# data[].attributes.headline
Змітровіч Паліна Плошча Перамогі

# data[].attributes.subject
Змітровіч Паліна Плошча Перамогі

# data[].attributes.body
Перамогі — плошча ў цэнтры Мінска, знаходзіцца на скрыжаванні праспекту Незалежнасці з вуліцамі Захарава і Кісялёва. Плошча знаходзіцца ў гістарычным цэнтры Мінска насупраць дома-музея I-га з'езда РСДРП побач з будынкамі Галоўнай Рэдакцыі Беларускага Радыё і Тэлебачання і Дома Вяселляў. Ад плошчы пачынаецца сквер, які цягнецца да ракі Свіслач і ўваходу у Цэнтральны Парк Культуры і Адпачынку імя М. Горкага.
Плошча з'яўляецца візітнай карткай горада Мінска. Праз яе праходзяць парады і святочныя шэсці. Маладыя робяць на ёй здымак на сваё вяселле.

# data[].attributes.headline
Калекцыя першага ў с

# data[].attributes.body
Калекцыя першага ў свеце музея Вялікай Айчыннай вайны была заснавана яшчэ ў чэрвені 1942 года, калі ніхто не мог сказаць, колькі часу прадоўжыцца гэта крывавая трагедыя…

Будучыя экспанаты непасрэдна з фронту адпраўлялі ў спецыяльна створаную рэспубліканскую Камісію па зборы дакументаў і матэрыялаў Айчыннай вайны, якая знаходзілася ў эвакуацыі ў Маскве. У ліку першых каштоўнасцей былі хронікі партызанскага руху, друкаваныя і рукапісныя выданні, самаробная зброя...

Амаль паўгода дзякуючы разрыву лініі фронту паблізу Віцебска, калі ўтварыліся "Віцебскія вароты”, каштоўныя прадметы, доказы злачынстваў ворага перадаваліся ў Маскву для стварэння выстаўкі ў Дзяржаўным гістарычным музеі.

У лістападзе 1942-га жыхары ваеннай Масквы сталі сведкамі ўражальнай экспазіцыі пад назвай "Беларусь жыве, Беларусь змагаецца, Беларусь была і будзе савецкай”. Яна працавала да жніўня 1944 года, пакуль не пераехала ў вызвалены Мінск.

У паўразбуранай і разрабаванай сталіцы музей, які захоўвае памяць аб мужнасці і трагедыі беларускага народа, атрымаў адзін з нямногіх уцалелых будынкаў у самым цэнтры горада, і ўжо 22 кастрычніка 1944 г. адкрыўся для наведвальнікаў.

Першыя экспазіцыі – аб узбраенні партызан і ваеннай прэсе – хутка папаўняліся ўсё новымі рарытэтамі. Супрацоўнікі музея ўжо ў 1944 годзе даследавалі мясціны, дзе быў размешчаны канцлагер "Трасцянец", у 1949-м – удзельнічалі ў першых раскопках на тэрыторыі гераічнай Брэсцкай крэпасці...

У 1966 годзе музей пераехаў у спецыяльна ўзведзены будынак на цэнтральнай плошчы Мінска (цяпер Кастрычніцкая). У 1977-м побач з музеем пачала работу ўнікальная экспазіцыя ваеннай тэхнікі і ўзбраення пад адкрытым небам.

Работа:Брыкава Аляксея

# data[].attributes.headline
Ныцыянальная бібліятэка 

# data[].attributes.subject
Ныцыянальная бібліятэка 

# data[].attributes.body
Нацыянальная акадэмія навук Беларусі. Упры- гажэннем праспекта стаў арыгінальны двац- цацітрохпавярховы будынак Нацыянальнай бібліятэкі. У ёй захоўваюцца мільёны кніг, часопісаў, іншых выданняў. У будынку біблія- тэкі праводзяцца важныя дзяржаўныя мера- прыемствы, сустрэчы кіраўнікоў дзяржаў.
Работа:Брыкава Аляксея

# data[].attributes.body
Я в Несвiже

# data[].attributes.body
«Мінск-Арэна» (поўная назва — «Шматпрофільны культурна-спартыўны комплекс „Мінск-Арэна“») — спартова-забаўляльны комплекс у горадзе Мінск, Беларусь. Складаецца з трох аб’ектаў: шматфункцыянальнай спартова-відовішчнай арэны ёмістасцю 15000 гледачоў, канькабежнага стадыёна і веладрома.

Паштовая марка Беларусі

Комплекс спраектаваны ў 2006—2008 гадах аўтарскім калектывам «Белдзяржпраекта», у які ўваходзілі Анатоль Нічкасаў (кіраўнік аўтарскага калектыва), Валерый Куцко (ГАП комплексу), Уладзімір Будаеў (ГАП веладрома), Аляксандр Ніціеўскі (ГАП канькабежнага стадыёна), Анатоль Шабалін, які курыраваў, у першую чаргу, пытанні ўзаемадзеяння ўдзельнікаў дэкаратыўнага афармлення аб’екта, Віктар Нікіцін, які садзейнічаў неабходным узгадненням у поўным аб’ёме і сціснутыя тэрміны, і галоўны канструктар праекта Сяргей Беразоўскі. Пабудаваны ў 2007—2009 гадах, генеральным падрадчыкам выступіў «Мінскпрамбуд». Увод аб’екта ў эксплуатацыю адбыўся ў 2009 годзе[1].

Афіцыйнае адкрыццё галоўнай арэны адбылося 30 студзеня 2010 года. «Мінск-Арэна» з’яўляецца хатняй пляцоўкай для хакейнага клуба «Дынама» (Мінск), які выступае ў Кантынентальнай хакейнай лізе. На момант адкрыцця гэта была самая вялікая хатняя арэна сярод усіх каманд КХЛ і чацвёртая па ёмістасці сярод хакейных арэн Еўропы (першыя тры — у Кёльне, Празе і Берне). У 2014 годзе «Мінск-Арэна» прымала матчы чэмпіянату свету па хакеі з шайбай.

Архітэктура[правіць | правіць зыходнік]

МКСК «Мінск-арэна» складаецца з чатырох аб’ёмаў: шматфункцыянальнай спартыўна-відовішчнай арэны на 15 000 гледачоў, канькабежнага стадыёна ўмяшчальнасцю 3000 чалавек, веладрома, разлічанага на 2000 наведвальнікаў, і адкрытай шматузроўневай стаянкі на 1080 машына-месцаў. Кампазіцыя шматфункцыянальнага комплексу пабудавана на спалучэнні цыліндрычнага аб’ёму арэны і дыяганальна размешчаных у адносінах да ўчастку канькабежнага стадыёна і веладрома[1].

# data[].attributes.headline
Вялікі тэатр оперы і балета

# data[].attributes.subject
Вялікі тэатр оперы і балета

# data[].attributes.body
Гісторыя тэатра пачынаецца ў 20-х гадах ХХ стагоддзя на сцэне першага Дзяржаўнага драматычнага тэатра, які меў у сваім складзе салістаў оперы, харавую і балетную групы і невялікі сімфанічны аркестр. Там ставіліся музычна-драматычныя спектаклі, урыўкі з опер і балетаў, гучала народная музыка. У гэты перыяд будучыя зоркі беларускага опернага і балетнага мастацтва атрымлівалі адукацыю ў музычных тэхнікумах Мінска, Віцебска, Гомеля. А таксама ў створанай у 1930 годзе Дзяржаўнай студыі оперы і балета, якая ўзначальвалася выдатным рускім спеваком Антонам Баначычам – у мінулым калегай вялікага Фёдара Шаляпіна на сцэне Марыінскага тэатра ў Санкт-Пецярбургу.

# data[].attributes.headline
Рэшткі капліцы-пахавальні Прушынскіх

# data[].attributes.subject
Рэшткі капліцы-пахавальні Прушынскіх

# data[].attributes.body
З пабудоваў трэба таксама адзначыць капліцу-пахавальню Прушынскіх (захавалася ў руінах), якая месьціцца на высокім месцы з правага боку ўязной алеі, недалёка ад уязной брамы ў акружэньні дрэваў сасны чорнай[1]. Пабудаваная ў 1788 г. і кансэкраваная пад тытулам Найсьвяцейшай Дзевы Марыі[6]. Мураваны будынак быў васьмігранным у пляне, з шатровым дахам, які завяршаўся шлемападобным купалам на глухім барабане. Сьцены атынкаваныя, аздобленыя пілястрамі. Тут былі пахаваныя многія пакаленьні ўладальнікаў маёнтку[1]. Капліца-пахавальня захавалася часткова

# data[].attributes.headline
Нацыянальная бібліятэка Беларусі  

# data[].attributes.subject
Нацыянальная бібліятэка Беларусі  

# data[].attributes.body
Нацыянальная бібліятэка Беларусі (НББ) была заснавана Пастановай Савета Народных Камісараў БССР ад 15 верасня 1922 г. як Беларуская дзяржаўная і ўніверсітэцкая бібліятэка.  Яна ўваходзіла ў склад Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (БДУ), але выконвала ўсе функцыі галоўнай бібліятэкі рэспублікі.  Першым дырэктарам бібліятэкі стаў Іосіф Бенцианович Сіманоўскі, які ўзначальваў яе амаль 40 лет.На момант адкрыцця фонды бібліятэкі налічвалі ўсяго 60 тыс. Экзэмпляраў, якімі карысталіся 1,1 тыс. Чалавек.  Першым уласным будынкам бібліятэкі стаў Юбілейны дом на Захар'еўскай вуліцы (сёння гэта праспект Незалежнасці).  Але ўжо ў 1926 г. 5,5 тыс. Чытачоў маглі скарыстацца 300-тысячны фондам, якія прадстаўлялі сабой буйнейшая ўніверсальная бібліятэчнае сход па ўсіх галінах ведаў і ў першую чаргу па беларусазнаўчай тэматыцы.  Пастаяннымі карыстальнікамі бібліятэкі сталі дзеячы мастацтва і навукі БССР, прадстаўнікі дзяржаўных, партыйных і грамадскіх арганізацый.  Бібліятэка становіцца дзейным удзельнікам культурна-нацыянальнага будаўніцтва, працэсаў беларусізацыі, развіцця дзяржаўнай структуры.

Такое пашырэнне функцый, рост фондаў, павелічэнне чытацкай актыўнасці патрабавалі змены статусу бібліятэкі.  Пастановай СНК БССР ад 14 мая 1926 г. бібліятэка была выведзена са складу БДУ і рэарганізавана ў Беларускую дзяржаўную бібліятэку.  Гэтай жа пастановай бібліятэцы надавалася права адкрыцця сваіх філіялаў у гарадах краіны.  Абласныя філіялы, адкрытыя ў Віцебску, Магілёве, Гомелі, а таксама пры Доме ўрада ў Мінску, утварылі сістэму буйных цэнтральных публічных бібліятэк рэспублікі.  У далейшым на іх базе былі арганізаваны Урадавая (цяпер Прэзідэнцкая) і абласныя библиотеки.В 1932 г. у сувязі з 10-годдзем бібліятэцы было прысвоена імя У.І.  Леніна.  У той жа год бібліятэка атрымала новы будынак, якое стала яе тварам на наступныя 70 гадоў.  Аўтарам праекту быў вядучы беларускі архітэктар Г. Лаўроў, які прапанаваў цікавае рашэнне ў модным тады канструктывісцкага стылі.  У складзе бібліятэкі быў арганізаваны Бібліяграфічны інстытут БССР.

На пачатак 1941 года ў фондзе бібліятэкі было ўжо больш за 2 млн тамоў, колькасць чытачоў складала 15 тыс. Чалавек.  Далейшае яе развіццё было перапынена другой сусветнай вайной.  Баявыя дзеянні і тры гады акупацыі практычна цалкам знішчылі бібліятэку.  Пасля вызвалення Мінска з двухмільённага фонду бібліятэкі ацалела толькі 320 тыс. Экзэмпляраў.  У час вайны было знішчана багатае спецыяльнае абсталяванне бібліятэкі.  Захавалася толькі будынак, якое вельмі пацярпела.  Трэба было ствараць дзяржаўную бібліятэку ў другі раз за чвэрць стагоддзя.

Яшчэ ў 1943 г. пры эвакуіраваў Акадэміі навук БССР у Маскве была створана рабочая група па фарміраванні кніжнага фонду.  Велізарная дапамогу як у аднаўленні фонду, так і ў першапачатковай яго арганізацыі была аказана шматлікімі бібліятэкамі саюзных рэспублік.  У ліпені 1944 г., адразу пасля вызвалення Мінска, было прынята ўрадавае рашэнне аб аднаўленні работы бібліятэкі, а ў кастрычніку 1944 г. адкрыліся яе чытальныя залы.С вясны 1945 г. пачаўся сістэматычны пошук вывезеных кніг у Германіі, Польшчы, Чэхаславакіі, Венгрыі.  У 1947 г. фонды бібліятэкі былі колькасна адноўленыя і дасягнулі даваеннага ўзроўню, хоць шматлікія лакуны ў іх не атрымалася запоўніць дагэтуль.

Праца бібліятэкі ў 1950-1980-я гг.  адзначана сталым павелічэннем аб'ёму фондаў, ростам ліку чытачоў, развіццём міжнародных сувязяў, арганізацыйнымі зменамі, якія адлюстроўваюць новыя функцыі бібліятэкі.  У 1962 г. бібліятэка атрымала новы корпус на вуліцы Кірава, які дазволіў на час вырашыць хранічную праблему недахопу плошчаў для работы чытачоў і захоўвання фондаў.  У 1972 г. у сувязі з 50-гадовым юбілеем бібліятэка была ўзнагароджана ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга - вышэйшай грамадскай і дзяржаўнай узнагародай савецкай дзяржавы.

Пасля здабыцця Рэспублікай Беларусь дзяржаўнай незалежнасці і суверэнітэту бібліятэка ўзначаліла бібліятэчную сістэму краіны.  Змена яе статусу, павышэнне значнасці ў культурным і сацыяльным развіцці дзяржавы і нацыі адлюстравалася ў перайменаванні 19 мая 1992 г. Дзяржаўнай бібліятэкі БССР імя У.І.  Леніна ў Нацыянальную бібліятэку Беларусі.

Да гэтага часу паўстала настойлівая неабходнасць будаўніцтва новага будынка бібліятэкі.  Яшчэ ў 1989 г. быў праведзены міжнародны конкурс на лепшае архітэктурнае рашэнне будынка.  Пераможцам конкурсу стаў праект творчага калектыву М.К.  Вінаградава і В.У.  Крамарэнка, якія прапанавалі арыгінальнае спалучэнне функцыянальнасці і эфектнасці "беларускага дыямента».  Праект быў рэалізаваны толькі праз 13 гадоў.

Лера Лебедева

# data[].attributes.headline
На плошчы Незалежнасці узвышаецца прыгожы будынак з чырвонай цэглы – касцёл Святых Сымона і Алены, ці Чырвоны касцёл. Гэты храм, збудаваны ў пачатку ХХ стагоддзя, за сваю гісторыю неаднаразова падвяргаўся небяспецы разбурэння, але цудам захаваўся да нашых дзён. Касцёл быў пабудаваны на сродкі Мінскага двараніна Эдварда Вайніловіча і атрымаў сваю назву ў гонар яго рана памерлых дзяцей. Сёння Чырвоны касцёл, вернуты каталіцкай царкве, з'яўляецца адным з галоўных рэлігійных і турыстычных аб'ектаў Мінска. У неараманскім стылі будынка прасочваецца змешванне мадэрна з неаготыкі. Ўнутранае ўбранне ўпрыгожана пышнымі ўзорамі жывапісу, аконнымі вітражамі і бронзавымі дэкаратыўнымі элементамі. Перад храмам ўстаноўлена скульптура Архангела Міхаіла, а побач з уваходам – «звон Нагасакі», які з'яўляецца дакладнай копіяй знакамітага японскага званы «Анёл».

# data[].attributes.subject
На плошчы Незалежнасці узвышаецца прыгожы будынак з чырвонай цэглы – касцёл Святых Сымона і Алены, ці Чырвоны касцёл. Гэты храм, збудаваны ў пачатку ХХ стагоддзя, за сваю гісторыю неаднаразова падвяргаўся небяспецы разбурэння, але цудам захаваўся да нашых дзён. Касцёл быў пабудаваны на сродкі Мінскага двараніна Эдварда Вайніловіча і атрымаў сваю назву ў гонар яго рана памерлых дзяцей. Сёння Чырвоны касцёл, вернуты каталіцкай царкве, з'яўляецца адным з галоўных рэлігійных і турыстычных аб'ектаў Мінска. У неараманскім стылі будынка прасочваецца змешванне мадэрна з неаготыкі. Ўнутранае ўбранне ўпрыгожана пышнымі ўзорамі жывапісу, аконнымі вітражамі і бронзавымі дэкаратыўнымі элементамі. Перад храмам ўстаноўлена скульптура Архангела Міхаіла, а побач з уваходам – «звон Нагасакі», які з'яўляецца дакладнай копіяй знакамітага японскага званы «Анёл».

# data[].attributes.body
Любоў Казлова

Касцёл Святога Сымона і Святой Алены.

# data[].attributes.attachment_link.title
Костёл Святого Симеона и Святой Елены.

# data[].attributes.headline
Адно з любімых месцаў адпачынку мінчан і гасцей сталіцы ўпершыню з'явілася на плане горада ў самым пачатку XIX стагоддзя. Сёння гэты парк, які раскінуўся на плошчы 28 гектараў, лічыцца выдатным узорам садова-паркавага мастацтва. Тут растуць дрэвы Больш за 60 розных парод, уладкаваны маляўнічыя зоны адпачынку і дарожкі, размешчаны атракцыёны. Выдатнае месца для пешых прагулак-набярэжная парку. Па рацэ Свіслач можна пракаціцца на катэры, а па тэрыторыі парку – на прагулачным цягніку. Наведвальнікі могуць патрэніраваць трапнасць у працяжнік, пабываць у пакоях смеху і жахаў, паскакаць на батутах. У зімовы час тут функцыянуе лядовы каток. Кола агляду падымае гасцей парку на 54 метры - з гэтай вышыні адкрываецца захапляльны від на горад.

# data[].attributes.subject
Адно з любімых месцаў адпачынку мінчан і гасцей сталіцы ўпершыню з'явілася на плане горада ў самым пачатку XIX стагоддзя. Сёння гэты парк, які раскінуўся на плошчы 28 гектараў, лічыцца выдатным узорам садова-паркавага мастацтва. Тут растуць дрэвы Больш за 60 розных парод, уладкаваны маляўнічыя зоны адпачынку і дарожкі, размешчаны атракцыёны. Выдатнае месца для пешых прагулак-набярэжная парку. Па рацэ Свіслач можна пракаціцца на катэры, а па тэрыторыі парку – на прагулачным цягніку. Наведвальнікі могуць патрэніраваць трапнасць у працяжнік, пабываць у пакоях смеху і жахаў, паскакаць на батутах. У зімовы час тут функцыянуе лядовы каток. Кола агляду падымае гасцей парку на 54 метры - з гэтай вышыні адкрываецца захапляльны від на горад.

# data[].attributes.body
Любоў Казлова Парк Горькава

# data[].attributes.attachment_link.title
Парк Горького.

# data[].attributes.headline
Гэтая славутасць беларускай сталіцы мае архітэктуру, нетыповую для Мінска. Унутраны дворык-калодзеж, адзін з нешматлікіх захаваліся ў гістарычным цэнтры горада, размешчаны на Рэвалюцыйнай вуліцы. Сцены будынкаў, якія яго атачаюць, пафарбаваны ў насычаны чырвоны колер і ўпрыгожаны графіці. Хоць Чырвоны дворык і знаходзіцца ў цэнтры сталіцы, ён ізаляваны ад вялікага патоку людзей. Гэта нестандартнае месца, атмасфера якога спалучае Сучасны стрыт-арт з духам даўніны, прыцягвае творчую моладзь і аматараў крэатыўных фотасесій. У летні час тут праводзяцца выставы, канцэрты і кінасеансы пад адкрытым небам.

# data[].attributes.subject
Гэтая славутасць беларускай сталіцы мае архітэктуру, нетыповую для Мінска. Унутраны дворык-калодзеж, адзін з нешматлікіх захаваліся ў гістарычным цэнтры горада, размешчаны на Рэвалюцыйнай вуліцы. Сцены будынкаў, якія яго атачаюць, пафарбаваны ў насычаны чырвоны колер і ўпрыгожаны графіці. Хоць Чырвоны дворык і знаходзіцца ў цэнтры сталіцы, ён ізаляваны ад вялікага патоку людзей. Гэта нестандартнае месца, атмасфера якога спалучае Сучасны стрыт-арт з духам даўніны, прыцягвае творчую моладзь і аматараў крэатыўных фотасесій. У летні час тут праводзяцца выставы, канцэрты і кінасеансы пад адкрытым небам.

# data[].attributes.body
Любоў Казлова Чырвоны Дворык

# data[].attributes.attachment_link.title
Красный дворик.

# data[].attributes.headline
Салаватава Алія

# data[].attributes.subject
Салаватава Алія

# data[].attributes.body
Мінская гарадская ратуша была пабудавана ў 1600 годзе. На ратушнай вежы знаходзіўся гадзіннік, які для таго часу быў вялікай каштоўнасцю. Да адмены расійскімі ўладамі магдэбургскага права для Мінска (у 1795 годзе) у ратушы праходзілі пасяджэнні органа мінскага самакіравання – магістрата, або рады. За час свайго існавання у будынку ратушы размяшчаліся магістрат, суд, архіў, а ў 1830-х гадах – музычная школа. Напрыканцы ХІХ стагоддзя ратушу прыстасавалі пад тэатр.

Тут калісьці стаяў помнік Аляксандру II, усталяваны ў студзені 1901 года, але яго дэмантавалі пасля рэвалюцыі 1917-га.
Ратушу разбуралі і некалькі разоў перабудоўвалі. Апошняе аднаўленне рабілі спецыялісты кампаніі "Стары Менск" у 2002-2003 гадах. Яны выкарыстоўвалі старыя чарцяжы і малюнкі, але, па меркаванні незалежных экспертаў, рэканструкцыя зроблена недакладна. Збольшага дойліды захавалі галоўныя элементы будынка. Пры гэтым, па словах старшыні Таварыства аховы помнікаў Антона АСТАПОВІЧА, інтэр’еры і планіроўка адноўленыя не былі.

# data[].attributes.headline
Данько Дар’я 

# data[].attributes.subject
Данько Дар’я 

# data[].attributes.body
Комплекс размешчаны на штучным востраве на рацэ Свіслач, у самым цэнтры Старога Мінска, побач з Траецкім прадмесцем. Будаўніцтва было пачата яшчэ ў 1988 годзе, калі Афганская вайна яшчэ не скончылася. Цалкам комплекс быў адкрыты 3 жніўня 1996 года. У аснову абрысаў Храма пакладзены першапачатковае аблічча Храма Ефрасінні Полацкай, такі, якім ён быў у 12 стагоддзі. Сам мемарыяльны комплекс быў узведзены па праекце групы архітэктараў і скульптараў пад кіраўніцтвам Юрыя Паўлава, чыя праца была прызнана лепшай па выніках конкурсу.

# data[].attributes.headline
Кривчени АнныГла

# data[].attributes.body
Кривчени Анны
Главная библиотека страны была основана в 1922 году при Белорусском государственном университете и получила название Белорусской государственной и университетской библиотеки. Первоначально ее фонды насчитывали 60 тыс. экземпляров.

Белорусская государственная библиотека, 1930-е годыВ 1926 году Белорусская государственная библиотека стала самостоятельным учреждением. Тогда же принято решение о строительстве для нее нового здания.

Известный белорусский архитектор Георгий Лавров создал необычный проект, в котором воплотил математическую систему координат. Сегодня в этом здании – одном из немногих памятников эпохи конструктивизма в Беларуси – заседает Совет Республики Национального собрания.

В годы Великой Отечественной войны Белорусская государственная библиотека имени Ленина потеряла около 83 % фондов и специальное оборудование. Полностью вывезены фонды редких и старопечатных книг, абонемента и читальных залов, вместе с литературой сожжено здание резервного фонда.

Здание Совета Республики Национального собранияВ послевоенные десятилетия библиотека возрождалась и развивалась, расширяя собрания, налаживая международные связи.

В 1992 году, уже в суверенном государстве, она получила новое название – Национальная библиотека Беларуси.

С течением времени фонды значительно увеличились, поэтому возникла необходимость строительства нового, более масштабного и современного здания.

# data[].attributes.headline
Дмитрий Павлович 

# data[].attributes.subject
Дмитрий Павлович 

# data[].attributes.body
Площадь Победы — площадь в центре Минска, столицы Белоруссии. Памятное место в честь подвига народа в годы Великой Отечественной войны. Возле монумента победы находится вечный огонь.

# data[].attributes.body
Беларускі Дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны — найбуйнейшае ў Беларусі сховішча рэліквій Вялікай Айчыннай вайны і адзін з найважнейшых цэнтраў грамадзянска-патрыятычнага выхавання.

Беларускі Дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны

Музей размяшчаўся ў памяшканні Дома прафсаюзаў на плошчы Свабоды[3]. У 1966 годзе па праекце архітэктараў Г. Бенядзіктава і Г. Заборскага пабудаваны асобны будынак на Цэнтральнай плошчы.

У 2010—2013 гадах па праекце архітэктараў В. Крамарэнкі, В. Нікіціна, А. Грышана каля абеліска «Мінск — горад-герой», на скрыжаванні праспектаў Пераможцаў і Машэрава пабудаваны новы будынак музея. Музей кампазіцыйна і ідэйна складае са стэлай адзіны функцыянальны і архітэктурны ансамбль. Афіцыйна адкрыты 2 ліпеня 2014 года. Стары будынак у тым жа годзе быў знесены, на яго месцы пабудаваны бізнес-цэнтр «БК Капітал Палас»[4].

# data[].attributes.headline
Лошацкі парк Поліна

# data[].attributes.subject
Лошацкі парк Поліна

# data[].attributes.body
Лошацкі парк вельмі красівае месца. Там ёсць рэчка, біюбліятэка, і множэства другіх месц. В лошацкам парке можна убачыць вавёрку,зайца, і другіх жывёл. Нямногу о парке:
Лошыцкий парк – адздін из самых красівых и містічыскіх паркав Мінска. Двухсатлетніе дрэва, фруктавые сады, усадзьба с впечатляющімі интэр\ерамі и множэство таінственых лягенд. Лошыца впервые упамінаецца в 1557 году.

# data[].attributes.headline
Плявака МацвейПа

# data[].attributes.body
Плявака Мацвей
Парк Перамогі
Парк перамогі гэта вельмі патрыацічнае месца. Гэты парк быў адкрыты ў 1945 годзе, у 1985 годзе там быў пастаўлен манумент (Мінск-горад-герой). Плошча гэтага парка складвае больш чым 200 гектараў. Учора я пабываў у гэтым патрыятычным месцы с татай там мы так сама пакаталіся на чатырохкалёсам веласіпедзе.

# data[].attributes.headline
Плошча Перамогі Азам

# data[].attributes.body
Плошча Перамогі Азамат

Як архітэктурны ансамбль пачала фарміравацца ў 1939 г. Да ўмацавання манументу Перамогі на плошчы знаходзіўся сімвалічны камень абгароджаны ланцугом.На плошчы ўмацаваны трыццацівасьмімятровы гранітны помнік, увянчаны трохмятровай выявай ордэна Перамогi. На пастаменце ля падножжа помніка — свяшчэнны меч Перамогі. Помнік збудаваны ў 1954 годзе у гонар воінаў Савецкай арміі і партызанаў Беларусі, якія загінулі ў баях за вызваленне Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.На чатырох гранях пастаменту помніка закладзены бронзавыя тэматычныя гарэльефы: «9 мая 1945 года», «Савецкая Армія ў гады Вялікай Айчыннай вайны», «Партызаны Беларусі», «Слава загінулым героям».

Чатыры бронзавыя вянкі вакол абеліска азначаюць чатыры франты, воіны якіх прымалі ўдзел у вызваленні Беларусі ад фашысцкіх захопнікаў.

# data[].attributes.headline
ЛошыцкI  парк ЭсмIра

# data[].attributes.subject
ЛошыцкI  парк ЭсмIра

# data[].attributes.body
Лошыцкі парк ён вельмі прыгожы ў ім ёсць вельмі шмат прыгожых месцаў ёсць усякія Жывёлы напрыклад бялку зайка казурка і іншыя іншыя животныек.

# data[].attributes.headline
Лошацкі парк Эвяліна

# data[].attributes.subject
Лошацкі парк Эвяліна

# data[].attributes.body
У 30-я гады недалёка ад парку, за ракой Лоша у Лошыцкім Яры, рэпрэсіўныя органы расстрэльвалі людзей. Акрамя таго, тут пад шыльдай сельхозинститута праходзіла навучанне дыверсійная брыгада беларускіх чэкістаў, якіх пад выглядам «народных мсціўцаў» закідвалі ў суседнюю Польшчу. 7 лістапада 2010 у Лошыцкім яры каля мемарыяльнага знака на месцы гібелі ахвяр сталінізму прайшоў мітынг (традыцыйная акцыя КХП-БНФ памяці ахвяраў сталінскіх рэпрэсій, прысвечаная Дню памяці продкаў «Дзяды»).

# data[].attributes.headline
Плошча перамогі  Эвяліна

# data[].attributes.subject
Плошча перамогі  Эвяліна

# data[].attributes.body
Плошча мае ў плане прамавугольнік (225х175 м), які завяршаецца, з аднаго боку паўкругам. Яе прастору рассечана на дзве часткі - круглую і аванплощадь. Кампазіцыйным цэнтрам з'яўляецца размешчаны пасярод круглай частцы плошчы манумент Перамогі, які замыкае перспектыву праспекта Незалежнасці і вуліцы Захарава.

# data[].attributes.headline
Васільева Анастасія

# data[].attributes.subject
Васільева Анастасія

# data[].attributes.body
Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Нацыянальная бібліятэка Беларусі (НББ) заснавана Пастановай Савета Народных Камісараў БССР ад 15 верасня 1922 г. як Беларуская дзяржаўная і ўніверсітэцкая бібліятэка.Фонды бібліятэкі на момант адкрыцця налічвалі ўсяго 60 тыс. экзэмпляраў, якімі карысталіся 1,1 тыс. чалавек. Але ўжо ў 1926 г. ён павялічыўся да 300 тысяч, якімі карысталіся 5,5 тыс. чытачоў.19 мая 1992 г., пасля набыцця Рэспублікай Беларусь дзяржаўнай незалежнасці і суверэнітэту, Дзяржаўная бібліятэка БССР імя У. І. Леніна была пераназвана ў Нацыянальную бібліятэку Беларусі.

# data[].attributes.headline
Васільева Анастасія 

# data[].attributes.subject
Васільева Анастасія 

# data[].attributes.body
Востраў слёз Востраў Слёз, або Востраў Мужнасці і Смутку — мемарыял, прысвечаны беларускім воінам-інтэрнацыяналістам, якія загінулі ў Афганістане ў 1979—1989 г.Комплекс размешчаны на востраве ў штучна пашыраным рэчышчы Свіслачы, у цэнтры старога Мінска, паміж Траецкім прадмесцем і колішнім Замчышчам (агульная плошча вострава — 0,61 га). Будаўніцтва мемарыялу пачалося ў 1988 годзе, калі Афганская вайна яшчэ не скончылася. Цалкам комплекс быў адкрыты 3 жніўня 1996. За аснову пры праектаванні Храма бралася першапачатковае аблічча Храма Еўфрасінні Полацкай XI ст.

# data[].attributes.headline
Васільева Анастасія

# data[].attributes.subject
Васільева Анастасія

# data[].attributes.body
Беларускі Дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны — найбуйнейшае ў Беларусі сховішча рэліквій Вялікай Айчыннай вайны і адзін з найважнейшых цэнтраў грамадзянска-патрыятычнага выхавання.Новы будынак кампазіцыйна складаецца з 4 асноўных блокаў, якія сімвалізуюць чатыры гады вайны, 4 франты, якія вызвалялі Беларусь. Паміж блокамі ёсць прастора са шкляным дахам.У новым будынку 10 зал размяшчаюцца паводле храналогіі ваенных дзеянняў. Усе памяшканні аб’ядноўвае адна вялікая зала пад назвай «Дарога вайны», з якой паслядоўна можна патрапіць у першы, другі і трэці блокі, паступова падымаючыся па рэльефе, паколькі «Дарога» паўтарае адзнакі рэльефу парку. «Дарога вайны» заканчваецца залай Перамогі, які знаходзіцца на даху музея

# data[].attributes.headline
А вось гэты храм мож

# data[].attributes.body
А вось гэты храм можна выпадкова не заўважыць і прайсці міма, хоць знаходзіцца ён зусім недалёка ад Кафедральнага сабора спаслання Святога Духа. Касцёл быццам уціснуўся паміж двума самымі звычайнымі гарадскімі пабудовамі, і калі своечасова не звернеш галаву ў яго бок - прапусціш такі значны помнік архітэктуры. Да таго ж, храм лічыцца цэнтрам беларускага каталіцызму.

Марыінскі сабор ўзвялі ў 1710 годзе ў якасці езуіцкай рэзідэнцыі, а пазней касцёл стаў кафедральным. Але самы раптоўны факт у біяграфіі сабора такі: у савецкі час яго ўзялі ды і перабудавалі ў спартыўны комплекс «Спартак». І шмат гадоў складана было нават здагадацца, што гэта - былы каталіцкі храм. З 1993 года справы ў храма пайшлі лепш - яго вярнулі вернікам і аднавілі ў першапачатковым абліччы. Калі будзеш шпацыраваць побач з касцёлам, звярні ўвагу на ажурны фасад будынка: нішы, пілястры, вазы, дзве высокія вежы, якія імкнуцца ўгору - у цяперашні віленскае барока!

# data[].attributes.headline
Работа Казачёнок Анны

# data[].attributes.subject
Работа Казачёнок Анны

# data[].attributes.body
Первый в Белоруссии цирк был открыт на Соборной площади (ныне площадь Свободы) 16 ноября 1884 года. Это был стационарный деревянный цирк — «Цирк братьев Никитиных» на 800 мест, построенный Александром Бочаровым по заказу известного предпринимателя и циркового артиста Петра Александровича Никитина, который и стал его первым директором.Цирк братьев Никитиных неоднократно реконструировался и перемещался по районам города. В 1930 году на его базе в Городском саду (ныне парк им. Горького) был построен цирк-шапито на 1200 мест. Цирк был разрушен 25 июня 1941 года во время бомбардировки города фашистской авиацией. Цирковая труппа была эвакуирована в Москву, затем в Омск. 7 ноября 1941 года Белорусский цирк дал первое представление для бойцов, уходящих на фронт.В 1946 году директор цирка Кабищер занялся восстановлением цирка на прежнем месте. Восстановленный цирк-шапито был подарен Минску городом Орлом и вмещал 1200 зрительных мест.Строительство нового стационарного зимнего цирка на 1667 мест началось в октябре 1954 года. В феврале 1959 года Белорусский государственный цирк открылся с первым представлением.

С сентября 2008 года по 3 декабря 2010 года Белорусский государственный цирк находился на реконструкции. Перед цирком установлены три новые скульптуры: наездница на лошади, пирамида из зверей, клоун. Цирк полностью переделан, были оставлены лишь несущие стены и небольшой кусочек старой штукатурки оставили нетронутой рядом с входной дверью (на счастье). Интерьер обновлённого цирка выдержан в стиле 1950-х годов: лепнина на потолках украшена сусальным золотом, отреставрированные хрустальные люстры. Роскошные люстры отреставрировали на белорусском заводе: обновили хрустальные подвески и бронзовое литье. Некоторые детали пришлось изготавливать заново. Когда-то эти люстры создавали для первых станций московского метрополитена. Количество зрительных мест и размер манежа (диаметром 13 метров, как во всем мире) остались неизменны.

# data[].attributes.headline
Старадаўняе маёнтак 

# data[].attributes.body
Старадаўняе маёнтак Лошыца ​​ў Мінску вядома з ХVI стагоддзя: у розны час ім валодалі дынастыі Друцкіх-Горскіх, Талачынскі, Прушынскіх, Любанскіх. У другой палове XVIII стагоддзя каралеўскі генерал-ад'ютант граф Станіслаў Прушынскі ператварыў струхлелыя сядзібу ў велізарную рэзідэнцыю, дзе пабывала нямала выбітных асоб: кароль Рэчы Паспалітай Станіслаў Аўгуст Панятоўскі, расійскі імператар Павел I, пісьменнік Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч, кампазітар Станіслаў Манюшка ...

Яшчэ больш выдатнай Лошыцу зрабілі яе апошнія ўладальнікі - Яўстафій Любанскі і яго жонка Ядвіга. У маляўнічым парку высаджвалі ўсё новыя экзатычныя расліны, дом быў перабудаваны ў хупавы асабняк, дзе гаспадары ладзілі тэатральныя і паэтычныя вечары, народныя святы. У еўрапейскіх альбомах Лошыцкая сядзіба згадвалася як адна з самых прыгожых, але пасля трагічнай смерці каханай Яўстафій Любанскі закінуў справы і ў 1913 годзе пакінуў маёнтак.

Сёння Лошыцкі сядзібна-паркавы комплекс - адзін з самых прыгожых куткоў Мінска, дзе можна прагуляцца па старадаўніх алеях і наведаць рэзідэнцыю-музей. Пасля шматгадовай рэстаўрацыі тут адноўлены арыгінальныя інтэр'еры канца XIX стагоддзя і сабраны эксклюзіўныя прадметы побыту арыстакратаў.

# data[].attributes.headline
У парку на Камсамоль

# data[].attributes.body
У парку на Камсамольскім возеры можна ўбачыць натуральны запаведнік Птушыны востраў, палюбавацца фантанамі з падсветкай, прагуляцца ўздоўж берага. Аматары актыўнага адпачынку могуць пракаціцца па веладарожцы, на лодцы або катамаране.

# data[].attributes.headline
батанічны сад НАН Бе

# data[].attributes.body
батанічны сад НАН Беларусі - адзін з найбуйнейшых у Еўропе па плошчы (каля 100 гектараў у горадзе) і багацця калекцыі, якая налічвае больш за 10 000 раслін з усяго свету

# data[].attributes.headline
Неагатычны Чырвоны к

# data[].attributes.body
Неагатычны Чырвоны касцёл пабудаваны ў 1910 годзе ў гонар нябесных заступнікаў рана пайшлі дзяцей арыстакрата Эдварда Вайніловіча. Дачка Алена ўбачыла ў сне будучыню будынак касцёла і зрабіла яго эскіз.

# data[].attributes.headline
Плошча Перам

# data[].attributes.body
Плошча Перамогі ў Мінску - памятнае месца ў гонар подзвігу народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны

# data[].attributes.headline
Цэнтральны дзіцячы п

# data[].attributes.body
Цэнтральны дзіцячы парк імя Горкага
Ён размешчаны побач з Белдзяржцыркам ўздоўж набярэжнай ракі Свіслач. У цёплы сезон тут працуюць атракцыёны, у тым ліку Кола агляду, з якога адкрываецца панарама горада.