# data[].attributes.body
ja echt

# data[].attributes.headline
De pinguïns zijn gemakkelijk te onderscheiden van andere vogels en ze zijn volledig aangepast aan extreme koude en het leven in de zee. Ze hebben bijvoorbeeld een warm verenkleed. Pinguïns gebruiken hun vleugels om door het water te vliegen net zoals andere vogels door de lucht vliegen

# data[].attributes.subject
De pinguïns zijn gemakkelijk te onderscheiden van andere vogels en ze zijn volledig aangepast aan extreme koude en het leven in de zee. Ze hebben bijvoorbeeld een warm verenkleed. Pinguïns gebruiken hun vleugels om door het water te vliegen net zoals andere vogels door de lucht vliegen

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
1. Als blikken konden doden...

Als de ene pinguïn indringend naar de andere staat te staren, is dat nooit uit bewondering. De boodschap is simpel: oprotten jij!

2. Hun jongen groeien op in de poep

Er zijn pinguïns die hun nest bouwen in guano, opgedroogde poep. Daar zitten ze verder helemaal niet mee.

3. Ze laten hun eerstgeborene doodgaan

Kuifpinguïns (onder die benaming valt een derde van alle pinguïns) leggen twee eieren. Als kuiken kun je maar beter niet in het eerste zitten. Dat ei is namelijk een stuk kleiner dan het tweede en wordt na het leggen door de ouders linea recta het nest uit gekieperd.

In 99% van de gevallen komt het ei niet meer uit: het embryo gaat dood. Op het kuiken dat uit het tweede ei komt, richten pa en ma al hun liefde en aandacht. Volgens onderzoekers hebben kuifpinguïns simpelweg onvoldoende energie om twee jonkies groot te brengen, maar de evolutie heeft nu eenmaal bepaald dat ze twee eieren moeten leggen. En ook dat ze beter hun energie kunnen steken in het meest levensvatbare van de twee.

4. Ze stelen van elkaar

Adélie-pinguïns maken nesten van steentjes, die ze constant bij elkaar weg proberen te stelen.

5. Ze maken een ontzettende teringherrie

Pinguïns maken een ontzettende teringherrie. Het keelgeluid lijkt wel wat op dat van een balkende ezel. Het geluidsniveau in een pinguïnkolonie, die uit honderdduizenden exemplaren kan bestaan, komt makkelijk op 80 decibel, vergelijkbaar met het lawaai pal naast een drukke snelweg.

6. Jonkies worden verstoten en getreiterd

Jonge pinguïns worden door hun ouders verlaten wanneer die onvoldoende voedsel voor hen kunnen vinden. De verstoten jonkies hebben een zwaar bestaan. Ze worden constant getreiterd en aangevallen door zeevogels en door volwassen pinguïns.

Onderzoekers die koningspinguïns bestudeerden, zagen dat jonkies terwijl hun ouders aan het jagen zijn samenscholen in een 'crèche': ze gaan zo dicht mogelijk bij elkaar staan en proberen allemaal in het midden van de groep te komen. Daar blijven ze warm en buiten bereik van ouderpinguïns die hen wegduwen omdat ze hun kroost komen voeden. De jonge pinguïns, vooral zij die aan de randen staan, komen 's nachts amper aan slapen toe.

7. Ze spuiten elkaar onder met poep

Pinguïns poepen liever niet op hun eigen ei of op hun eigen jongen. Dus spuiten (van netjes laten vallen is geen sprake) ze het liever richting de buren. Pinguïnspuitpoep kan tot wel enkele decimeters verderop terecht komen: rond een nestelende pinguïn vormt zich zo een heuse poepcirkel.

Pinguïns die hoger op een rots zitten, schijten ongegeneerd op hun soortgenoten die wat lager nestelen. Het is dus heel gebruikelijk dat pinguïns met elkaars poepsporen rond waggelen. Er ligt zelfs zoveel pinguïnpoep op het ijs van Antarctica dat het vanuit de ruimte door satellieten is gefotografeerd. Nodeloos te zeggen dat de stank in een pinguïnkolonie amper te harden is.

8. Ze zijn superagressief

De rotspinguïn, de kleinste soort op Antarctica, is misschien wel de agressiefste pinguïn. Die wil je echt niet in een donker steegje tegenkomen. Ook de stormbandpinguïn staat als agressief bekend. Het is eveneens een van de lawaaiigste soorten. Hier zijn er twee aan het knokken.

This content is imported from YouTube. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

9. Ze bevruchten andermans vrouwtje

Het komt voor dat agressieve mannetjes-pinguïns die er niet in slagen een vrouwtje te vinden, uit frustratie op het nest van een broedend paartje afgaan en de dame des huizes bevruchten. Door de worsteling gaan de eieren daarbij dikwijls verloren. Burenoverlast is een van de voornaamste oorzaken van een minder geslaagd broedseizoen bij pinguïns.

10. Ze kidnappen een jong en dumpen het

Keizerspinguïns die hun eigen kleintjes zijn verloren, nemen het niet meer zo nauw met sociale regels. Vrouwtjespinguïns gaan met elkaar op de vuist en kidnappen gewoon het jong van een andere pinguïnfamilie. Zo sterk voelt hun drang om te moederen. Als ze in de gaten krijgen dat andermans kind toch echt anders is dan eigen kroost, dumpen ze de kleine pinguïn waarna die sterft in de kou.

This content is imported from Giphy. You may be able to find the same content in another format, or you may be able to find more information, at their web site.

This content is created and maintained by a third party, and imported onto this page to help users provide their email addresses. You may be able to find more information about this and similar content at piano.io

# data[].attributes.attachment_link.title
10 akelige dingen die je nog niet wist over pinguïns

# data[].attributes.attachment_link.description
Als de ene pinguïn indringend naar de andere staat te staren, is dat nooit uit bewondering. De boodschap is simpel: oprotten jij! Er zijn pinguïns die hun nest bouwen in guano, opgedroogde poep. Daar zitten ze verder helemaal niet mee. Kuifpinguïns (onder die benaming valt een derde van alle pinguïns) leggen twee eieren.

# data[].attributes.body
ik noem pinguins altijd noeties omdat ze noet noet!!!! zeggen😄😅😅

# data[].attributes.body
BeschrijvingKlasse: Aves (Vogels)Orde: Sphenisciformes (Pinguïns); Sharpe, 1891Rijk: Animalia (Dieren)Stam: Chordata (Chordadieren)Levensduur: Keizerspinguïn: 20 jaar, Dwergpinguïn: 6 jaarLengte: Keizerspinguïn: 1,1 – 1,3 m, Dwergpinguïn: 30 – 35 cm, Galapagospinguïn: 49 – 53 cmGewicht: Keizerspinguïn: 23 kg, Dwergpinguïn: 1,5 kg, Galapagospinguïn: 2,5 kg

# data[].attributes.headline
Pinguïns zijn carnivoren, ze vangen hun voedsel onder water. Ze eten hierbij vooral vis, kreeftachtigen en kleine inktvisjes. Wat de soorten onderling vangen is zeer divers. De grootste soort, de keizerspinguïn, eet ijsvissen, krill en inktvissen. De koningspinguïn eet soms inktvissen maar leeft voornamelijk van kleine lantaarnvissen. De drie kleinere soorten (adelie-, ezels- en stormbandpinguïn)

# data[].attributes.subject
Pinguïns zijn carnivoren, ze vangen hun voedsel onder water. Ze eten hierbij vooral vis, kreeftachtigen en kleine inktvisjes. Wat de soorten onderling vangen is zeer divers. De grootste soort, de keizerspinguïn, eet ijsvissen, krill en inktvissen. De koningspinguïn eet soms inktvissen maar leeft voornamelijk van kleine lantaarnvissen. De drie kleinere soorten (adelie-, ezels- en stormbandpinguïn)

# data[].attributes.body
Even een eng filmpje

# data[].attributes.body
Pinguïns zijn vleeseters. Ze vangen hun voedsel onder water. Ze eten vooral vis, kreeftachtigen, krill en kleine inktvisjes.

# data[].attributes.body
Elke pinguïnsoort leeft op een ander deel van de wereld. Veelal leven ze op het zuidelijk halfrond

# data[].attributes.headline
Pinguïns of vetganzen zijn een orde van niet-vliegende zeevogels die alleen voorkomen op het zuidelijk halfrond. De pinguïns behoren tot de orde Sphenisciformes, klasse Aves (vogels). Alle moderne pinguïns behoren tot de familie van de Spheniscidae, maar er zijn uitgestorven soorten die buiten deze kroongroep vallen

# data[].attributes.subject
Pinguïns of vetganzen zijn een orde van niet-vliegende zeevogels die alleen voorkomen op het zuidelijk halfrond. De pinguïns behoren tot de orde Sphenisciformes, klasse Aves (vogels). Alle moderne pinguïns behoren tot de familie van de Spheniscidae, maar er zijn uitgestorven soorten die buiten deze kroongroep vallen

# data[].attributes.body
Pinguïn wordt met uitsterven bedreigd. De overlevingskansen van de pinguïn zijn de afgelopen zestien jaar dramatisch verslechterd. Het aantal met uitsterven bedreigde soorten is sinds 1988 verdrievoudigd. Van de zeventien types pinguïns dreigen twaalf te verdwijnen.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
De taxonomie van de vogels is altijd een moeilijke zaak geweest. Hun lichaamsbouw wordt in sterke mate bepaald door hun levenswijze en dit kan er toe leiden dat soorten die slechts in de verte verwant zijn toch als twee druppels water op elkaar lijken.

Bovendien zijn vogelbotten heel licht en vergankelijk, zodat zij zelden als fossielen bewaard blijven. De classificatie van de vogels is lang gebaseerd geweest op de inzichten van de vogelkundige paleontoloog Alexander Wetmore (de Wetmore order). In de loop van de jaren 1980 kwam steeds vaker een derde bron van informatie beschikbaar in de vorm van vergelijkend DNA-onderzoek.

De nieuwste resultaten (2008) laten zien dat het laatste woord over de juiste indeling van de vogelwereld nog niet gesproken is, maar wel dat grote veranderingen ten opzichte van de klassieke indeling noodzakelijk zijn.

Een klassieke interpretatie van de taxonomie van de vogels is de volgende:

Klasse: Aves (Vogels)

Archaeopteryx (Vertegenwoordigt verouderde concepten als Sauriurae en Archaeornithes, groepen waarvan Archaeopteryx het enige bekende lid is.)

Ornithothoraces

Enantiornithes (Omgekeerde vogels van het Krijt.)

Hesperornithes (Getande vogels lijkend op duikers en futen.)

Ichthyornithes

Neornithes (Moderne vogels)

Paleognathae (Vogels met borstbeen, zonder kiel.)

Neognathae (Vogels met borstbeen, met kiel.)

Orde: Anseriformes (Eendvogels)

Orde: Galliformes (Hoendervogels)

Orde: Gaviiformes (Duikers)

Orde: Sphenisciformes (Pinguïns)

Orde: Procellariiformes (Buissnaveligen)

Orde: Podicipediformes (Futen)

Orde: Phoenicopteriformes (Flamingo's)

Orde: Phaethontiformes (Keerkringvogels)

Orde: Ciconiiformes (Ooievaarachtigen)

Orde: Pelecaniformes (Roeipotigen)

Orde: Suliformes (Fregatvogels, genten, aalscholvers en slangenhalsvogels)

Orde: Accipitriformes (Roofvogels en gieren, exclusief valken)

Orde: Otidiformes (1 familie, trappen)

Orde: Mesitornithiformes (1 familie, steltrallen)

Orde: Cariamiformes (1 familie, seriema's)

Orde: Eurypygiformes (2 families, zonneral en kagoe)

Orde: Gruiformes (Kraanvogelachtigen)

Orde: Charadriiformes (Steltloperachtigen)

Orde: Pteroclidiformes (Zandhoenders)

Orde: Columbiformes (Duiven)

Orde: Opisthocomiformes (1 soort, de hoatzin)

Orde: Musophagiformes (1 familie, toerako's)

Orde: Cuculiformes (Koekoeksvogels)

Orde: Strigiformes (Uilen)

Orde: Caprimulgiformes (Nachtzwaluwen)

Orde: Apodiformes (Gierzwaluwen en kolibries)

Orde: Coliiformes (Muisvogels)

Orde: Trogoniformes (Trogons)

Orde: Leptosomiformes (1 soort, de koerol)

Orde: Coraciiformes (Scharrelaarvogels)

Orde: Bucerotiformes (Hoppen, boomhoppen en neushoornvogels)

Orde: Piciformes (Spechtvogels)

Orde: Falconiformes (Valken en caracara's)

Orde: Psittaciformes (Papegaaiachtigen)

Orde: Passeriformes (Zangvogels)

Ter vergelijking wordt hier een schets gegeven van een mogelijke nieuwe indeling in de vorm van een cladogram:

De bovenstaande indeling is gedeeltelijk op het DNA-onderzoek van Hackett et al. gebaseerd.

# data[].attributes.attachment_link.description
De taxonomie van de vogels is altijd een moeilijke zaak geweest. Hun lichaamsbouw wordt in sterke mate bepaald door hun levenswijze en dit kan er toe leiden dat soorten die slechts in de verte verwant zijn toch als twee druppels water op elkaar lijken.

# data[].attributes.attachment_link.readable_text
Zeevogel is een informele biologisch- ecologische term voor die soorten vogels die zich hebben aangepast op een leven langs of in de buurt van de kust of in de zee. Zeevogels zijn geen taxonomische groep van aan elkaar verwante vogels maar soorten uit verschillende families die gemeen hebben dat ze hun voedsel voornamelijk in zee vangen. De verschillende families hebben diverse gemeenschappelijke aanpassingen op een leven in zee, zoals een gestroomlijnd lichaam en zwemvliezen tussen de tenen. Deze aanpassingen worden gezien als een voorbeeld van convergente evolutie.

Over het algemeen leven zeevogels langer, broeden ze later en hebben ze minder jongen dan andere vogels, ze vertonen echter een intensievere broedzorg. De meeste soorten nestelen in kolonies, deze kunnen variëren in grootte van tientallen tot miljoenen vogels. Veel soorten vertonen ook trekgedrag, waarbij sommigen de evenaar oversteken, of zelfs de wereld rondvliegen. Zeevogels kunnen pelagisch of kustgebonden zijn. Ook is het mogelijk dat ze een groot deel van hun leven juist boven land doorbrengen.

Er is niet een bepaalde overkoepelende taxonomische definitie van zeevogels. Welke families en geslachten bij de zeevogels worden ingedeeld is dus in zekere zin arbitrair. Of zoals twee ornithologen deze moeilijkheid verwoordden: "De enige gemeenschappelijke eigenschap van zeevogels is dat ze zich voeden in zout water, maar, zoals het wel lijkt met alle statements binnen de biologie, zijn er uitzonderingen." Per definitie worden alle pinguïns en buissnaveligen, alle roeipotigen behalve de slangenhalsvogels en sommige steltloperachtigen (de jagers, meeuwen, sterns, alken en schaarbekken) als zeevogels aangeduid. De franjepoten vallen over het algemeen ook binnen de definitie, ondanks dat ze deel uitmaken van de steltlopers, ze brengen negen maanden per jaar op zee door.

Duikers en futen die nestelen in zoet water, maar meestal overwinteren op zee, worden meestal gerekend tot de watervogels en niet tot de zeevogels. Hoewel er enige zee-eenden zijn binnen de familie anatidae, die de gehele winter op zee doorbrengen, worden ze bij afspraak buiten de groep zeevogels gelaten. Veel steltlopers en reigers leven ook aan de kust, maar worden niet als zeevogels beschouwd.

Zeevogels hebben verscheidene aanpassingen om op zee te kunnen overleven. De vleugel van een bepaalde soort heeft een vorm die kenmerkend is voor de niche die de soort inneemt, zodat de aan de hand van de vorm en de belasting van de vleugel een wetenschapper de levensomstandigheden van de vogel kan bepalen. Lange vleugels en lage vleugelbelasting zijn typisch voor soorten van de open zee, terwijl duikende soorten kortere vleugels hebben.

Soorten die op volle zee foerageren, zoals de reuzenalbatros, hebben een beperkte vleugelspierkracht en zijn afhankelijk van hun dynamische zweefvermogen (waarbij lift ontstaat door wind die door de golven afgeketst wordt). Zeevogels hebben ook bijna altijd zwemvliezen om hun loop- en duik- en zwemvermogen te verbeteren. De buissnaveligen hebben tevens een ongebruikelijk sterk ontwikkelde reukzin, die gebruikt wordt om voedsel te vinden op de open oceaan en wellicht ook om broedkolonies (terug) te kunnen vinden.

Zoutklieren worden door zeevogels gebruikt om overtollig zout af te scheiden dat ze binnen krijgen tijdens het eten en drinken en om hun interne osmose te reguleren. De uitscheiding van deze klieren, die zich bevinden in het hoofd van de vogels en uitlopen bij de neusholte, is vrijwel pure natriumchloride.

Met de uitzondering van aalscholvers en enkele sterns hebben alle zeevogels, net als de meeste andere vogels, een waterdicht verenkleed. In vergelijking met landvogels hebben ze echter veel meer veren die hun lichaam beschermen. Dit dichte verenkleed is beter in staat de vogels droog te houden en ze blijven warm door een compacte laag dons. Aalscholvers beschikken over een laag speciale veren die een dunnere luchtlaag bevat in vergelijking met andere duikende vogels en in staat is water te absorberen. Deze aanpassing stelt ze in staat te duiken zonder de opwaartse druk van de lucht in hun veren te moeten weerstaan, maar zorgt er tegelijkertijd dat voor dat de vogels niet te veel warmte verliezen door contact met het water.

Het verenkleed van de meeste zeevogels is minder kleurrijk dan van landvogels. Het palet beperkt zich tot zwart, wit en grijs. Enkele soorten hebben een aantal felgekleurde veren (zoals sommige keerkringvogels of pinguïns), maar de meeste kleur zit bij zeevogels over het algemeen op de snavels en poten. Het verenkleed van zeevogels wordt verondersteld ter camouflage te dienen, zowel in defensief (schepen van de marine hebben over het algemeen vergelijkbare kleurstellingen) als in offensief (de witte onderkant van veel vogels maakt ze tegen een lichte lucht moeilijk zichtbaar voor prooien onder hen) opzicht.

Zoals veel vogels trekken de meeste zeevogels weg na het broedseizoen. Van alle vogels heeft de noordse stern de langste route, die gaat over de evenaar naar Antarctica om daar de zuidelijke zomer door te brengen. Andere soorten trekken ook over de evenaar, zowel van noord naar zuid, als van zuid naar noord. Californische kuifsterns broeden rond de Baja California, na het broedseizoen gaat een deel van de populatie naar Californië in het noorden en een ander deel trekt in zuidwaarts, waarbij sommige vogels helemaal tot aan Peru en Chili komen om te profiteren van de voedselrijke wateren van de Humboldtstroom. De grauwe pijlstormvogel heeft een trekroute, die bijna net zo indrukwekkend is als de trek van de noordse stern. De soort broedt in Nieuw-Zeeland en Chili en brengt de noordelijke zomermaanden door op de noordelijke Grote Oceaan voor de kusten van Japan, Alaska en Californië. Een retourtje van 64.000 kilometer.

Andere soorten trekken over minder lange afstanden. Vaak wordt hun verblijflocatie boven zee bepaald door het voedselaanbod. Als de omstandigheden ongunstig worden, zullen zeevogels doortrekken naar plaatsen waar meer eten te vinden is. Na het uitvliegen trekken jonge vogels meestal verder weg dan volwassenen, ook gaan ze over het algemeen naar andere plekken toe dan hun ouders. Ze worden dan ook vaak waargenomen buiten het normale verspreidingsgebied van de soort. Sommige soorten, zoals alken, hebben geen specifieke trekroutes en trekken alleen bij koud naar meer gematigde breedtes. Andere soorten, zoals aalscholvers, zijn standvogels en trekken helemaal niet.

In Nederland en België

In de Benelux broeden verscheidene soorten zeevogels. Dit zijn hoofdzakelijk sterns en meeuwen. Rond de Waddenzee broeden de grote stern, noordse stern, zilvermeeuw, kokmeeuw en kleine mantelmeeuw. In Zeeland is de aanwezigheid van een grote kolonie zwartkopmeeuwen opvallend. Aalscholvers komen ook algemeen voor, maar zijn hier niet zo sterk aan zee gebonden als in andere streken.

Verscheidene soorten die in andere landen broeden, kunnen in het voor of najaar tijdens de trek worden waargenomen. Ook na een zware storm zijn er vaak meer zeevogelwaarnemingen dan anders. Bekende doortrekkers langs de kust zijn onder andere de vorkstaartmeeuw en noordse pijlstormvogel. Jan-van-genten broeden op grote kolonies in buurlanden en zijn soms voor de kust te zien als ze foerageren.

Op de Antillen

Op de Antillen zijn veel belangrijke broed- en rustplaatsen van zeevogels te vinden. Zo broeden roodsnavelkeerkringvogels op Saba en is er een grote kolonie grote sterns op Aruba. Verder zijn de bruine gent, Amerikaanse fregatvogel en bruine pelikaan opvallende verschijningen op de Antillen.

De volgende groepen vogels hebben een dergelijke op zee aangepaste levenswijze dat ze wel met zeevogels worden aangeduid.

Sphenisciformes (Pinguïns: Antarctica en zuidelijke wateren; 16 soorten)

Procellariiformes (Buissnaveligen: pan-oceanisch and pelagisch; 93 soorten)

Pelecaniformes (Pelikaanachtigen of roeipotigen: wereldwijd; 57 soorten)

Charadriiformes (Steltloperachtigen: wereldwijd; 305 soorten, maar alleen de families die geclassificeerd worden als zeevogels.)

Voor een alternatieve taxonomie van deze groepen zie ook de Sibley-Ahlquist taxonomie.

Bronnen, noten en/of referenties

1. Schreiber, Elizabeth A. & Burger, Joanne.(2001.) Biology of Marine Birds, Boca Raton:CRC Press, ISBN 0-8493-9882-7

2. Lequette, B., Verheyden, C., Jowentin, P. (1989) "Olfaction in Subantarctic seabirds: Its phylogenetic and ecological significance" The Condor 91: 732-135. volledig artikel (pdf)

3. Burness, G. P., K. Lefevre, and C. T. Collins. 1999. Elegant Tern (Sterna elegans). In The Birds of North America, No. 404 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.

4. Shaffer S.A., Tremblay Y., Weimerskirch H., Scott D., Thompson D.R., Sagar P.M., Moller H., Taylor G.A., Foley D.G., Block B.A., Costa D.P. (2006) "Migratory shearwaters integrate oceanic resources across the Pacific Ocean in an endless summer." Proc Natl Acad Sci. 103(34): 12799-12802

5. Oro, D., Cam, E., Pradel, R. & Martinetz-Abrain, A. (2004) "Influence of food availability on demography and local population dynamics in a long-lived seabird" Proc. R. Soc. London B. 271:387-396

6. Duncan MacRae & Linda Grotenbreg, Soorten & getallen: inventarisatie huidige biodiversiteit in Nederlandse Cariben (PDF) Ecologie & Ontwikkeling * JAARGANG 16 * NUMMER 77 * 2008 * pagina 25-29

7. VROM Aruba, Inventarisatie terrestisch milieu van het eiland Aruba

# data[].attributes.attachment_link.description
Zeevogel is een informele biologisch- ecologische term voor die soorten vogels die zich hebben aangepast op een leven langs of in de buurt van de kust of in de zee. Zeevogels zijn geen taxonomische groep van aan elkaar verwante vogels maar soorten uit verschillende families die gemeen hebben dat ze hun voedsel voornamelijk in zee vangen.

# data[].attributes.body
Een pinguïn is een vogel die niet kan vliegen. Ze hebben wel vleugels, maar de vleugelbotten zijn aan elkaar gegroeid.

# data[].attributes.body
vaak gaan pinguins dood als ze aud zijn maar somigen zijn jong en gaan sneller dood
pinguins kunnen ongeveer 20 jaar woorden
pinguins kunnen 20 mennuten onderwater blijven
er bestaan veel verschillende soort pinguins op de wereld. in het safaripark vind je de afrikaanse pinguins. ook wel zwartvoetpinguing genoem

# data[].attributes.headline
pinguis kunen met 30km per uur door het water vliegen

# data[].attributes.subject
pinguis kunen met 30km per uur door het water vliegen

# data[].attributes.body
pinguins worden 6 tot 20 jaar

# data[].attributes.body
De Deizerpinguin
1,2 meter
De Dwergpinguin
43 centimeter
De Galapagospinguin
53 centimeter

# data[].attributes.body
een pinguin kan heeeeeel hoog  springen wist je dat????????????