# data[].attributes.headline
Onderzoekers van het AMC hebben ontdekt wat er fout gaat in het hart van mensen met hartritmestoornissen                                          Mensen die een hartspierziekte hebben door bepaalde erfelijke afwijkingen, kunnen mogelijk gericht behandeld worden tegen levensgevaarlijke hartritmestoornissen. Onderzoekers van het AMC hebben ontdekt wat er fout gaat in het hart van mensen met deze aandoening: door de erfelijke afwijkingen raakt de calciumhuishouding in hartcellen verstoord. Deze doorbraak is belangrijk om de minstens 600 Nederlandse patiënten te kunnen behandelen tegen dodelijke hartritmestoornissen. Hartspierziekten kunnen ernstig hartfalen en dodelijke hartritmestoornissen tot gevolg hebben. Promovendus Maarten van den Hoogenhof deed onderzoek bij mensen met een hartspierziekte die afwijkingen hebben in een bepaald gen. Hij ontdekte dat deze patiënten een veel grotere kans hebben op hartritmestoornissen dan patiënten zonder deze genetische foutjes. Vervolgens vond hij dat dit gen andere genen en eiwitten beïnvloedt, die verantwoordelijk zijn voor de calciumhuishouding in cellen. Er bleek te veel calcium in hartspiercellen terecht te komen door genetische foutjes in dit gen. Als een hartspiercel te veel calcium bevat, kan de cel spontaan gaan samentrekken. Dit verklaart waarom bij deze mensen vaker hartritmestoornissen kunnen ontstaan.Bestaande medicijnenMet bestaande medicijnen blokkeerde Van den Hoogenhof de kanalen waardoor calcium hartspiercellen binnenkomt. Zo kon hij de calciumhuishouding van de cellen terugbrengen naar gezonde waarden. Deze ontdekking levert nieuwe inzichten op in hartritmestoornissen die juist bij deze specifieke groep patiënten tot een hartstilstand kunnen leiden. Artsen zouden daartoe bestaande medicijnen kunnen inzetten die ze normaal gesproken niet voorschrijven aan patiënten met hartfalen. Voor mensen met deze genetische mutaties zouden deze bestaande medicijnen wellicht gunstig kunnen zijn. Of dat daadwerkelijk zo is moet nog worden onderzocht. Inmiddels hebben de onderzoekers toestemming hiervoor aangevraagd. Behandeling op maat                                                                                         Het onderzoek is mogelijk gemaakt door de Hartstichting. Marina Senten, hoofd Allianties, Wetenschap en Innovatie: “Wij willen dat hart- en vaatpatiënten de meest effectieve behandeling krijgen. Voor veel mensen betekent dat een behandeling op maat. En soms dus zelfs afgestemd op het DNA, zoals bij deze groep patiënten. Dit onderzoek levert een belangrijke bijdrage aan een betere kwaliteit van leven en kan vroegtijdig overlijden van hartpatiënten voorkomen.”

# data[].attributes.subject
Onderzoekers van het AMC hebben ontdekt wat er fout gaat in het hart van mensen met hartritmestoornissen                                          Mensen die een hartspierziekte hebben door bepaalde erfelijke afwijkingen, kunnen mogelijk gericht behandeld worden tegen levensgevaarlijke hartritmestoornissen. Onderzoekers van het AMC hebben ontdekt wat er fout gaat in het hart van mensen met deze aandoening: door de erfelijke afwijkingen raakt de calciumhuishouding in hartcellen verstoord. Deze doorbraak is belangrijk om de minstens 600 Nederlandse patiënten te kunnen behandelen tegen dodelijke hartritmestoornissen. Hartspierziekten kunnen ernstig hartfalen en dodelijke hartritmestoornissen tot gevolg hebben. Promovendus Maarten van den Hoogenhof deed onderzoek bij mensen met een hartspierziekte die afwijkingen hebben in een bepaald gen. Hij ontdekte dat deze patiënten een veel grotere kans hebben op hartritmestoornissen dan patiënten zonder deze genetische foutjes. Vervolgens vond hij dat dit gen andere genen en eiwitten beïnvloedt, die verantwoordelijk zijn voor de calciumhuishouding in cellen. Er bleek te veel calcium in hartspiercellen terecht te komen door genetische foutjes in dit gen. Als een hartspiercel te veel calcium bevat, kan de cel spontaan gaan samentrekken. Dit verklaart waarom bij deze mensen vaker hartritmestoornissen kunnen ontstaan.Bestaande medicijnenMet bestaande medicijnen blokkeerde Van den Hoogenhof de kanalen waardoor calcium hartspiercellen binnenkomt. Zo kon hij de calciumhuishouding van de cellen terugbrengen naar gezonde waarden. Deze ontdekking levert nieuwe inzichten op in hartritmestoornissen die juist bij deze specifieke groep patiënten tot een hartstilstand kunnen leiden. Artsen zouden daartoe bestaande medicijnen kunnen inzetten die ze normaal gesproken niet voorschrijven aan patiënten met hartfalen. Voor mensen met deze genetische mutaties zouden deze bestaande medicijnen wellicht gunstig kunnen zijn. Of dat daadwerkelijk zo is moet nog worden onderzocht. Inmiddels hebben de onderzoekers toestemming hiervoor aangevraagd. Behandeling op maat                                                                                         Het onderzoek is mogelijk gemaakt door de Hartstichting. Marina Senten, hoofd Allianties, Wetenschap en Innovatie: “Wij willen dat hart- en vaatpatiënten de meest effectieve behandeling krijgen. Voor veel mensen betekent dat een behandeling op maat. En soms dus zelfs afgestemd op het DNA, zoals bij deze groep patiënten. Dit onderzoek levert een belangrijke bijdrage aan een betere kwaliteit van leven en kan vroegtijdig overlijden van hartpatiënten voorkomen.”

# data[].attributes.headline
een op de vijf huisartsen geeft overgebleven medicijnen aan arme patiënten.

# data[].attributes.subject
een op de vijf huisartsen geeft overgebleven medicijnen aan arme patiënten.

# data[].attributes.body
Een op de vijf huisartsen bewaart overgebleven medicijnen voor patiënten die de hoge zorgkosten niet kunnen betalen, ondanks dat dit wettelijk niet mag.

Voor twee onderzoeken voor het televisieprogramma Het Nationaal Zorgdebatbij Omroep Max werden 300 huisartsen en iets minder dan 400 apothekers in samenwerking met de Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen (VPH) en apothekersorganisatie KNMP gevraagd naar het gebruik van medicijnen bij hun patiënten.

De overgebleven medicijnen komen bij nabestaanden van overleden patiënten, ouderen die naar een verpleeghuis gaan of van patiënten die een bepaald medicijn niet blijken te verdragen vandaan en worden aan patiënten meegegeven die de medicijnen zelf niet kunnen betalen.

Het weggeven van overgebleven medicijnen mag wettelijk gezien niet. De overgebleven medicatie zou moeten worden vernietigd.

Zorg weigeren

Volgens de huisartsen en apothekers weigeren patiënten regelmatig zorg omdat ze het niet kunnen betalen. Dit leidt volgens de huisartsen tot "onverantwoorde risico's".

Naast het niet ophalen van medicijnen weigeren patiënten zorg door niet naar de fysiotherapeut te gaan, bloedonderzoek niet te laten uitvoeren en door niet naar andere specialisten te gaan.

# data[].attributes.headline
Mensen met een beperking konden zaterdagmiddag een mooie rondrit maken in een vrachtwagen door de omgeving. Om 11.15 uur gaf locoburgemeester Arjan Noorthoek het startsein voor de de zesde editie van ‘Rotary op Wielen’ waarna de trucks begonnen aan de rondrit.

# data[].attributes.subject
Mensen met een beperking konden zaterdagmiddag een mooie rondrit maken in een vrachtwagen door de omgeving. Om 11.15 uur gaf locoburgemeester Arjan Noorthoek het startsein voor de de zesde editie van ‘Rotary op Wielen’ waarna de trucks begonnen aan de rondrit.

# data[].attributes.body
De rit met ruim 100 vrachtwagens startte bij Van Dijk Trucks in Woerden en reed vanuit daar in een konvooi door Woerden, Oudewater, Montfoort, Utrecht, Maarssen, Kockengen en via Kamerik weer terug naar Woerden.

“We hebben inmiddels ruime ervaring met deze truckerstocht en kijken er elk jaar weer naar uit. Het is een ontzettend leuke ervaring voor mensen met een beperking. Het was weer een groot feest en super leuk om te doen”, aldus Annemarie Bader van de Rotary.

Onderweg kreeg het konvooi veel bekijks en daar genoten de inzittenden zeker van. Na de rit was het tijd voor een feestje met Levi en Marco Kraats.

# data[].attributes.body
Zo'n 117.000 Nederlanders wonen in een verpleeg- of verzorgingshuis. Dat zijn er minder dan voorheen, de trend van langer thuis wonen is decennia geleden ingezet. Bijna driekwart van de ouderen in een instelling heeft geheugenproblemen. Zo ook mevrouw Bergmans, die licht dementerend is. Van de bewoners ontvangt 15 procent zelden of nooit visite, blijkt uit een SCP-rapport over het leven van ouderen in verpleeghuizen dat vandaag verschijnt. Dus ligt ernstige vereenzaming bij 17.500 ouderen op de loer. De medewerkers van Alerimus zijn er continu alert op.

In de woonkamer van mevrouw Bergmans staan knutselwerkjes in de massief houten kast. Een grijs geschilderd beeldje van een muis, een met glitters opgefleurde oude LP en een versierd fotolijstje. Zorgmanager Monique Prooy laat de knutselclub zien waar ze gemaakt zijn, de biljarttafel waar het spel volop gaande is en de recreatieruimte met Rummikub op tafel. Alerimus heeft relatief weinig eenzame bewoners, meent Prooy. "We zitten hier midden in een dorp, dat merk je", zegt ze. "De kerk en verenigingen zijn nauw betrokken en we hebben veel vrijwilligers."

# data[].attributes.body
Treinen en treinstations zijn afgelopen jaar beter toegankelijk geworden voor mensen in een rolstoel.

Ook het reizen voor doven, slechthorenden, blinden, slechtzienden en mensen met een motorische beperking is makkelijker of aangenamer geworden.

Staatssecretaris Wilma Manveld (Infrastructuur en Milieu) heeft dat vrijdag aan de Tweede Kamer geschreven.

De Nederlandse Spoorwegen hebben bijvoorbeeld in 100 intercity's voor doven schermen geplaatst met overstapinformatie.

De 21 nieuwe dubbeldekstreinen hebben allemaal een toilet dat ook voor invaliden toegankelijk is. ProRail heeft de helft van alle 218 stations toegankelijk gemaakt voor mensen die minder mobiel zijn of in een rolstoel zitten.

Helemaal zelfstandig

Eerder is afgesproken dat gehandicapten of mensen met andere beperkingen in 2030 helemaal zelfstandig toegang moeten hebben tot treinen en stations. In totaal is hiervoor 644 miljoen euro beschikbaar. Mansveld vindt dat het ook nog wel wat sneller kan en praat daarover met NS en ProRail.

# data[].attributes.headline
meerdere ouderen mishandeld in Rotterdams verpleeghuis

# data[].attributes.subject
meerdere ouderen mishandeld in Rotterdams verpleeghuis

# data[].attributes.body
Meerdere bewoners van het Rotterdamse verpleeghuis De Leeuwenhoek zijn afgelopen jaar mishandeld door verzorgend personeel en medebewoners. De stichting die het tehuis beheert, herkent een deel van de klachten.

Dat blijkt woensdag uit onderzoek van Trouw, dat onderzoek heeft gedaan naar De Leeuwenhoek. Op basis van getuigenverklaringen en documenten die het verhaal ondersteunen, meldt de krant dat het personeel fysiek geweld gebruikt en steelt. Ook zou cliënten medicatie worden onthouden.

Het verpleeghuis valt onder de stichting Humanitas, dat eerder dit jaar een incident meldde bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. Trouw schrijft dat er vanwege dat voorval een forensisch arts is langsgekomen en dat een aangifte bij de politie is overwogen. Humanitas kan vanwege privacy niet specifiek ingaan op het incident.

'Superweinig incidenten'

Gijsbert van Herk, voorzitter van de raad van bestuur van Humanitas, herkent een deel van de klachten, maar stelt dat er "superweinig incidenten" zijn op het totale klantenbestand van de stichting.

Behandelaren die werken in De Leeuwenhoek schreven een brief aan het bestuur. Onder meer artsen en psychiaters dreigden daarin hun verantwoordelijkheid neer te leggen en stellen dat het zo niet langer door kan gaan. Zij zouden de brief hebben geschreven na een reeks incidenten.

Culturen

Van Herk zegt dat het zorgcentrum in het multiculturele centrum van Rotterdam staat. "Het is het meest afwijkende verpleeghuis van Nederland", zegt hij in een reactie tegen Trouw. Van Herk wijst erop dat er op die locatie 160 verschillende culturen samenkomen.

"Als wij met de Nederlandse bril van een hbo-verpleegkundige uit Maastricht naar de zorg in De Leeuwenhoek kijken, ja, dan gebeuren er dingen die niet kunnen. Kijk je er met een Antilliaanse bril naar, dan vraag je je af: wat is het probleem?"

Van Herk vindt dat de misstanden te groot worden gemaakt. Hij is wel bezig met een onderzoek naar het gedrag van een paar medewerkers, nadat de schrijvers van de brandbrief dat hebben geëist.

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) is ook een onderzoek begonnen naar mishandeling in het verpleeghuis. Een woordvoerder van de IGJ wil hier alleen over melden dat er contact is met Humanitas: ''Het is belangrijk dat we nu alle feiten op een rijtje zetten."

Dementie

In De Leeuwenhoek wonen ouderen met dementie. In 2016 stond het verpleeghuis op de zwarte lijst van de inspectie. Vorig jaar werd het verpleeghuis weer van die lijst gehaald.

Recent is een televisieserie over het verzorgingshuis opgenomen. De misstanden zouden zich buiten het oog van de programmamakers hebben afgespeeld.

# data[].attributes.body
Hulpverleners moeten meer oog hebben voor de kracht van hun cliënt. Kijk eerst naar de persoon, dan naar het medisch dossier. Iemand heeft meer mogelijkheden dan je denkt.' Dat hartstochtelijk pleidooi deed Ellis Jongerius tijdens de Kennismarkt Gehandicaptenzorg.

http://www.sozio.nl/kijk-eerst-naar-de-persoon-dan-pas-naar-het-medisch-dossier/1025418#.WwaGFEjRBPY

# data[].attributes.headline
Verstandelijke beperkte viert 100e verjaardag!

# data[].attributes.subject
Verstandelijke beperkte viert 100e verjaardag!

# data[].attributes.body
Nel Woudsema vierde gisteren dat zij honderd jaar is geworden. Dat is bijzonder, want Woudsema is verstandelijk gehandicapt. Het gebeurt niet vaak dat verstandelijk gehandicapten zo'n hoge leeftijd bereiken. Burgemeester Marja van Bijsterveldt kwam langs om haar te feliciteren. Op een van de locaties van Ipse de bruggen, een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking, vierde Nel Woudsema haar verjaardag.

# data[].attributes.body
Kraamzorg moet in het basispakket van de zorgverzekering blijven. Dat stelt het Zorginstituut Nederland in een conceptadvies aan minister Schippers van Volksgezondheid. Volgens het adviesorgaan is kraamzorg een 'onlosmakelijk onderdeel' van de geboortezorg. Het Zorginstituut vindt wel dat er beter gekeken moet worden naar hoeveel en welke kraamzorg jonge ouders nodig hebben.

Bezuinigingen

De minister vroeg burgers in 2013 om suggesties te doen voor mogelijke bezuinigingsposten in de zorg. Enkele tientallen mensen suggereerden de kraamzorg. Sommige mensen gaven als reden op dat ze verwachten nooit kinderen te krijgen. Anderen vinden dat een kraamhulp een luxe is, en niet essentieel.

Solidair

Het Zorginstituut weerlegt beide argumenten. In het conceptadvies staat dat kraamzorg helpt bij het voorkomen van wiegendood, bij het geven van adviezen over borstvoeding en bij het signaleren van borstvoedingsrisico's. Dat sommige groepen mensen er nooit gebruik van zullen maken, is volgens de auteurs van het conceptadvies niet relevant. Woordvoerder Michiel Geldof: "Dat geldt eigenlijk voor de hele zorg, het idee van een verzekering is dat je solidair bent met andere groepen."

Maatwerk

Het adviesorgaan roept wel op om goed te kijken naar hoeveel zorg en welke zorg mensen nodig hebben. Nu zijn er standaardpakketten en worden vaak alle uren in dat pakket 'opgemaakt'. Volgens het Zorginstituut zouden de uren zowel naar boven als naar beneden bijgesteld moeten kunnen worden, als ouders meer of juist minder zorg nodig hebben.

Over drie weken wordt het definitieve advies gepubliceerd. In vrijwel alle gevallen neemt de minister zo'n advies over.

# data[].attributes.headline
Een wildvreemd iemand in je huis wanneer je op je kwetsbaarst bent? MiniMe’s Marieke was dolblij met haar kraamhulp en schreef een ode aan haar!Met mijn hoofd in de wolken, maar met flink wat onzekerheid in mijn net bevallen lijf, kwamen mijn man en ik thuis met onze kleine dame, die de dag ervoor in het ziekenhuis was geboren.Hoewel ik altijd wel wist dat ik een kindje wilde, ben ik nooit een ‘babygek’ geweest. Leuk dat anderen baby’s maakten, ik kwam ook echt wel graag op kraambezoek om eventjes met de nieuwste aanwinst te kroelen. Maar zodra er een pruillipje verscheen of tekenen van een fikse poepluier waarneembaar werden, drukte ik het kleintje zo snel als mogelijk weer in papa’s of mama’s armen. Ehh, succes ermee hè?GROEN ALS GRASToen ik me met mijn eigen pasgeboren baby’tje in ons bed had genesteld en de deurbel ging, was ik dan ook vrij nerveus. Je hoort best veel horrorverhalen over kraamverzorgenden from hell en ik had er nu juist écht eentje nodig bij wie ik volledig mijn niks wetende zelf kon zijn. Een week lang is ze onderdeel van je gezin, gaat ze haar gang in jouw huis, is je privacy even weg. Wat had ik behoefte aan een leuke, lieve, gezellige en vooral kundige hulp!K. trof me zo groen als gras aan. Compleet blanco ging ik de kraamweek in. Ze kwam op mijn bed zitten om zich voor te stellen en vroeg me wat ik zoal wilde leren de komende week. ‘Alles!’ riep ik. Een luier verschonen? Nog nooit gedaan. Zo’n mini aankleden? Brrr, leek me niks met die kleine, breekbare armpjes en beentjes. Badderen? Leer me hoe ik mijn kind niet verzuip! Er was dus werk aan de winkel.OASE VAN RUSTDe dagen erna bleek K. een oase van rust tijdens deze chaotische, nieuwe periode. Ze nam al mijn onzekerheid weg. Checkte zonder blikken of blozen mijn hechtingen, en zei heel lief dat het ‘er echt heel mooi uitziet hoor!’ Hielp me geduldig, keer op keer, met het aanleggen van m’n baby’tje, net zo lang tot we het zelf konden. Stuurde mijn man op pad om witte kool te halen tegen de intense stuwing in mijn boobs. Dwong me om een dutje te doen, of in ieder geval even in bed te gaan liggen, ondanks mijn ‘maar ik voel me super goed, ik ben helemaal niet moe’-geprotesteer. Bracht gesneden fruit met muisjes toen ze me wakker moest maken omdat ik tóch in slaap was gevallen. Leerde mijn man zijn dochter in bad doen, wat hij nu het allerleukste ooit vindt.Ze werkte onze berg was weg, verschoonde ons bed, voorzag het bezoek van een natje en droogje, maakte het huis aan kant. Herhaalde graag al haar tips & tricks, die ik gretig neerpende in mijn notitieboek. Lachte nooit om mijn domme vragen. En het belangrijkst: ze was ontzettend lief voor onze dochter.GOUD WAARDLieve K., wat vonden we het jammer dat je na vijf dagen moest gaan, omdat jouw werkweek erop zat en wij voor twee dagen nog een collega over de vloer kregen. Mede dankzij jou gingen wij vol vertrouwen het avontuur van het kersverse ouderschap aan, en wisten we dat we het konden. Mede dankzij jou was mijn wolk over het algemeen knalroze, en heb ik optimaal van die eerste weken met mijn meisje kunnen genieten. Mensen als jij zijn goud waard!

# data[].attributes.subject
Een wildvreemd iemand in je huis wanneer je op je kwetsbaarst bent? MiniMe’s Marieke was dolblij met haar kraamhulp en schreef een ode aan haar!Met mijn hoofd in de wolken, maar met flink wat onzekerheid in mijn net bevallen lijf, kwamen mijn man en ik thuis met onze kleine dame, die de dag ervoor in het ziekenhuis was geboren.Hoewel ik altijd wel wist dat ik een kindje wilde, ben ik nooit een ‘babygek’ geweest. Leuk dat anderen baby’s maakten, ik kwam ook echt wel graag op kraambezoek om eventjes met de nieuwste aanwinst te kroelen. Maar zodra er een pruillipje verscheen of tekenen van een fikse poepluier waarneembaar werden, drukte ik het kleintje zo snel als mogelijk weer in papa’s of mama’s armen. Ehh, succes ermee hè?GROEN ALS GRASToen ik me met mijn eigen pasgeboren baby’tje in ons bed had genesteld en de deurbel ging, was ik dan ook vrij nerveus. Je hoort best veel horrorverhalen over kraamverzorgenden from hell en ik had er nu juist écht eentje nodig bij wie ik volledig mijn niks wetende zelf kon zijn. Een week lang is ze onderdeel van je gezin, gaat ze haar gang in jouw huis, is je privacy even weg. Wat had ik behoefte aan een leuke, lieve, gezellige en vooral kundige hulp!K. trof me zo groen als gras aan. Compleet blanco ging ik de kraamweek in. Ze kwam op mijn bed zitten om zich voor te stellen en vroeg me wat ik zoal wilde leren de komende week. ‘Alles!’ riep ik. Een luier verschonen? Nog nooit gedaan. Zo’n mini aankleden? Brrr, leek me niks met die kleine, breekbare armpjes en beentjes. Badderen? Leer me hoe ik mijn kind niet verzuip! Er was dus werk aan de winkel.OASE VAN RUSTDe dagen erna bleek K. een oase van rust tijdens deze chaotische, nieuwe periode. Ze nam al mijn onzekerheid weg. Checkte zonder blikken of blozen mijn hechtingen, en zei heel lief dat het ‘er echt heel mooi uitziet hoor!’ Hielp me geduldig, keer op keer, met het aanleggen van m’n baby’tje, net zo lang tot we het zelf konden. Stuurde mijn man op pad om witte kool te halen tegen de intense stuwing in mijn boobs. Dwong me om een dutje te doen, of in ieder geval even in bed te gaan liggen, ondanks mijn ‘maar ik voel me super goed, ik ben helemaal niet moe’-geprotesteer. Bracht gesneden fruit met muisjes toen ze me wakker moest maken omdat ik tóch in slaap was gevallen. Leerde mijn man zijn dochter in bad doen, wat hij nu het allerleukste ooit vindt.Ze werkte onze berg was weg, verschoonde ons bed, voorzag het bezoek van een natje en droogje, maakte het huis aan kant. Herhaalde graag al haar tips & tricks, die ik gretig neerpende in mijn notitieboek. Lachte nooit om mijn domme vragen. En het belangrijkst: ze was ontzettend lief voor onze dochter.GOUD WAARDLieve K., wat vonden we het jammer dat je na vijf dagen moest gaan, omdat jouw werkweek erop zat en wij voor twee dagen nog een collega over de vloer kregen. Mede dankzij jou gingen wij vol vertrouwen het avontuur van het kersverse ouderschap aan, en wisten we dat we het konden. Mede dankzij jou was mijn wolk over het algemeen knalroze, en heb ik optimaal van die eerste weken met mijn meisje kunnen genieten. Mensen als jij zijn goud waard!

# data[].attributes.headline
NieuwsberichtSociale benadering van dementie: het beste 'medicijn'Op 6 oktober 2016 geplaatst door  Nienke Kuyvenhoven Het leed van dementie kan niet worden voorkomen, maar wel worden verzacht door de juiste ondersteuning, aldus Prof. mr. dr. Anne-Mei The. Zij deed met haar onderzoeksgroepen aan de Universiteit van Amsterdam en Hogeschool Windesheim jarenlang etnografisch en participerend onderzoek naar het dagelijks leven met dementie.Op basis van haar onderzoek (praktijk en literatuur) ontwikkelde zij met zorgorganisatie de KwadrantGroep de ‘Sociale Benadering van Dementie’. Daarover verscheen een boekje (gratis te downloaden als eBook in ePub-formaat of als pdf: Sociale Benadering Dementie – het beste medicijn. Ze ontwikkelt en onderzoekt psychologische en sociale ondersteuningsvormen in de Proeftuin Dementie Friesland met haar onderzoeksgroep aan de UvA én met Stenden Hogeschool, waar zij in juni 2016 het lectoraat Sociale Benadering Dementie aanvaardde.Anne Mei The stelt dat de ondersteuning van mensen met dementie nu vooral gericht is op (medische) zorg en minder inspeelt op de psychologische en sociale domeinen. Een gemis voor alle betrokkenen, want juist daar is nog een wereld te winnen. Een bredere benadering waarbij deze domeinen beter in balans zijn, kan ons dan ook veel brengen. Van cijfers naar verhalen. Van strijden tegen de ziekte naar hiermee omgaan in het dagelijks leven. Van individu naar relaties. Van medisch naar sociaal. Van cure naar care.

# data[].attributes.subject
NieuwsberichtSociale benadering van dementie: het beste 'medicijn'Op 6 oktober 2016 geplaatst door  Nienke Kuyvenhoven Het leed van dementie kan niet worden voorkomen, maar wel worden verzacht door de juiste ondersteuning, aldus Prof. mr. dr. Anne-Mei The. Zij deed met haar onderzoeksgroepen aan de Universiteit van Amsterdam en Hogeschool Windesheim jarenlang etnografisch en participerend onderzoek naar het dagelijks leven met dementie.Op basis van haar onderzoek (praktijk en literatuur) ontwikkelde zij met zorgorganisatie de KwadrantGroep de ‘Sociale Benadering van Dementie’. Daarover verscheen een boekje (gratis te downloaden als eBook in ePub-formaat of als pdf: Sociale Benadering Dementie – het beste medicijn. Ze ontwikkelt en onderzoekt psychologische en sociale ondersteuningsvormen in de Proeftuin Dementie Friesland met haar onderzoeksgroep aan de UvA én met Stenden Hogeschool, waar zij in juni 2016 het lectoraat Sociale Benadering Dementie aanvaardde.Anne Mei The stelt dat de ondersteuning van mensen met dementie nu vooral gericht is op (medische) zorg en minder inspeelt op de psychologische en sociale domeinen. Een gemis voor alle betrokkenen, want juist daar is nog een wereld te winnen. Een bredere benadering waarbij deze domeinen beter in balans zijn, kan ons dan ook veel brengen. Van cijfers naar verhalen. Van strijden tegen de ziekte naar hiermee omgaan in het dagelijks leven. Van individu naar relaties. Van medisch naar sociaal. Van cure naar care.