# data[].attributes.body
การคูณเริ่มต้นในยุคเมโสโปเตเมีย ซึ่งชาวสุเมเรียนใช้ตารางคูณในรูปแบบพื้นฐาน เพื่อช่วยในการค้าขายและการเกษตร การประมาณค่าต่างๆ ถูกบันทึกไว้บนแผ่นดินเหนียว

# data[].attributes.headline
600 ปีก่อนคริสต์ศักราช: กรีกและสูตรคณิตศาสตร์

# data[].attributes.subject
600 ปีก่อนคริสต์ศักราช: กรีกและสูตรคณิตศาสตร์

# data[].attributes.body
ชาวกรีกเริ่มต้นการใช้แนวคิดในการคูณเพื่อพัฒนาการวางรากฐานของสูตรคณิตศาสตร์ เช่น ยูคลิด (Euclid) และพีทาโกรัสเริ่มใช้เทคนิคที่ซับซ้อนในการคูณ

# data[].attributes.body
ในยุคกลาง การคูณถูกเขียนในตำราและถูกบันทึกในยุโรป ตัวอย่างเช่น ชาวจีนเริ่มใช้ไม้สำหรับช่วยรันการคูณ

# data[].attributes.headline
ประมาณ 1700: การพัฒนาของนิวตัน

# data[].attributes.subject
ประมาณ 1700: การพัฒนาของนิวตัน

# data[].attributes.body
เซอร์ไอแซค นิวตัน และนักคณิตศาสตร์ร่วมสมัยเขียนตำราสำหรับการเรียนรู้การคูณที่มีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้น รวมถึงการพัฒนาตารางคูณที่ซับซ้อน

# data[].attributes.headline
ปี 1854: ตารางคูณที่ใช้ง่าย (ของไทย)

# data[].attributes.subject
ปี 1854: ตารางคูณที่ใช้ง่าย (ของไทย)

# data[].attributes.body
ประเทศไทยเริ่มพัฒนาระบบตารางคูณ เพื่อให้มีการใช้ง่ายในระดับการศึกษาเช่น วัฒนธรรมการศึกษาในโรงเรียนเริ่มปลูกฝังกับนักเรียนตั้งแต่เด็ก

# data[].attributes.headline
ปี 2020: การคูณและเทคโนโลยี

# data[].attributes.subject
ปี 2020: การคูณและเทคโนโลยี

# data[].attributes.body
ระบบของการคูณได้รับการปรับปรุงโดยการใช้คอมพิวเตอร์และแอปพลิเคชันเสริมการศึกษา ทำให้นักเรียนและครูเรียนรู้และสอนเรื่องนี้ได้สะดวกยิ่งขึ้น