# data[].attributes.body
Vond je dit nou een leuke blog? Kijk dan vooral is een keer naar onze hoofdblog: storyblogger.

Bedankt voor het lezen en zie je terug op storyblogger!

# data[].attributes.body
als laatste bezoeken we een dorp. Dit dorp geeft een saaie sfeer. Er gebeurt niet echt veel, al zijn er een paar incidenten met dieren geweest. Twee dingen die toch het noemen waard zijn:

1. In de tuin van timmerman Lamfroit staat een gespleten eik, waar na eigen zeggen ooit een beer in vast zat!

2. Er zit een opvallend gat in de muur van aangestampte aarde rond de schuur van de pastoor, hier kropen ooit schijnbaar een vos en later een kat naarbinnen, wat voor een gevaarlijke strijd om de kat zijn vrijheid uitliep.

De enige reden dat dit dorp leuk was om te bezoek kwam door de verhalen die op deze plek rond gaan.

⭐⭐

# data[].attributes.body
Als tweede bezoeken we de burcht. Zodra je aankomt lopen, voel je spooky vibes al hangen. Het is dan ook de plaats waar sommige dieren in koele bloeden zijn vermoord. Bij binnenkomst word je echter hartelijk ontvangen door vrouwe Hermelijn en de welpjes, die zo aardig waren een rondleiding te geven door de complexe burcht, die versierd was met mooie kunst. Een klein nadeel: omdat alles gemaakt is voor vossen, zal je moeten bukken. Ook zag je in de hal nog wat bloedvlekken in het tapijt zitten wat een nogal onveilig gevoel gaf, en de welpjes zaten me aan te kijken of ik eten was. Al met al geen aanrader.

⭐⭐

# data[].attributes.body
Als eerst gaan we naar de troonzaal van koning Nobel, waar de dieren hun klachten uitte over Reinaert. Deze locatie geeft direct bij binnenkomst al een statige sfeer, die erg tot de verbeelding spreekt. ik kwam tijdens de tijd dat deze plaats open stond voor gasten, en de dieren die ik tegen kwam waren erg aardig. Het is een plek waar je erg welkom voelt en een die duidelijk open staat voor vernieuwing en verbetering. Toch vind ik het jammer dat ik ondanks de lange reis koning Nobel niet heb kunnen zien omdat die opzoek was naar een of andere schat waar Reinaert het over had gehad.

⭐⭐⭐

# data[].attributes.body
Howdy mensen en aliens!

Ik heb erg recent het boek Reinaert de vos gelezen, geschreven door ene Willem, over deze man is niet veel bekend, behalve dat hij Madocke maakte, en we zullen hem daarom Willem die Madocke maekte noemen. We mogen niet klagen, het is immers geschreven in de middeleeuwen! Ik heb besloten om een reis door de locaties van dit boek te maken, en jullie mee te nemen. Elke locatie krijgt 1 tot 5 sterren om je een idee te geven van de fun. Hier volgt eerst een korte samenvatting. Het boek gaat over de vos Reineart en andere dieren, waaronder Koning nobel (een leeuw), Cuwaert de haas, Bruun beer en vrouwe hermelijn. Reinaert is een sluwe schurk, en heeft heel wat gemene streken uitgehaald. Op een dag komen alle dieren bijeen bij het hof van koning Nobel. Allemaal hebben ze wel iets te klagen over Reinaert. Hij wordt afgevaardigd naar het hof, maar weet de boodschapper van deze boodschap in de maling te nemen. Dit gebeurt nog twee keer, en Reinaert blijft ze in de dupe nemen. Dan gaat hij uiteindelijk alsnog, en weet een stel andere dieren te framen voor iets wat nooit gebeurt is, en weet zijn eigen huid te redden door te zeggen dat die pelgrim wordt. Wat hij natuurlijk helemaal niet van plan is. Reinaert komt weg met alle fouten dingen die hij gedaan heeft en zorgt dat een paar andere vermoordt/ verminkt worden, ook eet die er nog een op. Moraal van het verhaal: een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken. Het verhaal is niet geweldig, nogal ouderwets, en soms een beetje crue, maar verder is het wel duidelijk literatuur. Maar even serieus, als boeken net zoals videogames een pegi rating zouden hebben dan was dit op z’n minst 16+ 💀

''Toen zei Reineart: ‘Kom, laten wij deze lekkere vette haas opsmikkelen!’ De welpen holden naar de buit en begonnen gezamenlijk te vreten. Van verdriet was niets te merken; om Cuwaerts dood werd geen traan gelaten. Hermelijn, Reinaerts vrouw, vrat van het vlees en dronk het bloed”

Reinaert de vos, regel 3132, pagina 165

In de scene hierboven eten ze een ander karakter, Cuwaert de haas op. Misschien is een pegi rating van 18+ toch meer accuraat.

Hoe dan ook, geniet van de reis door dit boek!