# data[].attributes.body
Niziny zajmują ponad 70% powierzchni naszego kraju – patrz mapa. Nie tworzą one jednak jednolitego krajobrazu na całym obszarze swojego występowania. W związku z tym podzielone zostały na 3 główne pasy:

NIZINY NADMORSKIE,

POJEZIERZA,

NIZINY ŚRODKOWOPOLSKIE.

Główne cechy krajobrazu nizinnego w Polsce:

-płaska lub lekko pofałdowana powierzchnia;

-wolno płynące rzeki;

-dużo terenów rolniczych, zwłaszcza pól uprawnych;

-występowanie lasów liściastych, iglastych i mieszanych;

-liczne miasta i wsie;

# data[].attributes.body
Wyżyna to zwarty, duży obszar o wysokościach bezwzględnych powyżej 200 m n.p.m. W Polsce za wyżyny uznaje się pas terenu na południowym wschodzie kraju, rozciągający się na południe od Niziny Mazowieckiej, gdzie wysokości bezwzględne mieszczą się w przedziale od 200 do 600 m n.p.m.
Główne cechy krajobrazu wyżynnego w Polsce to:

pofałdowana powierzchnia terenu,

charakterystyczne formy terenu – skałki, wąwozy, skarpy, jaskinie,

zróżnicowane pokrycie terenu.

# data[].attributes.body
Krajobraz górski jest bardzo zróżnicowany, występują wysokie wzniesienia i strome doliny, rzeki, strumienie i wodospady. Na południu Polski występuje rozległy łańcuch górski - Karpaty, jego najwyższą częścią są Tatry, które leżą po stronie polskiej i słowackiej.

Część polska to Tatry Wysokie i Tatry Zachodnie, tutaj najwyższym szczytem są Rysy - 2499 m n.p.m. Najwyższy szczyt Tatr to Gerlach - 2655 m n.p.m. - jest on po stronie słowackiej.

W Tatrach występuje krajobraz wysokogórski, jego cechy to:

- ostre, skaliste wierzchołki gór nazywane turniami;

- turnie przechodzą w ostre poszarpane grzbiety zwane graniami;

- grzbiety górskie porozdzielane są obniżeniami zwanymi przełęczami;

- zbocza są strome;

- występują głębokie doliny z kamienistym korytem, którymi płyną potoki;

- na progach skalnych występują wodospady (Wielka Siklawa, Wodogrzmoty Mickiewicza);

- głębokie jeziora górskie (Morskie Oko, Czarny Staw Gąsienicowy).

# data[].attributes.attachment_link.title
Polskie krajobrazy - zajęcia dydaktyczne dla przedszkola

# data[].attributes.body
Krajobrazy nadmorskie w Polsce znajdziemy w północnej jej części u wybrzeża Morza Bałtyckiego.

W obrębie wybrzeża Morza Bałtyckiego wyróżniamy pobrzeża: Gdańskie, Koszalińskie i Szczecińskie. Linia brzegowa jest mało urozmaicona, co znaczy, że zawiera niewiele wysp i półwyspów.

Wyspa to część lądu otoczona z wszystkich stron wodą. Największą polską wyspą jest Wolin.

Półwysep to część lądu wysunięta w morze, otoczona z trzech stron wodą. Największym polskim półwyspem jest Półwysep Helski.

Zatoka to część morza wcinająca się w ląd. Największe zatoki naszego kraju to Zatoka Gdańska oraz Zatoka Pomorska.

W pobliżu wybrzeży Morza Bałtyckiego leży jedyna  w Polsce depresja (czyli obszar położony poniżej poziomu morza) czyli Żuławy Wiślane.
Wybrzeże może przyjmować dwie formy:

plaży - kiedy ziemia gładko przechodzi w morze.

klifu - kiedy mamy do czynienia z wysokim brzegiem, nagle opadającym niemal pionowo do morza.

Nad morzem wieją często silne wiatry, które usypują wydmy - piaszczyste wzniesienia, powstałe dzięki nawiewaniu piachu przez wiatr.

Wydmy potrafią się czasem wręcz "przesuwać" - ciekawy przykład takiego zjawiska stanowi XIV-wieczny kościół w Łebie, niegdyś zasypany przez nawiewany piach. Po latach wiatr odsłonił jego ruiny. Takie zjawisko nazywamy wędrującymi wydmami.

# data[].attributes.attachment_link.title
Krajobraz nadmorski Wybrzeża Słowińskiego | klasa 5