# data[].attributes.body
Ik heb in de eerste les erg mijn best gedaan om Daiana te betrekken bij het kennismaken en bespreken van de map. Ik heb doorgevraagd op korte antwoorden zoals ''weet ik niet''. Ik heb doorgevraagd om betere antwoorden te krijgen waarvan ik echt een beeld kon krijgen van haar. Ze wist zich bijvoorbeeld niet te plaatsen op de kaart en ik heb haar vragen gesteld over kwaliteiten die het beste bij haar paste en wat ze bijvoorbeeld ziet als waardevol in een samenwerking en bij haarzelf. Ik heb dit gedaan omdat ik het belangrijk vond dat we met een sterke kennismaking begonnen zodat we sneller ontspannen konden geraken bij elkaar en de samenwerking soepeler zou verlopen, daarbij is het naar mijn mening belangrijk om een open sfeer te creëren waarin ieder de ruimte voelt om zichzelf te zijn en duidelijk aan te geven wat hij/zij belangrijk vind. Ook wilde ik een goed beeld van iedereen krijgen om te weten hoe ik met de anderen om zou kunnen gaan. Ik was van plan om nog enkele valkuilen te bespreken maar hier zijn wij niet aan toegekomen door de tijdsduur van de les. Ik vond dit in het specifiek belangrijk omdat samenwerken bij mij soms wat stroef verloopt en ik graag mijn valkuilen duidelijk wil maken zodat mensen weten wat ze mij kunnen verwachten en ook zodat hier op ingespeeld kan worden.

Conclusie: Ik heb mijn best gedaan om Daiana zich open te laten stellen. Ik heb dit gedaan om een goed beeld te krijgen van Daiana maar ook om openheid in de groep aan te moedigen. Ik geloof dat iedereen zich vrij moet voelen om te zeggen wat hij of zij vind, dat is goed voor de samenwerking. Ik wilde nog valkuilen bespreken maar hier zijn we niet aan toegekomen, ik wil volgende keer graag een gesprek hierover voeren met de groep.

# data[].attributes.body
We hadden in eerste instantie afgesproken dat alleen hadeel en Judith zouden observeren op de locatie voor expeditie stad, dit omdat Marijn en ik een enquête en de inleiding zouden maken en Daiana een doelgroep analyse zou maken. Ik heb besloten om toch mee te gaan zodat ik een duidelijk beeld kon krijgen van de locatie en de groepsleden konden zien dat ik betrokken was bij de opdracht.

Ik ben in eerste instantie wat afzijdig geweest over het gaan naar de locatie en het observeren omdat ik de overtuiging had dat het weinig toe zou voegen als ik erbij zou zijn. In mijn hoofd was een observatie namelijk niet iets waar een derde persoon nog iets aan toe zou kunnen voegen. Toen ik merkte dat Daiana en Marijn ook mee waren gegaan begon ik het te zien als iets waarbij het wellicht fijn voor de groepsgenoten zou kunnen zijn om mij erbij te hebben. Ik ben nog steeds overtuigd dat het voor het observeren zelf weinig toevoeging heeft gehad maar ik heb wel gemerkt dat het op prijs werd gesteld dat ik meeging. Het kwam uiteindelijk neer op solidariteit, iets wat niet aan de kant geschoven moet worden als het gaat om het groepsproces.

Ik heb dan ook gemerkt dat het meegaan naar de locatie goed was voor de band met de groepsgenoten. Het heeft mij ook goed gedaan om bekend te raken met de locatie, het zorgde ervoor dat ik een beter beeld had van waar we mee te maken hadden in het onderzoek en het vergrootte mijn betrokkenheid. Het zal goed zijn om in het vervolg vaker mee te gaan naar de locatie en mee te helpen in het verzamelen van respondenten en informatie, voor de solidariteit en mijn betrokkenheid.

# data[].attributes.headline
Egoïstisch zijn ten behoeve van de groep

# data[].attributes.subject
Egoïstisch zijn ten behoeve van de groep

# data[].attributes.body
Bij de Arena voor expeditie stad heb ik me gerealiseerd dat ik af en toe over mijn taks heenga. Niels noemde dat hij af en toe wegloopt bij het groepsproces omdat hij een korte aandacht-spanne heeft en weet dat het voor hem na een bepaald tijdsbestek geen zin meer heeft. Hij heeft dan behoorlijk last van concentratieproblemen als hij door blijft gaan. Ik heb dit probleem ook gemerkt maar ik heb altijd het idee gehad dat ik dan maar door moest zetten en alles eruit moest halen wat erin zat, ik heb gemerkt dat dit niet werkt en dat ik op zo'n moment controlerend wordt zoals ik al genoemd had in mijn vorige padlet. Ik had geschreven dat het in zo'n moment goed is om de touwtjes los te laten en in te zien dat het opgevangen wordt door een ander. Een extra reden voor dit gedrag heb ik nu dus via Niels ontdekt. Het is belangrijk om mezelf even rust te geven omdat ik voel dat het op zo'n moment even  geen zin meer heeft. Daarbij is er dus het risico dat ik controlerend wordt en neurotisch omdat ik over mijn taks heenga.

Ik heb dit in gedachten gehouden toen ik na de les nog even ben gaan werken aan expeditie stad met mijn groepje. Ik heb een uurtje gewerkt en ben erg productief geweest, maar ik merkte na dat uur dat ik in begon te storten terwijl de rest nog druk bezig was, ik heb toen besloten om naar huis te gaan en wat rust te pakken. Ik heb afgesloten met de vraag of hetgeen wat we wilden doen nu af was en of het oké was dat ik naar huis ging om zeker te maken dat ik genoeg rust kreeg zonder de groep daarmee te belasten.

Ik heb gemerkt dat dit mij erg goed gedaan heeft, ik heb een extra deel voor expeditie stad thuis gedaan toen ik er de energie voor had en daar had mijn groepje geen problemen mee. Ook heb ik gemerkt dat de samenwerking op het moment dat ik er de concentratie nog voor had erg soepel was en proactief verliep. Ik merkte dat ik de touwtjes niet zo over probeerde te nemen en dat iedereen zo z'n zegje kreeg in het proces.

in het vervolg zou het goed zijn dit vaker aan te geven zodat ik beter in de hand kan houden hoe ik ben in een groepsproces en hoeveel energie ik voor dingen overhoud. Ik ben tevreden over hoe ik het in deze situatie gebracht heb dus dat kan in volgende situaties net zo gebeuren.

# data[].attributes.body
Ik heb een afspraak gemaakt voor het bespreken van valkuilen. Ik heb dit gedaan omdat we dit in de eerste les tijdens het bespreken van de personal map waren vergeten te noemen, dit leek mij echter een belangrijk onderdeel van het gesprek. Het is denk ik belangrijk om valkuilen in het zicht te houden zodat anderen of ikzelf daar rekening mee zouden kunnen houden. Ik heb een berichtje gestuurd in de gezamenlijke app waarin ik vroeg of mensen hier behoefte aan hadden, ik kreeg hier positief antwoord op. We zijn op een maandagmiddag na de les bij elkaar gekomen en ik heb wat nuttige feedback gekregen die ik niet aan had zien komen. Ik had zelf namelijk het idee dat Judith controlerend aan het doen was maar ik kreeg de feedback dat ik deze controle zelf erg probeerde te pakken.

Ik heb hier achteraf over nagedacht en mijn beredenering voor dit gedrag is dat ik last heb van faalangst, ik zal dit even toelichten. De les waarin ik volgens de feedback het meest controlerend in ben geweest was een les waarin we voorafgaand al een lang gesprek hadden gehad met de opdrachtgever, ik ben hier erg moe van geworden. Door mijn moeheid was mijn concentratie erg slecht (mijn concentratie is normaliter al van korte duur), door deze slechte concentratie kreeg ik veel niet mee van de onderwerpen die in de groep besproken werden tijdens de les en had ik het gevoel alsof de opdracht weg aan het glippen was. Ik denk dat ik bang was dat anderen de opdracht niet zouden doen zoals ik voor ogen had, ik was hier denk ik bang voor omdat dit zou kunnen betekenen dat de opdracht zonder mijn controle verder gevormd had kunnen worden. Dit zou kunnen betekenen dat de opdracht van mindere kwaliteit uit zou kunnen vallen dan voor mij wenselijk. Dit is denk ik de reden waarom ik graag controle wil hebben op het eindproduct, zodat ik zeker kan maken dat ik het eens ben met hoe het loopt en het resultaat voor mij voldoende is om mijn faalangst te stillen.

Ik vind het lastig om hier echter een definitief antwoord op te geven aangezien deze valkuil voor mij net pas duidelijk is geworden. Ik denk dat het voor mij een goede oefening is om bij de volgende bijeenkomst van de groep de controle wat los te laten en anderen beslissingen te laten maken waarvan ik niet zeker weet of ze beter uit zullen vallen dan mijn ideeën. Dit zodat ik kan ondervinden dat mijn groepje even bekwaam is als ik in het bedenken van oplossingen en vormen voor het verslag. Ik zou graag de touwtjes dus wat meer los willen laten en zien dat andere deze touwtjes overnemen zodat ik me kan realiseren dat ik niet alleen de opdracht tot een goed einde hoef te brengen. Ook wil ik graag voelen wat er bij mij gebeurt wanneer ik de controle niet heb om te ontdekken of mijn bedenkingen correct zijn.

Ik schrijf dit laatste stuk een dag later. Ik heb een klein eureka momentje gehad. Ik heb me bedacht dat de faalangst niet voor het einde van het project is maar voor het moment zelf waarin ik de controle probeer te pakken. Ik raak gefrustreerd van het feit dat ik de anderen niet bij kan benen als ik moe ben en ik kan dit van mezelf niet accepteren. Ik probeer hierdoor extra hard mijn best te doen om de controle te pakken zodat ik die frustratie van het (naar mijn mening) falen in het groepsproces kan verlichten.

Conclusie: Ik heb een gesprek geregeld met de groep voor het bespreken van valkuilen, hier werd positief op gereageerd. Ik had feedback voor Judith maar deze werd teruggekaatst. Ik kreeg te horen dat ik controlerend kon zijn in plaats van Judith(wat ik dacht). Ik ben hier over na gaan denken en ik ben erachter gekomen dat dit door mijn faalangst kom, ik dacht eerst dat ik controle wilde hebben op het eindproces maar na nog een reflectie ben ik erachter gekomen dat het op het moment zelf gebeurde. Ik had het gevoel dat ik op bepaalde momenten aan het falen was als ik bijvoorbeeld moe was en het proces niet bij kon benen, hierdoor ging ik erg aan de touwtjes trekken. Een goede oefening voor de volgende keer is om te proberen de touwtjes wat meer los te laten om te zien dat ik mijn groepsleden kan vertrouwen in hun keuzes.

# data[].attributes.body
Ik heb gemerkt dat ik af en toe over Hadeel heen praat of probeer om het gesprek van haar over te nemen wanneer we in de groep aan het praten zijn. Hadeel praat af en toe zachtjes en is wat kalmer dan ik ben. Omdat ze zo rustig is en ik soms wat drukker komt het weleens voor dat ik haar niet genoeg de ruimte geef om haar verhaal af te maken of onvoldoende naar haar luister. Ik vind dit erg jammer want ik zie aan haar gezicht dat ze het af en toe vervelend vindt. Ik heb me voorgenomen om wat meer op de achtergrond te treden als Hadeel aan het praten is en beter te luisteren naar wat ze zegt zonder ondertussen in mijn hoofd met mijn eigen verhaal bezig te zijn. Ik ben van plan om tijdens de volgende bijeenkomst te checken met de groep of ik nog steeds erg probeer om de controle te pakken en aanwezig ben of dat het verminderd is.

Conclusie: Ik heb gemerkt dat ik Hadeel soms overstem. Ik merk dat ze dat vervelend vind en ik wil hier graag verandering in brengen en naar haar luisteren, ik wil namelijk niet dat ze zich ongehoord voelt. Ik ga proberen om in het vervolg beter te luisteren naar Hadeel, ik ga dit doen door haar uit te laten praten en te zorgen dat ik niet ondertussen in mijn hoofd met andere dingen bezig ben.

# data[].attributes.headline
Zien anderen dezelfde verandering die ik zie.

# data[].attributes.subject
Zien anderen dezelfde verandering die ik zie.

# data[].attributes.body
Ik ben het gesprek aangegaan met de groep over op wat voor manier ik veranderd was sinds het begin van de samenwerking. Ik wilde graag weten of ik minder overstemmend ben geweest in de bijeenkomsten waarin ik mijn best gedaan heb dit in te perken. Ik kreeg gelukkig terug dat dit niet het geval is en dat ze de samenwerking op dit moment fijn vinden. Verder heb ik niet heel veel te horen gehad, ik denk ook omdat het nog vrij vers is en we nog niet veel bijeenkomsten hebben gehad met de groep. Ik ben in ieder geval blij dat ik rekening heb gehouden met de behoeften van de groep en ik voel zelf ook dat dat een stuk fijner werkt.

# data[].attributes.body
Ik heb in de Arena voor expeditie stad verteld dat ik het idee heb dat ik minder doe als de rest van de groepsleden en dat ik bang was dat ze hier hetzelfde over dachten. Ik heb dit verteld omdat ik wilde meten of hier misschien irritaties over waren en of mijn gevoel overeen kwam met de werkelijkheid. Ik heb dit idee gevormd omdat ik het gevoel heb dat ik vaak afwezig ben bij de lessen en persoonlijke problemen heb die ervoor zorgen dat ik er niet bij ben met mijn hoofd. Gelukkig kreeg ik terug van mijn groepje dat mijn aandeel in het project niet kleiner is dan dat van de rest, ze noemden wel dat ik inderdaad soms afwezig ben maar dat ik dit tijdig laat weten en hierin goed rekening houd met de rest van de groep.

Ik wil het goede contact over afwezigheid en persoonlijke problemen doorzetten, ook wil ik vaker aankaarten waar ik mee zit. Ik heb namelijk een behoorlijke tijd met dit idee gezeten terwijl dit dus niet iets is waar ik me zorgen over had hoeven maken.

# data[].attributes.body
Ik heb eerder met Hadeel een onenigheid gehad over een situatie in het groepsproces. Ik zat in een slechte periode en ik maakte me erg zorgen over een presentatie die ik de dag erna moest geven. Ik heb vervolgens in de groepsapp gestuurd dat ik misschien niet aanwezig zou zijn bij de afspraak die we in de volgende ochtend voor de presentatie hadden bij de opdrachtgever. Mijn gedachtegang was dat ik inzag dat ik rust en tijd nodig had om energie te sparen en me mentaal goed voor te kunnen bereiden op de presentatie. Ik was al lang over mijn taks heen gegaan en ik was extreem moe, ik realiseerde me dat ik mijn aandacht in een gesprek met de opdrachtgever er niet bij zou kunnen houden en weinig tot niets toe zou kunnen voegen aan het gesprek. Daarbij had ik het idee dat we goed op schema lagen en dat het niet nodig was voor mij om erbij te zijn.

Het bericht in de groepsapp kwam niet goed over, Daiana zei dat het oké was en dat iedereen moeite met presenteren had dus dat ik mijn rust kon nemen. De rest was het er echter niet mee eens en ik kreeg van Hadeel vrij directe antwoorden hierover. Samenvattend vond ze dat we allen een presentatie hadden en dit dus geen excuus was om weg te blijven bij de opdrachtgever. Ze vond het oneerlijk.

Ik heb het hier later nog over gehad met Hadeel en ze noemde dat ze vaker terugkrijgt van mensen dat ze over whatsapp wat bot over kan komen. Ze zei echter dat het niet zo bedoeld was. Ik heb dit in mijn achterhoofd gehouden.

op Maandag 1 November was ik ziek. Een paar mensen van de groep zouden naar de opdrachtgever gaan op dinsdag ochtend om feedback te krijgen over een enquête en een deel van het verslag. Marijn zou gaan maar ze had graag dat er in ieder geval één persoon mee zou gaan. Hadeel zei dat als niemand anders kon ze zelf wel mee wilde gaan. Ik vroeg  hoelaat de afspraak zou zijn en Hadeel zei 9:00, ik noemde dat dat wederom erg vroeg was. Ik was bang dat ik hierdoor weer slecht zou slapen en ziek zou blijven. Ik was onder de impressie dat Hadeel zou gaan, toen ik echter noemde dat ik zou komen als dat de rest zou helpen zei Hadeel ''ja ik moet dan echt 06:45 van huis om erbij te zijn, zou ook liever niet gaan''. Ik raakte wat in de war van dit bericht omdat het voor mij niet duidelijk was of Hadeel wilde dat ik ging in plaats van haar of dat ze gewoon noemde dat het inderdaad vroeg was en ze het zelf ook niet fijn vond.

Ik heb toen de keuze gemaakt om het via privéberichten met haar te bespreken omdat dat mij persoonlijker en beter leek dan in een groepschat. Ik wilde voorkomen dat er weer een miscommunicatie was en ik heb haar om verduidelijking gevraagd. Ze noemde dat het voor haar inderdaad fijn zou zijn als ik ging in plaats van haar, ik heb toen genoemd dat ik het zou kunnen proberen als ze het echt niet wilde maar dat daar wel het risico aan verbonden zat dat ik de dag erna nog ziek zou zijn en Marijn daar alleen zou zitten. Hadeel noemde dat ze het oké vond om te gaan en ik heb met haar afgesproken dat ze nog een invalbeurt van mij tegoed heeft als het gaat om afspraken bij de opdrachtgever waarbij niet iedereen aanwezig hoeft te zijn.

Ik denk dat ik goed gehandeld heb door verduidelijking te vragen aan Hadeel om miscommunicaties te voorkomen. Ik wist dat ik Hadeel via whatsapp vrij direct over vond komen maar ook dat ze het niet zo bedoelde, ik heb er dus voor gekozen in een privébericht duidelijk te vragen wat ze bedoelde. Ook heb ik een alternatief geboden door af te spreken met haar dat ze er nog één tegoed had van mij, hierdoor heb ik rekening gehouden met haar behoefte aan eerlijkheid in het groepsproces.

# data[].attributes.body
Ik zou voor expeditie stad samen met Marijn een enquête opstellen. Marijn stelde voor om een enkele vraag te implementeren over de sociale gelegenheid die respondenten ervoeren. Ik vond het zelf belangrijk om het van twee kanten te bekijken en hier twee vragen bij te stellen zodat het duidelijk werd dat het antwoord op de eerste vraag niet op onwetendheid sloeg. De eerste vraag was namelijk als volgt ''Zou u uw afval eerder in de goede bak gooien als u ziet dat uw collega het afval wel goed weggooit?''. Dit gedrag zouden ze ook kunnen laten zien wanneer ze bijvoorbeeld onwetend zijn over hoe het afval goed weggegooid moet worden. Ik heb dit duidelijk gemaakt aan Marijn en een extra vraag geïmplementeerd, ''Voelt u meer druk om het afval goed weg te gooien wanneer er iemand achter u staat, dan wanneer u alleen staat?'' deze vraag bevraagt specifiek het gevoel wat de respondenten hebben bij het risico van het verkeerd opvolgen van een sociale norm.

Ik ben erg blij met de implementatie van deze vraag, ik zat er eerst over te twijfelen om hier op in te gaan omdat ik bang was dat ik misschien weer als té kritisch over zou kunnen komen. Ik heb het echter erg rustig gebracht, uitgelegd waar ik vandaan kwam en gevraagd of Marijn het hiermee eens was. Vervolgens hebben we het samen aan de groep voorgesteld en is de extra vraag toegevoegd. Het effect hiervan was dat er vanuit de enquête een hele andere uitkomst kwam op beide vragen, het heeft ons doen inzien dat de kritiek van anderen minder uitmaakt voor de respondenten dan voorbeelden van bepaald gedrag. Voor mij persoonlijk had het ook als effect dat ik meer het idee kreeg dat ik genoeg bijdroeg aan het groepsproces en dat werkte het gevoel wat ik in de empathicus ''is mijn gevoel realistisch'' beschreven heb tegen.

Al met al was het implementeren van deze vraag goed voor het onderzoek en voor mij persoonlijk. Voor het onderzoek was het objectief gezien een goede keuze maar het droeg ook bij aan de participatie van anderen in de groep. Het kritische gedrag spoorde namelijk ook ander kritisch gedrag aan en nuttige discussies. Voor mij persoonlijk was het goed omdat het mij het gevoel gaf dat ik mijn steentje bijdroeg en het goede gevoel wat ik ervan kreeg zorgde ervoor dat ik een positieve associatie kreeg met het gedrag. In het vervolg wil ik dit vaker doen en het op dezelfde manier brengen. Door rustig uit te leggen wat mijn perspectief is en uit te vragen wat het perspectief van de ander is.

# data[].attributes.body
Ik heb voor het expeditie-stad verslag aan Daiana gevraagd of ze de doelgroep analyse aan kon passen. Ze had de doelgroepen namelijk verkeerd uitgeschreven, dit ontdekte ik nadat ik de nieuw geschreven stukken van groepsgenoten controleerde. Dit kritiek geven vind ik altijd ietwat lastig, ik wist echter dat het voor het goed afronden van het verslag belangrijk was. Ik heb op een rustige wijze aangegeven dat ik de doelgroepen onderzocht had en er bij mij andere informatie naar boven kwam, Daiana noemde gelukkig dat ze dit zelf ook opgemerkt had en het al aan ging passen. Uiteindelijk was er dus weinig aan de hand maar ik vind het wel goed van mezelf dat ik de tijd genomen heb om de nieuwe stukken te controleren op kwaliteit en dit ook gezegd heb tegen Daiana. Het laat zien dat ik begaan ben bij het groepsproces en is voor het eindproduct ook erg nuttig.

In het vervolg is het goed om dit gedrag voort te zetten op de manier waarop ik het gedaan heb. Mijn kritiek werd niet als stuitend opgevat maar juist als behulpzaam omdat we samen een goed verslag neer moesten zetten, ik was hier in eerste instantie bang voor. De manier waarop ik het gebracht heb heeft denk ik ook geholpen, ik heb het gebracht als hulp, niet als kritiek. De kwaliteitscontroles moeten ook worden voortgezet, dit is overduidelijk een goed idee voor het overzien van ongelukken in het verslag.

# data[].attributes.body
Ik heb de knoop doorgehakt een mail te sturen naar onze opdrachtgever over de doelgroep. Ik merkte namelijk dat de groep erg aan het rommelen was met het analyseren van de doelgroep en waar deze informatie precies te vinden was. Ik had eerder al gebeld naar Suus om te vragen hoe we aan die informatie konden komen en toen had ze genoemd dat ze dit nog door zou sturen. Dit was ze vervolgens vergeten en toen hebben we gepoogd het zelf op te pakken, dit was echter lastig zoals ik net al zei. Ik merkte dat er erg weinig gebeurde terwijl we al een tijdje bezig waren en dat we onszelf aan het vast denken waren, ik ben toen ingesprongen in het gesprek en heb genoemd dat ik nog een mail zou sturen naar Suus.

Ik ben er trots op dat ik me geroepen voelde om hier actie in te ondernemen. Ik merk van mezelf de laatste tijd namelijk dat ik dat bij weinig heb. Er heerst een soort apathie over veel aspecten van mijn leven. Blijkbaar vond ik de opdracht echter belangrijk genoeg om actie in te ondernemen, dit had ik niet van mezelf verwacht. Deze actie pakte goed uit, twee dagen later kregen we een mail van Suus terug met nuttige informatie waar we mee verder konden. Op het moment zelf hielp het ook aangezien het dat stuk van het verslag even afsloot en ervoor zorgde dat we alvast door konden met iets anders. Ook heeft de positieve uitkomst ervoor gezorgd dat ik het assertief zijn in het groepsproces als iets goeds ging zien.

# data[].attributes.body
Nadat ik Hadeel had gevraagd of ze naar de locatie kon gaan in plaats van mij zoals beschreven in ''verschillen in referentiekader'' voelde ik mij verantwoordelijk voor het oppakken van een andere afspraak die we gemaakt hadden om enquêtes uit te delen. Ik wilde dit echter ook zelf omdat ik het gevoel had dat ik al te weinig bij het observeren was geweest en mijn groepsgenoten me dankbaar zouden zijn. Ik heb last van sociale angst wat het voor mij een behoorlijke opgave maakt om aan willekeurige mensen een gunst te vragen.

Dit vind ik een mooi voorbeeld van de aanpakker omdat er meerdere reden voor en tegen waren. Ik heb last van sociale angst en ik heb een mate van apathie op het moment betreffende schoolwerk. Aan de andere kant was het echter wel waardevol omdat mijn groepsgenoten en vooral Hadeel me dankbaar zouden zijn en het mij zou helpen in het aangaan van een sociale angst. Ook was mijn hulp erg nodig bij het verkrijgen van respondenten omdat we er erg veel moesten hebben. Ik heb er dus voor gekozen mijn angst en egoïstische apathie aan de kant te zetten om het groepsproces te helpen en een angst te verhelpen. Ik heb dus een belangrijke stap gezet vanuit een waarde waar een angst tegenover stond.

Ik ben uiteindelijk erg blij dat ik mee ben gegaan. Ik vond het erg lastig om mensen aan te spreken maar ik heb me daar uiteindelijk overheen gezet en heb volgens mij de meeste respondenten aangesproken. Mijn bijdrage was dus van belang voor mij en voor de groep, ik merkte dit ook aan de reacties van de groepsgenoten die mee waren gekomen. Ik merkte ook dat hoe meer mensen ik aansprak hoe makkelijker het werd.

In het vervolg zal het goed zijn te luisteren naar mijn waarden in plaats van mijn angsten. Zoals ik geleerd heb vanuit deze keer voelt het erg bevrijdend om een angst aan te gaan en leef ik meer bij mijn waarden als ik deze aanga.

# data[].attributes.body
Het belangrijkste wat ik terug kan halen uit de empathicus is dat ik de neiging heb een realiteit te creëren in mijn hoofd. Ik doe dit vooral over het beeld wat mensen van mij hebben, de belangrijkste reden waarom ik dit doe is omdat ik bang ben dat mensen mij zien als raar en ''zwak''(dit komt vanuit mijn jeugd), deze angst neemt de overhand en zorgt ervoor dat ik extra op mezelf ga letten en telkens kijk naar het negatieve van mij, dit zorgt ervoor dat ik me extra bewust ben van in mijn hoofd ''slechte reacties'' van anderen op dingen die ik doe. Al deze slechte reacties sla ik op in mijn hoofd en vanuit daar creëer ik een realiteit over wat mensen van mij vinden.

Wat ik gevonden heb is dat het goed is om dit te overleggen met anderen. Deze gemaakte realiteit klinkt erg overtuigend in mijn hoofd maar ik heb telkens gemerkt dat ik ernaast zit en dingen in mijn hoofd negatiever maak dan ze eigenlijk zijn, dit heb ik toegelicht in ''zien anderen dezelfde verandering die ik zie.'' en ''is mijn gevoel realistisch''. Het effect van het overleggen is meer op dezelfde lijn komen te zitten met de groepsgenoten. Dit zorgt ervoor dat ik anderen betrouwbaarder vind en zij mij ook aangezien ik meer openheid creëer en minder vanuit mijn eigen gemaakte realiteit denk. Ook leer ik zien wat de anderen in de groep ergens echt van vinden en welke dingen reëel zijn om aan te pakken, zo kan ik uiteindelijk beter op hun behoeften inspelen en zij ook op die van mij.

In het vervolg wil ik me bewust worden van overtuigingen die ik gecreëerd heb en op welke manier die mijn oordelen beïnvloeden. Wanneer ik me hier bewust van ben kan ik vervolgens uitvragen of mijn perspectief overeenkomt met het perspectief van anderen, zo niet kan ik deze aanscherpen.

# data[].attributes.body
Ik heb vier belangrijke dingen geleerd in het samenwerkingsproces.

1. Ik heb geleerd dat openheid, openheid creëert. Ik verwachtte dit al maar ik heb het eigenlijk pas geïntegreerd toen ik de eerste les bij het maken van een personal map inspeelde op de openheid van de anderen en in het specifiek Daiana. Ik heb mijn best gedaan om zelf erg open te zijn, ik geloof dat dit ruimte creëerde voor anderen om dit ook te doen. Ik heb ook mijn best gedaan om door te vragen bij Daiana op korte antwoorden en ik heb gemerkt dat ze hierdoor losser kwam en meer begon te delen. Ik geloof dat openheid in het groepsproces enorm belangrijk is geweest, we zijn allen duidelijk en eerlijk geweest tegen elkaar waardoor er misschien behoorlijk wat kritiek was maar iedereen de ruimte voelde om compleet zijn/haar perspectief te tonen waardoor iedereen zich gehoord voelde.

2. Ik heb geleerd dat ik door mijn faalangst de controle kan proberen te pakken in het groepsproces. Dit gebeurt meestal als ik moe ben omdat ik het dan niet bij kan benen en het gevoel heb dat ik aan het falen ben. Dit staat volledig uitgelegd in ''valkuilen'' waarvan het stukje ''conclusie'' het belangrijkst is.

3. Ik heb geleerd dat het oké is om af en toe aan mezelf te denken in groepsopdrachten, ik heb namelijk gemerkt dat ik emotioneel instabiel wordt als ik over mijn taks heen ben gegaan. Dit kan resulteren in controlerend gedrag, apathisch gedrag, sociaal onhandig gedrag. Ik heb daarbij gemerkt dat het weinig zin heeft als ik toch blijf wanneer ik over mijn taks heen zit omdat mijn concentratie en motivatie dan erg slecht is. De conclusie is dat het af en toe oké is om aan mezelf te denken wanneer ik dit nodig heb, het is het dan namelijk niet waard voor de opdracht en voor mezelf wanneer ik blijf.

Het is natuurlijk belangrijk om ook aan de groep en de opdracht te denken dus ik wil dit graag implementeren op de manier die ik bij ''egoïstisch zijn ten behoeve van de groep'' heb gebruikt. Door na te gaan wat hun behoeften hierin zijn en hoe we samen tot een concessie kunnen komen waar mijn behoeften ook in meegenomen worden.

4. Als laatste heb ik geleerd dat solidariteit niet onderschat mag worden. Dit is compleet uitgelegd in het stukje ''solidariteit''

# data[].attributes.body
Ik vind dat ik de aanpakker voldoende aangepakt heb. Ik heb echter wel kansen laten liggen om de aanpakker bij te laten zien. Ik merk dat ik dit jaar met moeite begin en ik voor veel dingen apathisch ben geworden. Ik was een stuk verantwoordelijker vorig jaar dan dat ik nu laat zien qua aanpakker.

Ik heb de aanpakker zoals uit voorbeelden ook blijkt echter wel laten zien als het ging om het groepsproces en iets wat ik zag als waardevol, het was echter lastig voor mij om sommige dingen als waardevol te zien. Ik heb gemerkt dat ik als ik mijn waarden in zicht krijg, mijn motivatie groeit. Het knelpunt zit dus bij het zien van mijn waarden.

Ik heb objectief gezien een aantal keer de aanpakker laten zien maar ik vind persoonlijk dat ik dit wel vaker had mogen doen. Ik heb ook gemerkt dat het laten zien van deze rol veel positieve uitkomsten had voor zowel mij als mijn groepsgenoten. Ik raakte gemotiveerder en ik betekende meer voor de groep, dit is ook een reden waarom ik het jammer vind dat ik het niet meer heb laten zien.

In het vervolg is het belangrijk om vaker stil te staan bij kansen in het groepsproces en deze vanuit mijn waarden te bekijken in plaats van mijn motivatie. Die motivatie is namelijk bij mij vaak gebrekkig maar die groeit door het in zicht krijgen van waarden. ''angsten inruilen voor waarden'' is hier een perfect voorbeeld van.

# data[].attributes.body
Ik zou voor het onderzoek van expeditie stad samen met Marijn een enquête opstellen. In de enquête moesten een aantal onderdelen vanuit het Com-B bevraagd worden. Deze onderdelen waren: Psychologische capaciteit, reflectieve motivatie en sociale gelegenheid. Hier was voor gekozen omdat de overige onderdelen niet van toepassing waren op ons onderzoek.

Ik heb met de informatie van het boek van Van der Donk en van Lanen deze enquête betrouwbaar opgesteld. Ik heb het boek erbij gepakt en samen met Marijn besproken dat we ervoor moesten zorgen dat alleen de aandachtig ingevulde enquêtes meegerekend zouden worden, dit is goed voor de betrouwbaarheid van de antwoorden. We hebben ervoor gekozen om een vraag er dubbel in te zetten, om zo de onoplettenden eruit te pikken. Ook hebben we veel over het taalgebruik overlegd, de doelgroep waar bij aangesloten moest worden waren volwassen met een degelijke opleiding. Het was echter nog steeds belangrijk om duidelijkheid te creëren over de begrippen zodat de enquête mat wat het zou moeten meeten. Hierin hielden we rekening met de begripsvaliditeit. We hebben ook rekening gehouden met de constructvaliditeit door de drie te onderzoeken onderdelen van het Com-B model te operationaliseren en over elk aspect een vraag te bedenken.

# data[].attributes.body
Voor de interventie van expeditie stad is er gebruik gemaakt van een video, deze video moest bepaalde elementen bevatten. Het moest herkenbaar zijn en het doelgedrag moest als goed naar voren komen. Marijn heeft hiervoor het Halo-effect bedacht en ik heb sociaal leren erbij betrokken. In de video is een onduidelijke maar herkenbare situatie geschetst voor de medewerkers. Door het gevoel van onduidelijkheid zullen de medewerkers het gedrag overnemen wat succesvol is. Ik heb hiervoor bedacht dat degene die het gedrag uit zou voeren een high-five zou krijgen en ballonnen over zich heen.

Ik denk dat alle elementen van het Halo-effect en het sociaal leren naar voren gekomen zijn, ook zijn ze in een passende situatie gebruikt. Ik denk dat er weinig op het proces zelf aan te merken is, misschien kan het volgende keer georganiseerder toegepast worden. Dan zouden we bijvoorbeeld vooraf de theorie uitstellen en bedenken hoe we elk element goed terug zouden kunnen laten komen. Dat zou kunnen helpen in de efficiëntie, het uiteindelijke product was echter zoals het nu gegaan is niets op aan te merken.

# data[].attributes.body
Tijdens het werken in een gezamenlijk bestand gaf ik feedback aan Hadeel over een bepaald stuk. Deze feedback zette ik neer als reacties. Hadeel ging hierbij in discussie met mij over bepaalde aspecten van de reacties, ik had het idee dat ze hier wat passief aggresief op reageerde. Ze zei bijvoorbeeld ''wil je voortaan een suggestie erin zetten in plaats van alleen zeggen wat je er fout aan vind'', het is natuurlijk lastig te zeggen of dit aanvallend bedoeld is of praktisch. Ik ben hier dus verder niet op ingegaan en heb een suggestie gedaan. Hier kwam wederom kritiek op, vervolgens zei ze ''wat stel jij dan voor als bron of theorie want ik heb dit stuk nu al een paar keer veranderd en het is steeds niet goed genoeg volgens jou.''. Ik was bijna zeker dat dit niet meer praktisch maar aanvallend bedoeld was. Ik zei vervolgens ''laat maar Hadeel'' omdat ik geen verhitte discussie wilde starten over een klein dingetje in de tekst.  Ik heb voor de zekerheid een bericht gestuurd naar Hadeel ''Hee Hadeel, ik merk dat er iets niet zo lekker loopt. Zou je het fijn vinden als ik voortaan iets anders aanpak of beeld ik het me in?''. ik kreeg terug ''Hi, volgens mij vat je het verkeerd op. Want ik vind alle feedback prima en bruikbaar. Ik vraag letterlijk alleen naar een suggestie van jou over welke bron of theorie ik zou kunnen gebruiken. Of hoe jij het anders zou doen. ''En dan zeg je gelijk laat maar'' ''Ja, zo werkt een samenwerking voor mijn gevoel niet''. Ik kreeg weer een verwijt naar mij toe. Vervolgens heb ik een spraakbericht opgenomen omdat ik onthouden had dat we eerder een akkefietje hadden gehad over Whatsapp, ze zei toen dat het kwam door Whatsapp. In dit spraakbericht heb ik de situatie verteld door te zeggen ''voor mij voelt het als'' ik heb mijn best gedaan geen verwijten te maken maar wel te vertellen hoe dingen op mij over kwamen. Hadeel heeft hier verder jammer genoeg nog niet op gereageerd.

Als ik terugkijk op deze situatie denk ik dat ik redelijk goed gehandeld heb. Ik had misschien niet ''laat maar Hadeel'' moeten zeggen omdat ik op het moment zelf geïrriteerd begon te worden. Ik heb dus gereageerd vanuit irritatie ook al wist ik niet 100 procent zeker of hetgeen wat Hadeel zei aanvallend bedoeld was. Ik had beter eerst kunnen vragen of er iets aan de hand was. Vervolgens heb ik wel haar privé een bericht gestuurd om te zorgen dat de lucht geklaard kon worden, de manier waarop ik dit gedaan heb is netjes. Ik heb benoemd wat mij opviel en of het iets was wat ik veroorzaakt had. Dit heb ik mede gedaan omdat ik het lastig vind om feedback te geven en ik me voor kan stellen dat ik te kritisch ben geweest, ook had ik zo kunnen leren hoe ik beter feedback zou kunnen geven in de toekomst. Vervolgens kreeg ik weer een verwijt naar me toe. Ik werd hier erg geïrriteerd van en heb in eerste instantie ''???'' gestuurd, ik wist namelijk echt niet waar ze het vandaan haalde. Na even nagedacht te hebben leek het mij beter niet aan te vallen en een spraakbericht te sturen. Het goede hieraan was dat ik hierin rekening hield met de misverstanden die kunnen ontstaan via online berichten, deze misverstanden zijn ook al eerder voorgekomen tussen mij en Hadeel. In dit bericht heb ik mijn best gedaan alles vanuit mezelf te vertellen, dus: ''Ik heb het gevoel dat'' of ''voor mij lijkt het''. Ik heb hierin duidelijk gemaakt dat ik het idee had dat ze bepaalde delen van mijn feedback bekritiseerde en de andere delen waar ook goede punten in zaten niet serieus nam. Hier is jammergenoeg geen antwoord op gekomen.

# data[].attributes.body
Het belangrijkste om mee te nemen vanuit de voorbeelden is dat kritiek geven in een groepsopdracht voor mij een lastige taak is. Het is voor mij lastig omdat ik bang ben voor confrontatie en bang ben dat ik iemand boos maak of kwets. Ik heb kunnen oefenen bij expeditie stad in het vriendelijk geven van deze kritiek en heb gemerkt dat het op deze manier als behulpzaam en niet vervelend opgevat werd. Ook was het goed voor het groepsproces omdat mijn kritische houding discussies aanspoorde en zorgen voor een kritische kijk van anderen, ik heb dit ook terug gehoord van anderen uit de groep.

# data[].attributes.body
De toepasser is eigenlijk net als vorig jaar vrij goed gegaan. Ik had vorig jaar een excellent en had eigenlijk geen aanmerkingen op de voorbeelden. Ik denk dat ik dit jaar weer gepaste situaties gevonden heb voor het toepassen van bepaalde stukken theorie en hierin alle elementen van die stukken theorie terug heb laten komen. Het zou wat georganiseerder kunnen maar uit de voorbeelden blijkt dat de stukken theorie wel goed toegepast worden. Dus wellicht is de chaotische aanpak voor nu ook oké. Het is wel zo dat ik dit jaar minder initiatieven genomen heb voor het toepassen van theorie, hier zou ik meer op gaan kunnen letten.

# data[].attributes.body
De communicator gaat redelijk. Ik ben me bewust van reacties van anderen en de sfeer waarin bepaalde gesprekken geraken, ik vind het alleen nog wel lastig om mijn eigen gedrag op het moment zelf waar te nemen. Dit zie ik vooral terug in het geven van feedback, of ik ben hier veel te zacht in of ik ben hier weer te hard in. Het zou goed zijn voor mij om te onderzoeken wat een goede balans is en welke verbale en non-verbale kenmerken hierbij horen, ik zou mensen van mijn groepje kunnen interviewen over mijn gedrag en het gewenste gedrag hierin. Als ik erover nadenk denk ik dat mijn gedrag hierin te maken heeft met wisselende waarden. Soms denk ik ''het is belangrijk om directe feedback te kunnen geven, ik hoef dit niet te suggarcoaten aangezien het belangrijk is om in feedback zo duidelijk mogelijk te zijn. Als je daar niet tegen kan is je perceptie op hetgene wat ik zeg fout''. Soms denk ik ''ik kan wel erg direct zijn, mensen zijn niet zo zeker als ze soms lijken en ik kan daar best rekening mee houden''. Misschien moet ik de nuance hierin eens gaan zoeken.

# data[].attributes.body
Ik heb aan het begin van het expeditie stad traject een meningsverschil gehad met Hadeel. Dit ging over een keuze die ik wilde maken voor mezelf i.p.v. voor de groep, dit omdat ik het gevoel had dat ik dat nodig had. Hadeel reageerde hier naar mijn mening best heftig op, ik ben vervolgens toch mee gegaan in de mening van de groep omdat ik het belangrijk vond hierbij aan te sluiten en twee van de vier het er niet mee eens was. Ik heb vervolgens op school Hadeel hierover aangesproken omdat het mij echt niet lekker zat. Ik heb hierin iets duidelijker mijn situatie uitgelegd en verteld hoe de reactie op mij overkwam, Hadeel noemde dat ze vaak hoort dat ze over Whatsapp heftig over komt. Ik ben daar toen iets op door gegaan om te achterhalen hoe de reactie dan wel bedoeld was omdat het voor mij niet leek op alleen een miscommunicatie. Hadeel zei toen dat ze vond dat ik af en toe wat meer aan de groep mag denken omdat de rest ook de verantwoordelijkheden op zich pakt als er persoonlijke problemen zijn. Ik kon dit begrijpen maar ik noemde wel dat ik het niet zonder goed nadenken besloten had, ik had namelijk echt niet het gevoel dat het goed uit zou pakken voor mij. Na wat over en weer vroeg Hadeel mij hoe de groep dan rekening zou kunnen houden met mij in zo'n situatie, ik vertelde dat begrip zou helpen.

Ik vind dat ik hierin beter had kunnen handelen. Ik heb in eerste instantie onvoldoende in de groep-chat uitgelegd wat er aan de hand was waardoor ik vervelende reacties kreeg. Het is wel goed dat ik vervolgens Hadeel op heb gezocht om de lucht te klaren en ik ben hierin duidelijk geweest over mijn situatie en hoe de reacties op mij overkwamen. Het resultaat hiervan is dat ik nu weet dat Hadeel over Whatsapp anders over kan komen dan ze bedoeld, ook is het de groep duidelijk geworden in wat voor situatie ik soms zit en hoe ze daar rekening mee zouden kunnen houden.