# data[].attributes.body
https://www.youtube.com/watch?v=z0Yq0_t2u48

Dat is de link van de trailer van de verfilming van het boek "het diner" van Herman Koch. Ik heb hiervoor gekozen, omdat ik de film naast het boek te hebben gelezen ook heb gezien. Ik vond dat de film en het boek goed overeen kwamen op een aantal kleine dingen na.

# data[].attributes.body
Saai
Ik vond het boek niet super spannend maar een beetje saai, omdat er, voornamelijk in het begin vrijwel geen actie is voorkomt. Het begin van het boek was best langdradig en er werd diep in gegaan op de details van de gebeurtenissen.

Indrukwekkend
ik vond het boek indrukwekkend omdat ik het indrukwekkend vind dat Herman Koch (de schrijver) 245 pagina's vol kan schrijven over slechts 1 situatie, namelijk het diner.

Geloofwaardig
Ik vond het boek geloofwaardig omdat het een realistisch situatie schetste, die niet snel zou voorkomen in het echt, maar wel realistisch was

# data[].attributes.body
Het thema van het boek is het omgaan van je kinderen in bescherming nemen die een misdaad hebben gepleegd.

De titel van het boek is: Het diner, dat komt omdat het hele verhaal zich afspeelt tijdens een familiediner. Tijdens dat diner praten zo over van alles, maar de hoofdreden waarom ze bij elkaar gekomen zijn die wordt niet benut. Ze ontwijken namelijk de misdaad die hun zoons hebben gepleegd en hoe ze daar mee om moeten gaan.

Het motto is een gesprek tussen Nice Guy Eddie en Mr Pink, afkomstig uit het filmscript Reservoir Dogs (1992) van de Amerikaanse regisseur Quentin Tarantino (1963). Het gesprekje over het geven van een fooi verwijst naar het begin van het laatste hoofdstuk, waarin Paul hierover nadenkt:
'NICE GUY EDDIE :
C'mon, throw in a buck.
MR PINK:
Uh-huh. I donut tip.
NICE GUY EDDIE:
Whaddaya mean, you don't tip?
MR PINK:
I don't believe in it.'

# data[].attributes.body
Hoofdpersonage: Paul Lohman
Innerlijke kenmerken:
-  heeft alles over voor zijn vrouw en zoon
- heeft een  genetische afwijking waardoor hij zijn gevoelens soms niet in de hand kan houden
- hij is mysterieus en laat niet veel los over zijn 'ziekte'
- hij heeft een duidelijke, aparte mening over veel dingen

uiterlijke kenmerken worden niet genoemd

Bij personages:
Claire Lohman
Innerlijke kenmeren:
- Ze heeft een lief karakter, maar kan duidelijk voor haar eigen mening opkomen
- Ze is de moeder van Michel en de vrouw van Paul
- Ze heeft alles voor haar kind en man over

uiterlijke kenmerken:
- Ze is lang

Segre Lohman
innerlijke kenmerken:
- man met aparte trekjes, houd bijvoorbeeld heel erg van lekker eten en wijn maar dat kan ook voor zijn imago zijn
- Hij is kandidaat voor het presidentschap
- hij heeft een vrouw (Babette), 2 zoons (Rick en Beau) en 1 dochter haar naam is onbekend

Uiterlijke kenmerken:
er zijn geen uiterlijke kenmerken bekend

Mitchel Lohman
innerlijke kenmerken:
- Lief, simpel karakter dat zich ontwikkeld naar een wat agressiever karakter
- heeft dezelfde erfelijke ziekte als zijn vader geërfd
- houd van sporten en drinkt en rookt niet
uiterlijke kenmerken:
- 15 jaar
- draag altijd dezelfde 'Nike muts

Babette Lohman:
innerlijke kenmerken:
-  Meeloper achtig gedrag, doet alles wat haar man zegt
- Vrouw van Serge, moeder van Beau, Rick en haar dochter

Er zijn geen uiterlijke kenmerken bekend

Beau Lohman
Innerlijke kenmerken:
- Achterdochtig type dat mensen chanteert
- Komt uit Burkina Faso en is geadopteerd
- gaat nog naar school

Uiterlijke kenmerken:
- heeft een getinte huidskleur

Rick Lohman
innerlijke kenmerken:
- Hij is een beetje ondeugend en

# data[].attributes.body
Het verhaal wordt vertelt vanuit het ik-perspectief, de ik verteller in het verhaal is Paul Lohman.
’Ik vroeg me kortom af of we nog een gelukkig gezin waren.’’ (Blz.122).
Uit dit citaat kun je opmerken dat het om een ik-perspectief gaat. Dit is te zien aan hoe het verhaal verteld wordt.

‘’Was het maar waar, kon ik niet nalaten te denken.’’ (Blz.12).
Uit dit citaat kun je opmerken dat het niet om een belevende ik-verteller gaat, maar juist om een achteraf vertellende ik-verteller. Het hoofdpersonage Paul Lohman weet namelijk veel meer dan de lezer en laat dus duidelijk blijken dat hij de afloop van het verhaal al kent. Hij wist al op het begin van het verhaal wat zijn zoon heeft uitgespookt, waar je tot het einde van het verhaal als lezer op moet wachten.
De ik-verteller is onbetrouwbaar omdat hij zijn eigen mening heeft over het diner wat plaatsvind, maar hij weet wel meer dan de lezen omdat hij zoals in het citaat ook te zien is, het verhaal acheraf verteld

# data[].attributes.body
Serge en Babette Lohman en Claire en Paul Lohman hebben een diner. Serge Lohman staat op het punt om de nieuwe minister-president van Nederland te worden, maar zijn zoon en de zoon van zijn broer hebben iets verschrikkelijks gedaan. Om deze verschrikkelijke gebeurtenis te bespreken gaan ze dineren, dat is tenminste de bedoeling. De zoon van Paul, Michel, en de zoon van Serge, Rick, hebben per ongeluk  een zwerver vermoord. Toen Rick en Michel wilde pinnen lag de zwerver in het pinhokje. Dit irriteerde hun en maakte ze boos, dus ze gooide een lege jerrycan in het pinhokje, deze vatte vlam en toen verbrandde de zwerver. Tijdens de gesprekken  proberen ze het onderwerp steeds te ontlopen. Tussen het diner door verteld Paul steeds iets over zijn eigen leven dat te maken heeft met het gespreksonderwerp van dat moment. De geadopteerde zoon van Serge en Babette, Beau, heeft de ‘moord’  die Rick en Michel per ongeluk hebben gepleegd zien gebeuren en gebruikt dit als chantage middel tegen hen om zo veel geld te kunnen opeisen. Beau had namelijk filmpjes gemaakt en deze op internet geplaatst. Pas als Rick en Michel aan Beau het geld geven verwijderd hij de filmpjes. Aan het einde wil Serge door het incident van Michel en Rick zich terugtrekken uit de campagne, maar Babette, Claire en Paul zijn het daar niet mee eens. Claire heeft bedacht dat als ze Serge zouden verwonden, hij niet de persconferentie zal geven de volgende dag, waarin hij zijn terugtrekking zou aankondigen. Beau verdwijnt op mysterieuze wijze en het gezin van Paul leeft hun leven ‘gewoontjes’ verder.

# data[].attributes.body
Auteur: Herman Koch
Titel: Het Diner
Uitgeverij: Anthos
Plaats van uitgave: Amsterdam