# data[].attributes.headline
Ταυτόχρονα, με όλου

# data[].attributes.body
Ταυτόχρονα, με όλους αυτούς τους εμπρόθετους προσδιορισμός του τόπου επιτυγχάνει και την αντικειμενικότητα. Ένας σωστός ιστορικός πρέπει να είναι απόλυτα αντικειμενικός, παρόλο που μπορεί να έχει άλλες απόψεις για τα γεγονότα και να θέλει να τα γράψει από τη δική του οπτική γωνία. Επίσης, παρά τον θαυμασμό του για τους θεσμούς, την ιστορία και την πολιτική οργάνωση της Σπάρτης αποφεύγει να επαινέσει τους Σπαρτιάτες. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό χαρακτηριστικό στην αντικειμενικότητά του ως ιστορικού. Τέλος, κατανοούμε πόσο καλός ιστορικός κρίνεται, βασισμένος όχι μόνο στην αντικειμενικότητα, αλλά και στις αξίες του στην κατάληψη της Ακρόπολης της Θήβας από τους Σπαρτιάτες το 382 π.Χ. Λέει ότι ήταν θεϊκή τιμωρία η ήττα τους απ'τους Θηβαίους, λόγω των ασεβών πράξεων που είχαν κάνει.

# data[].attributes.headline
Ο Ξενοφώντας 

# data[].attributes.subject
Ο Ξενοφώντας 

# data[].attributes.headline
Ο Ξενοφώντας ως ιστορικός

# data[].attributes.subject
Ο Ξενοφώντας ως ιστορικός

# data[].attributes.body
Χαρακτηρίζεται ο τρόπος γραφής του από σαφήνεια, ιστορική ακρίβεια περιγραφής των γεγονότων, ζωντάνια και αντικειμενικότητα. Πολλά από αυτά μπορούμε να τα διακρίνουμε μέσα στο ίδιο το απόσπασμα. Ιστορική ακρίβεια βλέπουμε καθαρά στις ενότητες 16-17, 20-21,25 και 29. Αυτό το συμπεραίνουμε από πολλούς εμπρόθετους προσδιορισμούς του τόπου και του χρόνου και από τον τρόπο που διαδραματίζονται τα γεγονότα. Ζωντάνια κυρίως υπάρχει στις παραγράφους 19, 25, 28 και 32. Ο Ξενοφώντας μπορεί να μην κατείχε την βαθιά πολιτική σκέψη και διεισδυτικότητα του Θουκυδίδη αλλά ονομάστηκε ως "ρεπόρτερ" της εποχής του λόγω ακριβώς της παραστατικότητας που έδινε στα κείμενα.

# data[].attributes.headline
Λίγα λόγια για τον Ξενοφώντα

# data[].attributes.subject
Λίγα λόγια για τον Ξενοφώντα

# data[].attributes.body
Γεννήθηκε περίπου το 431-429 π.Χ στην Ερχιά Αττικής. Είχε καλή μόρφωση, αγαπούσε τα άλογα και υπηρέτησε το Σώμα των Ιππέων όπου και γνώρισε τον Σωκράτη. Επιπλέον, είχε πάρει μέρος στην Εκστρατεία του Κύρου και στη Μάχη της Κορώνειας το 394 π.Χ ακολουθώντας τον βασιλιά της Σπάρτης, Αγησίλαο. Στη συνέχεια εξορίστηκε από την Αθήνα και οι Σπαρτιάτες του έδωσαν κτήμα στο Σκιλλούντα της Ολυμπίας στο οποίο έζησε περίπου 20 χρόνια. Ως πρότυπα είχε τον Σωκράτη για την λιτή του συμπεριφορά και τον Αγησίλαο για τα ηγετικά του προσόντα. Έγραψε πολλά έργα χωρισμένα σε τρεις κατηγορίες: τα Ιστορικά, τα Διδακτικά και τα Σωκρατικά και αναγνωρίστηκε μέσα από αυτά ως ένας από τους μεγάλους ιστορικούς με τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη.