# data[].attributes.body
ไฟฟ้า คือ การเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนบนผิวของตัวนำ ซึ่งอิเล็กตรอนจะถูกผลักด้วยสนามแม่เหล็กไห้เคลื่อนที่หลุดออกจากโคจรของอะตอมโลหะอย่างต่อเนื่องเมื่อดอาตัวนำที่มีอิเล็กครอนไหลผ่นมาต่อไห้ครบวงจรจะมีกระแสไฟฟ้าเกิดขึ้น กระแสไฟฟ้าเกิดขึ้นได้ 2 ลักษณะ ดังนี้

1.เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เกิดจากปรากฎการณ์ธรรมชาติ ได้แก่ ฟ้าแลบและฟ้าผ่า เนื่องจากในบรรยากาศก้อนเมฆ ดิน ต้นไม้ ตึกสูง บ้านเรื่อนที่อยู่อาศัย ล้วนเป็นประจุไฟฟ้าทั้งสิ้น ทั้งประจุบวก และประจุลบ ซึ่งธรรมชาติของประจุไฟฟ้านั้น ประจุลบจะวิ่งเข้าหาประจุบวก ถ้าก้อนเมฆมีประจุลบมากก็จะวิ่งเข้าหาประจุบวก โดยมีอากาศและความชื้นเป็นสื่อนำไปยังพื่นดินหรือต้นไม้เรียกว่า ปรากฏการณ์ฟ้าผ่า

2.เกิดจากมนุษย์สร้างขึ้น โดยการนำขดลวดตัวนำและสนามแม่เหล็กมาเคลื่อนที่ตัดกัน โดยมีอิเล็กตรอนไหลออกจากตัวนำ เรียกว่า เครื่องกำเนิดไฟฟ้า

วงจรไฟฟ้า

หมายถึง ทางเดินของกระแสไฟฟ้าซึ่งไหลมาจากแหล่งกำเนิดกระแสไฟฟ้าผ่านสายไ สะพานไฟ สวิตช์และเครื่องใช้ไฟฟ้า แล้วไหลย้อนกลับไปยังแหล่งกำเนิดเดิม วงจรไฟฟ้าแบ่งเป็น 2 ประเ๓ท คือ

1.วงจนเปิด คือ วงจรที่กนะแสไฟฟ้าไม่สามารถไหลได้ครบวงจรซึ่งทำไห้เครื่องใช้ไฟฟ้าหรือโหลดที่อยู่ในวงจรไม่สามารถจ้ายพลังงานออกมาได้

2.วงจรปิด คือ วงจรที่กระแสไฟฟ้าไหลได้ครบวงจร ทำไห้โหลดหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าที่ต่ออยู่ในวงจรนั้นๆ ทำงานได้ปกติ

การต่อวงจรไฟฟ้า

1.วงจรอนุกรม เป้นการนำเครื่องใช้ไฟฟ้าหรือโหลดหลายๆ อันมาต่อเรียงกันเหมือนลูกโซ่ โดยนำปลายของเครื่องใช้ไฟฟ้าตัวที่ 1 นำไปต่อกับต้นของเครื่อง

ใช้ไฟฟ้า ตัวที่ 2 และต่อเรียงกันไปเรื่อยๆ จนหมดแล้วนำไปต่อเข้าแหล่งกำเนิดไฟฟ้า

2.วงจรขนาด คือ การนำต้นสายเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกๆ ตัวมาต่อรวมกัน และต่อเข้ากับแหล่งกำเนิดไฟฟ้าที่จุดหนึ่ง นำปลายสายของทุกๆ ตัวนำมาต่อรวมกันและนำไปต่อกับแหล่งกำเนิดไฟฟ้าอีกจุกหนึ่งเมื่อเครื่องใช้ไฟฟ้าแต่ละตัวต่อกันเรียบร้อยแล้วจะกลายเป็นวงจรย่อย กรัแสไฟฟ้าที่ไหลผ่านจะมามารถไหลได้หลายทิศทาง ขึ้นอยู่กับเครื่องใช้ไฟฟ้านำมาต่อขนานกัน ถ้าในวงจรมีเครื่องใช้ไฟฟ้าตัวใดหนึ่งขาดหรือปิดวงจร เครื่องใช้ไฟฟ้าที่เหลือก็ยังสามารถทำงานได้ การต่อวงจรไฟฟ้าในบ้านจะเป็นการต่อวงจรขนาน

อุปกรณ์ที่ใช้ในวงจรไฟฟ้า

1.สายไฟ้ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ส่งพลังงานไฟฟ้าจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง โดยช้วัตถุที่มีสมบัติเป็นตัวนำไฟฟ้า

2.ฟิวส์  เป็นอูปกรณ์ที่ช่วยป้องกันไทไห้กระแสไฟฟ้าไหลในวงจรไฟฟ้ามากเกินไปหรือป้องกันไฟฟ้าลัดวง

จร

3.สะพานไฟทำหน้าที่ควบคุมวงจรไฟฟ้าเพื่อตัดต่อวงจรไฟฟ้าในบ้าน ในการตัดวงจรของสะพานไฟนั้นจะตัดทั้งสองเส้น

4.สวิตช์ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ตัดหหรือต่อวงจรไฟฟ้าในส่วนที่ต้องการ

5.เต้ารับและเต้าเสียบ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้เชื่อมต่อไฟฟ้าจากบ้านเข้าสู่อุปกรณ์ไฟฟ้า

6.เต้ารับหรือปลั๊ก เป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าที่ใช้ที่ติดตั้งไว้กับอาคารบ้านเรื่อน โดยเข้สกับวงจรไฟฟ้า เวลาใช้ต้องเชื่อมต่อกับเต้าเสียบไห้แน่นเพื่อไห้กระแสไฟฟ้าไหลผ่านเครื่องใช้ไฟฟ้าครบวงจร

7.เต้าเสียบ เป็นอุปกรณ์ที่ต่ออยู่กับปลายสายไฟฟ้าของเครื่องใช้ไฟฟ้าหรืออุปกรณ์ไฟฟ้า เวลาใช้ไห้เสียบเข้ากับเต้ารับไห้แน่นเพื่อต่อเข้ากับวงจรไฟฟ้า

ไฟฟ้ากับอิเล็กตรอนส์

อิเล็กตรอนนิกส์ เป็นคำที่มีความเกี่ยวเนื่องกับคำว่า อิ้ล็กตรอน จะเห็นได้ว่าอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆจะสามารถใช้งานได้ก็ต่อเมื่อมีกระแสไฟฟ้าผ่านเข้าใขชิ้นส่วนของอิเล็กทรอนิกส์ชิ้นนั้น ซึ่งกระแสไฟฟ้าเกิดจากการเคลื่อนที่ของอิเล็กตรอนที่อยู้่ในตำแหน่งกำเนิดหรือตัวนำไฟฟ้านั้นๆเพียงแต่ทิศทางของอิเล็กตรอนกับทิศทางของกรแสไฟฟ้ามีทิศทางตรงกันข้าม

# data[].attributes.headline
การทำงานของคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.subject
การทำงานของคอมพิวเตอร์

# data[].attributes.body
หลักการทำงานเบื้องต้นของระบบคอมพิวเตอร์ เริ่มจากผู้ใช้ทำการกรอกข้อมูลหรือคำสั่งผ่านทางอุปกรณ์รับข้อมูล
(Input Devices) ซึ่งข้อมูลหรือคำสั่งต่างๆที่รับเข้ามาจะถูกนำไปเก็บไว้ที่หน่วยความจำหลัก (Memory) จากนั้นก็จะถูกนำไปประมวลผลโดยหน่วยประมวลผลกลาง (Central Processing) แล้วนำผลที่ได้จากการประมวลผลมาเก็บไว้ในหน่วยความจำแรม พร้อมทั้งแสดงออกทางอุปกรณ์แสดงผล (Output Devices) ดังนั้นระบบคอมพิวเตอร์จึงประกอบด้วย 4 ส่วนด้วยกัน ได้แก่ ส่วนอุปกรณ์รับข้อมูล ส่วนประมวลผลกลาง หน่วยความจำ และอุปกรณ์แสดงผล

คอมพิวเตอร์มีหลักการทำงานอยู่ 4 ขั้นตอน คือ
1. รับข้อมูล คอมพิวเตอร์จะรับข้อมูลและคำสั่งผ่านอุปกรณ์นำเข้าข้อมูลและคำสั่ง คือ คีย์บอร์ด เมาส์ และสแกนเนอร์ เป็นต้น
2. ประมวลผลข้อมูล หรือ CPU (Central Processing Unit) ใช้คำนวณและประมวณผลคำสั่งต่างๆ ตามโปรแกรมที่กำหนด
3. จัดเก็บข้อมูล คอมพิวเตอร์จะเก็บข้อมูลลงในอุปกรณ์ที่เก็บข้อมูล เพื่อให้สามารถนำมาใช้ใหม่ได้ในอนาคต เช่น ฮาร์ดดิสก์ ดิสเกตด์ แผ่นซีดี และอุปกรณ์เก็บข้อมูลชนิดพอร์ตยูเอสบีไดร์ ซึ่งหน่วยเก็บข้อมวลนี้สามารถ
แบ่งออกได้ 2 ประเภท คือ
3.1 หน่วยควมจำหลัก สามารถแบ่งตามลักษณะการเก็บข้อมูลได้ดังนี้คือ
(3.1.1) หน่วยความจำแบบลบเลือนได้ คือ หากเกิดไฟดับระหว่างใช้งาน ข้อมูลจะหาย เรียกว่า แรม (RAM)
(3.1.2) หน่วยความจำแบบลบเลือนไม่ได้ คือ หน่วยความจำถาวร แม้ไฟจะดับข้อมูลก็จะยังอยู่เหมือนเดิม เรียกว่า รอม (ROM)
3.2 หน่วยความจำสำรอง คือ หน่วยความจำที่ช่วยให้คอมพิวเตอร์สามารถเก็บข้อมูลได้มากขึ้นได้แก่ ฮาร์ดดิสก์ ดิสเกตด์ แผ่นซีดี และอุปกรณ์เก็บข้อมูลชนิดพอร์ต ยูเอสบี
4. แสดงผลข้อมูล เมื่อทำการประมวลผลแล้ว คอมพิวเตอร์จะแสดงผลลัพธ์ผ่านอุปกรณ์ที่ทำหน้าที่แสดงข้อมูล เช่น หากเป็นรูปภาพกราฟิกก็จะแสดงผลทางจอภาพ ถ้าเป็นงานเอกสารก็จะแสดงผลทางเครื่องพิมพ์ หรือหากเป็นในรูปแบบของเสียงก็จะแสดงผลออกทางลำโพง เป็นต้น

# data[].attributes.headline
อิเล้กโทรนิค

# data[].attributes.subject
อิเล้กโทรนิค

# data[].attributes.body
อิเล็กทรอนิกส์ (อังกฤษ: Electronics) เป็นเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องกับวงจรไฟฟ้าที่ประกอบด้วยอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เป็น active component เช่นหลอดสูญญากาศ, ทรานซิสเตอร์, ไดโอด และ Integrated Circuit และ ชิ้นส่วน พาสซีฟ (อังกฤษ: passive component) เช่น ตัวนำไฟฟ้า, ตัวต้านทานไฟฟ้า, ตัวเก็บประจุ และคอยล์ พฤติกรรมไม่เชิงเส้นของ active component และความสามารถในการควบคุมการไหลของอิเล็กตรอนทำให้สามารถขยายสัญญาณอ่อนๆให้แรงขึ้นเพื่อการสื่อสารทางภาพและเสียงเช่นโทรเลข, โทรศัพท์, วิทยุ, โทรทัศน์ เป็นต้น อิเล็กทรอนิกส์ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในการสื่อสารข้อมูลโทรคมนาคม ความสามารถของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทำหน้าที่เป็นสวิทช์ปิดเปิดวงจรถูกนำไปใช้ในวงจร ลอจิกเกต ซึ่งเป็นส่วนสำคัญหลักในระบบคอมพิวเตอร์ นอกจากนั้น วงจรอิเล็กทรอนิกส์ยังถูกนำไปใช้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัวเรือน ในการส่งพลังงานไฟฟ้าเป็นระยะทางไกลๆ การผลิตพลังงานทดแทน และอุตสาหกรรมต่างๆอีกมาก

อิเล็กทรอนิกส์แตกต่างจากวิทยาศาสตร์ไฟฟ้าและเทคโนโลยีเครื่องกลไฟฟ้า โดยจะเกี่ยวข้องกับการสร้าง, การกระจาย, การสวิทช์, การจัดเก็บและการแปลงพลังงานไฟฟ้าไปและมาจากพลังงานรูปแบบอื่น ๆ โดยใช้สายไฟ, มอเตอร์, เครื่องกำเนิดไฟฟ้า, แบตเตอรี่, สวิตช์, รีเลย์, หม้อแปลงไฟฟ้า ตัวต้านทานและส่วนประกอบที่เป็นพาสซีพอื่นๆ ความแตกต่างนี้เริ่มราวปี 1906 เป็นผลจากการประดิษฐ์ไตรโอดโดยลี เดอ ฟอเรสท์ ซึ่งใช้ขยายสัญญาณวิทยุที่อ่อนๆได้ ทำให้เกิดการออกแบบและพัฒนาระบบการรับส่งสัญญาณเสียงและหลอดสูญญากาศ จึงเรียกสาขานี้ว่า "เทคโนโลยีวิทยุ" จนถึงปี 1950

ปัจจุบัน อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่ ใช้ชิ้นส่วนสารกึ่งตัวนำเพื่อควบคุมการทำงานของอิเล็กตรอน การศึกษาเกี่ยวกับอุปกรณ์สารกึ่งตัวนำและเทคโนโลยีโซลิดสเตต ในขณะที่การออกแบบและการสร้างวงจรอิเล็กทรอนิกส์ในการแก้ปัญหาในทางปฏิบัติอยู่ภายใต้สาขาวิศวกรรมอิเล็กทรอ

# data[].attributes.headline
วิธีป้องกันไฟฟ้า

# data[].attributes.subject
วิธีป้องกันไฟฟ้า

# data[].attributes.body
1. การเลือกซื้อและการใช้อุปกรณ์ไฟฟ้า

เลือกซื้ออุปกรณ์ที่ได้รับรองมาตรฐานผ่านการทดสอบตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เป็นการป้องกันอันตรายในขั้นต้น นอกจากนี้ ผู้ใช้ต้องเลือกใช้ให้ถูกต้องเหมาะสมกับลักษณะของงานที่จะนำมาใช้ อีกทั้งการใช้งานจะต้องใช้งานอย่างถูกวิธีตามคู่มือหรือคำแนะนำของผู้ผลิตอุปกรณ์ต่างๆ เหล่านั้นด้วย

2. การติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้า

การต่อสายและการติดตั้งทั้งหมดต้องเป็นไปตามหลักและกฎความปลอดภัย โดยช่างผู้ชำนาญทางไฟฟ้าที่มีประสบการณ์และผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว สำหรับกฎเกณฑ์ง่ายๆ ที่ต้องคำนึงถึงทุกครั้ง คือ

2.1 ขนาดของสายไฟ สวิตช์ และอุปกรณ์ป้องกันทางไฟฟ้า ต้องมีขนาดถูกต้องเหมาะสมกับการนำไปใช้งาน

2.2 อุปกรณ์ที่มีเปลือกนอกเป็นโลหะ ต้องมีการต่อสายดินอย่างเหมาะสม

2.3 มีการป้องกันเฉพาะอุปกรณ์แต่ละตอนด้วยฟิวส์หรือสวิตช์หรือเบรกเกอร์ตัดวงจร อย่างเหมาะสม

2.4 การต่อสายไฟและอุปกรณ์ จะต้องต่ออย่างหนาแน่นและมั่นคงด้วยอุปกรณ์ต่อสาย

2.5 อุปกรณ์ไฟฟ้าซึ่งไม่อาจป้องกันหรือคลุมด้วยฉนวนได้อย่างมิดชิด จะต้องมีริ้วล้อมรอบหรือกั้นห้องพร้อมทั้งติดป้ายเตือนอันตรายจากไฟฟ้าให้เห็นได้อย่างชัดเจน

3. การตรวจทดสอบ

จำเป็นต้องมีระบบการตรวจทดสอบเป็นระยะๆ สม่ำเสมอ เกี่ยวกับอุปกรณ์ทั้งหมด ซึ่งสามารถตรวจสอบอย่างง่ายได้ด้วยตาเปล่า

- วัสดุเสียหายหรือแตกหรือฉีกขาด เช่น ฉนวนสายไฟ เต้าเสียบ เต้ารับ สวิตช์ เป็นต้น

- การสะสมของ น้ำมัน น้ำ ฝุ่น หรือสิ่งอื่นๆ ใกล้อุปกรณ์ไฟฟ้า

- อุปกรณ์ทำงานปกติหรือไม่ และป้าย หรือสัญญาณเตือนชำรุดหรือไม่

การตรวจทดสอบการต่อลงดินโดยใช้เครื่องทดสอบความต้านทานของหลักดิน การตรวจเช็คหากระแสรั่วของอุปกรณ์และวงจรไฟฟ้าด้วยเครื่องมือตรวจวัดสภาพความเป็นฉนวน (เมกกะโอห์ม) ควบคู่กับการตรวจด้วยตาเปล่า

4. การบำรุงรักษาอย่างสม่ำเสมอ

โดยช่างผู้ที่มีความชำนาญดีพอสำหรับอุปกรณ์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้าเหล่านั้น

5. การให้การศึกษา

นอกจากให้ความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับอันตรายที่เกิดจากไฟฟ้า สาเหตุและผลของอุบัติเหตุจากไฟฟ้าตลอดจนการปฏิบัติที่ปลอดภัยให้แก่ผู้ใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ไฟฟ้า รวมทั้งการฝึกอบรมวิธีปฏิบัติเมื่อประสบอันตรายจากไฟฟ้า การปฐมพยาบาล และการช่วยชีวิตผู้ประสบอันตรายด้วย

ข้อแนะนำบางประการเมื่อต้องปฏิบัติงานเกี่ยวกับอุปกรณ์ไฟฟ้า

1. ก่อนลงมือปฏิบัติงานกับอุปกรณ์ไฟฟ้า ให้ตรวจหรือวัดด้วยเครื่องมือวัดไฟฟ้าว่าในสายไฟหรืออุปกรณ์นั้นมีไฟฟ้าหรือไม่

2. การทำงานกับอุปกรณ์ไฟฟ้าในขณะปิดสวิตช์ไฟหรือตัดไฟฟ้าแล้ว ต้องต่อสายอุปกรณ์นั้นลงดินก่อนทำงานและตลอดเวลาที่ทำงาน

3. การต่อสายดินให้ต่อปลายทางด้าน "ดิน" ก่อนเสมอจากนั้นจึงต่อปลายอีกข้างเข้ากับอุปกรณ์ไฟฟ้า

4. การสัมผัสกับอุปกรณ์ไฟฟ้าแรงดันต่ำใดๆ หากไม่แน่ใจให้ใช้อุปกรณ์ทดสอบไฟวัดก่อน

5. การจับต้องอุปกรณ์ที่มีไฟฟ้า จะต้องทำโดยอาศัยเครื่องมือ-อุปกรณ์ และวิธีการที่ถูกต้อง เท่านั้น

6. เครื่องมือเครื่องใช้ที่ทำงานกับอุปกรณ์ไฟฟ้า เช่น คีม ไขควง ต้องเป็นชนิดที่มีฉนวนหุ้ม 2 ชั้นอย่างดี

7. ขณะทำงานต้องมั่นใจว่า ไม่มีส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายหรือเครื่องมือที่ใช้อยู่สัมผัสกับส่วนอื่นของอุปกรณ์ที่มีกระแสไฟด้วยความพลั้งเผลอ

8. การใช้กุญแจป้องกันการสับสวิตช์ การแขวนป้ายเตือนห้ามสับสวิตช์ตลอดจนการปลดกุญแจและป้ายต้องกระทำโดยบุคคลคนเดียวกันเสมอ

9. การขึ้นที่สูงเพื่อทำงานกับอุปกรณ์ไฟฟ้าต้องใช้เข็มขัดนิรภัย หากไม่มีการใช้เชือกขนาดใหญ่คล้องเอาไว้กับโครงสร้างหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคาร

10. การทำงานเกี่ยวกับไฟฟ้าหากเป็นไปได้ควรมีผู้ช่วยเหลืออยู่ด้วย

ในการใช้หรือทำงานกับเครื่องมืออุปกรณ์ไฟฟ้า ควรรำลึกเสมอว่าไฟฟ้าคือมัจจุราชที่คอยจะจ้องเอาชีวิตของท่านอยู่เสมอ หากท่านประมาทหรือพลั้งเผลอเมื่อใดท่านอาจไม่มีโอกาสแก้ตัวเป็นครั้งที่สอง