# data[].attributes.attachment_link.title
Ochrona praw autorskich - wszystko co warto wiedzieć

# data[].attributes.attachment_link.description
Czy wiesz, na czym polega ochrona praw autorskich oraz jakie są sankcje karne za ich łamanie? Dowiedz się czytając nasz artykuł!

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory (ich rodzajów jest wiele):

wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe);

w formie przeróbek, tłumaczeń, adaptacji.

Warunkiem zakwalifikowania określonego przejawu intelektualnego jako utworu jest uzewnętrznienie tego dzieła w jakikolwiek sposób. Nie ma wymogu utrwalania dzieła na przedmiotach fizycznych, czyli przedstawienie lub piosenka nie muszą być zapisane na jakimkolwiek nośniku, żeby zostały uznane za utwór. Nie jest też istotna wartość majątkowa utworu, jego przeznaczenie oraz fakt, czy został zakończony.

Ochrona prawno-autorska przysługuje niezależnie od tego, czy są spełnione jakiekolwiek formalności. To znaczy, że nie ma konieczności zgłoszenia utworu, potwierdzenia u notariusza lub zamieszczenia na nim formułki, dotyczącej zastrzeżenia praw do niego.

Ochroną nie są objęte:

odkrycia

idee

procedury

metody i zasady działania

koncepcje matematyczne

postaci sceniczne i kabaretowe

proste informacje prasowe

opisy patentowe.

Można z nich korzystać dowolnie.

Prawo autorskie przysługuje twórcy utworu. Istnieje domniemanie, że jest nim osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób, w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Radca prawny, specjalista prawa medialnego, autorskiego i gospodarczego

# data[].attributes.attachment_link.description
Przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory (ich rodzajów jest wiele): wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); plastyczne, fotograficzne, lutnicze, wzornictwa przemysłowego, architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne, muzyczne i słowno-muzyczne, sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne, audiowizualne (w tym filmowe); w formie przeróbek, tłumaczeń, adaptacji.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Wiele osób uważa, że w Internecie można wszystko. Przed konsekwencjami ich działań ma chronić ich anonimowość. Niestety tak nie jest. Coraz częściej przestępstwa internetowe są ścigane, a osoba popełniająca je, ponoszą konsekwencję swoich czynów. Powszechnym problemem w Internecie związanym z łamaniem prawa jest naruszanie prawa autorskich. Jako takie rozumie się udostępnianie ściągniętych plików z sieci czy wykorzystywanie tekstów i zdjęć innych osób. Szczególnie to ostatnie zjawisko często można spotkać w branży biznesowej. Należy pamiętać, że wykorzystując czyjeś zdjęcie, grafikę, infografikę czy tekst bez jego pozwolenia łamie się prawo autorskie.

Co obejmuje prawo autorskie?

Prawo autorskie chroni przede wszystkim powstałe utwory. Definicje utworu można znaleźć w ustawie z dnia 4 lutego 194 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art.1 tej ustawy przedmiotem praw autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

Zgodnie z polskim prawem utwory chronione są prawem autorskim majątkowym i osobiste. To pierwsze ma na celu zabezpieczenie interesów twórcy. Oznacza to, że osobą uprawnioną do korzystania i rozporządzania prawami autorskimi jest w pierwszej kolejności twórca. Może on na mocy licencji lub innej umów zrzec się tych praw, lub upoważnić do nich inne osoby. Osoby, które nie zostały upoważnione, nie mogą korzystać ze stworzonego przez niego utworu, jeśli to robią, łamią prawo.

Prawa autorskie osobiste polegają natomiast na powiązaniu nazwiska twórcy z jego dziełem. Prawa te są niezbywalne, nieprzenaszalne, nie można się ich zrzec i nie wygasają.

Co grozi za naruszenie praw autorskich?

Wbrew pozorom naruszenie praw autorskich w Internecie jest poważnym przestępstwem. Konsekwencjami takiego działania są kary finansowe, a także kara pozbawienia wolności do lat 5. Odpowiedzialność za naruszenie prawa autorskiego ponosi się bez względu na to, czy doszło do niego w sposób zawiniony, czy też bez winy. Bez znaczenia jest również fakt, że nie doszło do wyrządzonej szkody.

Jak nie łamać prawa autorskiego w Internecie?

Biorąc pod uwagę możliwe sankcje, każdy przedsiębiorca powinien dbać o to, aby w sieci nie łamać prawa autorskiego. Aby tak było, zanim wykorzysta się dany utwór, należy sprawdzić jego licencje. To ona powie, na jakich zasadach można wykorzystywać dzieło autora w celach komercyjnych i niekomercyjnych. Często informacje o licencjach są zawarte w regulaminach stron, jeśli ich nie ma, a chce się wykorzystać jakiś utwór, należy skonstatować się z właścicielem i ustalić, na jakich zasadach może się to odbyć.

Dwie najpopularniejsze licencje dotyczące korzystania z utworów zamieszczanych w sieci to na wyłączność i nie na wyłączność. Ta pierwsza musi zostać zawarta na piśmie pomiędzy dwoma podmiotami: twórcą oraz podmiotem nabywającym prawa np. firma. Licencja nie na wyłączność nie musi mieć charakteru pisemnego i można ją zawrzeć, chociażby zaznaczając zgodę na stronie www.

Coraz popularniejszą formą udostępniania utworów w Internecie są także licencje creative commons. Decydując się na udostępnienie dzieła na licencji creative commons, można samodzielnie określić, na jakich zasadach i warunkach dzieli się z innymi swoją twórczością. Najczęściej wybierane opcje to:

Uznanie autorstwa - utwór można rozpowszechniać, kopiować, przedstawiać, wykonywać i opracowywać na jego postawie inne zależne utwory pod warunkiem, gdy poda się nazwisko autora pierwowzoru,

Użycie niekomercyjne - utwór można dowolnie kopiować, przedstawiać, wykonywać i opracowywać na jego postawie inne zależne utwory pod warunkiem, że nie będą one wykorzystane do celów komercyjnych,

Na tych samych warunkach - powstałe utwory zależne można rozprowadzać na identycznej licencji, jak utwór oryginalnych,

Bez utworów zależnych - utwór można kopiować, rozpowszechniać, przedstawiać tylko w wersji oryginalnej, autor zastrzega, że nie jest dozwolone wykonywanie utworów zależnych.

[Głosów:1 Średnia:2/5]

# data[].attributes.attachment_link.title
Prawa autorskie w Internecie - jak ich nie łamać?

# data[].attributes.attachment_link.description
Prawo autorskie chroni przede wszystkim powstałe utwory. Definicje utworu można znaleźć w ustawie z dnia 4 lutego 194 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art.1 tej ustawy przedmiotem praw autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Odpowiedzialność za rozpowszechnianie plików w internecie

Rozpowszechnianie plików pobranych z Internetu jest przez prawo traktowane surowiej niż samo ich pobieranie. Traktowane jest jak kradzież tzw. „intelektualna" i osoby takie pliki rozpowszechniające podlegają odpowiedzialności karnej. Zgodnie z ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych czyny takie zagrożone są karą:

grzywny,

ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2,

a w przypadku działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej do lat 3.

Surowiej przepisy traktują tych, którzy uczynili sobie z popełniania tego przestępstwa stałe źródło dochodu albo działalność przestępną - wówczas sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 5.

Kwota grzywny zależy m.in. od warunków osobistych sprawcy, tego czy do tej pory był karany, jego możliwości zarobkowych i posiadanego majątku i może ona wynosić od 100 zł do 720 tys. zł. Kara ograniczenia wolności, w wymiarze od miesiąca do 12 miesięcy, polega na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej przez sąd lub kuratora pracy na cele społeczne. Jej wymiar sięga od 20 do 40 godzin miesięcznie i jest ustalany przez sąd.

Więcej o odpowiedzialności karnej : www.infor.pl/prawo/prawo-karne

Cywilna odpowiedzialność za pobieranie plików

Prawo natomiast łagodniej traktuje osoby, które jedynie pobierały nielegalnie pliki z Internetu, ale nie udostępniały tych zasobów ze swojego komputera. Osoby takie są narażone na odpowiedzialność cywilną wobec twórcy. Twórca może żądać od osoby, która naruszyła jego prawa majątkowe, zaprzestania pobierania plików, usunięciu z dysku komputera, wydaniu korzyści uzyskanych z nielegalnego pobierania utworu/utworów twórcy, naprawienia wyrządzonej twórcy szkody na zasadach ogólnych (art. 415 k.c.) lub poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione- trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu. Oprócz kar wymienionych powyżej sąd może zasądzić przepadek przedmiotów przy których użyciu dokonano naruszenia czyli np. komputera.
Zobacz: Kiedy adres e-mail może być daną osobową?
Wymiana plików w systemie peer 2 peer zakłada zarówno pobieranie jak i jednocześnie udostępnianie plików- oznacza to podwójną odpowiedzialność zarówno karną (udostępnianie) jak i cywilną (pobieranie). W przypadku np. peer 2 mail odpowiedzialności karnej podlegają jedynie osoby, które plik zamieściły na odpowiednio przygotowanych kontach mailowych (podobnie jak w przypadku serwisów typu rapidshare, chomikuj itp.).

# data[].attributes.attachment_link.title
Odpowiedzialność karna i cywilna za rozpowszechnianie plików w internecie

# data[].attributes.attachment_link.description
Polskie prawo karne nie zawiera odrębnej regulacji dotyczącej wprost rozpowszechniania i pobierania plików z internetu w sytuacji, w której nie mamy do nich praw. Oznacza to odpowiednie stosowanie innych regulacji, które sprawiają że sytuacja osób rozpowszechniających i pobierających nielegalne pliki z internetu nie jest równa.

# data[].attributes.headline
zasady korzystania z cudzych materiałów  

# data[].attributes.subject
zasady korzystania z cudzych materiałów  

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. Zamieszczenie (na własnej witrynie) cudzego tekstu i podpisanie go własnym nazwiskiem - CO MOŻNA ROZPOWSZECHNIAĆ?

najbardziej prymitywny plagiat, ale wcale nie wyjątkowy.
(zdarza się, że bez podania autora oraz linka źródłowego).

Wolno rozpowszechniać w celach informacyjnych w prasie, radiu i telewizji:
1. Już rozpowszechnione:
a. sprawozdania o aktualnych wydarzeniach,
b. aktualne artykuły i wypowiedzi na tematy polityczne, gospodarcze i społeczne,
c. aktualne zdjęcia reporterskie,
2. Krótkie wyciągi ze sprawozdań, artykułów i wypowiedzi, o których mowa w pkt. 1 lit. a/ i b/,
3. Przeglądy publikacji i utworów rozpowszechnionych,
4. Mowy wygłoszone na publicznych zebraniach i rozprawach ; nie upoważnia to jednak do publikacji
zbiorów mów jednej osoby
5. Krótkie streszczenia rozpowszechnianych utworów
2. Zamieszczenie cudzego tekstu bez podania autora.
3. Wplatanie do własnych tekstów twórczych fragmentów cudzych tekstów jako własnych. Takie
fragmenty mogą się znaleźć w naszym tekście, ale ujęte w cudzysłów oraz właściwie opisane (autor,
źródło fragmentu, jeśli jest to strona internetowa - wraz z podaniem linka).
4. Przywłaszczanie sobie cudzych skryptów czy appletów.
5. Przywłaszczanie (elementów) grafiki stworzonej dla innej witryny.
6. Przeróbka i łączenie cudzych utworów (tekstów) bez zgody i wiedzy autora. Jest to złamanie prawa
autora do integralności jego utworu (ustawa mówi o nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego
rzetelnym wykorzystaniu).
7. Przywłaszczanie sobie cudzych rozwiązań technicznych i webmasterskich w organizacji innego
serwisu, sposobu jego funkcjonowania, interface'u, newslettera itd. Przy takich zapożyczeniach
minimum będzie wspomnienie w jakimś opisie strony lub twórców strony o źródle inspiracji lub
wzorze na którym (częściowo) opierają się rozwiązania danej witryny internetowej.
8. Zamieszczenie cudzego tekstu bez zgody autora (licencji autorskoprawnej). Nie czynimy zadość
prawu autorskiemu oraz dobrym obyczajom, jeśli cudzy tekst kopiujemy na swoją witrynę bez
zgody autora, lecz ze szczegółowym opisem autora i źródła. Autor może nie chcieć publikacji w
danym miejscu w Sieci i ma do tego całkowite i nienaruszalne prawo. Autor może sobie nie życzyć,
aby jego tekst znalazł się w jakimś niekorzystnym kontekście lub z innych względów nie życzyć
sobie publikacji na jakiejś witrynie.
9. Zamieszczenie cudzego tekstu bez linka źródłowego (miejsca pierwotnej publikacji w Internecie),
zwłaszcza problem ten dotyczy "przytaczania" tekstów na różnych forach - moderatorzy nawet
największych forów niepomiernie więcej uwagi zwracają na to, aby nie przemknął się link innej
strony, niż na to, aby nie przepuszczać "wypowiedzi" polegających na wklejaniu cudzych tekstów

W razie złamania praw autorskich można żądać od osoby, która to uczyniła:

Wykasowania z serwera ukradzionych treści,

Wydania uzyskanych korzyści materialnych, albo zapłacenie podwójnej wartości stosownego wynagrodzenia, czyli podwójnej ceny naszego programu, jeżeli ktoś nielegalnie go skopiował,

Wynagrodzenia z krzywdę moralną,

Domagać się skonfiskowania sprzętu, który przyczynił się do kradzieży (komputer)

# data[].attributes.attachment_link.title
Wszystko, co warto wiedzieć o prawach autorskich

# data[].attributes.attachment_link.description
1. Zamieszczenie (na własnej witrynie) cudzego tekstu i podpisanie go własnym nazwiskiem - CO MOŻNA ROZPOWSZECHNIAĆ? najbardziej prymitywny plagiat, ale wcale nie wyjątkowy. (zdarza się, że bez podania autora oraz linka źródłowego). Wolno rozpowszechniać w celach informacyjnych w prasie, radiu i telewizji: 1. Już rozpowszechnione: a. sprawozdania o aktualnych wydarzeniach, b.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Przykłady łamania praw autorskich w internecie:

kopiowanie plików muzycznych, filmów, zdjęć, gier oraz własności intelektualnej bez zgody autora

podszywanie się pod autora

wykorzystywanie własności bez zgody autora

kopiowanie nie konkretnych utworów, lecz np. całej zawartości strony w celu uruchomienia bardzo podobnej pod innym adresem www albo kopiowanie określonych jej części (np. zakładek)

# data[].attributes.attachment_link.title
Przykłady łamania praw autorskich w internecie

# data[].attributes.attachment_link.description
Przykłady łamania praw autorskich w internecie: kopiowanie plików muzycznych, filmów, zdjęć, gier oraz własności intelektualnej bez zgody autora podszywanie się pod autora wykorzystywanie własności bez zgody autora kopiowanie nie konkretnych utworów, lecz np. całej zawartości strony w celu uruchomienia bardzo podobnej pod innym adresem www albo kopiowanie określonych jej części (np.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Prawa autorskie do grafik w Internecie - jak to właściwie z nimi jest? Czy na pewno mogę bez przeszkód wykorzystywać na swojej stronie WWW obrazki, które znalazłam w sieci?

Doskonała Rynn rysuje zobrazowała wszystko to, co chcę przekazać w dzisiejszym artykule. Tak, grafika została opublikowana za zgodą autorki, a w szerszym kontekście znajduje się w dalszej części artykułu.

Szukając odpowiedzi na to pytanie znajdziecie wiele informacji, często niestety mijających się z prawdą. Wielu z Was myśli pewnie też, ze skoro ktoś wrzucił do sieci śmieszny obrazek to z pewnością nie będzie miał nic przeciwko temu, że ja tę grafikę wykorzystam na swoim blogu.

Prawa autorskie

Według definicji pochodzącej z Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 roku, przedmiot prawa autorskiego to: „(...) każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)."

Treść tej samej ustawy głosi, iż prawa autorskie to ogół praw, które przysługują autorowi utworu, albo przepisy upoważniające autora do decydowania o użytkowaniu dzieła i czerpaniu z niego korzyści. Nie oznacza to jednak, że każdy autor nie życzy sobie, aby wykorzystywać jego pracę.

Prawa osobiste i majątkowe

Autorom przysługują dwa rodzaje praw: osobiste i majątkowe. Osobiste są przede wszystkim związane z jego osobą, określające personalną więź z utworem. Aby uszanować osobiste prawa autora, należy przy publikacji danej treści podać jego imię, nazwisko lub pseudonim artystyczny.
Kiedy naruszamy prawa osobiste? Gdy nie podpisujemy udostępnionej treści imieniem i nazwiskiem jej autora, lub gdy wymazujemy jego podpis z grafiki.
Prawa majątkowe są ściśle związane z tym, czego autor oczekuje od nas w zamian za wykorzystanie jego utworu. Oczekiwania te mogą mieć charakter finansowy, ale mogą również skupiać się na spełnieniu innych warunków. Najważniejsze jest zatem to, aby te warunki poznać. Może się bowiem okazać, że autor oddaje utwory do swobodnego wykorzystania.
Kiedy naruszamy prawa majątkowe? Gdy wykorzystujemy muzykę z popularnego utworu do spotu reklamowego swojej firmy.
Czy to znaczy, że nie mogę użyć żadnej grafiki znalezionej w sieci?

Nie. Istnieje mnóstwo grafik, które nigdy nie były objęte prawami autorskimi, lub prawa te wygasły. Poza tą pulą, mamy jeszcze szeroką gamę utworów objętych otwartymi licencjami, takimi jak Creative Commons. Autorzy obrazków z otwartą licencją zgadzają się na ich wykorzystanie i rozpowszechnianie, o ile spełnimy określone warunki. Najczęściej chodzi o poszanowanie praw osobistych oraz niewykorzystywanie utworów w celach zarobkowych.

Licencje - to musisz wiedzieć

Licencje utworów wytyczają ramy, w których możemy się poruszać jako odbiorcy treści. Niektóre zezwalają nam na dowolne postępowanie z utworem: rozpowszechnianie go, modyfikacje, czy używanie do celów komercyjnych. Są też takie, które nie zezwalają na żadną z tych czynności. Licencje musimy znać, jeśli chcemy swobodnie i legalnie tworzyć w Internecie.

All Rights Reserved - wszystkie prawa zastrzeżone, twórczość objęta tą licencją jest chroniona prawami autorskimi, a jej autor nie pozwala na wykorzystywanie i rozpowszechnianie jej. Co zrobić, gdy chcemy udostępnić twórczość z tą licencją? Przede wszystkim skontaktować się z autorem i poznać jego warunki.

Creative Commons - pewne prawa zastrzeżone, autor utworu sam określa w jakim zakresie jego dzieło może zostać skopiowane, udostępnione, rozpowszechnione, czy zmodyfikowane. Istnieje kilka typów licencji Creative Commons, a każdy z nich określa inne zasady wykorzystywania twórczości.

Najbardziej swobodnym rodzajem licencji Creative Commons jest Public domain (CC0). Utwory nią oznaczone nie są ograniczone restrykcjami odnośnie prawa autorskiego. Oznacza to, że możemy wykorzystywać je zarówno w celach komercyjnych, jak i prywatnych. Możemy je modyfikować, a także dowolnie rozpowszechniać. Z tym rodzajem licencji możemy spotkać się w bankach zdjęć.

Nie bądź Januszem, działaj zgodnie z prawem

Okazuje się, że zawłaszczanie cudzej pracy poprzez publikowanie grafik, mniej lub bardziej znanych rysowników, stało się normą w mediach społecznościowych. Niektórzy używają kradzionych grafik, aby być modnym, bo jak powszechnie wiadomo, popularny obrazek bardzo szybko zdobywa szerokie zasięgi i skupia uwagę odbiorców. Są też niestety tacy, którzy potrafią na cudzej pracy zbudować kampanię marketingową swojej firmy, czyli w wielkim skrócie: zarabiać. Problem nie dotyczy tylko mediów społecznościowych, ale również witryn i blogów w Internecie. Twórcy rysunkowi postanowili wytoczyć przeciw temu procederowi swoje najcięższe działa i lawinowo zaczęli publikować obrazki wyśmiewające wszystkich tych, którzy budują popularność na cudzej pracy

Przedstawiam, moim zdaniem, najlepszą grafikę, którą udało mi się znaleźć z tej okazji. Jej autorka, Rynn Rysuje, zgodziła się oczywiście na umieszczenie jej na naszym blogu, a tym samym propagowanie świadomości w dziedzinie praw autorskich.

Prawa autorskie do grafik - jak ich nie złamać?

1. Czytajmy regulaminy banków zdjęć, czyli tzw. stocków, zanim pobierzemy z nich grafikę.

2. Sprawdzajmy licencje i zapoznajmy się z ich definicjami.

3. Jeśli korzystamy ze zdjęć w licencji Creative Commons, podajmy autora zdjęcia, jego pseudonim, źrodło fotografii lub link do niej - im dokładniejszy opis, tym lepiej.

4. Sięgajmy do banków zdjęć, rzadziej do wyszukiwarki Google, czy Pinterest, gdyż w tych miejscach trudniej ustalić, czy grafika została udostępniona pierwotnie przez samego autora.

# data[].attributes.attachment_link.title
Prawa autorskie do grafik w Internecie - jak ich nie złamać?

# data[].attributes.attachment_link.description
Doskonała Rynn rysuje zobrazowała wszystko to, co chcę przekazać w dzisiejszym artykule. Tak, grafika została opublikowana za zgodą autorki, a w szerszym kontekście znajduje się w dalszej części artykułu. Szukając odpowiedzi na to pytanie znajdziecie wiele informacji, często niestety mijających się z prawdą.

# data[].attributes.attachment_link.description
Strona Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Prawo autorskie oraz prawo medialne.