# data[].attributes.headline
สืบค้นข้อมูล ที่มาของอาหารไทยรามัญ 6601037

# data[].attributes.subject
สืบค้นข้อมูล ที่มาของอาหารไทยรามัญ 6601037

# data[].attributes.body
ที่มาของอาหารไทยรามัญเป็นอาหารพื้นบ้านของชาวมอญ เช่นเดียวกับอาหารหลาลชนิดคล้ายคลึงกับอาหารที่บริโภคกันทั่วทุกภาค มีรสชาติกลมกล่อม อร่อย มีวิธีปรุงที่ละเอียดประณีตเป็นเอกลักษณ์ เช่น ข้าวแช่ เป็นอาหารที่สร้างความภาคภูมิใจ ถือว่าเป็นเอกลักษณ์ด้านวัฒนธรรมอาหารของชาวมอญ กล่าวคือ กินแล้วชื่นใจและมองเห็นความตั้งใจของคนทำที่ทำด้วยจจิตวัญญาณ

# data[].attributes.attachment_link.title
สำเนาของ ทุ่งนามอญ

# data[].attributes.headline
สมาชิกกลุ่มโครงงาน 1

# data[].attributes.subject
สมาชิกกลุ่มโครงงาน 1

# data[].attributes.body
แจ้ง หัวหน้ากลุ่ม /รอง

1. หัวหน้า 6609651 ชวิน เตชชินสิริ

2. รอง 6601682 Shemeiah Josh Moral

# data[].attributes.headline
Outline แก้ใหม่ จากอาจารย์ 

# data[].attributes.subject
Outline แก้ใหม่ จากอาจารย์ 

# data[].attributes.body
เดี๋ยวใส่ชื่อ หน้าที่รับผิดชอบของแต่ละคนให้ครับ

# data[].attributes.headline
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร

# data[].attributes.subject
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เมื่อพูดถึง การท่องเที่ยวเชิงอาหาร หรือ Gastronomy Tourism เชื่อว่าหลายคนอาจนึกภาพตรงกันว่าทุกๆ การเดินทางท่องเที่ยว นอกจากการได้ไปเห็นธรรมชาติที่สวยงาม บ้านเมืองที่มีวัฒนธรรมที่แตกต่าง การสัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ อีกสิ่งที่เราต่างมองหานั่นคือ ของกินอร่อยๆ หรืออาหารพื้นเมืองที่ไม่เคยลิ้มลอง ยิ่งเป็นการเดินทางท่องเที่ยวในประเทศไทย อาหารไทย คือ หนึ่งในจุดเด่น เพราะบ้านเรามีชื่อเสียงด้านอาหารเป็นอันดับต้นๆ ของโลก เพราะในแต่ละภูมิภาคมีอาหารอร่อยให้เลือกรับประทานมากมายหลายเมนู

โดย การท่องเที่ยวเชิงอาหาร "Gastronomy Tourism" เป็นเทรนด์การท่องเที่ยวที่มาแรงในช่วง 5-10 ปีนี้ จากการเปิดเผยข้อมูลของศูนย์วิจัยบารามีซี่ แล็บ องค์กรช่วยเหลือภาคธุรกิจในการค้นหาไอเดียต่อยอดที่รายงานว่า นักท่องเที่ยวมากถึงร้อยละ 53 เลือกที่เที่ยวจากอาหารและเครื่องดื่มที่อยากไปลองชิม

และแม้ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่การท่องเที่ยวลักษณะนี้ก็ยังคงได้รับความนิยมเสมอมา ประกอบกับนักท่องเที่ยวยุคใหม่ให้ความสนใจกับการท่องเที่ยวในสถานที่ใหม่ๆ ที่ยังไม่มีใครไปถึง (Off the Beaten Path) ในขณะเดียวกันก็เสาะแสวงหาอาหารท้องถิ่นที่มีความแปลกใหม่ รสชาติแตกต่างแต่ละพื้นที่ ทั้งยังชอบเสพเรื่องราว (Story) และค้นหาความสามารถของตัวเองผ่านการเรียนรู้ร่วมกับคนในท้องถิ่น รวมถึงร่วมสนับสนุนสินค้าชุมชนโดยตรง

นอกจากนั้น Gastronomy Tourism ยังสอดรับการแนวคิด Creative Tourism (การท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์) ที่ให้ภูมิชุมชน ภูมิปัญญา วัฒนธรรม วิถีชีวิตท้องถิ่น มาสร้างสรรค์คุณค่า ดึงดูดนักท่องเที่ยวเข้ามาสร้างความผูกพันกับชุมชน เรียนรู้วัฒนธรรมอาหารอย่างลึกซึ้ง การได้กินอาหารตามวิถีถิ่นนับเป็นเสน่ห์ของนักท่องเที่ยวยุคใหม่ที่นิยมแชร์ประสบการณ์ผ่านโซเชียลมีเดีย "วิถีเข้าใจกิน เข้าใจถิ่น" จึงได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก

แนะนำเสาหลักของ การท่องเที่ยวเชิงอาหาร ที่ควรนำไปใช้เพื่อสร้างสตอรี่ให้อาหารในชุมชน

ด้วยเหตุนี้ การท่องเที่ยวเชิงอาหาร จึงมีคุณค่ามากกว่าแค่การท่องเที่ยวที่พาไปดื่มกินอาหารเด็ดเมนูดังตามแหล่งท่องเที่ยว แต่ยังครอบคลุมไปถึงการประกอบอาชีพของคนในชุมชนที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น การท่องเที่ยวเชิงเกษตร, เยี่ยมชมแหล่งผลิตแบบพื้นถิ่น ไปจนถึงขั้นหลังการบริโภค เช่น การผลิตสินค้าที่ระลึกเพิ่มมูลค่า หรือแม้แต่การจัดการเศษอาหารเหลือทิ้ง

ดังนั้น หากจะพูดถึง "เสาหลักของ การท่องเที่ยวเชิงอาหาร" ที่แต่ละชุมชนควรหยิบมาบอกเล่าเพื่อทำให้การท่องเที่ยวเชิงอาหารในชุมชนมีความน่าสนใจ ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้ นั่นคือ

1. Farming System เริ่มต้นจากแหล่งกำเนิดอาหาร แปลงผัก สวนผลไม้ ไร่ สวน หรือท้องนา ในแนวทางเกษตรปลอดภัย สร้างความตระหนักถึงความสำคัญของอาหารต่อสุขภาพและการกินดีมีสุข

2. Story of Food คุณค่าของเรื่องราวเบื้องหลังที่ทำให้คุณค่าของอาหารแต่ละจานโดดเด่นและเป็นที่จดจำ อาหารหนึ่งจานรวบรวมเรื่องราวมรดกภูมิปัญญา ขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรมการกิน วิธีการนำเสนออาหาร ล้วนแต่เป็นการสร้างสรรค์ความดื่มด่ำให้เกิดการลิ้มรสอาหาร อาหารจึงเป็นมากกว่าอาหารเสมอ

3. Creative Industries อุตสาหกรรมที่ใช้ความคิดสร้างสรรค์เป็นทุนมีส่วนเข้ามาเกี่ยวข้องกับอาหารได้ทั้งสิ้น เพราะการนำเสนออาหารเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่สะท้อนวิถีชีวิต รสนิยม และทิศทางของอาหารตามยุคสมัย นับตั้งแต่ภาชนะที่ใส่อาหาร ไปจนถึงนวัตกรรมด้านอาหาร รางวัลด้านอาหาร ดนตรี การแสดง วรรณกรรม ที่ล้วนสามารถทำให้อรรถรสของอาหารเป็นได้มากกว่าอิ่มท้อง แต่สร้างสรรค์ให้อิ่มสมอง อิ่มตา และอิ่มใจ

4. Sustainable Tourism ผลักดันการพัฒนาอย่างยั่งยืนบนฐานของการท่องเที่ยว อนุรักษ์ ส่งเสริมเรื่องราวท้องถิ่น ส่งเสริมการใช้วัตถุดิบท้องถิ่น เพื่อสร้างโอกาสให้เกิดความคงอยู่ของความหลากหลายทางชีวภาพ การจัดการเศษอาหารเหลือทิ้ง คำนึงถึงสิ่งแวดล้อม การปกป้องมรดกทางอาหารของท้องถิ่น ให้อาหารเป็นสัญลักษณ์ของพื้นที่ เปิดประสบการณ์ท่องเที่ยวอย่างลึกซึ้งและยั่งยืนแก่ผู้มาเยือน

ชี้แนวทางการประเภทของของ การท่องเที่ยวเชิงอาหาร ที่สามารถสร้างมูลค่าเพิ่มให้ Gastronomy Tourism

แอน แมท ชาลาเกอร์ (Anne-Mette Hjalager) ได้จัดประเภทของการท่องเที่ยวเชิงอาหารไว้ 4 ประเภท ซึ่งสามารถนำไปปรับใช้ในการจัดการท่องเที่ยวเชิงอาหารได้ คือ

ทัวร์อาหาร (Food Tours or Routes) หรือเรียกอีกอย่างว่า เส้นทางรสชาติ (Taste Paths) ซึ่งรวมถึงเครื่องดื่มด้วย เช่น ไวน์ วิสกี้ ไซเดอร์ และเบียร์ ทัวร์อาหาร ทำให้นักท่องเที่ยวได้แลกเปลี่ยนความคิดในเรื่องอาหาร รสชาติ วัฒนธรรม และชุมชน รวมถึงการไปฟารม์ ทุ่งนา เยี่ยมชมโรงงานถึงแหล่งสถานที่ผลิตอาหารและเครื่องดื่มท้องถิ่น

พิพิธภัณฑ์อาหาร (Food Museum) เพื่อบอกที่มาเรื่องราวกระบวนการผลิต ส่วนผสม เครื่องปรุง การใช้อุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ และวิธีการปรุงอาหารประเภทต่างๆวัตถุดิบของอาหารและอาหารท้องถิ่นเป็นแนวความคิดหลักของการจัดพิพิธภัณฑ์อาหารส่วนใหญ่ รวมถึงการจัดกิจกรรมการปรุงอาหารเพื่อให้นักท่องเที่ยวได้มีประสบการณ์โดยตรง

เทศกาลอาหาร (Food Festival or Event) การจัดเทศกาลอาหารนิยมการจัดแบบที่สามารถเคลื่อนที่ได้ง่าย จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งเพราะส่วนใหญ่เป็นการจัดงานขึ้นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ เทศกาลอาหารสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งในชาติและต่างชาติได้เป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เป็นการจัดเกี่ยวกับอาหารประจำชาติ และอาหารประจำภูมิภาค มีการนำเสนออาหารท้องถิ่นและเครื่องดื่มในรูปแบบต่างๆ แสดงถึงขั้นตอนการเตรียมวัตถุดิบอาหารและอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ นักปรุงอาหารที่มีชื่อเสียงมาแสดงการปรุงอาหาร มีการการประกวดแข่งขัน และมอบรางวัล

การเรียนปรุงอาหาร (Cooking classes) เป็นการเรียนระหว่างมาท่องเที่ยวสำหรับนักท่องเที่ยวที่สนใจในศิลปะการปรุงอาหารแล้วยังต้องการมีความรู้ถึงวัฒนธรรมด้านอาหาร ประเพณีอาหารท้องถิ่นประจำภูมิภาค การเกษตร ผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นต่างๆ สามารถเรียนได้แบบระยะสั้นที่เป็นเมนูอาหารเฉพาะถึงอาหารระดับภูมิภาค

เพราะวัฒนธรรมอาหารไม่มีวันหายไปจากโลกของเรา การกินอาหารเป็นเรื่องพื้นฐานของคนทั้งโลก การท่องเที่ยวเทรนด์นี้จังไม่ใช่แค่การพัฒนาเศรษฐกิจชุมชนเท่านั้น หากแต่ทุกเมนูทุกคำที่กินเข้าไปจะช่วยพัฒนาห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain) และวงการอาหารให้ยั่งยืน การอนุรักษ์เมนูท้องถิ่น ส่วนประกอบดั้งเดิมที่หาได้ในชุมชน ก็เป็นการรักษาซัพพลายเชนของเมนูนั้นๆ ไม่ให้สูญหาย ยิ่งหากได้คนรุ่นใหม่ที่เข้าใจวัฒนธรรมการกินของชุมชน ภูมิปัญญาท้องถิ่น รู้จักการเล่าสตรอรี่ รู้จักการใช้แพลตฟอร์มต่างๆ มาช่วยสร้าง Movement ให้กับชุมชน สร้างความประทับใจให้นักท่องเที่ยว สนับสนุนให้ระบบนิเวศทางการท่องเที่ยวและการกินเติบโตไปพร้อมๆ กัน ความสุขเชิงสร้างสรรค์ในทุกมิติอาจเกิดขึ้น เมนูชุมชนที่สะท้อนเรื่องราว สะท้อนวิถีชีวิต สะท้อนสังคม อาจยกระดับจากเมนูพื้นบ้านสู่เมนูมีระดับ (Fine Dining) ในอนาคตก็ได้

ที่มา : บทความเรื่อง "เที่ยวไป กินไปแบบ "Gastronomy Tourism" โอกาสของชุมชน" จาก Facebook : D Community

ม.ศิลปากร จับมือ บพท. สานพลังความรู้ ปลุกพลังท้องถิ่น คืนชีวิตให้ 'สมุทรสงครามอยู่ดี' ในทุกมิติ

นวัตกรรมริม คลองแม่ข่า ต้นแบบนวัตกรรมที่เกิดจากความร่วมแรงร่วมใจของคนเมือง นำสู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน

เริ่มต้นขีดเขียนในฐานะ สื่อมวลชน กับงานผู้สื่อข่าวประจำกองประชาสัมพันธ์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ในปี 2546 ก่อนไปหาประสบการณ์ชีวิตที่เมลเบิร์น ออสเตรเลียมา 1 ปี และกลับมายึดอาชีพ "นักเขียน" จริงจัง กับการเป็น กองบรรณาธิการนิตยสารชีวจิต 3 ปี หลังจากนั้นคิดว่าน่าจะเปลี่ยนสายไปทำงานในบริษัท PR agancy ได้ 6 เดือน เมื่อรู้ว่าไม่ถูกจริต เลยออกมาเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์ประจำกองบรรณาธิการนิตยสารฟีลกู้ดอย่าง Happy+ อยู่ 1 ปี สัมภาษณ์ทั้งดาราและคนบันดาลใจ ก่อนเข้าสู่ระบบงานประจำอีกครั้งกับนิตยสาร MBA กับการเป็นนักเขียนที่รับผิดชอบในเซคชั่นหลักสูตร MBA ของสถาบันการศึกษาทั่วประเทศ สั่งสมประสบการณ์อยู่ 3 ปี ก็ได้เวลา Upskill สู่งาน Online content writer ที่ใช้ความชอบและความหลงใหลในการถ่ายทอดเรื่องราวดีๆ ความรู้ใหม่ๆ ในยุค Education 4.0 อุตสาหกรรมทางการแพทย์ ไลฟ์สไตล์ของคนรุ่นใหม่ และการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์

# data[].attributes.attachment_link.title
ใช้ Soft power ดันอาหารไทย จัด การท่องเที่ยวเชิงอาหาร

# data[].attributes.attachment_link.description
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร จึงมีคุณค่ามากกว่าแค่การท่องเที่ยวที่พาไปดื่มกินอาหารเด็ดเมนูดัง แต่ยังครอบคลุมไปถึงการประกอบอาชีพของคนในชุมชน

# data[].attributes.attachment_link.title
อาหารไทยรามัญ 2

# data[].attributes.attachment_link.title
ใช้ Soft power “อาหารไทย” สร้างจุดเด่นให้ การท่องเที่ยวเชิงอาหาร (Gastronomy Tourism) คืนรายได้ให้ชุมชนอย่างยั่งยืน - BCG

# data[].attributes.attachment_link.description
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร หรือ Gastronomy Tourism เชื่อว่าหลายคนอาจนึกภาพตรงกันว่าทุกๆ การเดินทางท่องเที่ยว นอกจากการได้ไปเห็นธรรมชาติที่สวยงาม บ้านเมืองที่มีวัฒนธรรมที่แตกต่าง การสัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ อีกสิ่งที่เราต่างมองหานั่นคือ ของกินอร่อยๆ หรืออาหารพื้นเมืองที่ไม่เคยลิ้มลอง

# data[].attributes.body
หัวข้อ อาหารของชาวมอญ 5ชนิด

1 ก๋วยเตี๋ยวมอญ( แกงข้าวตัง)

2 ข้าวแช่ หาทานได้แค่ในวัง

3 แกงมะตาด รับประทานได้ตามฤดูกาล

4 ข้าวทิพย์ เกี่ยวข้องกับความเชื่อชาวไทยรามัญ

5 แกงมะสั้น รับประทานได้ตามฤดูหาทานยากเหมือนกับแกงมะตาด

อาหารไทยรามาญสามโคกเป็นอาหารพื้นบ้านและมีเอกลักษณ์เป็นของตนเองส่วนใหญ่ชาวมอญจะรับประทานอาหารที่มีสรรพคุณในการรักษาโรคต่างๆ แต่ในปัจจุบันอาหารไทยรามัญไม่ค่อยเป็นที่นิยมของชุมชนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวสาเหตุ

⭐️นิยมรับประทานกันตามเทศกาลสำคัญๆ และรับประทานตามฤดูกาล

⭐️ จะมีจำหน่ายตามตลาดนัด หรือจำหน่ายตามตลาดสดจังหวัด ปทุมธานี

⭐️อาหารไทยรามัญเป็นอาหารพื้นบ้าน จึงทำให้ไม่มีลูกค้ามาซื้อ

⭐️การจัดทำต้องใช้วัสดุอุกรณ์เครื่องใช้พิธีการมาก ทำให้มีค่าใช้จ่ายสูง

⭐️ชาวมอญสามโคกรุ่นหลังให้ความสำคัญน้อยมาก ทำให้อาหารไทยรามัญไม่แพร่หลาย และไม่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว

⭐️ ขาดการส่งเสริมและปลูกฝังให้เยาวชนรุ่นใหม่รับประทานอาหารไทยรามัญ

⭐️ไม่มีแหล่งจำหน่ายอาหารไทยรามัญในแหล่งท่องเที่ยวของอำเภอสามโคก

# data[].attributes.body
หัวข้อ อาหารของชาวมอญ 5ชนิด

1 ก๋วยเตี๋ยวมอญ( แกงข้าวตัง)

2 ข้าวแช่ หาทานได้แค่ในวัง

3 แกงมะตาด รับประทานได้ตามฤดูกาล

4 ข้าวทิพย์ เกี่ยวข้องกับความเชื่อชาวไทยรามัญ

5 แกงมะสั้น รับประทานได้ตามฤดูหาทานยากเหมือนกับแกงมะตาด

อาหารไทยรามาญสามโคกเป็นอาหารพื้นบ้านและมีเอกลักษณ์เป็นของตนเองส่วนใหญ่ชาวมอญจะรับประทานอาหารที่มีสรรพคุณในการรักษาโรคต่างๆ แต่ในปัจจุบันอาหารไทยรามัญไม่ค่อยเป็นที่นิยมของชุมชนท้องถิ่นและนักท่องเที่ยวสาเหตุ

⭐️นิยมรับประทานกันตามเทศกาลสำคัญๆ และรับประทานตามฤดูกาล

⭐️ จะมีจำหน่ายตามตลาดนัด หรือจำหน่ายตามตลาดสดจังหวัด ปทุมธานี

⭐️อาหารไทยรามัญเป็นอาหารพื้นบ้าน จึงทำให้ไม่มีลูกค้ามาซื้อ

⭐️การจัดทำต้องใช้วัสดุอุกรณ์เครื่องใช้พิธีการมาก ทำให้มีค่าใช้จ่ายสูง

⭐️ชาวมอญสามโคกรุ่นหลังให้ความสำคัญน้อยมาก ทำให้อาหารไทยรามัญไม่แพร่หลาย และไม่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว

⭐️ ขาดการส่งเสริมและปลูกฝังให้เยาวชนรุ่นใหม่รับประทานอาหารไทยรามัญ

⭐️ไม่มีแหล่งจำหน่ายอาหารไทยรามัญในแหล่งท่องเที่ยวของอำเภอสามโคก

# data[].attributes.headline
มอบหมายการทำโครงงาน G02

# data[].attributes.subject
มอบหมายการทำโครงงาน G02

# data[].attributes.body
1️⃣สมาชิกแต่ละคน ส่งภาพตนเองไว้ตามลำดับรายชื่อสมาชิก (ลำดับที่ 1,2,3,4......10 )

2️⃣นำส่งผลงานการสืบค้นข้อมูลโครงงานไว้ใต้ชื่อแต่ละคน (ใครยังไม่ทำ ทำด่วนภายใน 24.00 วันนี้)

3️⃣ส่งหัวข้อ เนื้อหาที่จะนำเสนอในรายงาน ภายใน 24.00 น.วันนี้

4️⃣หลังจากได้รับ comment จัดทำรายงาน และสือนำเสนอตามที่กำหนดมอบหมายการทำโครงงาน

5️⃣ส่งผลงานตามเวลา/นำเสนอผลงานในวันเวลาที่กำหนดทุกคน

# data[].attributes.body
ตำบลสามโคกจังหวัดปทุมธานีเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำมีความอุดมสมบูรณ์จึงทำให้มีชาวมอญอพยพมาอาศัยอยู่มากส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมอญตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาซึ่งส่วนใหญ่มีเอกลักษณ์ของตนอยู่ในวิถีชีวิตรวมทั้งเรื่องอาหารการกินวัฒนธรรมการกินยังเป็นอาหารมอญพื้นถิ่นซึ่งบางอย่างหารับประทานที่ไหนไม่ได้แล้วและประเพณีต่างๆของชาวมอญที่ยังคงสืบทอดต่อชนรุ่นหลัง

https://resourcecenter.thaihealth.or.th/media/qjw3

# data[].attributes.headline
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร

# data[].attributes.subject
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร

# data[].attributes.headline
รีวิว ร้านอาหารบ้านรามัญ

# data[].attributes.subject
รีวิว ร้านอาหารบ้านรามัญ

# data[].attributes.attachment_link.title
ร้านอาหาร ”บ้านรามัญ” ริมน้ำเจ้าพระยา

# data[].attributes.headline
Clip อาหารไทย-รามัญ

# data[].attributes.subject
Clip อาหารไทย-รามัญ

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
เชฟบุ๊ค บุญสมิทธิ และน้องไข่ตุ๋น จะพาทุกคนสัมผัสวิถีชีวิตชาวมอญกันที่ชุมชนมอญสามโคก จ.ปทุมธานี ตามหาอาหารมอญที่หากินได้ยากอย่าง "แกงข้าวตัง" และ "หมี่กรอบรามัญโบราณ" พร้อมทั้งเก็บผักสวนครัวที่มีมากในชุมชนมอญ อย่าง "ใบกระเจี๊ยบ" และตามหาผลไม้ที่มีความผูกพันกับชาวมอญ "มะตาด" หรือที่หลายคนรู้จักในชื่อของแอปเปิลมอญ โดยนำวัตถุดิบทั้งสองอย่างมาเนรมิตรเป็นอาหารจานอร่อย อาทิ "ต้มจืดใบกระเจี๊ยบ" และ "แกงส้มมะตาด" ส่วนอาหารของ foodwork จะนำวัตถุดิบทั้งสองมาทำเป็นอาหารไทยพื้นบ้านที่ไม่เคยเห็นมาก่อน "ต้มยำไก่บ้านใบกระเจี๊ยบ" และ "น้ำพริกกุ้งสดมะตาด"

สูตรเด็ดจากรายการ : แกงส้มมะตาด

สูตรเด็ดจากรายการ : ต้มจืดใบกระเจี๊ยบ

สูตรเด็ดจากรายการ : ต้มยำไก่บ้านใบกระเจี๊ยบ

สูตรเด็ดจากรายการ : น้ำพริกกุ้งสดมะตาด

ติดตามชมรายการ Foodwork วันอาทิตย์ที่ 4 กันยายน 2565 เวลา 17.05 - 17.30 น. ทางไทยพีบีเอส หรือรับชมผ่านทีวีออนไลน์ทาง www.thaipbs.or.th/live

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
ผังรายเดือน ดูย้อนหลัง

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
กิจกรรมล่าสุด

# data[].attributes.attachment_link.keywords[]
รายการโทรทัศน์

# data[].attributes.attachment_link.title
Foodwork - ตำนานอาหารไทย - รามัญ มอญสามโคก | Thai PBS รายการไทยพีบีเอส

# data[].attributes.attachment_link.description
พาไปสัมผัสวิถีชีวิตชาวมอญกันที่ชุมชนมอญสามโคก จ.ปทุมธานี ตามหาอาหารมอญที่หากินได้ยาก อย่าง "แกงข้าวตัง" และ "หมี่กรอบรามัญโบราณ" พร้อมทั้งเก็บผักสวนครัวที่มีมากในชุมชนมอญ อย่าง "ใบกระเจี๊ยบ" และตามหาผลไม้ที่มีความผูกพันกับชาวมอญ "มะตาด"

# data[].attributes.attachment_link.title
สำเนาของ ทุ่งนามอญ

# data[].attributes.attachment_link.title
Brown Aesthetic Photo Collage Autumn Phone Wallpaper

# data[].attributes.body
ข้าวแช่ หรือข้าวสงกรานต์ที่คนมอญเมืองไทยเรียกว่า “เปิงซังกราน” ส่วนมอญแท้ ๆ นิยมเรียก “เปิงด้าจก์” ที่แปลตรงตัวว่า ข้าวน้ำ ข้าวแช่ไม่ได้เป็นอาหารในชีวิตประจำวัน แต่เป็นอาหารสำหรับพิธีกรรมของชาวมอญ เป็นหัวใจของประเพณีสงกรานต์ เพราะเชื่อกันว่าข้าวแช่เป็นอาหารวิเศษ สะอาด บริสุทธิ์กว่าอาหารอื่นใด ปรุงเพื่อบูชาเทวดา แสดงความกตัญญูรู้คุณต่อบรรพบุรุษ

# data[].attributes.headline
6602060 สมปรารถนา กระจ่างพันธ์

# data[].attributes.subject
6602060 สมปรารถนา กระจ่างพันธ์

# data[].attributes.attachment_link.title
แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยว

# data[].attributes.headline
6602060 สมปรารถนา กระจ่างพันธ์

# data[].attributes.subject
6602060 สมปรารถนา กระจ่างพันธ์

# data[].attributes.body
การท่องเที่ยวเชิงอาหาร เป็นการท่องเที่ยวที่มุ่งเน้นที่การค้นพบและสัมผัสวัฒนธรรมอาหารของท้องถิ่น ดังนั้น แนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารมีหลายรูปแบบ รวมถึง:

1. จัดกิจกรรมและเทศกาลเกี่ยวกับอาหาร: จัดกิจกรรมหรือเทศกาลที่เน้นเรื่องอาหาร เช่น เทศกาลอาหารท้องถิ่น การประกวดการทำอาหาร หรือการตลาดร้านอาหาร ซึ่งสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สนใจเรื่องอาหารให้มาเยือน

2. ส่งเสริมการเรียนรู้ผ่านการทำอาหาร: เปิดโอกาสให้ผู้ที่สนใจสามารถเข้าร่วมเวิร์กช็อปหรือคลาสการทำอาหารท้องถิ่น เพื่อเรียนรู้และสัมผัสวัฒนธรรมอาหารจากผู้เชี่ยวชาญ

3. สร้างเส้นทางท่องเที่ยวอาหาร: จัดทำเส้นทางท่องเที่ยวที่รวมถึงสถานที่สำคัญทางอาหาร เช่น ร้านอาหารชื่อดัง ตลาดสด พิพิธภัณฑ์อาหาร และฟาร์มผลิตอาหาร เพื่อให้ผู้ที่สนใจสามารถสำรวจและสัมผัสวัฒนธรรมอาหารได้อย่างเต็มที่

4. พัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารท้องถิ่น: ส่งเสริมและสนับสนุนการผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์อาหารท้องถิ่น เช่น ของฝากที่เป็นเอกลักษณ์ เพื่อให้ผู้ที่มาเที่ยวสามารถนำกลับไปเป็นของที่ระลึก

5. ส่งเสริมการตลาดผ่านสื่อสังคมออนไลน์: ใช้สื่อสังคมออนไลน์และการตลาดดิจิทัลในการโปรโมทแหล่งท่องเที่ยวอาหาร เช่น การสร้างวิดีโอที่เกี่ยวกับอาหาร การแชร์รีวิวร้านอาหาร หรือการถ่ายภาพสวย ๆ ของอาหารท้องถิ่น

6. สร้างความร่วมมือกับผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมอาหาร: ทำงานร่วมกับร้านอาหาร ตลาดสด และฟาร์มผลิตอาหาร เพื่อพัฒนาโปรแกรมการท่องเที่ยวอาหารที่น่าสนใจและมีคุณภาพ

7. การพัฒนาบุคลากร: ฝึกอบรมบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเชิงอาหาร เช่น ไกด์นำเที่ยว ผู้จัดการร้านอาหาร และผู้ประกอบการ เพื่อเพิ่มความรู้และทักษะในการให้บริการ

8. ส่งเสริมความยั่งยืน: สนับสนุนการใช้วัตถุดิบท้องถิ่นและการทำอาหารที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพื่อสร้างภาพลักษณ์ที่ดีและยั่งยืนให้กับอุตสาหกรรมอาหารในพื้นที่

การนำแนวทางเหล่านี้ไปใช้สามารถช่วยส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารและดึงดูดนักท่องเที่ยวที่สนใจในวัฒนธรรมอาหารของท้องถิ่นให้มาเยือนและสัมผัสประสบการณ์ที่ไม่เหมือนใครในพื้นที่ต่างๆ ได้

# data[].attributes.body
บทนํา

ความสำคัญของการท่องเที่ยว

การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือในการพัฒนาคุณภาพชีวิต ความอยู่ดีมีสุข ตลอดจนรักษาอัตลักษณ์วิถีวัฒนธรรม ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมของชุมชนท้องถิ่น โดยดำเนินการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน ซึ่งเป็นการ ท่องเที่ยวทางเลือกที่จะนำไปสู่การท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ผ่านเครื่องมือการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน ซึ่งจะ เป็นตัวช่วยสำคัญในการไปสู่เป้าหมายของการท่องเที่ยวโดยชุมชน

ความสำคัญของชาวไทยรามัญในปทุมธานี

ชาวไทยรามัญในปทุมธานีมีความสำคัญในการสืบสานและรักษาวัฒนธรรมและประเพณีไทยในพื้นที่นี้ พวกเขามีบทบาทสำคัญในการรักษาและส่งต่อประเพณีและศิลปวัฒนธรรมไทยต่างๆ อีกทั้งยังเป็นกลุ่มที่มี บทบาทสำคัญในเศรษฐกิจและการพัฒนาท้องถิ่นด้วยการทำงานในอุตสาหกรรมและการเกษตร

ความสำคัญของชาวไทยรามัญในปทุมธานี

ชาวไทยรามัญในปทุมธานีมีความสำคัญในการสืบสานและรักษาวัฒนธรรมและประเพณีไทยในพื้นที่นี้ พวกเขามีบทบาทสำคัญในการรักษาและส่งต่อประเพณีและศิลปวัฒนธรรมไทยต่างๆ อีกทั้งยังเป็นกลุ่มที่มี บทบาทสำคัญในเศรษฐกิจและการพัฒนาท้องถิ่นด้วยการทำงานในอุตสาหกรรมและการเกษตร

เหตุผลในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารของชาวไทยรามัญในปทุมธานี

1. เพื่อเรียนรู้วัฒนธรรมของชาวมอญทั้งเรื่องอาหารการกินที่เกี่ยวข้องหรือสอดคล้องกับความเชื่อและ วัฒนธรรมการกินที่เป็นอาหารพื้นบ้านของชาวมอญ

2. เพื่อเผยแพร่แหล่งท่องเที่ยวที่มีการให้ศึกษาเกี่ยวกับวิถีชีวิตและการทำอาหารของชาวมอญ

3. เพื่อที่จะทราบว่าอาหารมอญในแต่ละเทศกาลมีอะไรบ้าง

4. เพื่อจะได้ทราบว่าแหล่งที่ตั้งของอาหารมอญตั้งอยู่ที่ใด

5. เพื่อหาแนวทางในการอนุรักษ์และส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหารไทยรามัญ

6. เพื่อที่จะทราบถึงคุณค่าทางโภชนาการของวัตถุดิบต่างๆของอาหารมอญ

7. เพื่อที่จะศึกษาคุณค่าทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของอาหารมอญ

# data[].attributes.body
ร้านเรือนเสริมสุข

ที่ตั้ง ถ. เกรณาวัฒนะ ตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จ. ปทุมธานี

เมนูที่แนะนำ แกงกล้วยดิบ ปลาร้าทอด แกงเลียงกุ้งสด แกงมะตาด แกงส้มกระเจี๊ยบ ทอดมันหน่อกะลา

ร้านอาหารเก่าแก่ดั้งเดิม เรือนเสริมสุข ที่คงเอกลักษณ์รสชาติและบรรยากาศความคลาสสิกบ้านไม้เก่าตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7

มาจนถึงปัจจุบัน มีเมนูหาทานยากอย่างพวกเมนูอาหารมอญดั้งเดิม และเมนูอาหารไทยหลากหลายให้ลิ้มรส

# data[].attributes.body
ร้านอาหารบ้านรามัญ

ที่ตั้ง: 54 ถ.เทศบำรุง ตำบลบางปรอก อำเภอเมืองปทุมธานี จ. ปทุมธานี

เมนูที่แนะนำ ข้าวแช่รามัญ แกงมะตาด น้ำพริกรามัญ แกงกระเจี๊ยบ มัสมันไก่ โรตี กุ้งแม่น้ำผัดพริกเกลือ

ร้านบ้านรามัญเป็นร้านอาหารไทยริมแม่น้ำเจ้าพระยา อำเภอเมือง ปทุมธานี
ร้านนี้ดัดแปลงมาจากบ้านทรงไทยที่มีอายุกว่า 200 ปี และเปิดเป็นร้านอาหารมอญรสชาติดั้งเดิม ที่หาทานได้ยากในปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
พลิกตำนานอาหารพื้นบ้าน ไทย-รามัญ

# data[].attributes.subject
พลิกตำนานอาหารพื้นบ้าน ไทย-รามัญ

# data[].attributes.body
วัฒนธรรมอาหารพื้นบ้านของชาวไทยรามัญ นับเป็นวัฒนธรรมอาหารที่มีความเป็นอารยะโดดเด่น รสชาติ กลมกล่อม อร่อย มีวิธีปรุงที่ละเอียดประณีตเป็นเอกลักษณ์ เช่น ข้าวแช่ เป็นอาหารที่สร้างความภาคภูมิใจ ถือว่า เป็นเอกลักษณ์ด้านวัฒนธรรมอาหารของชาวมอญ กล่าวคือ กินแล้วชื่นใจ มองเห็นความตั้งใจของคนที่ทำด้วย

# data[].attributes.body
“ทุ่งนามอญ” เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีการทำอาหารมอญ จุดเริ่มต้นมาจาก ในอดีตพื้นที่แถวนี้ถูกรุกล้ำด้วยการสร้างโรงงาน ทำให้ชาวบ้านต้องขายที่นา ประสบปัญหาตกงาน ไม่มีรายได้ จึงก่อตั้งศูนย์การเรียนรู้เล็กๆ สอนอาชีพเกี่ยวกับงานศิลปะการทำพวงมะโหตร ธงตะขาบ สไบมอญ มีกิจกรรมอีกมากมายให้ได้ทำและที่สำคัญมีการทำอาหารที่ทุ่งนามอญอีกด้วยผู้คนที่ไปที่นั่นก็จะได้เรียนรู้กับวิถีชีวิตของคนมอญและการทำอารมอญ

1) กิจกรรมเกษตรแบบผสมผสาน 2) ฐานเรียนรู้การทำนา 3) กิจกรรมการเรียนรู้งานฝีมือ/ศิลปะ ได้แก่ การทำพวงมะโหตร ธงตะขาบ และการทำสไบมอญ 4) การแปรรูปอาหารและขนมในท้องถิ่น ได้แก่ การทำกาละแม ข้าวแช่ชาวมอญ 5) กิจกรรมพายเรือชมสวนเกษตรไม้ผล 6) เดินเล่น และถ่ายภาพสะพานไม้กลางทุ่งนา

ทำอาหารที่ทุ่งนามอญ

กาละแมมอญ ส่วนผสม ข้าวเหนียว กะทิ น้ำตาลปิ๊บ

วิธีทำ ผสมแป้งข้าวเหนียวและกะทิให้ละลายเข้ากันดี ใส่น้ำตาลปิ๊บรึน้ำตาลทรายแดง เปิดไฟแรงปานกลาง กวนวนไป แป้งสุก สีเริ่มเปลี่ยน กวนต่อไปจนกะทิแตกมัน กวนจนได้กาละแมที่ต้องการ พักให้เย็น แล้วใส่ถุง

ขนมเบื้องมอญ ส่วนผสม ไส้มะพร้าว เต้าหู้เหลือง หัวไชโป้ ถั่วงอก ถั่วลิสสงคั่ว แป้งข้าวเจ้าผสมไข่

วิธีทำ นำไข่ลงกระทะค่อยๆร่อนแป้งให้บางเป็นวงกลม ใส่เครื่องที่เตรียมไว้ พับไข่ตักใสจาน กินคู่กับน้ำอาจาดเพื่อเพิ่มความอร่อย

ข้าวแช่ชาวมอญ ข้าวแช่อาหารไทยที่ได้รับวัฒนธรรมมาจากชาวมอญในดินแดนกลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาที่มักเรียกว่า เปิงซังกรานต์ เพื่อนำไปไหว้บรรพบุรุษ สังเวยเทพยาดา และถวายพระสงฆ์ในช่วงวันสงกรานต์

# data[].attributes.attachment_link.title
ที่มาของอาหารไทยรามัญเป็นอาหารพื้นบ้านของชาวมอญ เช่นเดียวกับอาหารหลาลชนิดคล้ายคลึงกับอาหารที่บริโภคกันทั่วทุกภาค มีรสชาติกลมกล่อม อร่อย มีวิธีปรุงที่ละเอียดประณีตเป็นเอกลักษณ์ เช่น ข้าวแช่ เป็นอาห (1)

# data[].attributes.body
ข้าวหุง – นิยมใช้ข้าวหอมมะลิเก่า เพราะเม็ดข้าวไม่แข็งกระด้าง และไม่นุ่มจนเกินไป

น้ำลอยดอกมะลิ – ต้มน้ำเดือดทิ้งไว้จนเย็น นำไปอบควันเทียน ใส่ดอกมะลิ เพิ่มกลิ่นหอม

ลูกกะปิ – ทำจากปลาย่าง (ปลาช่อน หรือปลาดุก), ตะไคร้, กระชาย, หัวหอม, กะปิ และหัวกะทิ ปั้นเป็นลูกกลม ๆ ขนาดพอดีคำ นำไปชุบไข่ผสมแป้งสาลี และทอดให้สุกกรอบ

หอมแดงยัดไส้ – ทำจากเนื้อปลาย่าง(ปลาช่อน หรือปลาดุก) โขลกกับเครื่องสมุนไพร นำไปปั้นเป็นก้อนเล็ก ๆ ยัดใส่ในหัวหอมแดงที่คว้านเนื้อตรงกลางออก นำไปชุบไข่ผสมแป้งสาลี และทอดให้สุกกรอบ

ลูกไข่เค็ม – ลูกไข่แดงเค็ม ที่นำมาปั้นเป็นก้อนกลมเล็ก ๆ นำไปชุบไข่ผสมแป้งสาลี และทอดให้สุกกรอบ

หมูฝอย หรือเนื้อฝอย – เป็นเนื้อที่ผ่านการปรุงรส ปรุงสุก ฉีกเป็นฝอย เอาไปทอดกับน้ำตาล จนได้รสชาติหวาน

ไชโป๊ผัดหวาน – ไชโป๊เส้นเล็กผัดกับน้ำตาลโตนด ให้รสชาติหวาน-เค็ม

แตงโมปลาแห้ง – นิยมใช้แตงโมเนื้อทราย เนื้อแน่น หวาน กรอบ และฉ่ำน้ำ โรยหน้าด้วยปลาแห้ง

พริกหยวกสอดไส้ (หรุ่ม) – เนื้อกุ้ง หรือเนื้อหมูติดมันสับละเอียด ปรุงรส และนึ่งจนสุก นำไปห่อด้วยพริกหยวก และไข่ที่ทำเป็นตาข่ายแพ

เครื่องแนม – ผัก และผลไม้ต่าง ๆ เช่น กระชาย, แตงกวา, มะม่วงเปรี้ยว, ต้นหอม ที่แกะสลักไว้

# data[].attributes.headline
6602060 สมปรารถนา กระจ่างพันธ์

# data[].attributes.subject
6602060 สมปรารถนา กระจ่างพันธ์

# data[].attributes.headline
รูปการนำเสนอโครงงาน 6607574ชลิตา แสนเสนา

# data[].attributes.subject
รูปการนำเสนอโครงงาน 6607574ชลิตา แสนเสนา