# data[].attributes.body
Narrator, który jest świadkiem całego wydarzenia odgrywającego się w utworze wyraża swoją solidarność z dziewczyną, ponieważ sam wierzy w istnienie duchów i zaświatów ( cytat:,, I ja to słyszę i ja tak wierze, płacze i mówię pacierze”) w przeciwieństwie do starca narrator nie uważa Karusi za osobę obłąkaną, tylko wspiera ją, wierzy w to co mówi i się za nią modli. Poeta angażuje się emocjonalnie w to, co rozgrywa się przed jego oczami. Poza tym próbuje obronić dziewczynę przed oskarżeniami starca(cytat ,, Marne znasz prawdy, nieznane dla ludu [...] nie znasz prawd żywych, nie obaczysz cudu!”). Narrator jest przekonany, że niektórych rzeczy nie da się pojąć, ale da się poczuć, dlatego potrafi zrozumieć przerażenie i zachowanie Karusi

# data[].attributes.body
"I ja to słyszę, i ja tak wierzę, płaczę i mówię pacierze"

# data[].attributes.body
Narrator ujawnia swoją postawę romantyczną w cytacie "I ja to słyszę, i ja tak wierzę, płaczę i mówię pacierze."

# data[].attributes.body
czy to ty mój miły?

Jest pytanie z perspektywy dziewczyny, czy to możliwe że ta zjawa to jej chłopak. Na początku nie dowierza ale potem dostrzega duże podobieństwo między duchem a chłopakiem m.in ten sam dotyk, a że kieruje się w swoim życiu uczuciem i kocha swojego chłopaka uznaje że to on.