# data[].attributes.attachment_link.description
Odessa to dawny przepiękny kurort od strony Morza Czarnego, który przed wojną o Krym cieszył się ogromnym powodzeniem. Na przełomie XIX i XX wieku była znana jako nie tylko ważny port ale i siedziba przestępców. Miasto zachwyca nie tylko swoimi pięknymi plażami, ale także Delfinarium i Akwarium.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Ukraina jest państwem od zachodu sąsiadującym z Polską. Uważana przez wielu jako kraj którego nie warto odwiedzać z powodu licznych konfliktów na Krymie oraz małej atrakcyjności jeśli chodzi o zabytki i miejsca warte zobaczenia. Nie do końca jednak jest to prawdziwe stwierdzenie.
Jest to państwo którego powierzchnia wynosi blisko 604000 km kwadratowych, a liczba ludności to 42 miliony. W głównej mierze składa się ono z wielu dużych gospodarstw, gdzie mechanizacja jest na niskim poziomie, a produkcja jest stosunkowo niska. Prawdą jest również że drogi i wszelka infrastruktura nie zachęca do odwiedzin. Lecz oprócz tych okolic Ukraina to również wiele pięknych i zabytkowych miast. Warte odwiedzenia są miasta: Charków, Chocim, Kijów czy Odessa. Co więc będąc na Ukrainie warto zobaczyć i jakie są największe atrakcje?

1. Chocim-miasto z historią

Zacznijmy od Chocimia. Jest to miasto z bardzo bogatą historią zarówno jako przyłączone do Polski oraz Ukrainy. Główną atrakcją jest ogromna twierdza w której mury zachowały się aż po dziś dzień. Minusem jest tylko to że oprócz murów i baszt nie zachowało się w środku nic więcej.

2. Kamieniec Podolski

Dla wielu miłośników historii, nieodzownym elementem wycieczki na Ukrainę jest odwiedzenie Kamienieńca Podolskiego. Miasto jako ostoja katolicyzmu przechodziła przez ręce Dominikanów, Franciszkanów, Karmelitów, Jezuitów i przez ponad 300 lat należało do Polski. Znajdują się tam liczne zabytki z XVII wieku.

3. Drohobycz

Jest to miasto z bardzo bogatą historią i licznymi zabytkami. Leży zaledwie 60 km od granicy z Polską. Z najważniejszych zabytków tego miasta należą zbudowana w latach 1392 do 1445 katedra im. Świętego Bartłomieja, oraz dwie cerkwie położony niedaleko rynku. Pierwsza zbudowana w XV w im. Św. Jerzego oraz druga z XVI wieku im. Podwyższenia Krzyża. Są to najstarsze zabytki miasta które są zarazem jego duszą.

4. Krym

Teraz porozmawiajmy o czymś innym niż miasta. Na początek Półwysep Krymski. Łączy on w sobie piękno naturalnego świata oraz starożytnej kultury. Zobaczymy tam różne ekosystemy począwszy od gór poprzez pustynie i błękitne jeziora. Dodatkowo Krym nosi ślady bizantyjskiej kultury. Można zobaczyć tam pozostałości starożytnych miast i warowni. Najbardziej znana z nich to pałac Chanów w Bakczysaraju.

5. Czarnobyl

Wracając w głąb lądu, dla osób lubiących bardziej ekstremalne wycieczki niezapomnianym przeżyciem będzie odwiedzenie Czarnobyla. Wymaga to odpowiednich przygotowań i przewodnika oraz niezbędnych zezwoleń. Tam zobaczymy pozostałości elektrowni oraz miasta Prypeć. Jest to miejsce po niesamowitej tragedii ekologicznej oraz śmierci wielu osób którego odwiedzenie z jednej strony jest zagrożeniem a z drugiej stanowi spore zagrożenie dla zdrowia. Jest przez to bardzo rzadko wybierane jako miejsce na wycieczkę.

6. Odessa

Jeśli jednak nie poszukujecie tak ekstremalnych wrażeń i wolicie delektować się słońcem możecie odwiedzić Odessę. Największy na Ukrainie port morski oferuje liczne uzdrowiska i plażę gdzie można bardzo miło i ciekawie spędzić czas. Liczne kawiarnie i restauracje z regionalnym jedzeniem zaoferują nam niesamowite doznania smakowe.

7. Złota Brama

Jest to średniowieczna brama wjazdowa znajdująca się w Kijowie. Zbudowana w 1024 dziś jest praktycznie w całości zrekonstruowana.

8. Matka Ojczyzna

Ten monumentalny pomnik znajduje się w Kijowie i ma 102 m wysokości. Zbudowana w 1981 stanowi element muzeum historii Ukrainy w czasie II Wojny. Ma upamiętniać poległych w walce o ojczyznę.

9. Bukowel

Dla fanów górskiego szaleństwa jest to idealne miejsce do aktywnego wypoczynku. Ten największy na Ukrainie kurort oferuje liczne trasy i wyciągi narciarskie gdzie zarówno duzi jak i mali nie będą się nudzić.

10. Bukowina

Dla osób aktywnych lubiących spacery i przebywanie na łonie natury dwa ukraińskie pasma górskie Bukowina i Czarnohora będą idealnym miejscem. Uświadczymy tam piękne górskie krajobrazy, rozmaitą roślinność i wiele dziko żyjących zwierząt. Jeśli natomiast wolicie leniuchować i wypoczywać na słońcu bez wychodzenia gdziekolwiek Ukraina oferuje wiele pięknych kurortów i uzdrowisk gdzie znajdziecie hotele i spa w których oddajcie się relaksowi.

Na sam koniec porozmawiajmy o dokumentach. Aby dostać się na Ukrainę nie jest wymagana wiza a wyłącznie ważny paszport. Jeśli chodzi o możliwość dojazdu możemy wybrać samolot, samochód oraz pociąg, w zależności od naszych preferencji i zasobności portfela. Nieskażone ludnością tereny w naturalny sposób odwdzięczają się pięknem którego trudno doświadczyć w innych miejscach. Nie warto więc zwlekać z wyborem.

# data[].attributes.attachment_link.title
10 najlepszych atrakcji na Ukrainie: Co warto zobaczyć i zwiedzić

# data[].attributes.attachment_link.description
Ukraina jest państwem od zachodu sąsiadującym z Polską. Uważana przez wielu jako kraj którego nie warto odwiedzać z powodu licznych konfliktów na Krymie oraz małej atrakcyjności jeśli chodzi o zabytki i miejsca warte zobaczenia. Nie do końca jednak jest to prawdziwe stwierdzenie. Jest to państwo którego powierzchnia wynosi blisko 604000 km kwadratowych, a liczba ludności to 42 miliony.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Już nie da się zatrzymać kamery, cofnąć taśmy, zmienić aktorów. Trwa wojna. Prezydent od początku przyjął zasadę bezpośredniego komunikowania się ze społeczeństwem. Zdjął garnitur i krawat, założył bluzę khaki. Mówi krótko i węzłowato. Komentuje słowa rosyjskiej propagandy.

Kiedy Amerykanie powiadomili go, że jest na liście ludzi do odstrzału, i zaproponowali ewakuację w bezpieczne miejsce, odpowiedział krótko: „Potrzebuję amunicji, nie podwózki". A gdy rosyjska propaganda zaczęła insynuować, że opuścił Kijów i namawia do złożenia broni, nagrał filmik na tle swojej siedziby przy ul. Bankowej, z widokiem na gmach, który zna każdy Ukrainiec. - Nigdzie nie wyjechałem, jestem z wami - powiedział. - Nie składamy broni. Mamy broń, żeby walczyć o nasz kraj, o nasze dzieci.

Powtarza: „Jesteśmy u siebie. Zwyciężymy. Będziemy walczyć. Prawda jest po naszej stronie". Podnosi na duchu. Zapewnia każdego żołnierza, że wie o jego bohaterstwie. Kiedy na Wyspie Węży na Morzu Czarnym okręt wojenny zabił trzynastu obrońców uzbrojonych jedynie w lekką broń, Zełenski oddał im hołd jako bohaterom. Wzywa do działania, do obrony. Każde wystąpienie kończy słowami: „Sława Ukrainie". Po ukraińsku, choć wcześniej mówił prawie wyłącznie po rosyjsku.

Czytaj też: Pierwsze godziny wojny. Największy konflikt w Europie od 1945 r.

„Te wybory to kabaret"

Kiedy Wołodymyr Zełenski ogłosił swoją kandydaturę w wyborach w sylwestrową noc 2018 r., wyglądało to niepoważnie, bardziej na próbę podbicia popularności aktorskiej niż politycznej. Zełenski był aktorem głównie komediowym. Politykiem nie był - ani deputowanym do krajowej Rady Najwyższej, ani do lokalnej Rady Obwodowej. Nowicjusz.

Wprawdzie jego przyjaciele z kabaretu już rok wcześniej założyli partię Sługa Narodu, ale takich efemeryd było na Ukrainie co niemiara i pomysł kandydowania Zełenskiego wywoływał raczej uśmiech. „Te wybory to będzie prawdziwy kabaret" - pisali obserwatorzy życia politycznego.

Zwłaszcza że kandydat Zełenski miał naprawdę znanych konkurentów: Petra Poroszenkę, urzędującego wówczas prezydenta, wybranego po zwycięstwie Majdanu w 2014 r., oraz Julię Tymoszenko, która walczyła zawzięcie kolejny raz. Pierwsze rankingi dawały Zełenskiemu 10 proc. poparcia, a analitycy spierali się, czy w drugiej turze wygra Poroszenko, czy może jednak Tymoszenko.
Ziemowit Szczerek: Magik na prezydenta!
„Sługa narodu"

Zełenski pochodzi z rodziny ukraińskich Żydów, urodził się w Krzywym Rogu w środkowej Ukrainie, mieście znanym z przemysłu wydobywczego i metalowego. Jego ojciec był profesorem cybernetyki, z polityką też nie miał nic wspólnego. Wołodymyr studiował prawo, ale już wtedy przejawiał talent aktorski.

Występował w amatorskich kabaretach i wyraźnie piął się w branży. W 1997 r. współtworzył grupę 95. Kwartał. Rok później dołączył do zawodowych kabaretów, był aktorem, autorem, wreszcie producentem. Rosyjskojęzycznym przede wszystkim. Kampanię też prowadził po rosyjsku. W opozycji do Poroszenki i Tymoszenko, manifestujących ukraińskość i ukraińskojęzyczność.

Zełenski grał też w filmach, był popularny, ale dopiero serial satyryczny „Sługa narodu" uczynił go prawdziwą gwiazdą. Grał nauczyciela historii, który przez przypadek został prezydentem. Te programy oglądała cala Ukraina, bawiła się przednio, bo sceny były jak z życia wyjęte.

„Sługę narodu" emitowała popularna telewizja 1+1 należąca do oligarchy Ihora Kołomojskiego. Do Zełenskiego przylgnęła łata, że jest jego człowiekiem i to on będzie kierował państwem z tylnego siedzenia. Tym bardziej że był oponentem Poroszenki - sądzono, że finansuje kampanię Zełenskiego, żeby wziąć rewanż na swoim przeciwniku, a wręcz wrogu.

Ukraińcy są zmęczeni

Czas był trudny - po aneksji Krymu napięcie w Donbasie zamieniło się w krwawą wojnę. Powstały samozwańcze republiki doniecka i ługańska. Na takie czasy, wyjątkowo przecież trudne, potrzebny był silny prezydent, nie pierwszoklasista.

Ginęli ludzie, kraj był rozedrgany, choć pod władzą Poroszenki próbował się zbierać do kupy. Wciąż jednak wybuchały konflikty, a sytuacja gospodarcza była trudna. Po części z powodu konieczności finansowania walk w Donbasie, a po części rozgrywek politycznych. W Mińsku podpisano protokół porozumień, który miał zatrzymać wojnę i zabijanie Ukraińców. Okazał się jednak nie do wypełnienia, a jego szczegóły były wielce niekorzystne dla Ukrainy.

Poroszenko, choć protokół podpisał, szybko pojął, że dążąc do wprowadzenia go w życie, działałby na szkodę kraju. Moskwa, choć w konflikt rzekomo niezaangażowana, oficjalnie i nieoficjalnie, poprzez swoich wieloletnich zwolenników, próbowała wywierać naciski. To również destabilizowało sytuację, zgodnie zresztą z ideą i zamiarem Kremla. Ukraińcy byli zmęczeni, utrudzeni życiem, tęsknili za spokojem i ładem.
Czytaj też: Zełenski i Poroszenko w drugiej turze
Sensacyjne zwycięstwo

A tu na scenie politycznej pojawia się komik. I wszedł do drugiej tury, pokonując w kwietniu 2019 r. Poroszenkę z niespotykaną łatwością - zdobył blisko 73 proc. To był wstrząs. Na Zełenskiego głosowali młodzi i starzy, ukraińsko- i rosyjskojęzyczni. Okazało się, że jego język nie ma znaczenia, wszystkich interesowało bardziej to, co mówi. Największe poparcie miał wprawdzie na wschodzie i południu, ale też w centrum kraju. A jego elektorat stanowili głównie ludzie rozczarowani nieudanymi, niekończącymi się reformami, oczekujący zmiany i nowych twarzy w polityce.

Już wtedy było widać, że Zełenski umie rozmawiać z wyborcami, stwarza wrażenie, że przemawia do każdego indywidualnie, dostrzega i docenia pojedynczego człowieka. Zaprezentował się jako zwykły Ukrainiec, patriota. Mówił, że Krym należy do Ukrainy, a wojnę w Donbasie czas zakończyć. Sygnalizował, że także nie akceptuje porozumień z Mińska, a za gwaranta niepodległości uważa NATO.

Jego program, dość ogólny, nie zawierał rewolucyjnych obietnic. Może poza deklaracją zniesienia immunitetu dla posłów i prezydenta - obiecał możliwość odwołania ich z funkcji - oraz bezpardonową walką z korupcją z przepadkiem mienia włącznie. Zamierzał też ograniczyć rolę oligarchów w państwie. Zapewniał, że nie będzie kandydował na drugą kadencję.
Czytaj też: Komik na prezydenta?
Prezydent przejmuje parlament

Zełenski może nie miał recepty na wszystkie problemy, ale zrobił coś, czego nikt się nie spodziewał: rozwiązał parlament. I to niemal natychmiast po objęciu władzy. Poszedł za ciosem, wykorzystał wielką popularność, żeby zdobyć większość w Radzie Najwyższej. I Sługa Narodu odniósł w lipcu 2019 r. sukces wyborczy, co teoretycznie zapewniało w miarę spokojne rządzenie, bez konieczności kupowania deputowanych, korupcji, bez przegranych głosowań.

Sługa Narodu miał prezydenta, premiera, rząd, Służbę Bezpieczeństwa, prokuraturę - władzę od dawna nieoglądaną w Ukrainie. Analitycy podkreślali, że średnia wieku deputowanych to 39 lat, Ukraina nigdy nie miała tylu młodych polityków. To była nadzieja dla ludzi oczekujących zakończenia wojny i reform gospodarczych niosących z sobą realną poprawę ich losu. Ale czy oczekiwania nie są zbyt wygórowane, czy znów nie przyjdzie gorzkie rozczarowanie? - pytali specjaliści od polityki.
Czytaj też: Prezydent Zełenski zaczyna od naruszenia konstytucji
Falstart z Trumpem

W polityce zagranicznej Zełenski okazał się żółtodziobem. Podczas spotkania z republikańskim prezydentem USA Donaldem Trumpem dał się wciągnąć w próbę zdyskredytowania jego rywala Joe Bidena (chodziło o śledztwo wobec syna Bidena Huntera). Sprawa omal nie zakończyła się impeachmentem Trumpa i stała się plamą na CV ukraińskiego lidera.

Zełenski, jak się zdaje, wyciągnął lekcję z tego zdarzenia. Błędów już nie powtórzył, a niebawem jego relacje z Bidenem okazały się pomyślne. Komunikat po ich spotkaniu 1 września 2021 r. był jednoznaczny: „Ukraina i Stany Zjednoczone mają podobne wartości i są silnie przywiązane do realizacji wizji Europy zjednoczonej, wolnej i pokojowej" - powiedział Biden. Podkreślił, że USA będą nadal wspierać suwerenność i integralność terytorialną Ukrainy w obliczu rosyjskiej agresji, popierać jej „euroatlantyckie aspiracje" oraz kontynuować wsparcie dla reform i integracji z Europą.

Amerykański przywódca zapowiedział uruchomienie kolejnej transzy pomocy wojskowej dla Ukrainy o wartości 60 mln dol., reaktywację komisji strategicznego partnerstwa oraz podpisanie nowej umowy ramowej o strategicznej współpracy obronnej.
Czytaj też: Zagraniczny test Zełenskiego
Walka z oligarchami

W kraju Zełenskiemu udało się przeprowadzić przez parlament ustawę liberalizacji rynku i obrotu ziemią. Niestety, pandemia covid-19 mocno uderzyła w Ukrainę. Dotychczas zaszczepiło się tylko zaledwie 35 proc. obywateli, a system ochrony zdrowia okazał się bezsilny.

Zełenski obiecał walkę z oligarchizacją życia, choć sam był związany z Ihorem Kołomojskim. Co więcej, o nim również się mówiło, że jest człowiekiem dość zamożnym. Może Zełenski irytował się rosnącą ponownie popularnością Poroszenki, może miał dość liczenia się z decyzjami najbogatszego Ukraińca Rinata Achmetowa, faktycznego króla Donbasu, który dzięki wojnie i covidowi pomnożył swój ogromny już majątek. Postanowił uderzyć w oligarchów, uciąć korupcję, przekupstwo i wpływ bogaczy na media.

Przez parlament przeszła ustawa nazwana antyoligarchiczną, która najmocniej zabolała Poroszenkę i Achmetowa. Przewiduje obostrzenia podatkowe i kontrolę kontaktów z politykami. Trzeciego silnego gracza, Wiktora Medwedczuka, stronnika Rosji, zamknął w areszcie domowym, a jego kanały telewizyjne odcięto od dystrybucji. W końcu listopada oskarżył Achmetowa o spiskowanie z Rosjanami i sprzyjanie zamachowi stanu w Kijowie. Wtedy wydawało się to niedorzecznością. Dziś - może trochę mniejszą. Również Poroszence zarzucano zdradę stanu z powodu rzekomego handlu węglem ze zbuntowanymi separatystycznymi republikami.
Czytaj też: Drużyna Zełenskiego
Nic o Ukrainie bez Ukrainy

W lutym notowania partii Zełenskiego spadły, wyprzedziło ją ugrupowanie Poroszenki - Europejska Solidarność. Zełenski wprawdzie prowadził w rankingu popularności i zaufania, ale Poroszenko już mu deptał po piętach. Według sondaży tylko 32 proc. Ukraińców uważało, że prezydent może skutecznie pokierować obroną kraju na wypadek rosyjskiej agresji, aż 53 proc. było przeciwnego zdania.

Rosyjskie wojsko stało już wówczas przy granicy z Ukrainą, wkrótce pojawiło się także na Białorusi - niby na ćwiczenia, ale już nie wróciło do domów. Czas przyspieszył, rozpoczęła się działalność dyplomatów. Z Putinem rozmawiali politycy europejscy i amerykański prezydent. Putin precyzował żądania: chciał izolacji Ukrainy i zapewnienia, że wyzbędzie się proeuropejskich i pronatowskich ambicji.

Zełenski też postawił warunek: nic o Ukrainie bez Ukrainy. To już nie te czasy, kiedy w latach 90. George Bush wymógł na Kijowie zrzeczenie się głowic jądrowych (Ukraina była wówczas trzecią potęgą nuklearną). Zełenski stawiał sprawę twardo i jego racje zostały zaakceptowane. Wielcy liderzy konsultowali się z nim w każdej sprawie dotyczącej napięcia przy granicy i negocjacji z Rosją.

Prezydent Ukrainy nie czekał pokornie. Jeszcze przed tygodniem, mimo ostrzeżeń CIA przed rosyjską inwazją, pojechał na międzynarodową konferencję w Monachium. Wygłosił mocne przemówienie, podkreślając, że sankcje, jakimi świat zagroził Moskwie, zdadzą się na nic, gdy Rosjanie przekroczą granice Ukrainy. Trzeba je ogłosić już, zaraz, inaczej nie powstrzyma się Putina. Zadawał niewygodne pytania sojusznikom: gdzie byliście, gdy Putin zaanektował Krym, gdy rozpętał wojnę w Donbasie? To był występ godny Oscara. Zełenski stawał się prezydentem i politykiem.
Czytaj też: Wrogie czołgi grzeją silniki. Co Zełenski radzi Ukraińcom?
Komik staje się mężem stanu

Zdążył jeszcze wrócić do Kijowa. Dwa dni później odbyło się na Kremlu słynne spotkanie rosyjskiej Rady Bezpieczeństwa, podczas którego Putin ogłosił decyzję o przyznaniu suwerenności zbuntowanym wschodnim republikom Ukrainy. A zaraz potem - o wysłaniu do Donbasu wojska w „misji pokojowej". Nad ranem 24 lutego wojska przekroczyły granice Ukrainy, atak prowadzono z północy, wschodu i południa, z lądu, morza i powietrza. Putin mówił żołnierzom, że idą walczyć z „ludobójstwem ukraińskim dokonywanym na obywatelach Rosji".

Dziś nawet przeciwnicy prezydenta mówią o nim z szacunkiem. W zderzeniu z wściekłym, pełnym nienawiści Putinem, który nie potrafi trzymać swojej złości pod kontrolą, Zełenski prezentuje się jak jego odwrotność. W dodatku nigdy nie siedzi za biurkiem, widać, że stara się kontrolować wydarzenia. Często dorzuca jakiś celny bon mot. Jest podporą, przywraca wiarę, że można Rosjan pokonać i zwyciężyć.

Może to on zmobilizował Poroszenkę i mera Kijowa Witalija Kliczkę, żeby też chwycili za broń. Może to dzięki jego wystąpieniom Ukraińcy już od trzech dni nie wpuścili Rosjan do Kijowa? Może dzięki jego słowom, żeby młodzi mężczyźni wracali walczyć do kraju, na granicy z Polską stworzyła się kolejka? Jeśli ktokolwiek oczekiwał, że Zełenski się załamie, to mocno się pomylił. Wiatr historii wieje, komik wyrasta na męża stanu. Także na bohatera.
Czytaj też: Na razie na Ukrainie nikt nie wywiesił białej flagi

# data[].attributes.attachment_link.title
„Nie składam broni". Kim jest dziś prezydent Zełenski

# data[].attributes.attachment_link.description
Już nie da się zatrzymać kamery, cofnąć taśmy, zmienić aktorów. Trwa wojna. Prezydent od początku przyjął zasadę bezpośredniego komunikowania się ze społeczeństwem. Zdjął garnitur i krawat, założył bluzę khaki. Mówi krótko i węzłowato. Komentuje słowa rosyjskiej propagandy. Kiedy Amerykanie powiadomili go, że jest na liście ludzi do odstrzału, i zaproponowali ewakuację w bezpieczne miejsce, odpowiedział krótko: „Potrzebuję amunicji, nie podwózki".

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Do Polski przyjedzie Jens Stoltenberg, sekretarz generalny NATO - ustaliła "Rzeczpospolita". Wizyta odbędzie się we wtorek. Szef NATO spotka się czołowymi polskimi politykami m.in. prezydentem Andrzejem Dudą oraz żołnierzami. Być może ta wizyta związana będzie z podaniem szczegółów dotyczących rozmieszczenia tzw. szpicy NATO na wschodniej flance Sojuszu w związku z agresją Rosji na Ukrainę.

Wszystkie osoby uciekające z Ukrainy przed konfliktem zbrojnym, nie muszą rejestrować się w punktach recepcyjnych ani martwić się o formalności - przekazał w poniedziałek Jakub Dudziak, rzecznik prasowy Urzędu do Spraw Cudzoziemców.

Zachodnie firmy zrywają umowy najmu samolotów z rosyjskimi przewoźnikami.

Chiny posiadają własny odpowiednik systemu SWIFT. Jest oparty na chińskim juanie i jest już globalny.

- Jestem przekonany, że jest to możliwe - powiedział ukraiński prezydent.

Premier Bułgarii, Kirił Petkow, zapowiedział, że zaproponuje dymisję ministra Stefana Janewa.

Władze Ukrainy dementują doniesienia Rosjan, którzy podali, że przejęli kontrolę nad największą elektrownią atomową w Europie.

Rzecznik MSZ Chin, Wang Wenbin stwierdził, że "wszystkie strony konfliktu powinny unikać dalszej eskalacji". Dodał, że "uzasadnione obawy o bezpieczeństwo" każdego państwa powinny być "traktowane poważnie", co można odczytać jako poparcie Pekinu dla Moskwy.

Brytyjski premier napisał, że od rana zwiększyła się izolacja Rosji od międzynarodowego systemu finansowego.

Pearl Jam opublikował na Instagramie panoramiczne zdjęcie monumentalnego pomnika Matka Ojczyzna, górującego ponad Kijowem, który stanowi część Muzeum historii Ukrainy w II wojnie światowej.

W niedzielę Ukraina ogłosiła powstanie jednostki obrony terytorialnej, w której służyć będą cudzoziemcy.

Członkiem delegacji ma być minister obrony Ukrainy, Ołeksij Reznikow.

Na granicy Ukrainy z Białorusią ok. 10 czasu polskiego mają rozpocząć się rozmowy między delegacjami z Rosji i Ukrainy. Rosyjski negocjator, Włądimir Medinski przekonuje, że Rosja "jest zainteresowana z porozumieniem, które byłoby w interesie obu stron".

Charles Michel zapowiedział, że do takiej debaty dojdzie w rozmowie z francuską stacją telewizyjną, BFM. - Taka debata się odbędzie - powiedział Michel dodając, że Unia ma już "bardzo silne" związki z Ukrainą, które mogą być jeszcze umocnione.

Najbogatsze kraje świata chcą „obciążyć Rosję maksymalnymi kosztami" za inwazję na Ukrainę.

Wiceminister obrony Ukrainy podkreśliła, że dane te mogą być niepełne.

Premier Xavier Bettel poinformował, że na Ukrainę trafi z Luksemburga broń przeciwpancerna, jeepy i namioty.

- Nie jest możliwe, by przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze stanął sam Władimir Putin jako prezydent Federacji Rosyjskiej, bo Rosja nie poddała się jurysdykcji haskiego Trybunału - mówi portalowi Onet.pl dr Piotr Łubiński, specjalista z zakresu bezpieczeństwa i prawa międzynarodowego.

Brytyjskie ministerstwo w najnowszym meldunku o sytuacji na Ukrainie podaje, że "ciężkie walki toczą się w rejonie Czernichowa i Charkowa, ale oba miasta są pod kontrolą Ukrainy".

Deripaska i Fridman zaapelowali o rozpoczęcie rozmów pokojowych tak szybko jak to tylko możliwe.

- W ostatnim czasie z pewnością zrobił wiele nieracjonalnych rzeczy - odparł Ben Wallace w rozmowie ze Sky News.

Na Instagramie opublikował paradoksalne stwierdzenie o tym, że pokój możemy zachować dopiero po śmierci: „Dlaczego zawsze spoczywamy w pokoju? Dlaczego nie żyjemy w pokoju?" - napisał były perkusista The Beatles.

Rubel mocno traci. Rosjanie wyciągają gotówkę z kont bankowych.

Według informacji brytyjskiego dziennika w stolicy Ukrainy ma działać ok. 400 najemników z tzw. Grupy Wagnera.

Watykański sekretarz stanu, kardynał Pietro Parolin, powiedział w rozmowie z włoskimi dziennikarzami, że "pomimo wybuchu wojny między Rosją a Ukrainą" jest "przekonany, że zawsze jest miejsce na negocjacje".

Szef MSW Ukrainy, Wadym Denysenko poinformował, że z pomocą grupy ukraińskich hakerów udało się włamać na stronę Kremla i upublicznić w internecie bazę telefoniczną Kremla, która jest obecnie dostępna na komunikatorze Telegram.

Oleg Anisimow przyznał, że nie może znaleźć żadnego uzasadnienia do ataku Rosji na sąsiedni kraj - pisze "Financial Times".

"Rzeczywistość okazała się inna od propagandy" - pisze w komunikacie Sztab Generalny Ukrainy.

Sztab Generalny Ukrainy podaje, że rosyjska armia naciera wolniej na wszystkich kierunkach, a ukraińska armia skutecznie odpiera wszystkie ataki. "Wróg jest zdemoralizowany i ponosi poważne straty" - podaje ukraiński sztab.

Armia apeluje, by informacje o wszystkich podejrzanych osobach przekazywać żołnierzom lub policji.

- Nie zabraknie paliwa - zapewniają polskie koncerny. Kryzys paliwowy nam nie grozi.

Telekonferencja prezydenta USA z sojusznikami odbędzie się o godzinie 17.

Aktywów w Rosji nie mogą sprzedawać zagraniczne osoby fizyczne, ani prawne.

Centrum Walki z Dezinformacją przy Narodowej Radzie Bezpieczeństwa i Obrony Ukrainy podaje, że Ukraińcy służący we francuskiej Legii Cudzoziemskiej mogą wyjechać na Ukrainę z pełnym wyposażeniem bojowym.

Singapur zamierza działać wraz z innymi państwami przy wprowadzaniu odpowiednich sankcji i ograniczeń wobec Rosji - oświadczył szef MSZ Singapuru, Vivian Balakrishnan, na forum parlamentu.

Z tych 70 proc. 47 proc. ankietowanych jest pewnych, że armia Ukrainy może wygrać wojnę z Rosją. Pozostali twierdzą, że ukraińska armia raczej da radę wygrać z Rosjanami.

Gen. Ołeksandr Syrsky, dowódca ukraińskich wojsk lądowych, dowodzący obroną Kijowa poinformował, że w nocy wróg próbował znów przebić się przez obronę stolicy, ale został odparty, a ukraińskie wojsko zniszczyło kolejne kolumny Rosjan. - Wszystkie ruchy wrogich sił są przez nas kontrolowane. Wszystkie próby osiągnięcia celów przez rosyjskie wojsko zostały udaremnione. Rosyjscy żołnierze są zdemoralizowane i wyczerpane. Pokazaliśmy, że potrafimy bronić naszego domu przed nieproszonymi gośćmi - oświadczył gen. Syrsky.

Rosjanie, planując atak na Ukrainę, spodziewali się, że kijowskie władze opuszczą stolicę w panice. Łatwo byłoby wtedy zainstalować w opuszczonym kraju marionetkowe władze. Jednak nic takiego się nie stało - pisze redaktor naczelny "Rzeczpospolitej".

Na razie nie ma informacji o ofiarach, jedna osoba została ranna. Ostrzał artyleryjski miasta rozpoczął się ok. 2 nad ranem. Rakiety miały uderzyć m.in. w przedszkole. Trafiony został również sklep na rynku głównym oraz pięciopiętrowy budynek mieszkalny.

Agresja Rosji na Ukrainę to także cios dla polskich przedsiębiorstw, które prowadzą interesy na wschodzie.

W poniedziałek dojdzie do spotkania organizacji polskiego biznesu, na którym mają zapaść decyzje dotyczące kształtu pomocy dla polskich firm handlujących lub inwestujących w Ukrainie - piszemy w "Rzeczpospolitej".

64,3 proc. Polaków obawia się bezpośredniego naruszenia bezpieczeństwa i granic Polski.

Rzeczpospolita

1 684 cywilów i 116 dzieci miało zostać rannych w wyniku działań wojennych.

Shinzo Abe, były premier Japonii w wywiadzie telewizyjnym zasugerował, że rząd w Tokio mógłby rozważyć wydanie zgody na rozmieszczenie przez USA broni atomowej na terytorium Japonii, w związku z inwazją Rosji na Ukrainę.

Ukraina wygra. Chwała Ukrainie! - pisze Ołeksij Reznikow.

"Washington Post", cytując przedstawiciela administracji USA podaje, że Białoruś przygotowuje się do wysłania swoich wojsk na Ukrainę, co może nastąpić jeszcze w poniedziałek.

Prezydent Brazylii, Jair Bolsonaro wskazał, że jego kraj uzależniony jest od importu nawozów z Rosji.

Przedstawiciel administracji USA mówi, że przebieg ofensywy w rejonie Czernichowa wskazuje, że Rosjanie mogą zmienić strategię na bardziej dotkliwą dla ludności cywilnej.

Dwa piętra budynku stanęły w płomieniach.

Położony na południu Ukrainy Berdiańsk znajduje się obecnie pod kontrolą Rosjan - podał mer miasta. Rosyjskie jednostki weszły do miasta ok. 15:50 czasu lokalnego w niedzielę. Wkrótce potem rosyjscy żołnierze pojawili się w centrum miasta - poinformował mer Aleksander Swidło. Do ratusza Rosjanie weszli ok. 20. Obecnie wszystkie budynki administracyjne w Berdiańsku mają znajdować się pod kontrolą Rosjan. W położonym nad Morzem Czarnym Berdiańsku mieszka ok. 100 tys. osób.

Narodowa Agencja Informacyjna Ukrainy (Ukrinform) podaje, że po kilku godzinach spokoju eksplozje znów dają się słyszeć w dwóch największych miastach Ukrainy. W Czernichowie rozległy się syreny alarmowe.

Rozmowy mają odbyć się o godzinie 17:15 czasu polskiego.

# data[].attributes.attachment_link.description
Do Polski przyjedzie Jens Stoltenberg, sekretarz generalny NATO - ustaliła "Rzeczpospolita". Wizyta odbędzie się we wtorek. Szef NATO spotka się czołowymi polskimi politykami m.in. prezydentem Andrzejem Dudą oraz żołnierzami. Być może ta wizyta związana będzie z podaniem szczegółów dotyczących rozmieszczenia tzw. szpicy NATO na wschodniej flance Sojuszu w związku z agresją Rosji na Ukrainę.

# data[].attributes.attachment_link.description
Zlokalizowane w Czarnobylu przechowalniki wypalonego paliwa oraz blok czwartego reaktora osłonięty arką nie są po 36 latach od awarii żadnym zagrożeniem - twierdzi Maciej Lipka z fundacji nuclear.pl.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
To nie wynik referendum, a decyzja Kremla zdecyduje o przyszłości Krymu. Bo nawet 80 proc. głosów za przyłączeniem się do Rosji nie oznacza, że do aneksji w ogóle dojdzie. Analiza tvn24.pl.

Jak wyglądałby scenariusz aneksji Krymu przez Rosję? Najpierw mieszkańcy w referendum opowiadają się za przyłączeniem do Federacji Rosyjskiej. Potem władze Federacji szybko i pozytywnie rozpatrują "prośbę" Krymu. Ale jest też inna możliwość. Rosyjskie władze mogą długo zwlekać z podjęciem decyzji ws. przyłączenia Krymu i nie musi wcale być ona pozytywna.

Co, z punktu widzenia interesów rosyjskich, może przemawiać przeciwko bezpośredniemu przyłączeniu półwyspu?

Prawdziwym celem Władimira Putina nie jest zdobycie Krymu, a odzyskanie kontroli nad całą Ukrainą. To oznacza zmianę rządu w Kijowie i cofnięcie dotychczasowych osiągnięć rewolucji z Majdanu. Aby to osiągnąć, Moskwa będzie musiała wykorzystać cały arsenał narzędzi destabilizowania państwa ukraińskiego. Widać to w ostatnich dniach w Charkowie czy Doniecku.

Najmocniejszym argumentem w ręku Rosji może być jednak „niepodległe" quasi-państewko na Krymie. Formalnie wciąż należące do Ukrainy, faktycznie kontrolowane przez Rosję. Byłoby to powtórzenie scenariusza Naddniestrza w Mołdawii. „Zamrażając" krymski konflikt tak, jak zarobiła to z Naddniestrzem na początku lat 90-tych, Moskwa utrudni Ukrainie proces integracji z UE, a tym bardziej - ewentualnie - z NATO.

Sytuacja, w której część terytorium państwa nie znajduje się pod jego kontrolą, z pewnością nie sprzyja stabilności tego państwa. To akurat dobrze wiedzą Gruzini, którzy od przeszło dwóch dekad mają problem z Abchazją i Osetią Południową. Grając kartą „niepodległego" Krymu, Moskwa może szantażować Kijów i blokować jego prozachodnią politykę. Przykład Mołdawii pokazał, że ciągłymi „pokojowymi" rozmowami i składanymi obietnicami rozwiązania problemu, Rosja może wzmacniać swoich sojuszników także w Kijowie.

Kryzys puka do drzwi państwa Putina, obecny konflikt z Ukrainą dodatkowo wyssał z rosyjskiej gospodarki dziesiątki miliardów dolarów. I to pewnie nie koniec. Włączenie zacofanego i infrastrukturalnie ściśle związanego z Ukrainą Krymu będzie zaś wielkim obciążeniem dla budżetu.

Krym jest głęboko uzależniony od budżetu ukraińskiego (połowa budżetu to dotacje z Kijowa). Nie ma własnych zasobów wody pitnej i nie produkuje własnej energii elektrycznej. Z kontynentalnej części kraju sprowadzać musi 90 proc. wody, 80 proc. prądu, 60 proc. podstawowych produktów.

Lokalne władze oceniają, że rozwój infrastruktury wymaga inwestycji na 3 mld USD. Rosja musiałaby albo zainwestować w rozbudowę odpowiedniej infrastruktury na Krymie, albo zastąpić Ukrainę w roli donatora - ale i w tym wypadku konieczna byłaby budowa choćby połączeń energetycznych czy wodociągów. A niełatwe by to było, wszak Krym nie ma lądowego połączenia z Rosją. Prawda, że Rosja od lat utrzymuje na finansowej kroplówce Abchazję i Osetię Płd., tyle że liczą one odpowiednio 250 tys. i 45 tys. mieszkańców. A Krym to 2 mln ludzi.

Wraz z anektowanym Krymem Rosja zyskałaby w swych granicach politycznie aktywną i świetnie zorganizowaną, wrogą Moskwie, mniejszość Tatarów krymskich. Stanowią oni ok. 12 proc. populacji półwyspu, ale ten odsetek będzie rósł, bo od lat przyrost naturalny mają bez porównania wyższy, niż krymscy Słowianie.

Tatarzy od początku kryzysu odwołują się do tureckiej mediacji i nie uznają referendum ani separatystycznych działań lokalnych władz. Aneksja może doprowadzić do wzrostu napięć etniczno-religijnych i destabilizacji półwyspu. Krymscy Tatarzy dotychczas byli odporni na wpływy islamskiego fundamentalizmu, choć wiadomo, że w Syrii po stronie rebelii walczy oddział złożony z ochotników tatarskich. Biorąc pod uwagę tradycyjnie dobre i bliskie relacje krymskich Tatarów z Czeczenami (wynikające m.in. z tragicznej wspólnej historii - oba narody na rozkaz Stalina wysiedlono w 1944), istnieje niebezpieczeństwo zaangażowania krymskich muzułmanów w islamistyczne podziemie antymoskiewskie.

Pozostaje też kwestia Turcji, która od kilkuset lat uważa się za protektora praw krymskich Tatarów. Aneksja Krymu i napięcia między lokalnymi muzułmanami a Moskwą miałyby negatywny wpływ na stosunki Ankary z Moskwą. A to nie jest na rękę ani jednej, ani drugiej.

Uczynienie zdominowanego przez Rosjan Krymu częścią Federacji Rosyjskiej wzmocni obawy innych republik postsowieckich, posiadających znaczące rosyjskie mniejszości. Dotyczy to głównie sojuszników Moskwy: Kazachstanu i Białorusi.

Aneksja Krymu może w tej sytuacji osłabić w tych krajach dążenia do integracji na warunkach dyktowanych przez Rosję. Kazachstan i Białoruś z pewnością analizują potencjalne zagrożenie w związku z rosyjską mniejszością.

Po wydarzeniach krymskich na całym obszarze postsowieckim wzrośnie tendencja do postrzegania miejscowych Rosjan jako „piątej kolumny" Kremla. A co za tym idzie, zwiększy się ich dyskryminacja (szczególnie w Azji Centralnej) - co Moskwa może wykorzystać jako pretekst do aneksji kolejnych obszarów.

W przypadku Białorusi (785 tys. Rosjan, czyli ok. 8 proc. populacji) byłoby to może nie tak oczywiste, bo białoruscy Rosjanie są rozproszeni po całym kraju. Ale już Kazachstan ma się czego bać. W tym kraju mieszka 3,8 mln Rosjan - to jedna czwarta całej ludności. Co najważniejsze, zamieszkują zwarcie cztery północne prowincje Kazachstanu, będąc tam w większości. W niektórych rejonach przygranicznych mamy do czynienia z ponad 70-proc. większością rosyjską. Trudno się dziwić, że Kazachstan bardzo nerwowo zareagował na słowa Żyrinowskiego o przyłączeniu tych obszarów do Rosji.

Aneksja Krymu przez Rosję byłaby precedensem groźnym także dla samej Moskwy. Mogłyby się nań powoływać w przyszłości sąsiednie państwa roszczące sobie prawa do części terytoriów Federacji. Choćby Chiny.

Według różnych szacunków, na rosyjskim Dalekim Wschodzie żyją już nawet 2 mln chińskich legalnych i nielegalnych imigrantów. Po rosyjskiej stronie granicy jest wciąż rzadkie zaludnienie, w przeciwieństwie do przeludnionych terytoriów po stronie chińskiej. To czyni te tereny łakomym kąskiem dla Pekinu. Zwłaszcza, że Państwo Środka ma historyczne pretensje Pekinu do tego obszaru. Generalnie więc Chiny mogłyby w teorii w przyszłości użyć tej samej logiki, zgłaszając pretensje do rosyjskiego Dalekiego Wschodu, co Rosja używa teraz wobec Krymu.

Jest jeszcze jeden czynnik w tym regionie Rosji: Kuryle. Aneksja Krymu dałaby dodatkowe argumenty Japończykom wciąż żądającym zwrotu archipelagu.

Aneksja Krymu oznaczać będzie przedłużenie i pogłębienie kryzysu w relacjach z UE i USA. Nawet przy chęci kompromisu z jednej czy obu stron, fakt oderwania części terytorium innego państwa poważnie utrudni normalizację stosunków od strony formalnej.

Bardziej opłaca się zachowanie „suwerennego" Krymu jako karty przetargowej w rokowaniach z Zachodem ws. przyszłości Ukrainy. Nie przyjmując w skład Federacji Krymu, mimo wyniku referendum, Moskwa zyskuje argument w propagandowej wojnie. Może twierdzić, że w ten sposób pokazuje dobrą wolę do rozmów z Kijowem, że nie jest wcale agresorem, wbrew temu, co mówi Ukraina.

W takiej sytuacji Zachód dostałby pretekst, żeby nie wchodzić w ostrzejsze sankcje przeciwko Rosji i mógłby naciskać na rząd w Kijowie do pójścia na jakieś ustępstwa wobec Moskwy. Wszystko w imię uniknięcia dalszej eskalacji konfliktu.

Autor: Grzegorz Kuczyński //kka / Źródło: tvn24.pl

Źródło zdjęcia głównego: tvn24.pl

# data[].attributes.attachment_link.title
Sześć powodów, dla których Rosji nie opłaca się aneksja Krymu

# data[].attributes.attachment_link.description
To nie wynik referendum, a decyzja Kremla zdecyduje o przyszłości Krymu. Bo nawet 80 proc. głosów za przyłączeniem się do Rosji nie oznacza, że do aneksji w ogóle dojdzie. Analiza tvn24.pl. Jak wyglądałby scenariusz aneksji Krymu przez Rosję? Najpierw mieszkańcy w referendum opowiadają się za przyłączeniem do Federacji Rosyjskiej.

# data[].attributes.attachment_link.title
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich - Wikipedia, wolna encyklopedia

# data[].attributes.attachment_link.description
Państwo infobox}} Przestarzałe pola: "członkowie" oraz "członkowie_tekst". Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (in. Związek Radziecki, Związek Sowiecki, Związek Socjalistycznych Republik Sowieckich, skr. ZSRR, ZSRS, ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик, СССР; Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, SSSR) - historyczne pierwsze państwo komunistyczne położone we wschodniej Europie oraz północnej i środkowej Azji, ze stolicą w Moskwie, istniejące w latach 1922-1991.