej publiczności. Producentem albumu został Tony Visconti, który współpracował już wcześniej z Bowiem w latach siedemdziesiątych na wielu albumach tego artysty.

Następny album Bowiego, wydany rok później, to Reality (2003); Bowie raz jeszcze udał się na ogólnoświatowe tournée, tym razem pt. „Reality”. 25 czerwca 2004 Bowie przeżył zawał serca w czasie koncertu w Pradze.

# data[].attributes.attachment_link.title
David Bowie - Station To Station (Christiane F ) 1980 - new edit, remastered HD

# data[].attributes.body
Piosenkarz zmarł 10 stycznia 2016 roku, dwa dni po swoich 69. urodzinach i premierze albumu Blackstar, 18 miesięcy po zdiagnozowaniu u niego raka wątroby. Jego ciało poddano kremacji w Nowym Jorku – zgodnie z jego wolą nie uczestniczyli w niej rodzina i przyjaciele, nie życzył sobie także pogrzebu. 31 marca 2016 odbył się w Nowym Jorku koncert na jego cześć. W testamencie zażyczył sobie, by jego prochy zostały rozsypane na wyspie Bali zgodnie z rytuałem buddyjskim. 24 lutego 2016 w czasie rozdawania nagród BRIT Award uhonorowano go pośmiertnie nagrodą BRIT Icon Award.

# data[].attributes.body
19 marca 1970 w Londynie poślubił modelkę Mary Angelę Barnett, jednak rozwiedli się 8 lutego 1980 w Szwajcarii. Mieli syna, Duncana. Jeszcze w trakcie trwania małżeństwa, w drugiej połowie lat 70. spotykał się z Olą Hudson (1946-2009), projektantką mody i matką Slasha z Guns N’ Roses.

24 kwietnia 1992 w Lozannie poślubił somalijską modelkę Iman, z którą miał córkę Alexandrię Zahrę

# data[].attributes.body
Był ateistą, chociaż jako nastolatek w 1967 roku poznawał nauki buddyzmu. W 1993 w wywiadzie wyznał, że na poziomie prywatnym wierzy w Boga i że ta wiara jest niepodważalna. W wywiadzie dla Esquire w 2005 roku powiedział jednak, że jest pod wrażeniem tego wszechświata, ale niekoniecznie wierzy w istnienie jego stwórcy.