# data[].attributes.headline
วิวัฒนาการของดนตรีสากล

# data[].attributes.subject
วิวัฒนาการของดนตรีสากล

# data[].attributes.body
ดนตรีสากล มีประวัติความเป็นมา และวิวัฒนาการที่ยาวนาน แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมของชาติตะวันตกซึ่งเป็นที่นิยมและยอมรับกันทั่วโลก ในการศึกษาดนตรีสากล เพื่อความรู้ ความเข้าใจ และความซาบซึ้งในดนตรีตะวันตก จึงจำเป็นจะต้องศึกษาวิวัฒนาการของดนตรีสากลในด้านต่างๆ ดังนี้

# data[].attributes.headline
บทเพลงยุคต่างๆ

# data[].attributes.subject
บทเพลงยุคต่างๆ

# data[].attributes.body
1. ยุคกลาง (Middle Age) ค.ศ. 500-1400

บทเพลงที่ปรากฏในยุคนี้ คือ เพลงสวด (Chant) ซึ่งเป็นบทเพลงที่ใช้ในพิธีกรรมเป็นบทเพลงศักดิ์สิทธิ์ใช้เป็นสื่อกลางในการติดต่อกับพระผู้เป็นเจ้า เนื้อหาของเพลงจะเป็นการสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้า ภาษาที่ใช้บทเพลงร้องส่วนใหญ่ คือ ภาษาละติน ในระยะแรก เพลงสวดเป็นการร้องแนวเดียวไม่มีดนตรีประกอบ ไม่มีอัตราจังหวะ และจะใช้เสียงเอื้อนในการทำทำนองไปไม่มีกำหนดกฎเกณฑ์ที่ตายตัว ต่อมาในระยะหลังๆ เริ่มพัฒนาการร้องให้มีแนวการร้องสองประสาน เป็นเพลงร้องสองแนว และเริ่มที่จะมีอัตราจังหวะที่แน่นอน จนกลายเป็น รูปแบบการร้องประสานเสียง ที่มากกว่า 2 แนวขึ้นไป

2. ยุครีเนซองส์หรือยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ (Renaissance) ค.ศ. 1400-1600
ดนตรียังคงเป็นลักษณะสอดประสานทำนองโดยมีการล้อกันของแนวทำนองที่เหมือนกัน รูปแบบการประพันธ์เพลงมีมากขึ้น ในยุคนี้ยังเน้นการร้องเป็นพิเศษ สำหรับดนตรีคฤหัสถ์ (ดนตรีประชาชนทั่วไป) เริ่มมีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร ซึ่งมักเป็นเพลงร้องประกอบดนตรี

3. ยุคบาโรก (Baroque) ค.ศ. 1600-1750

บทเพลงบรรเลงมีความสำคัญเทียบเท่ากับบทเพลงร้อง เนื่องจากเครื่องดนตรีมีการพัฒนาทั้งรูปและเสียง รูปแบบการประพันธ์เพลงในยุคนี้มีการพัฒนาและปรับปรุงจนมีลักษณะเด่นชัด โดยเฉพาะคอนแชร์โต (Concerto) ตัวบทเพลงประชันระหว่างเครื่องดนตรีประเภทเดี่ยวกับวงดนตรีซึ่งแสดงความสามารถของผู้บรรเลงได้เป็นอย่างดี บทเพลง Concerto ที่ได้รับความนิยมคือ The Four Season ของวิวัลดี และยุคนี้เป็นจุดเริ่มต้นของบทเพลงบรรเลงประเภทต่างๆ

4. ยุคคลาสสิก (The Classic Era) ค.ศ. 1750-1820

เป็นยุคที่สำคัญมากของดนตรีตะวันตก เนื่องจากรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นการประพันธ์เพลง การผสมวง หรือบทเพลงบรรเลงมีความเป็นแบบแผนอย่างมาก รูปแบบการประพันธ์บทเพลงในยุคนี้ได้แก่ โซนาตา คอนแชร์โต ซิมโฟนี และการผสมวงได้แก่ วงเชมเบอร์- มิวสิก และออร์เคสตรา ทุกอย่างล้วนจัดให้มีมาตรฐานทั้งสิ้น นอกจากนี้ ละครร้องหรือโอเปรา (Opera) ก็ได้รับการพัฒนาจนได้รับความนิยมทั่วไป

5. ยุคโรแมนติก (The Romantic Era) ค.ศ. 1820-1900

ยุคนี้เป็นยุคที่นำหลักการของยุคคลาสสิกมาใช้ผสมผสานกับการใส่อารมณ์ความรู้สึกเข้าไปในบทเพลงทำให้บทเพลงมีความไพเราะ สง่างาม อ่อนหวาน ในขณะหนึ่งก็สะเทือนอารมณ์ของผู้ฟังได้เช่นกัน สำหรับวงออร์เคสตรา มีการเพิ่มขนาดของวงให้ใหญ่ขึ้น เพื่อความสมบูรณ์แบบของเสียงในวงดนตรี ยุคนี้ทำนองของบทเพลงเน้นแนวทำนองหลักและใช้การประสานเสียงเพื่อให้มีความไพเราะ บทเพลงที่นิยมในยุคนี้คือดนตรีบรรยายเรื่องราว คีตกวีที่สำคัญในยุคนี้คือ เบโธเฟน

6. ยุคศตวรรษที่ 20 (ค.ศ. 1900-ปัจจุบัน)

ยุคนี้เป็นยุคเปลี่ยนแปลงดนตรีชาติตะวันตก มีการเน้นรูปแบบจังหวะมากขึ้น และบันไดเสียงเริ่มมีการใช้บันไดเสียง 12 เสียง หลักการในการประพันธ์บทเพลงมีความแตกต่างจากยุคก่อนนี้ เริ่มมีการประสานเสียงทำให้ฟังแล้วรู้สึกไม่สบายหู เริ่มมีการทดลองทฤษฎีแปลกๆ ใหม่ๆ ซึ่งทำให้กฎเกณฑ์ทางดนตรีมีความหลากหลาย ถือได้ว่ายุคนี้เป็นยุคการเปลี่ยนแปลง ซึ่งเป็นผลมาจากสภาพสังคมที่มีการเปลี่ยนแปลงมากมายตามที่ได้พบเห็นในปัจจุบัน

# data[].attributes.headline
วงดนตรีสากลยุคต่างๆ

# data[].attributes.subject
วงดนตรีสากลยุคต่างๆ

# data[].attributes.body
1. ยุคกลาง (Middle Age) ค.ศ. 500-1400
บทเพลงส่วนใหญ่เป็นเพลงร้องที่ใช้ในโบสถ์เพื่อสรรเสริญพระเจ้าเพียงอย่างเดียว โดยบางครั้งอาจเป็นการร้องสอดประสานกันบ้างประมาณ 2-3 แนวในปลายยุคและยังไม่พบการบรรเลงที่เป็นรูปแบบมาตรฐานอย่างเด่นชัด

2. ยุครีเนซองส์หรือยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ (Renaissance) ค.ศ. 1400-1600
บทเพลงในยุคนี้เริ่มมีการผสมผสานระหว่างเพลงพื้นฐานกับเพลงที่ใช้ในโบสถ์ โดยการนำเอาเทคนิคการประพันธ์เพลงพื้นบ้านมาประยุกต์ใช้กับเพลงสวด ทำให้เกิดการนำเอาเครื่องดนตรีบางชนิดเข้ามาประกอบในเพลงสวดที่ใช้ในพิธีกรรมต่างๆ เช่น ออร์แกน ฮาร์ฟซิคอร์ด เป็นต้น

3. ยุคบาโรก (Baroque) ค.ศ. 1600-1750

เครื่องดนตรีได้รับการพัฒนาจึงทำให้นักดนตรีมีความสามารถในการบรรเลงอย่างมากจึงทำให้ยุคนี้มีประเภทการบรรเลงดนตรีที่หลากหลายมากขึ้น เช่น โซนาตาคอนแชร์โต โอเปรา เป็นต้น เริ่มมีการผสมวงออร์เคสตรา เพื่อใช้ประกอบการแสดงละครเพลงหรือโอเปรา (Opera) แต่ลักษณะการผสมวงของเครื่องดนตรียังไม่มีการกำหนดที่แน่นอน นอกจากนี้เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายยังได้รับการพัฒนาอย่างมาก

4. ยุคคลาสสิก (The Classical Era) ค.ศ. 1750-1820

เครื่องดนตรีมีวิวัฒนาการมาจนสมบูรณ์ที่สุด เริ่มมีการผสมวงที่กำหนดแน่นอนว่าเป็นวงเล็กหรือใหญ่ คือ วงเชมเบอร์มิวสิก และวงออร์เคสตราในการจัดวงออร์เคสตราใช้เครื่องดนตรีครบทุกประเภท คือ เครื่องสาย เครื่องลมไม้ เครื่องลมทองเหลือง และเครื่องตี
วงออร์เคสตรา ในยุคนี้ถือได้ว่ามีรูปแบบที่ใช้เป็นแบบแผนมาจนถึงปัจจุบัน

5. ยุคโรแมนติก (The Romantic Era) ค.ศ. 1820-1900

ในยุคนี้ เปียโนเป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับการพัฒนารูปร่างจนสามารถบรรเลงด้วยวิธีการและเทคนิคต่างๆ ที่หลากหลายได้เป็นอย่างดีในส่วนของการผสมวงออร์เคสตรา ยังคงใช้หลักการ ผสมวงออร์เคสตราตามยุคคลาสสิก และเพิ่มขนาดโดยการเพิ่มจำนวนเครื่องดนตรีให้มีความยิ่งใหญ่ขึ้นเพื่อให้อารมณ์ของบทเพลงมีความหลากหลายและสามารถสื่อถึงผู้ฟังได้อย่างเด่นชัด

6. ยุคศตวรรษที่ 20 (ค.ศ. 1900 - ปัจจุบัน)

รูปแบบดนตรีมีการผสมผสานรูปแบบใหม่ขึ้น ซึ่งมีการนำเสียงจากเครื่องอิเล็กทรอนิกส์มาใช้เป็นเครื่องดนตรีด้วย และส่วนดนตรีในรูปแบบดนตรีคลาสสิกก็ยังคงใช้รูปแบบการผสมวงตามยุคคลาสสิก ซึ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลงแต่จะเน้นที่รูปแบบการประพันธ์เพลงมากกว่า และในยุคนี้เริ่มมีวงดนตรีผสมผสานรูปแบบใหม่ซึ่งเป็นรูปแบบวงดนตรีที่ผสมผสานระหว่างแอฟริกา ตะวันตก อเมริกาและยุโรป ที่เรียกว่า วงดนตรีแจ๊ส (Jazz) เครื่องดนตรีที่ใช้ในวงมักประกอบด้วย ทรัมเป็ต คลาริเน็ต ทรอมโบน ทูบา และกลองประเภทต่างๆ เป็นต้น

# data[].attributes.attachment_link.title
ดนตรีมีเรื่องเล่า : เสียงซิมโฟนี่จากโลกใหม่

# data[].attributes.headline
โยฮัน เซบาสเตียน บาค 

# data[].attributes.subject
โยฮัน เซบาสเตียน บาค 

# data[].attributes.body
เขาเป็นนักคีตกวีและนักออร์แกนชาวเยอรมัน

# data[].attributes.headline
ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน

# data[].attributes.subject
ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน

# data[].attributes.body
ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสังคีตกวีผู้ยิ่งใหญ่ตลอดกาล

# data[].attributes.headline
โวล์ฟกัง  อะมาเดอุส  โมสาร์ท 

# data[].attributes.subject
โวล์ฟกัง  อะมาเดอุส  โมสาร์ท 

# data[].attributes.body
บิดาแห่งเพลงสตริงคลอเต็ทผู้ประพันธ์เพลงมากกว่า 600 บทเพลง

# data[].attributes.headline
ฟรานซ์ โยเซฟ ไฮเดิน 

# data[].attributes.subject
ฟรานซ์ โยเซฟ ไฮเดิน 

# data[].attributes.body
บิดาแห่งเพลงซิมโฟนี

# data[].attributes.headline
การแสดงอุปราการ (Ope

# data[].attributes.body
การแสดงอุปราการ (Opera)

# data[].attributes.attachment_link.title
EP 8 ยุคศตวรรษที่ 20 The Twentieth Century, 1900 ปัจจุบัน บรรยายโดย วัลลภ งามโคกกลาง

# data[].attributes.attachment_link.title
เวลา - P.O.P | COOLfahrenheit Music Alive

# data[].attributes.attachment_link.title
All Of Me (Jazz Trio) - วงดนตรีแจ๊ส นักดนตรีแจ๊ส วงดนตรีโรงแรม

# data[].attributes.body
ดนตรีแจ๊ส ประสมวงด้วยเครื่องเป่า คือ ทรัมเป็ต คอร์เน็ต คลาริเน็ต ทรอมโบน กับเครื่องท่ากระสวนจังหวะ เช่น กลองชุด ดับเบิลเบส เป็นต้น

# data[].attributes.body
นักแต่งเพลง

# data[].attributes.body
นักแต่งเพลง

# data[].attributes.body
นักแต่งเพลง

# data[].attributes.body
ผู้บุกเบิกในการประพันธ์เพลง

# data[].attributes.attachment_link.description
Antonio Lucio Vivaldi (4 March 1678 - 28 July 1741) was an Italian Baroque musical composer, virtuoso violinist, teacher, and priest. Born in Venice, the capital of the Venetian Republic, he is regarded as one of the greatest Baroque composers, and his influence during his lifetime was widespread across Europe.

# data[].attributes.attachment_link.title
Vivaldi: Concerto for two violins and two cellos in D Major RV 564 , 3rd mvt. Voices of Music, 8K

# data[].attributes.headline
เพลงเปียโน คอนแชร์โต (The Concerto in B-Flat major)

# data[].attributes.subject
เพลงเปียโน คอนแชร์โต (The Concerto in B-Flat major)

# data[].attributes.attachment_link.title
APS Concert Hall/Beethoven Piano Concerto in D Major, Op.61a /1st mov  Piano:안미현 (세계초연)

# data[].attributes.headline
เพลงควอร์เท็ต (Quartet) 

# data[].attributes.subject
เพลงควอร์เท็ต (Quartet) 

# data[].attributes.headline
เพลงไวโอลิน คอนแชร์โต (The Concerto in B-Flat major)

# data[].attributes.subject
เพลงไวโอลิน คอนแชร์โต (The Concerto in B-Flat major)

# data[].attributes.attachment_link.title
ไชคอฟสกี  -  ไวโอลินคอนแชร์โต้  D major Op.35　การาฮัน　เบอร์ลินฟิลฮาร์โมนิก　1965

# data[].attributes.headline
โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมสาร์ท(Wolfgang Amadeus Mozart ค.ศ.1756 -1791)

# data[].attributes.subject
โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมสาร์ท(Wolfgang Amadeus Mozart ค.ศ.1756 -1791)

# data[].attributes.body
ประวัติและผลงาน
• เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1765 ประเทศออสเตรีย
• เป็นบุตรของนายเลโอโปลด์มารดาชื่อนางเฟรา อันนา โมสาร์ท โมสาร์ทซึ่งเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงในออสเตรีย
• บิดาของโมสาร์ทสอนให้เขาเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 8 ขวบ
• วัย 5 ขวบ โมสาร์ทแต่งเพลงแรกชื่อว่า เพลงมินูเอ็ต (Minuet)
• อายุ 6 ขวบ โมสาร์ทสามารถเล่นไวโอลินได้ด้วยตนเอง จนบิดาเห็น ความสามารถและฝึกฝนการเล่นไวโอลินให้อย่างจริงจัง
• ผลงานของโมสาร์ทโดดเด่นขึ้นเมื่อได้รู้จักกับไฮเดิน (Haydn) ได้เรียนรู้วิธีแต่งเพลงควอร์เท็ต (Quartet)
• โมสาร์ทเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1791 ด้วยวัยเพียง 35 ปี จากโรคไข้รากสาด ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย

# data[].attributes.headline
                              ยุคของดนตรีสากล  

# data[].attributes.subject
                              ยุคของดนตรีสากล  

# data[].attributes.body
แบ่งเป็น 6 ยุค ดังต่อไปนี้

# data[].attributes.body
• เป็นยุคที่สังคมมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์เข้ามามีบทบาทในชีวิต
• เกิดเพลงและดนตรีประเภท ป๊อปปูลาร์(Popular Songs)
- เพลงป๊อป (Pop Songs) เพลงที่สร้างสรรค์ขึ้นมาเพื่อการขายโดยเฉพาะ กลุ่มเป้าหมายคือเด็กวัยรุ่นและ คนวัยหนุ่มสาว ใช้เครื่องดนตรีประเภทเครื่องไฟฟ้าและอิเล็กทรอประสมวง
- ดนตรีแจ๊ส ประสมวงด้วยเครื่องเป่า คือ ทรัมเป็ต คอร์เน็ต คลาริเน็ต ทรอมโบน กับเครื่องท่ากระสวนจังหวะ เช่น กลองชุด ดับเบิลเบส เป็นต้น
• เพลงป๊อปมีลักษณะที่ส่าคัญ คือ มีท่อน “ฮุก” (Hook) ที่มีท่านองและเนื้อหาดึงดูดผู้ฟัง

# data[].attributes.body
• เป็นยุคทองของศิลปะการดนตรีผลงานเพลงเป็นความรู้สึกและอารมณ์ของผู้ประพันธ์เอง
• เริ่มมีการจัดแสดงที่เรียกเก็บเงินค่าชมเรียกว่า “จัดคอนเสิร์ต”
• ลักษณะดนตรีมีทั้งดนตรีเพื่อศิลปะ ดนตรีบรรยายเรื่องราว ดนตรีที่แสดงความเป็นชาตินิยม

# data[].attributes.headline
การแสดงอุปราการ Oper

# data[].attributes.body
การแสดงอุปราการ Opera

# data[].attributes.attachment_link.authors[].name
Abdulthaitube - อับดุลย์เอ๊ย ถามไรตอบได้!

# data[].attributes.attachment_link.title
โอเปร่า โศกนาฎกรรมยุคกรีกโบราณ จนเป็นศิลปะอันแสนอลังการ

# data[].attributes.body
• ตรงกับสมัยประธานาธิบดียอร์ช วอชิงตัน
• ยุคนี้แยกดนตรีทางศาสนาและดนตรีเพื่อความสุนทรีย์ออกจากกัน
• หันมาเน้นท่านองหลักท่านองเดียวและใส่แนวเสียงประสานเพื่อเน้นให้ท่านองหลักมีความไพเราะ
• การแสดงอุปราการ (Opera) เป็นที่นิยมมากเพราะเป็นการแสดงที่รวมศิลปะหลายอย่างไว้ด้วยกัน

# data[].attributes.body
• มีแบบฉบับเฉพาะตัวของยุค เน้นความโอ่อ่า หรูหรา ความสม่่าเสมอของจังหวะ
• เริ่มใช้เครื่องดนตรีมากขึ้นเพื่อให้เกิดอรรถรสในการฟัง
• มีการเริ่มใช้บันไดเสียงเมเจอร์และบันไดเสียงไมเนอร์แทนโมดหรือหมวดเสียง นิยมการสอดประสานท่านอง มีการพัฒนาการบันทึกโน้ตเหมือนที่ใช้กันอยู่ใน ปัจจุบัน
• สังคีตกวีที่มีชื่อเสียงในยุคนี้ ได้แก่ อัลโตนิโอวีวัลดี (Antonio Vivaldi) ซึ่งเป็น ผู้บุกเบิกในการประพันธ์เพลง

# data[].attributes.headline
ตัยอย่าง : การขับร้อ

# data[].attributes.body
ตัยอย่าง : การขับร้องประสานเสียง

# data[].attributes.headline
ลูต(Lute) หรือ ซึง 

# data[].attributes.subject
ลูต(Lute) หรือ ซึง 

# data[].attributes.attachment_link.title
Francesco da Milano – Ricercar XVI Played By Ieva Baltmiskyte on Renaissance Lute Deluxe, 6 Course

# data[].attributes.body
• เป็นยุคสมัยกวีเอก เชคสเปียร์
• นิยมการขับร้องประสานเสียงที่แบ่งเสียงออกเป็น 4 กลุ่ม
- กลุ่มเสียงผู้หญิง 2 กลุ่ม คือ กลุ่มเสียงโซปราโน (เสียงสูงสุด) กับกลุ่มเสียงอัลโต (เสียงต่่าของหญิง)
- กลุ่มเสียงผู้ชาย 2 กลุ่ม คือกลุ่มเสียงเทเนอร์(เสียงสูงของชาย) กับกลุ่มเสียงเบส (เสียงต่่าสุด)
• นักแต่งเพลงร้องที่มีเสียงในยุคนี้ คือ วิลเลียม เบิร์ด (William Byrd)
• นักแต่งเพลงบรรเลงที่มีชื่อเสียงในยุคนี้เป็นชาวอิตาเลียนชื่อ โจวันนีกาบริเอลี (Giovanni Gabrieli)
• สังคีตกวีชาวอิตาเลียนที่ส่าคัญอีกผู้หนึ่งในยุคนี้ คือ ปาเลสตรินา (Palestrina)

# data[].attributes.body
• มีช่วงระยะเวลายาวนานถึง 1,000 ปี
• แบ่งเพลงออกได้เป็นสองแบบ - เพลงเพื่อความบันเทิง - เพลงที่เกี่ยวกับศาสนา
• เริ่มมีการบันทึกโน้ตดนตรีในระบบสากลที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
• เริ่มใช้เครื่องดนตรีประเภท ลูต(Lute) หรือ ซึง คลอตามเสียงร้อง

# data[].attributes.headline
ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน(Ludwig Van Beethoven ค.ศ. 1770-1827)

# data[].attributes.subject
ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน(Ludwig Van Beethoven ค.ศ. 1770-1827)

# data[].attributes.body
ประวัติและผลงาน
• เกิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1770 ประเทศเยอรมนี
• เมื่อเบโทเฟนอายุได้ 12 ขวบ ได้ทุนไปกรุงเวียนนาได้ไปเรียนดนตรี กับโมสาร์ทนักดนตรีผู้ยิ่งใหญ่ของโลก แต่เรียนได้ไม่นาน
• ในปี ค.ศ. 1795 เบโทเฟนได้เสนอเพลงใหม่ที่เขาแต่งต่อประชาชน ชาวเวียนนาเป็นครั้งแรกเพลงใหม่นี้ คือเพลงเปียโน คอนแชร์โต (The Concerto in B-Flat major) ซึ่งเป็นเพลงที่มีลีลางดงามตาม แบบของเขาโดยเฉพาะและเป็นที่นิยมของประชาชน ประวัติและผลงาน
• ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1800 เป็นต้นมา เบโทเฟนก็เปลี่ยนไปเอาดีและ ก้าวหน้าในทางแต่งเพลง
• ในปีเดียวกันขณะที่ชื่อเสียงของเขาก่าลังโด่งดังในฐานะนักแต่งเพลงหู ของเค้าก็เริ่มมีอาการอื้อและต่อมาก็ก่าเริบและหนวกอย่างสนิท
• ในปี ค.ศ. 1805 ในวัย 54 ปี เบโทเฟนได้น่าเพลงซิมโฟนีล่าดับที่ 9 ออกแสดงด้วยตนเองท่ามกลางวงดนตรีขนาดใหญ่ มีผู้เข้าฟังจ่านวน มากผลงานเป็นที่ชื่นชอบและได้รับเสียงปรบมือต่อผลงานของเขา
เสียชีวิตวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1827 รวมอายุ 57 ป ยุคนี้มีการใช้เสียงดนตรีที่เน้นถึงอารมณ์อย่างเด่นชัดเป็นยุคที่ดนตรีเจริญถึงขีดสุด เรียกว่ายุคทองของดนตรี นักดนตรีเช่น Beetoven และคนอื่นอีกมากมาย

# data[].attributes.headline
โยฮันน์เซบาสเตียน บาค(Johann Sebastian Bach ค.ศ. 1685-1750)

# data[].attributes.subject
โยฮันน์เซบาสเตียน บาค(Johann Sebastian Bach ค.ศ. 1685-1750)

# data[].attributes.body
ประวัติและผลงาน
• เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1685 ประเทศเยอรมนี
• บิดามีอาชีพเป็นนักไวโอลินในราชส่านัก
• บาคได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมทางด้านดนตรีมาตั้งแต่ยังเยาว์ เมื่อโตขึ้นเขาจึงเป็นนักดนตรีที่มีคุณภาพ
• บาคเริ่มชีวิตการเป็นนักดนตรีด้วยการเป็นนักออร์แกน มีผลงาน เพลงบรรเลงมากมาย
• ลักษณะการประพันธ์เพลงของบาคเกี่ยวข้องกับศาสนาอยู่มาก
• บาคยังมีความสามารถอย่างยิ่งในการใช้ท่านองเพลงสอประสาน กันเองแบบหลายแนว อย่างที่เรียกตามศัพท์วิชาการว่า “โพลิโฟนิค สไตล์” จนยากที่จะหาผู้ใดเสมอเหมือนได้ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
• บาคได้รับการยกย่องว่าเป็นสังคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดซึ่งในยุคบาโรก ประวัติและผลงาน
• บาคเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1750 รวมอายุได้ 65 ป

# data[].attributes.body
ประวัติและผลงาน
• เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1675 ที่เมืองเวนิช ประเทศอิตาลี
• บิดาคือ โจวันนีบัตติสตา วีวัลดีมีอาชีพเป็นนักไวโอลินประจ่าโบสถ์ เซนต์มาร์ค
• วีวัลดีได้รับการฝึกฝนดนตรีจากบิดาของเขาเอง และได้ศึกษาต่อ กับเลอเกร็นซี อาจารย์ดนตรีผู้มีชื่อเสียง ขณะอายุได้ 29 ปี
• งานประพันธ์ของวีวัลดีส่วนใหญ่จะเป็นไวโอลินคอนแชร์โต
• งานไวโอลินคอนแชร์โตของวีวัลดีมีเทคนิคการเล่นเป็นล่าดับจาก ง่ายไปหายาก
• วีวัลดีถนัดที่จะเขียนงานประเภทคอนแชร์โต โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไวโอลินคอนแชร์โต
• วีวัลดีเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1741 รวมอายุได้ 66 ปี

# data[].attributes.headline
ประวัติสังคีตกวีด้านดนตรีสากลที่สำคัญ

# data[].attributes.subject
ประวัติสังคีตกวีด้านดนตรีสากลที่สำคัญ

# data[].attributes.body
สังคีตกวีด้านดนตรีสากล

# data[].attributes.headline
ยุคของดนตรีสากล

# data[].attributes.subject
ยุคของดนตรีสากล

# data[].attributes.body
ประวัติดนตรีสากล
ดนตรีได้วิวัฒนาการไปตามความเจริญและความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ เครื่องดนตรีที่เคยใช้ในสมัยเริ่มแรกก็มีการวิวัฒนาการมาเป็นขั้นๆ กลายเป็นเครื่องดนตรี  เพลงที่ร้องเพื่ออ้อนวอนพระเจ้า ก็กลายมาเป็นเพลงสวดทางศาสนา และเพลงร้องโดยทั่วๆไป   ในระยะแรก ดนตรีมีเพียงเสียงเดียวและแนวเดียวเท่านั้นเรียกว่า Melody ไม่มีการประสานเสียง จนถึงศตวรรษที่ 12 มนุษย์เราเริ่มรู้จักการใช้เสียงต่างๆมาประสานกันอย่างง่ายๆ เกิดเป็นดนตรีหลายเสียงขึ้นมา