# data[].attributes.headline
การเดินทางของพ่อกับฉัน

# data[].attributes.subject
การเดินทางของพ่อกับฉัน

# data[].attributes.body
พ่อของฉันขับรถประจำทาง ฉันชอบที่จะนั่งไปกับท่านด้วย ตลอดทางเราจะพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน พ่อมักจะเล่าถึงสถานที่ต่างๆระหว่างที่ขับรถผ่าน เคยมีเพื่อนถามว่าไม่อายบ้างหรอที่พ่อทำอาชีพนี้ ฉันตอบอย่างมั่นใจเลยว่า "ไม่เคยอาย" ฉันจึงประทับใจในตัวเองที่กล้าตอบไปแบบนั

# data[].attributes.headline
สามศรีลูกพี่ลูกน้อง

# data[].attributes.subject
สามศรีลูกพี่ลูกน้อง

# data[].attributes.body
ฉันเกิดมาไล่เลี่ยกับลูกพี่ลูกน้องทั้งสองคนนี้ ตั้งแต่เด็กพวกเขาค่อยเป็นเพื่อนเล่น เป็นพี่ที่คอยปกป้อง คอยดูแล คอยเป็นห่วงเป็นใยฉันตลอดมา จนถึงตอนนี้พวกเขาก็ยังอยู่ข้างฉันเช่นเดิม

# data[].attributes.headline
เพื่อนกัน...ฉันและเธอ

# data[].attributes.subject
เพื่อนกัน...ฉันและเธอ

# data[].attributes.body
เพื่อนสมัยประถมที่ถึงแม้จะต้องแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตน แต่ก็คอยติดต่อกันเสมอ

# data[].attributes.headline
เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว

# data[].attributes.subject
เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว

# data[].attributes.body
ช่วงกีฬาสีของโรงเรียน ฉันถูกรับเลือกให้เป็นดรัมเมเยอร์ของสี ซึ่งปกติแล้วถ้าเดินเสร็จหลายคนก็จะไปเปลี่ยนชุด แต่ฉันกลับไม่!!.... ฉันใส่ชุดสีแดงนี้เต้นเชียร์เพื่อนที่แข่งกีฬาเพียงคนเดียว ทั้งร้อง ทั้งเต้น โบกธงประจำสีตไปด้วย จนจบงาน ทางโรงเรียนเห็น Spirit ของฉันจึงได้มอบรางวัลชนะเลิศกองเชียร์ให้

# data[].attributes.headline
มาเป็นด้วยความงงๆ

# data[].attributes.subject
มาเป็นด้วยความงงๆ

# data[].attributes.body
จากอันดับที่ 4 เป็นก้าวแรกสู่การเป็นดรัมเมเยอร์ของโรงเรียน (ไม่รู้ว่าคุณครูผู้คัดเลือกเห็นอะไรในตัวฉัน)ซึ่งปกติทางโรงเรียนจะเปลี่ยนดรัมเมเยอร์ใหม่ทุกปี แต่ฉันได้เป็นต่อเนื่องกัน 3 ปี