# data[].attributes.body
http://english.thekotel.org/cameras.asp

# data[].attributes.headline
De grootste joodse gemeenschap in Griekenland daagt Duitsland voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Tijdens de Tweede Wereldoorlog betaalde de Griekse gemeenschap losgeld aan de nazi's om Grieken vrij te kopen die werden ingezet voor dwangarbeid. De joodse gemeenschap wil nu geld zien van Duitsland.De rechtszaak is een initiatief van de joodse gemeenschap van Thessaloniki. In 1942 werden duizenden Griekse joden in Thessaloniki door de nazi's gedwongen aan bouwprojecten te werken. Door de erbarmelijke omstandigheden kwam 10 procent van de dwangarbeiders om het leven.De gemeenschap sloot uiteindelijk een overeenkomst met de lokale nazicommandant om de dwangarbeiders vrij te krijgen. Daarvoor werd 1,9 miljard drachme betaald, een bedrag dat volgens de eisende partij nu inclusief rente zou zijn aangegroeid tot ongeveer 50 miljard euro. Niet lang na het betalen van het losgeld werden de joden uit Thessaloniki alsnog overgebracht naar vernietigingskampen in Duitsland

# data[].attributes.subject
De grootste joodse gemeenschap in Griekenland daagt Duitsland voor het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Tijdens de Tweede Wereldoorlog betaalde de Griekse gemeenschap losgeld aan de nazi's om Grieken vrij te kopen die werden ingezet voor dwangarbeid. De joodse gemeenschap wil nu geld zien van Duitsland.De rechtszaak is een initiatief van de joodse gemeenschap van Thessaloniki. In 1942 werden duizenden Griekse joden in Thessaloniki door de nazi's gedwongen aan bouwprojecten te werken. Door de erbarmelijke omstandigheden kwam 10 procent van de dwangarbeiders om het leven.De gemeenschap sloot uiteindelijk een overeenkomst met de lokale nazicommandant om de dwangarbeiders vrij te krijgen. Daarvoor werd 1,9 miljard drachme betaald, een bedrag dat volgens de eisende partij nu inclusief rente zou zijn aangegroeid tot ongeveer 50 miljard euro. Niet lang na het betalen van het losgeld werden de joden uit Thessaloniki alsnog overgebracht naar vernietigingskampen in Duitsland

# data[].attributes.headline
Binnen het Jodendom bestaan drie richtingen: het orthodoxe ,het conservatieve en      het liberale jodendom.      De orthodoxe joden houden zich strikt aan de joodse wetten en voorschriften die      staan opgetekend in de joodse geschriften (de Thora en de Talmoed).      De conservatieve joden gaan wat vrijer om met de wetten en voorschriften. De      liberale joden willen hun geloof een meer eigentijds gezicht geven.      Kenmerkend voor alle joden is dat zij het bestaan van God (in het hebreeuws:      Jahweh, JHWH, ik ben die ik ben) als een vast gegeven accepteren; zij beschouwen      God als de schepper van alles. Ook hebben zij allen de sabbat (zaterdag) als      rustdag.      Er is maar één God, hij schiep de wereld en de mensen met een bepaald doel en      Hij leidt het leven en de geschiedenis volgens een vast plan.      Vanaf de vroegste tijden beschouwen de joden zich als een volk dat op een      uitzonderlijke manier door God werd geroepen en dus uitverkoren, zoals      omschreven in de christelijke Bijbel en de joodse Thora.      Godsdienst en geschiedenis van de joden staan opgeschreven in het Oude Testament      (christelijke benaming, oftewel de Tenach (joodse benaming).      Tenach betekent de letter T van Thora (wet), de N van de Nebiim (profeten) en de      C van Chetoebim (geschriften).- De Thora omvat de vijf boeken van Mozes: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en      Deuteronomium.      De kern van deze vijf boeken vormen de tien geboden gegeven door Mozes , dit      zijn de voorwaarden van het verbond dat God met de joden heeft gesloten.- De Nebiim omvat historische boeken, zoals Jozua, Richteren, Samuel en Koningen      en de geschriften der profeten zoals Elia, Hosea, Jesaja, Amos en Jeremia.- De Chetoebim bevat historische boeken; zoals Kronieken en Ester, dichterlijke      boeken; zoals Psalmen en Hooglied en wijsheidsboeken; zoals Job en Prediker.      De Thora bepaalt de kenmerkende levenswijze van de joden. Rond de 10 geboden      groeiden langzamerhand 248 geboden en 365 verbodsbepalingen die allemaal in de      Tenach zijn vastgelegd. Zij vormen een exact schema voor het leven vanaf de      geboorte tot aan de dood.      Alle joodse tradities en godsdienstige gebruiken zijn aan de Thora ontleend,      denk aan sabbat, de spijswetten (het eten moet kosher zijn), de besnijdenis, de Bar Mitswa en de feestdagen.      Geleerden hebben geprobeerd om de Thora te verklaren. Vele verschillende wijzen      van uitleg zijn bijeen gebracht in een totaal van 6 boeken (Mishna). De      bewerkingen en aanvullingen hierop heet de Gemara(toevoeging). De Mishna en de      Gemara vormen samen de Talmoed.      Een opmerkelijk verschijnsel in het jodendom is het geloof in de komst van de      Messias; hij zal het Koninkrijk Gods op aarde brengen. De rechtschapenen zullen      beloond worden; de zondaars gestraft. Het joodse volk zal in een land bijeen      gebracht worden en er zal een tijdperk van vrede en geluk aanbreken voor alle      mensen.      Gebruiken en tradities nemen een belangrijke plaats in het leven van iedere jood      in.      Als een pasgeboren jongen de leeftijd van 8 dagen bereikt wordt hij besneden.      Daarbij wordt de voorhuid van de penis verwijderd. Deze ongevaarlijke ingreep      wordt door een arts of een besnijder (moheel) uitgevoerd. Het gebruik wordt in      het eerste boek van Mozes (Genesis) beschreven.      Op de sabbat na zijn dertiende verjaardag wordt de jongen een Bar Mitswa ; een      zoon van de opdracht. Hij gaat voor het eerst naar de synagoge om een      zegenspreuk uit de Thora uit te spreken. Vervolgens ontvangt hij de gebedsriemen      (tefillin) met daarin de heilige teksten uit de thora en bevestigt deze om zijn      linkerarm en op het voorhoofd. Daarna wordt hij opgenomen in de      geloofsgemeenschap en is hij een man.      Sommige richtingen laten ook meisjes op een gelijksoortige wijze toe tot de      geloofsgemeenschap. Zij wordt dan een Bat Mitswa: een dochter van de opdrach

# data[].attributes.subject
Binnen het Jodendom bestaan drie richtingen: het orthodoxe ,het conservatieve en      het liberale jodendom.      De orthodoxe joden houden zich strikt aan de joodse wetten en voorschriften die      staan opgetekend in de joodse geschriften (de Thora en de Talmoed).      De conservatieve joden gaan wat vrijer om met de wetten en voorschriften. De      liberale joden willen hun geloof een meer eigentijds gezicht geven.      Kenmerkend voor alle joden is dat zij het bestaan van God (in het hebreeuws:      Jahweh, JHWH, ik ben die ik ben) als een vast gegeven accepteren; zij beschouwen      God als de schepper van alles. Ook hebben zij allen de sabbat (zaterdag) als      rustdag.      Er is maar één God, hij schiep de wereld en de mensen met een bepaald doel en      Hij leidt het leven en de geschiedenis volgens een vast plan.      Vanaf de vroegste tijden beschouwen de joden zich als een volk dat op een      uitzonderlijke manier door God werd geroepen en dus uitverkoren, zoals      omschreven in de christelijke Bijbel en de joodse Thora.      Godsdienst en geschiedenis van de joden staan opgeschreven in het Oude Testament      (christelijke benaming, oftewel de Tenach (joodse benaming).      Tenach betekent de letter T van Thora (wet), de N van de Nebiim (profeten) en de      C van Chetoebim (geschriften).- De Thora omvat de vijf boeken van Mozes: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en      Deuteronomium.      De kern van deze vijf boeken vormen de tien geboden gegeven door Mozes , dit      zijn de voorwaarden van het verbond dat God met de joden heeft gesloten.- De Nebiim omvat historische boeken, zoals Jozua, Richteren, Samuel en Koningen      en de geschriften der profeten zoals Elia, Hosea, Jesaja, Amos en Jeremia.- De Chetoebim bevat historische boeken; zoals Kronieken en Ester, dichterlijke      boeken; zoals Psalmen en Hooglied en wijsheidsboeken; zoals Job en Prediker.      De Thora bepaalt de kenmerkende levenswijze van de joden. Rond de 10 geboden      groeiden langzamerhand 248 geboden en 365 verbodsbepalingen die allemaal in de      Tenach zijn vastgelegd. Zij vormen een exact schema voor het leven vanaf de      geboorte tot aan de dood.      Alle joodse tradities en godsdienstige gebruiken zijn aan de Thora ontleend,      denk aan sabbat, de spijswetten (het eten moet kosher zijn), de besnijdenis, de Bar Mitswa en de feestdagen.      Geleerden hebben geprobeerd om de Thora te verklaren. Vele verschillende wijzen      van uitleg zijn bijeen gebracht in een totaal van 6 boeken (Mishna). De      bewerkingen en aanvullingen hierop heet de Gemara(toevoeging). De Mishna en de      Gemara vormen samen de Talmoed.      Een opmerkelijk verschijnsel in het jodendom is het geloof in de komst van de      Messias; hij zal het Koninkrijk Gods op aarde brengen. De rechtschapenen zullen      beloond worden; de zondaars gestraft. Het joodse volk zal in een land bijeen      gebracht worden en er zal een tijdperk van vrede en geluk aanbreken voor alle      mensen.      Gebruiken en tradities nemen een belangrijke plaats in het leven van iedere jood      in.      Als een pasgeboren jongen de leeftijd van 8 dagen bereikt wordt hij besneden.      Daarbij wordt de voorhuid van de penis verwijderd. Deze ongevaarlijke ingreep      wordt door een arts of een besnijder (moheel) uitgevoerd. Het gebruik wordt in      het eerste boek van Mozes (Genesis) beschreven.      Op de sabbat na zijn dertiende verjaardag wordt de jongen een Bar Mitswa ; een      zoon van de opdracht. Hij gaat voor het eerst naar de synagoge om een      zegenspreuk uit de Thora uit te spreken. Vervolgens ontvangt hij de gebedsriemen      (tefillin) met daarin de heilige teksten uit de thora en bevestigt deze om zijn      linkerarm en op het voorhoofd. Daarna wordt hij opgenomen in de      geloofsgemeenschap en is hij een man.      Sommige richtingen laten ook meisjes op een gelijksoortige wijze toe tot de      geloofsgemeenschap. Zij wordt dan een Bat Mitswa: een dochter van de opdrach

# data[].attributes.body
Tora’ is de naam van de vijf boeken van Mozes. Wij      spreken wel van ‘wet’, maar dat is een slechte vertaling van het Hebreeuwse      woord. Tora komt van een werkwoord dat onderwijzen betekent: de tora is Gods      Woord dat wil onderwijzen en de weg wijzen - en dat klinkt toch anders dan      ‘wet’.
De Hebreeuwse Bijbel is onder te verdelen in Tora,  Nebi’iem (de profeten) en Chetoeviem (de geschriften). Met de beginletters van  deze onderdelen noemen de joden hun Bijbel: TeNaCH.

We komen die onderverdeling ook in het Nieuwe Testament  tegen, waar het gaat over ‘de wet van Mozes, de profeten en de Psalmen’ (bv.  Lukas 24:44), of korter: ‘de wet en de profeten’ of ‘Mozes en de  profeten’ - waarmee dan heel het Oude Testament bedoeld is.

De tora neemt een heel bijzondere plaats in. In de  synagoge wordt er op elke sabbat een bepaald gedeelte uit gelezen. In één jaar  wordt de hele tora gelezen. Op de dag na het Loofhuttenfeest wordt het slot van  de tora gelezen, en wordt er gelijk ook weer een nieuw begin gemaakt, met  Genesis 1. Die dag heet simchát tora (), ‘vreugde der wet’. De  vreugde wordt o.a. geuit in een rondedans met de tora-rol.

Voor de lezingen is er een vaste indeling, in 54 delen  (soms moeten dus 2 delen op één sabbat gelezen worden om rond te komen). Bij  elk deel hoort een bepaald gedeelte uit de profeten of geschriften, de haftara.  Zo is bv. het eerste gedeelte: Genesis 1:1-6:8 met Jesaja 42:5-43:11; het heet  naar de beginwoorden van Gen. 1 beresjíet, ‘in den beginne’. (Zie verder  het leesrooster voor 5763; link onderaan de pagina)

De rollen worden in de synagoge bewaard in een kast, de  ‘arke’, die tegen de muur aan de kant van Jeruzalem is geplaatst. Doorgaans  staan daarin meerdere rollen, elk met een hoes eromheen ter bescherming en een  ‘kroon’ op de bovenste handvatten ter versiering.

Een tora-rol is gemaakt van perkament (van leer van een  rein dier), en geschreven met speciale inkt. Elke rol wordt met de hand  geschreven. De tekst komt in kolommen van max. 60 regels. Op één vel perkament  komen 4 à 5 kolommen. Er zijn ongeveer 200 kolommen, dus 40 vellen perkament  nodig. Is de rol eenmaal klaar - geschreven, gecontroleerd en in elkaar gezet -  dan wordt hij op een feestelijke manier in gebruik genomen.

Een echte tora-rol is een kostbaar bezit. Letterlijk. Maar  de tora is voor Israël vooral ook in figuurlijke zin kostbaar - dat komt o. a.  uit in hoe de rollen gemaakt en gebruikt worden.

# data[].attributes.body
Toen op 14 mei 1948 door David Ben Goerion de staat Israël werd uitgeroepen, was dat voor Egypte, Transjordanië, Irak, Syrië en Libanon het startsein om de pasgeboren staat aan te vallen en te vernietigen. Al eerder was de goedkeuring op 27 november 1947 van het VN-Verdelingsplan aanleiding geweest voor de Arabieren om tot geweld, brandstichting en plunderingen over te gaan in de Joodse wijken van Jeruzalem. Na de Onafhankelijkheidsoorlog volgden nog meer oorlogen, waarin Israël moest vechten voor zijn voortbestaan, zoals de Zesdaagse Oorlog (1967) en de Jom Kippoeroorlog (1973). Maar telkens kwam Israël, voor velen op onverklaarbare wijze, als overwinnaar uit de bus.

Voor de Arabische, islamitische buurlanden is het bestaan van de Joodse staat in het Midden-Oosten tot op de dag van vandaag onaanvaardbaar. Zij laten daarom geen kans onbenut om de Joodse staat – uiteindelijk – te vernietigen. Maar al de oorlogen die de Arabische buurlanden sinds 1948 tegen Israël zijn begonnen, hebben ze, ondanks de militaire steun van hun machtige bondgenoten, smadelijk verloren.

Behalve hun propagandaoorlog. Want ondanks dat Israël op grond van het volkenrecht volkomen in zijn recht staat, zoals we straks zullen zien, en het bovendien de enige democratie is in het Midden-Oosten, is het niettemin de Joodse staat die voortdurend en op oneerlijke gronden wordt bekritiseerd en veroordeeld door de vergadering der volkeren, en zijn dat niet haar islamitische buurlanden, terwijl juist in die landen etnische en religieuze minderheden worden onderdrukt, mensenrechten worden geschonden en menig terreurorganisatie daar zijn bakermat heeft. Maar door het onafgebroken herhalen van leugens1, is het de vijanden van de Joodse staat gelukt de wereld blind te maken voor de ware feiten. Overigens niet zonder de medewerking van onze media, die de leugens stelselmatig en klakkeloos overnamen, waardoor het publiek een eenzijdig en oneerlijk beeld van de werkelijkheid kreeg voorgeschoteld.

Op grond van de Palestijnse Leugen wordt het Joodse hartland, Judea en Samaria, door velen ten onrechte beschouwd als door Israël 'bezet gebied' en worden de Joodse leefgemeenschappen aldaar onterecht bestempeld als 'illegaal'. Verder laten de Verenigde Staten en Europa zich in hun buitenlandbeleid ten aanzien van het Midden-Oosten in overwegende mate leiden door de Palestijnse Leugen. Ze dwingen Israël om krankzinnige concessies te doen aan hun aartsvijanden, ze roepen hun burgers op de producten uit Judea en Samaria te boycotten, ze sporen hun bedrijven aan de samenwerking met Israëlische bedrijven, die banden hebben in die regio, te verbreken en hun investeringen ongedaan te maken. En als ze kans zien, zullen ze proberen Israël met economische sancties nog verder onder druk zetten om zo feitelijk aan zijn eigen ondergang mee te werken.

Sinds 13 november 1974 heeft de Palestijnse Leugen zelfs een podium gekregen binnen de vergadering der volkeren. De Palestijnse Leugen is inmiddels zo ver geïnfiltreerd dat de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN), op 19 november 2013 in Resolutie A/68/L.12 het jaar 2014 heeft uitgeroepen tot het Internationaal jaar van solidariteit met het Palestijnse volk. En dan te bedenken dat er in heel de wereldgeschiedenis nog nooit een soeverein, historisch Palestina heeft bestaan noch een Palestijns volk. Het was de in Egypte geboren terroristenleider Yasser Arafat die de term 'Palestijnse volk' voor het eerst ging gebruiken in 1967, om daarmee de verschillende Arabische terreurbewegingen onder een gemeenschappelijke noemer te verenigen.2 Tot die tijd werd de term 'Palestijnen' veelal gebruikt voor de Joodse en Arabische bewoners van het mandaatgebied Palestina (1920-1948), ofschoon Arabische nationalisten zich liever Syriërs noemden. Golda Meir, voormalig premier van Israël, schreef daarover in de New York Times op 14 januari 1976:

"Toen ik in 1921 naar Palestina kwam, werden wij […], de Joodse pioniers, Palestijnen genoemd. Zo noemde de wereld ons. Arabische nationalisten, aan de andere kant, wezen deze benaming steevast af. Arabische woordvoerders bleven erop hameren dat het land dat wij al eeuwen koesterden gewoon een deel van Syrië was, net als Libanon."

Voor Arafat en zijn trawanten verwees Palestina enkel naar het land van de staat Israël, zoals dat bestond binnen de grenzen van vóór 1967. Dat blijkt onder meer uit artikel 24 van het Handvest van de Palestine Liberation Organization (PLO) uit 1964.

Voor degenen voor wie de Bijbel niet de belangrijkste bron is om vast te stellen dat slechts het Joodse volk aanspraak heeft op Eretz-Israël, het Land Israël, omdat God dat zo heeft bepaald (zie o.a. Genesis 15:18, 17:7-8, 28:13-15, Jeremia 16:14-15 en Amos 9:11-15), wil ik hieronder, mede aan de hand van het standaardwerk The Legal Foundation and Borders of Israel under International Law van Dr. Howard Grief, aantonen dat Israël ook krachtens het internationaal recht aanspraak heeft op Eretz-Israël, dus inclusief Judea, Samaria, de Golanhoogte, de Gazastrook, de Sinaï en zelfs Jordanië. Dat de Joodse staat Israël om politieke en andere redenen bereid is niet alle aanspraken op te eisen, die zij volgens het internationaal recht heeft op Eretz-Israël, staat buiten kijf, maar dat doet aan de rechten van het Joodse volk op zich niets af.

# data[].attributes.body
https://www.google.nl/

# data[].attributes.body
http://www.youtube.com/watch?v=FTWsDSRuvgY

# data[].attributes.body
http://www.youtube.com/watch?v=ozuNZgwgrc8

# data[].attributes.body
ik ben nu bezig met alvast bezig met

de grote PowerPoint, iedereen moet even zijn onderwerpen maken,

en dan maak ik ff een plek waar het staat. ik heb 1 onderzoek vraag en soort in die dia

zit 3a4 andere onderzoek vragen op je dia daar moet je over praten ik zet wel even een bestandje

op de padlet met alle onderzoeks vragen

groetjes, Ole

# data[].attributes.body
21e eeuw

Hoewel te vroeg voor geschiedschrijving lijkt de euforie van de verschillende religieuze bewegingen in de 20e eeuw gekalmeerd. Om de langzame neerwaartse daling te compenseren, is de openheid voor bekeringen - met name onder niet-Joden met een Joodse achtergrond - iets groter dan voorheen. In Nederland is dit echter niet het geval en is de mogelijkheid zich tot het jodendom te bekeren uiterst beperkt.

In Israël is in 2004 een poging gedaan een nieuw Sanhedrin te stichten dat het voor orthodoxe Joden mogelijk zou kunnen maken om bestaande regelgeving aanzienlijk aan te passen door een bredere consensus. Dit Sanhedrin wordt door de ultraorthodoxe (= charedische) gemeenschap echter niet erkend en heeft dus weinig kans op succes

# data[].attributes.body
Rabbijnse visie

Volgens de Joodse traditie was Abraham (Awraham) de eerste Jood. Rabbijnse literatuur vertelt dat hij de eerste was om het tegen de rest van de wereld op te nemen en de dwaasheid van afgodendienst af te werpen. Daarop beloofde God dat Abraham, inmiddels al op hoge leeftijd, nog kinderen zou krijgen, om te beginnen Isaak (Jitschak), die zijn werk zouden voortzetten en Erets Jisrael (= het land van Israël, daar Kena'an (Kanaan) genoemd) zouden erven. Volgens de Tenach gaf God de zoon van Isaak, Jakob (Jaäkov), de naam "Israël", wat "hij die met God worstelt" betekent, en wijdde zijn nakomelingen in om zijn natie te zijn.

God stuurde Jakob en zijn kinderen naar Egypte; nadat zij uiteindelijk slaven werden, stuurde God Mozes (Mosje) om de Israëlieten uit de slavernij terug te kopen. Na de Uittocht uit Egypte bracht God hen naar de berg Sinaï om hun de Thora te geven, en bracht hen uiteindelijk naar Erets Jisrael. God bepaalde dat de nakomelingen van Mozes' broer Aäron (Aharon) een priesterklasse binnen de Israëlitische gemeenschap zouden zijn. Zij dienden eerst in de Tabernakel (een verplaatsbaar huis van verering), en later dienden hun nakomelingen in de Tempels van Jeruzalem.

Bij terugkomst in Erets Jisrael werd de tent met de tabernakel in de stad Silo geplaatst en bleef daar meer dan 300 jaar. Gedurende deze tijd verstrekte God het Joodse volk leiders en strijders, om de natie te verzamelen nadat hij vijanden stuurde om hen aan te vallen. Na verloop van tijd daalde de moraal van de natie tot het punt waarin God de Filistijnen toestond om de tempel in Silo te veroveren en te plunderen.

De Israëlieten vertelden de profeet Samuel (Sjmoe'el) dat zij het punt hadden bereikt waarop zij behoefte hadden aan een permanente koning, zoals andere naties die hadden. God wist dat dit niet het beste voor de Joden was, maar willigde het verzoek in en liet Samuel Saul, een groot maar zeer bescheiden mens, benoemen tot koning. Toen de mensen Saul overhaalden tegen een order in te gaan die via Samuel gegeven was, beval God Samuel om David in plaats van Saul te benoemen.

Zodra David gevestigd was, vertelde hij de profeet Nathan dat hij een permanente tempel zou willen bouwen. Als beloning beloofde God David dat hij zijn zoon zou toestaan om de tempel te bouwen en de troon nooit van zijn kinderen zou onttrekken. Davids zoon, Salomo (Sjlomo), bouwde de eerste permanente tempel volgens de wil van God, in Jeruzalem.

Na de dood van Salomo werd het koninkrijk verdeeld in de twee koninkrijken Israël en Judea (Jehoeda) bestaande uit twee stammen. Israël had een verscheidenheid aan koningen, maar na een paar honderd jaar stond God vanwege een zich uitbreidende afgodendienst Assyrië toe om Israël te veroveren en zijn volk te verbannen. Het koninkrijk van Judea, waarvan Jeruzalem de hoofdstad was en dat de tempel bevatte, bleef onder het gezag van het Huis van David. De afgodendienst echter steeg tot het punt dat God Babylonië toestond om Judea te veroveren, de tempel te vernietigen, die 410 jaar in gebruik was geweest, en zijn volk naar Babylonië te verbannen, met de belofte dat zij na 70 jaar zouden worden bevrijd.

Na 70 jaar werd het de mensen toegestaan terug te keren naar Israël onder leiding van Ezra, en de tempel werd herbouwd. Deze tweede tempel stond 420 jaar overeind, waarna hij werd vernietigd door de Romeinse generaal en latere keizer Titus. Dit is de staat waarin de berg Moriah moet blijven totdat een nakomeling van David zich voordoet om de glorie van Israël te herstellen (het bestaan van de islamitische Koepel van de Rots doet in deze theologische visie niet ter zake).

De Thora, die op de berg Sinaï werd gegeven, werd samengevat in de vijf boeken van Mozes en samen met de boeken van en over de profeten en de geschriften de Geschreven Thora genoemd. De details, die de bijbehorende 'Mondelinge Thora' vormden, moesten ongeschreven blijven. Echter, aangezien de vervolging van de Joden toenam, ontstond het gevaar dat details vergeten zouden worden. Daarom werden zij alsnog opgetekend in de Misjna, de Talmoed, en andere heilige boeken van het jodendom.

# data[].attributes.body
Joodse jongetjes worden acht dagen na hun geboorte besneden (ook op sjabbat). Als je dit doet kom je in verbond van het Joodse volk met God.
Besnijdenis is een heel oud en belangrijk gebruik. Tegelijk met de besnijdenis krijgt de jongen zijn naam. Daarom zetten ze in de geboortekaartjes de naam van het kindje er niet op.
Bij een besnijdenis wordt de voorhuid van de penis verwijderd. Na de besnijdenis spreken de mensen eromheen een wens uit: “hij die nu besneden is, mag opgroeien tot het leren van de Tora, tot het huwelijk en tot het doen van goede daden”.
Meisjes worden niet besneden. Zij krijgen op de eerste Sabbatmorgen hun naam tijdens een Tora lezing in de synagoge
Nog een belangrijke gebeurtenis is als een joodse jongen zijn 13e verjaardag heeft gevierd, dan wordt hij op de eerst sabbat bar mitswa, dit betekent zoon van het gebed. Dit vindt hij heel belangrijk, want zijn eerste zegen bij de besnijdenis is hiermee in vervulling gegaan. Dit kun je ook horen bij de lofzegging die de vader uitspreekt “Geloofd zij Hij, die mij heeft vrijgemaakt van de verantwoordelijkheid voor deze jongen”. Vanaf deze dag wordt hij nu als volwassen beschouwd en mag hij nu in de Tora lezen.
In gemeenten waar de mensen niet zo streng zijn vieren meisjes op 12 jarige leeftijd hun bat mitswa, dit betekent dochter van gebed.
En bij het huwelijk, komt de tweede wens van de besnijdenis uit. Bij de Joden is het heel gewoon dat mensen gaan trouwen. Want samen vormen zij een “compleet mens”. Soms neemt de vrouw voor het huwelijk een bad ook wel genoemd mikwe.
De kern van het huwelijk is als de bruidegom, de ring om de rechterwijsvinger van de vrouw doet. Tegelijkertijd zegt de bruid: “door deze ring ben je mijn vrouw volgens de wet van Mozes en de profeten.” Hierna wordt de rest van het huwelijk behandeld en beloven zij elkaar liefde en trouw.
Aan het eind van de plechtigheden drinken de bruid en de bruidegom wijn uit het zelfde glas. En daarna gooit of trapt de bruid een glas kapot, waarop de gasten roepen mazzeltof. Dat betekend veel geluk

# data[].attributes.body
Deze wetten gaan over de wetten van het eten. Het ene mogen ze wel eten en de andere niet. Dit komt allemaal door de spijswetten. Hier zijn strenge regels voor. Als joden iets mogen eten dan is het eten kosjer. Dat betekent geoorloofd, d.w.z. geoorloofd om te eten of te drinken. Om zeker te weten of alles in de supermarkt kosjer is, worden ze in de fabriek bekeken en beoordeeld door een Rabbijn. Die hanteert daar drie regels voor:

Er mogen alleen reine dieren gegeten worden.
Dit betekent dat dieren die herkauwen en gespleten hoeven hebben, gegeten mogen worden. Bijvoorbeeld koeien en schapen, maar geen vlees van varkens. Zij mogen ook geen kameel eten, omdat hij geen gespleten voeten heeft. Vissen mogen zij wel eten, omdat vissen schubben en vinnen hebben. Zij mogen dus geen paling eten. Joden mogen ook geen roofvogels eten, maar wel vogels die van granen en planten leven. Insecten en weekdieren zijn niet kosjer. Joden mogen alleen maar eieren en melkproducten eten als het van een rein dier is.

Men mag niets eten waar bloed in zit.
Daarom wordt vlees op een andere wijze geslacht. Dit wordt gedaan door de sjocheet, die ook kijkt of al het bloed er uit is. Dit is een heel belangrijke taak. Bloedresten die toch in het vlees bleven zitten, wordt door een kosjere slager weggehaald. Daarna wordt het vlees ook nog enkele uren behandeld: Het wordt in water gelegd, daarna gezouten en in een doek gelegd, om al het bloed er uit te halen.

Vlees en zuivelproducten mogen niet samen bereid of gegeten worden.
Daarom hebben strenge (orthodoxe) joden de keuken in twee gedeelten verdeeld. In de ene helft worden de zuivelproducten bereid en in de andere helft het vlees. Zij hebben dan ook van alle gereedschappen die in aanraking komen met het een of en ander een dubbel aantal

# data[].attributes.body
Mozes bracht van de berg Gods de belangrijkste tien geboden mee naar beneden. De tien leefregels stonden op 2 platte stenen. Veel wetten in de wereld hebben ze van deze tien leefregels ‘nageaapt’.
1. Ik ben de heer, jullie god, die jullie uit de slavernij van Egypte heb geleid.
2. Jullie mogen geen andere goden hebben naast Mij. Jullie mogen geen beelden maken om voor neer te buigen of om te vereren.
3. Jullie mogen de naam Heer, jullie god, niet misbruiken.
4. Houd de sabbat in ere als heilige dag, en werk dan niet.
5. Heb eerbied voor je vader en moeder. Dan zullen jullie lang leven in het land dat de Heer, jullie god, je zal geven.
6. Je mag niet moorden.
7. Je mag niet stelen.
8. Je mag geen echtbreuk plegen.
9. Je mag niet vals getuigen tegen je buurman
10. Je mag niet jaloers zijn op je buurman om zijn huis zijn vrouw of wat dan ook van je buurman.

# data[].attributes.body
Sommige mensen vragen zich wel eens af: waarom hebben Joden zovel wetten? De meeste Joden zullen dan zeggen: Omdat ieder mens geschapen is naar het beeld van God mag hij nooit alleen zijn eigen gang gaan, maar moet hij, in alles wat doet, rekening houden met zijn medemens. Als hulpmiddel bij deze opdracht zijn er door God regels gegeven, die duidelijke aanwijzingen bevatten over hoe je met anderen om moet gaan.
Joden vinden het dus heel belangrijk de verantwoordelijkheid van de mens tegenover de wereld. Een rabbi (een Joodse priester) zei eens: Omdat de mens naar het beeld van God geschapen is, moet hij namens zijn Schepper, de aarde beheren en voltooien. Dit betekent dat alle Joden proberen de aarde een bewoonbare huis te maken voor alle mensen. Dus ook voor mensen die geen Jood zijn. Zij hebben hier ook een ander woord voor: tsedeka. Hier bedoelen ze rechtvaardigheid of gerechtigheid voor iedereen

# data[].attributes.body
nog niet klaar

# data[].attributes.body
Ole: onderzoek vragen maken!

Storm: Ik ga het  maken

Ole:heb de padlet groter gemaakt

hoi storm

# data[].attributes.body
joodse jongentjes worden na 8  dagen besneden

als je dit doet kom je in de verbond

# data[].attributes.body
http://allrecipes.nl/recept/324/challe.aspx?o_is=Hub_TopRecipe_1

# data[].attributes.body
voor bruiloft

http://www.youtube.com/watch?v=3TFo0VOPxrU

# data[].attributes.headline
info over Hitler bij de joden weerold oorlog 2

# data[].attributes.subject
info over Hitler bij de joden weerold oorlog 2

# data[].attributes.body
info filmpje 8 min
https://www.youtube.com/watch?v=bXIJ6NBrLuY filmpje

# data[].attributes.body
DRUk NOOIT OP PLUSJE DAN GAAT ALLES WEG

------------>

# data[].attributes.body
-de vrucht

-de adri met tekst

-keppeltjes en hoofddoeken

-diavoorstelling [foto]

-matzes

-gebet

-filmpjes [boxje mee

# data[].attributes.body
Ole

Livia

Storm

zita

Fleur

Floris jan