# data[].attributes.headline
De docent als coach: welke aspecten uit de theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken?

# data[].attributes.subject
De docent als coach: welke aspecten uit de theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken?

# data[].attributes.headline
Deze theorie pas ik al toe bij begeleidingsgesprekken (Steffi)

# data[].attributes.subject
Deze theorie pas ik al toe bij begeleidingsgesprekken (Steffi)

# data[].attributes.body
1) ik zorg altijd voor een fijne sfeer in het begin, stel algemene vragen, die niet altijd direct met de studie te maken hebben. Ook probeer ik dicht genoeg bij de student te zitten Bij hele brede tafels zit ik bijvoorbeeld liever naast, dan tegenover de student

2) Ik laat de student eerst uitgebreid zelf een probleem uitleggen en vat het vervolgens samen met de vraag of ik het goed heb begrepen.

3) In het begin van de inhoudelijke discussie leg ik de nadruk op het divergeren: welke opties zijn allemaal denkbaar? Pas daarna op het convergeren: met welke oplossing voelt zich de student het meest op zijn gemak?

4) Ik eindig met de vraag, of het doel van het gesprek bereikt is. Dus of de student bijvoorbeeld een antwoord heeft op een vraag, een conclusie kan trekken of genoeg tools/informatie heeft om een weloverwogen keuze te maken. Ook kijken we samen of een vervolgafspraak nodig is.

# data[].attributes.headline
Deze theorie wil ik in toekomst als eerste meer toepassen (Steffi)

# data[].attributes.subject
Deze theorie wil ik in toekomst als eerste meer toepassen (Steffi)

# data[].attributes.body
1) Ik wil proberen om meer verantwoordelijkheid los te laten, zodat de student deze kan nemen.

In een gesprek begin ik nu bijvoorbeeld vaak zelf over verschillende opties, om een probleem op te lossen. Vervolgens vraag ik de student of zij/hij nog andere opties in gedachte heeft en welke richting hem/haar het meest aanspreekt. Daarna voeren we daarover discussie.

In het vervolg wil ik de student in zo een situatie vooral met het stellen van open vragen motiveren om zelf met verschillende opties te komen en deze antworden alleen hier en daar aanvullen ("Ik hoor je twijfelen, of optie XY gaat lukken, klopt dat? Welke andere strategie is mogelijk?" of "Wat heeft je tot nu toe belemmert om dit te proberen?")

2) Ik wil de student navragend confronteren met discrepanties die ik bemerk en haar/hem zo de mogelijkheid te geven om er zelf op te reageren, voor ik het zelf invul. Ik denk namelijk dat ik zelf vaak al een analyse van de discrepantie presenteer.

# data[].attributes.headline
Didactisch Coachen: hoe merken studenten dat jij hoge verwachtingen van ze hebt? Wat doe je? Wat zeg je?

# data[].attributes.subject
Didactisch Coachen: hoe merken studenten dat jij hoge verwachtingen van ze hebt? Wat doe je? Wat zeg je?

# data[].attributes.body
Hoge verwachtingen zijn een self-fulfilling prophecy, ze vertalen zich automatisch door in het geven van veel zelfstandigheid en het doorvragen.

Bewust ingezet, communiceer je hoge verwachtingen door

1) het geven van kort feedback, met de nadruk op de poitieve punten, bijvoorbeel over de vooruitgang

2) het stellen van open vragen, die de student aan het denken zetten over de inhoud, hun leerstrategieen en emotie

3) terughoudendheid bij het geven van instructies, zo dat de student gestimuleerd word om zelf na te denken.

4) vriendelijkheid en aandacht

# data[].attributes.headline
Welke aspecten uit de theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken? 

# data[].attributes.subject
Welke aspecten uit de theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken? 

# data[].attributes.body
1.       Ik probeer gesprekken altijd te beginnen met ‘social talk’. Ik heb van al mijn LA-studenten een documentje met daarin wat kenmerken en hobby’s van de student, zodat ik weet waar ik naar kan vragen. Dit lees ik voor ieder gesprek even door en vul ik aan met onderwerpen die tijdens het gesprek aan bod zijn gekomen. Op deze manier probeer ik studenten op hun gemak te laten voelen en ze te laten merken dat ik interesse in ze heb als persoon. (Het lukt helaas nog niet om van alle studenten alles te onthouden, haha)

2.       Ik leg de focus tijdens de LA-gesprekken op wat er goed gaat en gebruik dit als kapstok om samen met de student positief te kijken naar wat nog wat minder goed gaat. Hiermee probeer ik te laten zien aan de student dat ik positieve verwachtingen van ze heb en ze zelf in te laten zien dat het niet betekent dat ze niet competent genoeg zijn wanneer een onderdeel minder goed gaat.

3.       Ik heb de cursus studentbegeleiding gevolgd en daar veel geoefend met actief luisteren, samenvatten en doorvragen. Het is voor mij soms nog steeds een uitdaging om niet direct met een oplossing te willen komen, maar rustiger de  tijd te nemen om open vragen te stellen om de student zelf tot inzicht te laten komen. Hierbij maak ik gebruik van de voorbeeldvragen die in h. 2 van de theorie aan bod komen.

# data[].attributes.headline
Hoe merken studenten dat jij hoge verwachtingen van ze hebt? 

# data[].attributes.subject
Hoe merken studenten dat jij hoge verwachtingen van ze hebt? 

# data[].attributes.body
1.       Tijdens de lessen ga ik alle projectgroepjes langs om informatie in te winnen over hoe het gaat. Hierbij probeer ik alle groepjes altijd evenveel tijd en aandacht te geven. Ik stel dan open vragen waarbij de focus ligt op studenten laten nadenken over het proces. Hoe vinden ze het gaan, hoe vinden ze hun eigen inzet in het groepje, wat vinden ze dat er beter kan, etc. Vervolgens geef ik hierover korte feedback, met een focus op het positieve. Ook spreek ik mijn verwachtingen uit over wat beter kan en probeer terughoudend te zijn in het geven van aanwijzingen (dit ben ik aan het oefenen).

2.       Zoals ik in mijn vorige stukje al schreef, probeer ik in mijn LA-gesprekken de focus te leggen op wat er al goed gaat en dit als kapstok te gebruiken om samen met de student positief te kijken naar wat nog wat minder goed gaat. Hiermee probeer ik te laten zien aan de student dat ik hoge verwachtingen van ze heb.

# data[].attributes.body
Ik bedenk me vaak voor lessen dat studenten hier zijn om te leren. Dit brengt me in de modus van opbouwende feedback. Ze weten in principe niet wat ik weet of wat ik ga vragen. Dus ik kan er ook niet vanuit gaan dat zij meteen het antwoord oid weten. Naar mijn mening is ervaren de beste manier van leren. Vandaar dat ik hen graag 'in het diepe' gooi en ze daardoor weinig aanwijzingen geef en achteraf reflecteer over de groei die ze hebben doorgaan die les.

Pygmalion effect is moeilijk fenomeen, in sport gebeurd het ook vaak. Die ene speler die beter is, ga je meteen ook zo behandelen, en die andere speler die minder goed is, benader je ook zo op die manier. Ik ben me hier erg bewust van.

# data[].attributes.body
Uiteraard de theorie over de houding van de coach is essentieel om toe te passen. Altijd uitgaan van het positieve, respect hebben voor de persoon en de verantwoordelijkheid van jezelf en de student. Ik ben erg van verantwoordelijkheid, accountability, zoals ze dat in het engels zeggen. Ik ben verantwoordelijk voor goede inhoud en structuur van een les (of gesprek) de student is verantwoordelijk voor aandacht luisteren en meedoen bijvoorbeeld. Hier probeer ik de studenten erg bewust van te maken.

Ook in het verloop van een gesprek is de fasering essentieel, als vooraf de structuur of aard van het gesprek niet door mij is duidelijk gemaakt dan loopt het gesprek niet soepel. Dit heeft ook te maken met de drie dimensie van gesprekken; relatie, inhoud en procedure.

Ten slotte, als psycholoog, ben ik opgeleid met gespreksvaardigheden. Het actief luisteren en de juiste vragen stellen is key voor een comfortabel gesprek.

# data[].attributes.headline
Didactisch coachen - wat gaat goed, wat wil ik nog leren

# data[].attributes.subject
Didactisch coachen - wat gaat goed, wat wil ik nog leren

# data[].attributes.body
1. Als studenten zeggen ' ik weet niet wat ik moet doen' vraag ik eerst wat ze niet snappen of waarom ze het niet weten.

Vervolgens probeer ik hen het zelf te laten uitzoeken

2. Ik probeer door vragen te stellen hen zelf na te laten denken of te komen tot een oplossing, maar moet wel terughoudend zijn in het aangeven van te veel verwachtingen

3. Soms denk ik wel eens; ik doe het wel, dan is het zo gepiept. Dan moet ik moeite doen en veel geduld hebben om de student het in stapjes zelf te laten ontdekken. Dat is een valkuil

# data[].attributes.headline
Deze aspecten van didactisch coachen pas ik toe (Martijn)

# data[].attributes.subject
Deze aspecten van didactisch coachen pas ik toe (Martijn)

# data[].attributes.body
1. Ik probeer altijd contact te maken met de ander. Dit doe ik door oogcontact, een lach (ook een lach bij de student). Daarin vind ik het belangrijk om een veilige basis te creeeren als verstandhouding.

2. Steeds vaker probeer ik bij de student de regie te leggen. Waar wil je naartoe? Jij zit aan het stuur en moet mij aansturen.

3. Ik probeer aan te sluiten bij datgene wat de student al heeft gedaan. Wat je doet ziet er al mooi en goed uit. Hoe kun je dit naar een nog hoger niveau tillen?

4. Ik probeer de verantwoordelijkheid bij de student te leggen. Niet het aapje op mijn schouder, maar op die van de student.

5. Feedback concentreert zich voor 60 tot 70 procent op het proces en voor 40 tot 30 procent op de inhoud. Voorheen was dit juist omgekeerd. Hier zit nog meer ruimte in om te groeien.

6. Ik dook voorheen direct in de inhoud. Nu stel ik dat juist uit.

7. Ik probeer studenten te motiveren door autonomie te geven, structuur te bieden en voorbeelden te geven die aansluiten bij persoonlijke interesses.

8. Ik ben een groot fan van de vorm: voordoen, nadoen, meedoen en zelf doen. Dus de begeleiding die ik biedt wordt steeds een beetje kleiner.

Ruimte voor ontwikkeling:

1. Hoge verwachtingen neerleggen bij de student.

2. Niet te snel hulp bieden op inhoud. Juist de vraag stellen en daarna stil blijven.

3. Coachende vragen stellen. Ik heb een paar goede vragen die ik stel, maar ik merk dat ik behoefte heb aan een groter repetoir.

4. Vaker structureren. Te veel vrijheid geven aan studenten is geen vrijheid.

5. Meer actief bewustzijn van de twaalf interventiemogelijkheden van sterk structurerend tot weinig structurerend.

# data[].attributes.headline
Deze aspecten pas ik toe in een begeleidingsles

# data[].attributes.subject
Deze aspecten pas ik toe in een begeleidingsles

# data[].attributes.body
(Dione)

Fasering van gesprekken:

Er wordt tijdens coachingsessies een roulerende gespreksleider gekozen door de studenten. De rol van de gespreksleider en de taken is vooraf met de groep besproken en afgestemd. Deze brengt structuur aan, verzamelt agendapunten, houdt de tijd in de gaten, laat iedereen aan het woord komen, voorkomt te ver afdwalen, houdt een To do lijst bij en waar nodig verdeelt taken en stelt deadlines. Als coach neem ik een meer passieve rol aan en laat ik de studenten meer elkaars vragen beantwoorden.

Actief luisteren en vragen stellen:

Tijdens deze gesprekken doe ik aan actief luisteren en focus ik op het aanmoedigen en parafraseren van wat de studenten zeggen. Vaak vraag ik extra toelichting of een voorbeeld om dingen duidelijker te maken.

Ook vraag ik veel Hoe en Wat en wanneer vragen en probeer ik zoveel mogelijk vragen terug de groep in te slingeren. Voorbeeldvragen zijn :

Wat heb je nu nodig om deze keuze te gaan maken?

Wat zou een volgende stap zijn die je verder zou helpen in je proces?

Hoe ga je dit realiseren?

Hoe kun je aan de die benodigde informatie komen?

Hoe zou je dat kunnen onderzoeken?

Wanneer ga je dit precies doen en hoeveel tijd heb je daar voor nodig?

Waar zou je deze informatie kunnen vinden?

Wat is het doel van...

Wat is je hulpvraag?

Confronteren:

Studenten elkaars werk laten beoordelen aan de hand van de rubric en dit bespreken. Focus op de vragen: Wat gaat er al goed en wat kan er beter?

Vragen stellen zoals: Wat hebben we vorige keer besproken? Hoe zie ik dat dit gelukt is/waar zie ik onze afspraak in terug.

Hoe merken studenten dat ik hoge verwachtingen van ze heb?

Ik weet heel eerlijk gezegd niet hoe ik deze vraag moet beantwoorden.

# data[].attributes.headline
De docent als coach: welke aspecten uit de theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken?

# data[].attributes.subject
De docent als coach: welke aspecten uit de theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken?

# data[].attributes.body
-          Bij begeleiding probeer ik altijd te zorgen voor een ontspannen en goede sfeer waarbij ik er in principe van uit ga dat bijna alles te leren is.

-          Toen ik net startte als leraar nam ik heel snel over en deed ik de dingen voor. Tegenwoordig probeer ik de student te prikkelen om zelf op onderzoek uit te gaan. Ik geef handvatten waar de student informatie kan vinden en ik probeer de student de koppelingen met de andere vakken te laten zien om zo de vraag op te lossen.

-          Ik probeer studenten te motiveren om niet alleen de opdracht op te lossen maar ook in te laten zien dat er meerdere wegen mogelijk zijn en deze wegen ook te onderzoeken.

-          Als ik feedback geef op een verslag dan begin ik altijd met dingen die ik goed vind waarna ik de dingen die voor verbetering vatbaar zijn benoem en uitleg dat een verslag in ons vakgebied vaak het visitekaartje naar de opdrachtgever is.

# data[].attributes.headline
Didactisch Coachen: hoe merken studenten dat jij hoge verwachtingen van ze hebt? Wat doe je? Wat zeg je?

# data[].attributes.subject
Didactisch Coachen: hoe merken studenten dat jij hoge verwachtingen van ze hebt? Wat doe je? Wat zeg je?

# data[].attributes.body
Als ik een student in een les een vraag heeft probeer ik te beginnen met open vragen te stellen zoals wat probeer je te bereiken of wat zie ik op dit moment. Soms als een student dan moeite heeft om het uit te leggen dan vraag ik de student om het door middel van een tekening te visualiseren. Ik heb namelijk gemerkt dat sommige problemen beter te begrijpen zijn als ze op papier staan en niet in je hoofd zitten. Daarna probeer ik korte feedback te geven voor de volgende stappen of waar je meer informatie kan vinden.

Ik merk wel dat ik nog regelmatig te veel doe of teveel dingen voor zeg of voor doe.

# data[].attributes.headline
Welke aspecten uit theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken? 

# data[].attributes.subject
Welke aspecten uit theorie pas jij toe bij begeleidingsgesprekken? 

# data[].attributes.body
Ik probeer een fijne sfeer te creeren door zelf ruim op tijd aanwezig te zijn. Zet een muziekje op en ik probeer verbinding te maken met de studenten door over koetjes en kalfjes te praten en een complimentje hier of daar te geven.

Dan ga ik vervolgens een actualiteit bespreken, hetgeen dan een brug is naar de juridische praktijk waar de studenten op worden voorbereid. Ik probeer ze dan te laten nadenken en actief bezig te laten zijn met kwesties die relevant zijn voor de juridische sector. Ik heb dit ook al gedaan door een activerende quiz in te zetten. Dit zorgde ervoor dat er gesprekken op gang kwamen en dat de studenten gemotiveerd werden om te discussieren. Ook door foute antwoorden leerden de studenten. Ik geef daarbij ook vaak aan wat het doel is en dat ik dat doe om bewustzijn te creeren over de juridische praktijk.

Het is dan vervolgens een link naar de stof die de studenten moeten behandelen. Ik probeer dus echt duidelijk te maken waarom ze bepaalde opdrachten moeten doen, wat het doel is.

Ik ga vervolgens in de les terug naar wat er tot dan toe is gedaan/bereikt en kijk daarna vooruit.

Bij het maken van opdrachten probeer ik de studenten zelf oplossingen te laten bedenken voor een probleem.

Ik luister actief naar wat ze zeggen en probeer niet te oordelen. Als een vraag wordt gesteld, probeer ik te sturen/te begeleiden naar een antwoord door vragen te stellen. (Natasja)

# data[].attributes.headline
Hoe merken studenten dat ik hoge verwachtingen van ze heb? Wat zeg ik? Wat doe ik?

# data[].attributes.subject
Hoe merken studenten dat ik hoge verwachtingen van ze heb? Wat zeg ik? Wat doe ik?

# data[].attributes.body
De studenten moeten uitdagende opdrachten uitvoeren en dat geef ik ook toe. Ik zeg dan ook dat het maken van de opdrachten hen zal helpen in de praktijk en dat het hen goed voorbereid op hun stage. Bij gesprekken zeg ik bijvoorbeeld:"In de praktijk kun je een casus voorgelegd krijgen en als je dan dit stappenplan gebruikt, ben je al goed op weg" en "dit kun je". (Natasja)

# data[].attributes.headline
De aspecten van didactisch coachen die ik al toepas

# data[].attributes.subject
De aspecten van didactisch coachen die ik al toepas

# data[].attributes.body
1. Bij het coachen van studentgroepen zorg ik voor een toegankelijke ontspannen sfeer en setup, ik zit als onderdeel van de groep aan tafel tussen de studenten bijvoorbeeld.

2. Ik werk met een zelfsturende rolverdeling, waarbij het initiatief en voorbereiding bij de groep ligt, ze leiden zelf het gesprek, ik luister en stel open vragen waar nodig.

3. ik geef 1:1 aandacht en probeer te tijd eerlijk te verdelen.

4. Ik benadruk het positieve, wat gaat al goed, hoe kunnen we daarop voortbouwen.

Ontwikkeling:

1. Ik kan nog vaker structuur aanbrengen met de studenten, zodat er niet teveel vrijheid ligt bij de student en meer gevoel van autonomie komt.

2. ik kan nog beter open vragen stellen in plaats van de inhoud induiken als expert.

3. Langer luisteren naar de student door het stellen van open vragen en het niet te snel willen invullen.

# data[].attributes.headline
Didactisch coachen: begeleiding van groepjes

# data[].attributes.subject
Didactisch coachen: begeleiding van groepjes

# data[].attributes.body
1) Afgelopen half jaar heb ik van te voren met de groepjes de regels gezet: jullie nemen het initatief, notuleren en komen met vragen. Dit heb ik niet in samenspraak gedaan. Volgende keer anders aanpakken?

2) Halverwege merkte ik dat de animo voor het project verdween. Open gevraagd hoe dat kwam en of ik kon helpen. Hier kwam deels het drukke programma van de student zelf (stages, bijbaantjes, vakken én de minor) naar voren. Wat doe je dan als docent (coachend?)

3) Het wijzen op ideeën of bronnen die ze kunnen raadplegen: hoe zorg ik ervoor dat ik de informatie zendt, maar ook ontvangen wordt? Meer van divergeren (welke opties zijn er allemaal) naar convergeren (met welke opties voelen de studenten zich het meest geholpen of aangesproken toe)?

4) Het gesprek eindigen met concrete afspraken voor die week erna: bij wie ligt dan het initiatief om dit samen te vatten? Als docent begeleidt ik de studenten daar nu mee

# data[].attributes.body
Toen ik net startte als docent gaf ik vaak inhoudelijk lange feedback en probeerde ik veel aanwijzingen te geven om studenten te activeren. Dit had vaak het tegenovergestelde effect: studenten waren niet vooruit te branden en gingen steeds meer achterover zitten.

Tegenwoordig probeer ik wanneer maar kan een open tegenvraag te stellen waarbij de studenten zelf tot nadenken worden aangezet. Ook probeer ik eventuele feedback kort en conreet te houden. Ik laat vaak studenten elkaars vragen beantwoorden of elkaar kritische vragen stellen. Daarbij probeer ik zoveel mogelijk mijn mond te houden.
Als studenten wat in de put zit, probeer ik ze aan te moedigen en te bevestigen dat ik in ze geloof dat ze het kunnen.